Τα ξημερώματα της 26 Σεπτέμβρη 15 αστυνομικοί εισβάλλουν στο σπίτι πακιστανών εργατών στη Νίκαια. Ο Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ ξυλοκοπείται μαζί με συγγενείς και συγκατοίκους του. Τα όργανα της "προστασίας" του πολίτη τον μεταφέρουν στο Α.Τ. Νίκαιας σαν ύποπτο για ξυλοδαρμό ανηλίκου και εκεί συνεχίζεται ο άγριος ξυλοδαρμός του. Τον δένουν χειροπόδαρα και τον χτυπούν με γκλομπς. Του κάνουν ηλεκτροσόκ με καλώδια στα χέρια και στα γόνατα.

Ο μηνυτής δεν τον αναγνωρίζει, αποσύρει τη μήνυση και οι μπάτσοι τον αφήνουν ελεύθερο, αφού βάζουν τον αδερφό του να υπογράψει ότι τον παρέλαβε χωρίς ούτε έναν μώλωπα, προσπαθώντας έτσι να καλύψουν το δολοφονικό τους έργο. Στις 9 Οκτώβρη, ο Μοχάμεντ Καμράν πεθαίνει εξαιτίας της αστυνομικής "περιποίησης" που είχε δεχτεί λίγες μέρες πριν.

Και ενώ τα πογκρομ μεταναστών συνεχίζονται, η δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, είναι η πιο πρόσφατη από τις δεκάδες υποθέσεις δολοφονίας μεταναστών από τις κατασταλτικές δυνάμεις,  είτε από νάρκες/σφαίρες στα σύνορα και βυθίσεις σαπιοκάραβων στο Αιγαίο, είτε από άγριους ξυλοδαρμούς και εξευτελιστικές συμπεριφορές σε τμήματα ή "εξαφανίσεις" στις ατέλειωτες ουρές της Πέτρου Ράλλη και του Μεταγωγών.