[πληροφορίες για ασφαλή σύνδεση HTTPS]   [http://gutneffntqonah7l.onion - κρυμμένη υπηρεσία στο δίκτυο Tor]
ειδήσεις | θέματα | δημοσιεύστε | κοινότητα | πληροφορίες | επικοινωνία | υποστήριξη | βοήθεια | rss    

[Athens independent media centre]
Ελληνικά | English

.: ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ :.

επιλέξτε μέσο



Μετάβαση στο άρθρο με αριθμό


Προσπελάστε το αρχείο του IMC-Athens ομαδοποιημένο κατά θεματικές ενότητες


Προσπελάστε τα άρθρα και τις συλλογές πολυμέσων του παλιού IMC-Athens 2005-2006

άρθρα - συλλογές πολυμέσων
.: ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ :.
Απολυσεις 2010
συγκεντρωμένες οι απολύσεις του 2010
.: ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ :.
κοινότητα συμμετέχετε ενεργά στην αντιπληροφόριση

IRC
¶μεση συνεννόηση για τρέχοντα νέα

δημοσιεύστε
ανεβάστε ήχους, βίντεο, εικόνες ή κείμενα, κατευθείαν από τον browser σας

ειδήσεις
μέχρι στιγμής κάλυψη διαδηλώσεων και θεμάτων

επικοινωνία

.: ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ :.
98 FM
1431AM
radio revolt
radio katalipsi
radio radiourgia
105fm
Αυτόνομο Ράδιο Ιωαννίνων
Ραδιοφράγματα
raDiopaRasita!
.: ΑΛΛΑ SITE :.
Contra Info
Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και έντυπου υλικού
Skytal.es
.: ΑΛΛΑ IMC(s) :.

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
south africa

Asia
japan
india
korea
philippines

Canada
maritimes
quebec

Europe
abruzzo
alacant
antwerpen
athens
austria
barcelona
belarus
bordeaux
bristol
brussels
bulgaria
calabria
emilia-romagna
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
liguria
lille
linksunten
lombardia
london
madrid
malta
marseille
nantes
napoli
netherlands
nice
northern england
norway
nottingham
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
piemonte
portugal
roma
romania
russia
scotland
sverige
switzerland
torun
toulouse
ukraine

Latin America
argentina
bolivia
chiapas
chile
chile sur
cmi brasil
cmi sucre
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
uruguay
venezuela

Oceania
aotearoa
melbourne
perth
sydney

United States
arizona
austin
austin indymedia
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
chicago
colorado
columbus
hawaii
houston
hudson mohawk
los angeles
michigan
philadelphia
rochester
rogue valley
saint louis
saint-petersburg
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa cruz, ca
seattle
urbana-champaign
washington dc
western mass
worcester

West Asia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
fbi/legal updates
mailing lists
process & imc docs

συνεισφέρετε νέο άρθρο | στείλτε το άρθρο με e-mail

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες | συζήτηση πάνω σε αυτό το αρθρο
1456823
Κείμενο 4 Αναρχικών συλληφθέντων για τη διπλή ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης
από 4 Κοζάνης 15:56, Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013
θεματικές: Κρατική καταστολή - Κοινωνικός έλεγχος \ Πολιτικοί κρατούμενοι

Κείμενο 4 Αναρχικών συλληφθέντων για τη διπλή ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης.

Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: keimeno_4_kozani_listeia.pdf (application/pdf)

 

   Οι μέρες μας περνάνε, οι νύχτες μας δεν περνάνε.

   Τρέχουμε προς τη διαφυγή μας, ενώ γύρω μας εξελίσσεται ένα κανονικό ανθρωποκυνηγητό. Πίσω μας μία ζωή προκαθορισμένη, χαραγμένη από τα χέρια των κυρίαρχων, με στόχο να εσωτερικεύσουμε την υποταγή ως αντικειμενική συνθήκη, να νομιμοποιήσουμε ηθικά συστήματα νόμων και κανόνων, να εξισώσουμε το άτομο με μία στατιστική λογική αριθμών. Μπροστά μας ο κόσμος των «ουτοπικών» μας φαντασιώσεων που κατακτιέται μόνο με βία. Μία ζωή, μία πιθανότητα και αποφασιστικές επιλογές.

   Κοίτα το κενό ανάμεσα στα σύννεφα και πήδα, γιατί ποτέ η πτώση δεν υπήρξε πιο σίγουρη επιλογή.

   Την Παρασκευή 01.02, μαζί με ομάδα συντρόφων, προχωρήσαμε στη διπλή ληστεία της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομείου στο Βελβεντό Κοζάνης. ¶ποψή μας είναι πως έχει κάποια ουσία να αναλύσουμε σε ένα βαθμό το επιχειρησιακό κομμάτι της ληστείας. Κυρίως για να αναδειχθούν όλες οι πτυχές της επίθεσης, οι επιλογές που κάναμε, τα λάθη που διαπράξαμε και οι λόγοι που μας οδήγησαν σε αυτά:

   Το πρωί της Παρασκευής λοιπόν, επιτεθήκαμε στους δύο στόχους χωρισμένοι σε δύο ομάδες. Επιδίωξή μας από την αρχή ήταν να πάρουμε τα χρήματα και από τα δύο χρηματοκιβώτια, όπως και έγινε. Κατά τη διάρκεια της διαφυγής μας, μία σειρά από ατυχή γεγονότα και λανθασμένους χειρισμούς, οδήγησαν στην έκθεση τόσο του οχήματος μας, όσο και στην κατεύθυνσή μας στην αστυνομία.

   Λόγω του αστυνομικού κλοιού που σχηματίστηκε αυτόματα, ο σύντροφος που οδηγούσε το διαμορφωμένο εξωτερικά σαν ασθενοφόρο βαν, αναζητούσε διεξόδους διαφυγής για την ομάδα που έκανε τις ληστείες. Στην προσπάθειά του αυτή, έκανε το λάθος να περάσει τρεις φορές από όχημα των μπάτσων, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ύποπτος. Ακολούθησε καταδίωξη και μετά, λόγω άγνοιας της περιοχής στην οποία κατέληξε, έφτασε σε τέσσερα αδιέξοδα στους χωματόδρομους των ορυχείων, με αποτέλεσμα στο τελευταίο να περικυκλωθεί και να μην έχει πια κανένα ουσιαστικό περιθώριο διαφυγής. Έτσι, αφού έκαψε το βαν, τον συνέλαβαν. Με αυτές τις εξελίξεις και ενώ ο σύντροφός μας με το όχημα διαφυγής βρισκόταν ήδη στα χέρια των μπάτσων, το εύρος των επιλογών μας μειώθηκε σημαντικά.

   Αποφασίσαμε, λοιπόν, να σταματήσουμε το πρώτο διερχόμενο όχημα, καθώς θα εξασφάλιζε μία πιο ασφαλή διαφυγή για εμάς και τους συντρόφους μας. Το μείζον ζήτημα σε αυτή τη συνθήκη ήταν να μη γίνει γνωστό στους μπάτσους το νέο όχημα διαφυγής των συντρόφων μας, οπότε αποφασίσαμε να κρατήσουμε τον οδηγό στο βαν μαζί μας, μέχρι να βρούμε έναν τρόπο διαφυγής και για εμάς. Κάπου εκεί υπήρξε και η συνάντησή μας με ένα περιπολικό που εξελίσσεται σταδιακά σε άγρια καταδίωξη ως την πόλη της Βέροιας με τις περισσότερες δυνάμεις αστυνομίας, που υπήρχαν στη περιοχή, πίσω μας. Προφανώς δε διανοηθήκαμε στιγμή να χρησιμοποιήσουμε τον συγκεκριμένο όμηρο ως ανθρώπινη ασπίδα(δεν θα είχαμε π.χ. πρόβλημα αν είχαμε τον διευθυντή μίας τράπεζας), άλλωστε η αστυνομία δε γνώριζε την ύπαρξή του. Εν τέλει, λειτούργησε ως ανθρώπινη ασπίδα για τους μπάτσους εν αγνοία τους, καθώς αποτέλεσε την αιτία που δε χρησιμοποιήσαμε τα όπλα μας για να απεμπλακούμε. Γιατί η συνείδησή μας και ο αξιακός μας κώδικας δε μας επιτρέπουν να ρισκάρουμε τη ζωή ενός τυχαίου ανθρώπου που βρέθηκε μαζί μας παρά τη θέλησή του.

   Στο σημείο αυτό θέλουμε να καταστήσουμε σαφές, ότι τα όπλα δεν τα είχαμε για εκφοβισμό, αλλά ως εργαλείο σε περίπτωση συμπλοκής μας με μπάτσους. ¶ρα, λοιπόν, ο λόγος που τελικά δεν πράξαμε όπως αναλογούσε, ώστε να διαφύγουμε, ήταν μία συνθήκη στην οποία βρεθήκαμε από λανθασμένο χειρισμό.

   Η μόνη εκδοχή διαφυγής πλέον ήταν η ταχύτητα και η προσπάθειά μας να κερδίσουμε απόσταση με το όχημα μας από τους μπάτσους που μας καταδίωκαν. Βέβαια η, πόλη της Βέροιας δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο και έτσι σύντομα εγκλωβιστήκαμε σε ένα στενό με αποτέλεσμα τη σύλληψή μας. Κατά τη διάρκεια της σύλληψής μας, το μόνο που δηλώσαμε από την αρχή ήταν ότι ο άνθρωπος που είχαμε μαζί μας δεν είχε καμία σχέση με τη ληστεία και εμάς. ΠαρΆ όλα αυτά οι μπάτσοι συνέχιζαν να τον χτυπάνε και αυτόν, τουλάχιστον για όσο είχαμε οπτική επαφή μαζί του.

   Η παραπάνω αφήγηση δεν γίνεται στα πλαίσια της επίδειξης και της αυτοπροβολής, αλλά για να αντιστρέψουμε την παρακαταθήκη μίας άνευ μάχης σύλληψης που οι συνθήκες μας οδήγησαν.

 

*  *  *  *  *

 

   Η αφήγηση τελειώνει στα κεντρικά της αστυνομίας στη Βέροια, όπου ακολουθησε πολύωρος βασανισμός τριών από εμάς από τα γουρούνια της αστυνομίας. Οι τακτικές γνωστές και αναμενόμενες: κουκούλα, δέσιμο με χειροπέδες πισθάγκωνα και ξύλο.

   Θεωρούμε αυτονόητο πως ανάμεσα σε εμάς και το σύστημα υπάρχει μία σαφής διαχωριστική γραμμή που αποτυπώνει τον πόλεμο μεταξύ δύο κόσμων. Τον κόσμο της κυριαρχίας, της καταπίεσης και της υποδούλωσης και τον κόσμο της ελευθερίας που δημιουργούμε και κρατάμε ζωντανό μέσα από την αδιάκοπη πάλη με την εξουσία.

   Σε αυτόν τον πόλεμο τα γουρούνια της αστυνομίας αποτελούν μόνιμο στόχο των αναρχικών ανταρτών ως εμπροσθοφυλακή και κατασταλτικός βραχίωνας των μηχανισμών της κυριαρχίας. Για αυτό θεωρούσαμε τη στάση των μπάτσων απέναντί μας αυτονόητη. Αν το κράτος δε μας πολεμούσε, τότε θα είχαμε ένα καλό λόγο να ανησυχήσουμε. Τα βασανιστήρια ως μέθοδος ήταν, είναι και θα είναι ένα όπλο στη φαρέτρα της εκάστοτε εξουσίας. Εμείς, φυσικά, σαν αναρχικοί, αρνούμαστε να χρησιμοποιήσουμε μεθόδους βασανισμού απέναντι στους εχθρούς μας και προτάσσουμε την αξιοπρεπή πρακτική των πολιτικών «εκτελέσεων», καθώς δε θέλουμε να αναπαράγουμε τη σαπίλα του κόσμου τους αλλά να την εξοντώσουμε.

   Η άποψη που θέλει τους αγωνιστές βορά στα νύχια των κατασταλτικών μηχανισμών εσωτερικεύει την αντίληψη της ήττας στους κόλπους των ανατρεπτικών κύκλων. Είναι η αποδοχή μίας αντίληψης περιορισμού του πολέμου εναντίων των εχθρών της ελευθερίας, στα πλαίσια αποδοχής της αστικής κοινωνικής ηθικής και νομιμότητας. Και για να μην παραξηγούμαστε, η παραπάνω νύξη αφορά σε ανακοινώσεις τύπου ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α ή Α.Κ., που συμβάλουν περισσότερο στο ρεφορμισμό παρά στη ριζοσπαστικοποίηση. Περιττό να αναφερθούμε σε δημοσιογράφους, το ΣΥΡΙΖΑ και λοιπά κομμάτια του συστήματος που με «φιλικές» ανακοινώσεις προς εμάς επιχειρούν να επαναπροσεγγίσουν όσες συνειδήσεις ξεκινούν να αποκλίνουν από τις νόρμες, εξυπηρετώντας έτσι τη σταθεροποίηση του καθεστώτος.

   Τώρα, όσον αφορά στην αντιμετώπιση των πρακτικών βασανισμού, για εμάς η απάντηση βρίσκεται στην πολυμορφία. Η ανάδειξη συγκεκριμένων γεγονότων μέσα από δράσεις αντιπληροφόρησης όπως προκυρήξεις, αφίσες, συγκεντρώσεις, πορείες κ.τ.λ. είναι σίγουρα αναγκαία, ώστε όλο και περισσότεροι άνθρωποι να οδηγούνται σε μία διαπίστωση. Μία διαπίστωση που δε χωράει «μεμονωμένα περιστατικά» ή «εκδικητικές συμπεριφορές» αλλά οδηγεί στην αντίληψη ότι η φυσική βία ήταν πάντοτε μέσο καταστολής και ελέγχου από την εξουσία. Αποτελεί το κομμάτι του πολέμου μεταξύ κυριαρχίας και εξέγερσης.

   Όσο βέβαια εξαπλώνεται το μήνυμα αυτό, άλλο τόσο πρέπει να εξαπλώνεται και ένα μήνυμα τρόμου προς τους εκ φύσεως βασανιστές, τους μπάτσους. Για να μη χτυπάνε οι μπάτσοι δεν έχουν νόημα οι ενδοσυστημικές καταγγελίες και οι δικονομικές διαδικασίες, που συνεπάγονται εκπτώσεις και άτυπη αποδοχή της δικαστικής ή δημοσιογραφικής εξουσίας. Χρειάζεται αντίσταση× και η αντίσταση πρέπει να έχει και βίαιες μορφές. Γιατί μία επίθεση στους μπάτσους, όχι μόνο της Βέροιας, είτε με πέτρες, είτε με μολότωφ, είτε με όπλα, τους οδηγεί αδιαμφησβήτητα στο να επανεξετάσουν τις επιλογές τους, μετρώντας τις πληγές τους πριν ξανασηκώσουν χέρι. Γιατί όπως πολύ σωστά έχει ειπωθεί, οι εχθροί έχουν όνομα και διεύθυνση.

 

*  *  *  *  *

 

   Δε θα αναφερθούμε αναλυτικά στο ρόλο των τραπεζών, ούτως ή άλλως στην εποχή που ζούμε είναι γνωστός στον καθένα. Η ύπαρξή τους είναι μία διαρκής ληστεία. Για εμάς, ως αναρχικούς, αποτελούν στόχο για κάθε μορφή επίθεσης: εμπρηστική, βομβιστική, ληστρική. Βέβαια, πολύς λόγος έγινε για την υπόθεσή μας και σίγουρα υπάρχει ανάγκη να αναστρέψουμε το κλίμα. Να χτυπήσουμε τη διαρκή επιχείρηση απονοηματοδότησης της επιλογής μας και να αναδείξουμε τη σαπίλα της κοινωνιολογικής προσέγγισης και του ψευτοανθρωπιστικού υπόβαθρου, που λόγω ηλικίας θέλησαν να προσδώσουν.

   "Παιδιά της διπλανής πόρτας και χτυπάνε τράπεζα. Γιατί;"

   Γιατί η ληστεία είναι μία συνειδητά πολιτική πράξη. Δεν αποτελεί το επόμενο στάδιο μίας ανήσυχης εφηβικής περιόδου, φιλοδοξίες για προσωπικό πλουτισμό, ούτε φυσικά είναι αποτέλεσμα της δήθεν τεμπελιάς μας. Περιέχει όμως την επιθυμία να μη δεσμεύσουμε τις ζωές μας στη στυγνή εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας. Την άρνησή μας να γίνουμε γρανάζια οικονομικών συμφερόντων. Την αντίστασή μας στην επέλαση της ψυχικής κα αξιακής χρεοκωπίας του κόσμου τους.

   Είναι σαφές για εμάς ότι δεν αρνούμαστε τη δημιουργικότητα μέσα στις κοινότητές μας. ¶λλωστε, η οργάνωση μίας ληστεία απαιτεί καί πνευματική καί υλική εργασία. Αρνούμαστε όμως να υποδουλώσουμε τη δημιουργικότητά μας στον κόσμο της παραγωγής και αναπαραγωγής της εργασίας. Βέβαια, για εμάς λίγη ουσία θα είχε η άρνηση της μισθωτής σκλαβιάς αν δεν εργαζόμασταν παράλληλα και για την καταστροφή της. Είμαστε αμετανόητοι αναρχικοί και δεν επιζητάμε συμπάθεια, συμπόνια ή κατανόηση επειδή πράξαμε «λάθος» σε ένα «λάθος» κόσμο. Επιδιώκουμε τη διάδοση των προταγμάτων μας και των πρακτικών μας και θα το παλέψουμε μέχρι την τελευταία μας λέξη, μέχρι την τελευταία μας σφαίρα.

 

*  *  *  *  *

 

   Κάθε μας επιθετική πράξη, είναι και μία στιγμή του συνολικού επαναστατικού πολέμου που διεξάγεται σε όλα τα επίπεδα. Τα χρήματα από αυτή τη ληστεία δεν είχαν προορισμό τον επίπλαστο καταναλωτικό παράδεισο. Είναι απλά το εργαλείο για να κινηθεί κάθε μορφή αγώνα. Από την εκτύπωση προκυρήξεων μέχρι την αγορά όπλων και πυρομαχικών, για τη χρηματοδότηση των παράνομων υποδομών άμυνας και επίθεσης. Από την ενοικίαση των παράνομων σπιτιών μας μέχρι την προμήθεια εκρηκτικών για να τινάξουμε στον αέρα την κοινωνική ειρήνη.

   Ο σκοπός είναι η διάχυση της άμεσης δράσης ενάντια στη γενικευμένη συνθήκη της αιχμαλωσίας που βιώνουμε. Είτε αντάρτικα, είτε ανοιχτά και κατά μέτωπο, με όποιο τρόπο ο καθένας εκτιμά ότι είναι πιο γόνιμο και αποτελεσματικό, με όποιο τρόπο διατίθεται και γουστάρει κάθε άτομο και κάθε συλλογικότητα που συμβάλει στον αγώνα. Πάντα στόχος κάθε μας κίνησης, κάθε αντάρτικης επίθεσης είναι η εξάπλωση της επαναστατικής συνείδησης. Για να σταθούμε συνειδητά απέναντι στον κόσμο της καθολικής υποδούλωσης, απέναντι σε έναν διαρκώς εξελισσόμενο εχθρό που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη, η μάχη για την ελευθερία και η προσπάθεια να προσδώσουμε μαχητικά χαρακτηριστικά σε κάθε πτυχή του αναρχικού αγώνα είναι γόνιμη και αναγκαία.

   Γιατί η αναρχία δεν μπορεί ποτέ να γίνει ευχάριστη ιδέα μέσα στον καθολικό κόσμο της υποταγής, παρά βρίσκεται σε αδιάκοπη σύγκρουση μαζί του.Δεν μπορεί να περιοριστεί ούτε σε ακίνδυνες και δημοκρατικά αποδεκτές εκδηλώσεις, ούτε σε φετιχισμούς των μέσων, αλλά συνιστά μία αδιαίρετη ολότητα κάθε μορφής αγώνα. Το κάθε άτομο ή ομάδα, ανάλογα με τις επιθυμίες, τις διαθέσεις και το σκεπτικό του,  συμβαλει με όποιον τρόπο γίνεται στη συνέχιση του αγώνα.Αναρχία είναι ο τρόπος μας να οργανωνόμαστε, να ζούμε και να παλέυουμε. Είναι η οργάνωση χωρίς περιορισμούς, είναι η αδιάκοπη πάλη. Είναι η ακραία συντροφικότητα που βιώνουμε στις εξεγερμένες κοινότητες απέναντι στο σάπιο κοινωνικό οικοδόμημα.

   Κλείνοντας θα θέλαμε να χαιρετίσουμε όλους τους συντρόφους που δραστηριοποιήθηκαν. Κολλώντας αφίσες, φωνάζοντας συνθήματα, οργανώνοντας συγκεντρώσεις, βγάζοντας κείμενα αλληλεγγύης (μέσα και έξω από τη φυλακή). Σε αυτούς που αυτή τη στιγμή ετοιμάζουν τις επιθέσεις τους.

 

Υ.Γ.1 Θέλουμε ακόμα να στείλουμε την αλληλεγγύη μας στον απεργό πείνας Σπύρο Δραβίλα ο οποίος δίνει μία επίπονη και σκληρή μάχη για μία ανάσα ελευθερίας. Καλή δύναμη.

Υ.Γ.2 Πριν λίγο καιρό σκοτώθηκε σε μία τυχαία συμπλοκή ο σύντροφος Riyano στην Ινδονησία. Ο Ryo ήταν αναρχικός που μέσα από τη δράση του προωθούσε τη διεθνή αλληλεγγύη. Τώρα ακόμα και αν λείπει από τις εχθροπραξίες που προκαλούμε ενάντια στο υπάρχον, είμαστε σίγουροι ότι κοιτάμε πάντα προς το ίδιο αστέρι, το αστέρι της αναρχικής διαρκούς εξέγερσης. Τιμή στο σύντροφο RIYANO.

 

                                                                        Oι αναρχικοί:

                                                                        Νίκος Ρωμανός

                                                                        Δημήτρης Πολίτης

                                                                        Ανδρέας-Δημήτρης Μπουρζούκος

                                                                        Γιάννης Μιχαηλίδης


 
Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

συζήτηση πάνω σε αυτό το αρθρο
1456879
Το κείμενο στα Αγγλίκα
από Anonymous 0:19, Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

 

The days go by,the nights do not.

We run towards our while a literal manhunt goes on around us.Behind us a life which is preconcerted by our rulers,with the sole purpose of the internalization of our subjection,for our allowance of "moral" laws and rules,for the comparison of a human being to a statistic and a number.Before us, a world which our visions of "utopia" can only conquer through violence.A life,a chance and decisive choices.

Look at the gap between the clouds and jump,for the fall is has never before been the surest choice.

on friday the first of february ,along with a team of comrades ,we carried out the double robbery of the agricultural bank of greece and the post office in velvento,kozani.We believe there is a reason to to analyze the operational standpoint of the robbery.Mainly to reveal all aspects of the attack,our choices,our mistakes,and what led us to making them:

On the morning of friday we proceded with our attacks in two teams.Our plan from the start was to take the money from both safes,which we did.During our escape a series of unfortunate events and wrong handling of the situation,led to the revealation of our vehicle and our direction to the police.

Due to the perimeter the police maintained,the comrade who was driving the van which was disguised as an ambulance was seeking for escape routes for the team that carried out the robbery.During all this he made the mistake of passing the same location three time which was in the line of sight of the police,this led him to be considered a suspect.This concluded with a pursuit of the van,later due to the area which he was in being unknown to him,he reached four dead ends the last of which was surrounded by police,effectively erasing any chance of escape.After burning the van he was arrested.With all this having happened and our comrade who was in possesion of our escape vehicle being in police custody our choices of escape were narrowed down drastically.We decided to stop the first oncoming car and use it as our escape method.The main reason for this choice was to ensure our escape vehicle was not compromised by the police so we decided to keep the driver of the car with us,until we found how we could escape.A little after this we encountered a cop car which gradually led to a pursuit by police till the city of veria at which point most of the areas police forces were behind us.Obviously we never considered even for a second to use our hostage as a huma shield (we had no problem for example doing the same to a bank manager),anyway the police did not know about him.In the end he became a human shield for the police unbeknownst to them,because he was the reason we did not use our firearms to disengage.Because our conscience and our morals did not allow us to risk the life of a stranger and an innocent person who ended up with us without his own will.

At this point we want to make it clear that we did not carry weapons with the intention of striking fear in anyone ,but as tools to use to our advantage in the chance that we were met with police forces.So the reason we did not act as we intended was that the situation we were in was due to our wrong managment of the situation.

Our only chance of escape in the end was our speed and our effort to gain distance from the cops that were in pursuit of us.However the city we were in was not such as to allow us to do this which ended up in our arrest.During our arrest the only thing we stated was that the person who was with us in the car had nothing to do with the robberies and with us.Nevertheless the police continued hitting him too,at least as long as we had eye contact with him.

This naration of the incident has not been made for us to be on the spotlight or to show off but for the sole reason of showing the conditions of our arrest and why we did not resist.

                                             

The conclution takes place in the police prescint of veria,where a long torture ensued on three of us by pigs of the police force theirtactics are known and expected: bagged,handcuffed behind the back and beat.

We consider obvious that there is a line between us and the system which reveals a war between two different worlds.The world of rulers,oppression and enslavement and the that of freedom which we create and maintain through our ceaceless fight with the power.

In this war the the police's pigs are permanent targets of anarchist guerillas as they are the vanguard and pivotal in the repressive mechanisms of sovereignty.For this reason we considered the polices actions against us a given.If the state did not fight us,then we would have a good reason to be anxious.Torture  was,is and will always be a primary method used by any given form of state or power.We as anarchists refuse to use such methods on our enemies and prefer the dignified political "executions",because we do not want to mimic their digusting world but to destroy it.The fighters' beliefs are far off from those that the media and the supossed "radicals" and statements by political parties such as SYRIZA and ANTARSYA which contribute  more to reform than to radical thinking,political parties like these who try to be "friendly" to our cause are only trying to orient consciences who have drifted off from the social norms aiding the stabilization of the state.

Now, as for the practises of torture,the answer lies in diversity.The revealation of certain events through declarations,posters,demonstrations are needed so that more people can come to a conclusion.A conclusion that doesn't allow for "isolated incidents" and "vengeful interntions" but that violence has always been a method of repression and oppression.It IS the war between dominance and rebellion.

The more this message spreads,the more the feeling of terror must spread to the oppressors,to the cops.For cops not to be violent there must be a disturbance in the system.There needs to be a resistance and resistance needs to have violent forms too.Because the resistance against cops (not only those of veria),with rocks,molotov cocktails or weapons undeniably leads them to reconsider their choices,counting thier injuries before they attemp to use violence again.For the exact reason that is that enemies have a name and an address.

 

 

We wont analytically adress the role of banks,either way in our time it is clear to all of us.Their existence is a constant robbery.For us, for anarchists,they constitute targets for any form of attack wether it be arsonry,robbery or bombing.Of course,our case has been made a big deal and we fealt a need to change the pace.To strike the constant effort to misinterpret our motives and to reveal the rotten social and pseudo-humanitarian form of this age,which they tried to impart due to our  ages.

"kids next door and they strike a bank.Why?"

Because a robbery is a clearly political practice.It is not the product of a frustrated post-pubescent period,ambitions of enrichment,especially not of our supposed laziness.It is in fact our desire to not commit ourselves to a brutal life of wage labour.Our refusal to become cogs of economic interests.Our resistance to their onslaught of the psychological and decaying worth of their world.

It is clear to us that we do not deny the creativity within our society.Moreover the organization of a robbery depends on both spiritual and psysical work.We refuse however to surrender our creativity to a world of production and reproduction of labour.However, it means little to us to deny a world of slave labour while not working on dismantling it.We are unremorsefully anarchists and we do not seek sympathy,compassion or understanding because we acted "wrong" in a world that is "wrong".We seek the spreading of our messages and our practices,and we will fight for them till our last words,our last bullet.

Every aggressive action,is an instance of the revolutionary fight on every level.The money gained from these actions were not meant for meaningless consumption but to strenghten our cause in every way possible.

The purpose is to strengthen direct action aimed against this age of slavery we live in.Either guerilla style ,or all out,whichever each persons thinks is best,any way someone chooses to help our cause.Our motive for every move our every guerilla tactic is to spread the revolutionary conscience.To stand against universal enslavement,against a constanly evolving enemy which scans and filters all in its past.The fight for freedom and our efforts to impart a fighting characteristics to every aspect of the anarchist movement is necessary.

Because anarchy can never be a pleasent idea in a society of universal subjection.But it is in constant conflict with it.It can never take part in peacful and democraticaly approved events,or fetishisms of the media,but it constitutes a undivided being of constant conflict.Every person,every group of people help in whichever way the want,whichever way they choose to ensure our cause remains strong.Anarchy is our method of organizing ourselves,of living and of fighting.It is organization without limits,it is the never ending fight.It is extreme fellowship we live through in our revolting communities against the rotten social structure.

In conclusion we want to say hello to all our comrades which acted.With posters,shouting slogans,organizing events,writing texts (in and out of prison).And to all those who are now planning their attacks.

 


 
1456888
άλλη μια μετάφραση στα αγγλικά (in english)
από @ 1:15, Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

μεταφράστηκε απ' ότι φαίνεται, δυο φορές

 

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1456870

 

http://blog.occupiedlondon.org/2013/02/12/text-by-the-4-arrested-anarchists-concerning-the-double-robbery-in-velvento-kozani/


 
1456899
traduzione italiano del comunicato dei 4 anarchici arrestati a kosani per la doppia rapina
από italiko keimeno me dior8wseis an 8elete kateb 5:12, Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

 

      I nostri giorni passano, le nostre notti non passano.

 

    Stiamo correndo verso la nostra fuga, mentre intorno a noi si sta svolgendo una propria caccia all'uomo. Alle nostre spalle una vita predeterminata , incisa dalle mani dei dominanti , con l'obbiettivo di interiorizzare la sottomissione come un concetto concreto , di legittimare sistemi morali di leggi e regole e di uguagliare la persona a un senso statisticο numerico. Davanti a noi il mondo delle nostre fantasie utopiche che si conquista solo con la violenza. Una vita , una possibilità e scelte decisive.

 

     Guarda il buco tra le nuvole e salta , perché mai come ora la caduta è stata la scelta più sicura.

 

   Venerdì 1 feb., insieme a un gruppo di compagni, abbiamo effettuato la doppia rapina della banca agrotiki (AGROTIKI TRAPEZA) e delle Poste a Velvedo di Kosani. Secondo la nostra opinione , nell' analizzare la parte operativa della rapina fino ad un certo punto , esiste qualche senso.Principalmente per mostrare tutti gli aspetti del nostro attacco , le scelte che abbiamo fatto, gli errori che abbiamo commesso e i motivi che ci hanno portato a essi:

   Il venerdì mattina abbiamo attaccato due bersagli divisi in due squadre. L'obbiettivo era di prendere i soldi da entrambi le casseforti , come è stato fatto. Durante la fuga , una serie di avvenimenti inconsiderati e gestioni errate , hanno fatto si che il nostro veicolo desse nell'occhio cosa che ha comportato l'intuizione della nostra direzione dalla polizia.

   A causa dell' accerchiamento della zona dalla polizia il nostro compagno che guidava il furgoncino trasformato esteriormente in ambulanza , cercava vie di fuga per il gruppo che faceva le rapine. Nei suoi tentativi, ha sbagliato a passare 3 volte davanti a un veicolo della polizia creando così sospetto. Di seguito è iniziato l'inseguimento che a causa della mancata conoscenza della zona dove si è diretto , lo ha portato a 4 vicoli cechi, nelle strade delle miniere dove nell'ultima strada è stato circondato non avendo nessun modo di fuggire. Così dopo aver messo fuoco al furgoncino lo hanno arrestato. Con questi sviluppi e mentre il nostro compagno con la macchina di fuga stava già nelle mani degli sbirri , la nostra gamma di scelte si 'e ridotta significativamente.

 

   Allora abbiamo deciso di fermare il primo veicolo passante visto che questo avrebbe garantito un fuga più sicura per noi e per i nostri compagni. La questione fondamentale in questo caso era di non rendere noto agli sbirri il nuovo veicolo di fuga dei nostri compagni , e così abbiamo deciso di trattenere l'autista nel furgoncino insieme a noi , fin che trovavamo una via di fuga anche per noi. Quasi a quel punto c'è stato l'incontro con una volante che gradualmente si è sviluppato in un inseguimento pesante fino alla città di Veria con la maggior parte delle forze della zona dietro a noi. Ovviamente non abbiamo pensato neanche per un attimo di usare questo ostaggio come scudo umano (non avremmo avuto nessun problema se per esempio tenessimo il direttore di una banca) , visto che la polizia non sapeva della sua esistenza. Alla fine ha funzionato come scudo umano per gli inconsapevoli sbirri , dato che è stato la causa per non usare le nostre armi per disimpegnarsi. Perché la nostra coscienza e i nostri valori non permettono di rischiare la vita di una persona qualsiasi che si è trovato insieme a noi contro la sua volontà.

 

  A questo punto vogliamo rendere chiaro che non avevamo le armi per creare intimidazione ma come strumento in caso di un conflitto con gli sbirri. Cioè il motivo che alla fine per il quale non abbiamo fatto il dovuto per fuggire è la situazione nella quale ci siamo trovati a causa di gestioni errate.

 

  L'unica soluzione di fuga ormai era la velocità e il tentativo di guadagnare distanza con il nostro veicolo dagli sbirri che ci stavano inseguendo. Certo pero la città di Veria non si presta per una cosa del genere e così presto ci siamo intrappolati in un vico con il risultato del nostro arresto.Durante l'arresto l'unica cosa che abbiamo dichiarato fin dall' inizio era che la persona che avevamo insieme a noi non era stato coinvolto nè con nella rapina , e né con noi. Anche se gli sbirri hanno continuato a pestare anche a lui, almeno fino a quando abbiamo avuto contatto visivo con lui.

 

  La narrazione sovrastante non è stata fatta per mostrarsi o per autoaffermarsi, ma per invertire questa eredità di un arresto senza battaglia nel quale le condizioni ci hanno guidato.

 

 

  La narrazione finisce nella centrale della polizia di Veria dove sono seguite torture per ore contro tre di noi dai porci della polizia. Le tattiche conosciute e attese: cappuccio , legati a manette con le mani dietro la schiena e pestaggio.

   Consideriamo ovvio che tra noi e il sistema esiste una chiara linea separativa che descrive la guerra tra due mondi. Il mondo del dominio , della repressione e del asservimento e il mondo della libertà che creiamo e manteniamo vivo tramite la costante lotta contro il potere.

  In questa guerra i porci della polizia sono un regolare bersaglio dei guerriglieri anarchici, come avanguardia *(in senso militare) e mano repressiva dei meccanismi del dominio. Per ciò consideriamo la loro posizione di fronte a noi ovvia. Se lo Stato non ci combattesse , avremmo avuto un buon motivo per preoccuparci. Le torture come metodo era , è e sarà un arma nella faretra di ogni potere. Noi naturalmente come anarchici rifiutiamo di usare metodi di tortura contro i nostri nemici e prefissiamo la pratica dignitosa dell' assassinio politico , dato che non vogliamo riprodurre il marcio di questo loro mondo , ma sterminarlo.

   L'opinione che vuole quelli che lottano come preda per gli artigli dei meccanismi repressivi, interiorizza la percezione della sconfitta nel contesto dei giri sovversivi ,arrivando all' accettazione di una nozione di limitazione della guerra contro i nemici della libertà , compresa nel contesto dell' accettazione dell' etica sociale , civile e della legalità. Per non fraintenderci , l' affermazione sovrastante riguarda i comunicati di tipo ANT.AR.SY.A o A.K. (antiexousiatiki kinisi) che contribuiscono maggiormente al riformismo piuttosto che alla radicalizzazione. Riteniamo inutile riferirci ai giornalisti , al SYRIZA e alle parti rimanenti del sistema, che con comunicati ''amichevoli'' verso noi , cercano di riaprocciare le coscienze che iniziano a distaccarsi dalle norme, favorendo così la solidificazione del regime.

   Per quanto riguarda l'affronto delle pratiche di tortura, per noi la risposta si trova nella diversità.Mettere in evidenza vari argomenti tramite azioni di contro informazione come volantini , manifesti , presidi , cortei ecc. , è sicuramente utile , così sempre più persone arriveranno a una conclusione. Una conclusione personale che non contiene ''casi isolati'' o ''comportamenti vendicativi'' ma che porta a una percezione, che la violenza fisica è stata sempre usata come strumento repressivo e di controllo da parte del potere.Ed è questa la parte della guerra tra il dominio e la rivolta.

   Certo però che per quanto si espande questo messaggio , si deve espandere altrettanto un messaggio di terrore verso i torturatori di natura, cioè gli sbirri. Per far smettere di picchiare gli sbirri non hanno senso le denunce al interno del sistema  e i processi procedurali , i quali comportano compromessi e accettazioni informali del potere giudiziario e giornalistico. Serve la resistenza, e la resistenza deve avere aspetti anche violenti. Perché un attacco agli sbirri , non solo di Veria , con le pietre , con le molotov ,  con le armi , gli porterà senza dubbio a riesaminare le loro scelte , contando le ferite prima di alzare la mano di nuovo. Perché come molto bene è stato detto, i nemici hanno nome e indirizzo.

 

          

   Non ci riferiremo al ruolo delle banche analizzando , tanto nell' epoca in cui viviamo è conosciuto da chiunque; la loro esistenza è una costante rapina , per noi  come anarchici , sono un bersaglio adatto per ogni tipo di attacco: incendio, ordigni esplosivi , rapina. Hanno parlato tanto del nostro caso e c'è la necessità di invertire il clima. Dobbiamo battere l'operazione che tenta costantemente di rendere priva di senso la nostra scelta , e dobbiamo mostrare il marcio dell' approccio sociologico e del contesto falso-umanistico ,che a causa della nostra età ci è stato attribuito. 

            

                             '' Erano i ragazzi della porta accanto e hanno rapinato una banca. Perché? ''

 

    Perché la rapina è un atto politico cosciente. Non è una fase successiva di un'adolescenza turbolenta , o ambizione per ricchezza personale, e non è naturalmente un risultato della nostra finta pigrizia; contiene però la nostra voglia di non obbligare le nostre vite allo sfruttamento brutale del lavoro salariato, Il nostro rifiuto di diventare ingranaggi di interessi economici ,

la nostra resistenza alla marciante della bancarotta spirituale e dei valori del loro mondo.

   E' chiaro per noi che non neghiamo la creatività nelle nostre comunità dato che l'organizzazione di una rapina richiede lavoro spirituale e materiale , ci rifiutiamo però di asservire la nostra creatività nel mondo della produzione e della riproduzione del lavoro. Per noi comunque sarebbe stato poco significativo rifiutare il lavoro salariato se nel frattempo non lavorassimo per la sua distruzione. Siamo anarchici, non ci pentiamo e non abbiamo bisogno di simpatia , non chiediamo pietà o comprensione perché abbiamo ''sbagliato'' in un mondo ''sbagliato''. Cerchiamo di diffondere le nostre idee e le nostre pratiche e combatteremo fino all' ultima parola , fino all'ultimo proiettile.

 

 

 

   Ogni nostra azione offensiva , è un momento dell' intera guerra rivoluzionaria che si sta svolgendo a tutti i livelli. I soldi di questa rapina non avevano destinazione il falso paradiso consumistico. E' solo lo strumento per far muovere ogni tipo di lotta. Dallo stampare volantini fino l'acquisto di armi e proiettili , per finanziare le strutture illegali  di attacco e di difesa ,all' affitto delle nostre case illegali fino l'acquisto di esplosivi per far scoppiare in aria la pace sociale.

    Lo scopo è la diffusione dell' agire immediato contro la condizione generale di cattività che stiamo vivendo, o da guerriglieri o apertamente e frontalmente , con ogni modo che crede ognuno e che considera più fertile e efficace , con qualsiasi modo che si trova a disposizione e come piace a ognuno e a ogni collettività che contribuisce alla lotta; sempre l'obiettivo di ogni azione e di ogni attacco di guerriglia , è la diffusione della coscienza rivoluzionaria. Per metterci coscientemente di fronte al mondo dell' asservimento totale , di fronte a un nemico che continuamente migliora e che distrugge tutto nel suo passaggio. Di fronte a questo contesto , la battaglia per la libertà e il tentativo di attribuire caratteristiche combattive ad ogni aspetto della lotta anarchica è fertile e necessaria.

    Perché l'anarchia non potrà mai diventare una piacevole idea nel mondo della sottomissione , perché si trova sempre in una battaglia costante contro esso. Non si può limitare né in manifestazioni democraticamente accettabili e innocue , né nel feticismo dei mezzi ma consiste a un insieme inseparabile di ogni aspetto della lotta. Ogni individuo o banda rispetto ai loro desideri , le loro intenzioni e il pensiero proprio , contribuisce con ogni modo possibile alla continuità della lotta. L'anarchia è il nostro modo di organizzarci , di vivere e di combattere, è l'organizzarsi senza limitazioni, è la lotta inarrestabile,è stare tra i compagni e vivere esageratamente nelle nostre comunità ribelli contro la marcia struttura sociale.

    In conclusione vorremo salutare tutti i compagni che si sono dati da fare  , attaccando manifesti , urlando slogan , organizzando presidii , scrivendo comunicati di solidarietà (fuori e dentro il carcere). A tutti loro che in questo momento stanno preparando i loro attacchi.

 

    Ps.1. Vorremo ancora mandare la nostra solidarietà allo scioperante di fame Spyros Dravilas il quale sta dando una dolorosa e dura battaglia per un respiro di libertà.Forza.

    Ps.2. Poco tempo fa e stato ucciso in un conflitto il compagno Riyano in Indonesia. Ryo era un anarchico che tramite la sua azione diffondeva la solidarietà internazionale. Adesso anche se manca dagli attentati contro l'esistente, siamo sicuri che guardiamo sempre verso la stessa stella , la stella della inarrestabile rivolta anarchica. Onore al compagno RYIANO.

  

 

  Gli anarchici

 

  Nikos Romanos

  Dimitris Politis

  Andreas Dimitris Mpourzoukos

  Giannis Michailidis 

 

 
Κορυφή της σελίδας