Αντικρατική-αντικατασταλτική πορεία, 10 χρόνια μετά την κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

από ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η επόμενη εξεγερτική στιγμή να μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην κοινωνική επανάσταση

Στις 6 Δεκέμβρη 2008, η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Κορκονέα πυροδότησε μια εξέγερση -πρωτοφανούς έντασης και έκτασης για τα ελληνικά δεδομένα- που αναγνωρίστηκε (από εχθρούς και φίλους) ως η πρώτη αντίδραση στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και ως εικόνα από το μέλλον. Σήμερα, 10 χρόνια μετά, οι λόγοι που οδήγησαν στην εξέγερση όχι μόνο δεν έπαψαν να υπάρχουν, αλλά έχουν πολλαπλασιαστεί. Έχει πολλαπλασιαστεί, όμως, και η καταστολή, η αντιεξεγερτική στρατηγική της εξουσίας, η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους.

Αυτή η επίθεση γίνεται ολομέτωπα. Στους εργασιακούς χώρους, όπου η ελαστικοποίηση και οι αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών είναι καθεστώς (με τις επερχόμενες μεταρρυθμίσεις να απειλούν να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα στην εργατική τάξη), όπου η δουλειά τις Κυριακές και οι “Black Friday” εντείνουν την αλλοτρίωση από τον νεκρό κόσμο του εμπορεύματος, όπου οι δολοφονίες εργαζομένων βαφτίζονται ‘ατυχήματα’. Στα camps και τα hot spots, όπου κράτος και φασίστες χέρι-χέρι πασχίζουν να κανονικοποιήσουν τη βιομηχανία της διαχείρισης των μεταναστών και να πειθαρχήσουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Στα σχολεία και τις σχολές της εντατικοποίησης, της νόρμας και της «προετοιμασίας για την αγορά εργασίας» – εκεί που τις τελευταίες μέρες τόσο επιμελώς προσπαθούν οι φασίστες να ριζώσουν το μισανθρωπισμό και το ρατσισμό. Στις γειτονιές με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να ζουν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Στην κουλτούρα, όπου είναι ευπρόσδεκτη κάθε είδους σαχλαμάρα, αρκεί να μη θυμίζει ούτε στο ελάχιστο ότι μπορεί να υπάρξει κάτι διαφορετικό από αυτό που ήδη υπάρχει. Τη στιγμή που η κοινωνική βάση εξαθλιώνεται από τη συντελούμενη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική αναδιάρθρωση, ξοδεύονται υπέρογκα ποσά για στρατιωτικές δαπάνες, οι βάσεις του ΝΑΤΟ πληθαίνουν και τα νέφη του πολέμου αρχίζουν και πυκνώνουν στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς εντείνονται οι διακρατικοί ανταγωνισμοί, με άμεσα ορατό, πλέον, τον κίνδυνο να γεννηθούν εκατόμβες νεκρών ανθρώπων που ανήκουν στην τάξη μας, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των εκατέρωθεν αστικών τάξεων.

Η άνοδος των ιδεολογιών του θανάτου (που στη δική μας χώρα παίρνουν τη μορφή του εθνικισμού και του φασισμού) είναι απλά η επικύρωση της κοινωνικής ήττας. Το αίτημα για «τάξη και ασφάλεια» συγκλίνει με τις σφαίρες σε έναν δεκαπεντάχρονο, φέρει το ίδιο το περιεχόμενο της εξουσίας: τον θάνατο. Η ζωή μοιάζει να ασφυκτιά και να προσπαθεί να βρει μια ικμάδα από όπου θα μπορέσει να αναπνεύσει. Η μόνη διέξοδος μοιάζει η εξέγερση.

Οι εξεγέρσεις όμως δεν έρχονται ως γραμμική συνέπεια των κοινωνικών αιτιών που τις δημιουργούν. Δεν προγραμματίζονται και σίγουρα δεν επαναλαμβάνονται με τους ίδιους τρόπους, ειδικά στις επετείους τους. Αν θέλουμε όχι να βαδίσουμε στον δρόμο του Δεκέμβρη, αλλά να τον ξεπεράσουμε, θα πρέπει να εντείνουμε τις αντιστάσεις σε κάθε κοινωνικό πεδίο όπου υπάρχει η σύγκρουση εξουσιαστών-καταπιεσμένων. Στηρίζοντας τους επιμέρους αγώνες, προσπαθώντας για τον συντονισμό τους και παλεύοντας για να αποκτήσουν συνολικότερα χαρακτηριστικά εναντίωσης στην εξουσία, προετοιμάζουμε το έδαφος πάνω στο οποίο η επόμενη εξεγερτική στιγμή θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην κοινωνική επανάσταση.

Είτε σ’ ένα χειμωνιάτικο σαββατόβραδο στα Εξάρχεια, είτε σε μια μαχητική πορεία της επετείου του Πολυτεχνείου, είτε υπερασπιζόμενοι μαθητικές καταλήψεις, είτε από μαχαίρι νεοναζί, είτε και με το όπλο στο χέρι, οι νεκροί μας έχουν πολλά ονόματα και ιδιότητες. Ο θάνατός τους όμως έχει ένα κοινό περιεχόμενο: αυτό του αγώνα. Εμείς δεν πρόκειται να μετατρέψουμε τους νεκρούς μας σε σύμβολα, δεν πρόκειται να χτίσουμε μαυσωλεία. Ξέρουμε πως το πιο σημαντικό για να τιμήσουμε τη μνήμη τους είναι να συνεχίσουμε ακατάπαυστα τους αγώνες για την κοινωνική απελευθέρωση. Οργάνωση κι αγώνας λοιπόν, για την κοινωνική επανάσταση, τον ελευθεριακό κομμουνισμό, την αναρχία.

ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΔΡΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΝΑ ΠΥΚΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΠΟΡΕΙΑ:

6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

12:00, ΚΑΜΑΡΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης – μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License