Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο 27 Σεπτέμβρη.

 

« εκείνο που με τρώει

εκείνο που με σφάζει

είναι που ονειρεύομαι

σαν τον καραγκιόζη…»

 

 

 

 

 

Η πολιτική αλητεία και η συνδικαλιστική πανουργία, γίνονται το καλύτερο όπλο για να διαλυθεί μια μεγαλειώδης πορεία.

 

…πως γίνονται τα όμορφα «καπελωματάκια» από το ΚΚΕ

 

…πως η Διδασκαλική Ομοσπονδία έδειξε ότι μπορεί να πάει τον αγώνα των εκπαιδευτικών προς τα πίσω,

 

…πως κατάφεραν και τηλεφωνικά μάλιστα όπως ανέφεραν και έκλεισαν συνάντηση με τον Πρωθυπουργό «γεγονός» το οποίο μάλιστα ο κ Μπράτης χαιρέτισε και το χαρακτήρισε μάλιστα και ως θετικό βήμα.

 

…πως τελικά …. αντ’ αυτού ο πρόεδρος της ΔΟΕ παρέδωσε και μάλιστα στα όρθια, μόνο ένα υπόμνημα με τα αιτήματα των δασκάλων… στον…διευθυντή ! του πολιτικού γραφείου του Καραμανλή, Γιάννη Αγγέλου– για να το προωθήσει στον πρωθυπουργό. (τους)

 

…πως ακόμη και τα μεγάφωνα του ΠΑΜΕ καλούσαν τον κόσμο να περιμένει να ακούσει τι προέκυψε από την συνάντηση της αντιπροσωπείας της ΔΟΕ με τον… πρωθυπουργό…

 

…πως παρουσίασαν το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο και τα επιτεύγματα των συνδικαλιστών τα ΜΜΕ …

 

… τη δήλωσε μετά από τη θετική συνάντηση με το γραμματέα, ο πρόεδρος της ΔΟΕ.

 

Αυτά και αλλά πολλά θα δείτε απόψε στο βραδινό μεγάλο δελτίο της …χειραγώγησης.

 

εδώ οι καλές συμφωνίες…

εδώ το καλό παζάρι…

 

διαλέχτε…

 

 

Υ.Γ Εκτάκτως σήμερα -θα σας παρουσιάσουμε και μια άλλη όψη του… παιχνιδιού… χειραγώγηση και αντι πληροφόρηση»

Που ελπίζουμε να χαλάει τη μαγιά για τα πολιτικά ζυμώματα των καρεκλοκένταυρων… συνδικαλοπατέρων.

 

 

…Στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο είχε ήδη να μαζεύεται κόσμος από νωρίς και ήδη στις 12 και τέταρτο έκλεινε σιγά σιγά όλος ο δρόμος. Ο κόσμος συσσωρευόταν μπροστά στο υπουργείο και στα γύρω στενά ενώ λίγη ώρα αργότερα άρχισε να γίνεται το αδιαχώρητο και στη μητροπόλεως -προς μοναστηράκι και απόλιτα σφηνωμένα προς σύνταγμα. Σε τόσο πυκνό σχηματισμό που δεν μπορούσες να περάσεις… και ο κόσμος όλο και αυξανόταν.

Ήταν τόσο πυκνά που όταν ξεκίνησε να γυρνά το μέτωπο, προς το Σύνταγμα για να ξεκινήσει η πορεία… το πέρασμα του κόσμου δεν είχε τελειωμό. Έμοιαζε σαν μια φυσαρμόνικα που αρχίζει να ανοίγει.

Και πράγματι ο κόσμος ήταν σαν ποτάμι που ξεκίναγε από το υπουργείο και χανόταν στη Φιλελλήνων, έβγαινε στην Αμαλίας και κατέβαινε προς τη βουλή… Οι ειδικοί καταμετρητές της αστυνομίας κατέγραψαν 5.000 αρχικά και μετά έκαναν λόγο για 7.000 κόσμο. !!! ( αν πολλαπλασιαστεί τουλάχιστον επί δύο, ίσως πλησιάσουμε στο μέγεθος της πορείας. )

 

Αίτημα και απόφαση της πορείας ήταν να προχωρήσει μέχρι το μέγαρο Μαξίμου και να συναντηθεί αντιπροσωπεία με τον Καραμανλή.

Όταν το συλλαλητήριο τελείωσε, ξεκίνησε ο κόσμος να γυρίζει προς Σύνταγμα για να ακολουθήσει πορεία προς το μέγαρο Μαξίμου

Να προσθέσουμε επίσης ότι προς το τέλος και στην ουρά του κεντρικού συλλαλητηρίου ήρθε και προστέθηκε από την πλευρά του Συντάγματος και η διαδήλωση του ΠΑΜΕ.

 

Λίγο πριν τις 1.30 τα μέλη του ΠΑΜΕ (άρχισαν να αποχωρούν από το συλλαλητήριο και κατευθύνθηκαν μπροστά από το Μεγάλη Βρετάνια προς τη Βουλή στα λουλουδάδικα και στήθηκαν απέναντι από τα ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί με το γνώριμο τρόμο μπροστά στις κλούβες.(Λίγος κόσμος όχι περισσότερους από 200^ους)

 

Αργά και δυσκίνητα άρχισε να ξετυλίγεται η πορεία προς το Σύνταγμα και τη Φιλελλήνων. Και ενώ το ποτάμι από την Μητροπόλεως ακόμη κυλούσε η κεφαλή ειχε σταματήσει μπροστά στη Βουλή…

Λίγο μετά από τον άγνωστο στρατιώτη και ενώ η κεφαλή είχε σταματήσει για αρκετή ώρα, άρχισαν οι συνδικαλιστές της ΔΟΕ και του ΠΑΜΕ να κανονίζουν τα δρώμενα…

Τελικά κανονίστηκε να παραμείνουν τα 150 του ΠΑΜΕ μπροστά από την αστυνομία (νόμιμο το καπέλωμα του ΠΑΜΕ) και η πορεία η κεντρική να συνεχίσει προς προπύλαια, και μέσω Σταδίου να γυρίσει Σύνταγμα για να περιμένουν την ενημέρωση από την τετραμελή επιτροπή της ΔΟΕ που θα πήγαινε δήθεν στο Μαξίμου να συναντήσει τον πρωθυπουργό.

Με βερμπαλιστικές κορώνες περί θετικού κλίματος, και βημάτων μπροστά, ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας , δήλωνε ότι « η εξέλιξη αυτή … κρίνεται ως θετική κίνηση…»

 

Μέχρι την τελευταία στιγμή που η τετραμελή αντιπροσωπεία πέρασε από τον αστυνομικό κλοιό και κατευθύνθηκε προς το Μαξίμου ο πρόεδρος της ΔΟΕ διαβεβαίωνε ότι πήγαιναν σε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό.

 

Αυτό διαβεβαίωναν και οι εκφωνητές από τα μεγάφωνα στο βαν του ΠΑΠΕ αλλά και στις ντουντουκες των εκπαιδευτικών.

Καλούσαν τους διαδηλωτές να προχωρήσουν στην πορεία και να συγκεντρωθούν πίσω στο Σύνταγμα, για περιμένουν εκεί μέχρι να επιστρέψει η αντιπροσωπεία για να τους ενημερώσει σχετικά με την συνάντηση με τον… πρωθυπουργό.

 

 

Η αρχική γλύκα κυρίως των δασκάλων –για την επίτευξη του στόχου,(!) – μετατρέπεται σε δυσαρέσκεια και διαμαρτυρίες. Που αυξάνονται όταν τα ΜΜΕ αρχίζουν να αναφέρουν ότι ΔΕΝ επρόκειτο για συνάντηση με τον Πρωθυπουργό αλλά για συνάντηση με τον γραμματέα του πολιτικού γραφείου…

 

Ακόμη και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, που κρατούσαν τις ντουντούκες, αναπαρήγαγαν το ψευδοσεναριο αναφέροντας ότι «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, λέμε ότι μας πει το προεδρείο. Όταν επιστρέψουν, θα μας ενημερώσουν»

 

Όταν το ψέμα έγινε εξόφθαλμο πιά, μόνο τότε τελικά οι συνδικαλιστές άρχισαν να λένε με το γνωστό αφελές ύφος.

Ναι… ναι.. συναντήθηκαν! Ναι… έγινε συνάντηση και μίλησαν με… τον διευθυντή του γραφείου αλλά τους περιμένουμε να έρθουν να μας ενημερώσουν…

 

Και όταν επέστρεψαν από τη συνάντηση οι εκπρόσωποι της διδασκαλικής Ομοσπονδίας, γίνεται δια στόματος του προέδρου της ΔΟΕ Δημήτρη Μπράτη η δήλωση « είναι θετικό… περιμένουμε τώρα την απάντηση του Πρωθυπουργού…οι δάσκαλοι συνεχίζουν τον αγώνα και μπλα μπλα μπλα»

Λίγες ώρες πριν τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδελφοι του συνδικαλιστές χαιρέτιζαν με βροντερή φωνή τις αποφάσεις για κλιμάκωση των απεργιών… μέχρι να δικαιωθούν μέχρι να επιτευχθούν οι στόχοι τους. «Το υπουργείο παιδείας μας εμπαίζει, Ζητάμε να πάμε να δούμε τον πρωθυπουργό… ε …σήμερα θα πάμε στο Μαξίμου» φώναζαν στα μικρόφωνα και έτριζαν τα μεγάφωνα έξω από το υπουργείο παιδείας.

 

Αφού λοιπόν οι κύριοι αυτοί κορόιδεψαν εξόφθαλμα, τουλάχιστον 15.000διαδηλοτές, κέρδισαν και τηλεοπτικό χρόνο για να δείξουν ακόμη λίγο τα πρόσωπα τους στο γυαλί και να πουν τα κατόρθωματα τους και ότι είναι βαθιά λαϊκοί αγωνιστές… που συνεχίζουν τη μάχη… μέχρι τέλους…

 

Ο κόσμος πάντως σχεδόν όλος που γύρισε ξανά στο Σύνταγμα και είχε απλωθεί μέχρι τη Φιλελλήνων ήταν παρά πολύς και παρέμεινε μέχρι τις 3.30 όπου και έφυγαν οι τελευταίοι διαδηλωτές και άνοιξε η κυκλοφορία … γιατί πίστευαν ότι αυτό που έκαναν οι συνδικαλιστές και τα τσοπανόσκυλα της ΔΟΕ του ΠΑΜΕ και των υπολοίπων ήταν … μεγάλη αλητεία… «και άντε μετά» όπως έλεγε ένας δάσκαλος σε έναν συνάδελφο του «άντε μετά αυτός ο κόσμος, να τους εμπιστευτεί και να κατεβεί ξανά σε διαδήλωση… Ρε τι απατεώνες είναι, διέλυσαν μια μεγαλειώδη διαδήλωση… επειδή ήταν πάρα πολύ μεγάλη…»

 

Ενώ ορισμενοι/ες από τους τελευταίους διαδηλωτές/τριες ταύτισαν το παλαιό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου, που εκτέλεσε η Μαρίζα Κωχ, με τους συνδικαλιστές εργατοπατέρες του κινήματος.

Τραγούδησε τον Καραγκιόζη…

 

 

 

κόκκινοι αντι-ρεπόρτερ