[πληροφορίες για ασφαλή σύνδεση HTTPS]   [http://gutneffntqonah7l.onion - κρυμμένη υπηρεσία στο δίκτυο Tor]
ειδήσεις | θέματα | δημοσιεύστε | κοινότητα | πληροφορίες | επικοινωνία | υποστήριξη | βοήθεια | rss    

[Athens independent media centre]
Ελληνικά | English

.: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ :.

επιλέξτε μέσο



Μετάβαση στο άρθρο με αριθμό


Προσπελάστε το αρχείο του IMC-Athens ομαδοποιημένο κατά θεματικές ενότητες


Προσπελάστε τα άρθρα και τις συλλογές πολυμέσων του παλιού IMC-Athens 2005-2006

άρθρα - συλλογές πολυμέσων
.: ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ :.
Απολυσεις 2010
συγκεντρωμένες οι απολύσεις του 2010
.: ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ :.
κοινότητα συμμετέχετε ενεργά στην αντιπληροφόριση

IRC
¶μεση συνεννόηση για τρέχοντα νέα

δημοσιεύστε
ανεβάστε ήχους, βίντεο, εικόνες ή κείμενα, κατευθείαν από τον browser σας

ειδήσεις
μέχρι στιγμής κάλυψη διαδηλώσεων και θεμάτων

επικοινωνία

.: ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ :.
98 FM
1431AM
radio revolt
radio katalipsi
radio radiourgia
105fm
Αυτόνομο Ράδιο Ιωαννίνων
Ραδιοφράγματα
raDiopaRasita!
.: ΑΛΛΑ SITE :.
Contra Info
Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού
Skytal.es
.: ΑΛΛΑ IMC(s) :.

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
south africa

Asia
japan
india
korea
philippines

Canada
maritimes
quebec

Europe
abruzzo
alacant
antwerpen
athens
austria
barcelona
belarus
bordeaux
bristol
brussels
bulgaria
calabria
emilia-romagna
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
liguria
lille
linksunten
lombardia
london
madrid
malta
marseille
nantes
napoli
netherlands
nice
northern england
norway
nottingham
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
piemonte
portugal
roma
romania
russia
scotland
sverige
switzerland
torun
toulouse
ukraine

Latin America
argentina
bolivia
chiapas
chile
chile sur
cmi brasil
cmi sucre
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
uruguay
venezuela

Oceania
aotearoa
melbourne
perth
sydney

United States
arizona
austin
austin indymedia
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
chicago
colorado
columbus
hawaii
houston
hudson mohawk
los angeles
michigan
philadelphia
rochester
rogue valley
saint louis
saint-petersburg
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa cruz, ca
seattle
urbana-champaign
washington dc
western mass
worcester

West Asia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
fbi/legal updates
mailing lists
process & imc docs

συνεισφέρετε νέο άρθρο | στείλτε το άρθρο με e-mail

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες | συζήτηση πάνω σε αυτό το αρθρο
1395693
Η στρατηγική αποχή ενάντια στον κοινοβουλευτισμό
από Lotta Comunista 14:35, Κυριακή 29 Απριλίου 2012
θεματικές: Καμμία θεματική

Θέσεις για τη στρατηγική αποχή στην εποχή του σύγχρονου κοινοβουλευτισμού http://engymo.wordpress.com/

Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: stratigikiapoxi.pdf (application/pdf)

http://engymo.wordpress.com/

 

 

 

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ

 

 

Στην πολεμική του με τον Μπορντίγκα και την Ιταλική Αριστερά ο Λένιν επιβεβαιώνει την αρχή της επαναστατικής χρησιμοποίησης του κοινοβουλευτικού βήματος και του συνδυασμού της νόμιμης με την παράνομη δράση, στον οποίο (συνδυασμό) αυτή η χρησιμοποίηση είναι στενά συνδεδεμένη.

Η θεωρητική πάλη του Λένιν, που αποτέλεσε ένα σπουδαίο σταθμό για τον σχηματισμό του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, επικυρώθηκε από τις «Θέσεις» του 2ου Συνεδρίου της Διεθνούς και έγινε αποδεκτή από την ίδια την Ιταλική Αριστερά και τον Μπορντίγκα. Κατά περιόδους, η κάθε άθλια μορφή οπορτουνισμού χρησιμοποιεί αποσπάσματα από τον «Αριστερισμό» του Λένιν πιστεύοντας πως μΆ αυτόν τον τρόπο καταρρίπτει τις επαναστατικές θέσεις. Τίποτα πιο ψεύτικο. Ο Λένιν μιλάει ευγλωττότατα για την επαναστατική χρησιμοποίηση του κοινοβουλευτικού βήματος και κανείς επαναστάτης δεν αρνείται, ως αρχή, τη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε μέσου στην πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα.

Το πρόβλημα, σήμερα, δεν είναι αν πρέπει να χρησιμοποιηθεί επαναστατικά το κοινοβουλευτικό βήμα, αλλά αν είναι δυνατό κάτι τέτοιο. Ο Λένιν υποστήριζε ότι πρέπει και μπορεί, και έφερνε ως παράδειγμα τον σοσιαλιστή βουλευτή Λήμπκνεχτ στο γερμανικό κοινοβούλιο ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το μπολσεβίκικο παράδειγμα στη Ρωσία. Πολύ σωστά ο Λένιν κατεδείκνυε την ισχύ μιας τακτικής από συγκεκριμένη ανάλυση και δεν περιοριζόταν να ισχυρίζεται μιαν αρχή.

Κι εμείς δεν μπορούμε να περιοριστούμε στον ισχυρισμό μιας αναμφισβήτητης αρχής, αλλά πρέπει να πραγματοποιήσουμε μια συγκεκριμένη ανάλυση πάνω στη δυνατότητα εφαρμογής της αρχής αυτής στη σημερινή πραγματικότητα. Η τακτική δεν μπορεί να προκύψει απλά από μια θεωρητική παρατήρηση, αλλά, με βάση τη θεωρία, πρέπει να λύσει μια σειρά από προβλήματα που αφορούν την ταξική πάλη. Η κομμουνιστική τακτική δεν έχει άλλο σκοπό παρά να δυναμώσει την πάλη της εργατικής τάξης στο πλαίσιο της στρατηγικής της επανάστασης και της δικτατορίας του προλεταριάτου. Η ισχύς της τακτικής επιβεβαιώνεται μόνο πάνω στη στρατηγική προοπτική. Και τη στιγμή που η τακτική είναι ένα μέσο ταξικής πάλης, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ξεκόψει απΆ αυτήν, γιατί αν η τακτική δεν εκφράζει τις πιο προωθημένες θέσεις της εργατικής πάλης, καταλήγει να μετατραπεί σε τακτική της καπιταλιστικής πάλης. Δεν υπάρχει μέση οδός. Δεν υπάρχουν «ουδέτερες» τακτικές.

ΓιΆ αυτό, θέτοντας το πρόβλημα της κοινοβουλευτικής τακτικής πρέπει να εξετάσουμε όλες τις πτυχές του ζητήματος, γιατί μόνο από την πολύπλευρη κατανόηση και ανάλυσή τους προκύπτει η θέση για τη δυνατότητα ή μη της επαναστατικής χρησιμοποίησης του κοινοβουλευτικού βήματος. Αναφερόμαστε σε όλες τις πτυχές και επομένως και σΆ αυτές που ο Λένιν δεν μπορούσε να λάβει υπόψη του και να υπογραμμίσει, γιατί δεν είχαν εκδηλωθεί έντονα, όπως τα τελευταία πενήντα χρόνια. Στον Λένιν, βέβαια, είναι παρούσες όλες οι όψεις του ζητήματος και δεν μπορούσε να είναι αλλιώς γιατί ήδη όλες οι όψεις παρουσιάζονται στην παρατήρηση του και άλλες θεμελιακά καινούργιες δεν προέκυψαν.

Ο Λένιν βλέπει το κοινοβουλευτικό ζήτημα σε μια καθορισμένη σειρά συσχετισμών ανάμεσα στις διάφορες πτυχές του. Εκτός αυτού, ως δάσκαλος της διαλεκτικής, μας διδάσκει ότι όλες οι όψεις πρέπει να παρατηρούνται και να συνάγονται μΆ όλες τις μεταξύ τους σχέσεις, γιατί ακριβώς στο σύνολό τους, αποτελούν έναν καθορισμένο τύπο σχέσης, που χαρακτηρίζει την προς εξέταση πραγματικότητα.

Το κοινοβουλευτικό ζήτημα και η αντίστοιχη τακτική δεν μπορούν, επομένως, να παραμείνουν πάντα αμετάβλητα, έτσι όπως παρουσιάζονται το 1919 και έτσι όπως παρουσιάζονται το 1968. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Η τακτική με την οποία ο Λένιν λύνει το κοινοβουλευτικό ζήτημα βασίζεται ουσιαστικά στην επαναστατική χρησιμοποίηση του κοινοβουλευτικού βήματος στα πλαίσια του συνδυασμού της νόμιμης με την παράνομη δουλειά. Η μπολσεβίκικη εμπειρία απέδειξε ότι το επαναστατικό κόμμα εκμεταλλεύτηκε καλά αυτή τη δυνατότητα και δεν υπέπεσε στον «κοινοβουλευτικό κρετινισμό» και ότι η κοινοβουλευτική τακτική επέτρεψε στο κόμμα να διεξάγει το προπαρασκευαστικό έργο της προετοιμασίας της σοσιαλιστικής επανάστασης. Η μπολσεβίκικη τακτική, υπογραμμίζει ο Λένιν, δεν έχει μόνο «ρωσική» εγκυρότητα αλλά «παγκόσμια». Είναι τακτική του παγκόσμιου κομμουνιστικού κόμματος. Η παρατήρηση του Λένιν είναι πολύ σπουδαία και η μη αφομοίωσή της υπήρξε ένας από τους παράγοντες αποτυχίας της προσπάθειας οικοδόμησης του παγκόσμιου κόμματος απέναντι στη σταλινική αντεπανάσταση.

Αλλά που οφείλεται η σπουδαιότητα της θέσης του Λένιν; Μήπως στο ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί επαναστατικά το κοινοβουλευτικό βήμα; Παιδιάστικο και γελοίο. Τι άλλο μπορεί να κάνει ένας επαναστάτης από το να χρησιμοποιήσει επαναστατικά ένα πολιτικό μέσο;

Η θέση του Λένιν είναι πολύ σπουδαία γιατί υποστηρίζει ότι η δραστηριότητα του επαναστατικού κόμματος είναι ένας συνδυασμός της νόμιμης με την παράνομη δουλειά και όχι τόσο για έναν αόρατο «σοσιαλιστικό σκοπό» τον οποίο ο κάθε οπορτουνιστής επικαλείται για τη χρησιμοποίηση του κοινοβουλευτικού βήματος. Το κοινοβουλευτικό βήμα είναι πράγματι η νόμιμη δουλειά. ΜΆ αυτόν τον τρόπο υπογραμμίζεται το νόημα της επαναστατικής χρησιμοποίησης του κοινοβουλευτικού βήματος. Στο τέλος, υπογραμμίζεται, όλο το φάσμα της νόμιμης δουλειάς (εφημερίδες, συνδικάτα, σύλλογοι, κοινοβουλευτικό βήμα κ.τ.λ.).

Καταδεικνύοντας την παγκόσμια εγκυρότητα της μπολσεβίκικης τακτικής, ο Λένιν υποδεικνύει το μοντέλο σχηματισμού του επαναστατικού κόμματος σε κάθε χώρα. Αυτό σημαίνει πως ο συνδυασμός της παράνομης με τη νόμιμη δουλειά δεν αφορούσε μόνον τη Ρωσία ως ειδική κατάσταση ή άλλες χώρες, όπου είχαν παρουσιαστεί προηγουμένως παρόμοιες καταστάσεις.

 

Καθήκον του μαρξιστικού επαναστατικού κόμματος είναι να προετοιμάσει όλες τις υποκειμενικές συνθήκες για την προλεταριακή επανάσταση. Να υπερασπίζει και να προπαγανδίζει το πρόγραμμα, να εμφυσά συγκεκριμένες ιδέες στην εργατική τάξη, να οργανώνει τους πιο συνειδητούς προλετάριους στις οργανώσεις του κόμματος, να εισάγει τη σοσιαλιστική συνείδηση στις εργαζόμενες μάζες, να συμμετέχει σε κάθε μορφή ταξικής πάλης, να αγωνίζεται αμείλικτα ενάντια σε κάθε αστική και ρεφορμιστική επιρροή μέσα στους εργαζόμενους, να εξαλείψει οποιαδήποτε αντεπαναστατική καθοδήγηση στις μάζες, για να εδραιώσει μια πραγματική επαναστατική καθοδήγηση, να μετατρέπει κάθε μορφή οικονομικής και πολιτικής πάλης σε επεισόδιο τακτικής κοινωνικής σύγκρουσης συνδεδεμένο με ένα γενικό στρατηγικό επαναστατικό σχέδιο καταστροφής της καπιταλιστικής εξουσίας και δημιουργίας της δικτατορίας του προλεταριάτου. Οι μορφές οργάνωσης και τακτικής εξαρτώνται από αυτό το μεγάλο στρατηγικό στόχο, χωρίς τον οποίο λείπει ο λόγος ύπαρξης του ίδιου του κόμματος.

 

Η επαναστατική πάλη της οργανωμένης στο λενινιστικό κόμμα εργατικής πρωτοπορία είναι επικεντρωμένη ενάντια στο καπιταλιστικό κράτος, ενάντια σΆ όλες τις συνιστώσες του, μεταξύ των οποίων και η κοινοβουλευτική οργάνωση, με μια σειρά από μάχες που να προμηνύουν τη στρατιωτική επαναστατική επίθεση του ένοπλου προλεταριάτου. Είναι προφανές πως για το καπιταλιστικό σύστημα το στρατηγικό επαναστατικό σχέδιο είναι παράνομο, γιατί αντιπαρατίθεται στα διατακτικά του όργανα άμυνας και συντήρησης. Στο κάτω-κάτω, το νόμιμο και το παράνομο στη γενική δράση του επαναστατικού κόμματος είναι πρόβλημα που αφορά την αστική τάξη και όχι το κόμμα που προτίθεται να συντρίψει ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα. Είναι ένα πρόβλημα που αφορά την αστική τάξη και τις δυναμικές της σχέσεις με την εργατική πρωτοπορία. Στον βαθμό που το καπιταλιστικό σύστημα είναι υποχρεωμένο να αμυνθεί απέναντι στις προλεταριακές επιθέσεις, αυξάνεται η παράνομη δουλειά του επαναστατικού κόμματος για δύο λόγους:

 

-              Γιατί αναπτύσσεται το στρατιωτικό έργο προετοιμασίας της εξέγερσης

-              Γιατί το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να δεχτεί ούτε την απλή προπαγάνδα των εξεγερτικών ιδεών

 

Το επαναστατικό κόμμα θα προσπαθήσει τότε να χρησιμοποιήσει όλες τις νόμιμες δυνατότητες (συνδικάτα, εφημερίδες, συλλόγους, κοινοβουλευτικό βήμα κ.τ.λ.) για να μπορέσει να συνεχίσει την προπαγάνδα του και να προστατέψει τη στρατιωτική του προετοιμασία. ΓιΆ αυτούς τους λόγους, η ρωσική εμπειρία δεν είναι ειδική, αλλά γενική. Κάθε επαναστατικό κόμμα που επιχειρεί ένα βαθύ έργο προετοιμασίας της επανάστασης, υποχρεώνεται από το καπιταλιστικό σύστημα στην παράνομη δουλειά. Κάθε σοβαρό επαναστατικό κόμμα θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει όλες τις δυνατότητες που αντικειμενικά τού προσφέρονται και να πραγματώσει ένα συνδυασμό παράνομης με νόμιμη δουλειά, συνδυασμός που θα μεταβάλλεται ως συνάρτηση πολλών παραγόντων. Η πείρα των τελευταίων ετών μάς απέδειξε ότι:

 

α) Κάθε επαναστατικό κόμμα που έδρασε στη φάση της στρατιωτικής προετοιμασίας τέθηκε εκτός νόμου

β) Ο παγκόσμιος καπιταλισμός εξαπέλυσε βίαια αντεπαναστατικά κύματα (φασισμός, σοσιαλδημοκρατία, σταλινισμός) που κατέστρεψαν όχι μόνο όλη τη φάση της στρατιωτικής προετοιμασίας αλλά και το κόμμα στην ίδια τη φάση της προετοιμασίας των στελεχών και της προπαγάνδας. Τα αντεπαναστατικά κύματα προσπάθησαν να ρίξουν πίσω εκατό χρόνια την προλεταριακή πρωτοπορία καταστρέφοντας το επαναστατικό κίνημα από τις ρίζες.

γ) Κάθε περιθώριο χρησιμοποίησης της νόμιμης δουλειάς περιορίστηκε εξαιρετικά, αν δεν εξαφανίστηκε.

 

Το να προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε το κοινοβουλευτικό βήμα σε χώρες όπως η Ιταλία, σε μια κατάσταση όπως η σημερινή, δεν έχει από στρατηγική άποψη νόημα. Το επαναστατικό κόμμα βρίσκεται ακόμα στη φάση προετοιμασίας των στελεχών και οι σημερινές στιγμές της ταξικής πάλης στενεύουν απεριόριστα τη δουλειά στρατιωτικής προετοιμασίας και μαζικής κινητοποίησης.

Όταν οι φάσεις της ταξικής πάλης θα οξυνθούν και θα διευρυνθούν οι δυνατότητες της στρατιωτικής προετοιμασίας, η κοινωνική και πολιτική σύγκρουση θα προσλάβει τόσο βίαιο χαρακτήρα που δεν θα υπάρξει, όπως αποδεικνύει η εμπειρία μετά τον Οκτώβρη, περιθώριο για νόμιμη δουλειά. Η τάση στην οποία θα αναπτυχθεί ένα επαναστατικό προτσές, με δεδομένη τη συγκέντρωση της κρατικής εξουσίας, θα γνωρίσει μια εναλλασσόμενη σειρά από ταξικές μάχες που θα διεξάγονται στο στρατιωτικό πεδίο πριν από την καταστροφή του αστικού κράτους και την επιβολή της δικτατορίας του προλεταριάτου.

Η επανάσταση του Οκτώβρη διεξήγαγε το σημαντικότερο μέρος της στρατιωτικής δράσης μετά την κατάληψη της εξουσίας. Η επανάσταση στη Δύση θα υποχρεωθεί να τη διεξάγει πριν. Αυτή η τάση της επαναστατικής στρατηγικής πρέπει να εντοπιστεί ξεκάθαρα από την ταξική πρωτοπορία και το λενινιστικό κόμμα της.

ΣΆ αυτήν την προοπτική, η αποχή μας δεν είναι μόνο αποχή τακτικής –δηλαδή αρνητική άποψη για τη σημερινή δυνατότητα της επαναστατικής χρησιμοποίησης του κοινοβουλευτικού βήματος από την οργάνωσή μας, εκτός από τη ριζική άρνηση του «ενιαίου μετώπου» με τις αριστερές αντεπαναστατικές οργανώσεις- αλλά είναι στρατηγικής σημασίας.

Η ΑΠΟΧΗ ΜΑΣ είναι στρατηγική γιατί βασίζεται στη αδυνατότητα χρησιμοποίησης του κοινοβουλευτικού βήματος σΆ ολόκληρο το μέλλον των ταξικών μαχών, το οποίο θα θέσει με την πιο βίαιη μορφή το πρόβλημα της εξουσίας.

Η ΑΠΟΧΗ ΜΑΣ είναι στρατηγική γιατί συνδέεται με το μέλλον της επαναστατικής πάλης.

 

 

Lotta Comunista

φ. 25-26, Μάρτιος-Απρίλιος 1968

 

 

 

http://engymo.wordpress.com/

http://engymo.wordpress.com/


 
Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

συζήτηση πάνω σε αυτό το αρθρο
Κορυφή της σελίδας