.

Την Πεμπτη της εβδομαδας που περασε, στην κοιλια του κτηνους, γνωστου κ ως το  City του Λονδινου, συνηθως μια περιοχη για την γενια του πλουτο πραγματοποιηθηκε μια απιστευτη μεταμορφωση οταν χιλιαδες διαδηλωτων ξεχυθηκαν στους δρομους του κ τους κατελαβαν για μια συντομα ανθηρη στιγμη ανθρωπινων δυνατοτητων περα απο τα δυσλειτουργικα ορια που γνωριζουμε γελωντας ως παγκοσμιο καπιταλισμο.

Αναμεσα στις σκηνες της προσωρινης πολης μπορεσαμε να δουμε αντανακλασεις απο εναν αλλο κοσμο, με την μορφη οπτικων τεχνων (σε καθε διαθεσιμη επιφανεια, ζωγραφιες απο κιμωλια, πανο και πολιτικης σημασιας εγκαταστασεις τεχνης), ζωντανη μουσικη (ad hoc jam set και Samba), ηχητικα συστηματα  κ κουζινες τροφοδοτημενες απο ποδηλατα, ανθρωπους ντυμενους καρναβαλικα, ανοικτες συνελευσεις και ασκησεις διαλογισμου, μεχρι κ ενα εργαστηρι ποιητικων αναπαραστασεων.

Ολα αυτα σε πληρη αντιθεση με οσα συνεβαιναν λιγους μολις δρομους μακρια οταν ενα υποκαταστημα της Royal Bank of Scotland εχασε τις τζαμαριες της κ τα γραφεια της καταστραφηκαν απο οργισμενους ανθρωπους, οχι μονο για τους υπερογκους μισθους των διευθυντων της αλλα κ για καποιες απο τις επενδυτικες επιλογες της, καθως ειναι εγγυητρια κατασκευαστων οπλων, βρωμιαρηδων πετρελαιαδων και χασαπηδων - χρηματοδοτημενοι ολοι τους απο τους φορους μας.

Υπεροχος κοσμος.

Λιγες ωρες αφοτου εφυγα καποιος πεθανε στους δρομους του Λονδινου εκεινη την ημερα, προφανως απο καποιο χτυπημα που δεχτηκε οταν η αστυνομια στριμωξε τους διαδηλωτες σε ενα στενο σημειο σαν να ηταν αγελη ζωων. Αυτο που ειναι σιγουρο παντως ειναι πως καμια επισημη ερευνα δεν θα αποκαλυψει την αληθεια. Μονο οσοι ηταν εκει ξερουν κ απο αυτους εξαρταται αν θα μαθουμε κ εμεις.

Ειδα κ καποιες δειλες προσπαθεις εκφοβισμου των διαδηλωτων, στην μορφη καποιων υπαλληλων του δημου που εσκυβαν απο τα παραθυρα τους κ την ασφαλεια απο την πραγματικη δραση που τους παρειχε το υψος για να κουνησουν χαρτια μεγαλης για αυτους αξιας προς τους διαδηλωτες. Ενας μαλιστα ηταν τοσο τολμηρος που κοροιδευε κουνωντας ενα χαρτονομισμα των 50 λιρων (ενω επαιρνε κ την υποχρεωτικη ποζα για τους φωτογραφους) καποιον ανδρα που καθονταν πανω σε ενα μνημειο παρακολουθωντας τον χαμο γυρω του. Εδειχνε σαστισμενος απο την αδιαφορια που του εδειχνε ο ανθρωπος στο εδαφος.

Σε μια επιβεβλημενη οικονομια τετοιες χειρονομιες φαινοναι κενες, καθως η αξια ολων υποβαλλεται στην αναποφευκτη πτωτικη της ταση (εκτος κ αν επιλεχθει καποιο  'status'), ενω η αξια των ιδιων των χρηματων χανεται με τον ανεμο.

Αυτος ειναι ο τρελος τρελος ΤΡΕΛΟΣ κοσμος που ζουμε, κ αυτη ειναι η ευαλωτη ισορροπια του παγκοσμιου οικοσυστηματος.

Λιγα μολις μετρα μακρια απο το συμβαν ειδα κλοουν που μοιραζαν "κλοουνοχρηματα" (εχω ακομη μερικα), σκεπτομενοι μαλλον πως σε μια κατεστραμενη οικονομια ειναι εξισου χρησιμα με τα "αληθινα".

Συναντησα αρκετες φορες κ καποιον που εμοιαζε με την επομενη μετενσαρκωση του Μεσσια, κ οπως βλεπετε ηταν πολυ καλος κ μου ποζαρισε!

Οσα ειδα την Πεμπτη ειναι κατι που θα μου μεινει αξεχαστο.

Η μεταμορφωση του χωρου που συνηθως δεσμευεται για τις διαδρομες οχηματων που καταπινουν βενζινη κ των ανθρωπινων εμπορικων διαδρομων (καποιοι θα ελεγαν του ανθρωπινου χειμαρρου) σε κατι τελειως διαφορετικο, κ περα απο καθε προβλεπομενη καθημερινη εμπειρια της αναποφευκτης ρουτινας που επιβαλλει ο καπιταλιστικος μυλος ρουφωντας καθε δημιουργικη μας δυνατοτητας κ αντικειμενοποιωντας τον χρονο κ την εργασια μας.

Και ομως, καθως καθομαι κ γραφω ολα αυτα, στην Αγγλια μονο εχουμε απεργους που εχουν καταλαβει αρκετα εργοστασια και γονεις που εχουν καταλαβει ενα σχολειο που απειλειται με κλεισιμο. Φαινεται πως η απειθεια, η δυσαρεσκεια κ η (α) πολιτικη ανυπακοη δεν βρισκονται μονο στην γενικη ατμοσφαιρα αλλα κ πως ειναι οι προτιμητεες δρασεις των ανθρωπων που σιχαθηκαν να τους λενε ψεματα και εχουν βαρεθει να τους φερονται σαν να ειναι μοναδες παραγωγης.

Συν ολα οσα εγιναν στην αλλη οχθη οταν οι διαδηλωτες κατεστρεψαν κ εκαψαν μια πολη εξοργισμενοι με το θρασος του NATO οχι μονο να γιορτασει τα γενεθλια του αλλα κ να ανακοινωσει την αποστολη περισσοτερων ανδρων κ γυναικων στον θανατο για την υπερασπιση αναλωσιμων κοιτασματων πετρελαιου που οι περισσοτεροι απο εμας δεν θα επισκεφτουμε ποτε.

Αλλα η φετεινη χρονια θα ειναι πολυ ενδιαφερουσα, καθως η δυναμικη κ η ανυπακοη αποκτουν ρυθμο, και ολο και περισσοτεροι ανθρωποι εξοργιζονται απο το να αφηνονται παθητικα στην ροη της πραγματικοτητας, στελνοντας συλλογικα ενα απλο μυνημα σε ολες τις εξουσιες:

ΚΑΝΕΤΕ ΛΑΘΟΣ.

Το G20 ηταν μονο η αρχη.