Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: untitled-2.swf (application/x-shockwave-flash)

Λεωφορεία του Ελλ. Κοινωνικού Φόρουμ για Ροστόκ


Όταν ο κόσμος καίγεται...
Νομικές συμβουλές
στις πορείες?
στις επιθέσεις της αστυνομίας?
στις συλλήψεις?
στο αστυνομικό τμήμα?
Rote Hilfe e.V. Κόκκινη Βοήθεια

Αυτός είναι ο βασικός κανόνας κάθε σχεδίου για την αντιμετώπιση καταστροφών, καθώς και του δικού μας, ώστε η σύλληψη ή η ανάκρισή σου να μην μετατραπούν σε μια καταστροφή. Καθένας και καθεμία που αναπτύσσει σήμερα πολιτική δραστηριότητα και αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, είτε είναι αντιφασίστας/τρια, είτε αντιπυρηνικός/ή διαδηλωτής/τρια, είτε αντιμιλιταριστής/τρια, είτε κομμουνιστής/τρια, είτε αναρχικός/ή, πρέπει να υπολογίζει το ενδεχόμενο συλλήψεων κατά τη διάρκεια των πορειών και άλλων ενεργειών, κατασχέσεων προκηρύξεων, εφημερίδων κλπ., κατ’ οίκον ερευνών, δικών και καταδικών. Με καινούργιους νόμους συρρικνώνονται συνεχώς ακόμα και οι ελάχιστες εγγυήσεις του καπιταλιστικού κράτους σε σχέση με την ελευθερία γνώμης, την ελευθερία οργάνωσης και το δικαίωμα της διαδήλωσης. Η κρατική καταπίεση εδώ και πολύ καιρό δεν μειώνεται επειδή η αριστερά γίνεται όλο και ασθενέστερη – αντιθέτως, το κράτος (ξέρει ότι) βρίσκει μπροστά του ελάχιστη οργανωμένη άμυνα που επιτρέπει απόπειρες ποινικοποίησης, οι οποίες δεν θα περνούσαν σε εποχές ισχυρών μαζικών κινημάτων. Οι απόπειρες εκφοβισμού και στρατηγικές ποινικοποίησης αναπτύσσουν αποτελέσματα στο βαθμό που δεν κατορθώσαμε να αναιρέσουμε την απομόνωσή μας και να οργανωθούμε συλλογικά. Μια καλή προϋπόθεση ώστε να μπορέσουμε να βάλουμε καλά στο μυαλό μας τον πρώτο βασικό κανόνα σε μια "σοβαρή περίπτωση", είναι η εμπιστοσύνη. Όχι η εμπιστοσύνη στη θεϊκή παντοδυναμία, στην πορεία του πεπρωμένου ή στον αδιαχώριστο χαρακτήρα του γινγκ και του γιανγκ, αλλά η εμπιστοσύνη σε συντρόφους και συντρόφισσες που ασχολούνται με κάποιον, όταν αυτός βρίσκεται μπλεγμένος στα σκατά και που στην αστυνομία και την εισαγγελία το βουλώνουνε όπως ακριβώς και εσύ!

Φυσικά και υπάρχουν διαφορές από πορεία σε πορεία. Συχνά λέμε μεταξύ μας ότι σε αυτήν την πορεία έτσι κι αλλιώς δεν θα συμβεί τίποτα και συχνά έχουμε δίκιο. Παρόλα αυτά πρέπει να βάλουμε καλά στο μυαλό μας κάποιους βασικούς κανόνες ακόμα και για μια "πορεία–περίπατο", γιατί ακόμα και τέτοιες πορείες έχουν γίνει αντικείμενο αστυνομικής δραστηριότητας.

Όσο αυτό είναι δυνατό, μην πηγαίνεις ποτέ μόνος ή μόνη σε μια πορεία ή μια άλλη ενέργεια. /εν έχει μόνο περισσότερη πλάκα το να πηγαίνεις με ανθρώπους που γνωρίζεις και εμπιστεύεσαι, αλλά είναι και ασφαλέστερο. Επαγγελματικότητα
σημαίνει να πηγαίνουμε μαζί και να αποχωρούμε από τον χώρο των γεγονότων πάλι μαζί. Είναι σημαντικό μέσα στην ομάδα αυτή να συζητήσουμε προηγούμενα την συμπεριφορά μας σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Εκεί πρέπει να υπάρχει χώρος γαι τους φόβους και τις ανασφάλειες κάποιων από εμάς. Κατά τη διάρκεια της πορείας πρέπει η ομάδα να παραμείνει όσο το δυνατόν ενωμένη. Φρόντισε να έχεις κατάλληλα ρούχα και παπούτσια, μέσα στα οποία αισθάνεσαι βολικά και με τα οποία, αν χρειαστεί, μπορείς να τρέξεις. Πάρε μαζί σου χαρτί και μολύβι για να μπορείς να σημειώσεις σημαντικές λεπτομέρειες (δες παρακάτω: έκθεση αναμνήσεων). Πάρε μια τηλεφωνική κάρτα και μερικά ψιλά. Η αστυνομία είναι βέβαια υποχρεωμένη, μετά από μια σύλληψη, να σου επιτρέψει να κάνεις δυο τηλεφωνήματα, όταν δεν έχεις χρήματα μαζί σου, αλλά καλύτερα να έχουμε μια σιγουριά. Πάρε μαζί σου τα φάρμακα, που παίρνεις συνήθως, σε αφθονία. Καλύτερα γυαλιά από φακούς επαφής. Άφησε στο σπίτι κάθε είδους προσωπικές σημειώσεις, ειδικά καταλόγους διευθύνσεων και τηλεφώνων. Σκέψου καλά τι σου είναι απαραίτητο. Όλα τα υπόλοιπα, στην περίπτωση μιας σύλληψης, μπορεί να τα χρησιμοποιήσει η αστυνομία εναντίον σου. Πριν την πορεία δεν πρέπει να καταναλώσεις κανενός είδους ναρκωτικά ούτε και να τα πάρεις μαζί σου. Σε τελική ανάλυση πρέπει να διατηρήσεις διαύγεια και δυνατότητα λήψης αποφάσεων ανά πάσα στιγμή. Ούτε φωτογραφική μηχανή σου χρειάζεται. /εν είναι ο κατάλληλος χώρος για αναμνηστικές φωτογραφίες, την καταγραφή της πορείας και της συμπεριφοράς της αστυνομίας θα ήταν καλύτερο να την επωμιστούν διακριτοί δημοσιογράφοι ή παρατηρητές της πορείας. Σε περίπτωση σύλληψής σου οι φωτογραφίες βοηθούν έτσι κι αλλιώς την αντίπαλη πλευρά. Το κινητό επίσης καλύτερα να το αφήσεις σπίτι. Εάν έχεις την γνώμη ότι πραγματικά χρειάζεται να το πάρεις μαζί σου στην πορεία, να έχεις συνείδηση του κινδύνου και να προσπαθήσεις να περιορίσεις κατά το δυνατόν τον κίνδυνο αυτόν: το να σβήσεις, αν είναι δυνατόν, όλες τις καταχωρίσεις τηλεφώνων και να αφαιρέσεις την μπαταρία και την κάρτα, όταν δεν τηλεφωνείς (η μόνη σίγουρη προστασία από την παρακολούθηση και τον προσδιορισμό της θέσης σου) είναι κάποιοι βασικοί κανόνες. Πρέπει όμως να έχεις συνείδηση ότι αυτή τη στιγμή οι τεχνικές δυνατότητες (π.χ. της αποκατάστασης σβησμένων αριθμών τηλεφώνων) είναι δύσκολο να εκτιμηθούν.

Συνήθως υφίσταται μια επιτροπή ερευνών (EA) της οποίας το τηλέφωνο ανακοινώνεται ή διαδίδεται με σημειώματα. Η ΕΑ φροντίζει κύρια αυτούς που συλλήφθηκαν, τους βρίσκει δικηγόρους. Εάν κάποιος συλληφθεί, πρέπει να ειδοποιήσει την ΕΑ. Εάν γίνεις μάρτυρας μιας σύλληψης, προσπάθησε να μάθεις το όνομα αυτού ή αυτής που συλλήφθηκε. Ανακοίνωσε την σύλληψη στην ΕΑ ώστε να μπορέσουν να τον/την βοηθήσουν. Άτομα που μετά από μια σύλληψη αφέθηκαν ελεύθερα πρέπει να ενημερώσουν αμέσως την ΕΑ και να προετοιμάσουν την έκθεση των αναμνήσεών τους. Μία τέτοια έκθεση αναμνήσεων μπορεί να αναδειχθεί πολύ χρήσιμο, εάν μερικούς μήνες αργότερα ξεκινήσει μια ακόμα διαδικασία ερευνών (και η αστυνομία τα κρατάει όλα στα αρχεία της!). Και οι μάρτυρες των επιθέσεων πρέπει να προετοιμάσουν μία καταγραφή. Η έκθεση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε: χώρο, χρόνο, είδος της επίθεσης (σύλληψη, όργιο ξυλοδαρμών, μεταφορά) όνομα του θύματος, μάρτυρες καθώς και την υπηρεσιακή ομάδα και την εμφάνιση του αστυνομικού που βάραγε (το ότι είχε μουστάκι δεν φτάνει!). Αυτό
η έκθεση προορίζεται μόνο για την ΕΑ, στο βαθμό που αυτή υφίσταται, αλλιώς να φυλαχτεί προσεχτικά σε σίγουρο μέρος.

Μην σε πιάνει πανικός. Πάρε μια βαθειά ανάσα, μείνε εκεί και πρότρεψε και τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Το αργότερο τώρα είναι η ώρα να φτιάξουμε γρήγορα αλυσίδες και, αν δεν υπάρχει άλλη λύση, αρχίζουμε να υποχωρούμε αργά και συγκροτημένα. Πολύ συχνά είναι δυνατόν, μέσα από το φτιάξιμο αλυσίδων μεταξύ φίλων και την παραμονή εκεί που βρισκόμαστε, να απωθηθούν επιθέσεις, και να εμποδιστεί η διάσπαση της πορείας, οι συλλήψεις και η εγκατάληψη τραυματιών.

Φρόντισε τους τραυματίες και βοήθησε να εξασφαλιστεί η μεταφορά τους μακρυά από τις μονάδες επιθέσεων της αστυνομίας. Απευθύνσου στους τραυτιοφορείς της πορείας (Demo Sanis), στο βαθμό που υφίστανται ή οργάνωσε μαζί με φίλους και φίλες τη μεταφορά ή τη φροντίδα των τραυματιών. Εάν χρειαστεί να βρείτε κάποιο νοσοκομείο, τότε όσο το δυνατόν κάποιο που να μην μπορεί να συσχετιστεί με την εκδήλωση. Είναι επίσης σημαντικό εκεί να μην δοθούν κανενός είδους πληροφορίες σχετικές με το συμβάν, γιατί συχνά τα νοσοκομεία συνεργάζονται με την αστυνομία και μεταβιβάζουν τα δεδομένα. Τα προσωπικά σου στοιχεία πρέπει να είναι σωστά για το λόγο της υγειονομικής ασφάλισης, αλλά παραπέρα τίποτα ή κάτι σαν "ατύχημα στο σπίτι" ή κάτι τέτοιο.

Τράβηξε την προσοχή ("σκατά" καθένας και καθεμιά μπορούν να ουρλιάξουν όσο πιο δυνατά γίνεται), φώναξε το όνομά σου ακόμα και τον τόπο καταγωγής σου, ώστε να μπορέσει να ανακοινωθεί η σύλληψή σου στην ΕΑ. Όταν καταλάβεις ότι είναι αδύνατον πλέον να ξεφύγεις, προσπάθησε να ηρεμήσεις αμέσως και το σημαντικότερο, από αυτή την στιγμή δεν βγάζεις πλέον ούτε κιχ! Μετά την απελευθέρωση κατευθείαν να πληροφορήσεις την ΕΑ. Όταν γυρίσεις πάλι στο σπίτι, κάθισε κάτω και γράψε, όσο το δυνατόν ακριβέστερα, της συνθήκες της σύλληψής σου, καθώς και όλα αυτά που μπορείς να θυμηθείς σχετικά με αυτό το γεγονός, ιδιαίτερα δε πιθανούς μάρτυρες του γεγονότος. Έλα σε επαφή με την ΕΑ, την Κόκκινη Βοήθεια (Rote Hilfe) ή άλλη ομάδα νομικής υποστήριξης.

Στο δρόμο για το χώρο συγκέντρωσης των συλληφθέντων ή το αστυνομικό τμήμα, μίλησε με τους άλλους κρατούμενους για τα δικαιώματά σας αλλά μαζί τους ούτε λέξη για το τι έκανε η ομάδα σου ή εσύ. /εν θα ήταν πραγματικά η πρώτη φορά που ανάμεσά σας θα καθόταν ένας χαφιές, ακόμα και αν έχεις μια καλή αίσθηση για όλους. Πρόσεξε τους άλλους και φέρσου υπεύθυνα, εάν είναι περισσότερο μπλεγμένοι με την κατάσταση από ότι εσύ, αυτό θα ηρεμήσει κι εσένα. Συνεννοηθείτε ότι από αυτήν τη στιγμή έχει σημασία να κρατήσετε με συνέπεια το στόμα σας κλειστό. Με αυτούς που έχουν συλληφθεί μαζί σου ανταλλάξετε ονόματα και διευθύνσεις ώστε αυτός/ή που θα αφεθεί πρώτα ελεύθερος/η να μπορέσει να ειδοποιήσει την ΕΑ.

Στην αστυνομία είσαι υποχρεωμένος ή υποχρεωμένη να δώσεις μόνο προσωπικά στοιχεία που είναι αποκλειστικά τα ακόλουθα: Επίθετο, όνομα και εάν υπάρχει οικογενειακό όνομα.?
(/ηλωμένη) διεύθυνση κατοικίας.? Γενική επαγγελματική κατεύθυνση (π.χ. "φοιτητής", "υπάλληλος" ή κάτι άλλο,)? Τόπο και ημερομηνία γέννησης.? Οικογενειακή κατάσταση (π.χ. άγαμος), υπηκοότητα (φυσικά μπορείς να αρνηθείς? ακόμα και αυτές τις πληροφορίες, μόνο που τους προσφέρεις έτσι μια φτηνή πρόφαση να σε φωτογραφήσουν, να σου πάρουν δακτυλικά αποτυπώματα και να σε κρατήσουν μέχρι και 12 ώρες – πράγμα βέβαια που μπορεί έτσι κι αλλιώς να κάνουν εάν το θέλουν. Κατά τ’ άλλα, η άρνηση δήλωσης προσωπικών στοιχείων είναι μόνο ένα πταίσμα και σου κοστίζει μερικά κατοστάρικα πρόστιμο). Και αυτό ήταν όμως ταυτόχρονα και το μέγιστο! Ούτε άχνα επιπλέον! Ούτε κουβέντα για τους γονείς, το σχολείο, την εταιρεία, τον καιρό...: απλά:
Απολύτως τίποτα!
Μετά από μια σύλληψη έχεις το δικαίωμα να κάνεις δυο τηλεφωνικές συνομιλίες. Προσπάθησε να εκνευρίσεις τους αστυνομικούς μέχρι να σε αφήσουν να πάρεις τηλέφωνο, απείλησε με μήνυση. Σε περίπτωση τραυματισμού ζήτησε να έρθει γιατρός και απαίτησε να σου δώσει μια έκθεση. Όταν αφεθείς ελεύθερος ή ελεύθερη ψάξε ένα ακόμα γιατρό να συντάξει και μια δεύτερη έκθεση. Για κατεστραμμένα πράγματα να απαιτήσεις γραπτή βεβαίωση. Σε μια υπηρεσιακή διαδικασία αναγνώρισης (φωτογραφίες, αποτυπώματα) να υποβάλεις ένσταση και να ζητήσεις να πρωτοκολληθεί. Προσωπικά όμως δεν υπογράφεις τίποτα!

Μην αφήσεις να σε τυλίξουν. Μην αφήσεις να σε εκφοβίσουν οι τσαμπουκαλήδες, ούτε να αφήσεις να σε μαλακώσουν συμπαθητικοί θείοι γεμάτοι κατανόηση. Μη πιστεύεις ότι μπορείς να κοροϊδέψεις τους αστυνομικούς. Οποιαδήποτε άλλη κατάσταση είναι ευνοϊκότερη για να σκεφτείς κάτι πονηρό και έξυπνο από εκείνη που κάθεσαι στο τμήμα, όπου όλα –πραγματικά όλα– είναι ακόμα δυνατά σε συνεννόηση με τους συντρόφους και τους δικηγόρους, ακόμα και όταν ο αστυνομικός σου διηγείται ότι θα ήταν καλύτερο για σένα να καταθέσεις αμέσως: αυτό είναι ψέμα! Επίσης καμιά "ανώδυνη" φλυαρία "εκτός" ανάκρισης, π.χ. περιμένοντας στον διάδρομο ή κάπου αλλού, καμιά "πολιτική συζήτηση" με τους φρουρούς: κάθε λέξη μετά την σύλληψή σου είναι μια κατάθεση! Ακόμα και αν νομίζεις ότι σου προσάπτωνται πράγματα με τα οποία δεν έχεις απολύτως καμιά σχέση, πιθανά επίσης πράγματα που δεν θα έκανες ποτέ – παρόλα αυτά κράτα το στόμα σου κλειστό. Αυτό που ελαφρύνει την θέση σου, μπορεί να επιβαρύνει την θέση κάποιου άλλου, εάν ένας από τους δυο υπόπτους έχει άλλοθι μένει μόνο ο άλλος. Επίσης πληροφορίες για το τι δεν έκανες βοηθούν την αφάλεια να κατασκευάσει μια συνολική εικόνα εναντίον σου και εναντίον άλλων. /εν είναι όμως μόνο η αρχή της αλληλεγγύης απέναντι σε άλλους και της λογικής σε σχέση με μια δική σου πιθανή μελλοντική ποινική δίωξη, αλλά πέρα από αυτά είναι για σένα το απλούστερο το πλέον (σχετικά) "βολικό", το πλέον
(σχετικά) "λιγότερο οδυνηρό" σε αυτήν την κατάσταση, να μην πεις τίποτα απόλυτα και ολοκληρωτικά και από την αρχή να ξεκαθαρίσεις στους ανακριτές ότι ολοκληρωτικά αρνείσαι να καταθέσεις. Μετά τις ερωτήσεις για τα προσωπικά στοιχεία, ακολουθούν συχνά πρώτα "ακίνδυνες" ερωτήσεις: "Πόσο καιρό μένετε ήδη στο...", "Ήρθατε εδώ με το αυτοκίνητο;", "Σε ποιό εξάμηνο βρισκόσαστε;"... Και όταν διακρίνουν ότι εσύ, έστω και απρόθυμα, το εξετάζεις και απαντάς θα μυριστούν την ευκαιρία και θα σκαλίσουν ακόμα παραπέρα, ακόμα κι αν δεν θέλεις να απαντήσεις παραπέρα ερωτήσεις: "Τι τρέχει εάν μου πείτε αν κατοικείτε με τον χψ;", "Γιατί δεν θέλετε να μου το πείτε αυτό;", "Είναι βέβαια δυνατόν να διαπιστωθεί σε ποιόν ανήκει το αυτοκίνητο, αυτό μόνο μας καθυστερεί, εάν δεν μας το πείτε από μόνος σας" κλπ, κλπ... /εν θα ησυχάσουν μέχρι να σε βάλουν στη συζήτηση. Η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική τη στιγμή που εσύ αδιαμφισβήτητα διευκρινίσεις, και μάλιστα όσο ξεκάθαρα και μονότονα είναι δυνατόν, ώστε να το καταλάβει ο κάθε ανακριτής Κλουζώ, ότι εσύ αρνείσαι να καταθέσεις. Σε κάθε ερώτηση, αλλά σε κάθε ερώτηση, με τον ίδιο τόνο σαν χαλασμένος δίσκος πικάπ απαντάς "αρνούμαι να καταθέσω!" "Βρέχει έξω;", "Αρνούμαι να καταθέσω!", "Θέλετε ένα τσιγάρο/έναν καφέ;", "Αρνούμαι να καταθέσω!",
"Θέλετε ίσως να μιλήσετε με κάποιον άλλον;", "Αρνούμαι να καταθέσω!"... Μη φοβάσαι, κανένας δεν πρόκειται να σε θεωρήσει χαζό, ακόμα κι αν αυτός που βρίσκεται απέναντί σου, δείχνει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, αυτός ή αυτή πρόκειται πολύ σύντομα να καταλάβει ότι για σένα είναι σοβαρό ζήτημα και ότι εσύ δεν είσαι κάποιος που εξαπατάται, ότι γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις και θα τα παρατήσει. Αυτό για σένα πρώτα απ' όλα σημαίνει σε κάθε περίπτωση έξοδο από τον μύλο της ανάκρισης και στην καλύτερη περίπτωση ότι μπορείς να πας στο σπίτι σου.

Μετά από την κίνηση ποινικής δίωξης επιτρέπεται να σας πάρουν υλικό από το σώμα. Αίμα για έλεγχο σχετικό με αλκόολ ή ναρκωτικά ή σάλιο για ανάλυση
DΝA. Μη συγκατατεθείτε με κανένα τρόπο στη λήψη. Είναι απαραίτητη δικαστική άδεια, αλλά σε επείγουσες περιπτώσεις (επίκειται κίνδυνος) μπορούν οι μπάτσοι ή ο εισαγγελέας να διατάξουν τη λήψη από μόνοι τους. Μια τέτοια περίπτωση δεν μπορεί να προκύψει καθόσον το DΝA, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα αλκόολ ή ναρκωτικών στο αίμα, δεν μεταβάλλεται και δεν εξατμίζεται. Η λήψη του αίματος πρέπει να πραγματοποιηθεί από γιατρό. Η αστυνομία μπορεί να πάρει μόνη της σάλιο με ένα ξυλάκι για τα αυτιά. /εν είσαστε υποχρεωμένοι για ενεργητική βοήθεια στην λήψη. Μπορεί όμως να επιβληθεί με τη βία. Οταν αντισταθείτε σε αυτό πρέπει, όπως σε κάθε συναναστροφή με την αστυνομία, να υπολογίζετε με μια κατηγορία για αντίσταση. Πρέπει να διακριθεί η λήψη από την ανάλυση του DΝA (δηλαδή την αξιολόγηση του υλικού σε εργαστήριο). Γι’ αυτό χρειάζεται πάντοτε έγγραφη δικαστική παραγγελία, εκτός εάν εσείς συμφωνήσετε, το οποίο φυσικά και δεν θα το κάνετε. Η λήψη του σάλιου και η ανάλυση του DΝA μπορούν να εφαρμοστούν και για μελλοντικές διαδικασίες ερευνών. Αυτό το "γενετικό δακτυλικό αποτύπωμα" θα αποθηκευτεί σε ένα κεντρικό γενετικό αρχείο. Να έχετε συνείδηση ότι αυτή η μοναδική λήψη σάλιου/αίματος μπορεί να σας ακολουθεί ισόβια!

Η λήψη του σάλιου και η ανάλυση του DΝA είναι δυνατή και για πρόσωπα τα οποία έχουν ήδη καταδικαστεί για να αποθηκευτεί το "γενετικό δακτυλικό αποτύπωμα" που αποκτήθηκε με αυτόν τον τρόπο στο γενετικό αρχείο. Αυτό θεμελιώνεται με τον κίνδυνο για υποτροπή. Εάν φτερουγίζει πάνω από το σπίτι μια πρόσκληση να εμφανιστείτε για λήψη σάλιου ή αίματος, αναζητείστε αμέσως ομάδα νομικής βοήθειας και δικηγόρο. Για όλες αυτές τις περιπτώσεις ισχύει: Καμιά κατάθεση, καμιά υπογραφή! Και ιδιαίτερα καμιά υπογραφή συγκατάθεσης για εθελούσια λήψη σάλιου ή αίματος. Υποβάλετε σαφή ένσταση ενάντια στην λήψη και εντολή για ανάλυση του DNA, να ζητήσετε να πρωτοκολληθεί αλλά να μην υπογράψετε τίποτα! /ημιουργείστε γύρω σας αναστάτωση, απαιτείστε να δείτε δικαστική παραγγελία και δικηγόρο!

Υποχρεούνται να σε αφήσουν ελεύθερο σε σύλληψη για διαπίστωση στοιχείων?
Κατά βάση αμέσως μόλις δώσεις τα στοιχεία σου κι εφόσον έχεις μαζί σου ταυτότητα. Για να ελέγξουν εάν τα στοιχεία σου είναι σωστά μπορούν να σε κρατήσουν παρόλα αυτά μέχρι και 12 ώρες.
σε σύλληψή σου ως υπόπτου? Το αργότερο στις 12 τη νύχτα της επόμενης μέρας μετά τη σύλληψη (δηλαδή το μέγιστο μετά από 48 ώρες), εκτός εάν σε οδηγήσουν στο δικαστή προσωρινής κράτησης και αυτός δώσει σχετική εντολή (μόνο για βαριά αδικήματα και σε περίπτωση κινδύνου διαφυγής ή συσκότισης στοιχείων – μέχρι 6 μήνες αλλά και περισσότερο) ή διατάξει την παραπομπή σου στο αυτόφωρο (σχετικά με αυτό παρακάτω, αλλά και τότε το πολύ για μια βδομάδα).
σε προληπτική συλληψη ("αποτρεπτική κράτηση")? Εάν κατά την γνώμη της αστυνομίας υφίσταται ο κίνδυνος να πραγματοποιήσεις αξιόποινες πράξεις: μέχρι το τέλος της ενέργειας που ήθελες να πας (πορεία, μέρες αντίστασης,...) το μέγιστο ανάλογα με ομοσπονδιακό κρατίδιο από 24 ώρες (όπως είναι αυτή την στιγμή στο Βερολίνο) μέχρι και 2 βδομάδες (Βαυαρία, Σαξωνία...). Επειδή οι νόμοι της αστυνομίας με τους οποίους αυτό καθορίζεται, γίνονται συνέχεια αυστηρότεροι, θα έπρεπε να πληροφορηθείς πριν κάνεις κάποια ενέργεια σε ένα άλλο ομοσπονδιακό κρατίδιο για να μην βρεθείς προ εκπλήξεων.

Οι έρευνες στα σπίτια, σε συσχετισμό με μεγαλύτερες ενέργειες ή μετά από συλλήψεις ή στα πλαίσια εκτεταμένων αστυνομικών επιχειρήσεων, δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο. Συχνά μπορεί να μην υπάρξει η απαραίτητη δικαστική παραγγελία
έρευνας εξ αιτίας ενός υποτιθέμενου "επικείμενου κινδύνου". Οι έρευνες στα σπίτια ανήκουν στις χείριστες επιθέσεις του μηχανισμού του κράτους: πίσω από το προβαλλόμενο στόχο να βρεθεί κάτι, με το οποίο μπρούν να σου προσάψουν κάτι, η διείσδυση στο σπίτι σου αποσκοπεί πάντοτε και στο να σε αποθαρρύνουν, να σου τσακίσουν το ηθικό και να κάνουν πάνω σου επίδειξη "παντοδυναμίας". Μπορείς να τους αντισταθείς με τον καλύτερο τρόπο εάν διατηρείς την ψυχραιμία σου! Εάν σε ξύπνησαν το πρωί , πρώτα ξύπνησε τελείως, βάλε τον καφέ να γίνει και πήγαινε στην τουαλέτα. Όταν στέκονται μέσα στο σπίτι σου δεν μπορείς πλέον να εμποδίσεις την έρευνα. Μπορείς όμως να κάνεις μερικά πράγματα ώστε να μην μετατραπεί σε καταστροφή. Το σημαντικότερο: καμιά κατάθεση, καμιά λέξη από σένα, π.χ. για την κατηγορία εξαιτίας της οποίας συμβαίνει η έρευνα. Θα έπρεπε χωρίς άλλο να μην έχεις ποτέ περισσότερα αντίγραφα "εκρηκτικών" προκηρύξεων στο σπίτι σου (θα μπορούσες να κατηγορηθείς για "διάδοση") πριν από πορείες ή μεγαλύτερα γεγονότα, π.χ. επαναστάσεις και χωρίς άλλο να αδειάσεις το σπίτι σου προσεκτικά (και το κομμάτι του μαύρου και την απόδειξη της τελευταίας εξαπάτησης της ασφάλειας του αυτοκινήτου) – και εάν παρόλα αυτά βρουν κάτι "επιβαρυντικό" στο σπίτι σου: δεν λες ούτε κουβέντα γι’ αυτό! Ούτε καν "αυτό δεν μου ανήκει" ή κάτι άλλο, απλά τίποτα. Προσπάθησε να φέρεις μάρτυρες, τηλεφώνησε σε φίλους ή φίλες και άφησε το τηλέφωνο δίπλα ανοικτό, ώστε αυτός ή αυτή που βρίσκεται στο ακουστικό, να αντιλαμβάνεται περίπου το τι συμβαίνει. Εάν είναι δυνατόν, πληροφόρησε το/τη δικηγόρο σου. Ζήτησε να σου δείξουν την έκθεση της έρευνας και απαίτησε ένα αντίγραφο. Σε περίπτωση "επικείμενου κινδύνου" ζήτησε να σου αναφέρουν με ακρίβεια τουλάχιστον το λόγο και τα πράγματα για τα οποία ψάχνουν και σημείωσέ τα. Σημείωσε ονόματα και υπηρεσιακούς αριθμούς των υπαλλήλων. Απαίτησε να πρωτοκολληθεί η διαμαρτυρία σου (χωρίς ουσιαστική θεμελίωση!). Έχεις το δικαίωμα να παρευρίσκεσαι σε κάθε χώρο που ερευνάται και γι’ αυτό απαίτησε να ερευνηθούν οι χώροι με τη σειρά. Εάν παρθεί κάτι, απαίτησε έκθεση κατάσχεσης, αλλά μην υπογράψεις! Εάν δεν κατασχεθεί τίποτα, ζήτησε να σου χορηγηθεί σχετική βεβαίωση. Όταν φύγουν, προετοίμασε αναλυτική έκθεση αναμνήσεων και πληροφόρησε την ΕΑ, την Κόκκινη Βοήθεια ή άλλη ομάδα νομικής βοήθειας και το/τη δικηγόρο. Μετά κάλεσε την καλύτερη φίλη σου, τον καλύτερο φίλο σου, γιατί μετά από κάτι τέτοιο τα νεύρα σου είναι τσακισμένα και έχεις κάθε δικαίωμα να τα βγάλεις όλα έξω να κλάψεις και/ή να σε κανακέψουν.

Βδομάδες ή μήνες μετά τη συμμετοχή σου σε μια ενέργεια/πορεία λαμβάνεις μία επιστολή από τους μπάτσους ή την εισαγγελία, μερικές φορές σε παίρνουν και τηλέφωνο. Ανεξάρτητα από το εάν είσαι μάρτυρας ή κατηγορούμενος/η στο παιχνιδάκι τους, το αργότερο τώρα είναι ο χρόνος να απευθυνθείς στην ΕΑ ή την Κόκκινη Βοήθεια και να αναζητήσεις ένα/μία δικηγόρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή να δημοσιοποιήσεις την υπόθεση, να οργανώσεις την πολιτική διαμαρτυρία και να αναζητήσεις αλληλεγγύη. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι μια κλήση λόγος να σε πιάσει πανικός ή ξαφνικά ν’ αρχίσεις να εμπιστεύεσαι έναν δικηγόρο περισσότερο από τις δικές σου πολιτικές πεπειθήσεις και ν’ αρχίσεις να σκέφτεσαι να ωφεληθείς από κάποιο "νταλαβέρι" με την κρατική εξουσία ή τίποτα τέτοιο! Εδώ ισχύει ο ίδιος κανόνας: κρατάμε την ηρεμία μας – οργανώνουμε την αντίσταση! Μέχρι τώρα ο μηχανισμός καταπίεσης ήταν πάντοτε μάλλον πρόθυμος να ανακαλέσει την δίωξη όταν σε μια περίπτωση μπορούσε να ασκηθεί μια μεγαλύτερη δημόσια πίεση, απ' όταν οι διωκόμενοι αφήνονταν να εκφοβιστούν.

9ς κατηγορούμεν/η έχεις το δικαίωμα να αρνηθείς την κατάθεση σε κάθε φάση της διαδικασίας. Αυτό θα έπρεπε να κάνεις οπωσδήποτε κατά την αρχή της δίωξης, ποτέ μια λέξη "επί της ουσίας" μετά τη σύλληψη, κατ' οίκον έρευνα, κατά την ανάκριση! Εάν διώκεσαι από την αστυνομία, δεν χρειάζεται καν να πας εκεί, ενώ στον εισαγγελέα και στον ανακριτή (και φυσικά στη δίκη σου, εάν υπάρξει) πρέπει να εμφανιστείς αλλά όχι και να μιλήσεις. Εάν αργότερα στη δίκη θέλεις να δώσεις μια δήλωση "πολιτική" ή "επί της ουσίας", μπορεί πάντα αργότερα να το συζητήσεις με ηρεμία με τους/τις συντρόφους/ισσες σου, την Κόκκινη Βοήθεια και το/τη δικηγόρο.

Ως μάρτυρας επίσης καμιά λέξη στην αστυνομία ή την εισαγγελία! Κι εδώ ισχύει ο κανόνας ότι δεν πάμε στην αστυνομία, ενώ στον εισαγγελέα και στο δικαστή πρέπει να πας, αλλιώς μπορούν να σε συλλάβουν και να σε οδηγήσουν εκεί. Στην πρώτη φάση της διαδικασίας, αμέσως μετά την ενέργεια, μετά από σύλληψη, έρευνα, στην ανάκριση, πριν μπορέσεις να συνεννοηθείς με άλλους κατηγορούμενους, ομάδα νομικής βοήθειας, την Κόκκινη Βοήθεια, τους δικηγόρους κλπ., κάθε μαρτυρική κατάθεση είναι μόνο λάθος και ζημιογόνα για σένα και γι’ άλλους, θα πρέπει να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό ανεξάρτητα με το τι σε απειλούν ή τι σου υπόσχονται. Σε αυτή τη φάση δεν υπάρχει καμιά "υπερασπιστική κατάθεση" και καμιά "ανώδυνη μαρτυρία"! Απλά καμιά λέξη, αυτός είναι ο απλούστερος και ο συντομότερος δρόμος να βγεις πάλι έξω από αυτό το μύλο (σύγκρινε παραπάνω με την αστυνομική προανάκριση). Εάν είσαι αργότερα προσκεκλημένος ως μάρτυρας από τον εισαγγελέα ή στο ακροατήριο, θα πρέπει να συνεννοηθείς με τους άλλους που συμμετέχουν και κύρια τους κατηγορούμενους, τι και ποια κατάθεση εκ μέρους σου θα μπορούσε να προσφέρει κάτι ή να κάνει ζημιά. Επειδή η δικαιοσύνη της κρατικής ασφάλειας οργανώνει στις πολιτικές δίκες πολύ περισσότερα από την προσαγωγή και την καταδίκη ξεχωριστών ατόμων, όπως π.χ. τη διερεύνηση ομάδων αντίστασης, τη διάλυση της αλληλεγγύης μέσα από την επιλογή ατόμων, τη διάσπαση μέσα από την προώθηση χειρονομιών υποταγής κλπ., κλπ. – γι’ αυτό πολύ συχνά ακόμα και στο ακροατήριο η μοναδική σωστή συμπεριφορά των μαρτύρων είναι η συνεπής και γενική άρνηση μαρτυρίας. 9ς μάρτυρας υπόκειται κανείς βασικά στο καθήκον μαρτυρίας κατάθεσης, στο βαθμό που δεν υπάρχει κανένα δικαίωμα για άρνηση μαρτυρίας (π.χ. για συγγενείς, σε αυτούς περιλαμβάνονται και ο/η αρραβωνιαστικός/κιά). Μπορεί να επιβληθεί με πρόστιμο ή με αναγκαστική κράτηση.

Σε συγκεκριμένες ερωτήσεις έχεις το δικαίωμα να μην απαντήσεις, εάν θα μπορούσες με αυτές πιθανά να επιβαρύνεις τον εαυτό σου, το αποκαλούμενο δικαίωμα άρνησης μαρτυρίας (§ 55 ΚΠ/). Μερικοί προτείνουν αυτό ως μέσο για να μη πουν τίποτα και παρόλα αυτά να αποφύγουν την αναγκαστική κράτηση. Επειδή όμως πρέπει μεταξύ άλλων να θεμελιώσεις το γιατί η απάντηση σε μια συγκεκριμένη ερώτηση θα επιβάρυνε την θέση σου, λες τις περισσότερες φορές το ίδιο πολλά σαν να απαντούσες την ίδια την ερώτηση. Τελικά προσφέρεις στην αντίθετη πλευρά και περαιτέρω πληροφορίες. Εκτός αυτού, υπάρχουν πάντα ερωτήσεις, κατά τις οποίες η αυτοεπιβάρυνση είναι τελείως αδιανόητη και τις οποίες σύμφωνα με αυτή την "τακτική" θα έπρεπε να απαντήσεις και έτσι βρίσκεσαι ήδη να μιλάς και η πράξη δείχνει ότι κανείς/καμιά σε μια τέτοια κατάσταση δεν μπορούν να θέσουν κάποια όρια από μόνοι/ες τους. Σε τελική ανάλυση προσφέρεις με αυτό στη δικαιοσύνη της κρατικής ασφάλειας τη χειρονομία υποταγής που ζητούν από εσένα και συνεισφέρεις σε μια διάσπαση μέσα στην ομάδα των μαρτύρων και των κατηγορουμένων κι έτσι δεν είναι πλέον στις περισσότερες περιπτώσεις δυνατή μια κοινή στρατηγική της δίκης. Επομένως σε προειδοποιούμε κατηγορηματικά να μην προσπαθήσεις να απομακρυνθείς από την υπόθεση με την μέθοδο της "άρνησης μαρτυρίας λόγω αυτοεπιβάρυνσης"!

Σε όποιον/α δεν καταθέσει ως μάρτυρας, αν και θα όφειλε, (δηλαδή δεν έχει δικαίωμα άρνησης μαρτυρίας), μπορεί να επιβληθεί αναγκαστική κράτηση. Αυτός ο τρόπος αποβλέπει κατά κύριο λόγο στη βίαια απόσπαση καταθέσεων, λειτουργεί όμως και ως καψόνι και μέτρο καθαρής καταπίεσης ενάντια σε ατίθασους, για τους οποίους οι ανακριτές γνωρίζουν ακριβώς ότι και μετά από μια αναγκαστική κράτηση δεν πρόκειται να πάρουν καμιά κατάθεση. Επιτρέπεται να οριστεί αναγκαστική κράτηση για το πολύ 6 μήνες, δηλαδή και περισσότερες φορές μικρότερης διάρκειας που όταν συνυπολογιστούν δίνουν το πολύ 6 μήνες. Αναγκαστική κράτηση μερικές φορές απειλείται και από τον εισαγγελέα, αλλά και εδώ ισχύει ο ίδιος κανόνας: διατηρούμε την ψυχραιμία μας: μόνο ο δικαστής μπορεί να ορίσει καταναγκαστική κράτηση, όχι ο εισαγγελέας! Πριν από μια αναγκαστική κράτηση υπάρχει λοιπόν κατά κανόνα καιρός για να προετοιμαστεί κάποιος, να σχεδιάσει μια καμπάνια, να φροντίσει για το νοίκι και άλλα, να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες για τη δουλειά, το σχολείο κλπ. Όποιος/α απειλείται να βρεθεί σε μια τέτοια κατάσταση πρέπει αμέσως να έρθει σε επαφή με την Κόκκινη Βοήθεια. /εν αφήνουμε ποτέ κανέναν/καμία που βρίσκονται σε αναγκαστική κράτηση μόνους/ες τους.

Από το 1994 και αλλού το 1997 υφίσταται η αποκαλούμενη "συνοπική διαδικασία" και η "εγγύηση μιας ακροαματικής διαδικασίας" – που εισήχθη ρητώς για "περιπλανώμενους εγκληματίες", δηλαδή διαδηλωτές, για "μικρότερα αδικήματα" (προβλεπόμενη μέγιστη ποινή μέχρι 1 χρόνο) να κάνουν μια σύντομη δίκη. Συλλαμβάνεσαι και κρατείσαι (το μέγιστο για 1 βδομάδα), μέχρι μερικές μέρες αργότερα που σου γίνεται η δίκη με περιορισμένα δικαιώματα υπεράσπισης και χωρίς τη δυνατότητα να προετοιμαστείς κατάλληλα. Ήδη μέσα από αυτό γίνεται ξεκάθαρο το εξής: Στη διαδικασία του αυτοφώρου δεν συμμετέχουμε ποτέ ενεργητικά! Καμιά κατάθεση, καμιά συνεργασία. Αυτό μπορεί ένας άνθρωπος μόνο να το "περάσει", να το αφήσει να περάσει απο πάνω του σαν μια καταιγίδα, αφού δεν υπάρχει ούτε καν υπεράσπιση! Εκεί, παραβλέποντας κάποιες ακραίες εξαιρέσεις, μπορούν να επιβληθούν μόνον χρηματικά πρόστιμα ή καταδίκες με αναστολή, βρίσκεσαι μετά από αυτή την καρικατούρα δικαστικής διαδικασίας πάλι ελεύθερος, μπορείς να πάρεις ανάσα, να σκεφτείς, να συζητήσεις και αν μέσα σε μιά εβδομάδα ασκήσεις ένδικα μέσα (έφεση) να προετοιμαστείς με όλη σου την ησυχία για την "κανονική" δίκη. Κατά την ακροαματική διαδικασία θα έπρεπε νε προσπαθήσεις να βρεις το/τη δικηγόρο σου, ώστε ήδη με αυτό να αποτρέψεις τη διαδικασία του αυτοφώρου και που μπορεί να προσπαθήσει να σε ξεμπλέξει. Και στη διαδικασία του αυτοφώρου έχει νόημα να υπάρχει ένας/μια δικηγόρος, ακόμα κι αν σε αυτήν τη δίκη δεν είναι δυνατή μια ουσιαστική υπεράσπιση. Σε καμιά περίπτωση δεν θα έπρεπε, εάν δεν είναι παρών δικηγόρος να κάνεις κάποιες αιτήσεις ή κάτι άλλο ακόμα και το δικαστήριο σου υποδείξει ότι αυτό μπορείς να το κάνεις μόνος/η σου. Προπαντώς να μην προτείνεις κάποιους "μάρτυρες υπεράσπισης" ή κάτι παρόμοιο: δεν σε βοηθάει και τους μπλέκεις κι αυτούς, έχουν ήδη υπάρξει μάρτυρες που ορίστηκαν από κατηγορούμενους χωρίς υπεράσπιση, πρώτον βρέθηκαν στην ίδια διαδικασία κατηγορούμενοι και δεύτερον με μια επιπλέον κατηγορία για "ψευδορκία" στη διαδικασία όπου ήταν μάρτυρες. Επομένως: /εν κάνουμε καμιά αίτηση, δεν προτείνουμε κανέναν μάρτυρα!

Αντί για μια διαδικασία, είναι δυνατόν να σου φτάσει στο σπίτι μία ωραία πρωΐα ως κατηγορούμενο/η μετά από μια ενέργεια μια αποκαλούμενη δικαστική απόφαση συνοπτικής διαδικασίας χωρίς συζήτηση. Αυτό είναι σαν μια καταδίκη χωρίς διαδικασία, εάν υποβάλεις ένσταση μέσα σε δυο βδομάδες, παίρνεις ένα ραντεβού για μια τελείως κανονική πρωτοβάθμια δίκη και η δικαστική απόφαση συνοπτικής διαδικασίας είναι ακόμα μόνο το κατηγορητήριο. Ούτε υποχρεούσαι ούτε χρειάζεται να θεμελιώσεις την έφεση. Ισχύει όπως και μετά από μια κλήση ο κανόνας να έρθεις αμέσως σε επαφή με την ΕΑ, την Κόκκινη Βοήθεια, άλλη ομάδα νομικής βοήθειας, εάν υπάρχει, ή άλλους υπόπτους για την ίδια ενέργεια και με το/τη δικηγόρο. Το μόνο σημαντικό είναι να τηρήσεις την προθεσμία των δυο βδομάδων, αλλιώς η δικαστική απόφαση συνοπτικής διαδικασίας γίνεται τελεσίδικη. Εάν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό λόγω απουσίας από το σπίτι σου, π.χ. διακοπές, πρέπει αμέσως μετά την εοιστροφή σου να παρουσιαστείς στο δικαστήριο και να τους το ανακοινώσεις και να το αποδείξεις. (η αποκαλούμενη "επαναφορά στην προηγούμενη κατάσταση").

Επίσης και όταν ακριβώς έχεις φορτωμένη στην πλάτη μια ποινική διαδικασία μπορεί να συμβεί να προσπαθήσουν να σε στρατολογήσουν ως χαφιέ οι "φιλικοί κύριοι" της "Υπηρεσίας Προστασίας Πολιτεύματος" (VS) (υποθετικά μπορούν να φροντίσουν για μια αναστολή ή για μια ελαφριά ποινή, αλλά για κάτι τέτοιο δεν υφίσταται καμιά μα καμιά νομική βάση και καμιά απολύτως εγγύηση). Η VS δεν έχει κανένα νομικό πλαίσιο χειρισμού για να σε υποχρεώσει σε μια συζήτηση με αυτήν. Για αυτό ισχύει: Μην αφεθείς σε καμιά συζήτηση! Μην δώσεις κανενός είδους πληροφορίες! /ιώξε τους, ασ' τους να στέκονται στο δρόμο, πέταξέ τους έξω από το σπίτι σου, κίνησε την προσοχή αυτών που είναι παρόντες για την παρουσία τους! Ετοίμασε αμέσως μια έκθεση αναμνήσεων και μια περιγραφή των προσώπων! Πήγαινε
στην επόμενη ομάδα νομικής βοήθειας και δημοσιοποίησε την απόπειρα συζήτησης, η πείρα έχει δείξει ότι αυτή είναι η μόνη δυνατότητα να απαλλαγείς οριστικά από την ταλαιπωρία.
Πιθανές επιπτώσεις της πολιτικής ποινικής δίωξης σχετικές με το δίκαιο των αλλοδαπών
Ήδη κατά τη διάρκεια μιας ανακριτικής διαδικασίας (δηλαδή πριν από την καταδίκη) μπορεί να προσπαθήσει να σε απελάσει η υπηρεσία αλλοδαπών. Προϋπόθεση είναι η κατηγορία για ένα "βαρύ" ποινικό αδίκημα, π.χ. βαριά διατάραξη κοινής ειρήνης. Ενάντια σ’ αυτό, στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορεί να προχωρήσει κανείς με επιτυχία με την ανάμειξη ενός δικηγόρου. Για ανθρώπους χωρίς γερμανικό διαβατήριο, η βοήθεια από ομάδες υποστήριξης και από δικηγόρους είναι πολύ σημαντικότερη έτσι κι αλλιώς.
Ο κίνδυνος να απελαθείς είναι πολύ μεγαλύτερος μετά την καταδίκη. Τη σχετικά μεγαλύτερη προστασία ενάντια στην απέλαση έχουν πρόσφυγες, των οποίων έχει αναγνωριστεί η αίτηση ασύλου ή που έχουν καθεστώς ανοχής λόγω απειλής βασανιστηρίων ή απειλής θανατικής ποινής. Βρίσκονται υπό την προστασία της ευρωπαϊκής συνθήκης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της συνθήκης προσφύγων της Γενεύης, σύμφωνα με τις οποίες σε τέτοιες περιπτώσεις απαγορεύεται η απέλαση. Βέβαια η πολιτική συνεργασία, π.χ. ανάμεσα στη Γερμανία και την Τουρκία επέτρεψε να υπάρξουν πρακτικές και νομικές αποκλίσεις. Περισσότερο απειλούνται με απέλαση άνθρωποι που παραμένουν στην Γερμανία παράνομα, π.χ. πρόσφυγες, των οποίων η διαδικασία ασύλου έχει κλείσει τελεσίδικα και που δεν έχουν πάρει καθεστώς ανοχής. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει αμέσως μετά από μια σύλληψη από την αστυνομία να γίνει με τη βοήθεια δικηγόρου μια (δεύτερη) αίτηση ασύλου, γιατί με αυτό μπορεί η απειλούμενη απέλαση τουλάχιστον να αναβληθεί και θα κερδηθεί χρόνος για να αναζητηθούν περαιτέρω βήματα. Από τη μια μεριά μέσα από την πολιτική δραστηριότητα υφίσταται αυξημένη απειλή για μια καταδίκη ποινικού δικαίου, από την άλλη μπορούν να προκύψουν νέοι λόγοι ασύλου. Έτσι μπορεί να στηριχτεί μια αποκαλούμενη αίτηση συνεπειών του ασύλου επειδή κατηγορείσαι σε μια ποινική διαδικασία σαν ακτιβιστής ενάντια στο κράτος του οποίου έχεις την υπηκοότητα.
(το τελευταίο απόσπασμα έχει παρθεί περιληπτικά από την ομάδα νομικής πληροφόρησης του Tübingen).

Η Κόκκινη Βοήθεια είναι μια οργάνωση αλληλεγγύης που υποστηρίζει πολιτικά διωκόμενους από το αριστερό φάσμα. Προσανατολίζεται στους πολιτικά διωκόμενους και διωκόμενες από τη Γερμανία, αλλά συμπεριλαμβάνει, ανάλογα με τις δυνάμεις της, και διωκόμενους και από άλλες χώρες. Η υποστήριξή μας ισχύει για όλους που σαν αριστεροί εξ αιτίας της πολιτικής τους δραστηριότητας, π.χ. για κείμενα που δυσφημίζουν το κράτος και εμπίπτουν την ευθύνη του νόμου περί τύπου, για συμμετοχή σε αυθόρμητες απεργίες, για αντίσταση σε επιθέσεις της αστυνομίας ή που χάνουν τη θέση εργασίας τους εξ αιτίας της υποστήριξης πολιτικών κρατουμένων, οδηγούνται στο δικαστήριο και καταδικάζονται. Επίσης και αυτούς και αυτές που διώκονται σε ένα άλλο κράτος και στους οποίους εδώ δεν δίνεται πολιτικό άσυλο.

1. Τόσο πολιτική όσο επίσης και υλική βοήθεια
Μαζί με τους κατηγορούμενους προετοιμάζουμε τη δίκη και δημοσιοποιούμε? ιδιαίτερα το πολιτικό της υπόβαθρο.
Φροντίζουμε μέσα από εκδηλώσεις αλληλεγγύης, την πραγματοποίηση εράνων και τα? χρήματα των συνδρομών των μελών μας, ώστε τα οικονομικά βάρη να σηκωθούν από πολλούς μαζί. Ιδιαίτερα τα έξοδα των δικηγόρων και της δίκης μπορούν να αναληφθούν μερικά ή και συνολικά, αλλά επίσης μπορούν να αναληφθούν και πληρωμές για την διαβίωση, όταν υψηλά χρηματικά πρόστιμα, απώλεια της θέσης εργασίας, ή φυλάκιση έχει φέρει τα θύματα ή τις οικογένειές τους σε δυσκολίες. Σχετικά με τους πολιτικούς κρατούμενους, διατηρούμε σύμφωνα με τις? δυνατότητές μας προσωπική επαφή και υποστηρίζουμε να βελτιωθούν οι συνθήκες κράτησης, και ιδιαίτερα να ανακληθούν οι συνθήκες απομόνωσης. Απαιτούμε την απελευθέρωσή τους.

2. Η Κόκκινη Βοήθεια δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα
Η υποστήριξη των ξεχωριστών ατόμων πρέπει ταυτόχρονα να είναι μια συμβολή στο δυνάμωμα του κινήματος. Σε καθένα και καθεμιά που συμμετέχουν στον αγώνα πρέπει να μπει στην συνείδησή τους ότι κατόπιν, εάν διωχθούν ποινικά δεν στέκονται εκεί μόνοι και μόνες τους. Εάν ο σημαντικότερος λόγος της κρατικής δίωξης αυτών που κατέβηκαν στο δρόμο μαζί, μέσα από την επιλογή ξεχωριστών ατόμων, είναι να τους απομονώσουν και μέσα από παραδειγματικές ποινές να τους εκφοβίσουν, η Κόκκινη Βοήθεια αντιπαραβάλλει την αρχή της αλληλεγγύης και εθαρρύνει με αυτό στην συνέχιση του αγώνα. Εκτός από την άμεση υποστήριξη των θυμάτων, η Κόκκινη Βοήθεια βλέπει ως καθήκον της τη συμμετοχή στην αντιμετώπιση των πολιτικών διώξεων υπό ευρεία έννοια. Συνεισφέρει π.χ. πριν από τις διαδηλώσεις, ώστε οι ίδιοι/ες που παίρνουν μέρος και άλλοι/ες όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα να προστατεύονται από τραυματισμούς και συλλήψεις από την κρατική εξουσία. Έτσι κινητοποιείται ενάντια στην όξυνση των νόμων της προστασίας του κράτους και την παραπέρα αποδόμηση των δικαιωμάτων της υπεράσπισης, ενάντια στην απομόνωση στα κρατητήρια, ενάντια σε παραπέρα περιορισμούς της ελευθερίας της γνώμης και της συγκέντρωσης.

3. Συμμετοχή και οργάνωση της εργασίας στην Κόκκινη Βοήθεια
Στην Κόκκινη Βοήθεια ανήκουν ων μέλη μόνο ξεχωριστά άτομα. /εν υφίσταται καμιά συλλογική συμμετοχή ομάδων ή οργανώσεων – ακόμα και αν συχνά μέλη άλλων οργανώσεων είναι ταυτόχρονα και μέλη της Κόκκινης Βοήθειας. Η Κόκκινη Βοήθεια οργανώνει τη δουλειά της σε δυο επίπεδα: Πρώτα σε ομοσπονδιακό επίπεδο: Τα μέλη (το 2002 περίπου 4000) ψηφίζουν? εκπροσώπους στην ομοσπονδιακή συνέλευση των εκπροσώπων που αποφασίζει για τις βασικές αρχές και τα σημεία αιχμής της δουλειάς της Κόκκινης Βοήθειας. Με τις εισφορές τους εξασφαλίζουν το υλικό υπόβαθρο της υποστήριξης. Για τη χρησιμοποίηση των χρημάτων που να ανταποκρίνεται στους στόχους της Κόκκινης Βοήθειας (των εισφορών των μελών όπως και των εισφορών που συγκεντρώθηκαν σε συγκεκριμένες ευκαιρίες), είναι υπεύθυνο το ομοσπονδιακό διοικητικό συμβούλιο. Το ομοσπονδιακό διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει για τη διάθεση των εισφορών των μελών, οργανώνει εράνους και κεντρικές καμπάνιες σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και είναι υπεύθυνο για την τρέχουσα δουλειά. Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, η πληροφόρηση των μελών και η δουλειά δημοσιότητας γίνεται βασικά μέσα από την τριμηνιαία εφημερίδα της Κόκκινης Βοήθειας που
εκδίδεται από το ομοσπονδιακό διοικητικό συμβούλιο.
Από την άλλη, σε μερικές πόλεις υφίστανται τοπικές ομάδες της Κόκκινης? Βοήθειας (περίπου 35 το 2002). Ο τρέχων κατάλογος δημοσιεύται κάθε φορά στο οπισθόφυλλο κάθε εφημερίδας της Κόκκινης Βοήθειας. Σε αυτές τις πόλεις η δουλειά της υποστήριξης και της δημοσιότητας είναι προσανατολισμένη όσο το δυνατόν στις τοπικά τρέχουσες πολιτικές δίκες και πραγματοποιείται σε συνεργασία με άλλες τοπικές πρωτοβουλίες και οργανώσεις. Οι συνελεύσεις των μελών και τα διοικητικά συμβούλια των τοπικών ομάδων αποφασίζουν ανεξάρτητα, για τα σημεία αιχμής της δουλειάς τους και σχετικά με την διάθεση των τοπικά συγκεντρωμένων χρημάτων από τους εράνους.


4. Η Κόκκινη Βοήθεια αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως οργάνωση αλληλεγγύης για το σύνολο της αριστεράς
Αυτό δεν σημαίνει ότι εγείρει κάποια απαίτηση αποκλειστικής εκπροσώπησης
(αντίθετα αποβλέπουμε στην συνεργασία με όσο το δυνατόν περισσότερες άλλες ομάδες νομικής βοήθειας, συγκέντρωσης κονδυλίων αλληλεγγύης, ομάδες ενάντια στην καταπίεση, επιτροπές ερευνών κλπ.), αλλά ότι θέτει στον εαυτό της την απαίτηση να μην καταπιαστεί σε αποκλεισμούς.

Στο καταστατικό της δεσμεύεται ότι:
"Η Κόκκινη Βοήθεια είναι μια οργάνωση προστασίας και αλληλεγγύης, ανεξάρτητη από κόμματα, και πάνω από ρεύματα. Η Κόκκινη Βοήθεια οργανώνει ανάλογα με τις δυνατότητές της την αλληλεγγύη για όλους, ανεξάρτητα από κομματική ένταξη ή κοσμοθεωρία για αυτούς και αυτές που διώκονται στην ομοσπονδιακή Γερμανία εξαιτίας της πολιτικής τους δραστηριότητας. Με αυτή την έννοια πολιτική δραστηριότητα είναι π.χ. η προσχώρηση στους στόχους του εργατικού κινήματος, του αντιφασιστικού, αντισεξιστικού, αντιρατσιστικού, δημοκρατικού ή συνδικαλιστικού αγώνα και του αγώνα ενάντια στον κίνδυνο του πολέμου. Η αλληλεγγύη μας ισχύει για εκείνους και εκείνες που για αυτό τον λόγο έχασαν τη θέση εργασίας τους, τους επιβλήθηκε απαγόρευση επαγγέλματος, οδηγήθηκαν στο δικαστήριο και καταδικάστικαν σε χρηματική ποινή ή ποινή φυλάκισης ή υποφέρουν από άλλες διακρίσεις. Για το λόγο αυτο η αλληλεγγύη της Κόκκινης Βοήθειας ισχύει για τους πολιτικά διωκόμενους από την αντίδραση σε όλες της χώρες της γης.
(§2 του καταστατικού της Κόκκινης Βοήθειας)
Θέλουμε να προσφέρουμε όχι μόνο υλική, αλλά και πολιτική βοήθεια. Θέλουμε λοιπόν να δημοσιοποιήσουμε, στο βαθμό που μας το επιτρέπουν οι δυνάμεις μας, αυτό για το οποίο διώκεται κάποιος. Γι’ αυτό επιδιώκουμε την πολιτική αντιπαράθεση με αυτούς του οποίους υποστηρίζουμε, παίρνουμε επίσης πιθανά θέση στην ενέργειά τους. /εν εξαρτάμε όμως την υποστήριξή μας από το βαθμό της συμφωνίας μας. Αυτή η πολιτική κοινωνικότητα δεν ήταν πάντα αυτονόητη για την Κόκκινη Βοήθεια. (σύγκρινε σχετικά την μπροσούρα: "20/70 χρόνια Κόκκινη Βοήθεια" που μπορεί να βρεθεί στο τμήμα πωλήσεων λογοτεχνίας της Κόκκινης Βοήθειας.) Το ότι αυτή η πολιτική κοινωνικότητα σήμερα δεν βρίσκεται μόνο στο καταστατικό αλλά είναι καθημερινή πρακτική, μπορεί κάποιος να το αναγνωρίσει πραγματικότερα σε περιπτώσεις συγκεκριμένων πληρωμών υποστήριξης. Οι
περιπτώσεις των αιτήσεων του εκάστοτε τελευταίου τριμήνου, που υποστηρίχτηκαν ή απορρίφτηκαν, δημοσιεύονται αποσπασματικά σε κάθε εφημερίδα της Κόκκινης Βοήθειας.

5. Χρειάζεται η αριστερά μια ευρεία οργάνωση υποστήριξης;
Κατα κανόνα άτομα που συλλήφθηκαν ή δικάζονται κλπ., υποστηρίζονται από το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο συνέβηκε η διωκόμενη ενέργεια. Όποιος καταδικαστεί για μπλόκο στρατιωτικής εγκατάστασης, μπορεί σε πρώτη γραμμή να υπολογίζει με την αλληλεγγύη ομάδων του κινήματος ειρήνης, διωκόμενοι αντιφασίστες και αντιφασίστριες με την αλληλεγγύη του αντιφασιστικού κινήματος. Νομίζουμε ότι αυτή η κοντινή μορφή αλληλεγγύης είναι πάνω απ' όλα η σημαντικότερη και δεν έχουμε με κανένα τρόπο την πρόθεση να την υποκαταστήσουμε. Πάνω από αυτήν θέλουμε να συμπληρώσουμε: Υπάρχουν πάντοτε άνθρωποι που π.χ. συμμετέχουν σε μια πορεία ως άτομα και? στην περίπτωση μιας σύλληψής τους δεν μπορούν να απευθυνθούν σε ένα άμεσο κύκλο υποστήριξης. Καμιά φορά το βάρος μέσα από τα δικαστικά έξοδα κλπ., ή επίσης και των? απαιτήσεων για δημοσιότητα τόσο υψηλά που δεν μπρορούν να αναληφθούν από μια ομάδα μόνη της. Σε πολλές περιπτώσεις οι ανακρίσεις, η έγερση κατηγοριών και οι δίκες μέσα? από πολλούς βαθμούς κρατάνε τόσο πολύ, ώστε οι πολιτικές συσπειρώσεις στο μεταξύ έχουν αλλάξει και όταν η καταδίκη γίνει τελεσίδικη, δεν υπάρχει κανείς πλέον με τον οποίον μπορεί να μιλήσει κανείς για υποστήριξη.
Γι’ αυτούς τους λόγους θεωρούμε απαραίτητη μια οργάνωση αλληλεγγύης:
Που μπορεί να δουλεύει σε διάρκεια, ανεξάρτητα από τις πολιτικές? δραστηριότητες. Που βάσει κανονικών εσόδων από τις εισφορές, μπορεί να κάνει υποσχέσεις? μακρόχρονων υποστηρίξεων. Που είναι οργανωμένη σε ομοσπονδιακό επίπεδο και που δεν είναι δεσμευμένη? στις μεγάλες πόλεις. Που αισθάνεται υπεύθυνη για τους πολιτικά διωκόμενους από όλα τα κομμάτια του? αριστερού κινήματος. Που μπορεί να αντιδράσει σε ομοσπονδιακό επίπεδο στην όξυνση των νόμων και? στο κύμα των δικών. Που είναι σε θέση να σχηματίσει και να υποστηρίξη οικονομικά και πολιτικά? καμπάνιες σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Η αλληλεγγύη πρέπει να οργανωθεί!
Αυτή τη στιγμή τοπικές ομάδες της Κόκκινης Βοήθειας βρίσκονται σε:
Berlin, Bielefeld, Bonn, Braunschweig, Bremen, Darmstadt, Dresden,
Duisburg,
Erfurt, Freiburg, Gießen, Göttingen, Hagen – Lüdenscheid, Halle, Hamburg,
Hannover, Harburg – Land, Heidelberg, Heilborn, Jena, Kiel, Köln, Leipzig,
Leverkusen, Lübeck, Magdeburg, München, Münsterland – Emsland, Nürnberg –
Fürth – Erlangen, Oberhäusern, Osnabrück, Plauen, Potsdam, Quedlinburg,
Ruhrgebiet / Ost, Schweinfurt, Strausberg, Südthüringen, Wuppertal.

Την πιο πρόσφατη εκδοχή του "Οταν ο κόσμος καίγεται..." βρίσκεις πάντοτε στο
www.rote-hilfe.de 

• Αρχική
• Πληροφορίες
• Ειδήσεις
• Info tour στην Ελλάδα
• Media
• Αρχείο
• Σύνδεσμοι