ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΔΑΠ ΣΤΗ ΣΑΤΩΒΡΙΑΝΔΟΥ

από Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου


Το προηγούμενο διάστημα, η συνέλευσή μας, πραγματοποίησε παρεμβάσεις στο περιφερειακό κέντρο της ΕΥΔΑΠ (Σατωβριάνδου 12 και 3ης Σεπτεμβρίου, Αθήνα) που αφορούσαν τη διεκδίκηση διαγραφής των προστίμων και προσαυξήσεων από "παράνομη" επανασύνδεση νερού στην κατοικία συντρόφισσάς μας καθώς και την ολική διαγραφή του ποσού οφειλής λόγω αδυναμίας πληρωμής (άνεργη καθώς και απολυμένη και απλήρωτη επί σειρά ετών από την προηγούμενη εργασία της). Η δικαίωση της συντρόφισσάς μας θα αποτελούσε για τη συνέλευσή μας ένα μέσο δημοσιοποίησης του γεγονότος, με αφίσες και κείμενα, ώστε να κινητοποιηθούν όσοι και όσες βρίσκονται σε αντίστοιχη ή παραπλήσια κατάσταση. Τα μέχρι τώρα δεδομένα έχουν, λοιπόν, ώς εξής: ενώ η ΕΥΔΑΠ κωλυσιεργεί όσον αφορά την απόφασή της στο αίτημα που έχει κατατεθεί συνεχίζει να στέλνει ενημερωτικά - απειλητικά σημειώματα ότι θα προχωρήσει σε διακοπή της παροχής.

Μετά την εμπειρία, λοιπόν, που αποκομίσαμε όλο αυτό το διάστημα αποφασίσαμε, στην παρούσα κατάσταση, να δημοσιοποιήσουμε την τακτική της εταιρίας καθώς και τα προτάγματα της συνέλευσής μας πάνω στο θέμα ενός ζωτικού αγαθού όπως είναι το νερό, πραγματοποιώντας μια καλεσμένη δημόσια (με αφίσα) μικροφωνική, έξω από το πιο πάνω περιφερειακό κέντρο, την Τετάρτη 14/3, στις 10.30πμ.

Η παρέμβαση θα έχει χαρακτήρα αντιπληροφόρησης.

Παραθέτουμε και το κείμενό μας:

ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΖΩΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ----------------------------

--------------------------------- Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Μια ιστορία του κοντινού μέλλοντος με φόντο το παρελθόν.

Από τους νερουλάδες και τις χρυσές  δουλειές που έκαναν μεταφέροντας και πουλώντας νερό στην Αθήνα από τις πηγές γειτονικών χωριών, όπως της Κηφισιάς και του Αμαρουσίου (1830-1925), μέχρι την Αμερικάνικη ΟΥΛΕΝ (1925) και την κρατική Ε.ΥΔ.Α.Π., προϊόν της συνένωσης της Ελληνικής Εταιρίας Ύδρευσης και του Οργανισμού Αποχέτευσης Πρωτευούσης, το νερό ήταν εμπόρευμα. Εδώ και χρόνια όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να επιβάλει στις χώρες μέλη της την περαιτέρω εκμετάλλευση των υδάτινων πόρων τους. Το νερό γι’ αυτούς δεν είναι ελεύθερο αγαθό, με την έννοια της φυσικής ύπαρξής του στον πλανήτη, ούτε καν δημόσιο, αλλά έχει μετατραπεί σε μπίζνα για την οποία οι Βρυξέλλες έχουν ήδη αποφασίσει. Στο πολύ άμεσο μέλλον το νερό θα ανήκει στις πολυεθνικές αντί σε όλους εμάς. Για τη μεγιστοποίηση του κέρδους, λοιπόν, υφαρπάζουν τη γη και τους φυσικούς της πόρους την ώρα του μεγάλου ξεπούληματος (βλ. οικονομική κρίση, δικτατορίες τύπου Πινοσέτ, κρατικοί λακέδες του κεφαλαίου στις αστικές δημοκρατίες, πόλεμοι κτλ.). Αποκλείουν έτσι αυτούς που έχουν φυσικό δικαίωμα χρήσης του και ταυτόχρονα εξασφαλίζουν μηδενικό κόστος για την πρώτη και βασική ύλη αυτού που μετά την παραγωγική διαδικασία θα χαρακτηρίσουν ως δικό τους προϊόν και θα το προσφέρουν υπερτιμημένο στην Αγορά. Παράλληλα, προσθέτουν στα κέρδη τους και την υπεραξία της ανθρώπινης εργασίας, απαραίτητης για τη μετατροπή της πρώτης ύλης σε εμπορεύσιμο προϊόν. Έτσι μετατρέπουν τις ζωτικές μας αναγκες σε ανάγκη για απόκτηση χρημάτων που θα καλύψουν τον αποκλεισμό μας από όλα όσα μας ανήκουν. Αυτό το ονομάζουν ορθολογική διαχείριση του νερού και σύμφωνα με αυτή τη λογική οι κυβερνήσεις προωθούν την ολοκληρωτική απελευθέρωση και απορρύθμιση της αγοράς του.

Σήμερα η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α – ΑΝ.ΕΛ. (όπως και χτες αλλά και αύριο η εκάστοτε κυβέρνηση) σταθερά δεμένη πάνω στο άρμα του καπιταλισμού, συνεχίζοντας την πολιτική των Μνημονίων, ουσιαστικά αποδέχεται την διαχείρηση των υδάτινων πόρων (επιφανειακών και υπόγειων) και την εκμετάλλευση του νερού από πανίσχυρες πολυεθνικές αλλά και εταιρείες ελληνικών συμφερόντων του γνωστού επιχειρηματία Μπόμπολα. Η πρόσφατη επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου Μακρόν συνοδευόμενου από εκπροσώπους της Γαλλικής εταιρίας διαχείρισης υδάτων Suez αλλά και ο μνημονιακός όρος για πώληση της Ε.ΥΔ.Α.Π. μέσα στο 2018 (είναι ήδη ενταγμένη στο υπερταμείο των προς πώληση 14 Δ.Ε.Κ.Ο.) μας δείχνουν πως το ζοφερό μέλλον είναι πια προ των πυλών.

Μπορούμε να αντισταθούμε;

Αν χθες ο κρυμμένος θησαυρός ήταν το χρυσάφι, το ασήμι, τα μέταλλα και οι πολύτιμες πέτρες, σήμερα συμπεριλαμβάνει και το νερό, τον αέρα, τα δάση και ολόκληρη τη φύση. Ο άγριος καπιταλισμός εντείνει τον πόλεμο για τη λεηλασία και την καταστροφή ολόκληρου του οικοσυστήματος στον πλανήτη. Αν πριν, το κράτος υποτίθεται πως είχε το ρόλο του θεματοφύλακα και του διαχειριστή του δημόσιου πλούτου, τώρα ανοίγει την πόρτα σε μια μεγάλη αγορά, για να δράσει το βιομηχανικό, χρηματοπιστωτικό, εμπορικό, τραπεζικό, κτηματομεσιτικό κεφάλαιο.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν ενδιαφέρονται συνολικά για τη γη, αλλά μόνο για αυτήν που εγγυάται κέρδη, όπως οι δασώδεις εκτάσεις, οι ζώνες με φυσικούς πόρους και δυνατότητες εκμετάλλευσης, για όλους εμάς ο πόλεμος για το νερό είναι πόλεμος ενάντια σε όσους νομίζουν πως αυτός ο κόσμος τους ανήκει. Ζούμε απέναντι στην απόπειρα ολοκληρωτικής διαχείρισης της ζωής μας. Δεν αρκεί πια μόνο να αντιστεκόμαστε ο καθένας στο μετερίζι του, περιμένοντας τη μια ή την άλλη επίθεση του δυνάστη και του χρήματος. Πιστεύουμε ότι η συλλογική δύναμη που τώρα μας χρειάζεται για να επιβιώσουμε, είναι η μόνη που μπορεί να σταματήσει τις επιθέσεις. Κάθε συλλογική αντίσταση στη γειτονιά δεν είναι αποσπασματική ούτε μάταιη. Συμπληρώνει τη μάχη για την ίδια μας τη ζωή, τη μάχη ενάντια στον ακήρυχτο αυτόν παγκόσμιο πόλεμο.

Ποια είναι η κατάσταση σήμερα;

Ενώ παρακόλουθούμε τις κινήσεις των πολυεθνικών στη σκακιέρα του πολιτικού μας παρασκηνίου, παράλληλα, διαπιστώνουμε πως η στάση της Ε.ΥΔ.Α.Π. παραμένει αμετάβλητα σκληρή. Παρότι εμφανίζει ένα «κοινωνικό προσωπείο» αυτό αφορά μόνο τους οικονομικά εξαθλιωμένους που λαμβάνουν το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Γι’ αυτούς προχωρά στη διαγραφή των προστίμων και των παγίων κυβικών κατανάλωσης που έτσι κι αλλιώς δεν τα καταναλώνουν λόγω διακοπής της υδροδότησης. Για όλους τους άλλους, τους «παραβατικούς» καταναλωτές, συνεχίζει την αποστολή ειδοποιήσεων μέσω των οποίων, με εκβιασμούς ή επιβολή υπέρογκων αυθαίρετων χρεώσεων, προσπαθεί να τους αναγκάσει να προχωρήσουν σε τακτοποίηση της οφειλής τους που στο μεγαλύτερο μέρος της οφείλεται σε πρόστιμα και προσαυξήσεις «παράνομων» ή «νόμιμων» επανασυνδέσεων. Βέβαια η αποστολή των σημειωμάτων αυτών, μερικές φορές «τυχαίνει» να αφορά και δικαιούχους του Κ.Ε.Α. που όταν απευθύνονται στην εταιρία μαθαίνουν, χωρίς ίχνος ντροπής από τους υπεύθυνους, πως τα ποσά έχουν διαγραφεί. Αν τα πλήρωναν όμως το ταμείο θα δεχόταν τα χρήματα και ο λογαριασμός θα τακτοποιούνταν με συμψηφισμό των επόμενων λογαριασμών! Η τακτική αυτή δεν είναι τυχαία, απλά η ΕΥΔΑΠ στρώνει το χαλί στις πολυεθνικές με σκοπό να τους παραχωρήσει μια υγιή εταιρεία με καταναλωτές που είτε θα αποδέχονται τη μη πρόσβασή τους στο νερό είτε πειθήνια θα προσπαθούν να τακτοποιήσουν κάθε αυθαίρετη χρέωση υποβιβάζοντας ακόμη και το βιοτικό τους επίπεδο.

Εμείς τι κάνουμε;

Συνεπείς στις αρχές μας ότι το νερό είναι ζωτικό αγαθό και δεν είναι δυνατόν να κόβεται και να επιβάλλονται πρόστιμα στην περίπτωση «παράνομης» επανασύνδεσής του, η συνέλευσή μας πραγματοποιεί εδώ και καιρό παρεμβάσεις στα γραφεία της ΕΥΔΑΠ, στη οδό Σατωβριάνδου 12 και στη Λεωφόρο Γαλατσίου 16, διεκδικώντας την άμεση επανασύνδεση των κομμένων παροχών και τη διαγραφή κάθε προστίμου και προσαύξησης. Σε όλο αυτό το διάστημα και για όλες τις περιπτώσεις συνανθρώπων μας με κομμένο νερό που ζήτησαν τη συνδρομή μας, σταθήκαμε αλληλέγγυοι και πετύχαμε:

  • Άμεση επανασύνδεση της παροχής και διακανονισμό στο καθαρό ποσό της οφειλής, αφαιρουμένων όλων των προσαυξήσεων, με χαμηλόποσες, πολύμηνες δόσεις χωρίς προκαταβολή.
  • Αν ο οφειλέτης ή η οφειλέτρια βρίσκεται σε καθεστώς ανεργίας ή απλήρωτης εργασίας η καταβολή των δόσεων να αρχίζει από τη στιγμή που θα έχει την οικονομική δυνατότητα.
  • Διαγραφή προστίμων, προσαυξήσεων ή αυθαίρετων χρεώσεων. Όπου υπήρξε μείωση ο αγώνας συνεχίστηκε ή συνεχίζεται μέχρι την τελική διαγραφή τους.

 Η συνέλευσή μας δεν αποδέχεται καμία εφιαλτική προοπτική. Μαχητικά υπερασπίζεται την άποψη ότι το νερό δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να είναι εμπόρευμα και ότι όλοι πρέπει να έχουμε πρόσβαση σ΄αυτό.  Απορρίπτει όλους όσους το εμπορεύονται: Κράτος, Δήμους, Ιδιώτες. Με ταξικούς αγώνες διεκδικεί την διαχείρισή του. Σε καμιά περίπτωση δεν θα επιτρέψει τις διακοπές παροχής στη γειτονιά και την επιβολή προστίμων επανασύνδεσης. Ακόμα και τα ψήγματα κοινωνικής πολιτικής της Ε.ΥΔ.Α.Π. είναι απότελεσμα συλλογικών – κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων. Τίποτα δεν χαρίζεται...

Καλούμε τους άνεργους και τις άνεργες, τους χαμηλόμισθους και τις χαμηλόμισθες που λαμβάνουν το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και έχουν καταβάλει στην Ε.ΥΔ.Α.Π. οφειλές που αφορούν πρόστιμα και πάγια για το διάστημα που είχε διακοπεί η υδροδότησή τους να ζητήσουν πίσω τα χρήματά τους.

ΤΟ ΝΑ ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ

 

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου

sadvkpz.espivblogs.net / sadvkpz@espiv.net

Ανοιχτή συνέλευση κάθε Δευτέρα στις 8μμ, Κύπρου 43, Βύρωνας

(στέκι της Συνέλευσης Κατοίκων Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου)

Τηλέφωνο επικοινωνίας, δράσης και άμεσης παρέμβασης: 6933118700

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License