((i)) Indymedia :: Athens  [μη ασφαλής σύνδεση (πληροφορίες εδώ)]  
ειδήσεις | θέματα | δημοσιεύστε | κοινότητα | πληροφορίες | επικοινωνία | υποστήριξη | βοήθεια | rss    

(beta)themes: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

[Athens independent media centre]
Ελληνικά | English

[Patras independent media centre]
.: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ :.

επιλέξτε μέσο



Μετάβαση στο άρθρο με αριθμό

Προσπελάστε το αρχείο του IMC-Athens ομαδοποιημένο κατά θεματικές ενότητες


Προσπελάστε τα άρθρα και τις συλλογές πολυμέσων του παλιού IMC-Athens 2005-2006

άρθρα - συλλογές πολυμέσων
.: ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ :.
κοινότητα συμμετέχετε ενεργά στην αντιπληροφόριση

IRC
Άμεση συνεννόηση για τρέχοντα νέα

δημοσιεύστε
ανεβάστε ήχους, βίντεο, εικόνες ή κείμενα, κατευθείαν από τον browser σας

ειδήσεις
μέχρι στιγμής κάλυψη διαδηλώσεων και θεμάτων

επικοινωνία

.: TORRENTS :.
Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού
.: ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ :.
98 FM
1431AM
radio revolt
radio katalipsi
.: ΑΛΛΑ IMC's :.
εμφάνιση-κρύψιμο λίστας IMC

Athens IMC FORUM

συνεισφέρετε νέο άρθρο | στείλτε το άρθρο με e-mail

Προσθέστε τα σχόλιά σας | Πίσω στις συζητήσεις
701251
Για την δράση ροπαλοφόρων σήμερα στα εξάρχεια
από @@@@ 8:11μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
(Τροποποιήθηκε 1:22μμ, Δευτέρα 14 Μαΐου 2007)
Προσθέστε τα σχόλιά σας
701254
δεν ξερω δεν ημουνα
από ... 8:12μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
  αλλα ενδιαφερον ακουγεται.
 
701262
πραγματικά πολύ παράξενο...
από mauroKOKKINOS 8:22μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
εκτός απο το MEGA και το ALTER πριν απο λίγο το είπαν και στον ANTENNA. Λογικά θα ισχύει... Το πιθανότερο είναι πως δεν θα ισχύει όπως ακριβώς το μετέδωσαν οπότε όποιος γνωρίζει ας μας ενημερώσει για να δούμε τι σκατά έγινε, γιατι ''μυρίζει'' μαλακία!
 
701291
Ωραιες φασεις.
από 42αρης 9:06μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
  Μου θυμιζει καπου στο '87 οταν την πεσαμε να διωξουμε τους εμπορους απο την πλατεια. Τοτε ειχε καει μια καφετερια ενος ρουφιανου, κανα 2 αμαξια εμπορων και τις ειχαν φαει και μερικα πρεζονια. Και φυσικα η μπατσοι αφηναν -αν δεν προστατευαν- τους εμπορους και κυνηγουσαν τους συντροφους.
 
701333
Για να μην κάνουμε (για άλλη μια φορά) συζητήτηση του καναπέ
από Εξ' 10:20μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
Πριν μέρες συνέβει ένα γεγονός που πέρασε μεν απαρατήρητο, αλλά που κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν γυρίσουν πλευρό και να κοιμηθούν τον ύπνο του "δικαίου". Ένας άνθρωπος μαχαιρώθηκε και δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας. Σε μια προσπάθεια να μπουν κάποια "όρια" έγινε και η συγκεκριμένη κίνηση.

Δεν πρόκειται ούτε για κάποιου είδους "αστυνόμευση" ούτε για να διωχθούν τα "ανεπιθύμητα" "πρεζάκια". Αυτός ο χώρος έχει άλλωστε δείξει την ευαισθησία του και την αλληλεγγύη του σε κόσμο "καταπιεσμένο" και "περιθωριοποιημένο". Έχει γνώση για το ποιοι είναι οι εχθροί και ποια τα θύματά τους.
 
701336
OK
από ... 10:28μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
Τελικα ομως τι εγινε για πειτε οσοι ξερετε για να καταλαβουμε κι εμεις οι υπολοιποι

 
701344
liga sxolia gia ta gegonota stin plateia eksarxeion
από enas pou simeteixe stin drasi 10:49μμ, Πέμπτη 10 Μαΐου 2007
meta to sinvan me ton thanato tou polonou (o opoios maxerothike stin plateia apo toxikomanis)
kai vlepontas me ipopsia tin auksi ton toxikomanon stin plateia eksarxeion...
A)egine sineleusi sto politexnio apo diaforo kosmo tou xorou opou apofasistike i sigekrimeni drasi. se auti ti sineleusi simetoixan atoma kai oxi omades -kamia omada den exei parei tin euthini etsi kai allios- san atoma simetixame kai oxi san silogikotites ksekolate loipon me ta protopalikara kai ta deuteropalikara tis ak kai tou kafeniou kai opoia alli omada sas erthi sto mualo.
B)  i kinisi den einai mia kinisi enantia stin xrisi o kathenas einai ipeuthinos ton epilogon tou otan omos kathe tris kai ligo  peftei ksulo,  mexerononte  kanoun diakinisi,  paramithiazoun pitsirikades kai kurios ola auta na ginonte se mia plateia opou apotelese gia sxedon 5 dekaeties apotelese xoro simoseon, politikis kai dimiourgias tote loipon den epitethike kanenas stoys xristes alla ston  rolo tous.
C) prezemporoi kai muthos.  ti  perimenete  stin  plateia  eksarxion  na  skasei  thorakismeni  mercedes  na vgei o vardinogiannis o kokkalis i ksero ego poios allos kai na mirazei dosis. profanos oxi kanenas emporos den tha katevei se kamia plateia na poulisi otidipote. ektos an ta vaporakia ta theorite emporous... loipon ara i sinantisi mas me emporous einai mallon diskoli opote as afisoume to paramithi. episis na min dimiourgite i entiposi oti litsarame kosmo se 200 toxikomanis pesane 30 sproksies kai 10 sfaliares kai kurios se atoma ta opoia den itan eksartimena alla poulousan -den anero to parapano itan vaporakia- .

auta gia na teleionoume kai na min to paizoume genika kai aorista euesthitoi


 

 
701396
.
από . 0:21πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
Και γιατι τον μαχαιρωσαν τον καημενο τον ανθρωπο;Ετσι χωρις λογο;

 
701405
σωστη η κινηση αν εγινε σωστα
από ... 0:29πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007

  καποιοι θελουν την αναρχια ξεφραγο αμπελι.

 


 
701412
!!!!!!!!!
από @@@@ 0:41πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
o  apo panw eipe pws itan tou xwrou autoi pou to apofasisan

 
701454
Πολύ καλή ενέργεια, μπράβο στους συντρόφους
από ΕΞΩ Η ΠΡΕΖΑ 2:00πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
Επιτέλους έγινε μια κίνηση για αυτό το θέμα. Μπράβο σε όλους και όλες για την ενέργεια. Λυπάμαι που δεν το πληροφορήθηκα νωρίτερα, την επόμενη φορά θα δώσω το παρόν. Η πλατεία είναι ένα σύμβολο αγώνων και όχι στέκι πρέζας όπως αρέσκονται να τη χαρακτηρίζουν οι φυλλάδες και τα παπαγαλάκια του υπουργείου. Και για να μην ξεχνιόμαστε, γιατί έχει πολύ σημασία: ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ
 
701460
τι ειπαν?
από καναλαρχης 2:09πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
τ ι ακριβως ειπαν οι ρουφιανοι των καναλιων?

 
701462
ειπαν 'μαλακια να μη μπορουμε να σπρωχνουμε πρεζα στα Εξαρχεια'
από ... 2:14πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
  και ζητησαν να επιληφθει του θεματος η αστυνομια γιατι το εμποριο ειναι ελευθερο.
 
701498
Συγχαριτίρια!!!!
από _G_P_S_ 9:42πμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
Συγχαρητήρια στα παιδιά που το έκαναν!!!!!
Απλώς να είστε λίγο προσεχικοί μην γίνει καμιά μαλακία.

 
701659
ελεος πια
από αναρ 2:02μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
Μαχαιρωθηκε ενας πολωνος απο αγνωστους,τον οποιο πολωνο βεβαια επειδη επινε αρκετα και μεθαγε και τριγυρνουσε στα διαφορα καφενεια και  εκανε ψιλομαλακιες τον ειχαν κοπανησει παρα πολλες φορες για να τον διωξουν.Και αυτο δεν το εκαναν τα πρεζακια της πλατειας.Παρουσιαζεται λες και περναγε καποιος τυχαια και οι <<τρελαμενοι>> πρεζακηδες των μαχαιρωσαν,σαν ρεπορταζ του αντ1 ακουγεται.

Ποιος αγωνας εναντια στην πρεζα και μαλακιες λες και χθες κυνηγουσαν τους μεγαεμπορους.Κατι ψιλοτελειωμενους κυνηγουσαν.Οι εμποροι ειναι αλλου και δεν χρειαζεται να καβατζωνονται,μπορει να καθονται στις καφετερειες,στα μπαρ κλπ

Αν θελουμε να καθαρισουμε την πλατεια ας αρχισουμε πρωτα απο τους μπραβους που ελεγχουν τα μισα μαγαζια της πλατειας.



 
701722
ena peristatiko...
από prezoxouligkanos-mpaxalos-apolitikos ktl 2:51μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
  ena mesimeri tora prosfata pou kathomastan mia parea pitsirikadon stin platia mesa se ena tetarto irthe ena tipaki kai mas rotise an theloyme "kana aspro". To tipaki dn itane prezakias, itane vaporaki kai tou a3izan ta xeirotera. Kaneis dn dikeeite na dio3ei ta prezakia aptin plateia, sigoura omos ta vaporiakia dn exoun thesi ekei.
 
701741
Πρεζάκια έχει
από κουκουρούκου 3:12μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
  όπου έχει βαποράκια. Αν φύγουν τα βαποράκια, φεύγουν και τα πρεζάκια.
 
701748
μηπως αυτοι που με τοση ευκολια
από εφοπλιστης 3:23μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
δ ιαχωριζουν τα πρεζακια απο τα "βαπορακια" μπορουν να μας πουν τι ακριβως σημαινει "βαπορακι";
Το βαπορακι δεν ειναι χρηστης δηλαδη;
Αν δεν ειναι χρηστης και απλα σπρωχνει εστω και μικροποσοτητες θεωρειται εμπορος μικροι μου φωστηρες.
Ολα τα πρεζακια ειναι και βαπορακια ταυτοχρονα και αυτο ειναι ενα παιχνιδι που ποτε δεν τελειωνει.

Επιτελους να σταματησει το νεο κυνηγι μαγισων.Τα πρεζακια ειναι αρωστοι ανθρωποι που το ιδιο το κρατος τους αρωστησε.Εχουν αναγκη αλληλεγγυης και βοηθειας  και οχι καταστολης.Ειδικοτερα οταν αυτη η καταστολη προερχεται απο ατομα που θελουν να λενε οτι ειναι αντιεξουσιαστες.
Συντροφοι,οσο υπαρχει κρατος εξουσια  και καπιταλισμος,κανενας κοσμος δεν ειναι εφικτος,ουτε καμια πλατεια μπορει να γινει ελευθερο στεκι διακινησης ιδεων οταν αυτο επιχειρηται με μεθοδους καταστολης.

 
701751
καταστολής;
από @ 3:25μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
που την είδες την καταστολή ρε μεγάλε;
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ έγινε, μοιράστηκαν κείμενα και στήθηκε μικροφωνική. Αυτή είναι η καταστολή;



 
701756
και το ξυλο που εφαγαν;
από εφοπλιστης 3:29μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
 διαφορα πρεζακια τι ηταν; το ντιλαιη της μικροφωνικης;
Μιλαω για προχθες και οχι για χθες αν εγεινε χθες αυτη η παρεμβαση.

 
701762
η παρέμβαση έγινε χτες
από @ 3:33μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
και σε αυτή συμμετείχαν αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, η οποία είχε αποφασιστεί σε συνέλευση, στην οποία και συμμετείχα.

Τώρα για προχτές... δεν γνωρίζω αν έγινε το οτιδήποτε.
Πάντως χτες, εκτός από 2 βαποράκια που έφαγαν λίγες σφαλιάρες, και όταν λέω σφαλιάρες εννοώ αυτό ακριβώς, δεν χτυπήθηκε και δεν εκδιώχθηκε κανένας άλλος.


 
701763
παλι τα "βαπορακια"
από εφοπλιστης 3:37μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
βρε συντροφε/σα,το ξαναλεω.Ολοι οι τοξικομανεις ειναι ταυτοχρονα και βαπορακια.
δεν υπαρχουν βαπορακια μη χρηστες.Αν καποιος σπρωχνει χωρις να πινει ο ιδιος ειναι εμπορος,ειτε σπρωχνει μισο γραμμαριο ειτε ενα τονο.


 
701849
Ρε "εφοπλιστη" για δικηγορος μου κανεις.....
από ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ Η ΠΡΕΖΑ 5:36μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007
  Ξεκολα λιγο. Χρειαζονται που και που τετοιες "παρεμβασεις" κι ας υπαρχουν μερικες παραπλευρες απωλειες. Δεν θελουμε την πλατεια γκετο και δεν την θελουν ετσι ουτε οι μονιμοι κατοικοι της περιοχης. Αντε καλοκαιρι ηρθε, να μπορει κανα παιδακι να βγαινει να παιζει στην πλατεια.Γκεγκε ??????????
 
701882
opoios pernei to nomo sta xeria tou dinei to dikaiwma sto
από nomo 6:34μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007

na ton parei kai auton sta dika tou...

fwto apo to mellon: 'paremvash' ths ELAS gia na exoun ta paidakia mia plateia eleu8erh gia paixnidi kai 3egnoiasia.


 
701986
Προκαλεί εντύπωση η ευαισθησία ορισμένων..
από σωτήρης 8:23μμ, Παρασκευή 11 Μαΐου 2007

 Όσοι έχουν βρεθεί συχνά στην πλατεία εξαρχείων, ενδεχομένως έχουν μπανίσει τους τύπους που σκάνε (με παπάκια κανά δυό από αυτούς) και μαζεύουν τους τοξικομανείς τριγύρω τους, αποχωρούν με ακολουθία τοξικομανών κτλ..

Λοιπόν, αυτοί οι τύποι που σπρώχνουν πρέζα δεν είναι οι περισσότεροι τοξικομανείς όπως εύκολα συμπεραίνει κάποιος. Πολλοί τοξικομανείς σπρώχνουνε πρέζα για τη δόση τους, τα όρια χρήστη βαπορακίου είναι δυσδιάκριτα, αλλά συγκεκριμένοι τύποι που εμφανίζονται στην πλατεία και κάνουν κουμάντα στην πιάτσα είναι γνωστοί.

Τώρα γιατί θεωρούν ορισμένοι πως οι σφαλιάρες που πέσαν σε δυό από αυτούς τους τύπους είναι καταστολή και μιλάνε για χωροφύλακες δεν καταλαβαίνω.
Μάλλον γιά άσκηση ευαισθησίας και ανθρωπισμού του καναπέ πρόκειται.

Ούτε τοξικομανής χτυπήθηκε, ούτε απειλήθηκε. Αλλά μην παραβλέπουμε πως κανείς δεν έχει το ακαταλόγιστο, και τον τελευταίο καιρό η κατάσταση στην πλατεία είχε ξεφύγει.

Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως το "άβατο των εξαρχείων" ως "πρόβλημα που απαιτεί ριζική αντιμετώπιση από πλευράς κράτους και αστυνομίας" πλαισιώνεται αποτελεσματικά από μιά τέτοια κατάσταση, ως μιά περιοχή που ανθεί η διακίνηση πρέζας, επεισόδια μεταξύ τοξικομανών κτλ.. Και αυτοί που κουμαντάρουν τη διακίνηση της πρέζας (όχι οι τοξικομανείς βαποράκια) κατευθύνονται (άμεσα ή έμμεσα) από την ασφάλεια.

Όλα τα άλλα, όσων διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για χωροφύλακες αναρχικούς και καταδειναστευμένους τοξικομανείς, είναι φληναφήματα του συρμού.

Ούτε προσπαθεί κανείς να "αποστειρώσει" τα εξάρχεια από τοξικομανείς ούτε τίποτα.



 
702306
ο Πρετεντερης τασσεται στο πλευρο των αγανακτισμενων τοξικομανων
από συμπασχων 2:59μμ, Σάββατο 12 Μαΐου 2007

  που οι κακοι αναρχικοι τους διωχνουν απο την πλατεια. Ελεγε στο δελτιο προχτες 'και ποιοι εινα αυτοι οι αναρχικοι που υποκαθιστουν την αστυνομια και διωχνουν τα πρεζονια (εξαιτιας της ιερης αγανακτησης του το politically correct πηγε περιπατο) απο την πλατεια?'

Ετσι για να ξερουμε με ποιον ειναι ο καθενας.

Τελικα οι ελπιδες του Πρετεντερη να πιει επιτελους καποια στιγμη καφε στην πλατεια Εξαρχειων μεταμφιεσμενος σε τοξικομανη αποδεικνυονται φρουδες. Ενα ονειρο ζωης θα παραμεινει ανεκπληρωτο.

'Μα επιτελους, εχουμε δημοκρατια η δεν εχουμε?'


 
702516
Και κοντά στην Ναυαρίνου...
από Σαλονικιός 10:33μμ, Σάββατο 12 Μαΐου 2007
 η κατάσταση έχει καταστήσει αηδία. Μου επιτέθηκε πρεζάκι απ' το πουθενά βρίζοντας με και απειλώντας με... ευτυχώς που ήμουν ψύχραιμος και την έκανα Λούης και σε τέτοιες περιπτώσεις νομίζω ότι έτσι πρέπει να γίνεται εκτός αν ξεπεράσει τα όρια.

 
702673
..................
από argus 11:58πμ, Κυριακή 13 Μαΐου 2007
Για να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα.Ο Πολωνός που δολοφονήθηκε δεν ήταν ένας απλός μετανάστης που πέρναγε απο την πλατεία,όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν κάποιοι.Κάθε μέρα ήταν μεθυσμένος,πλακωνόνταν στο ξύλο,έβριζε όποιον περνουσε και πολλά άλλα.Στο σκηνικό που έγινε στην πλατεία φώναζε και έβριζε μια κοπέλα και την έλεγε συνέχεια πουτάνα.Σίγουρα η αντίδραση ήταν απαράδεκτη αλλά αναμενώμενη γιατί ξέρουμε όταν είσαι πρεζάκιας δεν θες πολύ να χάσεις τον έλεγχο.

Για τα άλλα τώρα,δεν ήμουν μπροστά αλλά απο ότι έμαθα δεν διώξανε όποιον πρεζάκια έβρισκαν αλλά συγκεκριμένους ρουφιάνους κ βαποράκια.Υπάρχουν και χρήστες που μένουν καιρό εξάρχεια., είναι πολύ εντάξει παιδιά και σίγουρα αυτούς δεν τους πείραξε κανείς.Αλλά όταν έχει έρθει το κάθε καθίκι απο την πλατεία βάθης που βγάζει μαχαίρι για το παραμικρό, η πλατεία κινδυνεύει να γκεττοποιηθεί εντελώς και να φοβούνται οι παντες να περάσουν απο εκεί , κάποιος πρέπει να αναλάβει δράση.Η πλατεία Εξαρχείων είναι πολιτικός χώρος και δεν γίνετε να αφεθεί να γίνει κεντρο της πρέζας.Κάποιοι ξεχνάνε πως έχουν γίνει κι άλλες τέτοιες δράσεις στο παρελθόν οι οποίες αν δεν γίνοταν,μαλλον εμείς θα είχαμε φύγει απο την πλατεία.Δεν είναι τυχαίο πως κατακαιρούς η πλατεία γεμίζει πρεζάκια και αρκετά απο αυτά ιδιαίτερα επικίνδυνα, η απομόνωση του χώρου γενικά με συκοφαντολογίες είναι συνεχής και σίγουρα θέλουν να μείνουμε μακρία απο τους νέους και γενικότερα τον απλό κόσμο.Απο τότε που έγινε αυτή η δράση η πλατεία έχει ξαναπάρει ζωή,καταλαβαίνω τα ανθρωπιστικά κριτήρια των προηγουμένων αλλά εκτός απο ευχολόγια και αντίδραση,δεν προτείνουν τι θα μπορούσε να γίνει γι  αυτό το θέμα...

Τα πογκρομ που αναφέρουν κάποιοι είναι εκτός τόπου και χρόνου,μην λέμε ανακρίβιες για να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε εντυπώσεις...

 
702708
ελεος
από αναρ 12:55μμ, Κυριακή 13 Μαΐου 2007
εχουμε ξεφυγει τελειος το ιδιο μηνυμα με τον σαλονικιο θα ελεγε και καποιος αλλος για τους αλβανους.Μου την εχουν πεσει πρεζακια και εμενα αλλα δεν γινεται να τους βαζουμε ολους στην ιδια κατασταση,σιγουρα η αναγκη για πρεζα  σε κανει πολλες φορες επιθετικο αλλα τι να κανουμε δηλαδη να κλεισουμε ολα τα ζακια φυλακη.
Και μετα ολους τους αλβανους γιατι ενας αλβανος την επεσε σε καποιον/α και μετα ολους...

συντηρισμος του κερατα

 
702734
ο Σαλονικιος ειναι τρολλια
από απλα 1:58μμ, Κυριακή 13 Μαΐου 2007
  της ΣΟ της διεφυγε
 
702940
σώτη τριανταφύλλου
από για την ηρωϊνη 8:01μμ, Κυριακή 13 Μαΐου 2007


Image scaled down

Τον Δεκέμβριο του 1898 n γερμανική φαρμακοβιομnxανία Bayer παρασκεύασε τnν nρωίνn, μια ουσία που είxε συνθέσει –τυxαία– ο Άγγλος ερευνητής Σ. P. Pάιτ το 1874.
Tο προϊόν τnς επεξεργασίας τnς μορφίνnς με οξικό ανυδρίτn ονομάστnκε διακετυλομορφί- νn και αποδείxτnκε τέσσερις έως οκτώ φορές ισxυρότερο αναλγnτικό από τn μορφίνn. Όμως, οι παρενέργειές τnς ήταν υπερβολικά σοβαρές• έτσι, n nρωίνn φαινόταν καταδικασμένn.
Eκατό xρόνια αργότερα, είναι το αντικείμενο του πιο άγριου λαθρεμπορίου στον κόσμο, και του πιο άγριου πόθου. Kυρίως, είναι ο στόxος τnς nθικολογίας, το κέντρο τnς μοντέρνας μυθολογίας.
Tον καιρό του Tόμας ντε Kουίνσι, το όπιο πουλιόταν στα φαρμακεία και καταπολεμούσε τον πονόδοντο. Όχι μόνο τον πονόδοντο: και τα «χρόνια πάθη, στη χρόνια αγωνία», όπως γράφει ο Nτε Kουίνσι στις «Eξομολογήσεις ενός Άγγλου οπιοφάγου». Όχι ότι οι οπιοφάγοι δεν τυραννιούνταν από τη συνήθειά τους: ο Kόουλριτζ κατέληξε ψυχικό ράκος• εκτός αυτού, η δυσκοιλιότητα του είχε γίνει έμμονη ιδέα. O ρομαντικός ποιητής ασχολούνταν μέρα νύχτα με το έντερό του –και με το όπιο. Όμως, ο κόσμος του ντε Kουίνσι, του Kόουλριτζ, του Mποντλέρ κ.λπ. δεν ήταν τα διανυκτερεύοντα φαρμακεία, τα ψέματα, οι προδοσίες και οι παρανομίες: οι οπιοφάγοι έπαιρναν λάβδανο χωρίς συνταγή –σε τεράστιες ποσότητες• οι παπαρούνες ήταν φτηνές. Mέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν εφευρέθηκε η υποδερμική σύριγγα, ο εθισμός στα οπιούχα θεωρούνταν μια υπόθεση χωρίς κοινωνικό βάρος: από μια άποψη, τα πράγματα ήταν όπως θα έπρεπε να είναι. Όμως, στη διάρκεια του Aμερικανικού Eμφυλίου Πολέμου, 400.000 στρατιώτες έγιναν «οπιομανείς»: άρχισαν να παίρνουν το όπιο σε ενέσεις. Kαι προς το τέλος του αιώνα, διάφοροι κοινωνικά ανεπιθύμητοι –χαρτοπαίκτες, πόρνες, αναξιοπαθούντες τυχοδιώκτες– συνδέθηκαν με τη χρήση των οπιούχων. Έτσι, τα «ναρκωτικά» σχετίστηκαν περισσότερο με το έγκλημα και λιγότερο με την ιατρική.
H ηρωίνη κάνει καλό στον βήχα
Mέσα σ’ αυτά τα εκατό χρόνια συνέβησαν πολλά: μερικοί πόλεμοι και μερικές επαναστάσεις• οι νοοτροπίες άλλαξαν και μαζί τους οι νόμοι. Kαινούργια φάρμακα παρασκευάστηκαν και καινούργιες έξεις διαδόθηκαν: το σνιφάρισμα της κόλλας, οι αμφεταμίνες, τα αγχολυτικά. H ιστορία της ηρωίνης εξελίχθηκε παράλληλα μ’ εκείνη του 20ού αιώνα: η ηρωίνη έγινε ένα ταξικό ζήτημα –το ναρκωτικό των φτωχών τάξεων– ένα ζήτημα που πήρε διαστάσεις αστυνομικής περιπέτειας. Στην πραγματικότητα, η ηρωίνη έχει περιορισμένες δυνατότητες: συστέλλει τις κόρες των ματιών, επιβραδύνει την αναπνοή, τους χτύπους της καρδιάς και τη δραστηριότητα των εντέρων, φέρνει ύπνο• επίσης, δημιουργεί μια εκστατική αντίδραση, μια σύντομη επίθεση ευτυχίας που ακολουθείται από υπνηλία, αίσθημα θερμότητας, χαλάρωση, απώλεια της συνείδησης και της προσοχής. Όπως και να το δει κανείς, πρόκειται για μάλλον φτηνές συγκινήσεις (thrills but no frills!): υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αισθάνονται περίπου τα ίδια με δύο τζιν τόνικ• και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι –πάρα πολλοί– που μετά από μερικούς μήνες χρήσης ηρωίνης δεν αισθάνονται απολύτως τίποτα, εκτός από άγχος, ναυτία και κατάθλιψη. Tο καλό είναι ότι δεν βήχουν: η ηρωίνη είναι το καλύτερο αντιβηχικό, καλύτερο κι απ’ την κωδεΐνη.
H ηρωίνη είναι ένα “σκάνδαλο”
Παρ’ όλ’ αυτά, η ηρωίνη παραμένει ένα σκάνδαλο. Πρώτον, επειδή ενδέχεται να είναι ευφορική: όσο περνάει ο καιρός τόσο μεγαλύτερη δυσανεξία παρατηρείται στους ευφορικούς παράγοντες• κι όλο διογκώνεται η φιλολογία για τις ευφορικές ουσίες που αναλύονται και καταδικάζονται ως «εθιστικές». H πραγματικότητα είναι απλούστερη και απορρέει από την κοινή λογική –που όμως δεν είναι και τόσο κοινή τελικά: όλα τα όντα, όταν δεν είναι muppets, έχουν συνήθειες, έξεις, εξαρτήσεις και μανίες –παίζουν με ποτά και με τσιγάρα και με χημικές ουσίες και με άλλους ανθρώπους που τους φτιάχνουν και που τους ξενερώνουν. Eξάλλου, η ιστορία δείχνει πως, όταν ένας εθισμός καταστέλλεται, ένας καινούργιος αναπτύσσεται: όταν το 1732 η βρετανική κυβέρνηση απαγόρευσε το τζιν, οι εργάτες στράφηκαν στην μπίρα, κι όταν το 1840 οι Iρλανδοί, μετά από παρότρυνση της Eκκλησίας, παραμέρισαν το οινόπνευμα, στράφηκαν στον αιθέρα. Oι καθολικοί μύριζαν αιθέρα, οι προτεστάντες μύριζαν μπίρα. Δεύτερον, η ηρωίνη έχει παρενέργειες, δυσανάλογες της ευεργετικής της επίδρασης: τα συμπτώματα της αποχής είναι πράγματι δυσάρεστα –αν και όχι τόσο τρομερά και παρατεταμένα όσο τα παρουσιάζουν οι δημοσιογράφοι• υπάρχουν χειρότερα πράγματα από το περιβόητο σύνδρομο στέρησης, που μοιάζει με γερή, επίμονη και βασανιστική γρίπη. Eξάλλου, μοιάζουν πολύ με τα συμπτώματα αποχής από τα βαρβιτουρικά, από το οινόπνευμα κι από πολλά οπιούχα που καταστέλλουν το νευρικό σύστημα: πονάει όλο σου το σώμα, ιδρώνεις, κρυώνεις, χασμουριέσαι, φταρνίζεσαι και τρέμεις. Kι έχεις πολύ κακή διάθεση, σκοτώνεις άνθρωπο. Aν και δεν είναι όλοι οι χρήστες ίδιοι: δεν αναπτύσσουν όλοι τον ίδιο βαθμό εξάρτησης και ανοχής, ούτε είναι πάντα όμοια τα πρότυπα της χρήσης και της «κατάχρησης». Yπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν ηρωίνη σ’ όλη τους τη ζωή –με χάρη, όση χάρη μπορεί να διατηρεί κανείς στριμωγμένος ανάμεσα σε μπάτσους και σε ντίλερ• και υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που μέσα σε έξι μήνες χάνουν ό,τι έχουν να χάσουν.
O τρίτος λόγος που η ηρωίνη αποτελεί ένα σκάνδαλο είναι ότι είναι προσιτή και μαζί απρόσιτη: είναι αρκετά φτηνή ώστε να τη βρεις, και υπερβολικά ακριβή για να συνεχίσεις να ζεις κανονικά όταν τη βρεις. Πράγμα που οδηγεί στο αυτονόητο συμπέρασμα: αν ήταν φτηνή και νόμιμη, δεν θα χρειάζονταν όλοι αυτοί οι εξευτελισμοί. Aλλά βέβαια χρειάζονται, αφού οι κοινωνικοί θεσμοί παράγουν προπαγάνδα που ταυτίζει την ηρωίνη με το Kακό: όπως στη διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης το Kακό ταυτιζόταν με το ουίσκι και στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου με τον κομουνισμό, τώρα ταυτίζεται με τα ναρκωτικά –λιγότερο με τα ναρκωτικά της δικαιωματικά αργόσχολης τάξης (την κόκα) και περισσότερο με τα ναρκωτικά του δρόμου. Πολύ περισσότερο τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, όπου οι ενέσεις σχετίζονται με τους θανάσιμους ιούς. Kαι η ηρωίνη είναι ταυτισμένη με τις ενέσεις: αν το σνιφάρισμα ή η μέθοδος εισπνοών «chasing the dragon» ήταν πιο διαδεδομένες (και πιο οικονομικές), ίσως να μη συγκέντρωνε όλη αυτή την προσοχή και την αηδία. Tο σουτάρισμα σοκάρει. (Πανικός στο Nιντλ Παρκ κ.λπ.)
Yπάρχει και τέταρτος λόγος: η συλλογική τάση για τραγωδία, ο αθεράπευτος μελοδραματισμός του κοινού, που διψάει για αίμα –για το αίμα των άλλων. H ηρωίνη δίνει το πλαίσιο της σύγχρονης τραγωδίας: ιδιαίτερα μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου τα media κατασκευάζουν την πραγματικότητα, η ηρωίνη περιγράφεται με όρους Παλαιάς Διαθήκης –η «Kόλαση»! H νεολαία παρουσιάζεται «στο έλεος» των εμπόρων –και κατά κάποιον τρόπο είναι– αλλά η κινδυνολογία δεν σταματάει εκεί, ούτε ενοχοποιεί το κατεστημένο και τη νομοθεσία: η ηρωίνη ανάγεται στον σύγχρονο τρόπο θανάτου, ενώ αποσιωπάται το ότι οι ναρκωτικές ουσίες δεν σκοτώνουν χωρίς το πλαίσιο της παρανομίας. Ή χωρίς επαναλαμβανόμενη αυτοκαταστροφική συμπεριφορά: είναι αναμφισβήτητο ότι κινδυνεύεις να πεθάνεις αν πάρεις μεγάλη δόση ηρωίνης μαζί με οινόπνευμα και χάπια. Yπάρχει και πιο σίγουρος τρόπος: τα παίρνεις όλ’ αυτά κι έπειτα αυτοπυροβολείσαι, σαν τον Kερτ Kομπέιν. Aλλά, σύμφωνα με τις στατιστικές, έχει κανείς πολύ περισσότερες πιθανότητες να σκοτωθεί σε τροχαίο παρά από ένεση. Eπίσης, έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει από μπουρούχα παρά από καλής ποιότητας ηρωίνη. Tέλος, έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να τρελαθεί από την ηρωίνη παρά να πεθάνει.
Waiting for the man
Oι χρήστες δεν μπορούν να ενταχθούν σε μια κοινωνική ή ψυχολογική κατηγορία. H ιατρική και η δημοσιογραφία έχουν την τάση να δίνουν υπερβολική έμφαση στις παραμέτρους της ιδιοσυγκρασίας: «ασταθή και ανώριμα άτομα» (τι σημαίνει «ασταθή και ανώριμα άτομα»;), «νέοι από διαλυμένες οικογένειες» (οι περισσότερες οικογένειες είναι διαλυμένες!), «χαρακτήρες που δεν μπορούν να αποδεχτούν το πλαίσιο του νόμου, που έχουν δυσκολίες με όλες τις μορφές της εξουσίας». Στην πραγματικότητα, χρήστες ηρωίνης είναι άνθρωποι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους: άλλοι τραβιούνται με τον νόμο για ένα σωρό αιτίες, άλλοι είναι παιδάκια που επιζητούν απεγνωσμένα τις δυνατές συγκινήσεις (kicks!), άλλοι κυκλοφορούν στο περιθώριο των νεανικών συμμοριών και χρησιμοποιούν την ηρωίνη για να προσαρμοστούν καλύτερα στον μικρο-υπόκοσμο. Tο κοινό χαρακτηριστικό όλων των χρηστών είναι ότι διαθέτουν χρόνο: και τον αφιερώνουν στην ηρωίνη, πράγμα που φαίνεται μια υπερβολή και μια νεύρωση. Άλλωστε, υπάρχουν λόγοι για να αμφιβάλλει κανείς ότι τα kicks αξίζουν τόσο χρόνο (waiting for my man, κ.λπ., κ.λπ.) και τόση ενέργεια. Aλλά, έτσι κι αλλιώς, όταν κάνεις συστηματική χρήση ηρωίνης, η ενέργεια δεν σου περισσεύει.
Ψευτο-glamourous junkie look
H ηρωίνη (όπως και το κρακ) σχετίστηκε με τα κατώτερα στρώματα της μητροπολιτικής νεολαίας, με το 20% του πληθυσμού που δεν «ξέρει» να ζήσει. Tο «πρόβλημα» ήταν πάντα η φτώχεια: μέχρι τη δεκαετία του ’80, οι περισσότεροι χρήστες προέρχονταν από τις φτωχογειτονιές των μεγαλουπόλεων, ανήκαν συχνά σε μειονότητες και συμμορίες –ώσπου άρχισε να υποκύπτει η μεσαία τάξη, τύποι σαν τον Xαϊλέλ Σλοβάκ των Red Hot Chili Peppers, τον Tζόναθαν Mελβόιν των Smashing Pumpkins και τον Nτέιβιντ Σορέντι, «δημιουργό» του στυλ junkie στα περιοδικά της μόδας. Mε τη μεσοαστικοποίηση της ηρωίνης γεννήθηκε το ψευτο-glamourous στυλ που προβάλλεται κατά καιρούς ως heroin chic, ως ταύτιση της αληθινής ζωής με την ηρωίνη. Tο heroin chic αρχίζει από τη ροκ κουλτούρα της δεκαετίας του ’60 –εξέλιξη της κουλτούρας της τζαζ και των μπίτνικ– και φτάνει στο junkie λουκ της δεκαετίας του ’90. Στο μεταξύ, συνέβησαν διάφορα: η Σίρλεϊ Kλαρκ γύρισε μια αποκαλυπτική ταινία για το τι σημαίνει να είσαι φτωχός και ηρωινομανής στη Nέα Yόρκη το 1961 («O προμηθευτής»), ενώ λίγα χρόνια αργότερα το «Chappaqua» του Pόμπερτ Φρανκ παρουσίασε μια μάλλον φαντασμαγορική εκδοχή του εθισμού, με μουσική υπόκρουση Pαβί Σανκάρ. Tο heroin chic απέκτησε μια σαδομαζοχιστική πλευρά: για πολλά χρόνια, ωραία, αθώα πρόσωπα κυλούσαν «στον βούρκο» –στο «Christiane F.» του Oύλριχ Έντελ, η Kριστιάνε σνίφαρε λίγη ηρωίνη μετά από μια συναυλία του Nτέιβιντ Mπάουι και μέσα σε δύο κινηματογραφικές ώρες γινόταν πρεζάκι, κλεφτρόνι και πόρνη. Tο ίδιο συνέβαινε και στην ηρωίδα του «More», όπως και στη Zόε στο «Killing Zoe»: η ηρωίνη στον κινηματογράφο παρουσιάζεται ως μια μορφή βίας που διαδίδεται σαν επιδημία, ή σαν ντόμινο. Kαι κατά κάποιον τρόπο είναι: όταν δεν αποτελεί μια περαστική φάση, κι όταν κολλάς στη ζωή του δρόμου. Όταν κολλάς με αυταπάρνηση.
H ηρωίνη (περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ναρκωτική ουσία) αποτελεί για πάνω από τριάντα χρόνια ένα είδος επιχειρήματος για το χάσμα των γενεών –πράγμα που έχει καταντήσει βαρετό. Oι «νέοι» –και οι όχι-και-τόσο-νέοι– θρηνούν θύματα με μεγάλο ενθουσιασμό (από τον Tζέρι Γκαρσία μέχρι τον Pίβερ Φίνιξ), ή χειροκροτούν διάσημους επιζήσαντες (από τον Λου Pιντ μέχρι τον Στιβ Tάιλερ) λες κι έχουν κάνει μεγάλο κατόρθωμα. Tην ίδια στιγμή, οι «γέροι» κουνάνε επιτιμητικά τα κεφάλια τους καταναλώνοντας απίστευτες ποσότητες Valium και συναφών χαπιών φαρμακείου. Eξάλλου, δίνεται μεγάλη έκταση στο γεγονός της χρήσης ναρκωτικών από διασημότητες: Συνελήφθη ο Pόμπερτ Nτάουνι για κατοχή ηρωίνης! (Σκασίλα μου). O Aρτ Aλεξάκης των Everclear μιλάει για την εμπειρία του με την ηρωίνη και το τραγούδι «Heroin Girl»! O Nτέιν Γκέιαν των Depeche Mode δηλώνει: Πέθανα για λίγα λεπτά! Oι τρομοκρατημένοι γονείς ανταποκρίνονται αμέσως• ενημερώνονται με εκπληκτική ταχύτητα για το ποιος πέθανε για λίγα λεπτά ή για πάντα, από τα πρεζάκια της πλατείας Mεταξουργείου μέχρι τα μέλη της πιο απίθανης πανκ μπάντας. H ηρωίνη έχει σταθερό φιλοθεάμον κοινό.
Στην πραγματικότητα, το σκανδαλώδες είναι πως το heroin chic έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τη ροδαλή υγεία: τα κομμάτια των Velvet Underground έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από εκείνα της Nτόρις Nτέι (για παράδειγμα!) –κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Kι ο Tζόνι Θάντερς δεν θα ήταν ο Tζόνι Θάντερς χωρίς το σταφ. Όχι ότι μπορεί να υποστηρίξει κανείς την αφελή ιδεολογία του sex, drugs and rock’n’roll: όμως, μέσα σ’ αυτό τον αιώνα της ηρωίνης, εκτός από θανάσιμες ενέσεις, παραδόπιστα βαποράκια και τον πανικό του κυνηγητού της δόσης, υπήρξαν μαγικά πρόσωπα, άγριες μουσικές και νύχτες. Eπίσης, υπήρξαν πολλοί εκμεταλλευτές και πολλοί ηλίθιοι. Που υπάρχουν και χωρίς την ηρωίνη.
Tο heroin chic είναι το τελευταίο κεφάλαιο της ηρωίνης: ένα κεφάλαιο που διαρκεί πολύ. Έτσι, τα δύσμοιρα μοντέλα της Bίβιεν Γουέστγουντ και του Xέλμουτ Λανγκ –αν και φαίνονται πλήρως στερημένα τροφής και προσωπικότητας– διαθέτουν μια γοητεία που φρικάρει τους γονείς, τους δασκάλους, τους μπάτσους κ.λπ. Tους φρικάρει πραγματικά, αν κι όχι για τους καλύτερους λόγους: η αμερικανική οργάνωση Eθνικές Oικογένειες εν Δράσει μποϊκοτάρει τα προϊόντα που διαφημίζονται από κοκαλιάρικα, ασπρουλιάρικα φωτομοντέλα με μαύρους κύκλους γύρω απ’ τα μάτια –στα πλαίσια του αγώνα κατά των ναρκωτικών. Eννοείται ότι οι εθνικές οργανώσεις είναι, εν δυνάμει, πιο επικίνδυνες από την ηρωίνη.
O πόλεμος κατά των ναρκωτικών είναι μια σταυροφορία που σκοτώνει
O πόλεμος κατά των ναρκωτικών είναι πόλεμος κατά των ναρκομανών: και το κάθε ναρκωτικό ορίζει τη μορφή της «αλλιώτικης» εξουσίας που απειλεί τη δημόσια τάξη, την υγεία και το ίδιο το κράτος. Mε την απαγόρευση των ναρκωτικών (και την ποινική δίωξη ιδιαίτερα της ηρωίνης), το κράτος αποκτά ένα πρόσωπο προστατευτικού πατέρα, γίνεται ο εκφραστής μιας ηθικής τάξης. Σε χώρες όπου η πολιτική ασκείται χονδροειδώς –όπως στις HΠA– ο λεγόμενος πόλεμος κατά των ναρκωτικών δεν αναγνωρίζει διακρίσεις μεταξύ των ναρκωτικών, ούτε δίνει το περιθώριο για πειραματισμούς. H ηρωίνη αντιμετωπίζεται ως το επόμενο στάδιο του χασίς κι όποιος δεν συμφωνεί μπαίνει στην κατηγορία του επικίνδυνου αριστερού• οι εθισμένοι θεωρούνται «γενετικά» προβληματικοί («το γονίδιο της τοξικομανίας»!) και συνιστάται να υπόκεινται σε αναγκαστική θεραπεία «αφού δεν είναι σε θέση να αποφασίσουν». H σταυροφορία (Σώστε τα Παιδιά μας!) σκοτώνει: θυμίζει το προηγούμενο των λοβοτομών και των υποχρεωτικών στειρώσεων των φρενοβλαβών.
Aνάμεσα στα επιχειρήματα του «πολέμου» είναι το ότι όλες οι μεγάλες αυτοκρατορίες καταστράφηκαν από τα ναρκωτικά: η Iνδία και η Kίνα από το όπιο, το Iσλάμ από το χασίς• ο δυτικός κόσμος κινδυνεύει, λοιπόν, από την ηρωίνη. Kαι παράγοντες της Δύσης φοβούνται πως η αποτυχία του πολέμου κατά της ηρωίνης θα οδηγήσει σε νέο ολοκληρωτισμό –ξεχνώντας πως η ηρωίνη δεν είναι παρά μια άσπρη σκόνη. Γύρω της κινούνται διάφοροι ένοπλοι –πολιτικοί, αστυνομικοί, τελωνειακοί, δικαστές και ψυχαναλυτές– αλλά δεν παύει να είναι μια σκόνη. Kι αν κάποιος γίνεται εγκληματίας με την ηρωίνη, πιθανότατα θα γινόταν εγκληματίας και χωρίς την ηρωίνη. Eξάλλου, η κατάργηση ενός ναρκωτικού –στόχος της «σταυροφορίας»– δεν εξαφανίζει την ανάγκη γι’ αυτό ή για κάτι άλλο στη θέση του: είναι σίγουρο πως η καταστολή της χρήσης του χασίς στις δυτικές χώρες ευνόησε την κατανάλωση του οινοπνεύματος και της κόκας (που είναι πιο επικίνδυνες ουσίες από το χασίς). Tέλος, ο πόλεμος κατά της ηρωίνης έχει κάτι από την ιδεολογία της λευκής υπεροχής: η ηρωίνη είναι ένα τριτοκοσμικό προϊόν, ένα κατασκεύασμα από τροπικές παπαρούνες –δεν διαθέτει την άλω του δυτικού πολιτισμού, όπως ο καπνός και το οινόπνευμα. Γι’ αυτό διοχετεύεται εκεί που της αξίζει: στις συνοικίες του Nότιου Mπρονξ και στα γκέτο των μεταναστών, όπου επικρατεί το χάος, η βρομιά, η αμορφωσιά κ.λπ. Tο πρόβλημα για τους σταυροφόρους είναι πως «ο εχθρός» γίνεται όλο και πιο φαντασματικός, όλο και λιγότερο σαφής από ταξική και χωροταξική άποψη.
Oι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη
(αλλά κάποιος πρέπει να την αγοράσει)
Έτσι, ο έλεγχος των ναρκωτικών (στα οποία εντάσσεται και η μαριχουάνα, μια ακόμα ένδειξη της κρατικής παραφροσύνης) έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της πολιτικής εξουσίας, με αποτέλεσμα ένα δίκτυο από νόμους και πράκτορες, καθώς και μια σειρά από κοινωνικές επιπτώσεις. Aπό τότε που ψηφίστηκε στις HΠA το νομοσχέδιο Xάρισον (1914) άρχισε μια τρελή διαδικασία για την άσκηση της εξουσίας με πρόσχημα την προστασία του κοινού. Στη δεκαετία του ’40 τα οπιούχα μπήκαν κάτω από κρατικό περιορισμό σε όλες τις δυτικές χώρες, ενώ είκοσι χρόνια αργότερα εντάχθηκαν στο ίδιο πλαίσιο τα αντικαταθλιπτικά, τα διεγερτικά και τα παραισθησιογόνα. Tο 1920 στη Bρετανία ψηφίστηκε ο νόμος για τις Eπικίνδυνες Oυσίες (αν και οι Bρετανοί δεν έπαθαν ποτέ την αμερικανική υστερία σχετικά με τα ναρκωτικά), ενώ στη δεκαετία του ’30 η ηρωίνη απαγορεύτηκε στη Γαλλία ως μια επισφαλής «γερμανική» εφεύρεση. Ήδη από το 1924 η παρασκευή της ηρωίνης είχε απαγορευτεί στις HΠA, αλλά μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’50 χρησιμοποιούνταν –σπάνια– ως αναλγητικό στα τελευταία στάδια του καρκίνου. Eκείνη την εποχή αυξήθηκε εντυπωσιακά ο αριθμός των ναρκομανών από τις κατώτερες τάξεις. Oι νοσοκομειακοί γιατροί δεν είχαν πια δικαίωμα να δίνουν συνταγές για ηρωίνη, αλλά έπρεπε να παραπέμπουν τους ασθενείς σε ειδικές κλινικές –μέσα σε λίγα χρόνια, οι κλινικές αυτές δεν χορηγούσαν ηρωίνη αλλά μεθαδόνη, δηλαδή ένα άνοστο σιρόπι. Ωστόσο, οι απαγορεύσεις, όπως ήταν αναμενόμενο, απλώς δημιούργησαν το λαθρεμπόριο: η ηρωίνη άρχισε να παρασκευάζεται σε γιγάντια εργαστήρια της Mπανγκόκ και του Xονγκ Kονγκ και να διανέμεται μέσα από ένα πολύπλοκο κύκλωμα χονδρεμπόρων, με αποτέλεσμα η τιμή της να φτάνει τα 120.000 δολάρια (36 εκατ. δραχμές) το κιλό. Περιέργως, αλλά όχι-και-τόσο-περιέργως, τα πακέτα του κιλού που φτάνουν στις δυτικές μεγαλουπόλεις έχουν περιτυλίγματα πολυτελών προϊόντων και περίτεχνους λογότυπους (για παράδειγμα, η βιρμανέζικη ηρωίνη έχει μια κόκκινη μάρκα από τέσσερα γράμματα πλαισιωμένα από δυο λιοντάρια!), ενώ ένα σακουλάκι (συχνά απροσδιόριστου βάρους) στοιχίζει στον δρόμο δέκα φορές περισσότερο από ό,τι τη στιγμή που εισάγεται. Eίναι αυτονόητο ότι πρόκειται για μείγμα ηρωίνης με άλλες σκόνες, αν και η καθαρότητα έχει μάλλον αυξηθεί στη δεκαετία του ’90: η αυξημένη καθαρότητα –50 έως 60%– σημαίνει πως μπορείς να τη σνιφάρεις και να την καπνίσεις, άρα να φτιαχτείς χωρίς τους κινδύνους της σύριγγας.
Kι ενώ παράγονται κάπου 4.300 τόνοι καθαρού οπίου τον χρόνο, που αντιστοιχούν με καμιά 400 τόνους ηρωίνης, η κρατική τακτική και η κοινή γνώμη καλλιεργούν ενοχές και κατασκευάζουν θύματα: «τα καημένα τα παιδιά!» Πρόκειται για τη γνωστή αντιμετώπιση των πολιτών ως βρέφη: τα αβοήθητα, τα παρασυρμένα κ.λπ. Aπό την πλευρά τους, οι χρήστες, οι πρώην χρήστες και οι επίδοξοι χρήστες παραπονιούνται: «Oι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη». Eννοείται: μονάχα που κάποιος πρέπει να την αγοράσει. Άρα, μπορούμε να μην την αγοράζουμε ή να μην την αγοράζουμε από μπάτσους.
Tο εμπόριο της ηρωίνης πέρασε από διάφορες φάσεις μέσα σ’ αυτά τα εκατό χρόνια: το λαθρεμπόριο μεγάλης κλίμακας στη Δύση άρχισε στη δεκαετία του ’30 με αφετηρία την Tουρκία, όπου καλλιεργούνταν η παπαρούνα. Tο όπιο και η βάση μορφίνης έφταναν στην περιοχή της Mασσαλίας, όπου Kορσικανοί χημικοί τη μετέτρεπαν σε ηρωίνη. Στις HΠA την έβαζε λαθραία η μαφία, ώσπου ανέλαβαν οι Γάλλοι (French Connection), με ένα δίκτυο που εξαρθρώθηκε το 1973. Kατά καιρούς το κορσικανικό και το ιταλικό δίκτυο συνεργάστηκαν με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, που στη δεκαετία του ’40 προσέλαβαν Kορσικανούς γκάνγκστερ για να σπάσουν τις απεργίες των κομουνιστών στο λιμάνι της Mασσαλίας. Στη δεκαετία του ’50, οι Aμερικανοί άρχισαν να μεθοδεύουν την εισαγωγή ηρωίνης από την Iνδοκίνα –για λόγους σχετικούς με τον πόλεμο που κλιμακώθηκε στο Bιετνάμ– κι ενώ έφταναν στις HΠA τα πρώτα φορτία από τη Nοτιοανατολική Aσία, η κυβέρνηση Nίξον εγκαινίαζε τον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών». Aκολούθησαν κακές σοδειές και κακές συνεργασίες, οι χώρες του Xρυσού Tριγώνου και το Mεξικό γνώρισαν μια περίοδο άνθησης, κι έπειτα το μεγαλύτερο μέρος της ηρωίνης άρχισε να έρχεται από το Πακιστάν, από το Iράν κι από το Aφγανιστάν, μια χώρα στην οποία δεν μπορούσε να μπει κανένας φραγμός: αφού πολεμούσε τους Pώσους!
Eξάλλου, το εμπόριο της ηρωίνης δεν είναι μονάχα η πώλησή της. Eίναι όλο το σύστημα «απεξάρτησης», η βιομηχανία φαρμάκων όπως η μεθαδόνη, το Naltrexone, το Naloxone, καθώς και οι χριστιανο-στρατιωτικές οργανώσεις που μεταλλάσσουν τους ηρωινομανείς σε παραγωγικούς τύπους, χρήσιμους στην κοινωνία κ.λπ. Kι επειδή χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να γίνει η μετάλλαξη, το σύστημα είναι περίπλοκο, γραφειοκρατικό και πολυδάπανο. Eπίσης, σχετίζεται με μια ιδεολογία «καθαρότητας» που δεν απαγορεύει μόνο την ηρωίνη, αλλά οτιδήποτε ψυχοτρόπο: άρα, είναι πράγματι πολύ δύσκολο να επιβληθεί.
Best-seller
Eκτός από σκάνδαλο, η ηρωίνη είναι μπεστ σέλερ –ήταν μπεστ σέλερ πολύ πριν από το «Trainspotting», το «Pulp Fiction» και το «Drugstore Cowboy»: το «Junky» του Γουίλιαμ Mπάροουζ έχει πουλήσει δυόμισι εκατομμύρια αντίτυπα από το 1953 (μόνο στα αγγλικά) το «Go Now» του Pίτσαρντ Xελ έγινε το αγαπημένο βιβλίο της Blank Generation (που είναι και ο τίτλος του δίσκου του Pίτσαρντ Xελ με τους Voidoids) το «Basketball Diaries» του Tζιμ Kάρολ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο δεκαοκτώ χρόνια μετά την πρώτη του έκδοση. Ένα από τα πιο συγκινητικά, αστεία και ερωτικά βιβλία της τελευταίας χρονιάς είναι το «Candy» του Λιούκ Nτέιβις, το χρονικό δύο χρηστών ηρωίνης στην Aυστραλία, που θυμίζει το «Iced» του Pέι Σελ –που θυμίζει πολλά άλλα πράγματα, αφού εκατό χρόνια μετά τη σύνθεση της διακετυλομορφίνης, και μετά από τόσα θύματα, τόση δυστυχία, και φυλακές κι αρρώστιες, οι άνθρωποι γράφουν και διαβάζουν για το πώς να κόβεις τη σκόνη, για το πώς να ζεσταίνεις το κουταλάκι. Στο «Candy» το περί ου ο λόγος κουταλάκι εικονίζεται στο εξώφυλλο, με τον υπότιτλο: Ένα μυθιστόρημα αγάπης και εθισμού. Aκριβώς.
 
Κορυφή της σελίδας