[πληροφορίες για ασφαλή σύνδεση HTTPS]   [http://gutneffntqonah7l.onion - κρυμμένη υπηρεσία στο δίκτυο Tor]
ειδήσεις | θέματα | δημοσιεύστε | κοινότητα | πληροφορίες | επικοινωνία | υποστήριξη | βοήθεια | rss    

[Athens independent media centre]
Ελληνικά | English

.: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ :.

επιλέξτε μέσο



Μετάβαση στο άρθρο με αριθμό


Προσπελάστε το αρχείο του IMC-Athens ομαδοποιημένο κατά θεματικές ενότητες


Προσπελάστε τα άρθρα και τις συλλογές πολυμέσων του παλιού IMC-Athens 2005-2006

άρθρα - συλλογές πολυμέσων
.: ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ :.
Απολυσεις 2010
συγκεντρωμένες οι απολύσεις του 2010
.: ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ :.
κοινότητα συμμετέχετε ενεργά στην αντιπληροφόριση

IRC
Άμεση συνεννόηση για τρέχοντα νέα

δημοσιεύστε
ανεβάστε ήχους, βίντεο, εικόνες ή κείμενα, κατευθείαν από τον browser σας

ειδήσεις
μέχρι στιγμής κάλυψη διαδηλώσεων και θεμάτων

επικοινωνία

.: ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ :.
98 FM
1431AM
radio revolt
radio katalipsi
radio radiourgia
105fm
Αυτόνομο Ράδιο Ιωαννίνων
Ραδιοφράγματα
raDiopaRasita!
.: ΑΛΛΑ SITE :.
Contra Info
Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού
Skytal.es
.: ΑΛΛΑ IMC(s) :.

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
south africa

Asia
japan
india
korea
philippines

Canada
maritimes
quebec

Europe
abruzzo
alacant
antwerpen
athens
austria
barcelona
belarus
bordeaux
bristol
brussels
bulgaria
calabria
emilia-romagna
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
liguria
lille
linksunten
lombardia
london
madrid
malta
marseille
nantes
napoli
netherlands
nice
northern england
norway
nottingham
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
piemonte
portugal
roma
romania
russia
scotland
sverige
switzerland
torun
toulouse
ukraine

Latin America
argentina
bolivia
chiapas
chile
chile sur
cmi brasil
cmi sucre
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
uruguay
venezuela

Oceania
aotearoa
melbourne
perth
sydney

United States
arizona
austin
austin indymedia
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
chicago
colorado
columbus
hawaii
houston
hudson mohawk
los angeles
michigan
philadelphia
rochester
rogue valley
saint louis
saint-petersburg
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa cruz, ca
seattle
urbana-champaign
washington dc
western mass
worcester

West Asia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
fbi/legal updates
mailing lists
process & imc docs

συνεισφέρετε νέο άρθρο | στείλτε το άρθρο με e-mail

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες
1398354
Η κάλπη έβγαλε (προσεχώς) εμφύλιο
από Πολυεργαλείο 16:14, Τετάρτη 9 Μαΐου 2012
θεματικές: Καμμία θεματική

Μετά και το εκλογικό τέλος της μεταπολίτευσης η ιστορία που μας περιμένει φαίνεται να κάνει μια βουτιά στο παρελθόν και να επιστρέφει στην εμφύλια σύγκρουση. Παλαιά στρατόπεδα θα αναμετρηθούμε ξανά με νέους όρους.

Η κάλπη έβγαλε (προσεχώς) εμφύλιο

 
 
Ένα από τα λίγα ενδιαφέροντα που έμαθα από την ακαδημαϊκή μου θητεία στο «μαρξιστικό παρακράτος» της Παντείου ήταν η θεωρεία για τις πολιτικές/εκλογικές διαιρετικές τομές που (ανα)δημιουργούνται στο κοινωνικό/εκλογικό σώμα ανά διάφορες ιστορικές περιόδους.

Την μεταφέρω χοντρικά: Μετά από ένα σημείο τομή στην κοινωνική κίνηση/ταξική πάλη (π.χ. Πολυτεχνείο ’73) δημιουργούνται ισχυρές δαιρετικές τομές που τέμνουν κάθετα την κοινωνία και την εκλογική της τοποθέτηση (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) για μια ιστορική περίοδο (μεταπολίτευση). Αυτές οι τομές συνήθως δεν εμφανίζονται στις πρώτες εκλογές (1974) μετά το σημείο-τομή, όπου οι παλιές διαιρετικές τομές (μετά τον εμφύλιο: κράτος της δεξιάς - δημοκρατικό κέντρο) διατηρούν τις δυνάμεις τους, αλλά στις μεθεπόμενες (1977).Οι νέες τομές έρχονται να αναδημιουργήσουν το πολιτικό σκηνικό και τις συνέχειες που αυτό εμφανίζει (δεξιά – αριστερά - κέντρο).

Στην ιστορική περίοδο που διανύουμε μπορούμε να εντοπίσουμε ένα τέτοιο σημείο-τομή. Την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, την αντεπανάσταση των αφεντικών που ακολούθησε (κρίση-μνημόνιο) και την έντονη κοινωνική κινητικότητα των από τα κάτω (πλατείες) για να αντιμετωπίσουν την τελευταία. Στις πρώτες εκλογές οι παλιές διαιρετικές τομές του δικομματισμού διατηρήθηκαν ανέπαφες. Σε αυτές έχασαν το κοινωνικό τους έδαφος. Η νέα διαιρετική τομή που τέμνει κάθετα την ελληνική κοινωνία κωδικοποιείται ως «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», αλλά πολύ σύντομα η αστική τάξη θα φροντίσει να πάρει τη μορφή «παραμονή ή έξοδο» από την Ε.Ε.

Οι «φιλοευρωπαϊκές» θα υπερασπιστούν την νεοφιλελεύθερη διαχείριση της κρίσης, μπροστά στην «κόλαση της πτώχευσης» και θα βασιστούν πάνω στις φοβίες του καταρρέοντος μικροαστισμού για να επιβάλλουν την τάξη και να επιτεθούν στο πολυεθνικό προλεταριάτο αυτού του σημείου των Βαλκανίων. Οι «αντιευρωπαϊκές» θα υπερασπιστούν την ανάγκη της καπιταλιστικής διαχείρισης της κρίσης εκτός ευρωζώνης, με μια νεφελώδη νέο-σοσιαλδημοκρατική, πράσινη προοπτική που δεν ενθουσιάζει καθόλου τη ντόπια αστική τάξη, αλλά ίσως αναγκαστεί να την αποδεχτεί ως πατριωτική εναλλακτική λόγω της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.

Και πάμε πιο συγκεκριμένα στο εκλογικό αποτέλεσμα.

Πρώτη δύναμη: Μαγιάτικο μπανάκι στην παραλία
 
Πλειοψηφική κοινωνική δύναμη αναδείχθηκε για άλλη μια φορά μετά τον Δεκέμβρη του 2008 η απαξίωση του πολιτικού συστήματος, ειδικότερα από μεγάλο ποσοστό νεολαίας, μέσω της αποχής από την εκλογική διαδικασία (3,5 εκατομμύρια άνθρωποι είμαστε). Οι παραλίες ήταν γεμάτες από κόσμο, στις αρχές Μαΐου, στις πιο πολωμένες εκλογές μετά το ’74. Δεν πρόκειται φυσικά ούτε για συνειδητή «επαναστατική» αποχή, αλλά ούτε και για «μικροαστικό σταρχιδισμό». Όλοι στην Ελλάδα της κρίσης και της χρεοκοπίας ζούμε, οπότε και η πολιτική (ως αλλοτριωμένη διαχωρισμένη δραστηριότητα) κυνηγά και αποικιοποιεί κάθε σημείο της καθημερινότητας μας. Όμως το ευρισκόμενο σε βαθιά κρίση πολιτικό σύστημα, αδυνατεί να ενσωματώσει μεγάλο ποσοστό νεολαίας (και όχι μόνο) που του γυρίζει την πλάτη.  Ένα καινούριο μικρό κόμμα (Πειρατές) είναι αυτό που έχει κατανοήσει καλύτερα αυτόν τον πλειοψηφικό κοινωνικό παλμό και προτείνει ένα μετασχηματισμό του πολιτικού συστήματος σε μια κατεύθυνση ψηφιακής αμεσο-δημοκρατίας (και λίγο οι Οικολόγοι-Πράσινοι. Κάτι είχε μυριστεί και ο πρωτοπόρος Γιωργάκης, αλλά του χάλασε τα σχέδια η πουτάνα η χρεοκοπία).

Ποτέ ξανά ΠΑΣΟΚ
 
Οι «φιλοευρωπαϊκές» δυνάμεις καταποντίστηκαν από την εκλογική κίνηση του υπόλοιπου πλήθους που συμμετείχε στην εκλογική διαδικασία και το οποίο έριξε ένα πληθωρικό «μαύρο», αντίστοιχο της «γιούχας» που τρώνε οι πολιτικοί του μνημονίου όπου εμφανίζονται τον τελευταίο 1,5 χρόνο. Δεν κατάφεραν (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) καν να διατηρήσουν ένα ποσοστό κοντά στο 40% που θα τους έδινε μαζί με το μπόνους των 50 εδρών μια εθνικοσωτήρια κυβέρνηση συνεργασίας.

Επόμενο σενάριο για το πολιτικό σύστημα να ενεργοποιηθούν τα αντιμνημονιακά αλλά «φιλοευρωπαϊκά» σωσίβια (Καμμένος-Κουβέλης) που απορρόφησαν μεγάλο ποσοστό της εκλογικής του δύναμης.  Αυτό δεν βολεύει να γίνει άμεσα, αν θέλουν αυτά τα δυο κόμματα να παίξουν σοβαρά στο νέο πολιτικό σκηνικό. Χρειάζεται είτε μια τρομερή απειλή που θα τους αναγκάσει να προτάξουν πρώτα την «φιλοευρωπαϊκή» τους ταυτότητα, δηλαδή να παγώσουν οι δανειστές μισθούς και συντάξεις, να αρχίσει ο πανζουρλισμός και να «σώσουν» για άλλη μια φορά τη χώρα. Είτε δεύτερες εκλογές με το φάντασμα της παύσης πληρωμών που θα συσπειρώσει σε κυβερνητική τροχιά το κομμάτι του πληθυσμού που απαιτεί ευρωπαϊκή τάξη και ασφάλεια κι ελπίζει στην «έξοδο από την κρίση». Μέσα στην συστημική τρομοκρατία που χρειάζεται να εξαπολυθεί για να βγει κυβέρνηση, δεν μπορεί να αποκλειστεί και το ενδεχόμενο κάποιας κρατικής προβοκάτσιας σε βάρος των μεταναστών παράνομων εργατών. Τα ευρωπαϊκά αφεντικά έχουν διάφορα ζητήματα που τους απασχολούν (ο Σαρκοζί ήταν πυλώνας του γαλλογερμανικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης), αλλά δεν θα αργήσουν να ασχοληθούν με την πάρτη μας και να μας τραβήξουν το αυτί για τις μαλακίες που ψηφίζουμε.

Είναι σέξυ, είναι σέξυ να ψηφίζεις τον Αλέξη
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ από άθροισμα κομματιδίων και γκρουπουσκουλων της μη σταλινικης αριστεράς εκτινάχθηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση με 1 εκατομμύριο ψηφοφόρους, εκμεταλλευόμενο τόσο την αντιμνημονιακή ψήφο του κόσμου του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, όσο κι εκφράζοντας στις κάλπες την δυναμική του κόσμου των πλατειών (βλ. και  την ενδιαφέρουσα ανάλυση εδώ). Το «ενάντια στο μνημόνιο - υπέρ της Ευρώπης» μπορεί να ακούγεται μια χαρά σε μικροαστικά αυτιά, αλλά δεν μπορεί να σταθεί σοβαρά όσο θα προχωράει η κρίση και έτσι θα χρειαστεί μια πιο συγκεκριμένη τοποθέτηση που θα κρίνει την σταθερότητα ή όχι της μαζικής δυναμικής του στο νέο πολιτικό σκηνικό (προς το παρόν μπορεί να παίζει για λίγες μέρες τις «κουμπάρες» -προοπτική αριστερής κυβέρνησης το ονομάζει- με ΚΚΕ, οικολόγους και ΑΝΤΑΡΣΥΑ).

Το ΚΚΕ δε θέλει, η βάση του θα πεθάνει από βαρεμάρα;
 
Οι σταλινικοί από την άλλη μπορεί να τοποθετούνται αρκετά στιβαρά στο «αντιευρωπαϊκό στρατόπεδο», όμως ως παλιές πουτάνες γνωρίζουν ότι δεν το έχουν να διαχειριστούν μια τέτοια προοπτική διαχείρισης της κρίσης. Η οχύρωση πίσω από τη γραμμή του «εμείς-εμείς οι μόνοι ταξικά συνεπείς» όμως εξαντλεί τα ψωμιά της και αν δεν υπάρξει αλλαγή στρατηγικής, η εκλογική σταθερότητα θα δώσει τη θέση της στο φυλλοροϊσμα  των συμπαθούντων του προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Μια αλλαγή ηγεσίας είναι το πιο εύκολο, το δύσκολο είναι να επιχειρηθεί μια πιο ενιαιομετωπική προσέγγιση σε κινηματικό επίπεδο παράλληλα με τη διατήρηση της σταλινικής γραμμής.
 
Ο κοινωνικά αναβαπτισμένος ρόλος των ταγματασφαλητών
 
Οι χρυσαυγίτες απόγονοι των Χιττών φόρεσαν κι αυτοί το αντιμνημονιακό – αντιευρωπαϊκό κοστούμι και βρήκαν κοντά μισό εκατομμύριο ευήκοα αυτιά. Πρέπει να διακρίνουμε δυο διαφορετικά επίπεδα: Από τη μια υπάρχει η διαιρετική τομή του εμφυλίου στην ελληνική κοινωνία. Το ακροδεξιό στρατόπεδο πάντα κινιόταν γύρω στο 7% που κινείται και  η Χρυσή Αυγή, που και που τους έπαιρνε η ΝΔ, τα τελευταία χρόνια τους εξέφραζε το ΛΑΟΣ. Οι χρυσαυγίτες τώρα εξέφρασαν χωρίς αναστολές το βασικό σχέδιο το οποίο η αστική τάξη σχεδιάζει να εφαρμόσει ενάντια στον πλεονάζον πολυεθνικό προλεταριακό πληθυσμό (την φυλάκιση και την εξόντωση του) και γι’ αυτό τον λόγο επιβραβεύθηκαν από το σύστημα. Το οποίο σύστημα επίσης βολεύεται να έχει και μια ναζιστική απειλή που θα μεταμορφώνει σε συμπαθείς δημοκρατικές φιγούρες την Τρέμη, τον Πρετεντέρη, τον Λοβέρδο και τον Χρυσοχοϊδη που τους είχαμε «συκοφαντήσει» αρκετά ως φασίστες τελευταία.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, η αντιμνημονιακή υποστήριξη στην Χρυσή Αυγή δεν πατάει πάνω στην τομή του εμφυλίου, αλλά στην ρατσιστική προδιάθεση της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, σε συνθήκες κοινωνικού κανιβαλισμού και εκφασισμού (βλ. και την αντιμετώπιση των μεταναστριών οροθετικών). Δεξιάς και αριστερής, όπως δείχνουν τα υψηλά ποσοστά των νεοναζί στις εργατογειτονιές του Πέραματος της Νίκαιας, της Πάτρας της Θεσσαλονίκης κ.α. Οπότε δεν αρκεί να «ξεσκεπάζουμε» τη βρώμικη ναζιστική τους ιστορία και να τους πλακώνουμε όπου μπορούμε, αλλά χρειάζεται παράλληλα να δώσουμε σοβαρή πολιτική μάχη στο εσωτερικό της εργατικής τάξης για να ηττηθεί πολιτικά ο ρατσισμός απέναντι στους μετανάστες. Και για να φτάσουμε εκεί πρέπει να αναγνωρίσουμε τον κοινωνικά αναβαπτισμένο ρόλο τους και να μην τους υποτιμάμε ως «παρακρατική συμμορία».

Το σίγουρο πλέον είναι ότι τα πράγματα αγριεύουν και την κοινωνική και εκλογική άνοδο των ναζί θα την συναντήσουμε με αρκετά οδυνηρό τρόπο μπροστά μας στους αγώνες της επόμενης μέρας. Ήδη από τον Δεκέμβρη του ’08 είχε φανεί ότι το φασιστικό παρακράτος αποτελεί την πιο αξιόπιστη και σταθερή επιλογή του ελληνικού κράτους απέναντι στην προλεταριακή απειλή. Όσο θα αυξάνεται  η δύναμη μας ως ανταγωνιστικό κίνημα και οι σοσιαλδημοκρατικές προτάσεις διαχείρισης της κρίσης θα τρώνε τα μούτρα τους, τόσο θα δυναμώνει και το φασιστικό στρατόπεδο.

Μετά και το εκλογικό τέλος της μεταπολίτευσης η ιστορία που μας περιμένει φαίνεται να κάνει μια βουτιά στο παρελθόν και να επιστρέφει στην εμφύλια σύγκρουση. Παλαιά στρατόπεδα θα αναμετρηθούμε ξανά με νέους όρους. Αν στόχος του κεφαλαίου είναι να μετατρέψει το ερώτημα «ναι ή όχι στο μνημόνιο» σε «ναι ή όχι στην Ευρώπη» και «ναι η όχι στους λαθρομετανάστες», δικός μας στόχος παραμένει η ενδυνάμωση των προλεταριακών αγώνων και εξεγέρσεων σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο. Αν στο ερώτημα «εμείς ή αυτοί», το «αυτοί» παίρνει την πιθηκοειδής μορφή του χαπακωμένου Ελληνάρα μαχαιροβγάλτη μαφίοζου στρατομπατσου bonehead, εμείς θα ριχτούμε με μεγαλύτερη ένταση στον πόλεμο τραγουδώντας για τους μπάσταρδους φίλους/ες που γνωρίσαμε παίζοντας άφοβα στις παλιές μας γειτονιές.
 
 
 
 

http://www.polyergaleio.blogspot.com/


 
Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες
Κορυφή της σελίδας