συμπαραστέκομαι στους ανθρώπους του Εναλλακτικού Βιβλιοπωλείου

από Γιώργος Κυριακού


<p>Η προηγούμενη επιστολή ήταν σχόλιο που λογοκρίθηκε (ελπίζω για λόγους αρχής της λειτουργίας του ιντιμέντια) και αφορούσε επίθεση με πιο ήπιους όρους σε εκδήλωση του Άρδην στα Ιωάννινα, στις αρχές του Μάη. Κατάφεραν όμως και απαγόρευσαν εκδήλωση μιας δημοκρατικής οργάνωσης που απλά λέει και δυσάρεστα αυτονόητα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αναφέρεται σε δυσάρεστα αλλά πραγματικά γεγονότα μιας εθνικής ιστορικής αφήγησης που μετά τη δεκαετία του '90 είναι απλά απαγορευμένη και δακτυλοδεικτούμενη ως εθνικιστική-ρατσιστική-φασιστική+... Μιας οργάνωσης επίσης η οποία δεν έχει μπλοκάρει ποτέ και καμιά εκδήλωση, σεβόμενη πάντα το γενικό πλαίσιο ελευθερίας διακίνησης των ιδεών. Συνθήκη που θα έπρεπε πρώτοι εμείς οι αναρχικοί να υπερασπίζουμε. <br>Μέσα στην ίδια αυτή συνθήκη της ελεύθερης πάλης των ιδεών, που το λιγότερο πρέπει να σεβόμαστε, οφείλω να καταδείξω μια τραγική, μια ιδεολογική εκτροπή ή παρέκκλιση του αναρχικού χώρου. Πρόκειται για το φαινόμενο του αλλοεθνικισμού, δηλαδή μιας αντίληψης που υπερασπίζεται την "άλλη" εξωτερική πολιτική, την "άλλη" αφήγηση, του "άλλου" κράτους, της "άλλης" χώρας. Ο αλλοεθνικισμός λοιπόν ή ο "εθνικισμός από την ανάποδη" όπως συνηθίζουν να λένε σύντροφοι -δυστυχώς χωρίς να τον καταγγέλλουν ανοιχτά- έχει καταστεί ο πυρήνας της ιδεολογίας και της συνακόλουθης δράσης ενός μεγάλου (;) τμήματος του χώρου. Αν συνδυαστεί και το γεγονός μιας νοοτροπίας και συμπεριφοράς η οποία ταυτίζει κάθε τι το εθνικό (με αποκλειστικότητα στο εγχώριο) με το φασισμό, ρατσισμό, εθνικισμό+... τότε μιλάμε για τη δημιουργία μιας γενιάς αστυνομικών και μάλιστα νέων ανθρώπων, οι οποίοι στο όνομα της εναντίωσης σε αυτά που σιχαινόμαστε και πολεμάμε, πνίγει κάθε άλλη ιδέα. Είναι κρίμα που νέα παιδιά, με φανατισμό και μισαλλόδοξη βία υποβιβάζουν τόσο πολύ το δημόσιο χώρο. Είναι τραγικό το να μαθαίνουν σε έναν ύπουλο πόλεμο που τα επιχειρήματα να είναι το τελευταίο όπλο. <br>Είναι καιρός ώριμοι άνθρωποι από τον ελευθεριακό-αναρχικό-αντιεξουσιαστικό-αυτόνομο χώρο, άνθρωποι που έχουν δει πολλά, που έχουν κάνει τα λάθη τους, που έχουν φάει το σκατό τους, που έχουν αντιληφθεί τις χίμαιρες που καραδοκούν, άνθρωποι που έχουν υπερασπιστεί τις ιδέες τους και τις ιδέες των άλλων, να ορθώσουν ένα τείχος απέναντι σ' αυτήν την καταστολή εκ μέρους ενός ρεύματος που εκφράζεται ως αστυνομία σκέψης. Να εναντιωθούν στην επίθεση που έγινε στο "Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο" στο πλαίσιο υπεράσπισης της πάλης των ιδεών. Που για να υπάρχει αυτή χρειαζόμαστε και το διάβασμα. Το διάβασμα βιβλίων κι όχι συρραφές στα όρια ενός Α4 και κάποιας ατάκας που αποκτά στις μέρες μας διαστάσεις θεωρίας.<br>Κυριακού Γιώργος<br><br>Το σχόλιο που λογοκρίθηκε (<a href="/hidden/comments/1621818/">https://athens.indymedia.org/hidden/comments/1621818/</a>)<br>"Στο πόδι" λοιπόν ένα σχόλιο<br>1)Η συγκεκριμένη ενέργεια είναι λογοκριτική, αυταρχική και ηγεμονική. Επιβάλεται χωρίς να προκαλέσει διάλογο με βάση τα στοιχεία που έχει να αντιτείνει. Ταυτίζει τη Χρυσή Αβγή που είναι μια εγκληματική ναζιστική οργάνωση με μια δημοκρατική πατριωτική οργάνωση όπως το Άρδην. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με την εφαρμογή της κυρίαρχης ατάκας που έχει αποκτήσει διαστάσεις θεωρίας: όταν κοιμάσαι πατριώτης, ξυπνάς την επαύριον εθνικιστής και την μεθαύριον φασίστας. Βεβαίως αγνοεί την ιστορία εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ που αγωνίστηκαν για μια "ελεύθερη πατρίδα" και "πανανθρώπινη λευτεριά". Δηλαδή το πώς ο πατριωτισμός αυτών των επαναστατών δέθηκε με το διεθνισμό για τον οποίο αγωνίστηκαν. Όσοι έμειναν ακόμα με τα "ιερά" κείμενα του Στίνα βεβαίως αδυνατούν να διακρίνουν το ΕΑΜ από τα τάγματα ασφαλείας ή τις κατοχικές δυνάμεις, όπως άλλωστε έκαναν και τα κείμενα των συμφωνιών Λιβάνου-Καζέρτας υπό την καθοδήγηση των άγγλων και των άκαπνων της εξόριστης φιλομοναρχικής κυβέρνησης.<br>2)Η συγκεκριμένη ενέργεια αγνοεί τη διάκριση μεταξύ εθνικιστικού επεκτατισμού στην οποία έχει επιδοθεί η Τουρκία ήδη από το 1954 και τον αμυντικό πατριωτισμό του Άρδην. Αυτό βεβαίως έχει τις εφαρμογές του κι αλλού. Για αυτό βρίσκουμε "αγωνιστές" του τύπου "παλαιών πολεμιστών και Αφιόν Καραχισάρ" που εμμέσως επιχαίρουν τις σφαγές ελλήνων στη Μικρά Ασία. Αν βρεθούν στα διλήμματα (Ισραήλ-Παλαιστίνη) (Τουρκία-Κουρδιστάν) τι να λένε άραγε; Ας απαντήσουν. Θα έκαναν το ίδιο άραγε σε εκδήλωση για τον τουρκικό επεκτατισμό στα κουρδικά εδάφη ή για τον σιωνιστικό φασισμό που αφανίζει τους άραβες; Ιδού τα Ιωάννινα ιδού το πήδημα.<br>3)Η μικρασιατική εκστρατεία, η περίοδος δηλαδή "μικροϊμπεριαλισμού" της Ελλάδας έχει ξεχειλωθεί από όλες τις προδευτίζουσες μπάντες. Αυτές οι μπάντες λοιπόν που φτάνουν στο να χαίρονται για μια σφαγή που ξεπέρασε τα όρια της γενοκτονίας -αντίστοιχα με τους γκρίζους λύκους της γείτονος και το ΑΚΡ- αγνοούν ότι: Είχε ήδη διαπραχθεί η γενοκτονία των αρμενίων, είχε ξεκινήσει των ρωμιών (στον Πόντο) και ήδη κι από τη Φώκαια το '14. Θα ακολουθούσε το '22 η ολοκλήρωση της γενοκτονίας των ρωμιών και η γενοκτονία των ασσυρίων. Μετά το 1925 θα ξεκινούσε και η εθνοκάθαρση των κούρδων διαψευσμένων από τις υποσχέσεις του Κεμάλ. Αγνοούν επίσης ότι η εκστρατεία ήταν καθοδηγημένη από τους Άγγλους αλλά με έμψυχο υλικό απ' την Ελλάδα προκειμένου να χτυπηθεί ο Κεμάλ και να διατηρηθεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Φυσικά αυτή η συγχυσμένη "Μεγάλη Ιδέα" έχει τις εσωτερικές της ευθύνες και βεβαίως ο εγκληματικός ρόλος των αρχουσών τάξεων δίπλα σε αυτόν του ιμπεριαλισμού που κανοναρχεί στις κοινωνίες μας. Και είναι σαφές ότι το μοντέρνο εθνικό κράτος δίπλα στον ιμπεριαλισμό είναι οι αιτίες για αυτό το βάσανο που περνάμε για αυτό και είμαστε εναντίον. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι μπορούμε να τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι: δηλαδή την απελευθερωτική κίνηση των βαλκανικών λαών με τη διατήρηση του οθωμανικού ζυγού, έστω και με αυτά τα κυρίαρχα πρότυπα του εθνικού κράτους-άρχουσας τάξης με τα οποία είμαστε ενάντιοι. Πολύ δε περισσότερο που ο αλλοεθνικισμός, ένας "προοδευτικός" εθνικισμός υποστηρίζει τη θέση της άλλης χώρας. Έτσι έχουμε και αρνητές της ποντιακής γενοκτονίας, ας πούμε.<br>4)Αυτό λοιπόν που βλέπουμε σήμερα, ως συλλογικά υποκείμενα ενός ανταγωνισμού στο Αιγαίο, είναι ένα κράτος πετσοκομμένο που έχει γεννηθεί μέσα από μια απελευθερωτική κίνηση και ένα άλλο κράτος κληρονόμο μιας αυτοκρατορίας που αρχικά υιοθέτησε το παντουρκικό ιδεώδες μέσω γενοκτονιών (επεκτατισμός προς τα μέσα) και τώρα συνθέτει με το νεοοθωμανικό ιδεώδες (επεκτατισμός προς τα έξω). To να είμαστε ενάντια στο κράτος-κεφάλαιο ως θεσμό οργάνωσης της κοινωνίας δε σημαίνει ότι έχουμε την ίδια αντιμετώπιση σε κάθε περίπτωση, πολύ δε χειρότερο το να υποστηρίζουμε ένα άλλο κράτος (το αντίπαλο), όπως συμβαίνει με ένα αξιόλογο αριθμητικά τμήμα του χώρου που επιδίδεται στον αλλοεθνικισμό.<br>5) Ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση των ακτιβιστών-υποστηριχτών της σφαγής στο Αφιόν Καραχισάρ να μας πούνε τη θέση τους για το κυπριακό. Μέχρι στιγμής στο "χώρο" οι μοναδικές απόψεις που έχουν εκδηλωθεί είναι η υποστήριξη στην ιμπεριαλιστικής έμπνευσης ΔΔΟ για την Κύπρο. Ενδιαφέρουσα επίσης θα είναι και η τοποθέτηση των ακτιβιστών για το τι θα έκαναν σε περίπτωση εκδήλωσης ενός βιβλίου για τη "Μεγάλη Αλβανία", όπως αυτό που επιχείρησε στα Ιωάννινα ο επίσης ακτιβιστής Ταχίρ Βελίου και του απαγορεύτηκε η είσοδος.</p>

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License