[πληροφορίες για ασφαλή σύνδεση HTTPS]   [http://gutneffntqonah7l.onion - κρυμμένη υπηρεσία στο δίκτυο Tor]
ειδήσεις | θέματα | δημοσιεύστε | κοινότητα | πληροφορίες | επικοινωνία | υποστήριξη | βοήθεια | rss    

[Athens independent media centre]
Ελληνικά | English

.: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ :.

επιλέξτε μέσο



Μετάβαση στο άρθρο με αριθμό


Προσπελάστε το αρχείο του IMC-Athens ομαδοποιημένο κατά θεματικές ενότητες


Προσπελάστε τα άρθρα και τις συλλογές πολυμέσων του παλιού IMC-Athens 2005-2006

άρθρα - συλλογές πολυμέσων
.: ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ :.
Απολυσεις 2010
συγκεντρωμένες οι απολύσεις του 2010
.: ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ :.
κοινότητα συμμετέχετε ενεργά στην αντιπληροφόριση

IRC
Άμεση συνεννόηση για τρέχοντα νέα

δημοσιεύστε
ανεβάστε ήχους, βίντεο, εικόνες ή κείμενα, κατευθείαν από τον browser σας

ειδήσεις
μέχρι στιγμής κάλυψη διαδηλώσεων και θεμάτων

επικοινωνία

.: ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ :.
98 FM
1431AM
radio revolt
radio katalipsi
radio radiourgia
105fm
Αυτόνομο Ράδιο Ιωαννίνων
Ραδιοφράγματα
raDiopaRasita!
.: ΑΛΛΑ SITE :.
Contra Info
Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού
Skytal.es
.: ΑΛΛΑ IMC(s) :.

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
south africa

Asia
japan
india
korea
philippines

Canada
maritimes
quebec

Europe
abruzzo
alacant
antwerpen
athens
austria
barcelona
belarus
bordeaux
bristol
brussels
bulgaria
calabria
emilia-romagna
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
liguria
lille
linksunten
lombardia
london
madrid
malta
marseille
nantes
napoli
netherlands
nice
northern england
norway
nottingham
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
piemonte
portugal
roma
romania
russia
scotland
sverige
switzerland
torun
toulouse
ukraine

Latin America
argentina
bolivia
chiapas
chile
chile sur
cmi brasil
cmi sucre
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
uruguay
venezuela

Oceania
aotearoa
melbourne
perth
sydney

United States
arizona
austin
austin indymedia
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
chicago
colorado
columbus
hawaii
houston
hudson mohawk
los angeles
michigan
philadelphia
rochester
rogue valley
saint louis
saint-petersburg
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa cruz, ca
seattle
urbana-champaign
washington dc
western mass
worcester

West Asia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
fbi/legal updates
mailing lists
process & imc docs

συνεισφέρετε νέο άρθρο | στείλτε το άρθρο με e-mail

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες
1393992
Κείμενο των Κώστα Σακκά, Αλέξανδρου Μητρούσια, Γιώργου Καραγιαννίδη
από @ 20:22, Σάββατο 21 Απριλίου 2012
θεματικές: Πολιτικοί κρατούμενοι

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΗΤΡΟΥΣΙΑ , ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΗΤΡΟΥΣΙΑ , ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ.

Στις 23/9/2009 και μετά από επιχειρήσεις της αντιτρομοκρατικής σε Χαλάνδρι και Γαλάτσι , συλλαμβάνονται 5 άτομα . Την επόμενη μέρα εκδίδονται 6 εντάλματα σύλληψης , μεταξύ των οποίων και για το Γιώργο Καραγιαννίδη.

Στις αρχές του 2010,  με βάση αποτύπωμα του,  που βρέθηκε στο  σπίτι του Χαλανδρίου,  εκδίδεται ένταλμα και για τον Αλέξανδρο Μητρούσια. Όλα τα παραπάνω εντάλματα αφορούσαν ένταξη και συμμετοχή στην Ε.Ο. Σ.Π.Φ.

Στις 2/11/2010,  αφού έχουν προηγηθεί  αποστολές παγιδευμένων δεμάτων σε πρεσβείες , αρχηγούς κρατών και διεθνείς οργανισμούς    από την Ε.Ο. Σ.Π.Φ. και η σύλληψη 2 μελών της , δημοσιεύονται φωτογραφίες καταζητούμενων  για τη συγκεκριμένη οργάνωση , μεταξύ αυτών και των Μητρούσια  και Καραγιαννίδη.

Ένα μήνα αργότερα , στις 4/12/2010  το μεσημέρι , 2 από εμάς , οι Κώστας Σακκάς και Αλέξανδρος Μητρούσιας , συλλαμβανόμαστε μεταφέροντας οπλισμό στην περιοχή της Ν.Σμύρνης . Μια ώρα αργότερα συλλαμβάνεται στον Πειραιά και ο Γιώργος Καραγιαννίδης.

Το  απόγευμα  της ίδιας  μέρας συλλαμβάνονται σε ξεχωριστές επιχειρήσεις οι  αναρχικοί  Χρήστος Πολίτης στα Εξάρχεια, Δημήτρης Μιχαήλ στη Σητεία και Στέλλα Αντωνίου στην Καλλιθέα.

Όλο το επόμενο 10 ημερο   τα δελτία ειδήσεων οργιάζουν για εξάρθρωση μεγάλου «τρομοκρατικού» δικτύου. Όλοι οι συλληφθέντες κατονομαζόμαστε ως μέλη όλων των τότε γνωστών επαναστατικών οργανώσεων, δίνεται έμφαση στο μεγάλο αριθμό όπλων που βρέθηκαν και κυκλοφορούν διάφορα αστυνομοδημοσιογραφικά σενάρια  για το πού ετοιμαζόμασταν να χτυπήσουμε, δεδομένης και της σημαδιακής 6/12 που πλησίαζε.

Παρ’όλα αυτά και αφού η έρευνα δεν «προχώρησε» περαιτέρω, αποδίδονται  τόσο σε εμάς , όσο και στους άλλους 3 συλληφθέντες ,κατηγορίες για συμμετοχή σε άγνωστη «τρομοκρατική» οργάνωση με άγνωστες ενέργειες.

Τρείς  μήνες αργότερα και αντιλαμβανόμενοι   οι ειδικοί εφέτες –ανακριτές  που ανέλαβαν την υπόθεση,  το γελοίο  των συγκεκριμένων κατηγοριών, τις μετατρέπουν σε ένταξη και συμμετοχή  στη  Σ.Π.Φ . ,βασιζόμενοι στο ότι για 2 από εμάς (Αλέξανδρος Μητρούσιας- Γιώργος Καραγιαννίδης) εκκρεμούσαν ήδη εντάλματα σύλληψης με τις ίδιες κατηγορίες καθώς και σε γνωριμίες και σε φιλικές σχέσεις.

Επίσης στις 17/2/2011, οι Μητρούσιας- Καραγιαννίδης κατηγορούμαστε    και για την αποστολή των παγιδευμένων δεμάτων και ξαναπροφυλακιζόμαστε. Οι νέες αυτές διώξεις στηρίχτηκαν σε ψεύτικες αναγνωρίσεις και μαρτυρίες.

Εν τω μεταξύ έχει ήδη ξεκινήσει η λεγόμενη «δίκη του Χαλανδρίου» με 9 κατηγορούμενους παρόντες και 4 φυγόδικους.  Μετά από 6 μήνες  οι 3 αθωώνονται και υπόλοιποι  6  καταδικαζόμαστε συνοπτικά σε ποινές από 11-25 χρόνια.

Από την αρχή έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν έχουμε καμία σχέση με την  Ε.Ο. Σ.Π.Φ., όπως αντίστοιχα   δηλώνει το ίδιο και η οργάνωση λίγες μέρες μετά τη σύλληψή μας. Ξεκαθαρίσαμε επίσης πως με τον Χρήστο Πολίτη δεν γνωριζόμασταν καθόλου πριν τη σύλληψή μας , ενώ με τους  Δημήτρη Μιχαήλ και Στέλλα Αντωνίου είχαμε μόνο προσωπικές –φιλικές σχέσεις. Μετά από 6 σχεδόν μήνες προφυλάκισης οι Χρήστος Πολίτης και Δημήτρης Μιχαήλ απαλλάσσονται των κατηγοριών και αποφυλακίζονται .Αντίθετα η Στέλλα Αντωνίου παραμένει εδώ και 16 μήνες προφυλακισμένη, παρ όλη την επιδεινούμενη κατάσταση της υγείας της.

Στα μέσα Μαρτίου του 2012 , κάνοντας ένα βήμα παραπάνω και χρησιμοποιώντας τις σκόπιμα  ασαφείς διατάξει ς του  βελτιωμένου τρομονόμου , οι ειδικοί εφέτες- ανακριτές απαγγέλλουν κατηγορίες σε 16 άτομα, μεταξύ των οποίων εμείς  και η Στέλλα Αντωνίου, για 250 περίπου παλαιότερες επιθέσεις της Σ.Π.Φ. Αυτή τη φορά δεν μπήκαν καν στον κόπο να κατασκευάσουν στοιχεία, όπως στην υπόθεση των δεμάτων . Σε ολόκληρη τη σχεδόν 7000 σελίδων δικογραφία δεν υπάρχει  ΤΙΠΟΤΕ που να μας συνδέει με τις ενέργειες.

Παρ’όλα αυτά εμείς οι 3 προφυλακιζόμαστε εκ νέου ενώ στη Στέλλα Αντωνίου επιβάλλονται περιοριστικοί όροι.

Απαντώντας σε αυτή την απόπειρα δικαστικής εξόντωσης μας, έχουμε ξεκινήσει από τις 6/4 απεργία πείνας διεκδικώντας την άρση των τελευταίων προφυλακίσεων και τη άμεση απελευθέρωση της συντρόφισσας  Στέλλας Αντωνίου για λόγους υγείας.

Ας παραθέσουμε εδώ κάποιες σκέψεις γύρω από τις διώξεις που μας έχουν ασκηθεί. Αρχικά, έχουμε αποδεχτεί την κατοχή των όπλων, των πλαστών ταυτοτήτων και μιας ποσότητας εκρηκτικών. Δηλαδή δεν μιλάμε για σκευωρία .

Από εκεί και πέρα δεν έχουμε σχέση με καμία άλλη υπόθεση που μας εμπλέκουν. Οι ειδικοί εφέτες –ανακριτές Μόκκας  και Μπαλντάς  «πιάνονται» από ένα αληθινό περιστατικό , την κατοχή όσων αναφέραμε και προσπαθούν  να μας περιβάλλουν με μια αύρα ενοχής παραπέμποντας μας  για όλες σχεδόν τις επιθέσεις της Σ.Π.Φ.

Αυτοί οι ανακριτές , με κάθε νέα δίωξη συμπληρώνουν και προωθούν το σκεπτικό τους, αφού μέσα από τα δικά τους χέρια οδηγούμαστε σε δικαστήρια με 2 ή 4 προφυλακίσεις και με την εντύπωση να πλανάται πως συμμετείχαμε σε όλες τις ενέργειες. Μας φορτώνουν προκαταβολικά , θέλοντας να μας παρουσιάσουν σαν τους φυσικούς αυτουργούς διαφόρων ενεργειών της Σ.Π.Φ. , παρ’όλο που πέραν   της κατοχής όσων αναφέραμε , δεν έχουν κανένα στοιχείο εναντίον μας.

Οπότε  με μία καθαρά νομική ερμηνεία,  είμαστε «ένοχοι» για κάποιες κατηγορίες που μας προσάπτουν, δεν σχετιζόμαστε όμως με τη δράση της οργάνωσης.

Για εμάς  οι νόμοι ,είναι ο έλεγχος και η κύρωση της κρατικής εξουσίας στις ζωές μας.  Νεκρές ακολουθήσιμες αξίες και επιβολές που ελέγχουν το κοινωνικό γίγνεσθαι σε μια συνεχή σχέση υποταγής και ανελευθερίας. Και καθώς πάντοτε η ελευθερία είχε μια κοινωνική αλλά και μια πολύ προσωπική έννοια , ο ατομικός μας αγώνας ήταν πέρα από τα στενά όρια των νόμων και του κοινωνικού συμβολαίου.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Το ότι αρνούμαστε τη συμμετοχή μας σε κάποια οργάνωση, δεν  σημαίνει πως αρνούμαστε την επιλογή της αναρχικής άμεσης  δράσης.

Θεωρούμε τον Αναρχικό ένοπλο αγώνα σαν μια ακόμα επαναστατική πρακτική απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική κυριαρχία. Μία πρακτική που λόγω της αμεσότητας και της αιχμηρότητάς της , έχει τη δική  της ξεχωριστή βαρύτητα, ως συνειδησιακή και πολιτική επιλογή.

Ο διαχωρισμός των μορφών και των πρακτικών του αγώνα  αποτελεί προνομιακό πεδίο για το κράτος, το οποίο κατέχοντας τη δύναμη να θεσμοθετεί , να νομοθετεί και να επιβάλλεται είτε με συναίνεση είτε με τη βία , έχει κάθε συμφέρον να διαχωρίζει τις μορφές δράσης σε νόμιμες ή παράνομες , αποδεκτές ή όχι .

Αποδεχόμενοι αυτή τη λογική του διαχωρισμού, εγκαταλείπουμε τους όρους διεξαγωγής του επαναστατικού πολέμου στον εχθρό , ο οποίος θα τους ρυθμίσει ανάλογα με ην κοινωνική ισορροπία που επιδιώκει. Βλέπουμε πως σε περιόδους απορρύθμισης των όρων και σχέσεων ισορροπίας του συστήματος , να αναπροσαρμόζονται αντίστοιχα και οι όροι του αποδεκτού, π.χ. οι μέχρι χτες πυλώνες της αστικής δημοκρατίας, η «ελευθερία» λόγου και σκέψης στην τρέχουσα περίοδο   ποινικοποιούνται και εγκληματοποιούνται ,προκειμένου η δημοκρατία να θωρακιστεί ακόμα και απέναντι στο ριζοσπαστικό λόγο.

Κατά την άποψή μας όλα τα μέσα είναι πρόσφορα, από κινηματικά μέσα προπαγάνδισης ,ως τις επιθετικές επαναστατικές ενέργειες.

Παραμένει ένα ζήτημα- και ίσως το πιο ενδιαφέρον- πως αυτά θα συνδυαστούν για να είναι όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα ανάλογα με το σκοπό που επιδιώκουμε, το αποτέλεσμα που θέλουμε να πετύχουμε, το βαθμό ρήξης που θέλουμε να επιφέρουμε.

Η πολυμορφία, η αλληλοσυμπλήρωση και η ώσμωση μεταξύ διαφορετικών μορφών δράσης, είναι τα στοιχεία που κάνουν τον αναρχικό χώρο απρόβλεπτο και άρα επικίνδυνο. Ένα κίνημα που περιορίζεται μόνο σε νόμιμες μορφές δράσης καταντάει απονευρωμένο, σε σημείο που να μην μπορεί να υπερασπιστεί ούτε τα στοιχειώδη. Από τη άλλη, η μεταφορά του πολέμου σε μια στρατιωτικού μόνο τύπου αναμέτρηση μεταξύ των ένοπλων ομάδων και του κράτους, αφήνει ανοιχτό το δρόμο στην καταστολή να προελάσει αν νικήσει στρατιωτικά τις οργανώσεις αυτές , καθώς δεν θα υπάρχει αντίλογος στην καθεστωτική προπαγάνδα και υπάρχει ο κίνδυνος να εσωτερικευτεί φόβος απέναντι σε ένα «παντοδύναμο» εχθρό.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ

Το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η οποία χαρακτηρίζει τα τελευταία 2 χρόνια και τον ελλαδικό χώρο, όσο και αν προσπαθούν να πείσουν για το αντίθετο οι τεχνοκράτες και οι υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού, δεν είναι κάτι άλλο από τη χρεοκοπία του καπιταλιστικού μοντέλου και της οικονομίας των αγορών.

Μια καθαρά δομική  κρίση, ένα συστημικό  αδιέξοδο. Ο καπιταλισμός , όντας ένα σύστημα οικονομικής οργάνωσης που οδηγεί στη συσσώρευση του πλούτου στα χέρια μιας ολιγαρχίας  και στην απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση για την πλειοψηφία ,έχει σα συνέπεια την εκδήλωση κρίσεων λόγω της ασύστολης κερδοφορίας η οποία νομοτελειακά οδηγεί στην ύφεση.

Ο χρηματιστηριακός τζόγος και τα πλασματικά κεφάλαια , ένας εικονικός πλούτος πολλαπλάσιος του πραγματικού , ο οποίος κυοφορείται σε μορφή χρηματιστηριακών και τραπεζικών προϊόντων.

Τα στεγαστικά δάνεια που χορηγούσαν ασύστολα οι τράπεζες στην άλλη άκρη του ατλαντικού , ήταν αδύνατο  να αποπληρωθούν από τους δανειολήπτες τους, δημιουργώντας ένα «ντόμινο» ζημιών σε ευρωπαϊκές τράπεζες.

Το άνοιγμα των αγορών και η υπερπαραγωγή τεχνολογικών και καταναλωτικών προϊόντων, που έχει σα συνέπεια τη συσσώρευση τους από τη μια  και την αδυναμία κατανάλωσής τους από την άλλη , είναι μερικές από τις αιτίες της οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου και του οικονομικού αδιεξόδου.

Δε χωρά αμφιβολία πως την κρίση τη γεννά η δικτατορία των τραπεζών , των χρηματιστηριακών αγορών και των οίκων αξιολόγησης. Τη  γεννά το ίδιο το κεφάλαιο. Οι  μηχανισμοί στήριξης(Ε.Ε,Δ.Ν.Τ,Ε.Κ.Τ) και τα προγράμματα που επιβάλλουν μαζί με τις κυβερνήσεις στις «άρρωστες» οικονομίες με πρόσχημα τη διάσωσή τους,  στην πραγματικότητα ανοίγουν το δρόμο στην αποικιοκρατική επέλαση των  διεθνών επενδυτών και του ευρύτερου κεφαλαίου, δημιουργώντας  νέες ευκαιρίες  για ακόμα μεγαλύτερα κέρδη και ακόμα μεγαλύτερη συσσώρευση κεφαλαίου στα χέρια των οικονομικών ισχυρών.

Οι μηχανισμοί αυτοί αποτελούν ένα σύγχρονο «δούρειο ίππο» που στόχο έχει μέσα από τα προγράμματα οικονομικής εξυγίανσης –εκτός από την αποπληρωμή των τοκογλύφων του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου μέσα από τη δημοσιονομική πολιτική που επιβάλλουν-να αποδημήσουν ολοκληρωτικά τα εργασιακά κεκτημένα και να καταστήσουν ακόμα πιο επικερδή την εκμετάλλευση των παραγωγικών κομματιών της κοινωνίας.

Προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα νέο, ακόμα πιο ειλωτοποιημένο εργατικό δυναμικό, διαμορφώνοντας καινούριους επενδυτικούς παράδεισους για τα αφεντικά, ώστε πλέον να μην μεταφέρει το κεφάλαιο τις επιχειρήσεις του στα Βαλκάνια και την Ασία , αλλά να δημιουργήσει  τέτοιες συνθήκες στην  περιφέρεια της Ευρώπης.

Προσπαθούν να  ξαναβάλουν μπροστά τον καπιταλιστικό μηχανισμό που μέσα από την αναδιάρθρωσή  του , θα εξασφαλίσει το μέλλον των αφεντικών σε βάρος ολόκληρων κοινωνιών , που μέρα με τη μέρα βυθίζονται όλο και περισσότερο στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.

Η εποχή των ονείρων και των ψευδαισθήσεων μπορούμε να πούμε πως έχει λήξει οριστικά.

Εδώ και 2 χρόνια βρισκόμαστε σε μια περίοδο κλιμακούμενης κοινωνικής απογύμνωσης.

Απογύμνωσης της αλήθειας και της ωμής πραγματικότητας.

Τα δανικά  από το μέλλον εξαντλήθηκαν  και μαζί με αυτά εξανεμίστηκαν  και τα όνειρα για κοινωνική ανέλιξη.

Σήμερα είναι ορατό όσο ποτέ το έγκλημα της προπαγάνδας που εξελίχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες  με στόχο την εξάλειψη της κοινωνικοταξικής  συνείδησης των «από κάτω».

Ένα έγκλημα που οι ρόλοι  θύτη και θύματος δεν είναι καθόλου διακριτοί.

Ο καθένας ήταν αυτό που ονειρευόταν να γίνει και αυτό το δικαίωμα δεν μπορούσε να του το στερήσει κανείς.

Εξατομίκευση , εσωστρέφεια και ιδεοληψία.

Αντίθετα με τους οικονομικά και πολιτικά κυριάρχους, που δείχνουν να είναι στο  ξέσπασμα της παρούσας κρίσης  απόλυτα συνειδητοποιημένοι και συσπειρωμένοι, απέναντι στη διεκδίκηση των συμφερόντων τους.

Αναμφισβήτητα , ποτέ στο  παρελθόν οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν υπήρξαν τόσο υποτελείς σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας.

Ποτέ δεν υπήρξαν κοινωνίες με τόσα συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες και παράλληλα θύματα τέτοιας καταστολής και φίμωσης.

Ποτέ στο παρελθόν αντιφάσεις και επιφάσεις δεν ήταν τόσο έντονες.

Η όξυνση της επίθεσης που εξαπολύει  η οικονομική και πολιτική εξουσία με αφορμή την κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, δημιουργεί κάτι παραπάνω από την ανάγκη να αντισταθούμε. Δημιουργεί την ευκαιρία και αποτελεί μια ελπίδα πως αυτή η αντίσταση έχει τις προϋποθέσεις να αποτελέσει την αρχή μιας εξέγερσης που μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική απελευθέρωση από την τυραννία κράτους και κεφαλαίου.

Παράλληλα καθίσταται  επιτακτική η σύγκλιση των επαναστατικών ριζοσπαστικών κομματιών με τα πολλά διασπασμένα και ουδέτερα μέχρι σήμερα κοινωνικά κομμάτια, μα στην πραγματικότητα πολύ κοντά ως προς τη μοίρα τους απέναντι στα αφεντικά και τα σχέδιά τους.

Σύγκλιση με όλους αυτούς που εξεγείρονται με τις περικοπές στους μισθούς  και στις συντάξεις, στα επιδόματα και στα φορολογικά χαράτσια με τις απολύσεις και τα λουκέτα ,  ωθώντας αυτά τα άτομα  να μετατρέψουν τις οικονομικές και συντεχνιακές τους διεκδικήσεις σε ένα συνολικότερο ριζοσπαστικό ρεύμα ρήξης με το ίδιο το σύστημα και όχι σε ρεφορμιστικούς ξεπερασμένους αγώνες που η ιστορία έχει δείξει πως το κράτος αφομοιώνει,  κάνοντας τους τελείως ακίνδυνους γι αυτό.

Σύγκλιση με τα αγωνιζόμενα φοιτητικά και μαθητικά κινήματα , με τους παράνομους μετανάστες,  με τους  χουλιγκάνους που συγκρούονται με την αστυνομία, με τους συνειδητοποιημένους παραβάτες.

Με όλους αυτούς που με αφορμή τη δική τους υποκειμενική διαδρομή , συγκρούονται με το αστικό κράτος και την οργάνωση που αυτό επιβάλλει.

Οφείλουμε να εκμεταλλευτούμε το βάθεμα της κρίσης και την όξυνση των αντιθέσεων και να δώσουμε την κατεύθυνση που θα μετατρέψει τις αιτίες της εξέγερσης σε αφορμές για την κοινωνική επανάσταση.

Είναι στο χέρι μας η εποχή αυτή να αποτελέσει την αρχή μιας απελευθερωτικής διαδικασίας.

Όχι για τη διατήρηση των «κεκτημένων» και των παλιών όρων εκμετάλλευσης , αλλά για το σπάσιμο των επαναλαμβανόμενων κύκλων της ζωής και το άνοιγμα της ιστορίας.

ΠΕΡΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ

Η αλληλεγγύη, όπως την αντιλαμβανόμαστε από τη θέση που είμαστε , είναι για εμάς  πρωτίστως μια δυναμική μαχητική θέση  σύνδεσης μεταξύ ομάδων και ατόμων που αναγνωρίζουν μια κοινότητα αγώνα, των φυλακισμένων αναρχικών και του ριζοσπαστικού κινήματος, μια κοινότητα αγώνα που εμπλουτίζεται και επιδρά εκατέρωθεν.

Η αλληλεγγύη νοηματοδοτείται από το φορέα της. Αν υπάρχει βαρεμάρα , τυπική επανάληψη διαδικασιών, γραφειοκρατική διεκπεραίωση, αυτό αποτυπώνεται στην ίδια την κίνηση. Γενικά  κανείς δεν είναι, ούτε να θεωρεί πως πρέπει να είναι αλληλέγγυος σε οποιονδήποτε  φυλακισμένο. Στέκεται  αλληλέγγυος σε κάποιον όταν από την   πορεία της ζωής του , αντιλαμβάνεται οικεία νοήματα , οικείες πρακτικές και όχι επειδή είναι ένας ακόμα αιχμάλωτος του κράτους . Αυτό δημιουργεί μια υποτονική , χλιαρή, ίσως φορτική  ή βαρετή ενασχόληση που δεν πηγάζει από την ατομική θέληση και πρωτοβουλία , αλλά από μια συλλογικοποιημένη ιδεολογική θέση, που ωστόσο  αν  ο αλληλέγγυος δεν τη νοιώθει και ως προσωπική θέση, αντανακλάται αρνητικά στο αποτέλεσμα.

Έχει  ειπωθεί κατά κόρον πως η αλληλεγγύη είναι μια ζωντανή σχέση. Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε, συμπληρώνοντας ότι οι μαχητικές κινήσεις άμεσης δράσης, είναι απαραίτητες σε ένα σύνολο κινήσεων έκφρασης της αλληλεγγύης προς τους αιχμάλωτους  αναρχικούς.

Αντιλαμβανόμαστε ότι όποια κίνηση αλληλεγγύης στους αναρχικούς που φυλακίστηκαν,  οφείλει να προωθεί τη συνέχιση του αντικαθεστωτικού αγώνα, ενός αγώνα βίαιης ανατροπής και όχι να αναδεικνύει μονάχα τη στιγμή και τις συνθήκες της σύλληψης , που αντικειμενικά ανακόπτει σε μεγάλο βαθμό τη δράση των συλληφθέντων.

Η αλληλεγγύη όταν περιέχει ρεφορμιστικά στοιχεία ή χαρακτηριστικά ενός δημοκρατικού ανθρωπισμού, αφαιρεί την ουσία της φυλάκισής  μας , επικεντρώνοντας στο πώς δεινοπαθούμε στις κρατικές φυλακές ή τη διόγκωση των κατηγορητηρίων μας, αποσιωπώντας το γιατί βρεθήκαμε αιχμάλωτοι. Φυλακιστήκαμε διότι είμασταν ενεργά άτομα του αναρχικού χώρου και συμμετείχαμε στις διεργασίες του αντικρατικού αγώνα , εμφανείς ή αφανείς.

Επιπροσθέτως,  η αλληλεγγύη  των  αναρχικών κύκλων δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποδέχεται τη γλώσσα των νόμων και της κυριαρχίας, ούτε να την αναπαράγει,  αλλά αντίθετα να την υπονομεύει υποδεικνύοντας πως ο αγώνας για τη κατάλυση του κράτους θα είναι πάντοτε άνομος και βίαιος, πάντοτε εκτός των πλαισίων «πάλης» και διαμαρτυρίας του δημοκρατικού-ρεφορμιστικού ρεύματος.

ΚΩΣΤΑΣ  ΣΑΚΚΑΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥΣΙΑΣ , ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ.


 
Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες
1393996
διορθωμενο κειμενο
από απο σο 20:42, Σάββατο 21 Απριλίου 2012

το κειμενο ειναι διορθωμενο.ειχε δημοσιευτει την Πεμπτη 19 Απριλιου


 
Κορυφή της σελίδας