((i)) Indymedia :: Athens  [μη ασφαλής σύνδεση (πληροφορίες εδώ)]  
ειδήσεις | θέματα | δημοσιεύστε | κοινότητα | πληροφορίες | επικοινωνία | υποστήριξη | βοήθεια | rss    
(beta)themes: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

[Athens independent media centre]
Ελληνικά | English

[Patras independent media centre]
.: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ :.

επιλέξτε μέσο


Μετάβαση στο άρθρο με αριθμό

.: ΑΡΧΕΙΟ :.

Προσπελάστε το αρχείο του IMC-Athens ομαδοποιημένο κατά θεματικές ενότητες

Προσπελάστε τα άρθρα και τις συλλογές πολυμέσων του παλιού IMC-Athens 2005-2006

άρθρα - συλλογές πολυμέσων
.: ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ :.
κοινότητα συμμετέχετε ενεργά στην αντιπληροφόριση

IRC
Άμεση συνεννόηση για τρέχοντα νέα

δημοσιεύστε
ανεβάστε ήχους, βίντεο, εικόνες ή κείμενα, κατευθείαν από τον browser σας

ειδήσεις
μέχρι στιγμής κάλυψη διαδηλώσεων και θεμάτων

επικοινωνία

.: TORRENTS :.
Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού
.: ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ :.
98 FM
1431AM
radio revolt
radio katalipsi
.: ΑΛΛΑ IMC's :.
εμφάνιση-κρύψιμο λίστας IMC
συνεισφέρετε νέο άρθρο | στείλτε το άρθρο με e-mail

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες | ανοίξτε συζήτηση για αυτό το άρθρο
544494
Για την "αυτοκτονία" του Χριστόφορου Μαρίνου δέκα χρόνια πριν
από χρονομηχανή 6:22πμ, Σάββατο 15 Ιουλίου 2006
(Τροποποιήθηκε 9:23μμ, Τρίτη 25 Ιουλίου 2006)
θεματικές: Κρατική καταστολή - Κοινωνικός έλεγχος

Δέκα χρόνια πριν, Ιούλης του 1996 ήταν, ο αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος άφησε την τελευταία του πνοή "αυτοκτονημένος" στα χέρια της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας στην καμπίνα 53 του πλοίου Πήγασσος. Η διελκυνστίδα ανάμεσα στην καταγγελία για την δολοφονία του και τους κρατικούς ισχυρισμούς περί αυτοκτονίας δημιούργησε για αυτήν ειδικά περίπτωση τον όρο "δολοκτονία"! Ένας άλλος επιβάτης του Πήγασου, έγραψε για το θάνατο του Μαρίνου λίγα χρόνια αργότερα...

Ο άλλος συνεπιβάτης

Χ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

.........................................................

Αλλά σήμερα πρέπει να γράψω για την πρώτη μου επαφή με την τρομοκρατική βία στην Ελλάδα. Ενα καλοκαίρι λοιπόν πριν από χρόνια έκανα διακοπές στα ελληνικά νησιά, καταλήγοντας στην όμορφη Ιο. Για την επιστροφή μου στον Πειραιά επιβιβάστηκα στο πλοίο «Πήγασος» - που είναι κατά τύχην και το όνομα του αγαπημένου μου μπαρ στην Ιο.

Τι αλλόκοτο ταξίδι! Πρώτα πρώτα κράτησε 11 ολόκληρες ώρες, σαν πτήση από την Καλιφόρνια. Περίπου διπλάσια από το κανονικό. Λες και το πλοίο καθυστερούσε - είχε πάρει μια μυστηριώδη εντολή να καθυστερήσει - όσο είναι δυνατόν. Μέχρι να καταστρωθούν κάποια ερεβώδη σχέδια - να αναθεωρηθούν ίσως λόγω κάποιας απρόβλεπτης παρουσίας στη σκηνή του σχεδιαζόμενου εγκλήματος.

Στις καμπίνες της πρώτης θέσης, η μουσική ήταν στη διαπασών (καμία σχέση με το εναλλακτικό ροκ, όλο πάθος και φρεσκάδα, του άλλου «Πήγασου»...) και οι καμαρότοι, νευρικοί, δήλωναν ανίκανοι να τη χαμηλώσουν.

Και οι συνεπιβάτες! Στο σαλόνι της πρώτης θέσης καθόταν η κυρία Σημίτη, επιστρέφοντας από τη Σίφνο. Πρόσφυγας μάλλον κι αυτή από τη βάρβαρη και ακατανόητα επίμονη μουσική στις καμπίνες. Η σύζυγος του τότε φρέσκου Πρωθυπουργού. Ενός πολιτικού που ανέδινε - τότε - μια τέτοια αξιοπρέπεια και ικανότητα που απειλούσε να κλονίσει ακόμη και τους ορκισμένους κυνικούς σαν κι εμένα. Να μας κάνει να ελπίζουμε - ίσως, και γιατί όχι; - σε μια καινούργια αρχή, σε ένα κράτος πραγματικής προόδου, Δημοκρατίας. Δικαίου.

Τον συνεπιβάτη που ήταν ο πραγματικός πρωταγωνιστής του παράξενου δράματος δεν τον είδα ποτέ. Εμεινε κλεισμένος στην καμπίνα 53. Σαν να φοβόταν για τη ζωή του. Η μουσική να του σπάει τα νεύρα. Ηταν ο Χριστόφορος Μαρίνος.

Τότε δεν ήξερα τίποτα γι' αυτόν, αμφιβάλλω αν είχα ακούσει καν το όνομά του - ακόμη και τώρα ελάχιστα ξέρω. Φοιτητής στην Πάτρα. Αναρχικός. Μαζί με τον Πρέκα στο μπαλκόνι - εκεί τη γλίτωσε και δεν δολοφονήθηκε. Το κράτος τον ρίχνει επανειλημμένα στη φυλακή, αλλά η Δικαιοσύνη τον αθωώνει. Κατηγορείτο εκείνη την εποχή - φαίνεται πάλι χωρίς αποδείξεις - για μια νυχτερινή επίθεση στα κεντρικά γραφεία του ΠαΣοΚ, για τον τραυματισμό ενός αστυνομικού.

Ποιοι τον παρακολουθούσαν; Ποιοι τον απειλούσαν; Ποιος, παρακολουθώντας, ανήμπορος, τους τρομοκράτες να αλωνίζουν τη χώρα για 20 χρόνια, έχασε τελικά την ψυχραιμία του; Ή ποιος αποφάσισε να τιμωρήσει παραδειγματικά το τσογλάνι που τόλμησε να τραυματίσει αστυνομικό, να τα βάλει με το κόμμα; (Ή, να το ρωτήσουμε κι αυτό, μήπως το παλικάρι έσπασε πράγματι από την καταδίωξη, όπως είπαν μετά οι αρχές;)

Ο Χριστόφορος Μαρίνος, 29 ετών, θέλησε να φύγει μακριά, σ' ένα νησί. Αλλά το πεπρωμένο του τον ακολούθησε στον «Πήγασο». Και μέσα στο πλοίο, όταν αυτό γύρισε τελικά στον Πειραιά, έχασε τη ζωή του. Ηταν 23 Ιουλίου 1996. Πριν από έξι χρόνια ακριβώς.

Ο κ. Χρίστος Παπαδημητρίου είναι καθηγητής του Τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ.




Το ΒΗΜΑ, 28/07/2002
 
Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

ανοίξτε συζήτηση για αυτό το άρθρο
544573
όλοι είμαστε ίσιοι
από @ 2:49μμ, Σάββατο 15 Ιουλίου 2006
(Τροποποιήθηκε 3:01μμ, Σάββατο 15 Ιουλίου 2006)
Μερικοί όμως είναι πιο ίσοι στη ζωή και στον θάνατο. Ποιος δεν ξέρει τη μάνα Αξαρλιάν και τον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν;
Τη δολοφονία όμως του Χριστόφορου τη γνωρίζουν λίγοι κι η μάνα του παρόλο που όταν έχασε το παιδί της φώναζε ότι δεν θα αφήσει έτσι το θανάτό του, αναγκάστηκε να βουβαθεί και να παραιτηθεί. Ο ίδιος δεν ξέρω από τι πέθανε ο Χριστόφορος αλλά έχει και λίγη σημασία αν όπως λένε αυτοκτόνησε ή όπως βεβαιώνουν οι αυτόπτες μάρτυρες δολοφονήθηκε.Γιατί τα είδη της δολοφονίας όπως και της κρατικής καταστολής είναι πολλά.


http://rapidshare.de/files/25902711/01_Cupid___Death.wma.html
 
544614
Κυριακή 21 Ιανουαρίου 1996
από - 3:54μμ, Σάββατο 15 Ιουλίου 2006
«Eίστε σκλαβάκια». Tο 'γραφε στους μαυροπίνακες και στους τοίχους του σχολείου του ο Xριστόφορος Mαρίνος από τα πρώιμα μαθητικά του χρόνια, απευθυνόμενος στους «καθωσπρέπει» συμμαθητές του.

Aπό τότε, φαίνεται, πως είχε ορίσει με τους δικούς του κανόνες την έννοια «ελευθερία» και άρχιζε να προδιαγράφει τη δική του ασυμβίβαστη πορεία. Aριστος στα μαθηματικά, είχε μάλιστα προταθεί από τους καθηγητές του να συμμετάσχει στο διαγωνισμό της Mαθηματικής Eταιρείας.

Δεν δυσκολεύτηκε να περάσει στο Πολυτεχνείο της Πάτρας στη σχολή Πολιτικών Mηχανικών. Xτίζοντας παράλληλα το ιδεολογικό του προφίλ με βάση τη θεωρία και την πρακτική του αναρχισμού. Eνιωθε και νιώθει μια βαθιά συμπάθεια προς όλους όσοι διώκονται από το κράτος, τους νόμους και τους «μηχανισμούς».

Δέκα χρόνια τώρα ζει μια ζωή σκέτο εφιάλτη, με φυλακίσεις, διώξεις, δίκες, παρακολουθήσεις, με φυγή στο εξωτερικό, χωρίς να παύει στιγμή να «φοβάται το μέλλον που του επιφυλάσσει το κράτος». Tώρα, στο νοσοκομείο, ύστερα από την εξαντλητική απεργία πείνας, προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του για να αποδείξει στο δικαστήριο ότι «άλλο αναρχικός και άλλο δολοφόνος».

Στην εντατική

Στην εντατική τον είχε επισκεφθεί η εισαγγελέας Aικ. Στουραΐτου. Eίχε επιδώσει στο νοσοκομείο την απόφαση για υποχρεωτική σίτιση. Tου έπιασε το χέρι και του είπε: «Xριστόφορε, σε παρακαλώ, σταμάτα την απεργία και η δίκη σου θα γίνει σύντομα».

H μνηστή του, η Mαρία, τον ρώτησε λίγο αργότερα: «Kατάλαβες ποια ήταν; H εισαγγελέας, η Στουραΐτου». «Nαι», απάντησε ο Mαρίνος. «Πηγαίναμε αγγλικά μαζί στου Nούλη...».

Ο πατέρας του Xριστόφορου, Δημήτρης, γεννήθηκε πριν από 55 χρόνια στην Kύμη της Eύβοιας. Tαξιδεύει συνέχεια στις θάλασσες, είναι ηλεκτρολόγος. Tα τελευταία χρόνια ταξιδεύει με καράβι υπό ξένη σημαία. Aν και συνταξιούχος, συνεχίζει να ταξιδεύει και μάλιστα έντεκα μήνες το χρόνο. Eρχεται στην Eλλάδα μόνο ένα μήνα. Σε μια τέτοια ανάπαυλα είχε αγοράσει στο Xριστόφορο και τη μοτοσικλέτα του. Tην οποία του κατέσχεσαν κάποια στιγμή γιατί δεν είχε βγάλει άδεια κυκλοφορίας. «Eχει μια φυσική αποστροφή για καθετί που έχει σχέση με το κράτος, ακόμα και για το υπουργείο Συγκοινωνιών», μας είπαν οι γονείς του. «Mε το ζόρι έβγαλε αστυνομική ταυτότητα».

H μητέρα του, η κυρία Aγγελική, είναι από την Kεφαλονιά. Yπεραγαπά το Xριστόφορο, «έχει ψύχωση μαζί του, αν και διαφωνεί με τις ιδέες του», μας είπε ένας γνωστός τους. Aλλά και ο Xριστόφορος είναι δεμένος με την οικογένειά του.

Σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή του είναι ο έρωτάς του για τη μνηστή του, τώρα, τη Mαρία. Eνας έρωτας που άρχισε να χτίζεται από τα γυμνασιακά χρόνια. H Mαρία στέκεται δίπλα του σε κάθε φάση της ζωής του - και στις πιο δύσκολες και ακραίες. Aυτήν παρακολουθούσε η αστυνομία το 1991 όταν συνελήφθη ο Xριστόφορος στην Ουγγαρία.

Tο όνομά του πέρασε πρώτη φορά στις σελίδες των εφημερίδων την 1η Οκτωβρίου του 1987. Mόλις 19 χρόνων τότε, φοιτητής του Πολυτεχνείου.

«Mη φοβάστε»

Hταν μαζί με το Mιχάλη Πρέκα και τον Kλέαρχο Σμυρναίο στη συμπλοκή της Kαλογρέζας. Ο Πρέκας μαζί με το Mαρίνο παγιδεύτηκαν στο σπίτι του Nικ. Kαρνή στη Nέα Iωνία, κρατώντας ως ομήρους τις δύο κόρες της οικογένειας. Eλεγε τότε ο Xριστ. Mαρίνος στα ανήλικα κορίτσια: «Mην φοβάστε. Δεν είμαστε έμποροι ναρκωτικών. Aναρχικοί είμαστε, κυνηγημένοι από την αστυνομία. Aν πάνε όλα καλά, θα σας στείλουμε λουλούδια και θα τα ξεχάσετε όλα. Δεν θέλουμε να σας τραυματίσουμε ούτε ψυχικά».

Οι επόμενοι μήνες κύλησαν για το νεαρό αναρχικό στη φυλακή, ώς την άνοιξη του 1989, απότε αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους.

Στο τέλος του 1990 λίγο μετά τον τραυματισμό του Kυριάκου Mαζοκόπου στη γιάφκα των Eξαρχείων, ο Mαρίνος διέφυγε λαθραία στην Ουγγαρία.

Eκείνη την εποχή, όμως, άρχισε και η αμφισβήτηση του προσώπου του στο χώρο των αναρχικών. Πολλοί τον κατηγορούσαν ως ελιτίστα, αναρχομπαμπά, ύποπτο, ενώ δεν άργησε να έρθει και η ρετσινιά του «συνεργάτη» της ασφάλειας. Ο Xριστ. Mαρίνος έχει δώσει τη δική του εξήγηση:

«Οι μηχανισμοί έχουν άπειρες δυνατότητες κατασκευής και προώθησης των σεναρίων τους. Στο ρεπερτόριό τους διαθέτουν ποικίλα σενάρια ενοχοποίησης ή κατασυκοφάντησης και δημιουργίας αποσταθεροποιητικής συνθήκης στο χώρο μας. Eίναι οι γνωστές παραδοσιακές μέθοδοι που χρησιμοποιούσαν παλιά τα σώματα ασφαλείας για τους κομμουνιστές».

Tο 1991 η κυβέρνηση της N.Δ., τότε, επιστράτευσε και τον «πράσινο» απόστρατο αξιωματικό K. Pουμελιώτη για τον εντοπισμό και την προσέγγιση του Xρ. Mαρίνου στην Ουγγαρία.

Παραδόθηκε στις ουγγρικές αρχές, από τις οποίες εκδόθηκε στην Eλλάδα λίγους μήνες αργότερα. Aκολούθησαν οι δίκες του το 1992 για 54 κακουργήματα και πλημμελήματα. Aπαλλάχθηκε για τις βαρύτερες κατηγορίες και καταδικάστηκε μόνο για τρία πλημμελήματα. «H απόφαση του δικαστηρίου τοποθέτησε την υπόθεσή μου στην πραγματική της διάσταση», είπε αργότερα ο ίδιος.

Tο Σεπτέμβριο του 1992 ο Xριστόφορος Mαρίνος και ο Eπαμεινώνδας Σκυφτούλης συνελήφθησαν στα Eξάρχεια, κατηγορούμενοι για απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου. Eμφανίστηκε τότε ο ταξιτζής Bασ. Δημόπουλος, του οποίου το ταξί είχαν αρπάξει οι δράστες της συμπλοκής των Σεπολίων. Ο Δημόπουλος, ο οποίος την ώρα της σύλληψης των Mαρίνου-Σκυφτούλη βρισκόταν, συμπτωματικά (;), σε μια EBΓA της περιοχής, αναγνώρισε στο πρόσωπο του Σκυφτούλη έναν από τους δράστες των Σεπολίων. Aυτή ήταν αρχή ενός σίριαλ που από μακριά μύριζε... ασφάλεια.

Ο Mαρίνος και ο Σκυφτούλης αθωώθηκαν ένα μήνα αργότερα. Ο συνήγορος του Mαρίνου, K. Nτάλτας, θα μιλήσει περί της «πιο στημένης αστυνομικής σκευωρίας».

Hταν πολύ περίεργο έτσι όπως ακούστηκε, τότε, από την αστυνομία, το Σεπτέμβριο του 1994. Ο Mαρίνος και ο προσφάτως αποφυλακισθείς Nίκος Tσουβαλάκης συνελήφθησαν στο Mινιόν γιατί έκλεψαν ένα σουέτ μπουφάν αξίας 95.000 δρχ. «Mα είναι δυνατόν;» αναρωτηθήκαμε. Kι όμως...

Aνθρωπος που γνωρίζει το Nίκο Tσουβαλάκη μας λέει: «Eίναι γνωστή η κλεπτομανία του. Eχει πρόβλημα ο Nίκος». Παρά το γεγονός ότι την επόμενη ημέρα, όπως αναφέρει μια πληροφορία, στέλεχος του «Mινιόν» πήγε στην αστυνομία με σκοπό να λήξει το θέμα εκεί, οι δύο καταδικάστηκαν σε εφέσιμη ποινή φυλάκισης 4 μηνών. «Eγώ είχα πρόθεση να πληρώσω το μπουφάν. Mάλιστα, όταν μας σταμάτησαν, τους το είπα και δέχθηκαν. Οταν όμως κάποιος με αναγνώρισε, η συμπεριφορά τους άλλαξε κι έτρεξαν να ειδοποιήσουν πρώτα την τηλεόραση και μετά την αστυνομία...», είπε τότε ο Mαρίνος.

Ο Mαρίνος όλα αυτά τα χρόνια διατηρούσε, ίσως και να επεδίωκε, λόγω μιας δικής του ιδεολογικής αντίληψης, σχέσεις με «ποινικούς». Tους ήθελε ασυνείδητα ενταγμένους στην ιδεολογία του. Πρώτα με τον Πρέκα, μετά με τον Tσουβαλάκη, που είχε καταδικαστεί για ληστεία, τώρα με τους ληστές του Γενικού Kρατικού.

Tο «λαβράκι»

Tο' χει πει και ο ίδιος: «H περιστασιακή γνωριμία μου με το Mιχάλη Aδαμαντίδη ήταν ``λαβράκι'' για τους διωκτικούς μηχανισμούς για να κλείσουν οριστικά το φάκελό μου».

Kαι ερχόμαστε στον Iούνιο του 1995 όταν ο Xριστ. Mαρίνος ενεπλάκη, κατά την αστυνομία, σε μια σκληρή ποινική υπόθεση, τη ληστεία στο Γενικό Nοσοκομείο Nικαίας και το φόνο του ταμία Δημ. Mαντούβαλου.

Kαταθέσεις συγκατηγορουμένων και άλλα στοιχεία στέλνουν και πάλι το Xριστόφορο Mαρίνο στον Kορυδαλλό. «Φοβάμαι το μέλλον». H φράση αυτή του Mαρίνου δικαιώθηκε και πάλι.

Aδικα ή όχι η νέα σύλληψη του Mαρίνου και βάσιμες ή όχι οι κατηγορίες σε βάρος του, θα φανεί στο δικαστήριο, στο οποίο ο Mαρίνος θα παρουσιαστεί αφού έχει λήξει πλέον η απεργία πείνας. Eίναι πια 29 χρόνων κι η αναβολή κατάταξης στο στρατό, λόγω σπουδών, τελειώνει... Πολλοί είναι εκείνοι που λένε πως, κι αν αθωωθεί για τη ληστεία, ο Mαρίνος πάλι με το κράτος θα τα βάλει, αφού, όπως ο ίδιος έχει εξομολογηθεί, δεν σκοπεύει να καταταγεί....
 
544669
Απέλειπε ο χώρος Χριστόφορον...
από Τι να θυμηθεί κανείς; 6:24μμ, Σάββατο 15 Ιουλίου 2006
To γεγονός είναι πως η δολοφονία του Μαρίνου έμεινε αναπάντητη και ατιμώρητη. Για να το επιτύχει αυτό το κράτος αξιοποίησε στο έπακρο τις εσωτερικές έριδες και τις αντιπαραθέσεις στον αναρχικό χώρο. Ο Μαρίνος απομονωμένος σε μεγάλο βαθμό στο χώρο και έχοντας ανοιχτούς λογαριασμούς με το κράτος πήγε σα το σκυλί... Είναι χαρακτηριστικό ότι η όλη επιχείρηση των αντιτρομοκρατικών δυνάμεων στο πλοίο Πήγασος που κατέληξε στη δολοφονία του έγινε από την αστυνομία χωρίς καν εισαγγελική εντολή. Και πριν ακόμα γίνει οποιαδήποτε έρευνα και προκαταβάλλοντας το αποτέλεσμά της ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ρέπας δήλωσε επίσημα πως ο θάνατος του Μαρίνου οφείλεται σε αυτοκτονία! Ακόμα και οι δημοσιογράφοι τον έκραξαν τότε και τον ρώτησαν δημόσια για ποιο λόγο έγινε εκείνο το "ντου" της αστυνομίας στο πλοίο και αν μετά από αυτή τη δήλωσή του περί "αυτοκτονίας" θα ήταν ποτέ δυνατόν να αποφανθεί μια επιτροπή έρευνας πως ο Μαρίνος δολοφονήθηκε. Όχι βέβαια. Αλλά εκτός του Ρέπα υπήρχαν και αναρχικοί που βγήκαν αμέσως να πουν πως ο Μαρίνος αυτοκτόνησε δίνοντας άλλοθι στην αστυνομία. Από τη μεριά της η αστυνομία διασκέδασε τις σε βάρος της εντυπώσεις ανακοινώνοντας πως ο Μαρίνος είχε αναγνωριστεί σαν δράστης μιας επίθεσης με πυροβόλο όπλο κατά του αστυνομικού φρουρού των γραφείων του ΠΑΣΟΚ ο οποίος είχε τραυματιστεί.
 
544754
μπορούμε να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα
από @ 10:32μμ, Σάββατο 15 Ιουλίου 2006
και να δούμε τα γεγονότα με τη σειρά, χρονολογικά, ως προς τη ζωή και τη δολοφονία του Χριστόφορου; Γιατί στο μυαλό μου είναι όλα ένα κουβάρι αναμνήσεων εκ των οποίων πολλες είναι λειψές.Επιπλέον όταν δίνω για αναζήτηση τα ονόματα Χ.Μαρίνος, Μ. Πρέκας, Κ. Σμυρναίος δεν βγαίνουν παρά μερικά και ίδια πάντα δημοσιεύματα, ανούσια ή συναισθηματολογίες, ενώ για παράδειγμα το Flash.gr απαιτεί συνδρομή για ν΄ανοίξει και δημοσιεύσεις του παλιού ιντυμίντια δεν ανοίγουν επίσης.

Λοιπόν, η περιπέτεια του Χριστόφορου αρχίζει το 1987 και συνδέεται με την ιστορία και την εκτέλεση του Μ.Πρέκα από τους μπάτσους, οι οποίοι όλες τις τότε υποθέσεις τις συνέδεαν με τη 17Ν και το κυνήγι της. Ήταν ο Μαρίνος και ο Σμυρναίος μαζί με τον Πρέκα ή όχι; Η 17Ν σε μια προκήρυξή της είχε κατηγορήσει δριμύτατα τα ΜΜΕ και την ασφάλεια για το ότι διέδιδαν ψευδως ότι ο Μαρίνος είχε ξυλοκοπηθεί από πολίτες. Που υποτίθεται ότι είχε γίνει αυτό; Πως είχε τελειώσει η ιστορία με τους ομήρους που γράφει ο αρχικός αρθρογράφος;

Το 1989 ξανασυνδέει η 17Ν σε μια άλλη προκήρυξή της σχετικά με τον υπαξιωματικό Παυλή, τις μεθοδεύσεις της ασφάλειας και των ΜΜΕ όσον αφορά την ανακάλυψη των μελών της 17Ν και την προσπάθεια να συνδέσουν κάθε βίαια ενέργεια ενάντια στην εξουσία κι από οποιονδήποτε με τη 17Ν και τα μέλη της. Εκεί αναφέρουν πάλι τον Μαρίνο και τον Σμυρναίο λέγοντας ότι η φασιστική δικαιοσύνη χρησιμοποιεί ψυχίατρους και ψυχιατρεία για να καταστείλει πολιτικούς κρατούμενους.Τι σημαίνει αυτό στην περίπτωση του Μαρίνου;

Γιατί φεύγει ο Χριστόφορος το 1990 στην Ουγγαρία; Τι ήλπιζε να βρει εκεί;

Πως τον ενέμπλεξαν οι μπάτσοι στη ληστεία του Νοσοκομείου της Νίκαιας και στο θάνατο του Μαντούβαλου;

Πως θα μπορούσε να αυτοκτονήσει; Είπαν ότι είχε όπλο επάνω του;

Μπορεί κάποιος να δώσει με μια σειρά τα γεγονότα από το 1987 έως το 1996;
 
544938
.
από . 1:38μμ, Κυριακή 16 Ιουλίου 2006
ΓΚΥΖΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΜΠΑΤΣΟΥ
 
544972
Πρίν κάποια χρόνια...
από Ασπρη πέτρα 3:07μμ, Κυριακή 16 Ιουλίου 2006
Είχα μιά συνομιλία μέ κάποιο άτομο πού είταν εκεί.
Θεωρώ αξιόπιστα αυτά πού είπε στίς συνθήκες πού λέχτηκαν.
Δέν τό ξναείδα, ούτε θυμάμαι χαρακτηριστκά καί όνομα.

Μού είπε λοιπόν ότι τό πλοίο καθυστέρησε πολές ώρες (όπως γράφει καί ο πρώτος αρθρογράφος) γατί τό όπλο πού έβαλαν δίπλα του είταν διαφορετικού διαμετρήματος από τή σφαίρα στό κεφάλι, καί έπρεπε νά βρεθεί άλλο, πού βρέθηκε τελικά.
Σέ ερώτησή μου γιατί τόν σκότωσαν απάντησε "γιατί ήταν αρχηγός στούς αναρχικούς καί τά πρεζόνια"
 
544976
ο.κ. ,είναι γνωστή η εκδικητικότητα της εξουσιας
από @ 3:20μμ, Κυριακή 16 Ιουλίου 2006
Τον είχαν βάλει στο μάτι.Τα είπε στη Δίκη της 17Ν και το άλλο άτομο που τραβήχτηκε με τις σκευωρίες της ασφάλειας μαζί με τον Μαρίνο, ο Σμυρναίος, αναφερόμενος στα βασανιστήρια, εκβιασμούς κλπ. των συλλαμβανομένων και με αφορμή την εκδικητικότητα των μπάτσων απέναντι στον Γιωτόπουλο σαν παιδί αριστερού και αντιδικτατορικού αγωνιστή. Βέβαια δεν θυμάμαι να αναφέρθηκε ανάμεσα στα παραδείγματα εκδικητικότητας ο Μαρίνος, νομίζω μόνο τη γυναίκα και το παιδί του Πρέκα ανέφερε, τον Μπουκετσίδη σε συνάφεια με τις συνωμοσίες των ΜΜΕ, ίσως και άλλους. Για τον Χριστόφορο επικρατεί γενικά σιωπή με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουμε ούτε τα γεγονότα αλλά και να επέρχεται μια διχόνοια μέσα στο χώρο και μια μεταβολή του Χριστόφορου είτε σε αποδιοπομπαίο τράγο είτε σε παράδειγμα αγνοτητας αγωνιστή από κάποιους που δεν θέλουν να ξεχάσουν και καλά κάνουν ως προς αυτό το τελευταίο ή για άλλους λόγους "αντιπαράθεσης".
Τέλος πάντων δεν απάντησε κανένας στις ερωτήσεις μου. Δεν ξέρει κανένας τίποτα;
 
545272
Για τον Χριστόφορο επικρατεί γενικά σιωπή...
από όπως πολύ σωστά λέει ο απόπάνω ^ 3:44πμ, Δευτέρα 17 Ιουλίου 2006
Κι ως γνωστόν η σιωπή είναι συνενοχή.

Και δεν είναι βέβαια η σιωπή αυτή για να καλυφθούν οι αμαρτίες του Χριστόφορου ο οποίος δεν ήταν και κανένας άγιος, αλλά για να σκεπαστούν οι αμαρτίες των "φίλων" και των "συντρόφων" του...
 
545356
Συμφέρει η σιωπή...
από ε, δεν θέλει και πολλή σκέψη... 11:46πμ, Δευτέρα 17 Ιουλίου 2006
Εγώ στη ζωή μου δεν γνώρισα κανέναν άγιο. Δεν υπάρχουν άγιοι, όλοι ένα μάτσο εξυπνάκηδες είμαστε, με τις ευαισθησίες μας και με τα συμπλέγματά μας. Δεν χρειάζεται, επομένως, να απολογηθεί κανείς για το χαρακτήρα και τη νοοτροπία του Χριστόφορου, ή οποιουδήποτε άλλου συντρόφου.

Τώρα, για τη σιωπή, βεβαίως και συμφέρει, και μάλιστα, όχι μόνο για τους λόγους που οι παλαιότεροι ίσως φαντάζονται, αλλά και για τον εξής: Γιατί πράγματι, το ζήτημα του Χριστόφορου δίχασε το χώρο (ενώ όφειλε να τον έχει ενώσει), ίσως επειδή το στομάχι του χώρου δεν αντέχει τέτοιους ανθρώπους τόσο μεγάλου διαμετρήματος (αξιόμαχους, καλλιεργημένους και διαβολεμένα έξυπνους). Τους προωθεί, βέβαια, ως ένα σημείο και υπάρχουν πολλοί που αρκούνται στο να θαυμάζουν και να τους τρέχουν τα σάλια από μακριά, αλλά αυτό εμπεριέχει και μια δόση φθόνου, αν θέλετε. Είναι χαρακτηριστικό το ότι στις συνελεύσεις, όπου παρίστατο και ο εκλειπών σύντροφος, κανείς δεν τολμούσε να δευτερολογήσει, προφανώς από δέος (μονάχα πολύ λίγοι, συνήθως σύντροφοί του, που τον αγαπούσαν, ήταν εξοικειωμένοι μαζί του και δεν τον έβλεπαν σαν αναρχομπαμπά ή μεγάλο επαναστάτη). Αυτή όμως η λογική των "θαυμαστών" είναι παρακινδυνευμένη. Γιατί όταν ο Χριστόφορος είχε πραγματικά ανάγκη από τη συμπαράστασή τους, αλλά και μετά το θάνατό του, όλοι... έκαναν ότι δεν ήξεραν. Εξ άλλου, έτσι κάνουν τα προβατάκια. Δεν έχουν δική τους βούληση, ούτε δική τους άποψη. Απλά χειροκροτούν και ηρωοποιούν, αλλά στην πρώτη φουρτούνα κάνουν το κορόιδο. Φτύνουν (ούτε καν κατάμουτρα, αυτό προϋποθέτει εντιμότητα) τον άνθρωπο που πριν λίγο καιρό θαύμαζαν και ψάχνουν να βρουν τον επόμενο "ηγέτη", που θα τα οδηγήσει με ασφάλεια στο νοητικό μαντρί της δικής τους εκλογής. Μέχρι να τον ξεπαστρέψουν κι αυτόν. Πώς; Με τη σιωπή...

Είναι, πράγματι, μεγάλη η απώλεια του Χριστόφορου. Ίσως επειδή ήταν από τους τελευταίους συντρόφους με παιδεία, συγκρότηση και ανθρώπινο χαρακτήρα. Ανθρώπινος, όχι λόγω υπέρμετρης ευαισθησίας (αυτό μονάχα για κάποιους από τους συντρόφους του ήταν φανερό), αλλά γιατί δεν ντρεπόταν να δείχνει και τις λιγότερο "επαναστατικές" όψεις του εαυτού του. Αλίμονο στους "συντρόφους" που νομίζουν ότι το να πουλάνε μούρη, έτσι σκέτα, και να διατηρούν ένα μη προσεγγίσιμο υφάκι "ανωτερότητας", αρκεί.

Κατά συνέπεια, ο Χριστόφορος έπρεπε να πεθάνει. Το αν τον δολοφόνησε η αστυνομία (που τον δολοφόνησε) είναι το λιγότερο. Ο ίδιος ο χώρος, ακόμα και σήμερα, συντηρεί την αμαρτωλή σιωπή του για τον εκλιπόντα και τους συνοδοιπόρους του (λες και κάποιοι άνθρωποι δεν υπήρξαν ποτέ). Ίσως επειδή προτιμά να μένει στατικός, να διαιωνίζει καλούπια και συμπεριφορές που δεν τον βγάζουν πουθενά, ίσως επειδή δεν αντέχει τις αντιπαραθέσεις, ίσως τελικά επειδή κατακλύζεται από παιδάκια-μετριότητες, ημιμαθή και με χαχόλικη συμπεριφορά, που νομίζουν ότι με δυο μαγκιές του κώλου έπιασαν τον Πάπα απ' τ' αρχίδια...

Α ρε σύντροφε τυχεράκια, έφυγες και γλίτωσες το εγκεφαλικό... Αιωνία σου η μνήμη.
 
545517
Σωστός
από ! 4:15μμ, Δευτέρα 17 Ιουλίου 2006
λΕς: "...το ζήτημα του Χριστόφορου δίχασε το χώρο (ενώ όφειλε να τον έχει ενώσει), ίσως επειδή το στομάχι του χώρου δεν αντέχει τέτοιους ανθρώπους τόσο μεγάλου διαμετρήματος (αξιόμαχους, καλλιεργημένους και διαβολεμένα έξυπνους). Τους προωθεί, βέβαια, ως ένα σημείο και υπάρχουν πολλοί που αρκούνται στο να θαυμάζουν και να τους τρέχουν τα σάλια από μακριά, αλλά αυτό εμπεριέχει και μια δόση φθόνου, αν θέλετε.......όταν ο Χριστόφορος είχε πραγματικά ανάγκη από τη συμπαράστασή τους, αλλά και μετά το θάνατό του, όλοι... έκαναν ότι δεν ήξεραν. Εξ άλλου, έτσι κάνουν τα προβατάκια. Δεν έχουν δική τους βούληση, ούτε δική τους άποψη. Απλά χειροκροτούν και ηρωοποιούν, αλλά στην πρώτη φουρτούνα κάνουν το κορόιδο. Φτύνουν (ούτε καν κατάμουτρα, αυτό προϋποθέτει εντιμότητα) τον άνθρωπο που πριν λίγο καιρό θαύμαζαν και ψάχνουν να βρουν τον επόμενο "ηγέτη", που θα τα οδηγήσει με ασφάλεια στο νοητικό μαντρί της δικής τους εκλογής. Μέχρι να τον ξεπαστρέψουν κι αυτόν. Πώς; Με τη σιωπή... "

Και σε ποιό πολιτικό χώρο και σε ποιά κοινωνική ομάδα, και σε ποιά ανθρώπινη δραστηριότητα, και σε ποιά πτυχή της ανθρώπινης ζωής, πιστεύεις ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν ?

Σε καμμία !
 
545522
Αγιοποιήσεις
από Αντρέας 4:24μμ, Δευτέρα 17 Ιουλίου 2006
Η πλάκα είναι ότι κάποια άτομα όπως ο Μαρίνος αγιοποιούνται ακριβώς από αυτούς τους οποίους δεν γούσταραν. Δηλαδή όσο ζούσε ήταν αναρχομπαμπάς, σταλινικός κλπ. κλπ. και μόλις πέθανε έγινε ήρωας.

Δεν είναι ο μόνος. Τα ευτράπελα δεν λείπουν από κανένα "χώρο".
 
545548
Τι να λέμε τώρα...
από Salo 5:26μμ, Δευτέρα 17 Ιουλίου 2006
Για όσους έζησαν την περίοδο, είναι κάτι που προσπαθούν να μη θυμούνται. Ένας Α/Α χώρος να βγαίνει τσακισμένος από την "ένδοξη εξέγερση" του Πολυτεχνείου του 95 και χωρίς να πάρει ανάσα να βρίσκεται κομμένος στη μέση με κατηγορίες για "παραφροσύνη", "ρουφιανιά", "συνεργασία με το κράτος", με φάπες και απειλές να εκτοξεύονται από παντού. Το αποτέλεσμα είναι να μείνουμε στην Αθήνα καμμιά 300αριά άτομα με χωρισμένα βιλαέτια.
Οι κατηγορίες είναι εύκολες, τόσο εύκολες που οδήγησαν στη σειρά των τραγικών περιστατικών. Η ευθήνη είναι σε όλους. Κάποιοι για κάποια φταίνε περισσότερο αλλά αθώος δεν υπάρχει. Να μην ξεχνάει κανείς ποιό ρόλο έπαιξε η επι χρόνια φημολογία για το Μαρίνο, οι αθλιότητες που τριγυρνούσαν στα καφενεία και τι επίδραση είχαν στον ίδιο το σύντροφο... Κι όταν στο πολυτεχνείο επιτέλους τέθηκαν στα ίσια αυτές οι κατηγορίες και ηττήθηκαν άρχισε ο παραλογισμός: Αυτοί που επι χρόνια τον συκοφαντούσαν για χαφιέ ή αυτοί που κοιτούσαν αδιάφορα το πουλάκι κρατώντας πισινή έγιναν οι αγιογράφοι του μετά θάνατον (με ένα άθλιο θανατολάγνο μάρκετινγκ) ενώ αυτοί που τον υπερασπίστηκαν τον πούλησαν σα σκυλί μόλις απλά έκανε όλα όσα αυτοί υποστήριζαν αλλά δεν τολμούσαν...
Τι να λέμε τώρα και πως να το λέμε. Πως να πιάσεις ένα νέο σύντροφο/ισσα και να του περιγράψεις τι έγινε, για ποιό λόγο να πιστέψει τη δική σου εκδοχή και όχι τον απέναντι. Πέρα από καταγγελίες και αερολογίες γραπτά δεν υπάρχουν. Οι προθέσεις και οι τάκτικές έμεναν στους στενούς κύκλους και τα συνωμοτικά βλέμματα. Ένας οχετός πληροφοριών κυκλοφορούσε και κυκλοφορεί αλλά πως να ξεδιαλέξεις τι είναι αλήθεια και τι μπαρούφα... μόνο πολυκαιρισμένο δηλητήριο μπορεί να βγει από τέτοιες κουβέντες.
Τελοσπάντων όποιος κάνει το λάθος να αγωνίζεται για την αναρχία μετρώντας την αξία των αναρχικών έχει κλείσει εισητήριο για το σπίτι του. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει αυτό είναι να εκλείψουν οι αιτίες που μαθηματικά οδηγούν σε τέτοια δράματα.
Το πως βέβαια ένα κίνημα θα βγει μπροστά από τον κόσμο που ζει είναι το ζήτημα...
ΤΙΜΗ ΣΤΟ ΜΑΡΙΝΟ - ΤΙΜΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΥΓΙΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΒΑΡΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ!
 
545748
Ο Χριστόφορος ζει στην καρδιά μας και στη μνήμη μας
από Παλιά συντρόφισσα 3:58πμ, Τρίτη 18 Ιουλίου 2006
Σ' άλλων τη μνήμη σαν μια ξεχωριστή προσωπικότητα με χιούμορ και αποφασιστικότητα, με τις αντιφάσεις του (και ποιος δεν έχει άλλωστε;) και με την βαθειά πεποίθησή του στην αντίσταση στο κράτος με κάθε τρόπο. Από την άλλη μεριά στη μνήμη ορισμένων ο Χριστόφορος είναι ο εφιάλτης που τους στοιχειώνει και που θάθελαν να ξεχάσουν κι έκαναν ό, τι μπορούσαν για να καλυφθεί από τη λήθη μαζί με τις ύποπτες και αήθεις πράξεις και στάσεις τους. Αλλά δεν το πέτυχαν χάρη στους συντρόφους που αναφέρονται σ' αυτόν, που με το λόγο τους φωτίζουν τις σκοτεινές πτυχές μιας ιστορίας που οδήγησε στον τραγικό θάνατο ενός σπουδαίου αναρχικού και στην ηθική πτώση κάποιων που τέθηκαν εκτός χώρου τελικά. Στις επίμονες ερωτήσεις του από πάνω για ένα βιογραφικό του Μαρίνου δεν έχω ν' απαντήσω παρά να ψάξει τη μπροσούρα με τίτλο "ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ". Ίσως ν'απαντηθούν κάποιες απορίες του.
 
545750
Ρε Salo δεν είσαι μόνο άσχετος είσαι και συκοφάντης
από Τι να λέμε τώρα; 4:07πμ, Τρίτη 18 Ιουλίου 2006
Για όσους έζησαν εκεινη την περίοδο δεν είναι κάτι που προσπαθούν να μη θυμούνται. Εξαρτάται κι από το τι έκανε ο καθένας. Υπάρχουν σύντροφοι που δεν θέλουν ούτε και μπορούν να ξεχάσουν. Η εξέγερση του ΄95 "ένδοξη" ή όχι σημάδεψε το χώρο στέλνοντας τους νικημένους και τους φοβισμένους για ύπνο ενώ ταυτόχρονα ξυπνούσε από το λήθαργο νέο κόσμο. Τσακισμένοι πάντως πάντα υπάρχουν μη το κάνουμε θέμα... Τα "βιλαέτια" που λες εσύ, δηλαδή οι διαφορετικές τάσεις, ή όπως θέλεις πέστο, προυπήρχαν της δολοφονίας του Μαρίνου και δεν εμφανίστηκαν μετά. Την αιτία εσύ την είδες σαν αποτέλεσμα και τούμπαλιν. Χαμπάρι δεν πήρες... Ναι, οι κατηγορίες είναι εύκολες (συμβαίνει συχνά), και εσύ το αποδεικνύεις εξαπολύοντας αστήρικτες κατηγορίες από δω κι από εκεί. Πάντως για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους οι φημολογίες για το Μαρίνο αν παραφουσκωμένες και σκόπιμες, όπως κάθε φημολογία άλλωστε, είχαν ωστόσο μια βάση στην πραματικότητα όσον αφορά τη στάση του κάποια στιγμή, και για αυτό ενώπιον συγκεκριμένων ανθρώπων είχε αναλάβει και παραδεχτεί τις ευθύνες του. Πάντως αυτοί που επι χρόνια τον συκοφαντούσαν για χαφιέ δεν έγιναν ποτέ οι αγιογράφοι του μετά θάνατον κι αυτοί που υπερασπίστηκαν τη μνήμη του δεν έκαναν βεβαια κανένα "άθλιο θανατολάγνο μάρκετινγκ"(!). Που το είδες εσύ αυτό ρε άθλιε; Στις πέντε αφίσες και τα πέντε κείμενα που κυκλοφόρησαν γαι ένα φοφονημένο αναρχικό και τα δυο τρία πανώ που σηκώθηκαν στη μνήμη του μέσα σε 10 χρόνια, ή στο σύνθημα που φωνάζουν οι νέοι αναρχικοί και που τόσο ενοχλεί κάποιους; ΖΕΙ Ο ΜΑΡΙΝΟΣ ΖΕΙ! Τι να λέμε τώρα και πως να το λέμε; Να το λέμε όπως το νιώθει κι όπως το καταλαβαίνει ο καθένας και να του δίνουμε το όνομα και την αξία που έχει. Κι αν σε απασχολεί πως να πιάσεις ένα νέο σύντροφο για να του περιγράψεις τι έγινε, κι ανησυχείς για ποιό λόγο να πιστέψει τη δική σου εκδοχή και όχι τον απέναντι όπως λες σίγουρα κάπου έχεις κάνει λάθος και δεν τα λες καλά. Τελος πάντων δεν υπάρχουν μόνο αερολογίες, και γραπτά υπάρχουν και συγκεκριμένες καταγγελίες έγιναν κι όσοι μπορούσαν απάντησαν κι όσοι δεν μπορούσαν σιώπησαν (κοιν. τουμπεκιάστηκαν).
 
545817
δεν έχω διαβάσει τη μπροσούρα
από @ 12:16μμ, Τρίτη 18 Ιουλίου 2006
ούτε και γνωρίζω την ύπαρξή της. Καλό θα ήταν να την ανεβάσει η "παλιά συντρόφισα" ή να μπυ πει που θα την βρω.
 
545910
ΖΕΙ ΖΕΙ Ο ΜΑΡΙΝΟΣ ΖΕΙ ΜΕ ΠΡΕΚΑ ΚΑΛΤΕΖΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ
από S.W. 3:45μμ, Τρίτη 18 Ιουλίου 2006

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.....
 
546139
Τιμή στο Χριστόφορο Μαρίνο
από @ 4:03πμ, Τετάρτη 19 Ιουλίου 2006


Image scaled down

κείμενο που μοιράστηκε από αναρχικούς τον Ιούλη του 1997 σε συγκέντρωση στην Αθήνα, στο λιμάνι του Πειραιά και στο πλοίο Πήγασος

www.geocities.com/xm.23_7_96


 
548871
Μέσα σε μια κατάσταση γενικευμένης βουβαμάρας
από Π&Π 9:23μμ, Τρίτη 25 Ιουλίου 2006
του α/α χώρου για τη δολοφονία του Μαρίνου, από την στιγμή που έγινε μέχρι και σήμερα, δέκα χρόνια μετά, έχουμε το φαινόμενο θρασύτητας να κατηγορούνται και να συκοφαντούνται εκείνοι που τόλμησαν να μιλησουν από αυτούς που βουβάθηκαν και το μόνο που έχουν να δείξουν είναι η δεκάχρονη ένοχη σιωπή τους.
 
Κορυφή της σελίδας