ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΑΚ/ZACKIE OH!

από Συνέλευση για τη δολοφονία της Ζακ/Zackie Oh!


Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ZACKIE OH!

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙ

ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

1

Τι δεν συνέβη μετά από μια δολοφονία, στο κέντρο της Αθήνας, μεσημέρι: δεν

τηρήθηκε το αστυνομικό πρωτόκολλο (λήψη δακτυλικών, φωτογραφίες του τό-

που του εγκλήματος, αποκλεισμός του μέρους με κίτρινη ταινία, λήψη μαρτυριών).

Τι συνέβη μετά από μια δολοφονία, στο κέντρο της Αθήνας, μεσημέρι: ο ένας

δολοφόνος, Ευάγγελος Δημόπουλος, σκουπίζει τον τόπο του εγκλήματος από τα

σπασμένα γυαλιά και δίνει συνέντευξη στην κάμερα. Ο έτερος δολοφόνος Αθα-

νάσιος Χορταριάς, στέλεχος της εθνικιστικής οργάνωσης «πατριωτικό μέτωπο»,

ποστάρει στο twitter ότι το θύμα αυτοκτόνησε με ένα κομμάτι γυαλί. Οι αυτό-

πτες μάρτυρες από τα γύρω καταστήματα κλείνουν ταμείο. Οι τυχαίοι περαστικοί

συνεχίζουν τα ψώνια τους. Οι δολοφόνοι και οι υποστηρικτές τους, αυτοί που

φωνάζουν και αυτοί που σιωπούν, δεν μας είναι άγνωστοι. Ξέρουμε ότι είναι οι

ιδιοκτήτες που υπερασπίζονται την περιουσία τους. Ξέρουμε ότι είναι τα αφεντικά

και η εκμετάλλευση με την οποία χτίζουν τα μαγαζάκια τους, που μπορεί να φτά-

σει ακόμα και στη φυσική εξόντωση. Ξέρουμε ότι είναι οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι,

πάντα σε ετοιμότητα να περιφρουρούν την τάξη. Ξέρουμε ότι είναι οι φορείς της

πατριαρχικής βίας που πειθαρχούν τα παρεκκλίνοντα σώματα. Ξέρουμε ότι είναι οι

μπάτσοι.

2

Οι δυο δολοφόνοι, οι περαστικοί, οι μαγαζάτορες, τα αφεντικά, οι νοικοκυραί-

οι, οι μικροαστοί, οι μπάτσοι, οι ΕΚΑΒίτες, οι απαθείς παρατηρητές, συμμετεί-

χαν ο καθένας με τον τρόπο του στη δολοφονία της Zackie Oh!. Στη συνέχεια, τα

media έσπευσαν να εξασφαλίσουν την πρώτη είδηση στήνοντας το προφίλ «του

ληστή», του «τοξικοεξαρτημένου», του ατόμου σε «κατάσταση αμόκ», για να μπο-

ρέσουν να δικαιολογήσουν μια εν ψυχρώ δολοφονία. Προέβαλαν τις ταυτότητες

της Zackie Oh! ως a priori «περιθωριακές» και επικίνδυνες φυσικοποιώντας τη

δολοφονία. Έστησαν γκάλοπ για το αν o Ζακ άξιζε να ζήσει και το -φαινομενικά

όχι τόσο σχετικό- «ποιούς δε θέλουμε για γείτονες: μετανάστες, αλλόθρησκους,

ομοφυλόφιλους». Γκάλοπ που δίνουν χώρο στην ανάδυση των πιο συντηρητικών,

ομοφοβικών, ρατσιστικών και τοξικοφοβικών αντανακλαστικών της ελληνικής κοι-

νωνίας.

Ό,τι συνέβη εκεί αλλά και η μετέπειτα «από τα πάνω» διαχείριση του περιστα-

τικού αποκαλύπτουν μια κανονικοποιημένη πλέον συνθήκη. Οι μπάτσοι ολοκλήρω-

σαν ό,τι ξεκίνησαν οι νοικοκυραίοι δίνοντας τα τελειωτικά χτυπήματα στον Ζακ που

αντιστεκόταν μέχρι το τέλος. Εξάλλου δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η εκτελε-

στική και δικαστική εξουσία δικάζει ρατσιστικά, ομοφοβικά, σεξιστικά, συγκαλύπτει

δολοφόνους και βιαστές. Δεν μας εκπλήσσει η επιμελώς ελλιπής δικογραφία ούτε

η μη προφυλάκιση των δύο δολοφόνων που αυτοδίκησαν χωρίς να απειλείται η

σωματική τους ακεραιότητα. Την ίδια στιγμή που το ελληνικό δικαστήριο λειτουργεί

εντελώς διαφορετικά σε υποθέσεις γυναικών που υπερασπίστηκαν τα σώματά τους

από τους βιαστές/κακοποιητές τους και τις καταδικάζει δίχως καν την αναγνώριση

του ελαφρυντικού της αυτοάμυνας. Έχουμε ξαναδεί δε αντίστοιχες περιπτώσεις

όπου έλληνες ιδιοκτήτες έχουν σκοτώσει προκειμένου να υπερασπιστούν την ιδι-

οκτησία τους και έχουν αθωωθεί. Στην Άμφισσα την περασμένη άνοιξη κρεοπώ-

λης εκτέλεσε εν ψυχρώ 14χρονη ρομά δίχως καμία αφορμή. Κατά τη διάρκεια

έλευσής του στα δικαστήρια υπήρχαν συγκεντρωμένοι «αλληλέγγυοι» κάτοικοι της

πόλης όπου διαλύθηκαν από οργισμένους ρομά.

3

Το κοινωνικό αίτημα για καθαρά από ναρκωτικά πάρκα και οι εκκλήσεις για

ασφαλείς γειτονιές και κούνιες μαζί με τις πολιτικές «εξυγίανσης» του αθηνα-

ϊκού κέντρου από τον Καμίνη και τους ομοίους του, οι περιφράξεις των εισόδων

και οι χλωρίνες στα σκαλιά δίπλα στα οργανωμένα πογκρόμ των μπάτσων και τις

σταυροφορίες των media, διαμορφώνουν το πλαίσιο που κάνει νοητό τον εγκλει-

σμό των μεταναστριών σε στρατόπεδα, που κάνει νοητές τις συλλήψεις και τη

γκετοποίηση από τα πάνω, που κάνει νοητές τις χιπστεροδράσεις και τις κινήσεις

«αγανακτισμένων πολιτών» που στοχοποιούν χρήστες, που κάνει νοητή τη διαπό-

μπευση των οροθετικών στα κανάλια, τη δολοφονία ενός κλεφτή, ενός πρεζάκια,

ενός/μιας οροθετικού/ής. Κάνει νοητό να συγκαλύπτονται βιασμοί, να μαχαιρώ-

νονται τρανς άτομα και να τραμπουκίζονται αδερφές και λεσβίες. Σ’ αυτή την

κοινωνική συνθήκη απαιτείται όλες αυτές οι «άλλες» ταυτότητες που φέρουν τα

παραπάνω υποκείμενα να γίνουν αόρατες, να μετατοπιστούν μακριά από το τουρι-

στικοποιημένο αθηναϊκό κέντρο. Αυτή λοιπόν είναι η βιωμένη πραγματικότητα των

μη κανονικών σωμάτων που υπόκεινται στην κρατική διαχείριση και αυτό το κόστος

των επιτελέσεών τους.

Σημαντική προϋπόθεση αυτής της δολοφονίας είναι η διάχυτη στο κοινωνικό

σώμα τοξικοφοβία. Ο τοξικοφοβικός λόγος κατασκευάζει τους χρήστες ουσιών

ως ετερότητες και ποινικοποιεί την ύπαρξή τους. Αποτελεί ένα ακόμα σύστημα

κυριαρχικών αποκλεισμών, που αντανακλά ένα σύνολο στερεοτύπων που ενσαρ-

κώνουν οι χρήστες. Η ομάδα που διευρυμένα λέγεται «πρεζάκια» αναφέρεται στην

«εξαθλιωμένη» μάζα χρηστών, που λόγω της παρανομοποίησης της πρέζας και του

κύκλου ανεύρεσης της ουσίας και εξασφάλισης χρημάτων που συνεπάγεται είναι

πιο ορατή, σε αντίθεση με χρήστες άλλων ουσιών (όπως η κοκαϊνη) λόγω ταξι-

κών και πολιτισμικών συνδηλώσεων. Ταυτόχρονα, τα νοήματα που έχουν επενδυθεί

στην ίδια την ουσία ως απόλυτα θανατηφόρας οδηγούν σε μια αντίληψη για τους

χρήστες ως «εν δυνάμει νεκρούς», αφού «δεν θέλουν να ζήσουν». Οι χρήστες

αυτής της ουσίας κατέληξαν να είναι η μετωνυμία του απόλυτου εθισμού και κα-

τάπτωσης. Τα «πρεζάκια» βρίσκονται στον απόπατο των αόρατων αυτής της πόλης

και δικαιολογείται κάθε βίαιη πράξη εναντίον τους. Ενσαρκώνουν την απόλυτα μο-

λυσματική ετερότητα ως «φορέα ασθενειών», «επικίνδυνης και άλογης εγκλημα-

τικότητας και βίας», μια αφήγηση που δικαιολογεί ως άμυνα κάθε εξολοθρευτική

πράξη εναντίον τους και απογυμνώνει από κάθε προστασία τις ζωές τους ως μη

άξιες να βιωθούν.

Ο στιγματισμός και το λιντσάρισμα των πιο υποτιμημένων και ευάλωτων τμημά-

των του κοινωνικού σώματος φαίνεται να είναι μια κοινωνική πρακτική με συχνή

εφαρμογή. Ως τέτοια έχει μια ορθολογική βάση καθώς εξυπηρετεί τόσο την προ-

άσπιση της ιδιοκτησίας όσο και την παραγωγή του «κανονικού» εθνικού σώματος

με αποκλεισμό του άλλου, του αλλότριου, του μη-κανονικού. Το σώμα που δεν πα-

ράγει, που αρνείται να «συμμορφωθεί» σύμφωνα με την πατριαρχική καπιταλιστική

πραγματικότητα, θα βρεθεί στο περιθώριο. Όπως συμβαίνει με τα περισσευούμε-

να προϊόντα της καπιταλιστικής παραγωγής που καταστρέφονται ή διοχετεύονται

σε μια δευτερεύουσα αγορά. Συνεπώς, όλες/οι αυτές/οί που περισσεύουν είτε θα

πρέπει να «εκτοπιστούν», είτε να γίνονται ανθρώπινο κεφάλαιο τροφοδότησης της

βιομηχανίας που κερδοφορεί από τη φτώχια, τη μετανάστευση, την καταστροφή ή/

και να υπάρχουν για να δικαιολογούν τους ίδιους τους κρατικούς κατασταλτικούς

μηχανισμούς.

4

Oι πολλαπλές ταυτότητες που έφερε η Zackie Oh! και το γεγονός ότι ήταν

ακτιβίστρια οροθετική, drag queen και αναγνωρίσιμο μέλος της λοατκια+ κοι-

νότητας συνέτειναν στο να μην μείνει άλλη μια δολοφονία (από τις πολλές) στην

αφάνεια. Πόσες δολοφονίες, ξυλοδαρμοί, εκτοπίσεις χρηστ(ρι)ών και περιθωρι-

ακών σωμάτων περνούν στη σφαίρα του αόρατου και ποτέ δεν μάθαμε ή δεν

θα μάθουμε γι’ αυτές... Η ύπαρξη και η δραστηριοποίηση μιας ενεργής λοατκια+

κοινότητας και κάποιων μειοψηφικών κοινωνικών/κινηματικών τμημάτων ανέδειξαν

στο δημόσιο λόγο αυτή τη δολοφονία. Η επιλεκτικότητα με την οποία λειτουργούν

οι θεσμικές παροχές και δικαιώματα αποτυπώνεται στις διαφορετικές διαχειρίσεις

στη βάση ταξικών, φυλετικών και έμφυλων διαστάσεων. Μια κίνηση που τείνει στην

«από τα πάνω» ενσωμάτωση τμημάτων της κοινωνικής παρέκκλισης στο βαθμό

που αυτά αξιολογούνται πολιτικά ακίνδυνα και μπορούν να αποβούν παραγωγικά

εντός της καπιταλιστικής/δημοκρατικής κανονικότητας. Ωστόσο, η συζήτηση περί

διεκδικήσεων και δικαιωμάτων μας αφορά, γιατί αφορά και διαμορφώνει τους

όρους ύπαρξης πολλών ανθρώπων. Σε κάθε περίπτωση, υπερασπιζόμαστε τις δι-

αφορετικές στρατηγικές άλλων υποκείμενων, στο βαθμό κιόλας που δεν απολαμ-

βάνουν τις δυνατότητες που παρέχει η ιδιότητα του πολίτη.

5

Οι περιστάσεις για άλλη μία φορά μας κάνουν να φωνάζουμε ακόμη πιο δυ-

νατά πως το καθένα μας είναι περήφανα όλα όσα αυτή η κοινωνία προσπαθεί

να ξεφορτωθεί, όλα όσα σιχαίνεται και θέλει να αποβάλλει. Απέναντι στο ζόφο

προτάσσουμε την αυτοοργάνωση, τη διαθεματικότητα και την αλληλεγγύη ως μέσα

για τη συλλογικοποίηση και τις αντιστάσεις μας. Σε όλα όσα μας καταπιέζουν, σε

όλα όσα μας θέλουν ευάλωτα και μας δολοφονούν, θα απαντάμε ενωμένα και με

οργή.

Όποια/ος έχει μάτια μπορεί να δει, όποια/ος έχει καρδιά μπορεί να νιώσει,

όποια/ος σκέφτεται μπορεί να καταλάβει. Ήταν όλα εκεί, εκείνο το μεσημέρι στη

Γλάδστωνος. Όταν η φρίκη φτάνει να γίνεται κανονικότητα, το να μην τη συνηθί-

σουμε δεν είναι εύκολο. Είναι όμως αναγκαίο αν δεν θέλουμε να γίνουμε κομμάτι

της. Το βλέμμα που αποστρέφεται θολώνει, οι καρδιές που δεν συναισθάνονται

σκληραίνουν, οι συνειδήσεις που δεν οργίζονται νεκρώνουν.

Ο θάνατος του Ζακ, όλα όσα ήταν η Ζackie Οh!, συνιστά για εμάς ένα σκληρό

μάθημα. Ένα βίαιο ταρακούνημα για τις βεβαιότητες των κόσμων μας. Μια υπεν-

θύμιση για εκείνες τις ζωές και εκείνους τους θανάτους που (βολικά) αφήνουμε

έξω από το βλέμμα μας, μια υπενθύμιση για όσα έχουμε να μάθουμε απ’ όσα

βρίσκονται έξω από εμάς. Ο θάνατος και η ζωή της Zackie Οh! είναι ένα κάλεσμα

για ζωή κόντρα στην εξουσία, ένα κάλεσμα για αντίσταση στο θάνατο. Ένα κάλε-

σμα για αντίσταση στο φασισμό και σε όλες του τις εκφάνσεις.

Η φρίκη εξαπλώνεται -δεν υπάρχει αμφιβολία. Δεν χρειάζεται πια να καταγγεί-

λουμε τα φαινόμενά της. Δεν πρόκειται να σταματήσει από μόνη της και δεν μπο-

ρούμε να τη σταματήσουμε μόνες και μόνοι μας. Χρειαζόμαστε ο ένας την άλλη,

χρειαζόμαστε συντροφικές σχέσεις, χρειαζόμαστε πείσμα, αγάπη και οργή για να

πολεμήσουμε το τέρας μέσα μας και γύρω μας.

ΠΟΡΕΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΚ

ΓΙΑ ΤΗ ZACKIE OH!

συνέλευση για τη δολοφονία της Ζακ/Zackie Oh!

ΣΑΒΒΑΤΟ 13/10 ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 12:00

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License