[Αθήνα] ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΚ/ ZACKIE OH!

από συνέλευση για τη δολοφονία του ζακ/ zackie oh!


Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙ, ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

1. Τι δεν συνέβη μετά από μια δολοφονία, στο κέντρο της Αθήνας, μεσημέρι: δεντηρήθηκε το αστυνομικό πρωτόκολλο (λήψη δακτυλικών, φωτογραφίες του τόπουτου εγκλήματος, αποκλεισμός του μέρους με κίτρινη ταινία, λήψη μαρτυριών).Τι συνέβη μετά από μια δολοφονία, στο κέντρο της Αθήνας, μεσημέρι: ο έναςδολοφόνος, Ευάγγελος Δημόπουλος, σκουπίζει τον τόπο του εγκλήματος από τασπασμένα γυαλιά και δίνει συνέντευξη στην κάμερα. Ο έτερος δολοφόνος ΑθανάσιοςΧορταριάς, στέλεχος της εθνικιστικής οργάνωσης «πατριωτικό μέτωπο»,ποστάρει στο twitter ότι το θύμα αυτοκτόνησε με ένα κομμάτι γυαλί. Οι αυτόπτεςμάρτυρες από τα γύρω καταστήματα κλείνουν ταμείο. Οι τυχαίοι περαστικοίσυνεχίζουν τα ψώνια τους. Οι δολοφόνοι και οι υποστηρικτές τους, αυτοί πουφωνάζουν και αυτοί που σιωπούν, δεν μας είναι άγνωστοι. Ξέρουμε ότι είναι οιιδιοκτήτες που υπερασπίζονται την περιουσία τους. Ξέρουμε ότι είναι τα αφεντικάκαι η εκμετάλλευση με την οποία χτίζουν τα μαγαζάκια τους, που μπορεί να φτάσειακόμα και στη φυσική εξόντωση. Ξέρουμε ότι είναι οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι,πάντα σε ετοιμότητα να περιφρουρούν την τάξη. Ξέρουμε ότι είναι οι φορείς τηςπατριαρχικής βίας που πειθαρχούν τα παρεκκλίνοντα σώματα. Ξέρουμε ότι είναι οιμπάτσοι.

2 Οι δυο δολοφόνοι, οι περαστικοί, οι μαγαζάτορες, τα αφεντικά, οι νοικοκυραίοι,οι μικροαστοί, οι μπάτσοι, οι ΕΚΑΒίτες, οι απαθείς παρατηρητές, συμμετείχανο καθένας με τον τρόπο του στη δολοφονία της Zackie Oh!. Στη συνέχεια, ταmedia έσπευσαν να εξασφαλίσουν την πρώτη είδηση στήνοντας το προφίλ «τουληστή», του «τοξικοεξαρτημένου», του ατόμου σε «κατάσταση αμόκ», για να μπορέσουννα δικαιολογήσουν μια εν ψυχρώ δολοφονία. Προέβαλαν τις ταυτότητεςτης Zackie Oh! ως a priori «περιθωριακές» και επικίνδυνες φυσικοποιώντας τηδολοφονία. Έστησαν γκάλοπ για το αν o Ζακ άξιζε να ζήσει και το -φαινομενικάόχι τόσο σχετικό- «ποιούς δε θέλουμε για γείτονες: μετανάστες, αλλόθρησκους,ομοφυλόφιλους». Γκάλοπ που δίνουν χώρο στην ανάδυση των πιο συντηρητικών,Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ZACKIE OH!ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗομοφοβικών, ρατσιστικών και τοξικοφοβικών αντανακλαστικών της ελληνικής κοινωνίας.Ό,τι συνέβη εκεί αλλά και η μετέπειτα «από τα πάνω» διαχείριση του περιστατικούαποκαλύπτουν μια κανονικοποιημένη πλέον συνθήκη. Οι μπάτσοι ολοκλήρωσανό,τι ξεκίνησαν οι νοικοκυραίοι δίνοντας τα τελειωτικά χτυπήματα στον Ζακ πουαντιστεκόταν μέχρι το τέλος. Εξάλλου δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η εκτελεστικήκαι δικαστική εξουσία δικάζει ρατσιστικά, ομοφοβικά, σεξιστικά, συγκαλύπτειδολοφόνους και βιαστές. Δεν μας εκπλήσσει η επιμελώς ελλιπής δικογραφία ούτεη μη προφυλάκιση των δύο δολοφόνων που αυτοδίκησαν χωρίς να απειλείται ησωματική τους ακεραιότητα. Την ίδια στιγμή που το ελληνικό δικαστήριο λειτουργείεντελώς διαφορετικά σε υποθέσεις γυναικών που υπερασπίστηκαν τα σώματά τουςαπό τους βιαστές/κακοποιητές τους και τις καταδικάζει δίχως καν την αναγνώρισητου ελαφρυντικού της αυτοάμυνας. Έχουμε ξαναδεί δε αντίστοιχες περιπτώσειςόπου έλληνες ιδιοκτήτες έχουν σκοτώσει προκειμένου να υπερασπιστούν την ιδιοκτησίατους και έχουν αθωωθεί. Στην Άμφισσα την περασμένη άνοιξη κρεοπώληςεκτέλεσε εν ψυχρώ 14χρονη ρομά δίχως καμία αφορμή. Κατά τη διάρκειαέλευσής του στα δικαστήρια υπήρχαν συγκεντρωμένοι «αλληλέγγυοι» κάτοικοι τηςπόλης όπου διαλύθηκαν από οργισμένους ρομά.

3.Το κοινωνικό αίτημα για καθαρά από ναρκωτικά πάρκα και οι εκκλήσεις γιαασφαλείς γειτονιές και κούνιες μαζί με τις πολιτικές «εξυγίανσης» του αθηναϊκούκέντρου από τον Καμίνη και τους ομοίους του, οι περιφράξεις των εισόδωνκαι οι χλωρίνες στα σκαλιά δίπλα στα οργανωμένα πογκρόμ των μπάτσων και τιςσταυροφορίες των media, διαμορφώνουν το πλαίσιο που κάνει νοητό τον εγκλεισμότων μεταναστριών σε στρατόπεδα, που κάνει νοητές τις συλλήψεις και τηγκετοποίηση από τα πάνω, που κάνει νοητές τις χιπστεροδράσεις και τις κινήσεις«αγανακτισμένων πολιτών» που στοχοποιούν χρήστες, που κάνει νοητή τη διαπόμπευσητων οροθετικών στα κανάλια, τη δολοφονία ενός κλεφτή, ενός πρεζάκια,ενός/μιας οροθετικού/ής. Κάνει νοητό να συγκαλύπτονται βιασμοί, να μαχαιρώνονταιτρανς άτομα και να τραμπουκίζονται αδερφές και λεσβίες. Σ’ αυτή τηνκοινωνική συνθήκη απαιτείται όλες αυτές οι «άλλες» ταυτότητες που φέρουν ταπαραπάνω υποκείμενα να γίνουν αόρατες, να μετατοπιστούν μακριά από το τουριστικοποιημένοαθηναϊκό κέντρο. Αυτή λοιπόν είναι η βιωμένη πραγματικότητα τωνμη κανονικών σωμάτων που υπόκεινται στην κρατική διαχείριση και αυτό το κόστοςτων επιτελέσεών τους.Σημαντική προϋπόθεση αυτής της δολοφονίας είναι η διάχυτη στο κοινωνικόσώμα τοξικοφοβία. Ο τοξικοφοβικός λόγος κατασκευάζει τους χρήστες ουσιώνως ετερότητες και ποινικοποιεί την ύπαρξή τους. Αποτελεί ένα ακόμα σύστημακυριαρχικών αποκλεισμών, που αντανακλά ένα σύνολο στερεοτύπων που ενσαρκώνουνοι χρήστες. Η ομάδα που διευρυμένα λέγεται «πρεζάκια» αναφέρεται στην «εξαθλιωμένη» μάζα χρηστών, που λόγω της παρανομοποίησης της πρέζας και τουκύκλου ανεύρεσης της ουσίας και εξασφάλισης χρημάτων που συνεπάγεται είναιπιο ορατή, σε αντίθεση με χρήστες άλλων ουσιών (όπως η κοκαϊνη) λόγω ταξικώνκαι πολιτισμικών συνδηλώσεων. Ταυτόχρονα, τα νοήματα που έχουν επενδυθείστην ίδια την ουσία ως απόλυτα θανατηφόρας οδηγούν σε μια αντίληψη για τουςχρήστες ως «εν δυνάμει νεκρούς», αφού «δεν θέλουν να ζήσουν». Οι χρήστεςαυτής της ουσίας κατέληξαν να είναι η μετωνυμία του απόλυτου εθισμού και κατάπτωσης.Τα «πρεζάκια» βρίσκονται στον απόπατο των αόρατων αυτής της πόληςκαι δικαιολογείται κάθε βίαιη πράξη εναντίον τους. Ενσαρκώνουν την απόλυτα μολυσματικήετερότητα ως «φορέα ασθενειών», «επικίνδυνης και άλογης εγκληματικότηταςκαι βίας», μια αφήγηση που δικαιολογεί ως άμυνα κάθε εξολοθρευτικήπράξη εναντίον τους και απογυμνώνει από κάθε προστασία τις ζωές τους ως μηάξιες να βιωθούν.Ο στιγματισμός και το λιντσάρισμα των πιο υποτιμημένων και ευάλωτων τμημάτωντου κοινωνικού σώματος φαίνεται να είναι μια κοινωνική πρακτική με συχνήεφαρμογή. Ως τέτοια έχει μια ορθολογική βάση καθώς εξυπηρετεί τόσο την προάσπισητης ιδιοκτησίας όσο και την παραγωγή του «κανονικού» εθνικού σώματοςμε αποκλεισμό του άλλου, του αλλότριου, του μη-κανονικού. Το σώμα που δεν παράγει,που αρνείται να «συμμορφωθεί» σύμφωνα με την πατριαρχική καπιταλιστικήπραγματικότητα, θα βρεθεί στο περιθώριο. Όπως συμβαίνει με τα περισσευούμεναπροϊόντα της καπιταλιστικής παραγωγής που καταστρέφονται ή διοχετεύονταισε μια δευτερεύουσα αγορά. Συνεπώς, όλες/οι αυτές/οί που περισσεύουν είτε θαπρέπει να «εκτοπιστούν», είτε να γίνονται ανθρώπινο κεφάλαιο τροφοδότησης τηςβιομηχανίας που κερδοφορεί από τη φτώχια, τη μετανάστευση, την καταστροφή ή/και να υπάρχουν για να δικαιολογούν τους ίδιους τους κρατικούς κατασταλτικούςμηχανισμούς.

4.Oι πολλαπλές ταυτότητες που έφερε η Zackie Oh! και το γεγονός ότι ήτανακτιβίστρια οροθετική, drag queen και αναγνωρίσιμο μέλος της λοατκια+ κοινότηταςσυνέτειναν στο να μην μείνει άλλη μια δολοφονία (από τις πολλές) στηναφάνεια. Πόσες δολοφονίες, ξυλοδαρμοί, εκτοπίσεις χρηστ(ρι)ών και περιθωριακώνσωμάτων περνούν στη σφαίρα του αόρατου και ποτέ δεν μάθαμε ή δενθα μάθουμε γι’ αυτές... Η ύπαρξη και η δραστηριοποίηση μιας ενεργής λοατκια+κοινότητας και κάποιων μειοψηφικών κοινωνικών/κινηματικών τμημάτων ανέδειξανστο δημόσιο λόγο αυτή τη δολοφονία. Η επιλεκτικότητα με την οποία λειτουργούνοι θεσμικές παροχές και δικαιώματα αποτυπώνεται στις διαφορετικές διαχειρίσειςστη βάση ταξικών, φυλετικών και έμφυλων διαστάσεων. Μια κίνηση που τείνει στην«από τα πάνω» ενσωμάτωση τμημάτων της κοινωνικής παρέκκλισης στο βαθμόπου αυτά αξιολογούνται πολιτικά ακίνδυνα και μπορούν να αποβούν παραγωγικάεντός της καπιταλιστικής/δημοκρατικής κανονικότητας. Ωστόσο, η συζήτηση περί διεκδικήσεων και δικαιωμάτων μας αφορά, γιατί αφορά και διαμορφώνει τουςόρους ύπαρξης πολλών ανθρώπων. Σε κάθε περίπτωση, υπερασπιζόμαστε τις διαφορετικέςστρατηγικές άλλων υποκείμενων, στο βαθμό κιόλας που δεν απολαμβάνουντις δυνατότητες που παρέχει η ιδιότητα του πολίτη.

5.Οι περιστάσεις για άλλη μία φορά μας κάνουν να φωνάζουμε ακόμη πιο δυνατάπως το καθένα μας είναι περήφανα όλα όσα αυτή η κοινωνία προσπαθείνα ξεφορτωθεί, όλα όσα σιχαίνεται και θέλει να αποβάλλει. Απέναντι στο ζόφοπροτάσσουμε την αυτοοργάνωση, τη διαθεματικότητα και την αλληλεγγύη ως μέσαγια τη συλλογικοποίηση και τις αντιστάσεις μας. Σε όλα όσα μας καταπιέζουν, σεόλα όσα μας θέλουν ευάλωτα και μας δολοφονούν, θα απαντάμε ενωμένα και μεοργή.Όποια/ος έχει μάτια μπορεί να δει, όποια/ος έχει καρδιά μπορεί να νιώσει,όποια/ος σκέφτεται μπορεί να καταλάβει. Ήταν όλα εκεί, εκείνο το μεσημέρι στηΓλάδστωνος. Όταν η φρίκη φτάνει να γίνεται κανονικότητα, το να μην τη συνηθίσουμεδεν είναι εύκολο. Είναι όμως αναγκαίο αν δεν θέλουμε να γίνουμε κομμάτιτης. Το βλέμμα που αποστρέφεται θολώνει, οι καρδιές που δεν συναισθάνονταισκληραίνουν, οι συνειδήσεις που δεν οργίζονται νεκρώνουν.Ο θάνατος του Ζακ, όλα όσα ήταν η Ζackie Οh!, συνιστά για εμάς ένα σκληρόμάθημα. Ένα βίαιο ταρακούνημα για τις βεβαιότητες των κόσμων μας. Μια υπενθύμισηγια εκείνες τις ζωές και εκείνους τους θανάτους που (βολικά) αφήνουμεέξω από το βλέμμα μας, μια υπενθύμιση για όσα έχουμε να μάθουμε απ’ όσαβρίσκονται έξω από εμάς. Ο θάνατος και η ζωή της Zackie Οh! είναι ένα κάλεσμαγια ζωή κόντρα στην εξουσία, ένα κάλεσμα για αντίσταση στο θάνατο. Ένα κάλεσμαγια αντίσταση στο φασισμό και σε όλες του τις εκφάνσεις.Η φρίκη εξαπλώνεται -δεν υπάρχει αμφιβολία. Δεν χρειάζεται πια να καταγγείλουμετα φαινόμενά της. Δεν πρόκειται να σταματήσει από μόνη της και δεν μπορούμενα τη σταματήσουμε μόνες και μόνοι μας. Χρειαζόμαστε ο ένας την άλλη,χρειαζόμαστε συντροφικές σχέσεις, χρειαζόμαστε πείσμα, αγάπη και οργή για ναπολεμήσουμε το τέρας μέσα μας και γύρω μας.

6/10/2018

συνέλευση για τη δολοφονία της Ζακ/Zackie Oh!

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License