Προς ΣΟ: Θα σας παρακαλέσω να μη σβήνετε τα ποστ μου για τα δημοτικά τραγούδια. Δεν πρόκειται για πλάκα ή τρολάρισμα. Γίνεται μια αυτοοργανωμένη προσπάθεια για έκφραση μέσα από ένα είδος μουσικής που ξεκίνησε με αντιεμπορικά χαρακτηριστικά και κάποτε ήταν η κατ εξοχήν συλλογική δημιουργία. Ανάλογα ποστ για άλλου είδους μουσικής γίνονται σεβαστά και πρέπει να γίνονται. Δε θα σας ζαλίσω εφόσον σβηστεί και αυτό το ποστ, απλά δεν βλέπω το λόγο.

MP3 audio: listen

''φερτε μας το αρματολικι γιατι ερχομαστε σα λυκοι''.

Οποιος το εχει ας το ανεβασει.

MP3 audio: listen

MP3 audio: listen

MP3 audio: listen

-«Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης,

για ν΄ αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες

χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν»

-«Μάνα μου ΄γω δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,

να καμ΄ αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,

και νάμαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι των σκυλώνε.

φέρε μου το βαριό σπαθί και τ΄ αλαφρό τουφέκι,

να πεταχτώ σαν το πουλί ψηλά στα κορφοβούνια,

να πάρω δίπλα τα βουνά, να περπατήσω λόγγους,

να βρω λημέρια των Κλεφτών, γιατάκια καπετάνιων

να πάω να βρω τον Μάνταλο, να σμίξω τον Μποστέκη,

που πολεμούν με την Τουρκιά, και με τους Αρβανίτες

να μπω με δαύτους σύντροφος στα Τούρκικα κεφάλια

με μια σπαθιά να κόφτω τρεις, με το τουφέκι πέντε,

και με το γιαταγάνι μου, σαράντα και πενήντα»

Πουρνό φιλεί τη μάνα του, πουρνό ξεπροβοδιέται.

Επίσης είναι γνωστό ότι ο αρματωλός και ο κλέφτης δεν ταυτίζονταν. Ο κλέφτης ήταν ο ανυπότακτος ενώ ο αρματωλός ήταν μισθοφόρος της εξουσίας (σήμερα θα λέγαμε "παρακρατικός"). Πριγραφές αυτού υπάρχουν πολλές, όπως στο κλέφτικο του Δήμου, όπου ο Δήμος βρίσκεται τραυματίας κι αλυσοδεμένος στα μπουντρούμια του βεζύρη γιατί δεν κάθησε φρόνιμα να πάρει το αρματολίκι:

Σήμερα, Δήμο μ', Πασκαλιά, σήμερα πανηγύρι.
τα παλικάρια χαίρονται και ρίχνουν στο σημάδι,
κι εσύ, Δήμο μ', στα Γιάννινα, στην πόρτα του βιζίρη,
στον άλυσο, στο κούτσουρο, στο έρημο τουμρούκι.
Και όλος ο κόσμος τόλεγαν, και Τούρκοι και Ρωμαίοι.
«Δήμο μου, κάτσε φρόνιμα, νά' χης τ' αρματολίκι.»
- «Και τι κακό σας έκαμα και κλαίετε από μένα;
Να δώκη ο Θεός κι η Παναγιά, και αφέντης Άγι-Γιώργης,
να γιάνη το χεράκι μου,να ζώσω το σπαθί μου...

δηλαδη τραγουδι αποχαιρετιστηριο-εξοδιο στον Οσμαντακα.

Υπνος μαλλον ειναι ο θανατος και τα σεντονακια ειναι τα ... σαβανα.

Αυτο δειχνει την αγαπη καποιων (πληθυσμων) για τον λησταρχο Οσμαντακα.

Γιατι ομως ο Οσμαντακας διατηρειται στη μνημη απο ενα μοιρολοι(?) κι οχι απο ενα τραγουδι που διεκτραγωδει την ιστορια με τον λεβεντικο χορο του που του εσωσε τη ζωη?

Το παραπανω ερωτημα που θετω με οδηγει σε μια υποθεση.

Πως ο σουλτανος τον εφαγε μαλλον τον Οσμαντάκα αλλα ο λαος δημιουργησε ενα θρυλο (βασισμενο πιθανως εν μερει σε καποια αληθεια π.χ. ενδεχομενως οντως ο Οσμαντακας ζητησε ως τελευταια επιθυμια να χορεψει) απο αγαπη για τον αρχιληστη και απο θαυμασμο για τη λεβεντια του.

Για το τραγουδι που λεει ''να γινω συντροφος στα Τουρκικα κεφαλια'' μαλλον εννοει να ''συν-τραφουμε απο τα Τουρκικα κεφαλια'' δηλαδη να φαμε μαζι με τους αλλους κλεφτες Τουρκους και να τους παρουμε τα κεφαλια, κι οχι οπως το καταλαβε ο συντροφος απο πανω, δηλαδη να γινει συντροφος με τους Τουρκους, οι οποιοι ηταν η εξουσια.

αφου πηρε ποδι απο τον πασα οταν του χαρισε τη ζωη αφου πρωτα τον καταδικασε επειδη εστριψε το μουστακι, οποτε η υποθεση που εκανα παει περιπατο.

Αυτα.

φαινεται απο τις αναφορες σε κονταρια οπως στο...

Του κλεφτη το Κιβουρι

Παιδιά μου, μη μ' αφήνετε στον έρημο τον τόπο,
για πάρτε με και σύρτε με ψηλά σ' την κρύα βρύση,
που ναι τα δένδρα τα δασιά, τα πυκναραδιασμένα.
Κόφτε κλαδιά και στρώστε μου, και βάλτε με να κάτσω,
και φέρτε τον πνεματικό να με ξομολογήση
για να του πω τα κρίματα, όσά χω καμωμένα,
δώδεκα χρόνια αρματωλός, σαράντα χρόνια κλέφτης.

Και βγάλτε τα χαντζάρια σας, φκειάστε μ' ωριό κιβούρι,
να ναι πλατύ γι' τ' άρματα, μακρύ για το κοντάρι

Η αποσταση ειναι θανατος που χωριζει κι αν ο τραγουδιστης νυσταζει (βαδιζει κι αυτος στον θανατο) ειναι ενδεχομενως απο λυπη. Επισης αμα δεις τα μοιρολογια δε λενε μονο ''Ξυπνα'' αλλα και και ''Σηκω' και ''Κανε αυτο και το αλλο οπως τα εκανες πρωτα'' κλπ. αναφερομενα σε χαρακτηριστικες πραξεις-γνωρισματα του πεθαμενου οπως και το τραγουδι του Σαμαντακα λεει ''σηκω και στριψε το μουστακι''.

Το συμπερασμα μου βγαινει απο τους στιχους κι οχι τοσο απο το βαρυ και αργοσυρτο του ρυθμου και του χορου το οποιο μαλλον ειναι εκδηλωση και σημειο λεβεντιας. Γιατι η γρηγοραδα στα ποδια μπορει να φανει μεν ωφελιμη σε μια μαχη αλλα δε νομιζω να ηταν ποτε σημαδι λεβεντιας. Αντιθετα λεβεντια ηταν να στεκεσαι και να πολεμας και να μη το βαζεις στα ποδια. Αυτος ισως ηταν ενας λογος (μεταξυ αλλων) που οι μελωδιες ηταν βαριες σε τετοιου ειδους τραγουδια.

Τι ακριβως εκανε ο Σαμαντακας δεν ξερω γι αυτο αλλωστε και κανω υποθεσεις.

Τελος, εννοειται πως 'πολεμω με Τουρκους κι Αρβανιτες'' σημαινει πολεμω εναντιον τους.

ισως θα'χεις ακουσει και για ζευγαρια συνηθως περασμενης ηλικιας που αφου πεθανε ο ενας απο τους δυο ο δευτερος δεν αργησε να τον ακολουθησει...  οπως συνηθως ερμηνευεται.. απο τη στενοχώρια του.

 Γυρω στο 1.70 ηταν ο Κολοκοτρωνης. Και, αμα προσεξεις, μακρια μαλλια πισω αλλα οχι μπροστα για να μη δινει λαβη. Και μακρια πισω, που σημαινει οτι δεν προκειται να γυρισει πλατη στον εχθρο.

οι πιο πολλοι αγωνιστες ητανε μαλλον στουμποι εκεινη την εποχη, γι αυτο και τα γιλεκα τους που υπαρχουν στα μουσεια δε χωρανε στα σημερινα παιδια.

ακριβως για τον ιδιο λογο ειχαν και οι αρχαιοι πολεμιστες χαιτη. Τα μαλλια τους ηταν ξυρισμενα μπροστα για να μη δινουν λαβη στον εχθρο οταν πολεμουσαν σωμα με σωμα. Απο αυτους το πηρε και ο Κολοκοτρωνης.

Στο γυρω στο 1.70 υψος του Κολοκοτρωνη ανφερεται ενας φιλελληνας στα Ιστορικα του Σαββατου της Ελευθεροτυπιας. Μου φαινεται ο καθενας οτι ηθελε εβλεπε.

Για να σε «φτιάξω» λίγο σου δίνω μερικές επί πλέον πληροφορίες  για το Οσμάν Ντάκο : Γεννήθηκε στην Κονίσπολη (πολη στα ελληνοαλβανικα συνορα, λιγο πανω απο τη Σαγιαδα) το 1848 και εκτελέσθηκε από τουρκικό εκτελεστικό απόσπασμα το 1875. αλβανικής καταγωγής πολέμησε με μίσος τους τούρκους σε αρκετές περιοχές της Αλβανίας με αποτέλεσμα να τον επικηρύξουν. Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι ήταν χριστιανός. Αλώστε εκείνη την εποχή η Κονίσπολη είχε σημαντικό αριθμό ελλήνων. Στους χάρτες της εποχής εκείνης η πόλη της Κονίσπολης περιγράφεται με ελληνικούς μεγάλους χαρακτήρες(γράμματα). Η παράδοση θέλει τον Οσμάν να ζήτησε πριν την εκτέλεση ως τελευταία επιθυμία να χορέψει. Ως γενναίος πολεμιστής και με την λεβέντικη αντιμετώπιση τόσο του αποσπάσματος όσο βέβαια του θανάτου, δεν άργησε να γίνει θρύλος  για κάθε καταπιεσμένο. Εδώ έχουμε και ένα άλλο γεγονός που πάει να μπερδέψει λίγο τα πράγματα. Στην ίδια περιοχή υπήρξε και ένας άλλος Οσμάν Ντακο που εκτελέστηκε από τους Τούρκους, πολύ αργότερα, το 1918. Πρόκειται για συνωνυμία και αρκετοί τον μπερδεύουν με τον πρώτο.

http://www.houpas.com/paradosiaka.htm
 

 

-«Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης,

για ν΄ αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες

χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν»

-«Μάνα μου ΄γω δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,

να καμ΄ αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,

και νάμαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι των σκυλώνε.

φέρε μου το βαριό σπαθί και τ΄ αλαφρό τουφέκι,

να πεταχτώ σαν το πουλί ψηλά στα κορφοβούνια,

να πάρω δίπλα τα βουνά, να περπατήσω λόγγους,

να βρω λημέρια των Κλεφτών, γιατάκια καπετάνιων

να πάω να βρω τον Μάνταλο, να σμίξω τον Μποστέκη,

που πολεμούν με την Τουρκιά, και με τους Αρβανίτες

να μπω με δαύτους σύντροφος στα Τούρκικα κεφάλια

με μια σπαθιά να κόφτω τρεις, με το τουφέκι πέντε,

και με το γιαταγάνι μου, σαράντα και πενήντα»

Πουρνό φιλεί τη μάνα του, πουρνό ξεπροβοδιέται.

εχει κανεις την <παπαλαμπρανεα>??

μπορειτε να το ανεβασετε?το ψαχνω καιρο...