Δίκη Ε.Ο.17Ν - Πρακτικά - Μέρα 40
Κατεβάστε το ως κείμενο
ΤΡΙΤΗ 6 ΜΑΪΟΥ 2003 (Μέρος 1o)

09:00 - 11:20

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ


ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλή σας ημέρα. Επαναλαμβάνεται η συνεδρίαση που έχει διακοπεί.

ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑΣ: (Εκτός μικροφώνου) Κύριε Πρόεδρε, οι κρατούμενοι κ. Τέλιος Κωνσταντίνος και κ. Ξηρός Σάββας δεν μπορούν να παραστούν στην αίθουσα για λόγους υγείας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν έχουμε εδώ πέρα τον κ. Αγιοστρατίτη. Επειδή εδώ ειδικώς έχουμε τον κ. Ξηρό ο οποίος δήλωσε ότι είναι ασθενής όπως και ο κ. Τέλιος σήμερα δεν μπορούν να ανέβουν επάνω. Επιτρέπεται η εκπροσώπηση από το συνήγορό τους. Οι γιατροί ζητήσαμε να έρθουν και οι δύο μαζί, παρακαλέσαμε. Να έρθουν οι γιατροί εδώ να ακουστούν. Να είναι και οι δύο να μας πουν, κυρίως αυτοί που έχουν σχέση με την ψυχική του κατάσταση. 13 του μηνός να ειδοποιηθούν και οι δύο γιατροί, ώρα 10:00.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε και τον Αρχιφύλακα της φυλακής επίσης.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να είναι και ο Αρχιφύλακας. Αυτός δεν λείπει. Ο κ. Σωτήριος Κραββαρίτης. «Ορκίζομαι να πω την αλήθεια».

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ορκίζομαι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ξέρετε για ποια περίπτωση μιλάμε, για την περίπτωση Saunders. Συνέβη κάποιο περιστατικό στην Κηφισίας 8/6/2000 πρωινές ώρες. Εσείς πού ήσασταν και τί ώρα ήταν τότε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ήταν περίπου 07:30-07:35, κάπου εκεί περίπου. Εγώ κατέβαινα την Κηφισίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πού μένετε εσείς;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Εγώ μένω Πετρούπολη. Κατέβαινα την Κηφισίας να πάω στην δουλειά μου το πρωινό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η οποία εργασία σας πού βρίσκεται;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Εργολάβος οικοδομών.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δουλεύατε εκείνη την ημέρα;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Φυσικά δούλευα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε ποιο μέρος;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Στα Ανω Ιλίσια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Στα Ανω Ιλίσια και έπρεπε να περάσετε από κει.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Πήγα στη Νέα Ιωνία να πάρω ένα μηχάνημα το οποίο είναι για την δουλειά μου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήταν ο δρόμος σας εκείνη την ημέρα.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Κατέβαινα το Ολυμπιακό Στάδιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε ποιο ρεύμα βρισκόσασταν; Σε αυτό που πήγαινε προς Αθήνα;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Στο ρεύμα που πήγαινε προς Αθήνα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε ποια λωρίδα κυκλοφορίας;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Εγώ ήμουν στη μεσαία λωρίδα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί αξιοσημείωτο εκείνη την ημέρα συνέβη που δεν συμβαίνει συνήθως όταν πηγαίνουμε στο δρόμο.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κατέβαινα εγώ την μεσαία λωρίδα λίγο πιο κάτω από το νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, 500 μέτρα στη διεύθυνση που πηγαίνει προς Αθήνα. Σε κάποια φάση είδα ένα μικρό μποτιλιάρισμα. Σταμάτησα εγώ το όχημά μου. Προφανώς πιο κάτω είχε κάποιο φανάρι και λέω «θα έχει κίνηση». Εκείνη την ώρα κοίταγα εγώ το κανάλι του ραδιοφώνου μου να αλλάξω κάποιο κανάλι να ακούσω τί κίνηση έχει, δηλαδή τις ειδήσεις.

Αντιλήφθηκα αριστερά μου κάποιο δίκυκλο με δύο άτομα. Δεν έδωσα σημασία. Εκεί όπως ρύθμιζα το κανάλι του ραδιοφώνου μου ακούω έναν πυροβολισμό. Αμέσως σηκώνω το βλέμμα μου και βλέπω εμπρός και αριστερά μου.....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπροστά από σας ποιο αυτοκίνητο ήταν;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μπροστά από εμένα ήταν άλλα αμάξια το οποίο δεν έδωσα σημασία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν δώσατε σημασία ποιος είναι.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Όχι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πόσα αυτοκίνητα πριν από σας αριστερά σας σταμάτησε το δίκυκλο.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Εμπρός και αριστερά μου ήταν του δολοφονηθέντος το αμάξι. Εμπρός μου, γύρω στο 1,5 μέτρο στην αριστερή λωρίδα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πολύ κοντά δηλαδή ήσασταν.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Πολύ κοντά, γύρω στο 1,5 με 2 μέτρα περίπου. Μια απόσταση ένα αμάξι που χωρίζει το άλλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επομένως βλέπατε.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούσατε τον πυροβολισμό. Σηκώσατε τα μάτια σας προς τα εκεί και τί ακριβώς είδατε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Σηκώνω το βλέμμα μου εμπρός και αριστερά μου και βλέπω έναν πυροβολισμό τον οποίο χτυπάει το τζάμι του συνοδηγού, το κάνει θρύψαλα και μετά δεύτερο, τρίτο. Δεν θυμάμαι ακριβώς πόσους πυροβολισμούς. Δηλαδή στο δίκυκλο επέβαιναν δύο άτομα με κράνη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και τα δύο με κράνη;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ναι, μαύρα κράνη φόραγαν και οι δύο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Με κατεβασμένο εδώ μπροστά....

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Δεν μπορούσα να δω μπροστά γιατί εγώ ήμουν από πίσω τους. Ο πίσω πυροβολούσε και έβλεπα στην αριστερή του πλευρά να εξέχει ένα πράγμα προφανώς σαν κάνη που ήταν περιτυλιγμένη με εφημερίδες και έβλεπα από κει και την φλόγα του πυροβολισμού και τον καπνό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και ακούγατε.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Σε κάποια φάση έβλεπα το αριστερό το χέρι να κάνει αυτό το πράγμα και το δεξί του να κάνει αυτό. Δηλαδή σαν να έχει πάθει μία εμπλοκή, κάπως έτσι, η καραμπίνα του μετά από 3-4 πυροβολισμούς - δεν ξέρω. Προφανώς λέω «καραμπίνα θα είναι» και μετά από λίγο βλέπω τον μπροστινό που οδηγούσε το δίκυκλο να κάνει αυτή την κίνηση και να πυροβολεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Με πιστόλι ο άλλος.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Δεν μπορούσα να δω αλλά κατάλαβα προφανώς θα ήταν πιστόλι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το κράταγε εδώ στο χέρι. Το δεξί;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Στο δεξί του χέρι. Το τράβηξε κάπως έτσι και έβλεπα αυτή την κίνηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είδατε λοιπόν πυροβολισμούς από δύο άτομα.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μάλιστα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είδατε δηλαδή την κίνηση και είδατε και την φλόγα εκεί που βγαίνει.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Από τον πίσω τον επιβαίνοντα έβλεπα την φλόγα. Από τον μπροστινό δεν διέκρινα γιατί δεν είχα ορατότητα καλή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και οι δύο έριχναν από το τζάμι το δεξί σε σχέση με τον οδηγό;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Από την δεξιά πλευρά, δηλαδή στην θέση του συνοδηγού του δολοφονηθέντος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Από εκεί έριχναν.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί έγινε λοιπόν; Τελείωσαν οι πυροβολισμοί;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μόλις τελείωσαν οι πυροβολισμοί αυτοί έφυγαν. Εγώ από την ταραχή μου......

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Προς τα πού έφυγαν;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ευθεία προς το ρεύμα για Αθήνα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είχαν εκεί περιθώριο να κινηθούν γιατί κάτι είπατε για μποτιλιάρισμα ενδεχομένως.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Περιθώριο σαφώς είχαν γιατί μηχανάκι, δίκυκλο ήταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήταν μεγάλη η μηχανή;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Στην αρχή νόμισα γιατί ήταν μεγάλου κυβισμού. Από την ταραχή μου δεν κατάλαβα καλά. Μετά νόμισα ότι ήταν και μικρού κυβισμού αλλά δεν μπορούσα να το προσδιορίσω ακριβώς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί χρώμα είχε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Χρώμα δεν μπορούσα να δω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ούτε κι εσείς το θυμάστε. Εσείς ταραχθήκατε από αυτό το συμβάν;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Βέβαια. Εγώ ήθελα να συγκρατήσω τα νούμερα της μηχανής και δεν μπορούσα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τόσο πολύ. Μετά τί κάνατε εσείς; Φύγατε από κει; Μείνατε εκεί;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μόλις έφυγαν οι κύριοι πήρα εγώ τηλέφωνο από το κινητό μου την Αμεσο Δράση να ειδοποιήσω ότι έγινε μια δολοφονία και να καλέσουμε το ασθενοφόρο. Κάθισα εκεί να δω τί έγινε, το συμβάν. Κατεβαίνω κάτω, βλέπω τον δολοφονηθέντα πεσμένο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δίπλα.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Προς την δεξιά πλευρά, γεμάτος αίματα. Τα χέρια του κομμένα στα δάχτυλά του.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κομμένα τα χέρια του;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ναι, κομμένα. Τα κράταγε λίγο το δέρμα του.


ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αργησαν να έρθουν;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μετά από ένα τέταρτο ήρθε η Αμεση Δράση. Πλάκωσαν εκεί πέρα όλα τα περιπολικά, Γενική Ασφάλεια, όλα γενικά. Κάθισα κι εγώ εκεί πέρα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο άνθρωπος είχε πεθάνει τότε; Τί καταλάβατε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ήταν αναίσθητος. Σε κάποια φάση μετά από ένα τέταρτο τον είδα να ανοίγει την πόρτα του οδηγού, να σηκώνεται, να βγαίνει έξω και φωνάζω σε έναν Αστυφύλακα «ο άνθρωπος είναι ζωντανός ακόμη». Σε κάποια φάση σηκώθηκε επάνω, όπως ακουμπούσε τα χέρια του επάνω στην πόρτα του κοίταξε λίγο τον ήλιο και μετά ξανάπεσε πάλι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ήταν εκεί απέναντι το ΥΓΕΙΑ να τον πιάσουν 2-3 άνθρωποι να τον πάνε κατευθείαν; Τον άφησαν για ένα τέταρτο να έρθουν τα περιπολικά; Περίεργα πράγματα αυτά.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Τί να σας πω; Είναι ένα συμβάν που ένας που δεν ξέρει, αν δεν έρθει το ασθενοφόρο πώς να τον μετακομίσει, τί να σας πω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λέω πώς δεν ήρθαν αμέσως, κάποιο μέσο, κάτι. Εφόσον ειδοποιήσατε εσείς την Αμεση Δράση το πρώτο που πρέπει να έχει κάνει βέβαια η Αστυνομία ήταν να....

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μετά από ένα τέταρτο ήρθε η Αστυνομία και το ασθενοφόρο περίπου εκεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Στο τέταρτο αυτό πάνω μπορεί κάποιος να πεθάνει. Δεν χρειάζεται και παραπάνω όταν έχει τραύματα. Θα τα δούμε αυτά. Εσείς μπορείτε να μου περιγράψετε αυτά τα άτομα που ήσαν επάνω στο μηχανάκι και πυροβόλησαν όπως είπατε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Τον πίσω, φορούσε ένα μπλου-τζιν μπουφάν, μαύρο κράνος. Τον μπροστινό δεν μπορούσα να τον διακρίνω αλλά ούτε και μπροστά το πρόσωπό τους γιατί ήμουν από πίσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κοντοί, ψηλοί, πώς ήταν;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ήταν κανονικού διαστήματος αν θυμάμαι καλά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και οι δυο τους;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Γεροδεμένοι, κάπως έτσι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάντως δεν μπορείτε να προσδιορίσετε ανάστημα αν ήταν ο ένας πιο ψηλός, ο άλλος πιο κοντός;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Όχι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει, εσείς ήσασταν εκεί. Δεν ήμουν εγώ. Δεν έχω τίποτε άλλο. Κύριε Εισαγγελεύ.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε μάρτυς, εσείς βλέπετε καλά;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μπροστά μου ναι.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Και ακούτε καλά. Τί ηλικία έχετε; Πόσο ετών είστε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: 44.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Έχετε πάει στρατιώτης.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Φυσικά.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Είπατε για την μοτοσικλέτα, είπατε για τον επιβάτη που ήταν πίσω.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Μάλιστα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Πόσους πυροβολισμούς έριξε, θυμάστε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ο πίσω πυροβόλησε μια φορά που σηκώνω εγώ το βλέμμα μου και βλέπω ότι τα θρύψαλα του συνοδηγού του δολοφονηθέντος είχαν σπάσει. Πυροβολεί άλλες 1-2 φορές περίπου και μετά βλέπω να κάνει αυτή την κίνηση και με το δεξί του να χτυπάει έτσι και να κάνει έτσι, σαν να έχει πάθει εμπλοκή αυτό το όπλο που είχε.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Σαν να έχει πάθει εμπλοκή.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ναι.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Ο οδηγός της μοτοσικλέτας μέχρι εκείνη την στιγμή έχει δράσει; Έριξε κάποιον πυροβολισμό ο οδηγός κατά του.....

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Προφανώς μόλις κατάλαβε ότι ο πίσω του δεν μπορούσε ξανά να πυροβολήσει κάνει αυτή την κίνηση, τραβάει - όπως έβλεπα εγώ μπροστά μου - το δεξί του χέρι και να χτυπάει, να πυροβολεί κι αυτός. Τώρα πόσους πυροβολισμούς από την ταραχή μου δεν μπορώ να το προσδιορίσω. 3-4 κάπου εκεί.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Εάν τους δείτε τους «κυρίους» αυτούς θα τους γνωρίσετε;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Όχι γιατί δεν μπορούσα να τους δω. Ήμουν από πίσω τους και φόραγαν κράνη. Δεν μπορούσα να δω πρόσωπα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Τώρα βέβαια θεωρώ περιττό εναντίον της λογικής να σας ρωτήσω σχετικά με τον θάνατο του θύματος. Δεν συνδέεται βέβαια το ότι δεν πήγε στο ΥΓΕΙΑ απέναντι; Εάν πήγαινε στο ΥΓΕΙΑ τί λέτε; Διότι είχε ακουστεί αυτό για τον θάνατο του Αξαρλιάν, γι αυτό το ρωτάω.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Εγώ απλώς είπα η περιοχή περίπου είναι 500 μέτρα περίπου .....

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Θα ζούσε αν πήγαινε στο ΥΓΕΙΑ;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πού να ξέρει;

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Δύο διευκρινιστικές ερωτήσεις. Η μηχανή ήταν ένα παπάκι ή ήταν ENDURO όπως έχετε πει;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν μεγάλου κυβισμού αλλά μετά απ΄ ότι με κάλεσαν ξανά στην ασφάλεια και είδα ήταν σαν παπάκι, από αυτά τα καινούρια τα κορεάτικα που είχαν βγει, γιατί έτσι όπως είναι το σχήμα του το πίσω.....


Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Είπατε ότι η απόσταση μεταξύ σας, εσάς και των δύο δραστών ήταν 2 μέτρα;

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Περίπου 1,5-2 μέτρα.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Μήπως ήταν παραπάνω; Έχει σχέση με το εάν μπορούσατε να τους δείτε ή όχι. Λέτε σε δύο σημεία για 7 με 8 μέτρα απόσταση και ότι μεσολαβούσαν 2 με 3 αυτοκίνητα. Γι αυτό σας ρωτώ. Σε δύο σημεία της πρώτης κατάθεσης 8 Ιουνίου 2000 και λέτε ότι «βρισκόμουν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σε απόσταση από εμένα 2-3 αυτοκίνητα, δηλαδή σε απόσταση 7 έως 8 μέτρων».

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Βρισκόμουν εγώ στην αριστερή λωρίδα; Στην μεσαία λωρίδα.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Αυτά λέτε.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Στην αριστερή λωρίδα βρισκόταν ο δολοφονημένος.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Η απόσταση όμως μεταξύ σας λέτε εδώ 7 με 8 μέτρα και το λέτε επίσης στην άλλη σελίδα «όπως σας έχω καταθέσει την μοτοσικλέτα και τα άτομα που επέβαιναν σε αυτή τα έβλεπα από το πίσω μέρος» το είπατε αυτό «και από μία απόσταση 7 έως 8 μέτρων».

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Όχι τόσο πολύ γιατί ένα αμάξι όταν είναι σταματημένο στο μποτιλιάρισμα είναι γύρω στα 2 το πολύ 3, παραπάνω δεν ήταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το διευκρίνισε ο άνθρωπος. Η πολιτική αγωγή; Η υπεράσπιση; Να πάτε στην ευχή του Θεού.

Σ. ΚΡΑΒΒΑΡΙΤΗΣ: Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχουμε έγγραφα, εκθέσεις εργαστηριακής εξέτασης, πραγματογνωμοσύνης δύο και βλητικής διερεύνησης αυτοκινήτου και συμπληρωματική έκθεση εργαστηριακής καθώς και η Επαναστατική Οργάνωση έχει εκδώσει και τα σχεδιαγράμματα. Η κα Ατάρτ εκφωνήθηκε χθες. Δεν ξέρω αν ήρθε σήμερα. Η κα Ελένη Ατάρτ. Συνεχίζουμε με τα έγγραφα. Θα διαβάσουμε τις εκθέσεις έρευνας και κατασχέσεως, αυτοψίας και τα σχεδιαγράμματα. Δεν υπάρχει αντίρρηση να τα διαβάσουμε.

Στο σημείο αυτό αναγιγνώσκονται:

1. Έκθεση αυτοψίας 13 Ιουνίου 2000

2. Έκθεση Αυτοψίας των αστυνομικών της Δ/νσης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας κ. Ρόκκου και κ. Σπινθιρουδάκη

3. Έκθεση Αυτοψίας της 7ης Ιουνίου

4. Έκθεση Εργαστηριακής Εξέτασης της 17ης Απριλίου 2002 από το Τμήμα Χημείου

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, χρειάζεται σε κανέναν η ιστορία;

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Να διαβάσουμε τα αποτελέσματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλουν να δουν ότι πήγαν και στη Μεγάλη Βρετανία, το διαβάσαμε αυτό άλλωστε. Να δούμε τα αποτελέσματα για να ξέρουμε τι βρήκαμε.

Στο σημείο αυτό αναγιγνώσκονται:

1. Κεφάλαιο αποτελεσμάτων εργαστηριακών εξετάσεων

2. Έκθεση αυτοψίας

3. Συγκριτικές εξετάσεις

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, όταν έγινε η νεκροψία...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν έχω έκθεση νεκροψίας και τη θέλω.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Βρέθηκε μια επιπλέον σφαίρα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Αυτό το έχω εγώ.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Την εκδίκασαν και αυτή και η απάντηση είναι από αυτή, ότι προέρχεται από το ίδιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λέτε κ. Εισαγγελεύ 26 Σεπτεμβρίου 2000. Είναι δηλαδή και αυτή από το ίδιο όπλο.

(Διαλογικές συζητήσεις)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Οι φωτογραφίες αν θέλετε να τις δείτε, είναι του αυτοκινήτου. Κυρία Κούρτοβικ θέλετε τις φωτογραφίες του αυτοκινήτου; Ό,τι σας ενδιαφέρει εδώ είναι, επίσης και οι άλλες φωτογραφίες του δικύκλου. Πάρτε το να το δείτε.

(Διαλογικές συζητήσεις)

Στο σημείο αυτό αναγιγνώσκεται:

1. Ιατρικό ανακοινωθέν Κοργιαλλένειο - Μπενάκειο

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κ. Εισαγγελεύ έχει τον λόγο.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε θέλω να κάνω ένα σχόλιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να τελειώσουμε και με αυτό και μετά θα τα πούμε όλα μαζί.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Είναι και κάποια έγγραφα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να τα φέρετε αμέσως. Να τα έχω εδώ στα χέρια μου για να συντονίσουμε την περαιτέρω εξέλιξη της διαδικασίας.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: (Εκτός μικροφώνου)

(Διαλογικές συζητήσεις)

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: (Εκτός μικροφώνου) Θα σας δώσω εγώ όσο με αφορά μια βεβαίωση για το σχολείο που φοιτούσε το παιδί, ήταν ακόμη σχολικό έτος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (Διαβάζει):

«Ο Έκτωρ Σωτηρόπουλος - Ξηρός του Σάββα και της Αγγελικής Σωτηροπούλου κατά τα έτη 2000-2001 χρησιμοποιούσε σχολικό λεωφορείο για τη μεταφορά από και προς τη σχολή μας. Τον ανωτέρω μαθητή παραλάμβαναν οι γονείς του από την ορισμένη στάση του σχολικού ή από το σχολείο. Σύμφωνα με τις αρχές λειτουργίας του σχολείου οι μαθητές κατά το πέρας της σχολικής ημέρας παραλαμβάνονται από το σημείο που τους αφήνει το σχολικό από τους γονείς τους, εκτός αν έχουν ορίσει εγγράφως και προηγουμένως τρίτο εντεταλμένο προς τούτο πρόσωπο».

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Καταλαβαίνετε γιατί το προσκομίζουμε αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Χορηγείται κατόπιν αιτήσεως της δικηγόρου κας Βαγιανού.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: 2:30 σχολάει. Το συνδυάζουμε με αυτή την παλαιότερη βεβαίωση που λέει το ωράριο του σχολείου. Που σημαίνει δηλαδή ότι 4 η ώρα η κα Σωτηροπούλου μόλις έχει παραλάβει το παιδί της από το σχολικό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το ωράριο είναι μέχρι 2:30.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Να μπει στο πούλμαν, να πάει το πούλμαν να το παραλάβει.....

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν συμμετέχουμε των σκέψεων αυτών. Ο Εισαγγελέας δεν συμμετέχει σ΄ αυτές τις σκέψεις. Τις αρνείται.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάντως καταθέτετε τα έγγραφα, τα οποία τα αναγνώσαμε.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, αν θυμάμαι καλά στα Βριλήσσια δεν κατοικούσε ο Έκτορας με τη μητέρα του; Επομένως μιλάμε για το σχολικό από την Παλλήνη μέχρι τα Βριλήσσια. Ο νοών νοείτο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει, όλα εκτιμώνται εδώ πέρα.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, επειδή σχετίζονται θεματικά με όσα μέχρι τώρα διαβάσαμε, θα παρακαλούσα για το εξής: Υπάρχει μέσα στη δικογραφία -θα σας δώσω ένα αντίγραφο- δε ζητώ να διαβαστεί ολόκληρη, απλώς μ΄ ενδιαφέρει επειδή έχει κι ένα σχήμα, η Έκθεση νεκροψίας που έγινε στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και έχει εγχειρισθεί ως στοιχείο της δικογραφίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Φέρτε το εδώ, είναι σημαντικό.

Στο σημείο αυτό αναγιγνώσκεται:

1. Απόσπασμα από την Έκθεση Νεκροψίας του πτώματος του Ταξίαρχου Steven Saunders

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Υπάρχει μια συμπληρωματική εκτίμηση του κ. Prayot ο οποίος εξηγεί ότι ο ακρωτηριασμός του χεριού προφανώς έχει επέλθει από το G3 χωρίς όμως να βρεθεί η βολίδα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Εξήλθε μάλιστα, διαπέρασε και την αριστερή πόρτα και βγήκε έξω.

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Οι βολίδες οι οποίες βρέθηκαν είναι όλες από 45άρι. Υπήρχε λοιπόν το ερωτηματικό -διότι και με την προκήρυξή της τη συμπληρωματική η Οργάνωση δήλωσε ότι πυροβόλησαν αρχικά με το G3, πράγμα που πιστοποιείται και από τις περιγραφές των μαρτύρων που έβλεπαν το μεγάλο αντικείμενο που εξείχε που ήταν άλλο πιστόλι, αλλά δεν είχε ανευρεθεί στο σώμα του Saunders ούτε στο αυτοκίνητο ούτε στο δρόμο, ίχνος από βολή από τέτοιο όπλο και εξηγεί εδώ ότι ο ακρωτηριασμός του χεριού προκλήθηκε από πρόσκρουση υψηλής ταχύτητας βολίδας που μπορεί να είναι από ένα G3 γιατί τέτοιου τύπου διαρρήξεις προκαλούνται από αυτά τα όπλα και όχι από πιστόλια τύπου 45αριού όπως ήταν το άλλο όπλο το οποίο χρησιμοποιήθηκε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα, θα το διαβάσουμε και αυτό.

«Οι τραυματισμοί στα χέρια πήραν τη μορφή εκτεταμένης πολυσχιδούς βλάβης με διαμελιστικό τραύμα στο δεξί χέρι. Η φύση αυτής της βλάβης μπορούσε να εξηγηθεί από την πρόσκρουση μιας υψηλής ταχύτητας βολίδας από ένα G3 762 mm τυφέκιο και αυτού του τύπου η διάρρηξη ιστών πιο συχνά συναντάται με υψηλής ταχύτητας όπλα παρά με χαμηλής ταχύτητας όπλα όπως το 45άρι πιστόλι. Δεν είδα καμία ζημία στο αυτοκίνητο που να έχει προκληθεί από την πρόσκρουση βολίδας 7,6. Είναι πιθανό να εξήλθε του αυτοκινήτου μέσω του παραθύρου».

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε γι αυτό σας είπα να επισημανθεί το γεγονός ότι έχει βρεθεί θραυσμένο και το παράθυρο του οδηγού.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Φαίνεται ότι κάτι πέρασε και από εκεί, λέτε εσείς.

Λοιπόν να διαβάσουμε: «Έκθεση Βρετανών ειδικών κατά της 17Ν», λέει η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ».

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Είναι άρθρο του Τάκη Μίχα όπως επεσήμανα κι εχθές.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Σχετικά με τα μνημόσυνα.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Δεν είναι μόνο σχετικά με τα μνημόσυνα κ. Εισαγγελέα και δεν ήταν μόνο γι αυτό που το επικαλέστηκα, γιατί αυτό απλά ήταν στα πλαίσια των ερωτήσεων που υπέβαλλα και επειδή διαστρεβλώθηκε λιγάκι, όχι από εσάς, από τον Τύπο, κάποια σχετική παρατήρηση που κάνατε εσείς, μου αποδόθηκε ότι εγώ έλεγα στην κα Saunders ότι «στήσατε μνημόσυνα». Δεν της είπα αυτό, της διάβασα το κομμάτι.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Όταν λέτε «στημένα μνημόσυνα», αυτό εννοείτε.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Δεν το λέω εγώ κ. συνάδελφε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ή έγιναν τα μνημόσυνα ή δεν έγιναν, δε μας ενδιαφέρει τίποτα για την απόδειξη.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Ενδιαφέρουν δύο σημεία εάν μου επιτρέπετε και να πω γιατί το καταθέτω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πείτε τί σας ενδιαφέρει. Πείτε ότι τα έκανε η Scotland Yard τα μνημόσυνα.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Δε μ΄ ενδιαφέρει τόσο αυτό, μ΄ ενδιαφέρει για την αποκατάσταση τη δική μου. Δεν είπα στην κα Saunders ότι έστησε μνημόσυνα, της διάβασα ένα κομμάτια από την έκθεση ενός βρετανικού περιοδικού από το άρθρο ενός φιλο-βρετανού δημοσιογράφου. Αυτό που μ΄ ενδιαφέρει από αυτή την έκθεση, είναι ότι αναφέρεται στην αλλαγή του μάρκετινγκ, την οποία εισήγαγαν οι βρετανικές υπηρεσίες στα ζητήματα της δίωξης τέτοιου είδους δραστηριοτήτων και μέσα στα ζητήματα της αλλαγής του μάρκετινγκ, περιλαμβάνεται αν δείτε η προώθηση της άποψης ότι πρόκειται για κοινούς εγκληματίες. Αυτό μ΄ ενδιαφέρει επειδή θα το χρησιμοποιήσω στην αγόρευσή μου.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, τί είναι αυτά τα πράγματα που ακούγονται; Βεβαίως κοινοί εγκληματίες είναι. Το είπε και το Δικαστήριο.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Κύριε Εισαγγελεύ, αυτό το «κοινός εγκληματίας» μέλλει να αποδειχθεί από τη διαδικασία.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Το Δικαστήριο το έκρινε το θέμα αυτό, ότι δεν είναι πολιτικά εγκλήματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είπαμε ότι δεν είναι πολιτικά εγκλήματα. Αν έκαναν έγκλημα και ποια είναι τα κίνητρα, το ερευνούμε.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Ερευνήθηκε από το Δικαστήριό σας και αμετάκλητα έχετε πάρει απόφαση ότι δεν είναι πολιτικά εγκλήματα η κακοποιός δράση της 17Ν.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Κύριε Εισαγγελεύ, επιτρέψτε μου να εξακολουθώ να θεωρώ ότι δεν έχει κριθεί εάν είναι εγκληματίες οι άνθρωποι τους οποίους δικάζετε εδώ μέσα. Είναι αυτό το οποίο μέλλεται να κριθεί.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Αυτό που είπε το Δικαστήριο, αυτό σέβομαι.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Κάνατε και πριν μία παρατήρηση, σας προσκομίσαμε ένα αποδεικτικό στοιχείο και είπατε «αυτά δε μ΄ ενδιαφέρουν».

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όλα ενδιαφέρουν κα Κούρτοβικ.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Εγώ επισημαίνω ότι αν όλα αυτά δεν ενδιαφέρουν πείτέ το μας από τώρα να φύγουμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα διαβάσουμε τρεις κουβέντες που μας έχει υπογραμμίσει και τελείωσε.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, αυτά που γράφονται εκεί είναι απόψεις ενός δημοσιογράφου. Δεν είναι αποδεικτικό στοιχείο της δίκης. Εάν έχει η κα Κούρτοβικ οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο που να στηρίζει αυτές τις δηλώσεις περί στημένων μνημοσύνων και περί μάρκετινγκ, ας το φέρει να το δούμε. Εμείς ξέρουμε ότι υπήρξε ένας νεκρός και ότι έγιναν μνημόσυνα πραγματικά και υπάρχουν άνθρωποι που τον θρηνούν. Η άλλη πλευρά τί να θρηνεί;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας παρακαλώ, θέλει να διαβάσουμε δυο κουβέντες, θα τις διαβάσουμε να τελειώσουμε.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα διαβάζουμε εφημερίδες;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και από εσάς δεν διαβάσαμε εφημερίδες, από την πολιτική αγωγή που μας έφεραν; Όλα συνεκτιμώνται. Ακόμη και στις πολιτικές δίκες, τα θεωρούμε και αυτά στοιχεία τα οποία τα διαβάζουμε. Και στις πολιτικές δίκες τα διαβάζουμε, ενώ στις ποινικές πολύ περισσότερο.

Λοιπόν, διαβάζουμε. «Η πρώτη αλλαγή ήταν ότι η 17Ν έπαψε πλέον να αντιμετωπίζεται ως πολιτικοιδεολογική ομάδα και άρχισε να εξομοιώνεται στις δηλώσεις των Βρετανών αξιωματούχων με καθαρά εγκληματική σπείρα». Και λέει πιο κάτω: «Μια άλλη ενέργεια στον τομέα αυτό είναι η χρησιμοποίηση ορισμένων τρικ για να συγκινηθεί η κοινή γνώμη. Στο σημείο αυτό η έκθεση αποκαλύπτει ότι τα ετήσια μνημόσυνα για τον Saunders δεν ήταν μία (αυθόρμητη) εκδήλωση θλίψης αλλά μέρος ενός καλοστημένου σχεδίου καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Πρόκειται να διατηρηθεί η δημόσια και πολιτική υποστήριξη, αναφέρει η έκθεση του J.I.R. .....»

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: To J Intelligence Review λέτε ότι είναι έγκυρο περιοδικό;

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: (Εκτός μικροφώνου)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ ομολογώ ότι δεν το ξέρω. Αν μου λέγατε το Foreign Review που καμιά φορά το παίρνω, το ξέρει όλος ο κόσμος. Ετούτο εδώ δεν το ξέρω. Μπορεί να είναι καλύτερο από το άλλο. Κοιτάξτε, ο κ. Τάκης Μίχας έχει πάρει από το «J Intelligence Review», μας λένε ότι είναι ένα περιοδικό που ασχολείται με την τρομοκρατία.

Δεν ξέρω αν είναι υπέρ ή κατά, δεν με ενδιαφέρει και γράφει όλα αυτά τα πράγματα, ότι η Scotland Yard μπαίνει στη μέση και ότι αρχίζει να δίνει άλλη πορεία στα πράγματα ως προς την κοινή γνώμη και γράφει: «Στήθηκε ένα κυλιόμενο μνημόσυνο για τον Ταξίαρχο Saunders στην Αθήνα. Η τέλεση του μνημόσυνου υπενθύμιζε συνεχώς στους Έλληνες και Βρετανούς πολιτικούς την δολοφονία ενώ λειτουργούσε επίσης και ως μία πλατφόρμα προσπάθειας προστασίας για τους συγγενείς των θυμάτων που τους επέτρεπε επιτέλους να τολμούν να καταγγείλουν την τρομοκρατία». Είναι τίποτα αυτό σοβαρό; Το διαβάσαμε. Διότι η υπεράσπιση κάπου θέλει να στηρίξει. Να της πούμε όχι;

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Να πω βεβαίως γιατί. Το είπα. Έχουμε πει επανειλημμένα ότι θεωρούμε ότι είναι μία πολιτική δίκη. Είναι σαφές ότι είναι πολιτική και από τη δική σας διαδικασία που εσείς τηρείτε και από τα ζητήματα τα οποία μπαίνουν από πλευράς των κατηγορουμένων.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: (Εκτός μικροφώνου)

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Μπορώ να μιλήσω κ. Εισαγγελεύ; Εάν έχω το λόγο να μιλήσω. Εάν δεν τον έχω να μου τον αφαιρέσετε, να το γράψουμε στα πρακτικά να το ξέρουμε, να ξέρω κι εγώ τί θα κάνω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κ. Εισαγγελεύς δεν αφαιρεί λόγους.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: (Εκτός μικροφώνου)

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Κύριε συνάδελφε, έχω το λόγο.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, σε Ποινικό Δικαστήριο η συνήγορος λέει ότι η δίκη είναι πολιτική; Τί είναι αυτό το οποίο λέτε;

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ποτέ στην Ελλάδα δεν υπήρξε πολιτική δίκη. Είναι γνωστό. Ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα δεν υπήρξε πολιτική δίκη ούτε πολιτικοί κρατούμενοι. Είναι γνωστό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν θέλετε να πείτε ότι οι κατηγορούμενοι δεν μπορούν να ισχυρίζονται και να θεμελιώνουν ότι θέλουν;

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ότι η δίκη είναι πολιτική κ. Πρόεδρε;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αφού το θέλουν να το πουν; Τί θα κάνω εγώ; Δεν βγάλαμε απόφαση;

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, μία λέξη παρακαλώ.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μα δεν πρόκειται για τον πολιτικό χαρακτήρα των εγκλημάτων.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Εισαγγελεύ, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Έληξε αυτό το θέμα. Να μην λέμε γιατί τρώμε την ώρα μας. Δεν θέλω κουβέντες από κανέναν σας. Θέλω να διαβάσουμε την προκήρυξη και ούτε εσείς έχετε κανέναν λόγο.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Να κάνω μία δήλωση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, να μην κάνετε καμία δήλωση. Τελείωσε, διαβάζουμε την προκήρυξη. Να ηρεμήσετε και μετά θα δούμε, κάντε δηλώσεις.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Επί προσωπικού θέλω να κάνω .....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα είπαμε το προσωπικό τελείωσε. Είστε υπεράσπιση. Δεν δικαιούστε όπως θέλετε να τα αξιολογείτε; Θα σας πω εγώ τί θα κάνετε; Το Δικαστήριο έβγαλε μία απόφαση ότι αυτά δεν είναι πολιτικά εγκλήματα και τα δικάζουμε εμείς. Από κει και πέρα τώρα τί να κάνουμε; Αυτά που αποδίδονται. Τώρα από κει και πέρα μπορεί αυτά να τα πούμε αλλιώς εμείς στο τέλος. Αυτές οι αποφάσεις δεν είναι αμετάκλητες.

Δεύτερον, μπορεί αυτά να τα πείτε εσείς ότι έχουμε κάποιο ελαφρυντικό ή μπορεί να πείτε το θέλω για την επιμέτρηση της ποινής, είναι τα κίνητρα, είναι τα πολιτικά κίνητρα. Αλλά είπαμε πολιτικό έγκλημα όπως εισήχθη δεν είναι. Τελείωσε. Τί θέλετε να κάνω τώρα;


Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Μου επιτρέπετε; Δεν έκανα αυτή την παρατήρηση. Είπα ότι πρόκειται για μία πολιτική δίκη υπό την έννοια ότι η δράση της Οργάνωσης έχει πολιτικά χαρακτηριστικά. Τα επικαλούμαστε συνέχεια. Ρωτάτε εσείς πάνω σε αυτά. Ρωτάω κι εγώ πάνω σε αυτά. Τα ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι. Προκύπτουν από τις προκηρύξεις τους. Εάν αυτό δεν θεωρείται ότι συνιστά πολιτικό ζήτημα, τί συνιστά πολιτικό ζήτημα; Αυτό είναι το ένα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η δική σας άποψη είναι αυτή. Μπορείτε να την υποστηρίζετε ως το τέλος.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Και έχω δικαίωμα κ. Πρόεδρε και δεν καταλαβαίνω γιατί όλοι εξανίστανται.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας είπα όχι;

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Αλλά θέλω να κάνω μία παρατήρηση σε σχέση με την χθεσινή διαδικασία. Οφείλω να την κάνω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τελειώσαμε με αυτή.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Για τον κ. Κουρκάκη οφείλω να πω κάτι και θέλω να το πω. Δημιουργήθηκαν χθες κάποιες εντάσεις στη διαδικασία και εν πολλοίς ήμουν και εγώ υπεύθυνη. Δημιουργούνται και τώρα και γι αυτό νοιώθω την ανάγκη να επανέλθω. Ήμουν κι εγώ υπεύθυνη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν αφήνετε και καρφίτσα να πέσει κάτω.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Να δείτε η πολιτική αγωγή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας λέω, κι εσείς δεν αφήνετε καρφίτσα να πέσει.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Δεχόμαστε πρόκες κ. Πρόεδρε όχι καρφίτσες.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάλι τα ίδια.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Να πω ότι στα πλαίσια της έντασης αυτής η οποία δημιουργήθηκε χθες, νομίζω ότι σε κάποια στιγμή και με την οξύτητα αυτή η οποία δημιουργήθηκε, έκανα κάποια παρατήρηση με την οποία ήμουν άδικη έναντι του κ. Εφέτη. Οφείλω να το πω, να το παραδεχθώ και να ζητήσω συγγνώμη. Αυτό θέλω να πω. Σας ζητώ συγγνώμη ειλικρινά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι πραγματικά δείγμα ήθους συνηγόρου αυτό και το εκτιμούμε πάρα πολύ όπως έχουμε εκτιμήσει και μέχρι τώρα την δική σας συμπεριφορά θετικά, εγώ τουλάχιστον. Μπορούμε να προχωρήσουμε στην ανάγνωση. Μην μου τρώτε την ώρα με τέτοια. Σας παρακαλώ πολύ όλους. Έχουμε μία δίκη που δεν ξέρουμε αν θα τελειώσει ποτέ.

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Θα τελειώσει κ. Πρόεδρε. Μην το λέτε συνέχεια αυτό. Θα τελειώσει τον άλλο μήνα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τον άλλο μήνα; Μου αρέσει πάρα πολύ η αισιοδοξία σας και δεν ξέρετε τί μπορώ να σας δώσω κι εγώ δικό μου, αν έχω κάτι επειδή είστε τόσο αισιόδοξος. Αλλά δεν έχω δυστυχώς τίποτα.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: (Διαβάζει):

«Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ Αθήνα Μάρτης 2000

«... Στο δεύτερο ήμισυ του «Σύντομου Εικοστού Αιώνα» έγινε πάντως πιο καθαρό ότι ο πρώτος κόσμος μπορεί να κερδίσει ορισμένες μάχες ενάντια στον τρίτο κόσμο, όχι όμως τον πόλεμο. Ακόμη κι αν κέρδιζε η νίκη του δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί τον έλεγχο αυτών των εδαφών. Το μεγάλο ατού του ιμπεριαλισμού εξαφανίστηκε: η προθυμία με την οποία οι ιθαγενείς πληθυσμοί των αποικιών, μετά την κατάληψή τους αποδέχονταν χωρίς να δυσανασχετούν την διακυβέρνησή τους από μια χούφτα κατακτητές.

Ενώ η αυτοκρατορία των Αψβούργων δεν δυσκολεύτηκε καθόλου στη διοίκηση της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, στην αρχή της δεκαετίας του 1990 οι δυτικοί στρατιωτικοί σύμβουλοι, ανέλυσαν στις κυβερνήσεις τους ότι η ειρήνευση της δύστυχης αυτής χώρας που σπαράσσονταν από τον πόλεμο απαιτούσε την παρουσία πολλών εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών δηλαδή την κινητοποίηση δυνάμεων που απαιτούνται για ένα μεγάλο πόλεμο και για μια απροσδιόριστη χρονική διάρκεια.

Η Σομαλία υπήρξε πάντα μια δύσκολη αποικία και ενίοτε η Μ. Βρετανία αναγκάστηκε να στείλει για σύντομο χρονικό διάστημα στρατιωτικές δυνάμεις της τάξης της μεραρχίας με διοικητή στρατηγό. Τόσο όμως στη Ρώμη όσο και στο Λονδίνο κανείς δεν διανοήθηκε ποτέ, ότι ακόμη και αυτός ο Μωχάμεντ Μπεν Αμπαλά, ο διάσημος «Μαντ Μουλάχ» θα μπορούσε να δημιουργήσει άλυτα προβλήματα στις βρετανικές και ιταλικές αποικιοκρατικές κυβερνήσεις.

Κι όμως στις αρχές της δεκαετίας του 1990 οι ΗΠΑ και οι άλλες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής του ΟΗΕ, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν ατιμωτικά όταν βρέθηκαν μπρος στην προοπτική μιας αόριστης χρονικά κατοχής χωρίς καθαρούς στόχους. Ακόμη κι αυτές οι ισχυρές ΗΠΑ χλώμιασαν όταν στην Αϊτή -τον παραδοσιακό δορυφόρο της Ουάσιγκτον- ένας στρατηγός, επικεφαλής στρατού εκπαιδευμένου και εξοπλισμένου από τις ΗΠΑ, εμπόδισε έναν εκλεγμένο πρόεδρο, υποστηριζόμενον από τους Αμερικανούς, να επιστρέψει στη χώρα και προκάλεσε τις ΗΠΑ να καταλάβουν εκ νέου τη χώρα. Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να εισβάλλουν ενώ τόχαν από το 1915 ως το 1934: όχι γιατί οι χίλιοι περίπου φαντάροι του στρατού της Αϊτής αποτελούσαν σοβαρό στρατιωτικό πρόβλημα για τους Αμερικανούς, αλλά γιατί δεν ήταν πια ικανοί να επιλύσουν με την ισχύ τους, το ζήτημα της Αϊτής...»

Ε. Χομπσμπάουμ,

Ο Αιώνας των Ακρων,

Ιστορία του Σύντομου Εικοστού Αιώνα 1914- 1991.

Στην προπέρσινη προκήρυξή μας, αντιδιαστέλλοντας τον πατριωτισμό τόσο από τον ελληνικό εθνικισμό όσο και από το δυτικό ρατσιστικό εθνικισμό υποστηρίζαμε ότι ενώ στη Δύση υπάρχει πλατιά συναίνεση υπέρ των στρατιωτικών επεμβάσεων στον τρίτο κόσμο, πούχει τις ρίζες του στη σχετικά πρόσφατη αποικιοκρατική πολιτική της, στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Γιατί η σύγχρονη Ελλάδα δεν είχε τέτοια δράση, αντίθετα υπήρξε η ίδια θύμα επεμβάσεων. Πριν περάσει χρόνος ήρθαν τα τραγικά γεγονός στο Κόσοβο και οι μαζικοί αμερικανό-νατοϊκοί βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας να μας δικαιώσουν.

Ενώ ο ελληνικός λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία, όπως τόδειξαν η πληθώρα των πηγαίων εκδηλώσεών του, αλλά και οι δημοσκοπήσεις καταδίκαζε απερίφραστα τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς και απέρριπτε τις χονδροειδείς δικαιολογίες περί «ανθρωπιστικού πολέμου» και το νέο, προς αφελείς, ιδεολόγημα περί «υπερίσχυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της εθνικής κυριαρχίας» η δυτική κοινή γνώμη στην πλειοψηφία της αποδέχτηκε την αναγκαιότητα του πολέμου και στήριξε τους βάρβαρους βομβαρδισμούς. Κατά παρ΄ ότι σ΄ αυτό, σημαντικό ρόλο έπαιξε η φοβερή ψευδολογία και η απροσχημάτιστη προπαγάνδα των ελεγχόμενων δυτικών ΜΜΕ εν τούτοις ο στόχος δεν θάχε επιτευχθεί αν δεν υπήρχε πρόσφορο έδαφος: η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι είναι λαοί ανώτεροι και νομιμοποιούνται να εξολοθρεύουν λαούς παρίες, Μαύρους, Κορεάτες, Βιετναμέζους προχθές, Αραβες, Παλαιστίνιους, Λίβυους, Ιρακινούς χτες, Γιουγκοσλάβους σήμερα, Κινέζους, Ρώσους και άλλους αύριο.

Ένα και μόνο στοιχείο που αποσιωπάται με επιμέλεια από τη δυτική κοινή γνώμη, αποδείχνει τον κίβδηλο χαρακτήρα των παραπάνω ισχυρισμών. Το γεγονός ότι στην ανθρωπιστική αυτή σταυροφορία ενάντια στον κατηγορούμενο για εθνοκάθαρση Μιλόσεβιτς, συμμετείχε τόσο με χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις όσο και με αεροπλάνα που πήραν μέρος στον βομβαρδισμό, η Τουρκία πούχει διαπράξει και διαπράττει τα ίδια αν όχι τραγικότερα εγκλήματα γενοκτονίας σε βάρος του κουρδικού λαού για να μην αναφέρουμε την Κύπρο.

Οι επί 78 ημέρες αδιάκοποι μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί μιας μικρής ανεξάρτητης, κυρίαρχης χώρας, χωρίς καν κάποια επίφαση νομιμότητας, με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η καταστροφή της οικονομίας της, της βιομηχανικής υποδομής της, μεταφορικών μέσων, γεφυρών, κτιρίων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, νοσοκομείων, σχολείων, λαϊκών αγορών, χωριών, στρατοπέδων προσφύγων, δικτύων ηλεκτροδότησης και υδροδότησης και η συνακόλουθη δολοφονία χιλιάδων αμάχων συνιστούν ναζιστικό έγκλημα. Γιατί δεν ήταν «παράπλευρη ζημιά», αθέλητο ατύχημα αλλά συνειδητή καταστροφή μιας χώρας και προσβολή του άμαχου πληθυσμού της και δευτερευόντως στρατιωτικών στόχων.

Για να τρομοκρατήσουν το λαό όπου κι αν βρίσκεται, σε πόλη, χωριό, λεωφορείο, τρένο, αγορά, νοσοκομείο κλπ., να τον κάνει να μην αισθάνεται ασφαλής πουθενά και να τον πιέσει για την ανατροπή του Μιλόσεβιτς. Αλλωστε οι πιο κυνικοί όπως ο Μπλερ και ο Κουκ το αναγνώρισαν ανοιχτά: «Πρέπει να ομολογήσουμε ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο με τον Γιουγκοσλαβικό λαό αφού ευθύνεται που έχει μια τέτοια ηγεσία και δεν την ανατρέπει». Τέλος τα ίδια τα δυτικά ΜΜΕ ομολόγησαν ότι ο Γιουγκοσλαβικός στρατός αποχώρησε από το Κοσυφοπέδιο σχεδόν ανέπαφος και με ασήμαντες απώλειες.

Και το έγκλημα αυτό γίνεται ακόμη πιο βδελυρό αν λάβουμε υπόψη μας το νέο χαρακτηριστικό των σύγχρονων πολέμων, όπως τόδειξε ο πόλεμος ενάντια στο Ιράκ. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων του άμαχου πληθυσμού είναι όχι μόνο δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση μ΄ αυτόν των στρατιωτικών, αλλά επί πλέον ο αριθμός αυτός συνεχίζει να μεγαλώνει μετά την λήξη των εχθροπραξιών.

Ο συνδυασμός του ίδιου του πολέμου, της χρήσης όπλων με ραδιενεργά υλικά όπως το απεμπλουτισμένο ουράνιο που προκαλεί καρκίνους, λευχαιμίες και τερατογενέσεις, της οικολογικής καταστροφής και του οικονομικού εμπάργκο που συνεχίζεται, οδηγεί σε κατάρρευση το νοσοκομειακό και υγειονομικό σύστημα τα οποία τόσο στο Ιράκ όσο και στη Γιουγκοσλαβία ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση πριν από τον πόλεμο. Με συνέπεια οι διάφορες επιδημίες, η έλλειψη φαρμάκων λόγω εμπάργκο και η έλλειψη στοιχειωδών κανόνων υγιεινής λόγω της μόλυνσης, να αποδεκατίζουν τον πληθυσμό και κυρίως τα παιδιά σε τέτοιο σημείο, που οι δύο τελευταίοι επικεφαλείς της ανθρωπιστικής οργάνωσης του ΟΗΕ στο Ιράκ να παραιτηθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας γι΄ αυτή την κατάσταση. Έτσι τα συνολικά θύματα σήμερα του πολέμου στο Ιράκ ανέρχονται σύμφωνα με δυτικές πηγές σε πολλαπλάσιο αριθμό από αυτόν που καταγράφηκε στη διάρκεια του πολέμου του ΄91, σε ενάμιση εκατομμύριο, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία είναι άμαχοι και παιδιά.

Μια σύντομη σύγκριση των νατοϊκών βομβαρδισμών με ανάλογη δράση του Χίτλερ στον πόλεμο δείχνει ανάγλυφα σε τι επίπεδα βαρβαρότητας βρίσκεται η σημερινή «Δημοκρατία δυτικού τύπου». Ακόμη κι αυτοί οι Ναζί δεν τόλμησαν να καταφύγουν σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς αμάχων, στην πρώτη τουλάχιστον φάση της περίφημης μάχης της Αγγλίας το 1940.

Σε μια εποχή που η αεροπορία δεν είχε τις σημερινές δυνατότητες, όπου η σκόπευση γινόταν δια γυμνού οφθαλμού και η βρετανική αεροπορία ΡΑΦ ήταν ποιοτικά ισάξια αν όχι υπέρτερη της γερμανικής, οι Ναζί άρχισαν στις 12 Αυγούστου του ΄40 να βομβαρδίσουν την Αγγλία. Επί ένα μήνα περίπου, υπό το φως της ημέρας, βομβάρδιζαν καθημερινά, αποκλειστικά στρατιωτικούς στόχους, συναντώντας τη σφοδρή αντίσταση της ΡΑΦ, από την οποία σε εκατοντάδες αερομαχίες απώλεσαν εκατοντάδες αεροπλάνα και πιλότους (Βέβαια ανάλογες απώλειες είχαν και οι Βρετανοί).

Παρά τις απώλειες βομβάρδιζαν και κατέστρεφαν μόνο στρατιωτικούς στόχους της ΡΑΦ, ραντάρ, αεροδιαδρόμους, κέντρα ασύρματου συντονισμού των αεροπλάνων, παρατηρητήρια, στρατόπεδα, κτίρια και αποθήκες πυρομαχικών. Στις 23 Αυγούστου η αγγλική ΡΑΦ, σε αντίποινα βομβάρδισε τη νύχτα, στα τυφλά το Βερολίνο και το επανέλαβε τις επόμενες νύχτες. Ώσπου στις 7 Σεπτεμβρίου άρχισαν και οι Γερμανοί, μιμούμενοι τους Αγγλους, να βομβαρδίζουν τυφλά αγγλικές πόλεις, βομβαρδισμοί που συνεχίστηκαν και από τις δυο πλευρές επί δίμηνο.

Δηλαδή ακόμη και αυτοί οι κοινώς αναγνωρισμένοι σαν μεγαλύτεροι εγκληματίες του εικοστού αιώνα Ναζί, έχοντας συνείδηση της φύσης του εγκλήματος του βομβαρδισμού αμάχων δεν το τόλμησαν. Συγκρινόμενοι δε με τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς επί 78 ημέρες της ανίσχυρης και ουσιαστικά χωρίς αεροπορία Γιουγκοσλαβίας, οι Ναζί φαντάζουν ρομαντικοί ουμανιστές. Για ποιον λοιπόν φασιστικό κίνδυνο από τον Χάιντερ φληναφούν οι διάφοροι φαρισαίοι δυτικοί αξιωματούχοι όταν ο φασισμός καλλιεργείται καθημερινά από τους ίδιους τους Δημοκράτες, σαν απόρροια της προδοσίας των αρχών του Διαφωτισμού, όταν βρίσκεται εντός των τοιχών με άλλο προσωπείο;

ΚΟΣΟΒΟ: ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΙΛΤΕΡ ΣΤΗ ΣΟΥΔΗΤΙΑ

Οι αναλογίες όμως με τους Ναζί δεν σταματάνε εδώ. Φαίνεται ότι ρηξικέλευθες πολιτικο-στρατιωτικές ιδέες δεν ευδοκιμούν πια στο ΝΑΤΟ και κατέφυγαν στην παλιά αλλά δοκιμασμένη τακτική του Χίτλερ στη Σουδητία. Όσα συνέβησαν στο Κόσοβο τα τρία τελευταία χρόνια, εκτός των βομβαρδισμών, είναι πιστή αντιγραφή της.

Η Σουδητία ήταν επαρχία της Τσεχοσλοβακίας με σημαντική γερμανόφωνη μειονότητα. Το 1933 ιδρύεται το Γερμανικό Κόμμα των Σουδητών, χρηματοδοτούμενο από τη Γερμανία, με αρχηγό τον επιλεγμένο από τον Χίτλερ, Χενλάιν, που ψηφίστηκε στις εκλογές του 35 από τα δύο τρίτα των γερμανόφωνων.

Τον Απρίλη του 38 εκθέσει πολιτικό πρόγραμμα διεκδικώντας άμεσα αυτονομία της Σουδητίας στα πλαίσια ομοσπονδίας της Τσεχοσλοβακίας. Η κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας δεν συμφωνεί παρά τις πιέσεις των Αγγλο-Γάλλων που αρνούνται να την υποστηρίξουν και να εκπληρώσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους από τη συνθήκη του Λοκάρνο. Το κόμμα εξαπολύει κύμα σαμποτάζ, βομβιστικών επιθέσεων, δολοφονιών Τσεχοσλοβάκων στο οποίο βέβαια η Πράγα απαντάει με επιστράτευση.

Στις αρχές Σεπτέμβρη του 38 η Πράγα όντας μόνη και χωρίς σύμμαχο υποκύπτει. Οπότε ο Χίτλερ κάνοντας στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών (Ραμπουγιέ) απαιτεί ανοιχτή εισβολή και προσάρτηση, ισχυριζόμενος ότι είναι πολύ αργά και ότι προσεβλήθη η τιμή της Γερμανίας από τις βιαιοπραγίες της τσεχοσλοβακικής αστυνομίας. Στρατιωτική προσάρτηση που πραγματοποιεί ο Χίτλερ την 1η Οκτώβρη του 38 με τη σύμφωνη γνώμη των αγγλογάλλων στο Μόναχο και χωρίς να ζητηθεί η γνώμη της κυβέρνησης της Τσεχοσλοβακίας.

Τέλος όπως ακριβώς ο Χίτλερ παραβίασε τη συμφωνία πούχε υπογράψει στο Μόναχο, ότι αναγνωρίζει την κυριαρχία του υπόλοιπου της Τσεχοσλοβακίας και την κατέλαβε στρατιωτικά έτσι σήμερα οι αμερικανο-νατοϊκοί παραβιάζουν την ίδια συμφωνία που επέβαλαν με τη βία στη Γιουγκοσλαβία, την απόφαση 1244 του ΟΗΕ. (Το ωραίο είναι ότι πέρσι κατηγορούσαν το Μιλόσεβιτς, ότι δεν σέβεται τις συμφωνίες).

Όχι μόνο δεν αφόπλισαν τον UCK, αλλά υποδαυλίζουν την εθνικιστική βία απ΄ τη μεριά των Αλβανών τώρα αφήνοντας τον ανενόχλητο να εκκαθαρίζει βίαια τους λίγους εναπομείναντες Σέρβους. Δεύτερον, όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν αυτόνομο Κόσοβο στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας αλλά οικοδομούν προτεκτοράτο έξω από τη Γιουγκοσλαβία και τρίτον, με τις νέες ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις που αποστέλλουν και τις επιθέσεις στη Νότια Σερβία ούτε την ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας αναγνωρίζουν προωθώντας νέες αποσχίσεις εδαφών στη Νότια Σερβία και στο Μαυροβούνιο.

Βέβαια θα πρέπει να είναι αφελής κάποιος αν περιμένει από αυτούς που δεν δίστασαν να καταστρέψουν μία χώρα και να δολοφονήσουν χιλιάδες αμάχους να είναι ειλικρινείς, να τιμήσουν το λόγο τους και τις γραπτές δεσμεύσεις τους.

ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ - ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΟ ΕΛΣΙΝΚΙ

Στο ναζιστικό αυτό έγκλημα ενάντια στη Γιουγκοσλαβία πήρε μέρος και η ελληνική πασόκικη κυβέρνηση υπογράφοντας όλες τις συμφωνίες του ΝΑΤΟ και κυρίως προσφέροντας τη μόνη υπηρεσία που μπορούσε και που ανέμενε το ΝΑΤΟ: Τη διέλευση των νατοϊκών στρατευμάτων που εισέβαλλαν και κατέλαβαν το Κόσοβο.

Γιατί εγκληματίες δεν είναι μόνο οι πιλότοι που σκοπεύουν αλλά όλοι όσοι συμμετέχουν με οποιοδήποτε τρόπο σε μία πολύπλευρη πολεμική επιχείρηση που έχει σκοπό να επιτρέψει στους πιλότους να σκοπεύουν ακίνδυνα, να εκτελούν την εγκληματική επιχείρηση.

Και τίποτε δεν είναι πιο αηδιαστικό από τα καραγκιοζιλίκια του γερμανού πρέσβη και του κυβερνητικού εκπροσώπου που εκφράζανε λέει τον αποτροπιασμό τους μπροστά στο ενδεχόμενο ύπαρξης ανθρώπινου θύματος, πέρσι όταν χτυπήσαμε με ρουκέτα την πρεσβευτική κατοικία όταν την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις τους συμμετείχαν στη δολοφονία χιλιάδων αμάχων στη Γιουγκοσλαβία.

Η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο στο Κόσοβο εκτός του ότι διέλυσε το μύθο της φιλειρηνικής πολιτικής της στα Βαλκάνια έδειξε ότι είναι κυβέρνηση γραικύλων στην υπηρεσία των αμερικάνων αφού η συμμετοχή συγκρούεται ανοιχτά με τα συμφέροντα της χώρας αντίθετα απ΄ ότι ισχυρίζεται ο Σημίτης. Γιατί όταν επιλέγεις τον πόλεμο για τον διαμελισμό, την απόσχιση και την ουσιαστική αλλαγή συνόρων αυτόματα υποβαθμίζεις και απαξιώνεις τη θέση σου, την ειρηνική λύση αυτήν του διεθνούς δικαίου που έχεις επιλέξει μέχρι σήμερα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις με την Τουρκία.

Γιατί αν αύριο επικαλεστείς στον Τούρκο το Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ για την Κύπρο αυτός θα ξεκαρδιστεί στα γέλια και δικαίως θα σου απαντήσει. Για πιο δίκαιο γιαβρούμ μου μιλάς; Εσείς τι κάνατε στη Βοσνία που την διχοτομήσατε κι απ΄ όπου έπρεπε νάχουν αποχωρήσει οι Αμερικανοί εδώ και τρία χρόνια κι είναι πάντα εκεί;

Τί κάνατε, μαζί με όλους μας βέβαια στο Κόσοβο όπου γράψαμε κανονικά στα παλιά μας παπούτσια τον ΟΗΕ; Το ίδιο κάναμε σαν πρωτοπόροι στην Κύπρο και μπορεί να το κάνουμε και στο Αιγαίο αν δεν είσαστε φρόνιμοι και δεν μας δώσετε αυτά που ζητάμε.

Η Ελλάδα συμμετέχοντας σ΄ αυτό το δολοφονικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο αυτοϋπονομεύτηκε, οδηγήθηκε λογικά σε εγκατάλειψη των πάγιων θέσεών της και στην άνευ όρων συνθηκολόγηση. Στην υπογραφή της συμφωνίας του Ελσίνκι αναγνωρίζοντας προς διαπραγμάτευση όλες τις τούρκικες διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας χωρίς κανένα αντάλλαγμα.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό που φοβόταν να υπογράψει επί τρία χρόνια μετά τα Ίμια ο Σημίτης και που ο Πάγκαλος με οργίλο ύφος αποκαλούσε Ντέιτον («η Ελλάδα δεν πρόκειται να πάει σε Ντέιτον γιατί δεν έχασε κανένα πόλεμο») υπέγραψε μετά το Κόσοβο αυθωρεί και παραχρήμα ο Σημίτης με τον Γιωργάκη.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

Ανάμεσα στις χιλιάδες ψέματα κι αποσιωπήσεις των δυτικών ΜΜΕ θα αναφέρουμε μόνο τρία στοιχεία που φωτίζουν την προπαγανδιστική τακτική τους. Η περίφημη έκθεση των 1300 παρατηρητών του ΟΑΣΕ που δήθεν αποδείκνυε την «γενοκτονία» του Μιλόσεβιτς στο Κόσοβο από το Νοέμβρη του 98 μέχρι τις 19 Μάρτη του 1999 και στην οποία υποτίθεται ότι βασίστηκε η Δύση για να καταφύγει στον ανθρωπιστικό της πόλεμο, όχι μόνο δεν δημοσιεύθηκε πριν την έναρξη των βομβαρδισμών αλλά κρατήθηκε μυστική μέχρι το Δεκέμβρη δηλαδή 6 μήνες μετά το πέρας του πολέμου. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή αναφέρει στο κεφάλαιο V: «Οι συνοπτικές και αυθαίρετες δολοφονίες έγιναν γενικό φαινόμενο σ΄ όλο το Κόσοβο με την έναρξη της αεροπορικής εκστρατείας του ΝΑΤΟ ενάντια στη Γιουγκοσλαβία τη νύχτα της 24ης προς 25η Μάρτη.

Μέχρι τότε η προσοχή των Γιουγκοσλαβικών στρατιωτικών δυνάμεων και της Γιουγκοσλαβικής ασφάλειας είχε επικεντρωθεί στις κοινότητες στο Κόσοβο και τις περιοχές απ΄ όπου περνούσαν οι δρόμοι διέλευσης του UCK ή σ΄ αυτές που υπήρχαν βάσεις του UCK».

Δεύτερον, οι εκατοντάδες Δυτικοί εξπέρ αστυνομικού του FBI, της Σκότλαντ Γιάρντ κλπ που κατέκλυσαν το Κόσοβο προς αναζήτηση μαζικών τάφων και κρεματορίων, με τις πολλές δεκάδες χιλιάδες ή και εκατό χιλιάδες Αλβανούς θύματα της Σερβικής εθνοκάθαρσης όπως διατείνονταν τα δυτικά ΜΜΕ και το Στεήτ Ντιπάρτμεντ στη διάρκεια του πολέμου, ανακάλυψαν άνθρακες στη θέση του θησαυρού χωρίς να μπορούν καν να διακρίνουν ανάμεσα στα θύματα των ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ του Γιουγκοσλαβικού στρατού και του UCK και στις εν ψυχρώ δολοφονίες.

Δεδομένου ότι οι δυτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί είχαν αναγάγει τους μαζικούς τάφους σε ύψιστο επικοινωνιακό προϊόν, ο καθένας αντιλαμβάνεται τι τηλεοπτικό βομβαρδισμό θάχαμε υποστεί όλο αυτό το μεταπολεμικό χρονικό διάστημα αν είχαν ανακαλύψει έστω και έναν μαζικό τάφου αφού αυτός θα «δικαιολογούσε» έστω και εκ των υστέρων τους βομβαρδισμούς.

Τρίτο, σε όλη την διάρκεια του πολέμου τόσο οι δυτικοί όσο και η γνωστή ομάδα των κουίσλιγκ δημοσιογράφων δεν σταμάτησαν να υποστηρίζουν ανερυθρίαστα την άποψη ότι αντίθετα από το Ιράκ το Κόσοβο είναι πάμφτωχο και χωρίς στρατηγική σημασία και άρα οι Δυτικοί είχαν αγνές προθέσεις.

Σήμερα όμως αποδεικνύεται ότι κι αυτό ήταν ψέμα. Γιατί στο Κόσοβο υπάρχουν τα πλουσιότερα ορυκτά κοιτάσματα όλης της Νοτιο-ανατολικής Ευρώπης και ήταν πριν από τους πολέμους της Βοσνίας ο κύριος προμηθευτής της Ευρώπης σε μόλυβδο και ψευδάργυρο. Παρήγε όλο το νικέλιο της Γιουγκοσλαβίας και το ήμισυ του μαγνησίτη ενώ έχει σημαντικά κοιτάσματα χαλκού, σιδήρου και άνθρακα.

Δεν είναι λοιπόν άνευ λόγου, ο σκυλοκαβγάς πούχει ξεσπάσει ανάμεσα στους δυτικούς για το πλιάστικο στο οποίο συμμετέχουν και Έλληνες. Ας σημειώσουμε εδώ ότι ορισμένοι απ΄ αυτούς αντιπροσωπεύουν αμερικάνικα κεφάλαια τα οποία έχουν αναγάγει το καμουφλάζ τους σε ύψιστη προτεραιότητα.

Όσον αφορά την απουσία στρατηγικής σημασίας του σύμφωνα με πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, «το Κόσοβο αποτελεί την πύλη εισόδου σε περιοχές πρωταρχικού ενδιαφέροντος για τη Δύση - η αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, το Ιράκ και το Ιράν, το Αφγανιστάν, η Κασπία και η Υπερκαυκασία.

Η σταθερότητα στη Νότια Ευρώπη είναι βασική για τη προστασία των δυτικών συμφερόντων και τον περιορισμό των κινδύνων που προέρχονται από πιο μακριά στην Ανατολή». Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι αμερικανοί οικοδομούν σήμερα αθόρυβα τεράστια στρατιωτική βάση-φρούριο αξίας σε πρώτη φάση άνω των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων.

Είναι βέβαια αξιοπερίεργο το γεγονός ότι όλα αυτά αναπαράγονταν εδώ, όχι από κάποιον ανυποψίαστο και αδαή αλλά από ανθρώπους που έχοντας ζήσει χρόνια στη Δύση, δεν είναι σε θέση να παίζουν τον αφελή που μεταφέρει αυτούσιες σαν αξιόπιστες της πληροφορίες του Δυτικού τύπου. Γιατί αυτοί οι κύριοι δεν μπορεί να αγνοούν ότι το ζήτημα της λογοκρισίας και της προπαγάνδας σε καιρό πολέμου τέθηκε στη Δύση από το 1850, όταν ανακαλύφθηκε ο τηλέγραφος κι επιλύθηκε από τον κριμαϊκό πόλεμο το 1853 κι άρα σήμερα υπάρχει τεράστια πείρα.

Ότι μπροστά σ΄ αυτή τη δομική λογοκρισία και προπαγάνδα της Δυτικής Δημοκρατίας η κλασική λογοκρισία μιας χούντας ή του Μιλόσεβιτς είναι κωμωδία. Γιατί ενώ η δεύτερη βασίζεται σε κυβερνητικές διαταγές σε δημοσιογράφους και υπαλλήλους που στο σύνολό τους κάθε άλλο παρά είναι τυφλά ενεργούμενα και άρα δύσκολα υλοποιούνται, η πρώτη είναι συστηματική και βασίζεται στη συναίνεση, στη συμμετοχή των ίδιων των ΜΜΕ με αποτέλεσμα να ειναι και αξιόπιστη και αποτελεσματική.

Αυτήν είδαμε στο Ιράκ, στην Τιμισοάρα, στο Κόσοβο. Τρία παραδείγματα το δείχνουν. Πρώτον, η καθιερωμένη σήμερα έκφραση bourrage de crane (πλύση εγκεφάλου) δεν προέκυψαν από καμία δικτατορία αλλά είναι γνήσιο προϊόν της γαλλικής Δημοκρατίας. Χαρακτήριζε εκ των υστέρων απαξιωτικά την τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ του πολέμου των γαλλικών ΜΜΕ στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Δεύτερον, η δική μας περίπτωση του Γοργοπόταμου. Την επομένη του σαμποτάζ, το ΒΒC μετέδωσε ότι πραγματοποιήθηκε από τον Ζέρβα και τον ΕΔΕΣ και άγγλους σαμποτέρ, αποσιωπώντας την καθοριστική συμμετοχή του Αρη και του ΕΛΑΣ με συνέπεια να επικηρύξουν οι Γερμανοί τον Ζέρβα. Κάποιος ακροατής που θα άκουγε τότε το BBC δεν θα είχε κανένα λόγο να μην το πιστέψει. Τρίτο, το παρακάτω γεγονός σχετικά άγνωστο.

Στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου κατά την εισβολή των Γερμανών στην Ολλανδία και της μάχης για την κατάληψή της, οι Ναζί βομβάρδισαν το Ρότερνταμ επί τρεις μέρες. Οι Αγγλοι ανακοίνωσαν τότε ότι τα θύματα των βομβαρδισμών ήταν 30.000 Ολλανδοί. Και παρ΄ ότι οι Ολλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσημα στη Δίκη της Νυρεμβέργης το 1945 ότι τα θύματα ήταν 814, η έγκριτη εγκυκλοπαίδεια Britannica εξακολούθησε μέχρι και την έκδοσή της του 1953 να εκτιμάει τους νεκρούς σε 25.000 με 30.000. Γιατί ένα τέτοιο ψέμα; Μα για να κοπάσουν οι διαμαρτυρίες, να μετριαστούν οι εντυπώσεις από τους τυφλούς συμμαχικούς βομβαρδισμούς των γερμανικών πόλεων με τις δεκάδες χιλιάδες άμαχους νεκρούς.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ

Όπως δήλωσε πρόσφατα ένα από τους υποψήφιους για την προεδρία των ΗΠΑ, η αμερικανική πολιτική δεν είναι παρά «ένα γενικευμένο σύστημα δωροδοκίας όπου το καθένα από τα δύο κόμματα συμφωνεί να παραμείνει στην εξουσία πουλώντας τη χώρα στους πλειοδότες».

Η άποψη αυτή της οποίας την ειλικρίνεια φαίνεται ότι πλήρωσε ο υποψήφιος δεν είναι εύστοχη μόνο για τις ΗΠΑ αλλά και για όλες τις δυτικές Δημοκρατίες και την Ελλάδα όπως το έδειξε τα τελευταία χρόνια η επιδημία οικονομικών σκανδάλων στα οποία εμπλέκονται πολιτικοί.

Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας όλες τις μελέτες που αποδεικνύουν ότι η πιθανότητα εκλογής κάποιου υποψήφιου αυξάνεται εκθετικά σε σχέση με τις προεκλογικές δαπάνες και άρα την εξάρτηση του βουλευτή και του κόμματος από το χρηματοδότη καπιταλιστή αλλά και τη σημερινή μορφή λειτουργίας του κοινοβουλευτισμού αντιλαμβανόμαστε τις ριζικές μεταλλαγές που έχουν συντελεστεί.

Ενώ παλιά στη Δύση τα κοινοβούλια και οι βουλευτές διατηρούσαν κάποιο κύριος και αίγλη αφού παρουσιάζονταν τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη στα μάτια πλατιών στρωμάτων σαν οι εκπρόσωποι του Έθνους, σαν οι αντιπρόσωποι του κυρίαρχου λαού που αποφάσιζαν στο όνομά του, πράγμα που συνιστούσε και τη δύναμη της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, σήμερα κάτι τέτοιο δεν ισχύει κυρίως γιατί οι αποφάσεις παίρνονται αλλού με τρόπο ανοιχτό και απροκάλυπτο. Με συνέπεια οι βουλευτές, οι υπουργοί, τα κοινοβούλια να έχουν περιπέσει σε πλήρη ανυποληψία όπως το δείχνουν όλες οι σφυγμομετρήσεις σ΄ όλες τις χώρες.

Είναι γνωστό ότι τόσο οι νέες τεχνολογίες όσο και η τάση παγκοσμιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας και ιδιαίτερα του χρηματιστικού κεφαλαίου και των επενδύσεων όχι όμως και της εργατικής δύναμης, αποτέλεσαν το πρόσφορο έδαφος για την βαθμιαία υφαρπαγή από τις «δυνάμεις της αγοράς» κλασικών αρμοδιοτήτων του κράτους-έθνους.

Τα πραγματικά κέντρα εξουσίας που κρύβονται πίσω απ΄ αυτήν την έκφραση δηλαδή οι διεθνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι της Δύσης και οι πολιτικο-οικονομικοστρατιωτικοί οργανισμοί τους G7, EE, NATO, ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΟΟΣΑ κλπ. αποφασίζουν για τα πάντα χωρίς καν να το κρύβουν όπως παλιά.

Παρουσιάζοντας το κράτος-έθνος σαν αναχρονιστικό θεσμό που έχει ξεπεραστεί από τη πρόοδο της οικονομίας, συσκοτίζουν το γεγονός ότι ο δι-εθνικός μονοπωλιακός όμιλος δεν είναι ούτε ανεθνικός, ούτε υπερεθνικός κι ότι ακόμη κι όταν είναι συνεργασία δύο ή περισσοτέρων εθνικών ομίλων, στη βάση του παραμένει εθνικός και στηρίζεται σε ισχυρό κράτος-έθνος.

Τις περισσότερες φορές ο καθοριστικός παράγοντας δεν είναι το φθηνότερο και καλύτερο προϊόν του αλλά η ισχύς του κράτους-έθνους που το στηρίζει και μάλιστα διπλά. Όχι μόνο πολιτικά, στρατιωτικά, πολιτιστικά αλλά και μέσω της δομικής ανταγωνιστικότητας αυτής του εθνικού τομέα κεφαλαιουχικών αγαθών των νέων τεχνολογιών και του ισχυρού εθνικού τραπεζικού και χρηματιστικού τομέα.

Απόδειξη τα δεκάδες σημαντικότατα συμβόλαια που αποσπούν οι ΗΠΑ όχι γιατί τα προϊόντα τους είναι ανταγωνιστικά αλλά μέσω πολιτικο-διπλωματικο-οικονομικών πιέσεων ακόμη και ανοιχτών στρατιωτικών απειλών. Η σπουδή με την οποία το ελληνικό κράτος οπερέτα συναίνεσε με το αζημίωτο, στη διάλυση της σχετικά ισχυρής ελληνικής τσιμεντοβιομηχανίας επιτρέποντας στους ανταγωνιστές της του δυτικού καρτέλ να καταβροχθίσουν την ΑΓΕΤ και τα τσιμέντα Χαλκίδας αντίθετα με τη Γερμανία που έσωσε πρόσφατα από την χρεοκοπία μεγάλη γερμανική κατασκευαστική εταιρεία μέσω του τραπεζικού δανεισμού.

Τέλος δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι παρ΄ ότι το Γιούγκο της Ζάσταβα κάθε άλλο παρά ήταν πρωτοπόρο τεχνολογικά, είχε σημαντικές επιτυχίες πριν δέκα χρόνια στις δυτικές αγορές ακόμη και στις ΗΠΑ, απευθυνόμενο σε καταναλωτές χαμηλών εισοδημάτων και οι μεγάλες δυτικές αυτοκινητοβιομηχανίες αδυνατούσαν να το ανταγωνιστούν αποτελεσματικά λόγω τιμής, αυτός που κατόρθωσε να το εξαφανίσει ολοκληρωτικά δεν είναι ο οικονομικός ανταγωνισμός, το «αόρατο χέρι της αγοράς» αλλά το εμπάργκο και κυρίως οι πολύ ορατοί πύραυλοι Τόμαχοκ και Κρουζ που κατέστρεψαν πέρσι το εργοστάσιο παραγωγής.

Η πάση θυσία υπεράσπιση των συμφερόντων αυτών των διεθνικών μονοπωλιακών ομίλων που στην ουσία είναι εθνικοί, συνιστά τους σύγχρονους δυτικούς εθνικισμούς, τους ιμπεριαλισμούς που λυσσομανούν σ΄ όλα τα μήκη και πλάτη.

Στον αδιάκοπο και αέναο ανταγωνισμό τους χρησιμοποιούν οποιοδήποτε μέσο και μέθοδο θα τους επιτρέψει να επιβληθούν παραμερίζοντας κυνικά οποιοδήποτε εμπόδιο, αναιρώντας και ανατρέποντας στην ουσία όλες τις αξίες και τις αρχές, κανόνες, θεσμούς όπως αυτές καθιερώθηκαν και ίσχυσαν μετά από πολύχρονους αγώνες εδώ και δύο αιώνες: λαϊκή κυριαρχία, κοινοβούλια, λαϊκός έλεγχος, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, εθνική κυριαρχία, διεθνές δίκαιο.

Αυτή η οπισθοδρόμηση, η νέα αυτή αταξία, η ανοικτή προδοσία του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και των λαϊκών αγώνων δεν αναγνωρίζει καμία αξία και αρχή εκτός από μία: το συμφέρον του ισχυρότερου στον οποίο οι υπόλοιποι οφείλουν να υποκύπτουν.

Αποφασίζουν για τα πάντα χωρίς να λογοδοτούν σε κανένα. Από το διαδίκτυο και το μαζικό ηλεκτρονικό φακέλωμα, την ανοικτή κατασκοπεία κρατών, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων του Έσελον, τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική κι άρα το εργατικό εισόδημα και την ανεργία, τη λεηλασία παραγωγικών δυνάμεων μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, το φορολογικό σύστημα, τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα, το σύστημα υγεία, την παιδεία.

Τα μεταλλαγμένα προϊόντα, τις διοξίνες, τις τρελές αγελάδες, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την αγορά δικαιωμάτων μόλυνσης. Τον πόλεμο, το βάρβαρο βομβαρδισμό κυρίαρχων κρατών, το διαμελισμό τους με τη δημιουργία και την προσάρτηση μη βιώσιμων προτεκτοράτων.

Σε όλα αυτά η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπολείπεται σε τίποτα από τις ΗΠΑ και ενίοτε την καθοδηγεί. Οι πολιτικοί θεσμοι της δεν συνιστούν «έλλειμμα δημοκρατίας» όπως ισχυρίζονται ορισμένοι κολαούζοι αφού αυτό ενυπήρχε πάντα σε μεγαλύτερη ή μικρότερη κλίμακα σε όλες τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες αλλά ένα σύστημα διαφορετικό που αναιρεί τη θεμελιώδη αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Για πρώτη φορά η εκτελεστική εξουσία αποκόπτεται όχι μόνο από το κοινοβούλιο αλλά από την πηγή, από το λαό από τον οποίο υποτίθεται ότι αντλεί την εξουσία της.

Δεν ελέγχεται, δεν λογοδοτεί, δεν υφίσταται κυρώσεις απ΄ αυτόν και ούτε από τη διαμεσολάβησή του, το κοινοβούλιο. Το σύστημα αυτό είναι υλοποίηση της νέας «θεωρίας» ότι ο λαός όχι μόνο δεν είναι κυρίαρχος και η πηγή κάθε εξουσίας, αλλά δεν είναι σε θέση, δεν είναι αρμόδιος να αποφασίζει.

Οι εκλογές δεν συνεπάγονται νομιμοποίηση από την πηγή κάθε εξουσίας, αλλά είναι απλώς μια τεχνική διαδικασία επιλογής γραφειοκρατών που υλοποιούν αποφάσεις άλλων και ασχολούνται με δευτερεύοντα ζητήματα. Αυτοί είναι σήμερα οι decision makers, οι decideurs, λέξεις ανύπαρκτες πριν, αφού δεν ήταν άλλοι από την κυβέρνηση, τους πληρεξούσιους αντιπροσώπους τους έθνους βουλευτές, το κοινοβούλιο και τον κυρίαρχο λαό.

ΠΑΣΟΚ ΙΣΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΕΞΙΑ

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια βρίσκονται και οι σημερινές εκλογές στη χώρας μας. Σ΄ αυτές καλείται ο ελληνικός λαός να επιλέξει ανάμεσα σε δύο κόμματα, που σύμφωνα με την εύστοχη παραπάνω άποψη του αμερικανού υποψήφιου για την προεδρία «έχουν πουλήσει τη χώρα στον πλειοδότη μέσω του γενικευμένου συστήματος δωροδοκίας τους».

Καλείται να επιλέξει ποιο κόμμα θα υλοποιήσει αποφάσεις πούχουν ληφθεί αλλού σε βάρος του, τόσο εσωτερικά όσο και σε σχέση με τα εθνικά ζητήματα και την Τουρκία. Ενώ γι αυτά τα κέντρα εξουσίας είναι αδιάφορο ποιος θα υλοποιήσει αυτήν την πολιτική, εντούτοις το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ένα τεράστιο πλεονέκτημα.

Ότνας στην εξουσία εξουδετερώνεται οποιαδήποτε λαϊκή αντίσταση σ΄ αυτήν πράγμα που δεν συμβαίνει αν είναι στην αντιπολίτευση. Όλες οι επιθέσεις στη Δυτική Ευρώπη ενάντια στους εργαζόμενους, το εισόδημά τους, την απασχόληση, τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα ενάντια σε μια σειρά κατακτήσεις και δικαιώματα, ενάντια σε ότι απέμεινε από το Κράτος Πρόνοιας, αλλά και ορισμένες άγριες ιδιωτικοποιήσεις έγιναν από Σοσιαλιστές ή Σοσιαλδημοκράτες.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι τόσο οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και το ντόπιοι μεγάλο κεφάλαιο υποστηρίζουν απροκάλυπτα το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ είναι η σύγχρονη Δεξιά.

Σε μια εποχή όπου μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η ανεπτυγμένη καπιταλιστική Δύση δεν αντιμετωπίζει κανένα ορατό εχθρό ή αντίπαλο που να συνιστά σοβαρή απειλή, και συνεπώς θα περίμενε κανείς ότι η ανθρωπότητα βαδίζει προς την ειρήνη και την επικράτηση του διεθνούς δικαίου, οι δύο σημαντικοί πόλεμοι σε διάστημα 8 χρόνων αλλά και η σημερινή αλματώδης αύξηση των στρατιωτικών δαπανών των ΗΠΑ σε επίπεδα που ξεπερνούν αυτά των κρισιμότερων στιγμών του ψυχρού πολέμου δείχνουν το αντίθετο.

Η βαρβαρότητα των δύο πολέμων, η καταστροφή της οικονομίας δύο χωρών κάθε άλλο παρά υπανάπτυκτων, η μαζική σφαγή ενάμιση εκατομμυρίου αμάχου κυρίως πληθυσμού στο Ιράκ και η προετοιμασία της Δύσης για νέους πολέμους δείχνουν ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι υπόλοιπες μεγάλες Δυτικές χώρες έχουν αναγάγει τον πόλεμο και την ανοικτή τρομοκρατία σε βασικό μέσο επιβολής τους, υποταγής τόσο των χωρών που καταστρέφουν όσο και των υπολοίπων.

Οι πόλεμοι αυτοί δεν πρόκειται να σταματήσουν. Νέοι χασάπηδες και νέα ανθρωπιστικά καθήκοντα θα επινοηθούν για να χτυπηθούν αύριο καίρια οι πραγματικοί στόχοι. Η καπιταλιστική κι όχι «σοσιαλιστική» Ρωσία της οποίας η οικονομία σε μερικά χρόνια θάχει βγει από το σημερινό χάος (κι ενώ την αφήνουν σήμερα να μιμείται τους Νατοϊκούς, σφάζοντας τους Τσετσένους, για την έχουν προς τον παρόν ανάγκη), η Κίνα και οι νέες ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις του τρίτου κόσμου που θα αποτελέσουν σοβαρή οικονομική απειλή.

Οι χώρες αυτές δεν έχουν άλλη επιλογή, για να αποφύγουν την καταστροφή τους και την εκμηδένιση της όποιας προόδου τους, από την παραγωγή όπλων μαζικής καταστροφής στα οποία ήδη η Δύση απαντάει υπερεξοπλιζόμενη. Δείχνοντας ότι μπροστά στην προοπτική να χάσουν την πρωτοκαθεδρία οι δι-εθνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι, οι Ford, IBM, BP, General Electric και σία, δεν θα διστάσουν να επαναλάβουν όσα έκαναν στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Το μέλλον διαγράφεται ζοφερό, εκτός κι αν οι λαοί στη Δύση, βγουν από το λήθαργο, σταματήσουν να υπνώττουν όπως φαίνεται να το δείχνουν ορισμένες πρώτες μικρές ενδείξεις.

Η βαρβαρότητα όμως και οι καταστροφές μέσω των οποίων οι ΗΠΑ και σία προσπαθούν εκμεταλλευόμενες την αναμφισβήτητη οικονομική και στρατιωτική υπεροχή τους να παρουσιαστούν σαν νέα πανίσχυρη αυτοκρατορία, που εγκαθιδρύει νέες αποικιοκρατικές σχέσεις, δύσκολα μπορούν να κρύβουν το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της αυτοκρατορίας, την αδυναμία της.

Γιατί ναι μεν μπορούν να καταστρέφουν και να κερδίζουν στρατιωτικά ορισμένους πολέμους, τα πολιτικά όμως αποτελέσματα αυτών των νικών, είναι δυσανάλογα μικρά σε σχέση με τις συντελεσθείσες καταστροφές και σφαγές.

Έναν αιώνα πριν, οποιαδήποτε αποικιοκρατική δύναμη, θάχε νετάρει το Ιράκ το πολύ μερικές εβδομάδες. Μετά από ορισμένες χερσαίες μάχες, θα τόχε καταλάβει στρατιωτικά και θάχε τοποθετήσει φιλική διοίκηση από ντόπιους, αποδεκτή από τον πληθυσμό, ειρηνεύοντας τη χώρα. Σήμερα δέκα χρόνια μετά την καταστροφή του Ιράκ και τη στρατιωτική νίκη της Δύσης και παρά το συνεχιζόμενο μέχρι σήμερα οικονομικό εμπάργκο και τους περιοδικούς βομβαρδισμούς από αμερικάνικα και βρετανικά αεροπλάνα, οι πλανητάρχες που έχουν πετύχει το βασικό πολιτικό τους στόχο, την τοποθέτηση φιλοαμερικανικής κυβέρνησης στη Βαγδάτη, αφού ο Σαντάμ Χουσεϊν είναι πάντα εκεί.

Ένα χρόνο μετά το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας επί 78 ημέρες και την καταστροφή της χώρας, και παρά τη συνέχιση του οικονομικού εμπάργκο αλλά και την απώλεια εδαφών, ο Μιλόσεβιτς είναι πάντα στη θέση του παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες της Δύσης να τον ανατρέψει. Για να μην μιλήσουμε για τις πολιτικές αποτυχίες τόσο στο Κόσοβο όσο και στη Βοσνία όπου οι δυτικές νατοϊκές δυνάμεις που επρόκειτο να αποχωρήσουν δύο χρόνια μετά το Ντέιτον, δεν έχουν ακόμη εξασφαλίσει ντόπιες φιλοδυτικές εξουσίες.

Αδυναμία που δείχνει ανάγλυφα το γεγονός της Σομαλίας που αναφέρει ο Χομπσμπάουμ όπου άρκεσαν μερικές ένοπλες αντιαμερικανικές ενέργειες με δύο δεκάδες αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, για να τα μαζέψει η αμερικανική αυτοκρατορία και να φύγει. Και του Λιβάνου όπου μία μόνο βομβιστική ενέργεια με αρκετούς αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, ήταν αρκετή για να αποχωρήσουν οι αμερικανοί.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι η Δύση έχει σήμερα σαν ύψιστη προτεραιότητα τον αγώνα ενάντια σε αυτό, που μετά το Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία ηχεί ολότελα υποκριτικό, ψεύτικο και γελοίο, την «τρομοκρατία». Που δεν είναι άλλο από τη δίκαια και νόμιμη λαϊκή αντίσταση στο σύγχρονο φασισμό της σφαγής αμάχων και της συστηματικής μαζικής τρομοκρατίας των λαών. Γιατί γνωρίζουν ότι οι Τόμαχοκ, οι Κρουζ και τα Φάντομ, μπορεί να καταστρέφουν χώρες είναι όμως ανίσχυροι απέναντι σε απλά μέσα, στο πιστόλι και στο δυναμίτη. Απόδειξη το γεγονός ότι μετά από 25 χρόνια δράσης της 17Ν και τις δίκαιες εκτελέσεις σειράς αμερικανών στρατιωτικών και πρακτόρων (σταθμάρχης της CIA, ναύαρχος, στρατιωτικός ακόλουθος, ανώτεροι αξιωματικοί), όχι όμως απλών πολιτών όπως ψευδολογούν οι αμερικανοί, η «αυτοκρατορία» αδυνατεί να την εξαρθρώσει.

Η φύση των στρατιωτικών δυνάμεων τόσο των ΗΠΑ όσο και των άλλων μεγάλων Δυτικών χωρών, έχει μεταβληθεί. Τα τελευταία πενήντα χρόνια κανένας από αυτούς τους στρατούς δεν διεξήγαγε κάποιον αμυντικό πατριωτικό πόλεμο απέναντι σε επιτιθέμενο, αλλά αντίθετα επιτέθηκαν και κατέστρεψαν περισσότερο ή λιγότερο μια σειρά χώρες, δολοφονώντας μεγάλο αριθμό αμάχων. Έτσι αποτελούνται σήμερα όχι από κληρωτούς που εκτελούν το καθήκον τους προς την πατρίδα τους που αμύνεται, αλλά από επαγγελματίες μισθοφόρους που φέρουν σε πέρας αυτές τις δολοφονικές επιθέσεις ενάντια σε λαούς.

Η πάση θυσία αποφυγή θυμάτων, με τη διεξαγωγή πολέμου από ύψος 5.000 μέτρων, δεν είναι παρά έμμεση ομολογία της ενοχής τους, της παραδοχής της εγκληματικής φύσης της δράσης τους. Γιατί στην Ιστορία δεν υπάρχει κοινωνία που να μην δέχτηκε τα θύματα των δίκαιων πατριωτικών πολέμων και να μην τα θεώρησε ήρωες.

Καμία δικαιολογία δεν μπορεί να υπάρχει για τον πιλότο, που υπακούοντας τυφλά στις εντολές των ανωτέρων του βομβαρδίζει εν ψυχρώ μια αγορά γεμάτη κόσμο, ένα τρένο εν κινήσει, ένα λεωφορείο γεμάτο, ένα νοσοκομείο, ένα εργοστάσιο μιας ανυπεράσπιστης κι αδύνατης σε σχέση με τη δική του, χώρας. Ούτε για το πλήθος των υπόλοιπων στρατιωτών που από τα ραντάρ και τη συλλογή πληροφοριών μέχρι τις χερσαίες δυνάμεις, συμμετέχουν αποφασιστικά σε αυτή τη δολοφονική πρακτική. Αυτοί οι κύριοι δεν είναι παρά μισθοφόροι, επαγγελματίες δολοφόνοι και ο καθένας μας, έχει απόλυτο δικαίωμα και καθήκον να τους χτυπάει, όπου τους βρει και όπως μπορεί.

Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον στρατιωτικό ακόλουθο της βρετανικής πρεσβείας πτέραρχο της αεροπορίας Στ. Σόντερς.

Με αυτήν του την ιδιότητα έλαβε ενεργό μέρος στο σχεδιασμό των περσινών βάρβαρων αεροπορικών βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας και άρα είναι ένας από τους υπεύθυνους του περσινού ναζιστικού εγκλήματος, τις δολοφονίες χιλιάδων αμάχων, την καταστροφή της οικονομίας και της υποδομής της χώρας.

Επιλέξαμε έναν ανώτατο Αγγλο αξιωματικό όχι μόνο γιατί η Αγγλία συμμετείχε ενεργά στους βομβαρδισμούς -όπως άλλωστε συμμετέχει μαζί με τις ΗΠΑ στους συνεχιζόμενους περιοδικά βομβαρδισμούς του Ιράκ- αλλά γιατί η αγγλική πολιτική όπως εκφράστηκε από τους Μπλερ, Κουκ και Ρόμπερτσον πέρα από την παραδοσιακή αγγλική υποκρισία, ξεπέρασε σε προκλητικότητα, κυνισμό και επιθετικότητα κι αυτούς ακόμη τους αμερικανούς.

Αναλαμβάνουμε επίσης την ευθύνη για τις παρακάτω ενέργειες που πραγματοποιήσαμε πέρσι:

Στις 31 Μάρτη ενάντια στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη με εκτόξευση ρουκέτας.

Στις 3 Απρίλη με βόμβα ενάντια στα τοπικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη λεωφόρο Γαλατσίου.

Στις 5 Μάη με τρεις ρουκέτες που εκτοξεύσαμε στον Πειραιά, ενάντια σε τρεις Δυτικές τράπεζες, την Αμερικανική Chase Manhattan, τη Βρετανική Midland, και τη Γαλλική ΒΝΡ.

Στις 8 Μάη με έκρηξη βόμβας ενάντια στην Ολλανδική πρεσβεία στην οδό Λυκείου.

Στις 16 Μάη με εκτόξευση ρουκέτας ενάντια στην κατοικία του πρέσβη της Γερμανίας στο Χαλάνδρι.

Αθήνα Μάρτης 2000

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Υ.Γ. 1 Είναι γνωστό ότι λίγο πριν καταρρεύσει η Ανατολική Γερμανία η CIA σε μια από τις σπάνιες, τα τελευταία χρόνια, επιτυχίες της κατόρθωσε, έναντι αδράς αμοιβής, να αρπάξει όλα τα αρχεία της Στάζι. Τα οποία, εκτός από ελάχιστα στοιχεία, αρνείται μέχρι σήμερα να δώσει στους Γερμανούς που τα διεκδικούν. Ο λόγος είναι βέβαια ότι μέσω αυτών γνωρίζουν σήμερα όλους όσοι υπήρξαν πράκτορες της Ανατολικής Γερμανίας και τους έχουν του χεριού τους.

Ανάμεσα σε αυτούς υπήρχε και κάποιος Έλληνας που παριστάνει τον επιτυχημένο επιχειρηματία στον κλάδο των νέων τεχνολογιών. Η CIA μόλις ανακάλυψε στα αρχεία ότι η επιχείρησή του στήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου με κεφάλαια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας τον επισκέφθηκε και του είπε, πιάνοντάς τον από το αυτί: Ώστε έτσι λοιπόν, συνάδελφος και εσύ, κλεφτάκος και παρακτοράκος. Σαν τζέντλεμεν, θα σου προτείνουμε ένα ντηλ και εσύ θα διαλέξεις. Ή σε δικάζουμε για κατασκοπεία και σε χώνουμε στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής σου, πράγμα θλιβερό ή τα ξεχνάμε όλα, τα σβήνουμε αλλά από εδώ και πέρα θα δουλεύεις για μας. Και για να μην ξεχνάμε και τη δουλειά μας, τις μπίζνες, θα μας «πουλήσεις» εν καιρώ την επιχείρηση έναντι του συμβολικού ποσού του ενός δολαρίου. Προς το παρόν προσπάθησε να φανείς αντάξιος της εμπιστοσύνης μας, εκμεταλλευόμενος το προφίλ σου. Έλληνας, αυτοδημιούργητος, Βαλκάνιος, πρώην συμπαθών. Αλλο είναι να επενδύει στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στην Αρμενία, στον ΟΤΕ μια αμερικάνικη εταιρεία και άλλο εσύ.

Από τη στιγμή που ο άνθρωπός μας παίζει το νέο του ρόλο, του ελληνικού Δούρειου Ίππου των αμερικάνικων επιχειρήσεων, οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη. Τι προβολή από το CNN. Τι διθύραμβοι στον αγγλόφωνο τύπο. Τι λίστες όπου η επιχείρησή του συναγωνίζεται σε κεφαλαιοποιημένη αξία τους μεγαλύτερους δυτικούς ομίλους. Τι αγκαλιές με τον Μπερνς. Τι συνεργασίες με το ΜΙΤ. Τι σεμινάρια και ιδρύματα στις ΗΠΑ. Τι μοντέρνες άυλες επενδύσεις, αντάξιες της νέας οικονομίας, όπου η παραχώρηση, στη Ρουμανία, δεν γίνεται με την αναχρονιστική μέθοδο της είσπραξης αντίτιμου κεφαλαίου αλλά δωρεάν! Τι συμφωνία με άλλη αμερικάνικη εταιρεία, για προσφορά υπηρεσιών Ιντερνέτ με στόχο να καταβροχθίσουν κοψοχρονιά τον ΟΤΕ σαν γνήσιοι, ορίτζιναλ robber barons (αμερικάνοι «βαρώνοι της ληστείας», απατεώνες μεγαλοκαπιταλιστές της αρχής του εικοστού αιώνα).

Όλα αυτά βέβαια τα οποία είναι πασίγνωστα σε όλα τα Βαλκάνια, τα αγνοεί ο ελληνικός λαός αφού τα ΜΜΕ, σε εφαρμογή μιας αμερικανόπνευστης δημοκρατικής λογοκρισίας δεν τολμούν να ψελλίσουν λέξη, να του αφαιρέσουν τη λεοντή. Παρά το γεγονός, ότι οι αμερικάνοι, με το γνωστό άγαρμπο στυλ τους και το συνεχές λιβανιστήρι τον έχουν καβουρντίσει. Δεν τολμούν να αναρωτηθούν πως είναι δυνατόν να σχεδιάζει κάποιος να πουλήσει τις μετοχές του (πλην του 5%) μιας επιχείρησης με τόσες πρόσφατες επιτυχίες και με λαμπρό μέλλον. Απ΄ τη μεριά μας ελπίζουμε ότι τα αφεντικά του, αναγνωρίζοντας τις πολύτιμες υπηρεσίες του δεν θα του τα πάρουν όλα και θα του αφήσουν το γνωστό του χόμπι σον αθλητισμό για ασχολία τώρα στα γεράματα.

Υ.Γ. 2 Πριν από μερικά χρόνια είχαμε καταγγείλει και ξεσκεπάσει τη σκευωρία των ασφαλίτικων μηχανισμών με τις λίστες ονομάτων της 17Ν, πούχαν δήθεν βρεθεί στα αρχεία της Στάζι. Σκευωρία αμερικανόπνευστη πούχε στόχο να δικαιολογηθούν συλλήψεις «γνωστών υπόπτων» τύπου Κοροβέση, Σκυφτούλη και άλλων.

Η σκευωρία αυτή ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε από τους εμπνευστές της, τη CIA-FBI και εμφανίζεται κατά καιρούς σε διάφορες παραλλαγές. Πέρσι την περίοδο της προδοσίας Οτζαλάν παρουσιαζόταν με τη μορφή ενός νεφελώματος, «νέων στοιχείων» που άλλοτε εμπλούτιζαν, άλλοτε διασταυρώνονταν με τα παλιά. Κι όταν τους προκαλέσαμε ανοιχτά να μας συλλάβουν κάνανε πίσω και τα στοιχεία ξεφούσκωσαν, ενώ είχαμε αρχίσει μια νέα σειρά βομβιστικών ενεργειών.

Έτσι μετά την τελευταία μας ενέργεια ενάντια στην κατοικία του Γερμανού Πρέσβη το Μάη, η σκευωρία πήρε νέα μορφή. Το γεγονός ότι ένα σχεδόν χρόνο μετά, οι ασφαλίτικοι μηχανισμοί εξακολουθούν να παραμυθιάζουν μιλώντας για μέλος της 17Ν που τραυματίστηκε, για κηλίδες αίματος και για DNA δείχνει ότι όλα αυτά ήταν προσχεδιασμένα με βάση προηγούμενη ενέργειά μας πανομοιότυπη.

Στις 2 Νοέμβρη του ΄91 χτυπήσαμε κλούβα των ΜΑΤ που φύλαγε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη με την ίδια ακριβώς τεχνική. Χρησιμοποιήσαμε ρουκέτα ίδιου διαμετρήματος και ίδιο πλαστικό σωλήνα που κρατούσε σύντροφος. Και τότε ο σωλήνας άνοιξε μόλις εκτοξεύτηκε η ρουκέτα και τον εγκαταλείψαμε επί τόπου, όπως ήταν σχεδιασμένο. Και τότε η αστυνομία είχε μιλήσει για τραυματία κι είχε ερευνήσει νοσοκομεία, ενώ βέβαια δεν υπήρχε κανένας τραυματίας. Φαίνεται όμως ότι το μικρό βήμα από το τραύμα στο αίμα δεν τόχαν σκεφτεί και δεν ήταν προετοιμασμένοι. Αναλύοντας εκ των υστέρων την ενέργεια το προέβλεψαν για μελλοντική χρήση σε περίπτωση επανάληψης.

Θα μας πουν. Μα γιατί δεν έκαναν τη σκευωρία σε προηγούμενη εκτόξευση ρουκέτας; Γιατί εκτός από την περίπτωση Χαριλάου Τρικούπη ποτέ άλλοτε δεν χρησιμοποιήσαμε αυτή τη μέθοδο: Σύντροφος που κρατάει πλαστικό σωλήνα. Ή κρατούσε τον γνήσιο σιδερένιο όπως στην αμερικανική πρεσβεία το ΄96 ή κάναμε την εκτόξευση με πλαστικό σωλήνα με ωρολογιακό μηχανισμό αφού είχαμε απομακρυνθεί κι άρα δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν για τραυματισμένο.

Απόδειξη αυτών αποτελεί η επίσημη θέση των ασφαλίτικων μηχανισμών. Έχουν, λένε, το DNA ενός μέλους της 17Ν αλλά δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν άμεσα ελέγχοντας 10 εκατομμύρια Έλληνες. Φαίνεται ότι οι αμερικάνοι περνάνε τον κόσμο για ηλίθιο. Από τη μια ισχυρίζονται ότι κατέχουν ολιγομελή λίστα μελών κι από την άλλη μιλάνε για όλο τον πληθυσμό. Αν όμως κάποια μυστική υπηρεσία στοιχειωδώς σοβαρή, κατείχε ένα τέτοιο στοιχείο όπως το DNA θα λειτουργούσε τελείως διαφορετικά.

Θα προσπαθούσε με κάποιον αλλά καλυμμένο τρόπο (π.χ. παίρνοντας τη νύχτα από το αυτοκίνητο του υπόπτου τρίχες που αφήνουν όλοι απ΄ τα μαλλιά τους, για να μην μιλήσουμε για πιο εξελιγμένες μεθόδους) να εξακριβώσουν σε ποιον ανήκε το DNA αφού ο αριθμός των υπόπτων είναι περιορισμένος. Και τότε θάχαν κάνει το μεγάλο, αποφασιστικό βήμα. Γιατί θάταν απολύτως σίγουροι ότι ο ύποπτος είναι και μέλος. Θα συγκέντρωναν σε αυτόν όλες τους τις δυνάμεις, ρίχνοντας τους καλύτερους πράκτορες και τα τελειότερα μέσα, στήνοντας μια επιστημονική παρακολούθηση από μη κινητά σημεία και θα έφταναν και σε άλλα μέλη και σημαντικό χτύπημά μας.

Η καινούρια αυτή παραλλαγή είναι αμερικάνικων προδιαγραφών και έχει ένα και μόνο στόχο. Να προσδώσει μια «επιστημονική» επίφαση στη σκευωρία παρέχοντάς της δήθεν εχέγγυα αντικειμενικότητας. Οι σχεδιαζόμενες συλλήψεις δεν θα είναι αποτέλεσμα χαλκευμένων στοιχείων στα αρχεία της Στάζι, αλλά θα επιβάλλονται απλό την ουδέτερη «επιστήμη» για τον έλεγχο του DNA. Παράλληλα, μέσω της μανιπουλάτσιας της επιστήμης ανοίγεται ευρύ πεδίο για οποιαδήποτε αυθαιρεσία και την ενοχοποίηση οποιουδήποτε, αφού εκτός των ειδικών επιστημόνων που στην προκειμένη περίπτωση είναι υπάλληλοι των ασφαλίτικων μηχανισμών, κανείς άλλος δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη συζήτηση και να ελέγξει τα δήθεν βιολογικό τύπου στοιχεία. Παράδειγμα, η αθώωση στις ΗΠΑ, μέσω του DNA, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, διάσημου κατηγορούμενου για δύο δολοφονίες και ενώ όλα τα στοιχεία και τα ευρήματα, ήταν συντριπτικά και έδειχναν ότι ήταν ένοχος.

Ας προσθέσουμε τέλος ότι τα ίδια τα έργα και οι ημέρες των αμερικάνων τους διαψεύδουν. Γιατί είναι ποτέ δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι η σημερινή «αυτοκρατορία» κατείχε επί 6 μήνες μέχρι την επίσκεψη Κλίντον, ένα τέτοιο στοιχείο και δεν θα το εκμεταλλεύτηκε χτυπώντας τη 17Ν και προτίμησε να διακινδυνεύσει μια αντιαμερικάνικη ενέργειά της η οποία βέβαια όπως όλοι καταλαβαίνουν τυχαία δεν πραγματοποιήθηκε.

Είναι δυνατόν να προτίμησε αγόγγυστα να επιδείξει ότι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο ένα φοβισμένο πρόσωπο μπρος στο ενδεχόμενο δράσης της 17Ν. Με τις αναβολές, τις παλινωδίες, τις άναρθρες κραυγές του αμερικάνικου τύπου ενάντια στη 17Ν, τους εκατοντάδες πράκτορες με τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, με τις πιέσεις και την επιβολή πρωτοφανών μέτρων απαγόρευσης της κυκλοφορίας και των διαδηλώσεων που ξεσήκωσαν τους πάντες εναντίον τους

Όλα αυτά αποτελούν τίτλο τιμής για μας, το πιο θερμό εγκώμιο της 17Ν από την «αυτοκρατορία», την αναγνώριση και επιβεβαίωση της σωστότητας των επιλογών και της δράσης της, συνιστά έμπρακτη ομολογία ότι το μόνο που την πονάει, το μόνο που φοβάται, το μόνο που λογαριάζει σοβαρά είναι η δίκαιη ένοπλη λαϊκή αντίσταση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να ακούσουμε και τη 2η προκήρυξη για την υπόθεση Saunders.

Β. ΚΟΥΡΚΑΚΗΣ: (Διαβάζει):

«Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ Αθήνα 11-12-2000

«You ve just got to trust us. We are honourable men»

(«Απλά πρέπει να μας έχετε εμπιστοσύνη. Είμαστε έντιμοι άνθρωποι»)

Richard Helms 30-12-71

Αρχηγός της CIA απευθυνόμενος σε εκπροσώπους του Τύπου.

(Εισαγωγή στο βιβλίο - ημερολόγιο του Φ. Έιτζι, Στα άδυτα της CIA)

«St. Saunders was an honourable man»

(«Ο Στ. Σόντερς ήταν έντιμος άνθρωπος»)

Δηλώσεις Βρετανών υπουργών και άλλων αξιωματούχων

Αμέσως μετά τη δίκαιη εκτέλεση του Βρετανού ταξίαρχου Στ. Σόντερς τον Ιούνη και τη δημοσίευση της προκήρυξής μας, κανένας επίσημος από την αγγλική πλευρά δεν τόλμησε να αμφισβητήσει όσα αναφέραμε για τις δραστηριότητές του σχετικά με τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας και τον πραγματικό του ρόλο. Αντίθετα τόσο η ένοχη σιωπή τους όσο και ορισμένες αποσπασματικές πληροφορίες που αναγκαστικά διέρρευσαν στον τύπο, τα επιβεβαίωσαν. Πέντε μήνες αργότερα και αφού συνειδητοποίησαν ότι τα περιβόητα στοιχεία τόσο των Αμερικανών των FBI-CIA όσο και των Ελλήνων είναι παραμυθάκια και ότι η υπόθεση θα τραβήξει σε μάκρος και άρα πρέπει να βρουν κάποια δικαιολογία για τη βρετανική κοινή γνώμη, επινόησαν ένα καινούργιο τροπάρι. Σύμφωνα με τη Σκότλαντ Γιαρντ, ο Σόντερς δεν είχε καμία σχέση με όσα του αποδίδαμε, με τον πόλεμο και τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας.

Αν όμως ήταν έτσι, γιατί δεν το ανακοίνωσαν αμέσως μετά τη δημοσίευση της προκήρυξης τον Ιούνη; Αυτό υπαγόρευε όχι μόνο η λογική, ο σεβασμός στην αλήθεια, η τιμή στη μνήμη του νεκρού από μέρους τους αλλά κυρίως τα αδιαμφισβήτητα πολλαπλά πολιτικά κέρδη που θα αποκόμιζαν. Γιατί δεν προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν σε βάρος μας αυτό το υποτιθέμενο πολιτικό «λάθος» μας, την πρώτη αμέσως μετά την ενέργειά μας καθοριστική χρονική περίοδο; Πώς αυτοί οι άρτιοι επαγγελματίες με την πολύχρονη πείρα της πάλης ενάντια στον IRA άφησαν να τους διαφύγει μια τέτοια μοναδική ευκαιρία; Η απάντηση είναι ολοκάθαρη για τον καθένα, χωρίς να χρειάζεται να σταθούμε στο δεύτερο σκέλος του νέου δόγματος, ότι αυτοί που πυροβόλησαν ήταν πληρωμένοι εκτελεστές που ήρθαν επί τούτου από τη Μέση Ανατολή! Preposterous (γελοίο). Πρόκειται για καθαρή προπαγάνδα, για ψέμα αντάξιο όχι του παρελθόντος μεγαλείου της βρετανικής αυτοκρατορίας, αλλά της σημερινής παρακμιακής χώρας με τα έντονα τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά.

Δεν είναι δυνατόν επίσης να μην σημειώσουμε ότι η απολογητική αυτή άποψη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο ταξίαρχος θα ήταν ένοχος αν είχε συμμετάσχει, συνιστά έμμεση ομολογία ενοχής, έμμεση αποδοχή του εγκληματικού χαρακτήρα του πολέμου ενάντια στη Γιουγκοσλαβία. Αν ο πόλεμος ήταν «ανθρωπιστικός» όπως ισχυρίζονται, η μη συμμετοχή σ΄ αυτόν ενός ταξίαρχου που βρίσκονται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, θα αποτελούσε στίγμα γι΄ αυτόν, θάχε έντονο ατιμωτικό χαρακτήρα, όπως αναμφίβολα είχε η μη συμμετοχή ενός ανωτάτου αξιωματικού στην αντίσταση ενάντια στους Ναζί στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Αρα δεν θάχε κανένα νόημα μια τέτοια αναφορά. Ο ταξίαρχος Σόντερς ήταν το νούμερο ένα της Πρεσβείας. Ήταν ο σημαντικότερος στόχος που πλήξαμε σ΄ ολόκληρη την εικοσιπενταετή δράση μας. Σημαντικότερος κι από τον σταθμάρχη της CIA Ουέλς, κι από τον αμερικανό στρατιωτικό ακόλουθο Τσάντες, κι από τον αμερικανό ναύαρχο Νορντίν. Δεν ήταν ένας απλός στρατιωτικός ακόλουθος ρουτίνας. Κι αυτό γιατί αφού έλαβε μέρος στον σχεδιασμό της πολεμικής επιχείρησης και των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία και στο Κόσοβο και στον καθορισμό των στόχων του πολέμου, στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στάλθηκε στην Ελλάδα λίγο πριν από τους βομβαρδισμούς με συγκεκριμένες αρμοδιότητες: Την επίβλεψη και τον συντονισμό των βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων της περιοχής που θα συμμετείχαν στις πολεμικές επιχειρήσεις και στους βομβαρδισμούς, στην εισβολή, την κατάληψη και κατοχή του Κοσόβου. Η ευθύνη του λοιπόν για τις δολοφονίες εκατοντάδων αν όχι χιλιάδων αμάχων και γυναικόπαιδων στη διάρκεια των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας είναι άμεση, χειροπιαστή και οφθαλμοφανής. Γιατί αν δεν είναι υπεύθυνος ένας επιτελής αξιωματικός που σχεδιάζει και αποφασίζει μαζί με άλλους, το είδος των επιχειρήσεων και των βομβαρδισμών, που διατάζει μαζί με άλλους, τους πιλότους να ρίξουν τις βόμβες και τους πυραύλους τους, τότε ποιος άλλος στρατιωτικός θα μπορούσε ποτέ να είναι υπεύθυνος; Ο ταξιάρχης Σόντερς είχε ενεργό συμμετοχή σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους που διεξήγαγαν τα τελευταία χρόνια οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις σε διάφορες χώρες εγκληματώντας σε βάρος των λαών τους. Ήταν παρών στον πόλεμο στις Μαλουίνες (Φόκλαντ), στην Ιρλανδία στη διάρκεια σκληρών συγκρούσεων, στο Ιράκ και στο Κουβέιτ στην διάρκεια του πολέμου του Κόλπου. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες πληροφορίες ήταν παρών και πρόσφατα, μερικές μέρες πριν από την εκτέλεσή του στην Σιέρρα Λεόνε όπου οι Βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επέμβαση. Ποτέ δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι ο εκφυλισμός της βρετανικής ελίτ, αλλά και η τσιγκουνιά της θα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που θάφηναν ένα τόσο σημαντικό στρατιωτικό στέλεχός τους χωρίς θωρακισμένο αυτοκίνητο, με πρόσφατους τους εγκληματικούς βομβαρδισμούς τους στη Γιουγκοσλαβία και σε μια χώρα όπου υπήρχε λαϊκή κατακραυγή με το 90% του λαού εναντίον τους. Θεωρούσαμε σαν δεδομένο ότι το αυτοκίνητο έπρεπε νάναι θωρακισμένο. Και παρότι η οπτική παρατήρηση δεν το επιβεβαίωνε αφού αυτό διέφερε μεν από τα συνήθη θωρακισμένα χωρίς όμως να είναι τελείως όμοιο με τα κοινά, καταλήξαμε στη λανθασμένη εκτίμηση ότι ήταν θωράκιση ειδικής κατασκευής, κάποιας νέας τεχνολογίας που το καθιστούσε πιο διακριτικό από τα άλλα. Με αυτό τον δεδομένο, η ενέργεια ενάντια στον ταξίαρχο δεν μπορούσε νάναι απλή αντιγραφή παλιότερων ανάλογων ενεργειών μας περίπου στον ίδιο χώρο. Αντίθετα ήταν αρκετά δύσκολη και επικίνδυνη, ενώ δεν διέφερε επιχειρησιακά στην ουσία από οποιαδήποτε υποθετική ενέργεια εναντίον οιουδήποτε φυλάγονταν σε θωρακισμένο αυτοκίνητο. Συνεπώς, αν δεν υπήρχαν ισχυροί και σοβαροί πολιτικοί λόγοι δεν είχαμε κανένα συμφέρον να επιλέξουμε σαν στόχο τον ταξίαρχο για λόγους απλά επιχειρησιακούς.

Ήταν δύσκολη και επικίνδυνη γιατί δεν μπορούσαμε να βασιστούμε στο 45ρι που περνάει απαρατήρητο. Έπρεπε να επιλέξουμε ένα όπλο που θα πετύχαινε τη διάτρηση της θωράκισης του αυτοκινήτου. Σαν τέτοιο επιλέξαμε το ημιαυτόματο G3 που είχαμε απαλλοτριώσει στην κατάληψη του αστυνομικού τμήματος του Βύρωνα τον Αύγουστο του ΄88 (Αλήθεια κι αυτό πληρωμένοι πράκτορες από τη Μέση Ανατολή το κατέλαβαν;) που λόγω της ισχύος του θα τρυπούσε το θωρακισμένο τζάμι. Το όπλο αυτό όμως έχει μήκος ένα μέτρο και όσο και αν το καμουφλάρεις δεν μπορείς να το κρύψεις τελείως. Μ΄ ένα τέτοιο όπλο δεν μπορείς να κινείσαι άνετα, πάνω σε μια μοτοσικλέτα ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα της Κηφισίας, σε μια χρονική στιγμή όπου διέρχονται προς την Αθήνα δεκάδες οπλισμένοι πράκτορες αμερικανοί και άλλοι, υπουργοί με τους σωματοφύλακές τους, μεγαλοκαρχαρίες καπιταλιστές με φρουρές ιδιωτικών αστυνομικών και κάθε λογής χαφιέδες. (Την στιγμή της επιχείρησης, στο αμέσως μπροστινό φανάρι ήταν μποτιλιαρισμένος αμερικάνος οπλισμένος μεγαλοπράκτορας της CIA, ενώ περίπου εκατό μέτρα πίσω μας βρισκόταν ο Βαρδινογιάννης με την οπλισμένη συνοδεία του). Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, εκείνο το πρωί κρατώντας το συγκεκριμένο G3 μήκους ενός μέτρου, με ένα στοιχειώδες καμουφλάζ διανύσαμε αρκετή απόσταση με τη μοτοσικλέτα χωρίς να μας αντιληφθεί κανείς και πλευρίσαμε το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο του ταξίαρχου σε σημείο που είχε προεπιλεγεί. Με τον πρώτο πυροβολισμό μας περίμενε διπλή έκπληξη. Από τη μία το τζάμι διαλύθηκε τελείως, πράγμα που σήμαινε ότι δεν ήταν θωρακισμένο και δεύτερο το G3 έπαθε εμπλοκή. Ο κάλυκας είχε σφηνώσει και παρέμεινε στη θαλάμη του όπλου. Αναγκαστήκαμε λοιπόν όπως είχαμε σχεδιάσει για μια τέτοια περίπτωση να συνεχίσουμε ρίχνοντας άλλους τέσσερις πυροβολισμούς με το 45ρι. Η μοναδική όμως σφαίρα που ρίχτηκε από το G3 αποδείχθηκε μοιραία. Είναι όμως αυτή που προκάλεσε το «συντριπτικό τραύμα» στην κοιλιακή χώρα αλλά και τον «συντριπτικό ακρωτηριασμό» του χεριού για τα οποία μίλησαν οι γιατροί.

Παραμένει μυστήριο για μας, γιατί η αστυνομία απέκρυψε αυτό το σημαντικό στοιχείο, τη χρησιμοποίηση του G3. Η απόκρυψη βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με την απελπισμένη προσπάθειά τους να συλλέξουν και την παραμικρή πληροφορία από τους αυτόπτες μάρτυρες. Θέλησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι δεν το πήραν χαμπάρι για να μας παγιδέψουν μελλοντικά; Γελοίο. Θέλησαν να αποφύγουν τη γελοιοποίησή τους από το γεγονός ότι ενώ υποτίθεται μας συλλαμβάνουν οσονούπω και μας παρακολουθούν με δορυφόρους, κάμερες, κινητά κλπ., εμείς κυκλοφορούμε κάτω από τη μύτη τους με όπλο ενός μέτρου που φαίνεται από ένα χιλιόμετρο δια γυμνού οφθαλμού; Θέλησαν να μην πανικοβάλουν τους διάφορους μεγαλοκαρχαρίες που παραμυθιάζουν καθησυχάζοντάς τους ότι είναι ασφαλείς μέσα στα θωρακισμένα αυτοκίνητά τους; Αγνωστο. Φαίνεται πάντως ότι το συγκεκριμένο αυτό όπλο τους προκαλεί κάποιο εκνευρισμό. Προβλέπουμε περισπούδαστη ανάλυση του «ειδικού συνεργάτη» όπου θα λέει ότι κάνουμε λάθος κι ότι δεν διαπερνάει τη θωράκιση.

Όσον αφορά ορισμένους συμπλεγματικούς λιγούρηδες, νοσταλγούς της αυτοκρατορίας που θα μας αντιτάξουν ότι δεν μπορεί αυτοί οι «πολιτισμένοι» να χρησιμοποιούν τέτοια φτηνιάρικα ψέματα για τον ρόλο του ταξίαρχου θα τους θυμίσουμε απλά το εξής επίκαιρο. Στη δεκαετία του ΄80 ο Βρετανός Υπουργός Γεωργίας παρουσιάστηκε με τον μικρό του γιο στην τηλεόραση τρώγοντας επιδεικτικά χάμπουργκερς για να αποδείξει ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας των «τρελών αγελάδων» στον άνθρωπο. Κι εξακολούθησαν επί μία δεκαετία να ψευδολογούν, μανιπουλάροντας την επιστήμη έως ότου αναγκάστηκαν από τα πράγματα το ΄96, με τα πρώτα θύματα, κι όταν πια ήταν πολύ αργά, να παραδε1χτούν την αλήθεια. Αυτή λοιπόν η ελίτ που δεν δίστασε να ψευδολογήσει, βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία του λαού της αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών λαών στο βωμό του χρήματος, θα διστάσει να ψευδολογήσει εις βάρος μας;

Το ψέμα, η προσποίηση, η υποκρισία ακόμη κι αν είναι βρετανικά έχουν τα όριά τους. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούν φυσικό δικαίωμά τους να εξολοθρεύουν με τον πιο βάρβαρο και συνάμα δειλό τρόπο χιλιάδες αμάχους και γυναικόπαιδα, με αεροπορικούς βομβαρδισμούς από 5.000 μέτρα και να προσποιούνται τον έκπληκτο όταν κάποιος από δαύτους εκτελείται λόγω αυτής ακριβώς της δολοφονικής πρακτικής τους. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνει ανερυθρίαστα και χωρίς αιδώ ο ανεκδιήγητος υπουργός εξωτερικών Κουκ και να καταδικάζει με τα γνωστά ξεφτυσμένα λογίδρια την ενέργειά μας, όχι από την Αγγλία αλλά από την Αφρική, από τη Σιέρρα Λεόνε όπου δοξολογεί και λιβανίζει τις σφαγές των ντόπιων πληθυσμών από τα βρετανικά στρατεύματα. Αντιλαμβανόμαστε ότι για ορισμένους οι πειρασμοί της ανασύστασης της βρετανικής αυτοκρατορίας είναι μεγάλοι. Αντιλαμβανόμαστε την σκοπιμότητα της προσκόλλησης της Βρετανίας στο άρμα του θείου Σαμ. Δικαίωμα τους είναι να πιστεύουν ότι το υπέδαφος και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών δεν ανήκουν στους λαούς τους., αλλά στους αυτοκράτορες Αμερικανούς και στους Αγγλους κολαούζους. Δικαίωμα τους είναι να καταστρέφουν τις υποδομές και τις μικρές κι αδύνατες βιομηχανίες τους για να υποδουλώσουν οικονομικά τους λαούς τους. Δικαίωμα τους είναι να τους βομβαρδίζουν, να τους σφάζουν για να το πετύχουν. Αλλά επιτέλους ας επιδείξουν μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και λεβεντιά. Ας σταματήσουν να προσποιούνται τις αγνές παρθένες, τους αφελείς ειρηνιστές. Ας αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους.

Ας αποδεχτούν ότι με την ίδια ακριβώς λογική, δικαίωμα των λαών είναι να αντιστέκονται χρησιμοποιώντας τα ίδια μέσα, την ένοπλη βία. Ότι δικαίωμα μας είναι να εκφράζουμε έμπρακτα και όχι μόνο στα λόγια, την αλληλεγγύη μας στους λαούς με το ίδιο μέσο, την ένοπλη λαϊκή βία αν και σε απειροελάχιστο ποσοστό σε σχέση με την δικιά τους και με ασύγκριτα πιο θαρραλέο και παλικαρίσιο τρόπο αφού ούτε φουκαράδες Αγγλους τουρίστες χτυπάμε (το αντίστοιχο των αμάχων θυμάτων της Γιουγκοσλαβίας) ούτε «πολεμάμε» εκ του ασφαλούς από ύψος 5.000 μέτρων. Ας αποδεχτούν το αυτονόητο, αυτό που αντιλαμβάνονται οι πάντες. Ότι αυτές οι ένοπλες ενέργειες, αυτό που αποκαλούν ψευδώς «τρομοκρατία» δεν είναι παρά η φυσική, η λογική συνέπεια, της εγκληματικής ιμπεριαλιστικής πρακτικής τους καθυπόταξης των λαών της υφηλίου. Ότι δεν είναι παρά το τίμημα που πληρώνουν γι΄ αυτήν την πολιτική τους. Τίμημα που γίνεται όλο και πιο βαρύ αν αναλογιστούμε ότι αυτή την στιγμή στη Μέση Ανατολή έχουμε όχι μόνο βόμβες ενάντια σε αγγλικούς στόχους, όχι μόνο εκτελέσεις στρατιωτικών αλλά και εκτελέσεις τεχνικών Βρετανών ανωτάτων στελεχών βρετανικών πολυεθνικών επιχειρήσεων. Ας αποδεχτούν επιτέλους αυτό που βοά, ότι κίνητρο μας δεν μπορεί να είναι το χρήμα. Γιατί αν ήτανε, σε μια κοινωνία που το αναγνωρίζει σαν τη μόνη «αξία», θα ήμασταν χαμένοι από χέρι. Το καθεστώς προσφέροντας ασυγκρίτως μεγαλύτερα ποσά, ατιμωρησία και προστασία, θα είχε δελεάσει τους «πληρωμένους εκτελεστές» και θα μας είχε εξαρθρώσει προ πολλού. Ας αφήσουν λοιπόν την συνειδητή ψευδολογία προς αφελείς, τους πράκτορες των Σοβιετικών, των Αμερικανών, των Αράβων, τους πληρωμένους μαφιόζους και ας ομολογήσουν την αλήθεια. Τόσο πολύ τους ενοχλεί; Τόσο πολύ τους πειράζει να ομολογήσουν ότι είμαστε απλοί λαϊκοί αγωνιστές; Ότι τα κίνητρα μας είναι πολιτικά; Τόσο πολύ τους ενοχλούν αυτές οι ξεπερασμένες και παλιομοδίτικες αξίες μας; Τόσο πολύ τους πειράζει να πουν ότι δεν τα πιάνουμε; Τόσες ανασφάλειες και ενοχές έχουν;

Όσον αφορά τα πραγματικά αισθήματα του λαού απέναντι στην ενέργεια μας ένα και μόνο γεγονός τα αποκαλύπτει ανάγλυφα. Το γεγονός ότι παρόλα τα αστρονομικά ποσά ύψους δισεκατομμυρίων που πρόσφεραν, παρόλες τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις για πληροφορίες, δεν υπήρξε καμία απολύτως ανταπόκριση. Οχι μόνο δεν τους δόθηκε καμία απολύτως πληροφορία αλλά ούτε καν κατόρθωσαν να αποσπάσουν από τους δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες τη πληροφορία για τη χρησιμοποίηση του G3, ενός όπλου μήκους ενός μέτρου, πληροφορία που τότε μπορεί να είχε κάποια αξία. Επιβεβαιώνοντας έτσι για μια ακόμη φορά ότι ο ελληνικός λαός παρόλες τις ευγενείς προσπάθειες της κυβέρνησης και των εξωνημένων και τελείως ανυπόληπτων βουλευτών τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ αλλά και ορισμένων τσαρλατάνων δημοσιογράφων δεν είναι και ούτε θα γίνει λαός χαφιέδων.



ΤΡΙΤΗ 6 ΜΑΪΟΥ 2003 (Μέρος 2o)

11:20 - 12:30


ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Κουφοντίνα, θέλω κάτι να σας πω γι΄ αυτή την προκήρυξη, κυρίως την πρώτη. Η πρώτη έχει μια ευρύτερη αναφορά, ιστορική κατ΄ αρχήν, στον μεγάλο σύγχρονο ιστορικό τον Χόμπσμπαουμ. Αυστριακής καταγωγής αλλά έδρασε και έγραψε στην Αγγλία. Ήταν και καθηγητής εκεί.

Εκεί αυτά που βλέπω που είναι γραμμένα, είναι μια γενική μπορώ να πω, γιατί το βιβλίο αυτό οι περισσότεροι πρέπει να το έχουμε διαβάσει «Ο αιώνας των άκρων». Επίσης βλέπω πολλά στοιχεία από τον Ν. Τσόμσκι εκεί πέρα. Δηλαδή μια κριτική και μπορώ να πω ίσως και πιο σκληρή από αυτή που κάνει η Οργάνωση του Ν. Τσόμσκι και πολλά στοιχεία πάλι που ο Ραμονέ πολλές φορές σε κάτι προσεγγίσεις που κάνει στην ?MODE DIPLOMATIQUE? κάθε μήνα και άλλοι αρθρογράφοι. Τα βλέπω κι αυτά.

Το θέμα είναι τώρα, αυτό είναι μια μείζονα πρόταση ας το πούμε. Μπορεί να καλύψει όμως αυτό, αποφασίζουμε να σκοτώσουμε κάποιον; Πως το βλέπετε αυτό το πράγμα; Δηλαδή τώρα, μετά από αυτή την εξέλιξη. Δεν λέω συγκεκριμένα αν έφταιγε ή δεν έφταιγε που λέτε εσείς ο Saunders, δεν μπαίνω σε τέτοιες λεπτομέρειες.

Αυτό είναι άλλο θέμα αν σας έφταιγε ή δεν σας έφταιγε. Αλλά το θέμα είναι, νομιμοποιείται με όλα αυτά τα στοιχεία, τη μείζονα σκέψη όπως λέμε, τη μείζονα πρόταση, να αφαιρούμε την ζωή ενός ανθρώπου; Πως το βλέπετε εσείς;

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Είναι το κεντρικό ζήτημα που απασχολεί. Δεν μπορώ να το αναπτύξω με μια - δυο προτάσεις.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μπορεί να γίνει με μια - δυο προτάσεις αυτό. Θα μας τα πει στο τέλος δηλαδή. Ευχαριστώ, δεν θέλω τίποτα άλλο. Απλώς επισημαίνω ορισμένα πράγματα κι εγώ, ότι πράγματι και άλλοι τα λένε και διανοούμενοι μπορούν να πουν κάτι παρόμοιο, αλλά δεν καταλήγει κανένας πάρτε το 45άρι ή πως το λέτε το G3.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ θέλω να ρωτήσω τον κ. Κουφοντίνα κάτι εντελώς συγκεκριμένο: το επίπεδο γνώσεων του στη γαλλική γλώσσα.

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ελάχιστα.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Δεν θέλω τίποτα άλλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κ. Εισαγγελεύ έχει το λόγο.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, ένα σχόλιο θέλω να κάνω.

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Κύριε Πρόεδρε πριν από το σχόλιο του κ. Εισαγγελέα ?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι, τι έχετε;

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Αναγνώσετε αν θέλετε και τις δύο γραφολογικές πραγματογνωμοσύνες που έχουν συνταχθεί αντίστοιχα για την κάθε προκήρυξη. Για την κάθε προκήρυξη υπάρχει και μια γραφολογική πραγματογνωμοσύνη που έχει συνταχθεί για την κάθε μία που λέει από που παράχθηκε το κείμενο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει, ανεγνώσθη. Ευχαριστώ. Κύριε Εισαγγελεύ, μπορείτε να κάνετε το σχόλιο σας τώρα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Ήθελα να πω κ. Δικασταί ότι η κατάθεση του μάρτυρος του Σωτηρίου Κραββαρίτη ήταν πολύ διαφωτιστική και απέδωσε την πραγματικότητα. Επιβεβαίωσε την περιγραφή του διατακτικού βουλεύματος σχετικά με την ανθρωποκτόνο συναυτουργική δράση κατά του παθόντος των δύο συναυτουργών. Επιβεβαίωσε ότι υπήρξε χρήση του πολεμικού όπλου, του G3, πιθανότητα αυτού που εκλάπη από το Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα.

Επίσης επιβεβαίωσε και τη δράση του ετέρου των κατηγορουμένων συναυτουργών η οποία ήτο με το πιστόλι το 45άρι που έγινε μετά την εμπλοκή του πυροβόλου όπλου, η οποία εμπλοκή αυτού του πυροβόλου όπλου, του G3, επίσης επιβεβαιώθηκε από την κατάθεση. Τέλος, ότι αυτή η ανθρωποκτόνος συναυτουργική δράση των δύο αυτών κατηγορουμένων επιβαινόντων εις το δίκυκλο, ήταν η μόνη ενεργός αιτία η οποία επέφερε τον θάνατο του θύματος.

Τώρα κ. Πρόεδρε, σχετικά με την προκήρυξη: Δε νομίζω ότι είναι δα και τόσο να ασχολούμεθα, σοβαροί άνθρωποι. Δεν θέλω να μπω στον πειρασμό περί αμπελοφιλοσοφίας και ακατανοήτων λόγων, δε θέλω να μπω διότι κι εκεί ίσως να υποτιμήσω την πραγματικότητα. Κύριοι Δικασταί, αυτές οι προκηρύξεις κυρίως, κυριότατα ήταν κείμενα δυσφημιστικά κατά των νεκρών. Της φυσικής εξοντώσεως ακολουθούσε η προσπάθεια ηθικής εξόντωσης από αυτή την δολοφονική Οργάνωση, η οποία, επαναλαμβάνω είναι και θέμα αρμοδιότητος ψυχιάτρου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχετε τον λόγο κ. Αναγνωστόπουλε.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Έχω ορισμένες παρατηρήσεις με κάθε δυνατή συντομία, που συσχετίζουν τις προκηρύξεις με ορισμένα άλλα αποδεικτικά στοιχεία της υποθέσεως. Θα αρχίσω με τη δεύτερη προκήρυξη, επισημαίνοντας ότι σ΄ αυτήν αναφέρεται ότι το σημείο όπου οι δράστες θα επλεύριζαν το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο του Saunders, είχε προεπιλεγεί.

Αυτό νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία, διότι δένει με όσα και ο κ. Σάββας Ξηρός έχει πει, ότι έχει προηγηθεί επακριβής χρονομέτρηση της ροής της κυκλοφορίας. Η κυκλοφορία δηλαδή στο σημείο αυτό και τις ώρες τις πρωινές, τη συγκεκριμένη ώρα που έφευγε ο Steven Saunders από το σπίτι του, είχε από τους δράστες χρονομετρηθεί και επομένως είχαν επισημανθεί και τα σημεία όπου κάθε πρωί δημιουργείται μποτιλιάρισμα και όπου επομένως μπορούσαν οι δράστες, μετά το προηγούμενο φανάρι και πριν το επόμενο φανάρι, να τελέσουν την ανθρωποκτονία.

Το σημείο αυτό από απόψεως τοποθεσίας προσφερόταν για τον πρόσθετο λόγο ότι παρείχε εν συνεχεία μέσω της οδού Στρέιτ και από εκεί στην Καποδιστρίου, εύκολη οδό διαφυγής προς τη Φιλοθέη και εν συνεχεία προς Καλογρέζα και από εκεί έφυγαν οι δράστες, διότι πήραν εν συνεχεία, όπως έχει πει ο Σάββας Ξηρός, ένα αυτοκίνητο με το οποίο και συνέχισαν την φυγή τους.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο και αποδεικνύεται ότι καθόλου παράξενο δεν ήταν στο σημείο αυτό να ευρίσκονται οι υποψήφιοι δράστες με τους όποιους βοηθούς τους και να παρατηρούν και να χρονομετρούν και να εποπτεύουν, διότι όπως οι ίδιοι λένε και στην προκήρυξή τους, επρόκειτο για μία ενέργεια η οποία στον σχεδιασμό απαίτησε μήνες, στους οποίους γίνονταν επανειλημμένες χρονομετρήσεις, προφανώς στο ρεύμα ροής προς την Αθήνα και στο ρεύμα ροής από την Αθήνα προς την Κηφισιά, διότι αυτές οι δύο διαδρομές ήταν οι στάνταρντ διαδρομές που εκτελούσε ο Steven Saunders για να πάρει και να γυρίσει από την εργασία του.

Η μεν πρωινή του διαδρομή ήταν από απόψεως ώρας πολύ συγκεκριμένη, ενώ αντίθετα η επιστροφή του, όπως μας είπε η σύζυγός του είχε διαφοροποιήσεις. Επίσης, για το σημείο που έγινε η ενέργεια και σε σχέση με την οδό Στρέιτ, είναι πολύ ενδιαφέρον να επισημανθεί ότι η μάρτυρας Θεοδοσία Μανιά η οποία περιέγραψε τη συνάντησή της με το ζευγάρι που αναγνωρίζει ως τον κ. Κουφοντίνα και την κα Σωτηροπούλου, θυμόταν τον αριθμό όπου στεκόταν το ζευγάρι αυτό, που είναι μεταξύ του αριθμού 21 και 23 και επισημαίνω ότι η δολοφονία έγινε έναντι του οικοπέδου που βρίσκεται στον αριθμό 25.

Επομένως η παρατήρηση του πεδίου όπου θα γινόταν η δολοφονία και μάλιστα τις ώρες εκείνες που θα ήσαν υποψήφιες για να γίνει η δολοφονία και της ροής της κυκλοφορίας ήταν κάτι που αποτελούσε σοβαρό στοιχείο του εγκληματικού σχεδίου.

Επίσης κ. Πρόεδρε, από όσα η Οργάνωση αναφέρει στη δεύτερη προκήρυξη σε σχέση με τον τρόπο που έγινε η ανθρωποκτονία και τα όπλα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και τα τραύματα που αυτά προκάλεσαν επιβεβαιώνεται σε συνδυασμό με την κατάθεση ιδίως του Κραββαρίτη που περιγράφει πράγματι με αυτόν τον χαρακτηριστικό τρόπο τις κινήσεις των δραστών που βρίσκονταν στη μοτοσικλέτα, ότι υπήρξε, όπως επεσήμανε ο κ. Εισαγγελέας, συναυτουργική δράση με αρχικό πυροβολισμό από το G3 και εν συνεχεία με επανειλημμένους πυροβολισμούς από το 45άρι το οποίο εξήγαγε ο οδηγός και αποτελείωσε τον Saunders που όπως φαίνεται, δεν θα είχε πεθάνει από τον αρχικό πυροβολισμό του G3.

Τώρα κ. Πρόεδρε, θα ήθελα μία δεύτερη επισήμανση που αφορά την προκήρυξη, τη δεύτερη και την πρώτη, σε συνδυασμό με όσα κατέθεσε εδώ η κα Saunders. H Οργάνωση εξέδωσε μία προκήρυξη με την οποία προέβαλλε ισχυρισμούς για την δράση του Saunders, αυτή τη θεώρησε επιλήψιμη και άξια της θανατικής ποινής στην οποία τον υπέβαλλαν οι δράστες του εγκλήματος.

Όταν κάποιος προβάλλει έναν ισχυρισμό για να δικαιολογήσει την κατά την άποψή μου έστω, δίκαιη εκτέλεση όπως λένε, εκείνο που αναμένει κανείς στοιχειωδώς είναι ότι αυτά τα οποία ισχυρίζεται τα στηρίζει σε κάποια στοιχεία που έχει στα χέρια του και τα οποία εκτιμώμενα ή ακόμα και εσφαλμένα ερμηνευόμενα, τον οδήγησαν στο συμπέρασμα αυτό.

Κατετέθη από πλευράς της κας Saunders ό,τι έχει σχέση με τη δραστηριότητα και την καριέρα του αειμνήστου Steven Saunders και δεν άκουσα από πλευράς κατηγορουμένων, τον ελάχιστο αντίλογο όσον αφορά την αλήθεια αυτών των στοιχείων, τα οποία εδώ επί ακροατηρίου κατατέθηκαν.

Αφού λοιπόν ήταν φανερό ότι όλα αυτά τα οποία αναφέρονται στην προκήρυξη περί Φόκλαντ, περί Σιέρα Λεόνε -ο κ. Κουφοντίνας, η μόνη του αντίρρηση ήταν ότι δεν υπηρέτησε στη Σιέρα Λεόνε ο Steven Saunders αλλά την επισκέφθηκε, λες και αυτό είναι το θέμα μας, αν διορίστηκε εκεί, όταν ένας στρατιωτικός συμμετέχει σε στρατιωτική ενέργεια, υπηρετεί. Ωσάν το θέμα να ήταν εάν πήγε εκεί σε οργανική θέση ή όχι και όχι το αν πήγε.

Η ίδια η Οργάνωση λέει ότι λίγες μέρες πριν είχε πάει στη Σιέρα Λεόνε και όταν εδώ κατατίθεται ότι αυτό είναι χονδροειδές ψέμμα δεν υπάρχει ο ελάχιστος αντίλογος. Αποδεικνύεται λοιπόν κ. Πρόεδρε -και ο λόγος που και η πλευρά της πολιτικής αγωγής και η κα Saunders αναλώθηκαν σε ερωτήσεις όσον αφορά το αν πράγματι ισχύουν αυτά, δεν ήταν όπως η υπεράσπιση, με τρόπο που πάρα πολύ με θλίβει ισχυρίστηκε ότι τάχα αν αυτά αλήθευαν -αυτό το λέει η Οργάνωση και το είπε δυστυχώς και η υπεράσπιση- αν είχε πάει δηλαδή στη Σιέρα Λεόνε ή αν είχε πάει στα Φόκλαντ ή στη Γιουγκοσλαβία, ότι τότε δίκαιη ήταν η εκτέλεση.

Εσείς το είπατε, ότι για να ασχολείται η πολιτική αγωγή με το αν πήγε ή όχι..... και έφτασε στο σημείο να πει ότι και αυτό είναι στημένο από τη Scotland Yard.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούτε, καλύτερα είναι να πείτε αυτά που θέλετε να πείτε εσείς και τί θέλουν να πουν οι άλλοι, θα τα πουν μετά.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, ενοχλείται η υπεράσπιση να ξανακούει αυτά που είπε, γιατί προφανώς καταλαβαίνει πόσο αυτά που είπε προσβάλλουν την ηθική και την ντροπή των ανθρώπων.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Θα φτάσουμε στα πειθαρχικά, ειλικρινά. Υπάρχουν πρακτικά και μπορούμε να δούμε....

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Βγείτε πάλι στην τηλεόραση πάλι όπως ξέρετε, να κάνετε δηλώσεις.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην πυροβολείτε αλλήλους.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν πυροβολώ κανέναν, εγώ επαναλαμβάνω αυτά που είπε η υπεράσπιση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ σας έδωσα το λόγο να πείτε τις δικές σας απόψεις. Η υπεράσπιση αφήστε να πει τις δικές της. Αν είχα χρόνια θα έφευγα για το Πυροσβεστικό σώμα τελικά.... Οι δικηγόροι πρέπει να είστε αγαπημένοι, είστε συνάδελφοι, θα πρέπει ο ένας να φέρεται με κάποια ευγένεια στον άλλον, ευπρέπεια εντάξει, υπάρχει, αλλά και η ευγένεια, μην την αφήνουμε έξω από την αίθουσα...

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι κ. Πρόεδρε, αλλά έχουμε και μια εντολή την οποία πρέπει να εκτελέσουμε, εγώ έχω μια εντολή από μια οικογένεια που έχει νεκρό και δεν μπορεί να δέχομαι ασέβεια στο νεκρό.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Υπάρχει ευπρέπεια, υπάρχει η δεοντολογία του επαγγέλματος και νομίζω είναι πιο σημαντικά από κάθε άλλο. Θα βρεθούμε και αύριο στις ίδιες αίθουσες.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ασφαλώς, έχετε χρόνια μπροστά σας να βρίσκεστε σε τέτοιες αίθουσες. Μη μαλώνετε μόνο. Βέβαια ο κόσμος λέει ότι «εδώ μαλώνουν, αλλά απ΄ έξω τα πίνουν μαζί».

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Συμφωνώ κ. Πρόεδρε με την κα Κούρτοβικ, αρκεί να τηρούσε τους κανόνες αυτούς και όταν μιλούσε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ, μην φορτίζουμε το κλίμα. Δεν είναι πιο ωραία να σας καταλαβαίνουμε κι εμείς; Ξέρετε, κι εμείς είμαστε άνθρωποι, μπορεί να με βλέπετε ήρεμο αλλά εσωτερικά κι εγώ μπορεί κάποια στιγμή να ανεβαίνουν οι δείκτες και να μη μπορώ να προσέξω καλά αυτά που λέτε, όχι ότι θα σας εκδικηθώ εσάς ή οποιονδήποτε δημιουργεί ένα πρόβλημα εδώ μέσα. Αλλά θέλω την ηρεμία για να καταλαβαίνω πλήρως αυτά που λέτε. Δεν ξέρετε πόσο μ΄ αρέσει η ηρεμία.... Έξω κι εγώ δεν είμαι και τόσο ήρεμος άνθρωπος αλλά εδώ μέσα θέλω απόλυτη ηρεμία.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Έλεγα λοιπόν ότι η Οργάνωση στη δεύτερη προκήρυξή της -και αυτή σχολιάζω- ότι λέει ότι για να ανακοινώνουν οι Αγγλοι ότι ο Steven Saunders δεν είχε σχέση με την αεροπορία και δεν είχε σχέση με το Κόσσοβο και με τη Σιέρα Λεόνε, σημαίνει ότι εμμέσως πλην σαφώς -το λένε οι ίδιοι στην προκήρυξη- δέχονται ότι αν είχε σχέση με όλα αυτά, τότε καλά θα είχαμε κάνει να τον σκοτώσουμε.

Εξηγώ λοιπόν ότι ο λόγος που η κα Saunders -και σχολιάζω την κατάθεσή της- που ερωτήθηκε και από την πλευρά μου και το επεσήμανε και η κα Κούρτοβικ για το αν αυτά αληθεύουν, ήταν ένας και μόνο: να καταδειχθεί ότι οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι εξετέλεσαν τον Saunders, δεν είναι απλώς στυγνοί δολοφόνοι, είναι και αστοιχείωτοι.

Επρόκειτο περί ανθρώπων οι οποίοι είχαν πλήρη άγνοια για τη δράση και την θητεία και την καριέρα και την προσωπικότητα του ανθρώπου τον οποίο θα σκότωναν, δεν τους ένοιαζε, δεν τους καιγόταν καρφί για το αν είχε αναμιχθεί κάπου ή όχι και έβαζαν συνειδητά ένα σωρό ψέματα, μία πυραμίδα ψεμάτων μέσα στην προκήρυξη, για να ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό που τις διάβαζε, διότι μία εφημερίδα τις δημοσίευε, ότι τάχα ήξεραν κάτι που ο ελληνικός λαός δεν ήξερε, ότι αυτοί γνώριζαν την άτιμη δράση του Saunders τον οποίο εμείς δεν γνωρίζαμε και ότι επομένως ήταν δίκαιοι εκτελεστές, ενώ ήταν στυγνοί, αστοιχείωτοι και πολιτικοί απατεώνες.

Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Είναι σε τέτοιο επίπεδο η υβριστική επίθεση η οποία ασκήθηκε μόλις από τον συνάδελφο που νομίζω κ. Πρόεδρε, ότι ειλικρινά, θεωρώντας πάντα ότι προέχει η αξιοπρέπεια και οι σχέσεις ανάμεσά μας από τη διαχείριση των οποιωνδήποτε εντολών μας έχουν αναθέσει με οποιαδήποτε οφέλη, θεωρώ ότι η συζήτηση θα πρέπει να μεταφερθεί αυτή τη στιγμή σε άλλα επίπεδα κι εγώ δεν είμαι σε θέση να σχολιάσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κα Βαγιανού έχετε τον λόγο.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Πιστεύω ότι με βάση αυτή την κατάθεση της κας Μανιά, γιατί αυτή στοιχειοθετεί υποτίθεται την απλή συνέργια, με βάση αυτή την κατάθεση και για νομικούς πρωταρχικά λόγους, δεν θα έπρεπε να συζητάμε το θέμα της απλής συνέργειας, δεν θα έπρεπε να στοιχειοθετηθεί ή να παραπεμφθεί η κα Σωτηροπούλου για απλή συνέργια, γιατί κι αν ακόμα όλα αυτά τα παράδοξα και αλλόκοτα και περίεργα που είπε η μάρτυρας -και θα τα σχολιάσω στη συνέχεια- είχαν όντως έτσι συμβεί, πιστεύω ότι δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν κ. Πρόεδρε την έννοια μιας πραγματικά ενισχυτικής ή διευκολυντικής ας πούμε εκδήλωσης προς τον φυσικό αυτουργό που να οδηγήσει στη θεμελίωση απλής συνέργιας. Με καμία έννοια.

Η διευκολυντική αυτή εκδήλωση πρέπει να έχει η ίδια αυτόνομα και αυτοτελώς το χαρακτήρα μιας επικινδυνότητας και να συνδέεται με την κύρια πράξη με τέτοιο τρόπο ώστε αν δεν την παρείχε ο απλός συνεργός, να δυσκολεύεται η εκτέλεση, ή εν πάση περιπτώσει ακόμα και να είναι σε κίνδυνο να ματαιωθεί. Τί προέκυψε από αυτά τα στοιχεία που να κατατείνουν προς αυτό;

Τί πήγε να κάνει η κα Σωτηροπούλου πραγματικά διευκολυντικό, αν ήταν ακόμα κι έτσι, ή ενισχυτικό, ώστε να διακυβεύεται αν δεν πήγαινε; Λοιπόν, είναι πράγματι μια παράδοξη και παράξενη κατάθεση. Σας έπεισε εσάς; Εγώ αναρωτιέμαι δηλαδή ειλικρινά.

Πράγματι, όπως σχολιάστηκε εδώ πέρα, η ενέργεια κατά Saunders, ήταν μια από τις πιο σύνθετες, έπρεπε πολλά πράγματα να υπολογισθούν και πολλά πράγματα να εκτελεσθούν με συγκεκριμένο τρόπο. Ήταν μια σύνθετη επίθεση. Ποιος είναι ο πυρήνας αυτής της αφήγησης της κυρίας που εναρμονίζεται με αυτό το πράγμα;

Ο υποτιθέμενος δράστης, την παραμονή, σε αναντίστοιχη ώρα, παίρνει τη γυναίκα του και την πάει βόλτα σε ένα πολυσύχναστο, πολύβουο μέρος γεμάτο σπίτια, κήπους, σκύλους, διαβάτες, ξαπλώστρες, κυρίες που μπαινοβγαίνουν, την πάει λοιπόν εκεί, στήνονται σε κοινή θέα όλων, έξω από ένα στενό πεζοδρόμιο και όταν κάθε δυο λεπτά, μας είπε η κυρία, γιατί θα έμειναν εκεί κάποια ώρα υποτίθεται για να κατοπτεύσουν και να ρυθμίσουν λεπτομέρειες όπως λέει το βούλευμα, όταν λοιπόν κάθε 2-3 λεπτά, μισό λεπτό πέφτουν οι διαβάτες πάνω τους, ο υποτιθέμενος δράστης λέει στην κυρία να σκύψει για να κρύψει το πρόσωπό της.

Αυτό είναι ο πυρήνας της αφήγησης, δεν είναι τίποτε άλλο. Ότι πάνε εκεί, μέσα σ΄ αυτό το πολύβουο πλήθος και τα σπίτια και τους κήπους, μέρα μεσημέρι, 4 η ώρα, κατακαλόκαιρο και στήνονται σε κοινή θέα και η κυρία απλώς σκύβει το πρόσωπο και κρύβει με τα μαλλιά το πρόσωπο, ο ίδιος δε ο δράστης, ο υποτιθέμενος δράστης, ο κ. Κουφοντίνας κατά το κατηγορητήριο, αφήνει το πρόσωπό του ακάλυπτο, σε κοινή θέα, και την παραμονή αυτής της πολύ σοβαρής και σύνθετης επίθεσης.

Αυτό είναι ο πυρήνας αυτής της αφήγησης της κυρίας. Και όμως το ίδιο το βούλευμα κ. Δικαστές, το ίδιο το βούλευμα αποτυπώνοντας με τα στοιχεία που υποτίθεται ότι διαθέτει αυτή την προετοιμασία, θέτει ορισμένα συγκεκριμένα πράγματα. Έγινε κλοπή 3 αυτοκινήτων πάλι υποτίθεται γιατί δεν ξέρω αν βρέθηκαν όλα αυτά τα οχήματα, για να διευκολυνθεί και να οργανωθεί και να εκτελεστεί αυτή η δράση.

Μέσα σ΄ αυτά τα αυτοκίνητα ήταν κι ένα βαν κ. Δικαστές. Γιατί εκλάπη αυτό το βαν; Για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Λέει το βούλευμα και άλλοι μάρτυρες ότι το φορτηγάκι το είχαν για να βρίσκονται μέσα σ΄ αυτό σε κοντινό σημείο της Κηφισίας για να μη γίνουν αντιληπτοί και θεωρηθούν ύποπτοι.

Με το βαν πήγαν και οι 3, όσοι ήταν τέλος πάντων, ως άνω κοντά στο σημείο, που αργότερα σκότωσαν τον Stephen Saunders. Αυτά την ίδια μέρα της ενέργειας. Την παραμονή όμως ο πρωταγωνιστής υποτίθεται παίρνει την κυρία του, την εξανεμίζει εκεί στα στενά της Φιλοθέης μπροστά στα ανοιχτά παράθυρα που οι κυρίες κάθονται και απολαμβάνουν το απόγευμα και τη δείχνει. Απλώς της λέει σκύψε άμα περνάει κάποιος. Μου είναι αδιανόητο. Κι αυτή σας επαναλαμβάνω είναι ο πυρήνας της αφήγησης της κυρίας.

Όταν εγώ και η κα Κούρτοβικ πήγαμε 1-2 φορές να δούμε τι γίνεται εκεί, που μπορεί να είναι αυτό το σημείο, ειλικρινά σας λέω δεν έμεινα πάνω από ένα τέταρτο εκεί, περιφέρθηκα να δω, δεν ξέρω και πολύ από Φιλοθέη, ήδη 7 με 10 άνθρωποι με είχαν κοιτάξει και με είχαν αποτυπώσει.

Δεν μπορώ λοιπόν να φανταστώ ότι ο δράστης που κλέβει βαν για να καλυφθεί να μη γίνει αντιληπτός μέχρι την ώρα της επίθεσης, βγάζει και τη γυναίκα του και τον εαυτό του σε κοινή θέα καταμεσής στη Φιλοθέη. Δεν μπορώ να το φανταστώ.

Βέβαια σ΄ αυτή την περίεργη όπως σας είπα ως προς τη δομή της και το περιεχόμενο κατάθεση, αμέσως μετά γίνεται και μια προσπάθεια να δοθεί ο χαρακτήρας ότι κάποιοι καιροφυλακτούσαν, ότι ήταν καλυμμένοι. Γι΄ αυτό μιλάνε για δέντρα, θάμνους και φυτά λέει η κα Μανιά στην κατάθεση της. Τα έψαξα.

Σκεφτήκαμε μάλιστα με τη συνάδελφο την κα Κούρτοβικ ότι οι θάμνοι, τα δέντρα και τα φυτά θα είναι στο τρίγωνο προς την Καποδιστρίου. Δεν μπορεί να εννοεί το πεζοδρόμιο εκεί, γιατί αυτό δεν έχει ούτε θάμνους, ούτε φυτά, ούτε πυκνή βλάστηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έτσι όμως γίνεστε κι εσείς μάρτυρες, ενώ θέλουμε να σχολιάσουμε τον μάρτυρα.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Έχετε δίκιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάντα έχω δίκιο εγώ, αλλά δεν μου το δίνει κανένας.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Η μάρτυρας όμως παραδέχτηκε εδώ πέρα ότι τα δέντρα, οι θάμνοι και τα φυτά είναι δύο δέντρα μικρά, τα οποία με καμιά έννοια δεν μπορούν να κρύψουν ένα ζευγάρι ανθρώπων, οι οποίοι υποτίθεται ότι παίρνουν κάλυψη όπως παρουσιάζεται καταρχάς δηλαδή.

Περνάω τώρα στην αντινομία που επισημάναμε και είναι κύριο σημείο αυτής της κατάθεσης. Η πρώτη οπτική επαφή με το ζευγάρι της κας Μανιά είναι όταν ο κ. Κουφοντίνας υποτίθεται δείχνει με το χέρι του, κάνει μια κίνηση όπου είναι η νοητή κυκλοφορία των οχημάτων στην Κηφισίας.

Τη στιγμή που το βλέμμα της το αποτυπώνει αυτό, ο ίδιος το παίρνει είδηση και της λέει «σκύψε, κάνε πως ψάχνεις». Κι αυτό επίσης το αντιλαμβάνεται. Παρ΄ όλα αυτά ενώ καταλαβαίνει ότι είναι - όπως τα εκθέτει, θα την έχετε διαβάσει φαντάζομαι- ενώ καταλαβαίνει ότι είναι μια προσχηματική αυτή το σκύψιμο, μια προσπάθεια παραπλάνησης της, πάει σε δύο ξένους ανθρώπους, πάει κοντά, κοντοστέκεται για να δει τι ψάχνουν.

Αφού είδε ότι δεν ψάχνουν, κάτι άλλο γίνεται. Παρ΄ όλα αυτά μια άγνωστη κοπέλα, νέα κιόλας, μια νεαρή κοπέλα, δεν είναι κανένας γέρος περίεργος, πάει σε ένα ζευγάρι ανύποπτων ανθρώπων για να δει τι ψάχνουν έχοντας ήδη καταλάβει ότι δεν ψάχνουν τίποτα, κάνουν κάτι άλλο. Αυτά μου φαίνονται απίστευτα κ. Δικαστές. Είναι απίστευτα.

Πάει λοιπόν να δει τι ψάχνουν ξέροντας ότι δεν ψάχνουν. Τη ρωτήσαμε εδώ πέρα «γιατί επέμενες, γιατί πήγες να δεις τι ψάχνουν αφού δεν έψαχναν; Τι σε ένοιαζε;» Και εξηγεί παρακάτω: «το ξέρω ότι δεν έψαχναν, αλλά πήγα - και βάζει μια δεύτερη εκδοχή στην κατάθεση της - για να δω γιατί μου φάνηκε ότι κοιτούσαν τα ακίνητα απέναντι και αυτό ήταν παράξενο». Δεύτερη εκδοχή. Κοιτούσαν τα ακίνητα. Δεν έψαχναν, δεν κατόπτευαν την κυκλοφορία, αλλά κοιτούσαν τα ακίνητα. Και επιμένει.

Δεν πίστεψε ότι έψαχναν λοιπόν και ξαναπάει 10 βήματα μπροστά και ξαναγυρίζει για να δει και να διαλευκάνει τι ψάχνει το ζευγάρι. Οπότε βέβαια αφού αυτή η περίεργη συμπεριφορά επιμένει, την αποτρέπει λέει το φοβερό και παγωμένο βλέμμα του κ. Κουφοντίνα. Αυτή είναι η αφήγηση.

Αυτό είναι από την ίδια τη δομή του μια αντινομία αποδεικτική. Έψαχναν, δεν έψαχναν, τι της κίνησε την περιέργεια, τι δεν της κίνησε, όλα μπαίνουν σ΄ έναν αντιφατικό ορυμαγδό στοιχείων. Και έψαχναν και δεν έψαχναν και την κυκλοφορία και τα κτίρια.

Τρεις φορές σκέφτεται να επέμβει μια άγνωστη σε δυο άγνωστους και βέβαια δεν θα ήταν η μόνη σ΄ αυτόν τον δρόμο. Περνούσαν διαβάτες. Ο κ. Κουφοντίνας έλεγε στην κα Σωτηροπούλου κάθε ένα λεπτό να σκύβει και να κρύβει το πρόσωπο της;

Η κα Μανιά επομένως δεν καταλαβαίνω γιατί τα λέει αυτά. Δεν γίνεται φανερό, δεν γίνεται καθαρό, δεν γίνεται πιστευτό ότι αυτή ήταν ακριβώς η εμπειρία της. Δεν γίνεται πιστευτό με καμιά έννοια από μένα τουλάχιστον και πιστεύω από πάρα πολλούς νηφάλιους ανθρώπους που προσεγγίζουν αυτή την κατάθεση.

Προέκυψε και ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο. Τα λέει όλα αυτά για ένα ζευγάρι μια περαστική σε έναν δρόμο δημόσιο και πολύβουο. Την άλλη μέρα το πρωί, λίγες ώρες μετά γίνεται η δολοφονία Saunders στο σημείο εκεί πάρα πολύ κοντά με τη σκηνή της προηγούμενης μέρας.

Ανακάλυψα εδώ ότι η κα Μανιά είχε πάρει είδηση, είχε γίνει μάρτυρας αυτής της σκηνής επίσης. Από την κατάθεση της είχα πιστέψει ότι αυτό το πληροφορήθηκε, δεν συνέπεσε κατά κανένα τρόπο. Η κα Μανιά όμως συνέπεσε με την ενέργεια κατά Saunders.

Η κυρία λοιπόν που τρεις φορές γίνεται τσιμπούρι σε δύο περαστικούς για το τι ψάχνουν, που κοιτάνε, τι κατοπτεύουν υποτίθεται, γίνεται τσιμπούρι χωρίς λόγο, αγνοεί τη δολοφονία Saunders. Είναι κόσμος, είναι αυτοκίνητα, αλλά εκείνη σπεύδει να χτυπήσει την κάρτα της και πληροφορείται τις λεπτομέρειες στο γραφείο της.

Και βέβαια, ακόμα πιο θεαματικό, ένα πράγμα που συσχετίζεται, λέει η ίδια ότι την επομένη συσχέτισε αυτό το ζευγάρι με την ενέργεια, ενώ το συσχετίζει και το καταθέτει εδώ πέρα, δεν μπαίνει στον κόπο στην κατάθεση της να πει «ξέρετε, ήμουν στον τόπο και την επομένη μέρα και έτσι το συσχέτισα». Δεν μπαίνει σε κανέναν κόπο τέτοιο. Γιατί κ. Δικαστές; Εγώ ειλικρινά αναρωτιέμαι. Δεν σας έχω έτοιμη την απάντηση. Απλώς υποψιάζομαι.

Έχω την αίσθηση διαβάζοντας αυτή την κατάθεση και ακούγοντας την κυρία ζωντανά, ότι όλος ο καημός της ήταν να στοιχειοθετήσει κατά κάποιο τρόπο ενοχή της κας Σωτηροπούλου. Δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα. Καλώς.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Δυο λεπτά, δεν τέλειωσα, δεν θα αργήσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάντως λέει για σύντομα σχόλια. Έχω παρακαλέσει να μην αγορεύετε.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Τελειώνω κ. Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ειδικά στην δική σας περίπτωση είναι κάτι το ιδιαίτερο βέβαια.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Θα με ακούσετε σε ένα δυο μήνες πάλι. Δεν έχω τι να πω. Κάντε υπομονή. Δεν θα σας κουράσω, παρά σε δυο μήνες από σήμερα.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα είναι ότι σ΄ αυτή την κατάθεση δεν περιγράφει τον έταιρο του ζευγαριού, μάλιστα και τον πρωταγωνιστή μιας πράξης για την οποία στοιχειοθετούνται κατηγορίες. Δεν μπαίνει στον κόπο να τον περιγράψει. Τον θεωρεί σαν δεδομένο. Έχουν βέβαια όταν την δίνει αυτή την κατάθεση και οι δυο συλληφθεί ήδη.

Για κάποιο λόγο τον κ. Κουφοντίνα τον αντιπαρέρχεται και επικεντρώνεται στην κα Σωτηροπούλου. Δεν λέει ούτε πως ήταν το πρόσωπο του, ούτε τι φορούσε, ώστε να ταυτοποιηθεί, να διασταυρωθεί και να ενισχύσει αποδεικτικό υλικό που υπάρχει. Με κανέναν τρόπο. Πάλι λοιπόν δίνεται η αίσθηση ότι το θέμα είναι η σύζυγος, η σύντροφος, η γυναίκα του κ. Κουφοντίνα.

Κάτι για το μνημονικό της τώρα, για το οποίο την συνεχάρη και ο κ. Εισαγγελέας. Ενώ θυμάται μετά από 2 χρόνια ότι η κα Σωτηροπούλου φορούσε κρεμ φούστα με λουλουδάκια, δουλεύει 11 χρόνια εκεί και δεν έχει αποτυπώσει τα κτίρια απέναντι, δηλαδή δεν θυμάται, είναι η ΙΒΜ, ένα τεράστιο κτίριο και δεν έχει προσέξει ποτέ.

Περνάει από τη στάση Ρενιέρη καθημερινά και δεν ξέρει που είναι αυτή η στάση. Αυτή η γυναίκα με το τόσο χαλαρό μνημονικό, θυμάται κατά που πέφτανε τα μαλλιά της κας Σωτηροπούλου, θυμάται τη φούστα, θυμάται τα ανθάκια. Πάλι το θεωρώ μια περίεργη αντινομία.

Όταν τη ρωτήσατε και τη ρωτήσαμε γιατί αυτή η εμπειρία που συνδυάστηκε μάλιστα με μια δολοφονία, για την οποία δήλωσε την απέχθεια της και το πόσο αποκρουστικό της είναι το αίμα, όταν τη ρωτήσαμε γιατί δεν την μοιράστηκε με κανέναν, γιατί δεν την είπε σε κανέναν δυο χρόνια, τίποτα, τι ισχυρίστηκε; Δεν είπε καν ότι φοβάται.

Είπε ότι «δεν εμπιστεύομαι». Περίπου στο νόημα που δικαιολογημένα βεβαίως μπορεί να το λέει ο κ. Πέτσος. Εννοώντας -εγώ αυτό κατάλαβα- ότι μια διαπλοκή κράτους - 17 Ν δεν εμπιστευόταν. Και να το λέει ο κ. Πέτσος είναι απολύτως σεβαστό, αλλά η κα Μανιά δεν το καταλαβαίνω ειλικρινά.

Τελειώνοντας, να σας πω ότι πριν ακόμα πεισμώσει και κουραστεί η μάρτυρας εδώ πέρα, βάρεσε που λένε υποχώρηση, έκανε μια υποχώρηση. Κατέβηκε από τη βεβαιότητα της στο 50% και θέλω να σας το επισημάνω αυτό. Ειδικά προς τη γυναίκα είπε ότι το προφίλ είναι τέλος πάντων ένα στοιχείο αβεβαιότητας. Δεν την είδα από μπροστά.

Που την κατατάσσω τη μάρτυρα. Προσπαθώντας να την φανταστώ όλο αυτό το διάστημα, πίστευα ότι συνδύασε κάποιες κατακερματισμένες εμπειρίες εκ των υστέρων υπό το φως της εξάρθρωσης της 17Ν και τις έπλεξε, τις έκανε ένα φαντασιακό κοκτέιλ.

Όταν την είδα προχθές, μάλλον άλλαξα γνώμη. Ιδίως όταν πια είχε κουραστεί και την ρωτούσε η συνάδελφος μου, ήταν αρκετά κυνική και ειρωνική. Ρωτήθηκε αν κάποιος άλλος το έκανε η ίδια πως θα τον χαρακτήριζε και είπε «τρελό» με ένα κυνισμό και μια ειρωνεία.

Που θέλω να καταλήξω; Πουθενά κ. Δικαστές. Δεν μπορώ να σας πω ότι είναι αυτό ή το άλλο. Απλώς θα εκφράσω ότι για μένα τουλάχιστον αυτή η κατάθεση δεν έχει την υφή, τα στοιχεία και τη δομή μιας αληθινής αφήγησης και μιας αληθινής αποτύπωσης εντυπώσεων, εικόνων και σκέψεων μετά.

Κάτι άλλο και τελειώνω. Σας έφερα ένα χαρτί. Δεν το είπαμε χθες. Έκανα αρκετή προσπάθεια για να πάρω αυτό το χαρτί. Αργούσε το σχολείο να το στείλει. Η κα Σωτηροπούλου από την πρώτη στιγμή μας είπε «μα πως μπορούσα να ήμουν εκεί αφού παίρνω το παιδί από το σχολικό;»

Στην αρχή το ακούσαμε λίγο επιπόλαια, αλλά πράγματι αν σκεφτείτε ότι το παιδί είναι σε ένα σχολείο, φοιτά την χρονιά εκείνη στο σχολειό στην Παλλήνη, ότι το παιδί σχολάει στις 14:30, μέχρι να επιβιβαστεί στο πούλμαν πάει 14:45, 14.50, από Παλλήνη το λεωφορείο πάει λεωφόρο Σπάτων μέσω λεωφόρου Μαραθώνος, Γέρακα, Αναπαύσεως, όπου γίνονται φοβερά έργα 3 χρόνια και καταλήγει στην περιοχή που τότε η κα Σωτηροπούλου και ο κ. Κουφοντίνας κατοικούσαν, δηλαδή στα Βριλήσσια Αττικής και μάλιστα στη πλευρά όχι προς το κέντρο, προς την πλευρά του Γέρακα, η κα Σωτηροπούλου εκείνη την ώρα που κατά την κα Μανιά βολτάρει στην Φιλοθέης θα έπρεπε να είναι καθ΄ οδόν προς το σπίτι της ή έστω να πλησιάζει στο σπίτι της αφού είχε παραλάβει το παιδί της.

Το σχολείο δυστυχώς δεν κρατάει λεπτομερειακά μεμοράντα για το τι έγινε κάθε μέρα, αλλά πιστοποιεί ότι για να παραλάβει άλλος το παιδί εκτός από τους δυο τους, χρειάζεται εκ των προτέρων γραπτή συναίνεση των γονιών. Πράγμα που αν η κα Σωτηροπούλου πήγαινε πράγματι στο σημείο που η μάρτυρας την βλέπει, θα έπρεπε το παιδί εκ των προτέρων να ανατεθεί σε άλλον κλπ. κλπ. Σας το λέω, θα το εκτιμήσετε ελεύθερα, αλλά είναι ένα θα έλεγα άλλοθι ισχυρό για την κα Σωτηροπούλου και λειτουργεί κι αυτό προς την κατεύθυνση ότι δεν υπάρχει θέμα απλής συνέργιας της σ΄ αυτή την ενέργεια.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Δεν θέλω να υπερασπιστώ την συνάδελφο μου που δέχτηκε επίθεση, ούτε τον ρόλο του μαζοχιστή θα παίξουμε σ΄ αυτά τα έδρανα να δεχόμαστε από την απέναντι πλευρά συνεχώς βουρδουλισμούς βερμπαλιστικούς.

Ξεκίνησε αυτή η ιστορία χθες με εκπρόσωπο της Πολιτικής Αγωγής, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ μας κάλεσε όλους συνοδοιπόρους. Μας κάλεσε να αναλογιστούμε αν αξίζει τον κόπο να καταγραφούμε στη μειοψηφία του ελληνικού λαού στη μνήμη της οποίας ?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μισό λεπτό για να μιλήσω κι εγώ τώρα. Αν ο δικηγόρος ταυτίζεται με τον πελάτη είναι πρωτοφανές να το πούμε αυτό το πράγμα. Αν πάρετε τον μεγάλο Γάλλο ποινικολόγο τον Βερζέζ, ο οποίος έχει πολλαπλών κλάδων και ιδεολογιών κατηγορουμένους υποστηρίξει και μάλιστα με τρόπο πολύ σθεναρό, τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν έχει καμιά δουλειά ο δικηγόρος με αυτά. Αλίμονο. Τα λέω για όλους και για να προστατεύσω το λειτούργημα.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Ευχαριστώ που το είπατε εσείς. Εγώ όμως ήμουν υποχρεωμένος να το πω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τελειώσαμε σήμερα.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Έχει όμως συνέχεια. Ξεκίνησε ?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν θέλω να το συζητάω καθόλου αυτό το πράγμα εδώ μέσα.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Έληξε λοιπόν τότε το θέμα της συνοδοιπορίας που προσπαθεί να μας υποβάλλει η απέναντι πλευρά με τρόπο ο οποίος είναι απαράδεκτος από συνάδελφο. Σαν θύμα όπως παρουσιαστήκατε κ. συνάδελφε, πιθανώς να σας συγχωρούσα. Σαν συνάδελφο δεν μπορώ να σας συγχωρήσω.

Δεύτερον, είναι προφανώς ενορχηστρωμένη επίθεση η οποία ξεκίνησε χθες, συνεχίζεται σήμερα και με άλλον συνάδελφο της Πολιτικής Αγωγής, ο οποίος επανειλημμένως δημιούργησε τεχνιέντως όξυνση εκεί που δεν χρειαζόταν. Βεβαίως αν η όξυνση ήταν περιεχόμενο της εντολής του τότε?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας μίλησα στην αρχή για τον νομικό πολιτισμό των Ελλήνων. Αν θέλετε να το κάνουμε όπως γινόντουσαν οι δίκες στην Ιταλία και στη Γερμανία, δεν το θέλω εδώ μέσα. Σέβομαι τους κατηγορούμενους, με σέβονται, σέβομαι όλους εσάς. Δεν επιτρέπονται αυτά τα πράγματα.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Συνεχίζουν κ. Πρόεδρε με παρεμβάσεις συναδέλφου από απέναντι, ο οποίος κάθε φορά που έρχεται φροντίζει να μας πετάξει και μια υβριστική έκφραση. Την ανεχόμαστε κι αυτή. Και έρχεται και ο κ. Εισαγγελέας από πάνω, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ απαξιώνει όλο το περιεχόμενο εδώ πέρα, αυτών που ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι. Έχει το δικαίωμα, βεβαίως. Είναι η κατηγορούσα Αρχή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κ. Εισαγγελεύ είναι η κατηγορούσα Αρχή, ο φρουρός του νόμου και μπορεί να λέει αυτά που λέει.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Και η κατηγορούσα Αρχή δεν έχει επιχειρήματα και να μη παραπέμπει σε ψυχιάτρους γιατί θα φτάσουμε όλοι μας στο τέλος όπως γίνεται εδώ μέσα. Δεν έχει δικαίωμα να παραπέμπει σε ψυχιάτρους η κατηγορούσα Αρχή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για τις προκηρύξεις λέει.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Κύριε πρόεδρε και σας μιλούμε ειλικρινώς, αν είναι και νομίζει η Πολιτική Αγωγή ή ο οποιοσδήποτε ότι δεν κάνουμε τη δουλειά μας σωστά, εμείς το μόνο που μπορούμε πλέον να κάνουμε είναι να σηκωθούμε να φύγουμε από δω. Δεν έχουμε κανένα λόγο. Μια χαρά νομιμοποιούμε τη διαδικασία και δεχόμαστε και τέτοιες επιθέσεις. Μαζοχιστές δεν είμαστε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ βλέπω ότι δεν υπάρχει λόγος να φύγετε αν δεν το κρίνετε εσείς. Ακούστε να δείτε όμως.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Εδώ βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχει μια εμπάθεια. Μια εμπάθεια τεχνητή, η οποία δεν δικαιολογείται από συναδέλφους. Τι θα έπρεπε να κάνουμε; Τι θα έκαναν οι ίδιοι στη θέση μας;

Εν πάση περιπτώσει, εγώ δεν πιστεύω ότι δεν είναι τυχαία όλα αυτά τα πράγματα. Εγώ πιστεύω κ. Πρόεδρε ότι είναι μέρος μιας επικοινωνιακής πολιτικής. Έχουμε φτάσει σ΄ ένα μετεμφυλιοπολεμικό κλίμα. Κάνουμε μια δίκη σε ένα κλίμα το οποίο είναι απαράδεκτο για την Ελλάδα του 2003 και για μια δημοκρατία που διαρκεί ήδη 20 χρόνια. 20 διαρκεί η δημοκρατία μας και μας την κάνουν λες και είμαστε μετά τον εμφύλιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συγχωρήστε με πάλι. Ίσα - ίσα, το κλίμα είναι διαφορετικό. Κατέρρευσαν τζαμιλίκια εδώ γύρω. Εδώ είναι διαφορετικό το κλίμα. Σέβονται ο ένας τον άλλον; Δεν νομίζω ότι υπάρχει τέτοιο. Αν συγκρίνετε την παρούσα Δίκη με τις δίκες που έγιναν στη Γερμανία και στην Ιταλία, κάθε άλλο παρά αυτό πιστοποιεί.

Όταν έχουμε όμως ανθρωποκτονίες και θύματα πολλές φορές μπορεί κανένας να πει κάτι παραπάνω. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν σέβεται τους άλλους.

Δ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ: Με όλο το σεβασμό θέλω να μου δώσετε κι εμένα τον λόγο. θέλω να κάνω μια δήλωση -σύμφωνα με το άρθρο 141- έχοντας πάντοτε υπόψη μου και τον κώδικα περί δικηγόρων και το άρθρο 45 του κώδικα περί δικηγόρων που μιλάει και για μια αμοιβαιότητα, αλληλοσεβασμό μεταξύ του Σώματός σας και των δικηγόρων και προπαντός μεταξύ υμών και ημών των ιδίων.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όποιος μου πει ότι δεν τον σεβάστηκα εδώ πέρα, ή εδώ τα μέλη του Δικαστηρίου, δεν νομίζω. Και ο κ. Εισαγγελεύ σας σέβεται απόλυτα. Από εκεί και πέρα οι δυο μεταξύ σας λιγάκι προσπαθώ κι εγώ, όσο μπορώ. Αλλά είναι φυσικό επακόλουθο μιας φόρτισης. Είναι πολλές οι μέρες, είναι τα ίδια και τα ίδια που λέμε εδώ, γι΄ αυτό μην τα αξιολογείται και πάρα πολύ. Λέγετε λιγότερα λόγια όσο μπορείτε και αν πει και κανένας κάτι, δεν πειράζει.

Δ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, δυο λόγια, τα έχω γραμμένα και θα καταχωρηθούν στα πρακτικά. Θα παρακαλέσω να κάνω αυτή τη δήλωση:

«Η νομική εκπροσώπηση του Οργανισμού του ΕΛΤΑ, παρίσταται και ενεργεί αυτοτελώς και αυτόνομα από τους λοιπούς πολιτικώς ενάγοντες, σύμφωνα και με το πλαίσιο της αντίστοιχης εντολής της διοίκησής του. Η θέση αυτή δεν σημαίνει ότι είναι δυνατό να αδιαφορεί για όσα συμβαίνουν και τεκταίνονται στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ενόψει και του αναμφισβητήτου γεγονότος ότι έχει πολλά από τα ίδια δικαιώματα που διαθέτει στα πλαίσια του Κ.Π.Δ. και κάθε άλλος παράγοντας της δίκης. Έχοντας υπόψη τα παρακάτω δεδομένα:

α) Ότι ο θεσμός της πολιτικής αγωγής είναι αναγκαίος όχι απλά όπως θεσμοθετείται στο νόμο, δηλαδή ως επιδίωξη πολιτικών απαιτήσεων αλλά και όπως διαμορφώνεται κατ΄ ουσίαν, δηλαδή ως υποστήριξη της κατηγορίας,

β) Διότι η φύση του δικαιώματος της πολιτικής αγωγής έχει όπως είναι γνωστό από τη θεωρία και τη νομολογία διεθνή και ελληνική, μικτό χαρακτήρα, είναι δηλαδή ταυτόχρονα πολιτική και ποινική,

γ) Διότι η αποκατάσταση των υλικών και ηθικών ζημιών που υπέστη το θύμα από τις εγκληματικές ενέργειες ή παραλείψεις των οποιωνδήποτε κατηγορουμένων, αποτελεί υπόθεση καίριας σημασίας που ενδιαφέρει βασικά, όχι μόνο το θύμα ως φυσικό ή νομικό πρόσωπο, αλλά και κυρίως την κοινωνική ολότητα.

Ασκώντας τα αναφαίρετα δικαιώματά μας, επισημαίνουμε λιτά, λακωνικά, τα παρακάτω:

α) Όπως ο θεσμός της υπεράσπισης για την κατοχύρωση του οποίου χρειάστηκαν αγώνες αιώνων, το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον θεσμό της Εισαγγελικής αρχής και της πολιτικής αγωγής, τουλάχιστον στο χώρο του ευρωπαϊκού νομικού μας πολιτισμού.

β) Τις τελευταίες ημέρες, λυπούμαι που το λέω, παρατηρούνται σαφώς επικίνδυνα φαινόμενα απρόκλητων απαξιωτικών επιθέσεων, όχι μόνο κατά της αξιοπιστίας των μαρτύρων κατηγορίας και της Εισαγγελικής αρχής, αλλά και συνολικά κατά του συστήματος της λειτουργίας της ελληνικής δικαιοσύνης που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Τα φαινόμενα αυτά, εμάς τουλάχιστον μας βρίσκουν εντελώς αντίθετους, γιατί οδηγούν στη διακινδύνευση της πολύτιμης και αναγκαίας δικονομικής ισορροπίας της δίκης που διεξάγεται. Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, κάποτε θα πρέπει να ακούγονται και οι οιμωγές των θυμάτων και αυτό δεν είναι νέο, αλλά επισημάνθηκε πριν δύο αιώνες στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, στη συνεδρίαση της 27ης Ιανουαρίου 1792 από τον μεγάλο Σερβέ και παραμένει πάντοτε επίκαιρο.

Τελειώνοντας, σύμφωνα με τα παραπάνω, με τις σκέψεις και θέσεις που ανέφερα, κάνω μία έκκληση και την κάνω αυτή ίσως γιατί έχω το δυσμενές προνόμιο να είμαι από τους τρεις-τέσσερις αρχαιότερους δικηγόρους που συμπαρίσταται εδώ, για ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Αυτό επιβάλλει επιτακτικά η αδήριτη αναγκαιότητα για μια δίκαιη δίκη που θα αντικατοπτρίζει και θα δείχνει τη στάθμη του πολιτισμού της χώρας μας».

Β. ΚΑΡΥΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, να διευκρινίσει αν η έκκληση για ψυχραιμία αφορά τα μέλη του Δικαστηρίου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τα μέλη του Δικαστηρίου, δε νομίζω.

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Σε ποιους απευθύνεται αυτή η έκκληση; Να ξέρουμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η έκκληση δεν απευθύνεται στα μέλη του Δικαστηρίου. Σε όλους τους άλλους. Στους κατηγορουμένους, στο κοινό, σε σας τους δικηγόρους, στους από κει δικηγόρους, σε όλο τον κόσμο.

Κυρία Βόζεμπεργκ, σας ακούμε.

Ε. ΒΟΖΕΜΠΕΡΓΚ: Ο λόγος για τον οποίο ζήτησα να πω δυο κουβέντες, έχει να κάνει με δυο στοιχεία: Εθίγη η υπεράσπιση από την ανακοίνωση του κ. Πέτσου και ο λόγος που παίρνω αυτή τη στιγμή τον λόγο είναι διότι εγώ την στήριξα, προφανώς διότι πάνω στην ένταση των στιγμών, δεν είχε τη νηφαλιότητα να προσέξει ένα σημείο που αφορά την υπεράσπιση.

«Αν υποτεθεί», διατυπώνει ο κ. Πέτσος «ότι συνάδελφοι δικηγόροι επιδιώξουν», άρα δεν αποδέχεται ότι έχουν επιδιώξει μία ταύτιση.... Δεν επιχειρώ διαστρέβλωση και δεν ερμηνεύω και κανέναν αυθεντικά, τουλάχιστον όταν είναι παρών. Αλλά επειδή όλοι γνωρίζουμε γράμματα κατά τεκμήριο αμάχητο, είναι βέβαιο ότι μια προσεκτική διατύπωση-ανάγνωση της συγκεκριμένης παραγράφου αυτό ακριβώς εννοεί.

Αλλά ακόμη περισσότερο, επειδή ο κ. Βλάχος μίλησε για εμπάθεια, θέλω να θυμίσω σ΄ αυτή την αίθουσα και επειδή προκλήθηκα -το «προκλήθηκα» εντός εισαγωγικών, είναι θετική η πρόκληση που δέχθηκα χθες από συγκεκριμένο κατηγορούμενο, δεν έχει σημασία ποιον, ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι, είμαι η πρώτη η οποία το διατυπώνω ότι αναμφισβήτητα δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε οι κατηγορούμενοι είναι όλοι ίδιοι και η ανακάλυψη της αλήθειας που επιχειρείται σε αυτή την αίθουσα, έχει να κάνει προ πάντων με την εξατομίκευση της ευθύνης ενός εκάστου.

Μπορεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι να κατηγορούνται για συμμετοχή στην Οργάνωση, αλλά το έργο εδώ της αποδεικτικής διαδικασίας έχει να κάνει με το τί έπραξε ο καθένας και γιατί ευθύνεται. Σε κάθε περίπτωση δε δεν δέχομαι εμπάθεια σε ό,τι αφορά στην πολιτική αγωγή, χωρίς να είμαι απολογητής συλλήβδην όλων των ατόμων, διότι όπως και η υπεράσπιση, έτσι και η πολιτική αγωγή, αποτελείται από φυσικά πρόσωπα και το κάθε φυσικό πρόσωπο, και ημών και υμών δεν είναι ίδιο. Κανένας μας δεν είναι ίδιο και οι δικασταί δεν είναι ίδιοι. Αλίμονο αν οι προσωπικότητες έμπαιναν σε μαζική αντίληψη. Ο καθένας έχει εξατομικευμένη συμπεριφορά.

Όταν μιλάτε λοιπόν κ. συνάδελφε, κ. Βλάχο, για εμπάθεια, θα ήθελα να έχετε επιστρατεύει και την ευαισθησία σας, όταν η ομιλούσα, κατά την αποδεικτική διαδικασία της υπόθεσης Περατικού, δέχθηκε μια άδικη επίθεση ότι λέει ψέματα, κατηγορήθηκε για ψέμα, για μια προσωπική κρίση που διατύπωσε και δεν αναφέρομαι ειδικά αυτή τη στιγμή, γιατί λείπει ο συνάδελφος ο οποίος μου επετέθη, δεν τον κακίζω γι αυτό κι ούτε τον αδικώ, θεωρώ ότι σε μια ακροαματική διαδικασία με πανηγυρικό χαρακτήρα και δημόσιο διάλογο οι ενστάσεις ανεβαίνουν και κατεβαίνουν και ο καθένας μας καταθέτει εδώ και τη δημοκρατικότητά του.

Αλλά είναι άδικο τουλάχιστον να κατηγορείται η πολιτική αγωγή για εμπάθεια, όταν τα ίδια τα θύματα, οι συγγενείς των θυμάτων, εμφανίστηκαν σε αυτή την αίθουσα -και αναφέρομαι στον κ. Περατικό και σε άλλους, και στον κ. Πέτσο ο οποίος υπήρξε θύμα και είπε ότι όχι μόνο εμπάθεια δεν έχω, όχι μόνο εκδίκηση δεν ζητώ, αλλά αντίθετα, κάποιους από τους ανθρώπους, για να μην πω όλους, τους λυπάμαι. Λοιπόν, κατά μείζονα λόγο, δεν μπορεί η πολιτική αγωγή που είναι εντολοδόχος των εντολέων να έχει εμπάθεια και μάλιστα κατά συναδέλφων.

Πήρα το λόγο να μιλήσω, διότι 21 χρόνια που δικηγορώ δεν έχω κάνει ποτέ προσωπική επίθεση, επικαλούμαι οποιονδήποτε, δεν έχω και δεχθεί, παρά με αυτή την εξαίρεση, την οποία δεν την χρεώνω ούτε την καταλογίζω, θεωρώ ότι ήταν μια ένταση της στιγμής και σε κάθε περίπτωση μεταξύ μας αλλάζουν και οι έδρες και τα έδρανα καθημερινά και νομίζω ότι οι προσωπικές επιθέσεις δεν ωφελούν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ όμως πιστεύω ότι όλα αυτά που λέμε τώρα δεν ωφελούν γιατί δεν προωθείται η διαδικασία, αλλά μια και θέλετε να πείτε, πείτε τα να τελειώνουμε. Εμένα δεν με εγγίζουν αυτά που λέτε, σας το λέω, ούτε μ΄ ενδιαφέρουν. Απλώς καταλογίζω το χρόνο σε όλους σας.

Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, με αγγίζουν εμένα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εμένα μ΄ ενδιαφέρει να γίνει η δίκη κ. Πέτσο. Εάν δεν ενδιαφέρεται κανένας σας να γίνει η δίκη, εμένα προσωπικά μ΄ ενδιαφέρει. Τί να κάνουμε τώρα; Θα μαλώνετε οι δικηγόροι; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ποιος το δημιούργησε το ζήτημα;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ξέρω, ούτε μ΄ ενδιαφέρει.

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Να σας ενδιαφέρει κ. Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όταν υπάρχει μια φωτιά, δε ρίχνουν όλοι από ένα καρβουνάκι. Το αφήνουν να περνάει.

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Θα είμαι συντομότατος κ. Πρόεδρος και θα σας πω τα εξής: Εγώ απεχθάνομαι προσωπικά σε ό,τι με αφορά να συμμετέχω σε αντεγκλήσεις μεταξύ δικηγόρων. Το απεχθάνομαι και γι αυτό δε συμμετείχα και γι αυτό δεν απήντησα προσωπικά στον κ. Πέτσο εχθές, καίτοι είχε μια αναφορά για το αίτημα που υπέβαλλα στο Δικαστήριο, μάλλον γι αυτό που σκέφτηκα, απαντώντας στον κ. Εισαγγελέα.

Λοιπόν, το πώς θα ασκήσω τα καθήκοντά μου, θα τα ασκήσω όποτε κρίνω, όπως κρίνω και υπό κανένα δίλημμα ή εκβιασμό, ότι αν ασκήσω τα καθήκοντά μου, στερούμαι ανθρωπισμού ή εν πάση περιπτώσει, δεν σέβομαι τις δικαστικές αρχές. Έχω έναν δεύτερο επιπλέον λόγο να είμαι προσεκτικός και θα τον πω στο Δικαστήριό σας και γι αυτό και δε συμμετέχω, διότι πρόσφατα είχα την τιμή να εκλεγώ και στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Είμαι πολύ πιο προσεκτικός και γι αυτό δεν συμμετέχω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, είναι εδώ μέσα το Πειθαρχικό, προσέξτε όλοι.

Κ. ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: Αλλά κ. Πρόεδρε, για να τελειώσουμε με αυτή την τοποθέτηση και δεν θα συνεχίσω και δεν θα απαντήσω και σε κανέναν άλλον, θεωρώ, επειδή γίνεται και μια αναφορά στην ελληνική κοινωνία και με τη δήλωση που έκανε ο κ. Πέτσος, εγώ θα πω τί θεωρώ εγώ: Εγώ θεωρώ ότι η ελληνική κοινωνία περιμένει να γίνει μια δίκαιη δίκη με σεβασμό στις δικονομικές αρχές και να υπάρχει ακριβοδίκαιη απόδοση ευθυνών και γι αυτό δεν συμμετέχω σε τίποτε άλλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γι αυτό θέλω την ηρεμία, για να δούμε, να σκεφτούμε κι εμείς. Μη μου δημιουργεί λοιπόν εντάσεις κανένας.

Β. ΚΑΡΥΔΗΣ: Πιστεύω ότι προσωπικά τουλάχιστον είμαι ψύχραιμος και νηφάλιος και ήρεμος. Τόσο, ώστε δεν αντέδρασα και όταν ένας βουλευτής θεώρησε καλό να απασχολήσει την εθνική αντιπροσωπεία με επερώτηση.....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είμαστε στη Βουλή, αφήστε τους βουλευτές!

Β. ΚΑΡΥΔΗΣ: Έκανε επερώτηση διότι έκανα το έγκλημα να αναλάβω την υπεράσπιση του κ. Κουφοντίνα, ενώ ταυτόχρονα, υπό την επιστημονική μου ιδιότητα, είμαι και μέλος μιας επιτροπής για τη μελέτη του εγκλήματος στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και θεώρησε καλό να κάνει επερώτηση γι αυτό. Δεν αντέδρασα, το άφησα, κάνει τη δουλειά του, είναι βουλευτής.

Έχει μιλήσει ο καθηγητής ο Παρασκευόπουλος για ένα φαινόμενο της δημιουργίας, το λεγόμενο «συμπαθούντων» στη θέση των παλιών «συνοδοιπόρων». Γι αυτό αναφέρομαι λοιπόν σήμερα. Θεωρώ ατόπημα από έναν πρώην βουλευτή, πρώην Υπουργό με δημοκρατική παράδοση, να επαναφέρει ούτε καν την έννοια της συμπαθείας, αλλά την έννοια της συνοδοιπορίας σε δήλωση που έχει σχέση με συναδέλφους του.

Αυτά και θα ήθελα στη συνέχεια, αν λήξει το θέμα, να σας απασχολήσω με τον σχολιασμό της υπόθεσης των μαρτύρων.

Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Μια παρέμβαση δική μου, την οφείλω και στον εαυτό μου αλλά και σε εσάς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή οφείλουμε όλοι να καθυστερούμε τη δίκη, διότι αυτά δεν εξυπηρετούν τίποτα κ. Πέτσο, και στους άλλους και σε εσάς τα λέω. Τί μας νοιάζουν εμάς οι αντεγκλήσεις; Όποιος δεν του αρέσει οι δικηγόροι οι από δω ή οι από κεί, να κάνει αγωγή στο Πειθαρχικό, μια αναφορά. Εδώ αφήστε με ήσυχο να κάνω τη δίκη μου. Δεν έχει κανένας να πει τίποτα.

Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Δε μπορώ να μιλήσω;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, δε μπορείτε να μιλήσετε, τελειώσατε, εσείς κάνατε δήλωση. Να τους κάνετε μήνυση, αγωγή, ό,τι θέλετε.

(διαλογικές συζητήσεις)

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Θέλω να μιλήσω για μία μαρτυρία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για την μάρτυρα; Να πείτε δυο λόγια κι εσείς. Κύριε Καρύδη, κάντε τον σχολιασμό σας.

Β. ΚΑΡΥΔΗΣ: Πράγματι υπήρξε σε αυτή την υπόθεση ένα έντονο κοντράστ μαρτύρων. Ενώ οι αυτόπτες μάρτυρες, νομίζω όλοι θα συμφωνήσουμε, κατέθεσαν αβίαστα, άλλα θυμούνταν, άλλα δεν θυμούνταν, ήταν φανερή η ειλικρίνειά τους και η προσπάθεια ακριβώς να μεταφέρουν όσα είχαν πέσει στην αντίληψή τους, σε έντονη αντίθεση με αυτούς, πράγματι υπήρξε η κα Μανιά η παρουσία της οποίας μου θύμισε ένα πραγματικό περιστατικό που έφερε στη μνήμη και αξίζει πολύ σύντομα να σας το εκθέσω.

Σε ένα καφενεδάκι κοντά στο παλιό μου γραφείο στη Θεμιστοκλέους, στο οποίο πήγαινα χρόνια και πάω όποτε περνώ από εκεί, ο ιδιοκτήτης είναι ένας λαϊκός ευφυής άνθρωπος με δημοκρατικές πεποιθήσεις κτλ. Μετά τα περιστατικά τα γνωστά, τις συλλήψεις του καλοκαιριού, περνώντας μια φορά από κει, υποστήριζε ο «Γιάννης ο Πόντιος» -έτσι το έχει βγάλει το καφενείο- σοβαρά, ότι μετά από κάποια ενέργεια στο Κολωνάκι, δε θυμάμαι ποια ήταν, ήρθε στο καφενείο ο Σάββας Ξηρός και πήρε τηλέφωνο, που είναι σε κοινή θέα στην είσοδο του καφενείου από το καρτοτηλέφωνο κάποιον και του είπε «τά΄ μαθες; Θά΄ ρθει κι η σειρά σου».

Οι ενστάσεις όπως καταλαβαίνετε των θαμώνων ήταν έντονες, δηλαδή έφυγε από τη δολοφονία και πήγε να πάρει τηλέφωνο και πήρε το τηλέφωνο σε δημόσια θέα να τον ακούς εσύ και δεν πήγε σε έναν θάλαμο στην Ακαδημίας κτλ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην τον καλέσουν για μάρτυρα, μη λέτε ονόματα.

Β. ΚΑΡΥΔΗΣ: Εκεί θα κατέληγα. Εν λοιπόν ο Γιάννης, ο συμπαθής Γιάννης εμφανιζόταν για μάρτυρας να καταθέσει αυτή τη μαρτυρία εδώ, όλοι οι θαμώνες είμαι βέβαιος θα έμεναν άφωνοι. Ήταν το αστείο του καφενείου. Έτσι έμεινα εγώ άφωνος όταν είδα έναν θηλυκό Γιάννη, ίσως με μια περαιτέρω επεξεργασία λόγω των παλινωδιών της σε σχέση με το ποιον είδε πρώτο, δεύτερο, δεν το θίγω αυτό το ζήτημα, να καταθέτει.

Έχει επισημάνει με έμφαση και ο παλιός καθηγητής της δικαστικής ψυχολογίας ο Φιλιππίδης που και οι συνάδελφοι τον έχουν επικαλεστεί και ο καθηγητής ο Αλεξιάδης, πόσο κατευθείαν θα πρέπει οι ανακριτικές αρχές να διακρίνουν τέτοιους μάρτυρες, έτσι ώστε ακόμα και 1% πιθανότητα παραπλάνησης να μην έχει καμία περίπτωση να συμβεί.

Ως προς την ουσία, μόνο μια κουβέντα, με κάλυψε η συνάδελφος εξαιρετικά, όμως θα πρέπει αν κατάφερε το ζεύγος Κουφοντίνα να ξέρει το σημείο όπου θα χτυπήσουν εποχούμενοι δράστες, εποχούμενο θύμα, θα πρέπει να είναι το ζεύγος Κιουρί σε ιδιοφυία. Υπάρχει στάση Κολέγιο εκεί, υπάρχει στάση Φάρος, ακούσαμε υπάρχει στάση Ρενιέρη, στάση Δολοφονία αποκλείεται να υπάρχει και να υποδεικνύεται την παραμονή.

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Και η κα Βαγιανού και ο κ. Καρύδης νομίζω το κάλυψαν το ζήτημα. Δεν θα πω για τις αντιφάσεις της μαρτυρίας, τις είπαν οι δικηγόροι. Θα πω μονάχα ότι πώς το βούλευμα καταλήγει να παίρνει σοβαρά μια τέτοια μαρτυρία, να στηρίζει μια ολόκληρη κατηγορία και να βρίσκεται στη φυλακή για 8 μήνες με βάση αυτή τη μαρτυρία ένας άνθρωπος.

Αυτό έγινε βέβαια για συγκεκριμένες επιδιώξεις και μέσα σε ένα συγκεκριμένο κλίμα. Θέλω να επισημάνω όμως ότι το βάρος της απόδειξης πέφτει στους κατηγορούμενους μετά από όλα αυτά. Να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες, να αποδείξουν ότι δεν ήταν εκεί. Έτσι φαίνεται κ. Πρόεδρε.

Βρέθηκε η Αγγελική Σωτηροπούλου 8 μήνες, εξαιτίας της μαρτυρίας αυτής της γυναίκας, η οποία μάλιστα σε μία προσπάθεια να αποενοχοποιηθεί, είπε ότι «δεν το είπα, παρά μόνο όταν μπήκε μέσα». Θέλω να πω, τί μαρτυρία μπορούμε να επικαλεστούμε απέναντι σε έναν άνθρωπο ο οποίος έρχεται, δεν θα πω αν είναι φαντασιόπληκτη ή αν έχει χρησιμοποιηθεί ή εκπαιδευθεί από κάποιους, έρχεται εδώ και λέει, πέφτοντας σε πλήθος αντιφάσεων: «ήταν εκεί, πρέπει να ήταν εκεί, αναγνωρίζω τον Κουφοντίνα». Χωρίς να δίνει κανένα άλλο στοιχείο.

Εδώ υπάρχουν και όλα αυτά που επεσήμανε ένας Εφέτης πολύ σωστά, ότι δεν το έχει κουβεντιάσει με κανέναν όλο αυτό το διάστημα, εμφανίζεται ξαφνικά τον Σεπτέμβρη να τα δώσει. Πώς μπορούμε να αντικρούσουμε έναν τέτοιο μάρτυρα; Η μόνη απάντηση που θα μπορούσα να δώσω είναι με τη χρήση της κοινής λογικής.

Πιστεύω δηλαδή να γίνεται από όσους χρησιμοποιούν τουλάχιστον αυτή την κοινή λογική κατανοητό, ότι μια Οργάνωση η οποία κατά τεκμήριο θεωρείτο σοβαρή και άρτια επιχειρησιακά, όπως και να το σχολιάζετε αυτό, δεν θα έβαζε τον κορυφαίο όπως είπε η κα Βαγιανού της εκτέλεσης, την προηγούμενη ημέρα και σε διαφορετική ώρα να πάρει τη γυναίκα του, εν είδει περιπάτου, να την πάει εκεί, μπροστά στην Κηφισίας στο πεζοδρόμιο όπου περνούν εκατοντάδες αυτοκίνητα, με πιθανούς γνωστούς, να κάθεται εκεί σε ένα μέρος, είναι ή ώρα που σχολάνε άνθρωποι, περνούν άνθρωποι, τους βλέπουν και μάλιστα να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να τραβήξουν την προσοχή των περαστικών, αγριοκοιτάζοντάς τους, κάνοντας ύποπτες κινήσεις....

Θέλω να πω ότι αυτή η ενέργειας προετοιμαζόταν επί τρεις μήνες πάρα πολύ προσεκτικά, τρεις μήνες τουλάχιστον τεκμαίρεται από τότε που άρχισαν να παίρνονται τα οχήματα, μηχανές, αυτοκίνητα, ό,τι χρειαζόταν. Επί τρεις μήνες γινόταν μια προσεκτική μελέτη του χώρου και θα έπρεπε να περιμένουμε την περασμένη ημέρα σε τελείως διαφορετική ώρα, όταν οι συνθήκες ήταν εντελώς διαφορετικές, για να πάει ποιος -ο επιτελικός νους της Οργάνωσης να ελέγξει το σχέδιο;

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Ομολογείτε τώρα ότι κάνατε την πράξη αυτή.

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ομολογώ, γνωρίζω μάλλον ότι η εκτέλεση της ενέργειας, ο σχεδιασμός της ενέργειας, απείχε τουλάχιστον τρεις μήνες από όταν πάρθηκε το πρώτο όχημα. Βγαίνει και μέσα από τη δικογραφία.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Και η εκτέλεση;

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ο σχεδιασμός της ενέργειας, δεν παίρνεις ένα όχημα για να κάνεις βόλτες στην παραλιακή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είπατε τη φράση «προετοιμάζαμε την ενέργεια»....

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ναι, η Οργάνωση προετοίμαζε, είμαι μέλος της Οργανώσεως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είπε «εκτέλεσα». Εγώ θέλω να είμαι δίκαιος. «Προετοιμάζαμε τρεις μήνες», δεν είπε τίποτε άλλο.

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Να πω επίσης ότι και σαν άτομο, παρόλο που δεν μου αρέσει να μιλώ, που ζούσα 17 χρόνια στην παρανομία, είχα αναπτύξει κάποιες συμπεριφορές, κάποιες τεχνικές, που αποσκοπούσαν στο να περνώ απαρατήρητος. Και αυτό τεκμαίρεται και από το γεγονός ότι επί δύο μήνες, ενώ βομβαρδιζόταν ο ελληνικός λαός από τα ΜΜΕ, φωτογραφίες, βίντεο και τέτοια, εγώ κυκλοφορούσα απαρατήρητος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λέτε μετά το επεισόδιο το Σάββα Ξηρού.

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ναι, μετά, επί δύο μήνες, όλο το καλοκαίρι και ενώ δε νομίζω να υπήρχε άλλη φωτογραφία που να προβαλλόταν τόσο πολύ.....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πώς σας βρήκαν; Ξέρει αυτός που λέω «πώς σας βρήκαν». Πώς έγινε και πήγατε μόνος σας;

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Ήταν και πολιτική απόφαση. Θα την εξηγήσω.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Κουφοντίνα, σκεφτήκατε με σωφροσύνη και προς το συμφέρον σας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ξέρω.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Το αληθινό συμφέρον του κ. Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει κ. Εισαγγελεύ, κατάλαβα τί εννοείτε. Τί άλλο έχετε να μας πείτε;

Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Θέλω να πω ακόμα ότι πέρασαν τόσες υποθέσεις από δω, πέρασαν τόσοι μάρτυρες. Έχουν γίνει τόσες προσπάθειες από τις Διωκτικές Αρχές και από τις Ανακριτικές Αρχές και από τον κ. Εισαγγελέα σε ρόλο Ανακριτή εδώ μέσα, να βρει οποιοδήποτε στοιχείο, για την κα Αγγελική Σωτηροπούλου και δεν έχει βρεθεί κάτι. Είναι σαφές ότι η Αγγελική ήταν άσχετη από την δράση της Οργάνωσης και το ότι βρίσκεται εδώ μέσα, έχει γίνει σαν μέσο πίεσης για μένα, σαν εκβιασμό -δεν ξέρω τί ακόμη- και σαν τιμωρία, εμπάθεια και εκδίκηση για οτιδήποτε με αγγίζει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επειδή η ώρα όμως είναι 12:30, μισή ώρα διακοπή, αφού μου ροκανίσατε το χρόνο με δηλώσεις.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ



ΤΡΙΤΗ 6 ΜΑΪΟΥ 2003 (Μέρος 3o)

13:00 - 15:05


ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επαναλαμβάνεται η συνεδρίαση που έχει διακοπεί. Να έρθει ο μάρτυς που έχουμε καλέσει. Ο κ. Ανδριόπουλος, μάρτυρας 181. Το χέρι σας στο Ευαγγέλιο. «Ορκίζομαι να πω την αλήθεια».

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ορκίζομαι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πέστε μου τί συνέβη; Πού βρισκόσασταν εκείνη την ημέρα που κάτι έγινε μέσα στην Αμερικανική Πρεσβεία έξω από τα κανονικά.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, εκείνο το βράδυ ήμουν βάρδια στην Αμερικάνικη Πρεσβεία σαν φύλακας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήσαν φύλακας στην Πρεσβεία.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, στην WACKENHUT. Όταν έγινε η έκρηξη έφτασα στο σημείο αλλά δεν είδα ούτε κάποιο ύποπτο άτομο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Απλώς την έκρηξη.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Απλώς έφτασα στο σημείο και είδα την έκρηξη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η έκρηξη εκείνη σε ποιο σημείο έπεσε;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Έγινε πίσω ακριβώς, στον μαντρότοιχο της Πρεσβείας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Υπήρχε κίνδυνος να σκοτωθεί κάποιος;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Υπήρξε γιατί υπήρχε φυλάκιο με φύλακα λίγο αριστερά γύρω στα 20 με 30 μέτρα από τον μαντρότοιχο, ένα εσωτερικό φυλάκιο που υπήρχε φύλακας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εξωτερικό φυλάκιο;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Εσωτερικό φυλάκιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πόσα μέτρα από το μέρος που έπεσε το βλήμα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Γύρω στα 50 μέτρα να ήταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: 50 μέτρα είναι και μεγάλη απόσταση. Αυτά τα βλήματα όταν είναι αντιαρματικά μπορεί να πεις μέχρι 60-70 μέτρα κάπου μπορεί να πετύχεις, όχι βέβαια σαν την σφαίρα από καραμπίνα αλλά πετυχαίνεις περίπου. 50 μέτρα δώθε-εκείθε να πάει; Μπορούσε να πάει 50 μέτρα δώθε-εκείθε; Ξέρετε από ρουκέτες;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ξέρω από ρουκέτες αλλά .....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάνε; Μπορεί δηλαδή εγώ όταν στοχεύω με έναν σωλήνα σε αυτόν τον τοίχο να πάει 50 μέτρα πιο πέρα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, γιατί από το σημείο που ρίχθηκε η ρουκέτα, την έριξαν από το στενό που ήταν ακριβώς στον πάνω μαντρότοιχο - απ΄ ότι έμαθα από κει. Δηλαδή δεν νομίζω να μπορούσαν να την ρίξουν με απόκλιση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εκεί πάλι που πήγε, εδώ κατηγορούνται ότι ήταν απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του κ. Gaty Moran, Stella Martin, Mark Beaird, τρεις Αμερικανοί που βρισκόταν μέσα στην Πρεσβεία. εκείνη την ώρα που βρίσκονταν αυτοί οι τρεις Αμερικανοί;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτοί βρίσκονταν μέσα στο κύριο κτίριο της Πρεσβείας. Δηλαδή αν η ρουκέτα δεν έβρισκε στον μαντρότοιχο και χτύπαγε στην Πρεσβεία λογικά πρέπει να υπήρχαν θύματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή αν πάτε ευθεία τώρα, το μέρος από το οποίο εκτοξεύθηκε, ένα σημείο μάλλον από το οποίο αρχίζει η ευθεία, δεύτερο σημείο να πάρετε το μέρος του μαντρότοιχου που προσέκρουσε και πάρτε και τρίτο σημείο όπου ήταν αυτοί οι τρεις Αμερικανοί που κατονομάσαμε προηγουμένως. Μπορούσε να πάει εκεί πάνω;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, θα έβρισκε στο κτίριο. Αν δεν έβρισκε στον μαντρότοιχο θα έβρισκε στο κύριο κτίριο της Πρεσβείας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν ήταν δηλαδή λίγο πιο ψηλά.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αν ήταν λίγο πιο ψηλά η τροχιά της θα έβρισκε στο κύριο κτίριο της Πρεσβείας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα υπήρχε κίνδυνος γι αυτούς τους ανθρώπους;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Τώρα δεν ξέρω πού ακριβώς βρισκόντουσαν κ. Πρόεδρε αυτοί οι άνθρωποι αλλά μέσα στο κτίριο ήξεραν ότι υπήρχαν Αμερικανοί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήξεραν ότι υπήρχαν Αμερικανοί στο κτίριο; Νομίζετε, έχετε λόγους να πιστεύετε ότι αυτοί δεν ήθελαν να χτυπήσουν τον μαντρότοιχο αλλά ήθελαν να χτυπήσουν το κτίριο;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό κ. Πρόεδρε δεν το ξέρω. Μπορεί να ήταν και λάθος, μπορεί να ήταν και εσκεμμένο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορεί δηλαδή να ήταν ο σκοπός τους αλλά μπορεί να ήταν και λάθος.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Μπορεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εμείς πώς μπορούμε να βγάλουμε ένα συμπέρασμα αν ήταν λάθος ή όχι;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ πιστεύω κ. Πρόεδρε ότι ήθελαν απλώς να πουν ότι χτύπησαν την Πρεσβεία. Τώρα δεν αποκλείω να έκαναν και κάποιο λάθος. Δεν το αποκλείω αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή όταν χτυπήσει ένας τον μαντρότοιχο λέμε ότι χτυπήσαμε την Πρεσβεία ή θα πρέπει να χτυπήσουμε το κτίριο της Πρεσβείας; Δεύτερον, αυτά τα τζαμιλίκια που έχει απ΄ έξω είναι αλεξίσφαιρα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτά λογικά ναι, είναι αλεξίσφαιρα τα τζάμια που έχουν απ΄ έξω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν όμως έπεφτε το βλήμα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Θα της έκανε ζημιά λογικά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν θα πέρναγε το βλήμα από αυτά τα αλεξίσφαιρα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό δεν το γνωρίζω κ. Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μιλάμε βέβαια για σφαίρα όπλου.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ήταν ρουκέτα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η σφαίρα όπλου βέβαια αντιστέκεται....

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Λογικά ότι θα έκανε ζημιά, θα έκανε ζημιά στο κτίριο της Πρεσβείας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ζημιά, αλλά με ενδιαφέρει αν μπορούσε να σκοτώσει άνθρωπο. Είναι άλλο το ένα άλλο το άλλο. Ξέρετε τί διαφορά έχει; Αυτό με ενδιαφέρει.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Μπορεί κ. Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορούσε δηλαδή η ρουκέτα να διαπεράσει.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Θα υπήρχαν θύματα. Δηλαδή εγώ πιστεύω ότι αν έβρισκε στο κύριο κτίριο της Πρεσβείας θα υπήρχαν θύματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εάν πήγαινε μπορεί να υπήρχαν θύματα και αυτά τα θύματα θα ήταν αυτοί οι τρεις οι οποίοι ήσαν μαζί συνέχεια ή ο ένας εδώ, ο άλλος εκεί;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό δεν το γνωρίζω κ. Πρόεδρε πού βρίσκονταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ξέρετε πού είναι;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, δεν ξέρω που βρίσκονταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γι αυτό ρωτάω αν η ευθεία που θα πήγαινε ήταν το μέρος το οποίο βρισκόντουσαν αυτοί.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Οι Αμερικάνοι δεν ήξερα πού βρίσκονταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Απλώς ξέρανε όλοι. Θα ξέρανε όμως κι αυτοί που είναι απ΄ έξω ότι υπάρχουν άνθρωποι μέσα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Λογικά πρέπει να το γνώριζαν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί ώρα ήταν θυμάστε;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ήταν 22:55΄, γιατί 23:00΄ξεκινούσα βάρδια να κάνω την περιπολία γύρω-γύρω από την Πρεσβεία. Δηλαδή τελείωνε ένας φύλακας 22:50΄και 23:00 άρχιζα εγώ την περιπολία γύρω-γύρω από την Πρεσβεία και ρίχθηκε στο ενδιάμεσο 22:55΄.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν έχω τίποτε άλλο. Κύριε Εισαγγελεύ.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε μάρτυς, δηλαδή κινδύνευσαν να σκοτωθούν άνθρωποι;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι κ. Εισαγγελεύ γιατί η ρουκέτα ενσωματώνεται σε κείνο το σημείο....

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Σύμφωνοι. Αν η ρουκέτα πετύχαινε τον στόχο της;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, υπήρχε περίπτωση να σκοτωθούν άτομα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κι εγώ αυτή την στιγμή θέλω να σε σκοτώσω. Πυροβολώ δεξιά ή αριστερά. Τί σημαίνει αυτό; Ότι δεν θέλω να σε σκοτώσω;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Θα υπήρχαν θύματα αν έβρισκε στο κύριο κτίριο της Πρεσβείας.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Όταν λέμε θύματα τί εννοούμε; Μέχρι θανατώσεως δηλαδή;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Δηλαδή και ο Αρχιφύλακας που κάνει εκείνη την ώρα περιπολία μέσα στην Πρεσβεία, μπορεί να σκότωναν κι ένα φύλακα μέσα στην Πρεσβεία.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Ξέρεις πώς λειτουργεί η ρουκέτα; Πώς δρα η ρουκέτα; Σκοτώνει η ρουκέτα ή δεν σκοτώνει;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Σκοτώνει, πώς δεν σκοτώνει.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Σκοτώνει η ρουκέτα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστώ κ. Εισαγγελεύ.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Αντιληφθήκατε τίποτα συνέπειες εκτός από το ότι χτύπησε σε έναν μαντρότοιχο; Στις γύρω οικοδομές, σε τζάμια;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, απλώς τον τελευταίο καιρό υπήρχε αστυνομική προστασία έξω από την Πρεσβεία οι οποίοι μας είχαν ενημερώσει ότι περίμεναν χτύπημα.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Εγώ σας ρωτάω άλλο. Μια και ήσασταν εκεί τρέξατε.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, έτρεξα αλλά δεν είδα κάποιο ύποπτο άτομο.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Εννοώ αν είδες χτυπημένο αυτοκίνητο, σπασμένα τζάμια.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ακριβώς κάτω από τον μαντρότοιχο υπήρχε ένα αυτοκίνητο το οποίο ήταν διαλυμένο. Εγώ στην αρχή νόμιζα ότι ήταν.....

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Είχε εκραγεί το αυτοκίνητο.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι. Αλλά μετά μπαίνοντας μέσα στην Πρεσβεία είδα το υπόλοιπο, το φτερωτό της ρουκέτας.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Είδες λοιπόν ένα διαλυμένο αυτοκίνητο. Τζάμια είχαν σπάσει;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Από τις πολυκατοικίες δεν πρόσεξα να σας πω.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Αυτό μου λες και τελείωσα εγώ. Δεν έχω τίποτε άλλο.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε μάρτυς, θα σας δείξω το σχεδιάγραμμα της Αστυνομίας που δείχνει στο χώρο της Πρεσβείας. Εσείς είστε στην οδό Κόκκαλη. Αυτό είναι το κτίριο της Πρεσβείας. Από την Φιλήμωνος Γέλωνος εκτοξεύεται η ρουκέτά και βρίσκει εδώ. Η πρώτη ερώτησή μου είναι η εξής: εκτός από το κυρίως κτίριο της Πρεσβείας όπου μέσα υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται - το είπατε ήδη αλλά θα ήθελα να το διευκρινίσετε - στους χώρους τους υπαίθριους που είναι τα πάρκινγκ, στο χώρο αυτό μέσα περιπολούσαν την ώρα εκείνη;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, υπήρχαν φύλακες γιατί σε κάθε βάρδια υπήρχαν 5 φύλακες. Έξω από την Πρεσβεία περνούσε ο φύλακας και κάνει την περιπολία του. Δηλαδή αν την ρουκέτα την έριχναν στις 23:00΄υπήρχε περίπτωση και κάποιος φύλακας να σκοτώνονταν.


Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Στους χώρους όπου είναι παρκαρισμένα τα αυτοκίνητα περιπολούσαν;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι και υπάρχουν και φυλάκια φυλάκων μέσα.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Είπατε ότι η εταιρεία που εργαζόσασταν η WACKENHUT είχε τέτοια αποστολή. Υπήρχαν και άλλοι που φυλούσαν εκτός από την WACKENHUT, το έχετε υπόψη σας; Νομίζω ότι έχω διαβάσει κάποιες καταθέσεις.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Μέσα στην Πρεσβεία εννοείτε;

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Μέσα στην Πρεσβεία υπήρχαν μόνο οι Πεζοναύτες.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Στον περίβολο.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Στον περίβολο μόνο η WACKENHUT ήταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μόνο στην Πρεσβεία οι Πεζοναύτες.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν ξέρω αν θυμάστε από τον χώρο αυτόν μέσα τον εσωτερικό, επειδή εδώ γίνεται λόγος και κάποιο μπαρ. Υπάρχει χώρος εκεί ο οποίος έχει κάποια μεταλλική κατασκευή; Το θυμάστε αυτό;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Υπήρχε μπαρ, στο βενζινάδικο δηλαδή όπως ρίχθηκε η ρουκέτα. Εδώ υπήρχε ένα μπαρ και δίπλα θυμάμαι ότι υπήρχε και ένας χώρος ο οποίος ήταν με διάφορα ηλεκτρικά είδη που μπορούσαν να αγοράσουν οι Αμερικάνοι.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό το μπαρ ήταν δηλαδή κάποιο είδος που λέμε εμείς «κιόσκι»;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, πήγαιναν συνήθως Αμερικάνοι και πήγαιναν εκεί για να πιουν το ποτό τους.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό επομένως δεν είναι μέσα στο κτίριο της Πρεσβείας.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, είναι στο πάρκινγκ.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εκείνη την ώρα και από τους ανθρώπους που περιπολούσαν και από τους ανθρώπους που εργαζόντουσαν μέσα στο κτίριο υπήρχε κίνηση από και προς το μπαρ; Δεν πήγαινε κατά καιρούς κάποιος να αγοράσει κάτι;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Εκείνη την ώρα όχι.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ήσασταν έξω, δεν το ξέρετε αυτό.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ εκείνη την ώρα βρισκόμουν στο φυλάκιο που βρίσκονταν μπροστά στην Κόκκαλη.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Συνήθως δηλαδή πήγαιναν άνθρωποι, έβγαιναΝ έξω;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Μπορεί. Ναι, υπήρχαν γιατί το μπαρ επί καθημερινής βάσεως είχε Αμερικάνους.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Και όλη την νύχτα δεν δούλευε αυτό;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν έχω άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή το μπαρ μπορούσε να χτυπηθεί από το «πυραυλάκι»; Εάν πέρναγε δηλαδή το φράχτη, το μαντρότοιχο μπορούσε να χτυπηθεί ή θα χτύπαγε επάνω στον τοίχο της Πρεσβείας;

(Διαλογικές συζητήσεις)

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Έγιναν ζημιές και σε πολλά αυτοκίνητα που ήταν στο πάρκινγκ.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εάν δηλαδή η στόχευση ήταν το κτίριο της Πρεσβείας ή ο περιβάλλον χώρος...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το κεντρικό κτίριο εάν ήταν.

Η. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν ήταν το κεντρικό θα πήγαινε πολύ πιο ψηλά. Όπως ξέρετε αυτά έχουν βεληνεκές 570 μέτρα. Το διαβάσαμε, μορφωθήκαμε εδώ μέσα σε άλλη υπόθεση.

(Διαλογικές συζητήσεις)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχετε το λόγο.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Είπατε κινδυνεύσατε κι εσείς και άλλοι τυχόν εργαζόμενοι της εταιρείας οι οποίοι περιπολούσαν εσωτερικά;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι γιατί υπήρχε περίπτωση ότι αν δεν έπεφτε στον μαντρότοιχο η ρουκέτα, υπήρχε περίπτωση γιατί εκείνη την ώρα περιπολούσαμε και εξωτερικά και εσωτερικά. Πιστεύω ότι αν η ρουκέτα έβρισκε στο κύριο κτίριο κάποιος από τους φύλακες ίσως να σκοτώνονταν, να τραυματίζονταν, δεν ξέρω.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Κινδύνευσαν λοιπόν και άλλοι και σας το λέω γιατί βλέπω ότι η απόπειρα ανθρωποκτονίας αφορά μόνο 3 Αμερικάνους πολίτες και όχι τους Έλληνες πολίτες που κατά τα λεγόμενά σας.....

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, θα υπήρχε και από μας.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Δεν το λέω για σας. Το λέω για την δίωξη η οποία έχει ασκηθεί για τους Αμερικάνους πολίτες μόνο και όχι για τους Έλληνες πολίτες. Μία επισήμανση κάνω.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Κύριε μάρτυς, τί ύψος είχε αυτός ο μαντρότοιχος στον οποίο έπεσε η ρουκέτα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Απ΄ ότι υπολογίζω πρέπει να είχε 2,5-3 μέτρα.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Ο τοίχος της Πρεσβείας τί ύψος είχε, του κτιρίου;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Του κτιρίου;

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο τοίχος εννοείτε αυτός στον οποίο προσέκρουσε;

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Το κτίριο ολόκληρο.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι πολύ ψηλό. Πόσο να σας πω;

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Είναι δυνατόν λοιπόν να στόχευαν στο κτίριο και να έπεσε στα 2,5 μέτρα που είναι ο εξωτερικός τοίχος της Πρεσβείας;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό σας είπα. Δεν ξέρω τώρα αν ήταν εσκεμμένο ή έκαναν κάποιο λάθος.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Όχι, εγώ επικαλούμαι την λογική σας αυτή την στιγμή. Σωστά το είπατε εσείς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι ο κ. Κονδύλης εδώ. Να μας πει.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Κύριε μάρτυς, είπατε καταρχήν ότι κατά την άποψή σας ο σκοπός τους ήταν απλώς να κάνουν ένα χτύπημα στην Πρεσβεία. Δηλαδή; Για εξηγήστε το αυτό.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ίσως να πουν μόνο ότι «χτυπήσαμε την Πρεσβεία».

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παίρνει την ήπια πλευρά. Το είπε και σε μένα.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ίσως να ήθελαν απλώς να χτυπήσουν την Πρεσβεία.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Τί θεωρείτε πιθανότερο με δεδομένο αυτό που σας είπα, ότι η μεν Πρεσβεία είχε ύψος 10-20 μέτρα - δεν ξέρω πόσα έχει.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ πιστεύω ότι έγινε κάποιο λάθος στην εκτόξευση της ρουκέτας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πιστεύει ότι έγινε λάθος. Ήθελαν την Πρεσβεία να χτυπήσουν.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Μισό λεπτό. Πιστεύετε ότι έγινε λάθος;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Δηλαδή δεν μπόρεσαν να στοχεύσουν στα 15-20 μέτρα το κτίριο και έπεσε στον τοίχο των 2,5 μέτρων;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό πιστεύω, ότι έγινε κάποιο λάθος.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Τότε γιατί λέτε ότι ήθελαν απλώς να χτυπήσουν την Πρεσβεία;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Σας είπα ότι η μία άποψη ήταν ότι ίσως να ήθελαν την Πρεσβεία και από την άλλη.....

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Εσείς κύριε, η άποψη η δική σας ποια είναι;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Η γνώμη μου, πιστεύω ότι έγινε λάθος.


Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Πείτε μου κάτι άλλο σας παρακαλώ. Ρωτηθήκατε για ένα μπαρ. Το μπαρ αυτό λειτουργούσε εκείνη την ώρα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Ποιος ήταν μέσα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν ξέρω ποιος ήταν.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Ήταν η κα Γεωργία Στέλλα Μάρτη. Ξέρετε αν έπαθε τίποτα;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, δεν το γνωρίζω.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Μήπως γνωρίζετε ότι δεν έπαθε κάτι;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν ξέρω γιατί μετά την έκρηξη που έγινε επακολούθησε πανικός.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Εσείς πληροφορηθήκατε αν μετά την έκρηξη τραυματίστηκε κάποιος;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Δεν θα το επληροφείστο αυτό το πράγμα εάν είχε τραυματιστεί;

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Σίγουρα θα το μάθαινα.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Δεν έχω άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Κονδύλη, ήσασταν εκεί εσείς.

Σ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ: Ήμουν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί πηγαίνατε να κάνετε; Δεν θέλω να μας ποιοι άλλοι ήταν κλπ, αυτά θα τα πούμε στο τέλος.

Σ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ: Δεν εκτόξευσα εγώ την ρουκέτα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, αλλά ποια ήταν η απόφαση; «Να βαρέσουμε την Πρεσβεία επάνω το κτίριο ή έτσι να κάνουμε μια ζημιά;».

Σ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ: Έχω πει στην απολογία μου στον κ. Ανακριτή ότι ήμουν πιο πάνω και κοίταζα μήπως περνούσαν πεζοί ή λεωφορεία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κατάλαβα, ναι.

Σ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ: Ήταν για ένα κτίσμα πίσω στην Πρεσβεία. Πίσω από την Πρεσβεία ένα κτίσμα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Απλώς εκεί έπρεπε να χτυπηθεί, όχι.....

Σ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ: Εγώ αυτή την εντύπωση είχα, αυτό έχω καταθέσει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτή την εντύπωση είχατε. Ευχαριστώ.

Μ. ΔΑΛΙΑΝΗΣ: Ο ρόλος ήταν να κοιτάζει μήπως περνάει κανένας άνθρωπος. Ακριβώς αυτό λέει πάρα πολλά πράγματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο μάρτυρας να πάει στο καλό.

Φ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κύριος Ζερβογιαννάκης Εμμανουήλ στην υπόθεση Βύρωνα. Την κα Μαρία Λατζώνη να την διορίσουμε δικηγόρο.

(Διαλογικές συζητήσεις)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Γραμματεύ, υπάρχει μία αίτηση εδώ για ορισμένα πειστήρια, τηλεφωνική ατζέντα χρώματος μαύρου πειστήριο 8, τρεις ιδιόχειρες σημειώσεις πορτοκαλί πειστήριο 17, σχολικό τετράδιο με ιδιόχειρες σημειώσεις πειστήριο. Από τα πειστήρια τα οποία βρέθηκαν κατά την έρευνα κλπ σε κτίσμα στην Κερατέα, αίτηση στην ΔΕΗ για ηλεκτροδότηση οικείας κ. Αγγελικής Σωτηροπούλου, μαύρη ατζέντα δερμάτινη, φαρμακείο. Τί λέτε κ. Εισαγγελεύ;

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: (Εκτός μικροφώνου)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Διατάσσει να έρθουν και αυτά τα πειστήρια, όταν έρθουν όλα.

Δ. ΒΑΓΙΑΝΟΥ: Ποιος υπέβαλε το αίτημα; Τί αίτημα;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να έρθουν τα πειστήρια. Δεν δικαιούται και αυτός; Όλος ο κόσμος δικαιούται. Δεν είπα σε κανέναν σας όχι. Ότι έρχονται θα επιδειχθούν εδώ.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Να επιδειχθούν ορισμένα πειστήρια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κυρία Βαγιανού, θα τα ελέγξετε όλα. Απλώς να έρθουν με ενδιαφέρει εμένα. Τα είχε ξαναζητήσει ο άνθρωπος και ξεχάσαμε να αποφανθούμε. Μας το θύμισε σήμερα. Τα είχε ζητήσει άλλη φορά.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, έχω την εντύπωση ότι για σήμερα είχαμε πει το Ταμιευτήριο και τα ΕΛΤΑ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είχαμε πει και για τον Βύρωνα τους δύο μάρτυρες οι οποίοι βλέπετε μου έχουν έρθει από προχθές και τους έχω εδώ.

(Διαλογικές συζητήσεις)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «Ορκίζομαι να πω την αλήθεια».

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ορκίζομαι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ορκίζεται. Αίρεται η όρκιση. Αστυνομικός;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ήμουν Αστυνομικός στις 14 Αυγούστου 1988 στο ΙΘ΄Α.Τ Αθήνας, περιοχή Βύρωνα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε ποια οδό είναι αυτό ακριβώς;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Καλλιπόλεως αν θυμάμαι καλά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Υπηρετούσατε εκεί.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ωραία υπηρεσία, στην Αθήνα ωραία είμαστε. Τί κάνουμε όμως εκεί πέρα; Το φυλάμε το Τμήμα ή δεν το φυλάμε;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ήμουν απογευματινός 14:00-22:00 σκοπός πύλης. Πήγα 13:30 για να αναλάβω υπηρεσία. Αξιωματικός Υπηρεσίας ήταν η Αρχιφύλακας Βεργή Νίκη. Πριν αναφερθώ στο συμβάν αν θέλετε να σας πω πώς είναι το κτίριο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί να το κάνω το κτίριο; Τί ακριβώς έγινε; Εσείς καθόσασταν στην πόρτα.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι, εγώ ήμουν σκοπός πύλης.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κρατάγατε όπλο;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Βεβαίως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτόματο;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι, περίστροφο. Το είχα στην θήκη κανονικά. Από τις δυο η ώρα που έπιασα δουλειά μέχρι τις 4 δεν μας απασχόλησε κανείς πολίτης. Πέρασε το περιπολικό της Αμεσου Δράσης κάποια στιγμή περίμενε εκεί, με την ευκαιρία αυτή πήγα στην τουαλέτα και βγαίνοντας έξω είχε φύγει το περιπολικό και βλέπω να προσέρχεται αστυφύλακας και να μου φέρνει κρατούμενο.

Πλησιάζοντας στα 3-4 μέτρα, του λέω, τι έγινε συνάδελφε; Δεν ήξερα τον αστυφύλακα. Τι έγινε συνάδελφε; Αμέσως αφήνει τον κρατούμενο ο ψευτοαστυφύλακας και μου τραβάει το όπλο. Το χέρι μου πήγε ενστικτωδώς στην λαβή του όπλου μου και μου λέει, πάρε το χέρι σου από το όπλο σε σκοτώνω. Πήρα το χέρι μου από το όπλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτός κρατούσε όπλο; Τι όπλο;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Από το δεξί του χέρι έβγαλε ένα όπλο, τώρα τι όπλο; Δεν είμαι πολύ σίγουρος, βέβαια 38άρι, δεν είμαι πολύ σίγουρος, με μύλο να ήταν. Έβγαλε ένα περίστροφο και ο κρατούμενος παλαιού τύπου, ήρθε δίπλα μου και μου λέει, μη κινείσαι με σημάδευε στον κρόταφο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι παλαιού τύπου όπλο έβγαλε ο κρατούμενος;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ένα παλαιού τύπου με μύλο. Αφού με σημάδευαν αυτοί, αμέσως μετά έρχονται άλλοι 4 οπλοφόροι με πλακέ πιστόλια σιγαστήρες και ένα τύπου αραβίδα σαν αυτόματο, απ΄ ότι είχα αντιληφθεί, περιφέρονταν εκεί γύρω από μένα και σε κάποια στιγμή ο δήθεν κρατούμενος?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν περνούσαν άνθρωποι εκείνη την ώρα, ούτε πεζοί ούτε τίποτα;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι, πραγματικά δεν μας είχε απασχολήσει κανείς στο Τμήμα από την στιγμή που είχα πιάσει υπηρεσία. Όπως περιφέρονταν μέσα όλοι αυτοί οι κουκουλοφόροι που μπήκαν μετά, μου πήρε το όπλο?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κουκουλοφόροι είπατε;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι οπλοφόροι είπα. Που είχαν μπει οι άλλοι τέσσερις μέσα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μέσα μπήκαν 4. Έξω έμεινε κανένας;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Πιθανόν να είχε απέξω παρατηρητές, δεν ξέρω, δεν είχα δει απέξω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δίπλα σε σας εκεί έξω δεν ήσαστε εσείς;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι ήμουν ακριβώς στην πύλη του Τμήματος και είχα προχωρήσει και λίγο πιο μέσα, μέσα στην πόρτα στο διάδρομο. Με την απειλή πήγα λίγο πιο μέσα. Ο δε κρατούμενος μου πήρε το όπλο, πρέπει να το έδωσε στον ένστολο και μου λέει, είναι κανείς επάνω; Λέω, δεν είναι κανείς επάνω. Γνωρίζοντας εγώ ότι επάνω είναι κάποιος ανθυπαστυνόμος που δεν εργαζόταν, είχε πάνω κοιτώνες και αποθήκες στον επάνω όροφο, δεξιά το Τμήμα και αριστερά το Τμήμα Ασφαλείας. Δίπλα στο Τμήμα Ασφαλείας είχε έναν αστυφύλακα που έκανε χρέη γραμματέα, ήταν άοπλος. Τον πήραν από μέσα, τον σημάδεψαν με ένα όπλο και τον βγάλανε έξω τον Σβολίμη Βασίλη. Ήταν αστυφύλακας και λέγεται Σβολίμης Βασίλειος.

Εν συνεχεία μας προχώρησαν μέσα στο διάδρομο, βλέπω ότι είχε ανέβει επάνω ο ψευτοαστυφύλακας στον άνω όροφο και πηγαίνοντας μέσα βλέπω που κατεβάζανε κάτω τον Γκαζά, φορούσε το παντελόνι μόνο και επάνω ήταν ημίγυμνος. Μας προχώρησαν και μας πήγαν στο γραφείο του Διοικητού στο βάθος. Καθίσαμε εκεί, άλλοι προς τα κάτω, άλλοι μαζεμένοι εκεί πέρα, περνούσαν οπλοφόροι πέρα - δώθε και μας απειλούσαν.

Κάποιος κρατούσε σύρματα και έδεσε τον Γκαζά Κωνσταντίνο τον υπαστυνόμο με τα χέρια πίσω. Μετά τον Σβολίμη και μετά εμένα, με ένα σύρμα πίσω στα χέρια και μου βάλανε και ένα μακό μπλουζάκι στο κεφάλι σαν κουκούλα και άρχισα να μην βλέπω και τόσο καλά, βέβαια έβλεπα λιγάκι, αλλά όχι πολύ καλά.

Και την ώρα εκείνη άκουσα που φέρνανε την Βεργή την αστυφυλακίνα και λέει, μη τους σκοτώνετε τους ανθρώπους, έχουν παιδιά αυτοί οι άνθρωποι. Και είπαν, δεν σας σκοτώνουμε, αρκεί να μην κάνετε κίνηση που να μας αναγκάσετε. Την δέσανε και αυτή. Εν συνεχεία μου λένε, πού είναι τα όπλα;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνολικά πόσοι αστυνομικοί ήσασταν εκεί;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ήμασταν 3, εγώ, ο ανθυπαστυνόμος ο Γκαζάς και ο Σβολίμης Βασίλης. Μας δέσανε και τους τρεις. Και μετά ήρθε και η κα Βεργή. Είπανε, πού είναι τα όπλα; Είπε δεν έχουμε όπλα απ΄ ότι άκουσα η Βεργή. Και όμως ανοίγανε ντουλάπες, συρτάρια, έγινε μια μεγάλη φασαρία στο Τμήμα. Μετά μας πήραν από εκεί και μας πήγαν στο διάδρομο πίσω, και μας κλείσανε μέσα στο κρατητήριο. Λένε, βάλατε τις βόμβες; Ακούω να λέει κάποιος. Λέει, βάλαμε τις βόμβες και φεύγουμε. Είχαν βάλει το λουκέτο άκουσα που?και το παραθυράκι που βλέπουμε το σκοπό και μας κλείσανε μέσα. Και φύγανε με ποδοβολητό, τρέχοντας. Εμείς μέσα μετά κάπως λυθήκαμε. Μετά ήρθε το περιπολικό αργότερα, πέρασε μέσα στο Τμήμα, χτυπήσανε την πόρτα και ακούγαμε κάποιον που περπατούσε και ήρθε άνοιξε το παραθυράκι και μας είδε. Ήταν ο συνάδελφός μου, οι συνάδελφοί μου που ήταν στο περιπολικό όταν εγώ περίμενα από την αρχή εκεί, όταν είχε έρθει, ο Γιώργος με τον Θανάση και μας ελευθέρωσαν.

Είχαν κόψει και τα τηλέφωνα όλα αυτά. Μετά καλέσαμε την Αμεσο Δράση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι πήραν από εκεί;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Είχαν πάρει δυο G3 μακρύκανα. Δυο M.V.5, το περίστροφό μου J.Wellson, της αστυφυλακίνας το περίστροφο, σφραγιδάκια, το καπέλο μου πήραν, και εν συνεχεία ήρθαν οι αστυνομικοί επάνω, μας χωρίσανε, μας πήραν μια κατάθεση. Εν συνεχεία εγώ πήγα επάνω και έδωσα κανονική κατάθεση με λεπτομέρεια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ξαναγυρίζουμε τώρα πάλι στην αρχή. Ήρθαν δυο ο ψευτοαστυφύλακας και ο ψευτοκρατούμενος, διότι με την συμπεριφορά την μεταγενέστερη φαίνεται ότι δεν ήταν, ούτε ο ένας αστυφύλακας ούτε ο άλλος κρατούμενος βέβαια. Ήσαν μεταμφιεσμένοι στο πρόσωπο;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Τα πρόσωπα ήταν κάπως χλωμά απ΄ ότι είχα δει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή μακιγιαρισμένοι, φορούσαν καμιά κάλτσα, τίποτα κουκούλες;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι, ο αστυφύλακας ήταν ?.ο κρατούμενος ήταν κοντός γύρω στα 1.70 να ήταν, δεν ήταν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν περιγράψτε μας πρώτα τον αστυφύλακα.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ο αστυφύλακας ήταν ψηλός 1.80 αδύνατος όμως και ψηλός, κανονικός.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είχε μουστάκι, φορούσε γυαλιά;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι. Ήταν το πρόσωπο χλωμό κάποια στιγμή έτσι που τον παρατήρησα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σταματάμε λοιπόν στον αστυφύλακα, ψηλός κλπ όπως τον λέτε, αδύνατος και χλωμός. Αναγνωρίζετε κανέναν απ΄ αυτούς που είδατε, εφημερίδες, ανακριτές οτιδήποτε, που να μοιάζει μ΄ αυτά τα χαρακτηριστικά;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Αν και κάτι μου θύμισε, αλλά δεν μπορώ να ορκιστώ και να πω ότι είμαι βέβαιος ότι είναι κάποιος από τους κυρίους που βλέπω στην τηλεόραση και κάθε μέρα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το κάτι που σας θύμισε τι εννοείτε;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Τον αστυφύλακα εννοώ, αλλά επειδή ήταν με στολή δεν μπορώ συγκεκριμένα εκατό τοις εκατό να πω ότι είναι κάποιος απ΄ αυτούς?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όταν λέτε κάποιον σας θύμισε, εννοείτε κάποιον γνωστό σας, που τον ξέρετε, ή κάποιον απ΄ αυτούς που είδατε μετά να συλλαμβάνονται;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όπως βλέπω και στις ειδήσεις που τους βλέπω κάθε μέρα και εδώ που τους βλέπουμε κάθε μέρα, κάτι μου θυμίζει, αλλά δεν μπορώ να πω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιον σας θυμίζει;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Πρέπει να πω εκατό τοις εκατό σίγουρος για να πω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι ένα τοις χιλίοις, κάποιον μου θυμίζει, εμείς θα το εκτιμήσουμε μετά αυτό το πράγμα. Εσείς όμως πρέπει να πείτε, ποιον σας θυμίζει; Ή μπορεί να μην σας θυμίζει κανέναν. Όχι να μην τους κοιτάξει, γιατί ήδη έχει δει λέει φωτογραφίες, τηλεοράσεις, έχει βομβαρδιστεί ο άνθρωπος, δεν έρχεται εδώ για πρώτη φορά να τους δει για να μου πει αυτός, δεν θέλω να δείξει. Στον ανακριτή έχετε αναγνωρίσει κανέναν;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι. Απλώς μου θύμιζε κάτι και είπα για τον Σάββα τον Ξηρό, εκεί κάπως?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλετε να τον δείτε σήμερα αν σας θυμίζει τίποτα;

Δείτε όλους τους κατηγορουμένους γύρω - γύρω για να μου πείτε εάν σας θυμίζει κάποιον.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι κύριε Πρόεδρε δεν μπορώ να πω. Τότε εάν τους έβλεπα που ήταν το συμβάν ίσως, τώρα δεν μπορώ να αναγνωρίσω κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έφυγε λοιπόν ο αστυφύλακας. Πάμε στον κρατούμενο τώρα. Ο κρατούμενος, περιγράψτε τον.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ήταν κοντός, μέχρι 1.70 και πιο κοντός. Φορούσε ένα ανοιχτό παντελόνι και ένα καρό σαν πουκάμισο έτσι, τώρα πολλές λεπτομέρειες δεν μπορώ να θυμάμαι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Του πήγαινε για κρατούμενος; Είχε έτσι το ύφος του κυνηγημένου ανθρώπου;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι. Όπως τον έφερνε, φαινόταν έτσι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτός τι χαρακτηριστικά είχε στο πρόσωπο; Είχε μαλλιά, δεν είχε;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Είχε κοντά μαλλιά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πείτε μου στο πρόσωπο χαρακτηριστικά, τα μάτια του, το στόμα του, τη μύτη του, τα μαλλιά του, το μέτωπό του όλα τα πάντα, τα αυτιά του όλα?

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Δεν μπορώ να τον περιγράψω, ήταν τόσα πολλά τα άτομα, που πήγαιναν πέρα δώθε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εδώ σ΄ αυτό το άτομο, αναγνωρίσατε κανέναν μεταξύ αυτών των ατόμων που παρήλασαν από τηλεοράσεις που λέτε, από εφημερίδες, από τον Ανακριτή που πήγατε και σας έδειξαν φωτογραφίες, αναγνωρίσατε κάποιον ως το πρόσωπο που είναι ο κρατούμενος;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τους άλλους μπορείτε να μας τους περιγράψετε;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Καθόλου. Αυτοί περάσανε, ήταν ένας που ήταν χοντρός, είχε φαλάκρα, μια ελαφρά φαλάκρα και τα μάτια του γυριστά, όπως ανατολικών χωρών ας το πούμε, φορούσε ένα σιέλ πουκάμισο ανοιχτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο ανατολικών χωρών ποιος ήταν;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ήταν έτσι τα μάτια του φουσκωτά, γυριστά, αμυγδαλωτά, ήταν χοντρός.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αναγνωρίζετε κανέναν απ΄ αυτούς που είδατε στις εφημερίδες; Σας θυμίζει κανέναν;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Δεν μου θυμίζει κανέναν κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτά τα γυαλιά τι είναι μυωπίας είναι;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Βλέπω μακριά μ΄ αυτά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν ότι βλέπετε, ρίξτε μια ματιά πάλι, εάν αναγνωρίζετε κάποιον.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε δεν μπορώ να αναγνωρίσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τώρα για πείτε μου, αυτά που πήρανε, τα πήρανε βέβαια όχι με τη θέλησή σας φαντάζομαι.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Οπωσδήποτε χωρίς την θέλησή μας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μου είπαν ότι σας συνέλαβαν, σας έκλεισαν στα κρατητήρια κλπ.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Θέλω να πω και κάτι, ποιος μπορούσε να κάνει κάτι στην προκειμένη περίπτωση. Και πάνω που σκέφτομαι ότι το χέρι μου πήγε στη λαβή του όπλου ενώ είχε βγάλει το όπλο αυτός, πώς δεν με σκότωσε δηλαδή τότε πραγματικά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Εισαγγελεύ.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Είστε από την Κρήτη;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Μάλιστα κύριε Εισαγγελεύ. Δεν φοβήθηκα και τότε, δεν δήλωσα ασθένεια, έδωσα την ίδια βραδιά κατάθεση. Δεν με χτύπησε βέβαια κανείς εμένα τότε.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Είστε εν ενεργεία τώρα έτσι;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι είμαι συνταξιούχος κύριε Εισαγγελεύ. Είμαι 2,5 χρόνια στην σύνταξη.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Τώρα τι να σας ρωτήσω εγώ, το καπέλο αυτό τι έγινε βρέθηκε;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Το πήρανε. Όχι δεν ρώτησα εάν βρέθηκε. Ήταν και καινούργιο μάλιστα κιόλας.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε μάρτυς σου πήραν κάτι άλλο;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Μου πήραν το περίστροφο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Από την έδρα παρακαλώ, ο κ. Πρόεδρος να σας ρωτήσει κάτι.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε μάρτυρα για πείτε μου, το περίστροφο το δικό σας το πήραν;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ήταν δικό σας το περίστροφο, το είχατε αγοράσει;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι ήταν της αστυνομίας.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Το είχατε χρεωθεί και όταν φεύγατε θα το παραδίδατε πάλι. Τα άλλα όπλα που πήραν τίνος ήταν;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Της αστυνομίας, του κράτους βέβαια.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εσείς τι δουλειά κάνατε την ώρα εκείνη, δηλαδή ποιο ήταν το έργο σας, τα καθήκοντά σας;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Να προστατεύω και το Τμήμα, είχα εποπτεύσει βέβαια το χώρο γύρω - γύρω δεν υπήρχε τίποτα, να προστατεύσω το Τμήμα σαν σκοπός πύλης που ήμουν και όποιος πολίτης έρθει να τον εξυπηρετήσω σε οτιδήποτε χρειάζεται.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ήθελα να μάθω, τα όπλα εκείνα που πήραν σε τίνος την κατοχή βρίσκονταν; Δηλαδή είτε θεωρητικά, είτε πρακτικά, ποιος τα φύλασσε; Εσείς που ήσαστε σκοπός πύλης ή κάποιος άλλος; Τα όπλα το ξεκαθαρίσαμε ότι ήταν του δημοσίου, ποιος τα φύλασσε, ποιος είχε την έγνοια του να τα προστατεύσει, που θεωρητικά ή πρακτικά μπορούσε να τα πλησιάσει, να τα φυλάξει; Εσείς που ήσαστε σκοπός πύλης ή κάποιος άλλος;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Τα όπλα που είχαμε, ο αξιωματικός υπηρεσίας έχει ένα οπλοδαστό που έβαζε εκεί τα όπλα, μια ντουλάπα μικρή ήταν, που όταν το βράδυ παίρναμε το όπλο?

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επομένως μέχρι τώρα μας έχετε πει, επειδή είστε πολιτικώς ενάγων ρωτάω, δικό σας πράγμα πήραν το πηλίκιο, κάτι άλλο; Σας απείλησαν λοιπόν οι δράστες και σας πήραν το πηλίκιο, κάτι άλλο δικό σας πράγμα, ή που το είχατε εσείς στη κατοχή σας, γιατί τα όπλα μου είπατε ότι τα είχε ο αξιωματικός υπηρεσίας στην κατοχή του, τι άλλο σας πήρανε εσάς κάτι άλλο, ή προσωπικό δικό σας, που να είναι της κυριότητάς σας, ή πράγμα που εσείς το είχατε στην κατοχή σας. Το φυλάγατε πώς να το πούμε, είχατε την ευχέρεια να το προστατεύσετε, να το πλησιάσετε, να το πιάσετε, να το αφήσετε.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Δεν μου πήραν τίποτα άλλο, αλλά μου πήραν την αξιοπρέπεια που είχα, να μπορούσα να προστατεύσω αυτό που έπρεπε να προστατεύσω, αυτό δεν μπορούσα να το κάνω, δεν μπόρεσα να το κάνω, δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να το κάνω αυτό.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επομένως εσείς παρίστασθε ως πολιτικώς ενάγων, διότι σας πήραν το πηλίκιο και το περίστροφο που είχατε στην κατοχή σας και που ανήκε στο δημόσιο, αυτό μας λέτε;

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Μάλιστα.

κ.ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί το κατηγορητήριο έχει και άλλα πράγματα. Κάποιες δικογραφίες π.χ. ποιος τις φύλαγε, σε τίνος την κατοχή θεωρητικά ή πρακτικά βρισκόντουσαν; Κάποιος από εκεί, εάν ξέρετε, δεν είστε υποχρεωμένος να τα ξέρετε όλα. Εάν όμως ξέρετε. Γιατί κατά το κατηγορητήριο αφαιρέθηκαν και 11 υπηρεσιακοί φάκελοι που τα οποία έξι αφορούσαν υπηρεσιακά έγγραφα και πέντε αφορούσαν δικογραφίες. Όλα ανήκαν στην κυριότητα του δημοσίου.

Ε.ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Αυτό δεν το ξέρω. Ήξερα ότι πήραν κάποιους ασυρμάτους σε αχρηστία αν δεν κάνω λάθος και κάτι σφραγιδάκια άφησα εγώ, αλλά δεν πρόσεξα?

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Μια ερώτηση. Υπήρχε αξιωματικός υπηρεσίας;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι, η κα Νίκη Βεργή.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Είπατε πριν από λίγο ότι εσάς δεν σας χτύπησαν.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι, πράγματι δεν με χτύπησε κανείς.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Χτύπησαν κανέναν άλλον;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Δεν είδα. Μου έλεγε η συνάδελφος μετά που τέλειωσε το συμβάν ότι χτύπησαν στο μάγουλο έναν άνθρωπο. Βέβαια αυτό δεν το έχω καταθέσει.

(Διαλογικές συζητήσεις)

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Σας έδεσαν;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Μάλιστα.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Σας έριξαν μπρούμυτα κάτω στο πάτωμα;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Σας απείλησαν να σας σκοτώσουν πόσες φορές;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Πάντα είμαστε από απειλή.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Όπλα εκτός από το περίστροφο το δικό σας το προσωπικό σας, τώρα αν είναι ιδιοκτησία σας ή όχι είναι ένα ερειζόμενο θέμα, το έχετε χρεωθεί, οπλοπυλοβόλα σας πήραν και πόσα;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι, 2-3 μακρύκανα που λέγονται G3.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Υποπολυβόλα σας πήραν;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι, 2-5.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Ασυρμάτους σας πήραν;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ασυρμάτους μας πήραν ?

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Δεν έχω άλλη ερώτηση κ. Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η Υπεράσπιση έχει το λόγο.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Κύριε μάρτυρα, κατ΄ αρχήν είπατε προηγουμένως ότι αυτός που παρίστανε τον κρατούμενο ήταν κοντός, το πολύ 1,70, έτσι δεν είναι;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι. Πιο κοντός από τον αστυφύλακα.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Αν διευκολύνει, έχετε πει προανακριτικά 1,67-1,70. Έτσι είχατε πει τότε, τόσο λέτε και τώρα. Ωραία. Θέλω αν θυμάστε να μου πείτε το εξής πράγμα: ήσασταν στο διάδρομο, είπατε ότι είχατε βγει από την τουαλέτα την ώρα που μπήκαν αυτοί μέσα. Αν κατάλαβα καλά ήσασταν ο πρώτος τον οποίον συνάντησαν ο ψευτοαστυνομικός και ο ψευτοκρατούμενος μπαίνοντας μέσα στο αστυνομικό Τμήμα.

Θέλω να μου πείτε το εξής: στη συνέχεια αυτά τα δύο άτομα σπου κατευθύνθηκαν μετά από σας; Ο ψευτοαστυνομικός και ο ψευτοκρατούμενος. Αν το θυμάστε.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όταν μπήκαν οι άλλοι 4 μέσα, ο ψευτοκρατούμενος μου πήρε το περίστροφο, το είχε δώσει μάλλον στον αστυφύλακα, πέρασε προς τα πέρα, ανέβηκε προς τα πάνω, με ρώτησε βέβαια αν είναι κανείς επάνω.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Πήγατε προς τα πάνω. Η κα Βεργή ήταν επάνω ή ήταν κάτω στο γραφείο της εκείνη την ώρα;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Πρέπει να ήταν στο γραφείο της.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Αν διευκολύνω, αυτό μόνο θέλω να ρωτήσω και δεν έχω καμία άλλη ερώτηση. Κύριε Πρόεδρε, να διαβάσω μια περικοπή από την κατάθεση του.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κάντε το καθήκον σας.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Να το πω από την αρχή για να γίνει κατανοητό. «Ταυτόχρονα το άτομο που είχε έρθει μαζί με τον αστυφύλακα σαν κρατούμενος μπήκε αριστερά στο διάδρομο στα γραφεία του Τμήματος Ασφαλείας και σε δευτερόλεπτα τον είδα να ξαναβγαίνει φέρνοντας και σπρώχνοντας με την απειλή του όπλου που κρατούσε τον συνάδελφο μου Σβωλίμη Βασίλειο.

Την ίδια στιγμή που το άτομο αυτό πήγε να φέρει τον Σβωλίμη, 2 άλλοι νεαροί μπήκαν στο γραφείο του Αξιωματικού Υπηρεσίας του τμήματος που βρισκόταν η αστυφύλακας Βεργή». Αυτό και μόνο με ενδιαφέρει στο εξής: τα άτομα που μπήκαν στο γραφείο της κας Βεργή ήταν διαφορετικά άτομα από τον κρατούμενο και τον αστυνομικό;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Περιφέρονταν πολλά άτομα και δεν μπορούσα να δω.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Γιατί έχετε πει εδώ πέρα ότι αυτός που είχε έρθει μαζί με τον αστυφύλακα σαν κρατούμενος μπήκε αριστερά στον διάδρομο και πήγε στον Σβωλίμη και 2 άλλα άτομα μπήκαν στη Βεργή. Αυτό ζητώ και μόνο, αν το θυμάστε να το επιβεβαιώσετε.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ήταν πολλά άτομα και δεν μπορώ να θυμηθώ.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Προφανώς μένουμε στην πρώτη σας κατάθεση. Ό,τι έχετε πει τότε δεν ισχύει πάνω σ΄ αυτό;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Είναι και πολλά χρόνια που ?

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Καλά, είναι πολλά χρόνια. Απλώς εδώ έχετε δώσει μια λεπτομερή κατάθεση και λέτε ότι οι μεν ψευτοαστυφύλακας και ψευτοκρατούμενος πήγαν στον Σβωλίμη, 2 άλλοι μπήκαν στο γραφείο της Βεργή. Αυτό έχετε πει εδώ πέρα. Αν δεν το θυμάστε δεν πειράζει. Το εκτιμάμε και κρατάμε αυτό που έχετε πει προανακριτικά. Δεν έχω άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καταχωρήθηκε. Ευχαριστώ.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Τιμωρηθήκατε από την Υπηρεσία σας;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι, δεν τιμωρήθηκα.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Αλλος κανένας τιμωρήθηκε Αξιωματικός Υπηρεσίας;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Δεν γνωρίζω.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Κάνατε μια κίνηση έτσι για την κα Βεργή. Έφαγε κανένα χαστούκι;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Έτσι μου είπε, ότι τη χτύπησαν.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Πως τη χτύπησαν δηλαδή; Της έριξαν ένα χαστούκι;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Μου το είπε η ίδια.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Δεν τα συζητήσατε μαζί τι ήταν αυτό που έπαθε;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι, δεν συζητήσαμε πολύ. Μου είπε ότι τη χτύπησαν στο πρόσωπο.

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Ευχαριστώ.

Θ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ: Είπατε εδώ ότι μπήκαν μέσα 4 άτομα.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ναι.

Θ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ: Και καταθέσατε και λέτε ότι υπήρχαν πολλά άτομα. Βέβαια στα 4 άτομα δεν ξέρω αν βάζετε μέσα και τους ανθρώπους τους δικούς σας.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Όχι.

Θ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ: Πόσα άτομα υπήρχαν μέσα;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: 6 άτομα.

Θ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ: Σας εδόθη η εντύπωση ότι έξω από το αστυνομικό Τμήμα μπορεί να υπήρχαν και άλλοι;

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Τώρα που το σκέφτομαι ίσως να υπήρχαν και απέξω σίγουρα. Αυτό το φαντάζομαι εγώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ίσως σίγουρα δεν πάνε αυτά τα δυο μαζί.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Το φαντάζομαι εγώ ότι ίσως επειδή μπήκαν όλοι μέσα ίσως να ήταν κι έξω κάποιοι άλλοι για να δουν τι θα απογίνει τελικά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν κάναμε εμείς την επιχείρηση αυτή, θα αφήναμε έναν έξω. Στο καλό να πάτε.

Ε. ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ευχαριστώ πολύ.

Ι. ΜΥΛΩΝΑΣ: Ομολογώ ότι δεν έχω δει ακριβώς το έγκλημα για το οποίο παρίσταται ο κ. μάρτυς ως πολιτικώς ενάγων, αλλά με δεδομένη την κατάθεση του ενώπιον σας και με δεδομένες τις εύστοχες νομίζω ερωτήσεις του κ. Προέδρου, υποθέτω ότι το Δικαστήριο σας θα εξετάσει και αυτεπαγγέλτως το ζήτημα της νομιμοποίησης του συγκεκριμένου μάρτυρος ως πολιτικώς ενάγοντος.

Ομολογώ ότι δεν έχω δει τις λεπτομέρειες της συγκεκριμένης διαδικαστικής ενέργειας, αλλά η εντύπωση που δημιουργήθηκε είναι ότι γεννάται κι ένα θέμα αν νομιμοποιείται να παραστεί ως πολιτικώς ενάγων. Παρακαλώ αυτό να το εξετάσει το Δικαστήριο σας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όταν έρθει η ώρα. Ελάτε κα Βεργή. Χωρίς να ορκιστείτε, πέστε μου, είσαστε αστυνομικός;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Βεβαίως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι βαθμό έχετε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αυτή τη στιγμή Ανθυπαστυνόμος; Τώρα είμαι Ανθυπαστυνόμος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για πέστε μου για μια εποχή που είχατε υπηρετήσει στο Αστυνομικό Τμήμα Βύρωνα. Μιλάμε για παραμονή Δεκαπενταύγουστου το ΄88.

Ν. ΒΕΡΓΗ: 15 Αυγούστου, παραμονή της Παναγίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι είχε γίνει;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εκτελούσα καθήκοντα Αξιωματικού Υπηρεσίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι βαθμό είχατε τότε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αρχιφύλακας. Είχα βγει από τη Σχολή Αρχιφυλάκων ακριβώς 1 μήνα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καινούρια καινούρια. Βάπτισμα πυρός που λέμε στο στρατό.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι, ακριβώς. Είχα αναλάβει υπηρεσία τη συγκεκριμένη μέρα. Το ωράριο ήταν κανονικά 14:00-22:00. Αναλαμβάναμε όμως και αλλάζαμε τον συνάδελφο μισή ώρα πιο νωρίς. Έως τις 16.10 ακριβώς δεν με είχε απασχολήσει κάτι το αξιόλογο.

Όπως καθόμουν στο γραφείο μου, εμπρός στο γραφείο, δεξιά υπάρχει ένα παράθυρο και απέξω από το παράθυρο υπάρχει ένας εξωτερικός καθρέφτης αρκετά μεγάλος όπου έχεις τη δυνατότητα να βλέπεις, έχεις πρόσβαση σε 4 σταυροδρόμια. Αλασάτων, τον δρόμο που έρχεται από κάτω από την εκκλησία Πέτρου και Παύλου, τον άλλο τον δρόμο ακριβώς στο βάθος και λίγο πιο δεξιά ?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τέλος πάντων. Δεν μας νοιάζουν εμάς αυτά.

Ν. ΒΕΡΓΗ: 4 δρόμους. Βλέπω τη συγκεκριμένη στιγμή κάποιον ντυμένο αστυνομικό. Κανονικό Αστυφύλακα με το πηλίκιο του, με το σήμα Υπηρεσίας, καλοκαιρινό πουκάμισο, διακριτικά, τα πάντα όλα, το παντελόνι του, τη ζώνη του και είχε κι ένα όπλο στη θήκη της ζώνης. Γιατί η καλοκαιρινή στολή κ. Πρόεδρε είναι το πουκάμισο και το παντελόνι, δεν έχει χιτώνιο για να κρυφτεί το όπλο.

Με το δεξί του χέρι κρατούσε ένα άτομο το οποίο ήταν ντυμένο με πολιτικά ρούχα. Πιο κοντός, ατημέλητος, με μαλλιά λίγο ψιλομπερδεμένα. Τον κρατούσε από τον ώμο και τον έφερνε σαν κρατούμενο. Υπέθεσα ότι κάποιος συνάδελφος κάνει κάποια προσαγωγή ατόμου. Τον περίμενα πλέον να έρθει μέσα στο γραφείο το δικό μου, του Αξιωματικού Υπηρεσίας.

Δεν πέρασαν δευτερόλεπτα. Ακουσα στο διάδρομο πριν έρθει μπροστά μου ένα όχι ουρλιαχτό ακριβώς, ούτε φωνή καθαρή. Ήταν κάτι μπερδεμένο, κάτι συγχυσμένο. Βγάζω το περίστροφο μου, το κρατούσα στο χέρι, δεν είχα προφτάσει να το προτείνω. Εκείνη τη στιγμή βρέθηκε μπροστά μου ο κ. Σάββας Ξηρός, ο οποίος ήταν ντυμένος αστυνομικός.

Βρέθηκε μπροστά μου, μου έβαλε το αυτόματο όπλο το οποίο κρατούσε με το άλλο του χέρι στο λαιμό και μου είπε «ακίνητη, μη κουνηθείς». Λέω «παιδιά τι έγινε; Συνάδελφε τι έγινε;» «Δεν είμαι συνάδελφος» μου λέει επί λέξει. «Δώσε μου το κλειδί της αποθήκης των όπλων».

Η απάντηση μου σ΄ αυτή την παράκληση του τέλος πάντων να του δώσω το κλειδί, ήταν «δεν έχω να σου δώσω τίποτα». Μου λέει «δεν αστειεύομαι, θα σε σκοτώσω». Λέω «κάνε ό,τι νομίζεις, όπλα δεν πρόκειται να σου δώσω». Εδώ είναι ο κύριος. Στη συνέχεια με χτύπησαν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιος; Είχε και κανέναν άλλο μαζί του;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι, αυτό θέλω να πω. Ήταν ο κ. Ξηρός που σας είπα. Δεν τον κρατούσε πλέον τον άλλο, ο οποίος τον έφερνε σαν κρατούμενο. Ο άλλος ήταν ο κ. Τζωρτζάτος τον οποίο αναγνωρίζω. Αυτόν και τον κ. Ξηρό. Κανέναν άλλον δεν έχω αναγνωρίσει από τα υπόλοιπα άτομα. Γι΄ αυτούς τους δύο όμως είμαι απόλυτα σίγουρη χωρίς κανέναν ενδοιασμό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι έγινε λοιπόν μετά; Έρχονται αυτοί οι δυο. Θα δούμε μετά, θα ξαναέρθουμε στις περιγραφές, σε όλα. Τα δύο αυτά άτομα εγώ θα λέω, ο αστυφύλακας και ο ψευτοκρατούμενος ας το πούμε έτσι. Εσείς ονομάζετε με τα ονόματα τους που λέτε εδώ. Για πέστε μου τι έγινε.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Λέει στον συνεργό του «πάρτης το όπλο». Μου πήρε το περίστροφο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιος σας το πήρε το περίστροφο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ο κ. Τζωρτζάτος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας το πήρε από το χέρι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Από το χέρι. Το είχα μισοβγαλμένο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήσασταν με στολή εσείς;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Βεβαίως, κανονικά. Σας το είπα ότι είχα αναλάβει υπηρεσία. Πήρε το περίστροφο μου. Δεν με χτύπησε ο κ. Τζωρτζάτος καθόλου. Ο κ. Ξηρός επέμενε να του δώσω τα όπλα. Του ξαναείπα ότι δεν έχω όπλα. Σε κάποια στιγμή του λέω «δεν ξέρω που είναι τα όπλα» και μου είπε «άστα αυτά που δεν ξέρεις που είναι τα όπλα. Έχεις ένα μήνα εδώ στο Τμήμα στον Βύρωνα, έχεις ακριβώς 1 μήνα και γνωρίζεις τα πάντα». Τα έχω καταθέσει εξ αρχής αυτά. Υπάρχει η κατάθεσή μου η οποία είναι η αρχική μου κατάθεση του ΄88...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ήμουν εγώ κα Βεργή εκεί. Ακούω, θα αξιολογήσω στο τέλος, αφού θα πουν όλοι. Εγώ σας ακούω όμως πώς περιγράφετε κι ούτε σας διακόπτω απ΄ ότι βλέπετε. Λοιπόν, τί άλλο έγινε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αυτά έγιναν γρήγορα, σε πολύ γρήγορο ρυθμό. Είδα και άλλα άτομα από τους συνεργούς τους προφανώς, να περνούν από το διάδρομο, φευγαλέα τους είδα γιατί ο διάδρομος είναι αριστερά από το γραφείο, να περνούν τον συνάδελφο, τον σκοπό του Τμήματος και τον κ. Σβολίμη ο οποίος ήταν Αξιωματικός Υπηρεσίας στην Ασφάλεια, στο Παράρτημα τότε, τον περνούσαν μέσα στο γραφείο του Διοικητή. Εμένα στη συνέχεια με ανέβασε επάνω, από τη σκάλα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιος;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ο κ. Ξηρός. Για τον Σάββα μιλάω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορείτε να τον δείξετε τον κύριο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ορίστε, ο κύριος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τώρα θα μου πείτε, «αφού τον έχω δει εκατό χιλιάδες φορές στην τηλεόραση....» Πώς τον είχατε περιγράψει τότε; Ταιριάζει η περιγραφή του;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Και το σκίτσο που είχα δώσει είναι ακριβώς το ίδιο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είχατε δώσει και σκίτσο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Βεβαίως είχα δώσει και σκίτσο, μπορείτε να το ελέγξετε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλά, θα φτάσουμε και σ΄ αυτό. Για τον κ. Τζωρτζάτο που λέτε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αυτόν τον είχε σαν κρατούμενο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι, τον είχατε περιγράψει όμως;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Απ΄ ότι θυμάμαι ναι, πρέπει να τον είχα περιγράψει. Τους είχα και τους υπόλοιπους περιγράψει. Όταν τους είδα εκ των υστέρων, θα σας πότε, σε ποιο χρονικό διάστημα τους είδα.

Λοιπόν, με ανέβασε επάνω από τη σκάλα, η οποία σκάλα είναι μαρμάρινη και ανεβαίνει στον επάνω όροφο κανείς που είναι μια τουαλέτα κλειστή, οι θάλαμοι των αστυνομικών, τα κρεβάτια δηλαδή που κοιμούνταν εκεί όποιοι έμεναν τέλος πάντων, ένα γραφείο που υπήρχαν παλιοί φάκελοι, από τότε που υπήρχε το τμήμα δηλαδή, το οπλοστάσιο το οποίο δεν του έδωσα ποτέ φυσικά και δεν θυμάμαι τί άλλο υπήρχε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τους δώσατε τίποτε κλειδιά;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι βέβαια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ανέβηκαν μόνοι τους;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ανέβηκε μαζί μου ο κ. Ξηρός, με ανέβασε πάνω και εκείνη τη στιγμή κατέβαινε ο κ. Καζάς, ο ανθυπαστυνόμος ο οποίος ήταν με μετάθεση, θα έφευγε την άλλη μέρα με μετάθεση για το Ναύπλιο και θα του χορηγούσε η υπηρεσία μας φύλλο πορείας. Είχε ήδη η οικογένειά του μετακομίσει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτός κοιμόταν εκεί;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Κοιμόταν εκεί, είχε ξενοικιάσει το σπίτι ο άνθρωπος και κοιμήθηκε εκεί για ένα τελευταίο βράδυ. Έμεινε στο Τμήμα. Και τού΄ κατσε που λέμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «Τού΄ κατσε» λέει τώρα η νεολαία;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Συγνώμη για την έκφραση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ πιστεύω ότι η γλώσσα εξελίσσεται και δεν είμαι εμπόδιο εγώ σ΄ αυτό, ούτε μπορώ ούτε και θέλω να μην εξελιχθεί η γλώσσα. Γι αυτό πείτε τα όπως τα αισθάνεστε.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Λοιπόν, επάνω που ανέβηκα μου ζήτησε να σκύψω κάτω από μία τουαλέτα, γιατί πίστευε ότι εκεί θα ήταν τα όπλα. Του λέω «δεν είναι εδώ τα όπλα, δεν υπάρχουν όπλα εδώ μέσα» του είπα επί λέξει, «εδώ είναι μία τουαλέτα». Μου λέει «σκύψε». Έσκυψα εγώ, έσκυψε και ο ίδιος, κοίταξε, είδε ότι όντως ήταν τουαλέτα κλειστή και δεν επέμεινε για τον συγκεκριμένο χώρο, για τον χώρο της τουαλέτας δηλαδή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αλλά δε σταμάτησε.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι, επέμεινε, συνέχιζε να με χτυπάει, με είχε κλωτσήσει, με οδήγησε πάνω κλωτσώντας με.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πού σας κλωτσούσε; Στα πόδια σας;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Τώρα τί να πω; Με κλωτσούσε.....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα πείτε αυτά που αντελήφθητε εσείς ότι συνέβησαν.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αυτά που μπορώ να πω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι αυτά που μπορείτε να πείτε, θα πείτε κι αυτά που δε μπορείτε να πείτε. Θα τα πείτε όλα εδώ. Γιατί μ΄ αρέσει να τα λέμε. Εδώ είναι Δικαστήριο όπως ξέρετε κι έχετε δώσει όρκο. Ο μάρτυρας έστω και αν δεν ορκιστεί, πρέπει να τα πει όλα. Εκτός αν είναι κάτι βέβαια που έχει δική του ευθύνη, κάπου τον συγχωρεί η δικονομία νομίζω και ο Ποινικός Κώδικας.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Με είχε κλωτσήσει, με χτυπούσε με σφαλιάρες, με είχε χτυπήσει στο πρόσωπο και κάτω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Χαστούκια ή με το χέρι κλειστό;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Χαστούκια, για να του δώσω τα όπλα. Αυτή ήταν η επιθυμία του.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας χτύπησε λοιπόν στο πρόσωπο. Πόσες φορές;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αρκετές. Και κάτω και επάνω. Έξι, εφτά φορές.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αντέχατε εσείς στο ξύλο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αντεχα δεν άντεχα, έπρεπε να γλιτώσω τα όπλα. Εγώ του το λέω και τώρα, ούτε τον φοβήθηκα ούτε τον φοβάμαι. Αλλά δεν είχε κανένα δικαίωμα να κάνει τέτοιου είδους επίθεση, ειδικά σε αστυνομικό τμήμα. Δεν του φταίγαμε τίποτα εμείς που πηγαίναμε για ένα μεροκάματο και θέλω να μου πει τον λόγο, ποιο ήταν το κίνητρό του, του το ζητώ σα χάρη έστω και τώρα να μου το πει. Ποιος ήταν ο λόγος κ. Σάββα, που ήρθατε στο Τμήμα και ζητούσατε όλα αυτά από μένα;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τί ζητούσε; Τα όπλα του χρειάζονταν. Μα τώρα, ερώτηση είναι αυτή; Αν ήταν αυτός που λέτε, τα χρειαζόταν.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εγώ δεν θα του τα έδινα τα όπλα, σε καμία περίπτωση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όποιος και να ήταν και τα ζητούσε τα όπλα, τα χρειαζόταν. Δεν ανέλαβε ευθύνη η Οργάνωση γι αυτή την ενέργεια;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι βεβαίως, ανέλαβε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επομένως, άμα η Οργάνωση δε χρειαζόταν τα όπλα, τί θα κάνει; Εργοστάσιο δεν είχε, αγορά ανοιχτή όπως υπάρχει σήμερα που πας μια βόλτα κάτω στην Ομόνοια, δεν υπήρχε. Αμα θέλετε κανένα όπλο τώρα, δε χρειάζεται να πάτε και σε Τμήμα δα, πας και το παίρνεις.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Υποθέτω πως ήξερε ότι ο Βύρωνας είχε το μεγαλύτερο οπλοστάσιο, γιατί είχαμε 160 όπλα επάνω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: 160 όπλα;

Ν. ΒΕΡΓΗ: 160 όπλα ΜΡ5, G3, περίστροφα, εκεί ήταν κ. Πρόεδρε το μεγαλύτερο οπλοστάσιο της αστυνομίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και τα είχατε έτσι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν τα είχαμε έτσι. Κλειδωμένα ήταν και τα γλιτώσαμε και θα τα γλίτωνα με οποιεσδήποτε συνθήκες.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν τα βρήκαν;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι, μα αυτά μου ζητούσαν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πώς έγινε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν του έδωσα το κλειδί της αποθήκης για να τα πάρει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δε μπορούσαν αυτοί με ένα πιστόλι να τη σπάσουν την κλειδαριά;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν ξέρω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Υπήρχαν πολλές πόρτες που δε μπορούσαν να παραβιάσουν αυτοί με ένα πιστόλι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εγώ σας μιλώ βάσει των πραγμάτων, βάσει της τότε υπάρχουσας κατάστασης. Ήταν σε σημείο τέτοιο που δεν γνώριζαν πού βρίσκονται τα όπλα. Δεν ήταν εμφανή δηλαδή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πόσες πόρτες ήταν που έπρεπε να τις ανοίξουν για να βεβαιωθούν;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Οι πόρτες δεν ήταν κατά σειρά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δέκα, είκοσι, πόσες πόρτες;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν ήταν κατά σειρά σας λέω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι κατά σειρά, αριθμητικά. Δέκα πόρτες; Είκοσι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι. Δεν ήταν ούτε δέκα ούτε είκοσι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πόσες; Πάρα πολλές;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι σας λέω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πέντε πόρτες; Τρεις τέλος πάντων που ήταν κλειδωμένες;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν έχω σημειώσει και τον αριθμό ακριβώς, τέσσερις-πέντε ήταν, δεν ξέρω πόσες ήταν ακριβώς, αλλά όχι δέκα ούτε είκοσι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τέσσερις-πέντε πόρτες, τάκα-τάκα τις άνοιγαν αυτοί άμα ήθελαν. Τέλος πάντων, δεν τις άνοιξαν, δεν τη βρήκαν λοιπόν την αποθήκη. Πήραν όμως λέει κάτι όπλα μας είπε ο προηγούμενος.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πού τα βρήκαν αυτά;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Θα σας πω. Όταν κατεβήκαμε από τον επάνω όροφο, αφού είδε ότι και η πόρτα που ήταν κλειδωμένη ήταν μία τουαλέτα και όχι η αποθήκη με τα όπλα, στη συνέχεια κατεβήκαμε κάτω από τη σκάλα

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όλα αυτά βιαστικά τα έκανε, όποιος τα έκανε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι, μάλιστα μετά παρέλευση τετάρτου.....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τέταρτο έμεινε εκεί;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Έμεινε 20 λεπτά. Η επιχείρησή τους αυτή διήρκεσε από τις 16:10 έως 16:30 ακριβώς. Σας μιλώ συγκεκριμένα, σε ό,τι και να με ρωτήσετε θα σας απαντήσω συγκεκριμένα για όσα γνωρίζω.

Στη συνέχει με κατέβασε κάτω από τη σκάλα πάλι, δίνοντάς μου λίγες κλωτσιές πίσω και με οδήγησε στο γραφείο του Διοικητή, το οποίο είναι από τη σκάλα αριστερά, φτάνοντας στο ισόγειο αριστερά. Είναι στο διάδρομο αριστερά, η τελευταία πόρτα δεξιά. Φτάνοντας στο γραφείο του Διοικητή -θα σας γυρίσω λίγο πίσω τώρα σ΄ αυτά που σας είχα πει προηγουμένως, αν θυμάστε, που είδα κάποια στιγμή όπως ήμουν τότε στο γραφείο μου αρχικά όταν μπήκαν μέσα πριν με ανεβάσει επάνω, είδα τους συναδέλφους που τους πήγαιναν μέσα. Να χρησιμοποιήσω την έκφραση, αν μου επιτρέπει το Δικαστήριο, σαν τσουβάλια, σαν ζώα. Εκείνη την εικόνα δε θα την ξεχάσω ποτέ.

Φτάνοντας στο γραφείο του Διοικητή είδα, πριν μου βάλει την κουκούλα στο κεφάλι, τους συναδέλφους μου οι οποίοι ήταν κάτω στο έδαφος με την κοιλιά, τα χέρια τους δεμένα πίσω και τους είχαν βάλει κουκούλες.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε όλους;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι, τον Καζά, τον οποίο είχαν κατεβάσει από επάνω, κατέβαινε ο άνθρωπος και τον συνέλαβαν, τον κ. Σβολίμη της Ασφαλείας, τον Αξιωματικό Υπηρεσίας και τον κ. Ζερβογιαννάκη Μανόλη τον συνάδελφο. Στη συνέχεια εμένα, αφού επέμεινε πάλι και μου είπε «δώσ΄ μας τα όπλα» για άλλη μια φορά, του είπα «δεν έχω όπλα να σου δώσω», με έβαλε πάνω στον καναπέ, μου έδεσε τα χέρια με σύρμα εμπρός, όχι πίσω όπως τους άλλους, με σύρμα ψιλό και μου φόρεσε και την κουκούλα. Δεν έβλεπα πλέον τί γινόταν γιατί η κουκούλα η δική μου, τη θυμάμαι χαρακτηριστικά, ήταν πλεκτή, δεν ήταν διαφανής, ήταν κρουστή, να σας το πω έτσι, ήταν από κρουστή πλέξη, δεν ήταν λεπτή.

Αισθάνθηκα να τρώω μόνο κάτι χαστούκια και κατάλαβα κάποιον, χωρίς να βλέπω ποιος είναι, να ανεβαίνει πάνω μου, στην κοιλιά μου. Σας λέω, με έβαλε στον καναπέ του Διοικητή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ξάπλα σας έβαλε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ξάπλα ναι, ανάσκελα. Όχι κάτω με την κοιλιά μπρούμυτα, ούτε τα χέρια μου πίσω, μπροστά δεμένα. Αισθάνθηκα κάποιον άντρα, προφανώς απ΄ αυτούς τους κυρίους, να ανεβαίνει επάνω μου. Δεν είδα ποιος ήταν.

Αμέσως μετά, όπως ήμουν εκεί, σε πολύ σύντομο χρόνο, άκουσα να κόβονται καλώδια, να ανοίγουν ντουλάπες, δηλαδή πώς ρημάζεις ένα σπίτι και μπαίνεις μέσα και δεν αφήνεις τίποτα, έτσι ακριβώς. Φοβήθηκα αρκετά εκείνη την ώρα, υπέθεσε ότι θα σκοτώσουν τους συναδέλφους και μάλιστα τους είπα «μη σκοτώνετε τους συναδέλφους, γιατί έχουν παιδιά». Εγώ ήμουν ελεύθερη, εγώ είχα μόνο το τομάρι μου, δεν είχα τίποτε άλλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έτσι τους είπατε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Έτσι ακριβώς. Στη συνέχεια, ακούγοντας αυτό το θόρυβο, υπέθεσα ότι κόβονται όλα, γκρεμίζονται όλα, ότι κάτι γίνεται τέλος πάντων, δε μπορούσα όμως να δω γιατί είχα την κουκούλα. Αμέσως μετά μας οδήγησαν στο κρατητήριο, μας σήκωσαν τραβώντας προφανώς, σπρώχνοντάς μας μας οδήγησαν στο κρατητήριο και άκουσα που ψιθύρισε κάποιος -δεν είδα ποιος, δεν έβλεπα, σας ξαναλέω- «φέρτε τις βόμβες». Τότε φοβήθηκα πάρα πολύ γιατί εάν με είχε σκοτώσει δε θα το καταλάβαινα. Αλλά όμως, να περάσει κανείς όλη αυτόν τον παιδεμό και να σκεφτεί ότι μετά θα ανατιναχθεί, είναι λίγο νοερώς οδυνηρό, πιστεύω εγώ και δεν εύχομαι σε κανέναν άνθρωπο βέβαια να περάσει τέτοιου είδους εμπειρία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχω μια απορία: Εφόσον τους είδατε όλοι, γιατί μετά να σας βάλουν τις κουκούλες; Είναι λίγο περίεργο.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν το γνωρίζω αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η λογική λέει ότι βάλουμε τις κουκούλες σε κάποιον για να μη μας δει.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Θεωρώ ότι είχαν μεθοδεύσει την επιχείρηση τη συγκεκριμένη κατά κάποιο δικό τους τρόπο, σύμφωνα με τα πιστεύω τους. Τώρα δε μπορώ να ξέρω πώς ενεργούσαν επακριβώς και πώς θα μπορούσαν να ελιχθούν σε μια γενομένη είσοδο κάποιου στο Τμήμα, αυτά ήταν δικά τους τεχνάσματα, ήταν δικές τους προσυνεννοήσεις, ήταν δικά τους κατασκευάσματα. Δε μπορώ να γνωρίζω τη μέθοδό τους, δεν την έχω χρησιμοποιήσει για να τη γνωρίζω.

Μετά, αφού μπήκαμε στο κρατητήριο, ήταν τα χέρια μου δεμένα μπροστά, οι συνάδελφοι τα είχαν πίσω, φορούσαμε όλοι κουκούλες, όπως ήμουν εγώ δεμένη, έβγαλα την κουκούλα. Ήταν μπροστά τα χέρια, δεν τα είχα πίσω, με είχε διευκολύνει σ΄ αυτό το έργο τους και έτσι αλληλολυθήκαμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έλυσε ο ένας τον άλλον.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Πέρασε το περιπολικό μετά από μισή ώρα. Πέρασε 4:55 και κάποιος συνάδελφος με κάποιο λοστό, δεν ξέρω τι είχε, κάποιο αντικείμενο, κάποια βαριά, κάποιο σφυρί δεν ξέρω, έσπασε τη κλειδαριά κι έτσι μας έβγαλε. Φώναζαν βέβαια οι συνάδελφοι «πού είστε παιδιά, δεν υπάρχει κανένας εδώ;» και χτυπήσαμε εμείς την πόρτα του κρατητηρίου και μας άκουσαν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κανέναν άλλον αναγνωρίσατε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είδατε φωτογραφίες....

Ν. ΒΕΡΓΗ: Για τους συγκεκριμένους κυρίους μπορώ να πάρω και όρκο. Για τους υπόλοιπους όχι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Περιγράψτε μου και αυτόν τον οποίο ονομάσατε ως Τζωρτζάτο.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Πώς ήταν τότε; Ήταν γύρω στο 1,68, γύρω στο 1,70, ήταν πάντως πιο κοντός από μένα, αισθητά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εσείς πόσο είστε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: 1.80, εγώ είμαι ίσα με τον κ. Ξηρό. Περίπου ίσα, αν είναι λίγο πιο ψηλός από μένα... γιατί τον είχα σας λέω απέναντί μου και δίπλα μου αρκετή ώρα, οπότε θυμάμαι ακριβώς. Ήταν ακάλυπτοι, σας το ξαναλέω. Ο κ. Τζωρτζάτος πρέπει να είχε κάτι στο κεφάλι του κάτι, δεν ήταν ακριβώς κουκούλα και νομίζω πρέπει να το έχω καταθέσει και αυτό από παλιά, από τότε, πρέπει να είχε κάτι στο κεφάλι του.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήταν χοντρός, αδύνατος....

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι, λεπτοί ήταν όλοι. Κανένας δεν ήταν γεμάτος. Τους υπόλοιπους σας είπα και πριν ότι τους είδα μέσα στο γραφείο του Διοικητή μετά όταν πήγα, πριν μου καλύψουν το κεφάλι και τα μάτια. Ήταν κοντός, ατημέλητος, φορούσε ένα παντελόνι αν θυμάμαι καλά ανοιχτόχρωμο....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, τα μαλλιά του....

Ν. ΒΕΡΓΗ: Τα μαλλιά του ήταν ατημέλητα, ήταν πιο μεγάλα, όχι όπως είναι τώρα. Δεν ήταν ούτε καλοχτενισμένα, δεν ήταν καλοβαλμένα δηλαδή, έτσι ωραία....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στο πρόσωπο, κάτι άλλο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Τη στιγμή που είχα δώσει το σκίτσο, δε μπορώ να κάνω εκφραστικά άλλη περιγραφή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το σκίτσο υπάρχει στη δικογραφία κ. Εισαγγελεύ;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Πρέπει να υπάρχει, είχα δώσει σκίτσο.

Ι. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ: Υπάρχουν σκίτσα τα οποία πρέπει να επιδεικνύονται.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όπου υπάρχουν λένε ότι είναι μέσα στη δικογραφία.

Ι. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ: Η ύπαρξή τους στη δικογραφία χωρίς να έχει τη δυνατότητα να τα θεωρήσει το Δικαστήριο, να τα δει......

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αν αναζητηθούν τα σκίτσα αυτά στις υπηρεσίες της Ασφαλείας θα τα βρείτε πιστεύω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τότε δεν υπήρχε αντιτρομοκρατική. Μας είπε ο κ. Πέτσος ότι έγινε το ΄92. Εδώ είναι το ΄88 αυτή η υπόθεση.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Κύριε Πρόεδρε τα σκίτσα αυτά, απ΄ ότι μου είπε σήμερα, τα έχει δει και ο κ. Ζερβογιαννάκης Μανόλης. Δεν ξέρω αν σας το είπε εδώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ σκίτσα ακούω και σκίτσα δε βλέπω. Κύριε Εισαγγελεύ μπορούμε να τα ζητήσουμε; Αλλά να δούμε πρώτα στη δικογραφία συστηματικά μήπως υπάρχουν.

Τώρα, μπορείτε να αναγνωρίσετε σήμερα ποιον είδατε; Αυτόν με τα πολιτικά που ήταν ο δήθεν κρατούμενος κτλ., σαν πρόσωπο, δε λέμε ποιος είναι, δεν ξέρουμε. Εσείς λέτε έχετε αναγνωρίσει, έχετε δει, έχετε κάνει. Τώρα εδώ που βλέπουμε τις φυσιογνωμίες και τα πρόσωπα, αναγνωρίζετε κανέναν;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Μα τους δύο σας είπα, ο κ. Τζωρτζάτος και ο κ. Ξηρός.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για να δείτε πόσο ύψος έχει. Δεν πρέπει να είναι 1,70 αυτός.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εγώ τον βλέπω 10 πόντους πιο χαμηλά από μένα. Μπορεί να είναι και 8 πόντους πιο κάτω. Εγώ είμαι 1,80 ακριβώς. Και να σας επαναλάβω ότι τον θυμάμαι φυσιογνωμικά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είστε βέβαιη;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Θυμάμαι τη φυσιογνωμία του.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Εισαγγελεύ έχετε τον λόγο.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Προανακριτικώς έχετε δώσει μια λεπτομερή κατάθεση και λέτε για τα άτομα αυτά: «α) το άτομο που έφερε στολή αστυφύλακα, ηλικίας 28-30 ετών, ανάστημα 1,80, μαλλιά μαύρα κανονικά κουρεμένα» κτλ. Ποιο είναι αυτό; Ποιο αναγνωρίζετε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Τον κ. Ξηρό.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: «β) άτομο που ήρθε σαν προστατευόμενο, ηλικίας 26-28 ετών, ανάστημα 1,67 περίπου με κανονική σωματική διάπλαση, μαλλιά καστανά, μακριά, χωρίς μουστάκι, με μπλουζάκι». Ποιο είναι το άτομο αυτό;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ο κ. Τζωρτζάτος.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Φορούσε στο κεφάλι κουκούλα ή όχι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ο κ. Τζωρτζάτος; Προείπα ότι θυμάμαι κάτι που είχε στο κεφάλι του, αλλά όχι από εμπρός, όπως είναι η κουκούλα δηλαδή, καλυμμένος κανονικά όχι. Πρέπει να το είχα πει και το ΄88 αυτό.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Αυτός κρατούσε πιστόλι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Κρατούσε στο χέρι του.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Περίστροφο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Απ΄ ότι θυμάμαι, όπλο κρατούσε πλακέ αν θυμάμαι καλά.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Τώρα πάμε στο τρίτο άτομο. «28-30 ετών, 1,68, χωρίς μουστάκι, χλωμό, αδύνατο, φορούσε μπλουζάκι μακό ανοιχτού χρώματος, έφερε κουκούλα στο κεφάλι και μαντήλι στο πρόσωπο».

Ν. ΒΕΡΓΗ: Έφερε κουκούλα;

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Τί λέτε γι αυτό; Εδώ βλέπουμε κουκουλωμένους, κουκουλοφόρους και μαντηλοφόρους κα μάρτυς, οι οποίοι δρουν με κουκούλες. Αυτό τί σας θυμίζει; Οι κουκούλες, μήπως σας θυμίζει τίποτα;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κάτι άλλους τους παρελθόντος......

Ι. ΡΑΧΙΩΤΗΣ: Ποιους εννοείτε; Βοηθήστε την μάρτυρα, γιατί αφήνετε υπαινιγμό μόνο; Πείτε όλη σας τη σκέψη για να δούμε κι εμείς τα δικαιώματά μας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Εισαγγελεύ, τί της θυμίζουν της μάρτυρας οι κουκούλες; Με συγχωρείτε πάρα πολύ, τί θυμίζουν οι κουκουλοφόροι είναι εκτός θέματος η ερώτηση αυτή. Δηλαδή θα χρονοτριβούμε με το τί της θυμίζουν οι κουκουλοφόροι της κυρίας; Τί να τα κάνουμε αυτά;

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, προσπαθώ να βγάλω κάτι, δεν το καταλάβατε; Αυτή είναι η προσπάθειά μου. Να δω αντιδράσεις.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Αντιληφθήκατε με ποιον τρόπο έφυγαν από το αστυνομικό τμήμα;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Βεβαίως.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Με ποιον τρόπο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όταν μας κλείδωσαν στο κρατητήριο άκουσα, προσωπικά εγώ, πιστεύω και οι άλλοι συνάδελφοι να το άκουσαν αυτό, έναν πολύ γρήγορο ελιγμό αυτοκινήτου, ένα μαρσάρισμα, το οποίο προφανώς το χρησιμοποίησαν και έφυγαν, γιατί δεν είχα και πρόσβαση από το κρατητήριο για να δω ακριβώς.....

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Εάν ήταν ένα έβδομο ή ένα πρόσωπο από τα υπόλοιπα έξι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Μάλιστα το άκουσα δύο φορές, δεν ξέρω αν υπήρχαν δύο αυτοκίνητα ή ένα, δεν το ξέρω αυτό, γιατί άκουσα δύο βιαστικές κινήσεις.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Ήταν από τα ίδια τα έξι πρόσωπα που μπήκαν στο αστυνομικό τμήμα ή κάποιους άλλους;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν κατάλαβα την ερώτηση.

Ν. ΖΑΪΡΗΣ: Ο οδηγός του αυτοκινήτου που είπατε ότι έφυγε αν ήταν ένα από τα έξι πρόσωπα ή αν ήταν κάποιος άλλος.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Πιθανολογώ ότι απ΄ έξω υπήρχαν κι άλλα άτομα συνεργοί, δε μπορώ να ξέρω όμως πόσοι και ποιοι.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δικά σας πράγματα, αντικείμενα που να ανήκουν στην κυριότητά σας σας πήραν; Και ποιά;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εμένα μου αφαίρεσαν μόνο το πηλίκιό μου το αστυνομικό πηλίκιο και το περίστροφό μου. Τίποτε άλλο. Προσωπικά είδη καθόλου.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Το περίστροφο ήταν υπηρεσιακό;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Υπηρεσιακό, χρεωμένο σε μένα.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Το είχατε πάνω σας;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Βεβαίως, το είχα βγάλει, δεν είχα προφτάσει να το χρησιμοποιήσω.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Όταν πια βγήκατε από το κρατητήριο με τη βοήθεια αυτού που βγήκατε, διαπιστώσατε, είπατε ότι είχαν παρθεί κάποια όπλα; Είχαν αφαιρεθεί; Από ποιο χώρο;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όταν βγήκαμε από το κρατητήριο, αμέσως είχαν περικυκλώσει το χώρο δυνάμεις των ΜΑΤ, ήταν ο ίδιος ο αρχηγός ο τότε της Ελληνικής Αστυνομίας, ο κ. Καλογεράς και ψάξαμε μαζί το χώρο του γραφείου αρχικά του Αξιωματικού Υπηρεσίας. Ήταν σπασμένη, παραβιασμένη η ντουλάπα, έλειπαν τρία αν θυμάμαι G3, δύο ΜΡ5 από τη ντουλάπα και τα δυο περίστροφα, το δικό μου και του σκοπού του οποίου το είχαν αφαιρέσει. Δεν ξέρω αν αφαίρεσαν όπλο από τον συνάδελφο, τον κ. Σβολίμη της Ασφαλείας.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επομένως τα όπλα που αφαιρέθηκαν ήταν από το χώρο της ντουλάπας που ήταν στο γραφείο του Αξιωματικού.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι, ο φοριαμός, έτσι το λέμε εμείς.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αξιωματικός Υπηρεσίας ποιος ήταν;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εγώ.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επομένως, θεωρητικά αυτά σε τίνος την κατοχή βρίσκονταν; Δηλαδή ποιος είχε το δικαίωμα να πάει να κλειδώσει, να ξεκλειδώσει.....

Ν. ΒΕΡΓΗ: Εγώ.

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Είπατε για χτυπήματα, ότι ένας από τους δράστες σας χτύπησε. Αλλο τίποτα που να αφορά το πρόσωπό σας, εκτός από τα χτυπήματα, τα οποία είπατε και σφαλιάρες και κλωτσιές, λέχθηκαν λόγια προσβλητικά για εσάς; Αν σας είπε κάποια εξύβριση, αν σας μίλησε με το σεις και με το σας, αν σας μίλησε, όποιος ήταν εκείνος, που δεν ξέρουμε.....

Ν. ΒΕΡΓΗ: Μόνο μία φράση η οποία υπάρχει μέσα στην κατάθεσή μου.....

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αφήστε την κατάθεση, να μας πείτε τί φράση σας είπε. Σας έβρισε κανείς κυρία μου; Εσείς να πείτε, εγώ δεν ήμουν εκεί, αν σας έβρισε και με ποια λέξη. Δε μου λέτε, όταν παίρνετε κατάθεση κάποιου που κάνει μια μήνυση για εξύβριση, δεν του λέτε «πες ακριβώς τις λέξεις;» Αξιωματικός Υπηρεσίας είστε. Αν ερχόταν ένας και έλεγε «ο τάδε με έβρισε» δεν θα του λέγατε ποιες λέξεις υβριστικές σας είπε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Θέλετε να σας πω τί μου είπε;

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Με αποκάλεσε «πουτάνα».

κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Από τα χτυπήματα αυτά που υποστήκατε, νοσηλευθήκατε; Πού νοσηλευθήκατε και πόσο διάστημα;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Πήγα στο 401 Στρατιωτικό νοσοκομείο και είχε φύγει το σαγόνι μου λίγο δεξιά, γι αυτό και δε μπορούσα να μιλήσω πολύ. Με υπογραφή δική μου, υπέγραψα κι έφυγα μετά από δύο μέρες νομίζω ή τρεις.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αλλη ερώτηση, ο κ. Εισαγγελεύς.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Ακουσα πριν από λίγο να λέτε το ανάστημά σας. Είστε 1,80 χωρίς παπούτσια. Όταν φοράτε στολή, υπάρχει ειδικός τύπος παπουτσιού που φοράτε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι, φορούσε γόβα τότε. Είναι δηλαδή πιο ψηλή και όντως δεν την είχα επισημάνει τη συγκεκριμένη διαφορά και σας ευχαριστώ που μου το υπενθυμίσατε.

Β. ΜΑΡΚΗΣ: Είστε λοιπόν 1,80, φορούσατε και γόβα και είπατε ότι ήρθατε στο ίδιο ύψος με τον Σάββα, πιο κοντός ο άλλος. Δε θέλω τίποτε άλλο κ. Πρόεδρε.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Το ξέχασα να σας το πω, όντως φορούσα γόβα, στην υπηρεσία φορώ γόβα με τη στολή. Δεν το σκέφτηκα αυτό. Στην υπηρεσία φορώ γόβα με τη στολή, δε μπορώ να φορέσω τέτοιο παπούτσι που φορώ τώρα, χαμηλό. Δε φορώ με τη στολή τέτοιο χαμηλό παπούτσι.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Πόσους πόντους είναι το τακούνι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Το τακούνι ήταν 6-7 πόντους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έξι πόντους και 80, 1,86.

(διαλογικές συζητήσεις)

κ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Στην ανακοίνωσή τους λένε ότι σας χάιδεψαν στο πρόσωπο. Είχατε τραυματιστεί;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Βεβαίως.

κ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Ήταν από χάδι ή από χτύπημα;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Με χάιδεψαν, γιατί το θυμάμαι, το «χάιδεψαν» όμως το έχουν σε εισαγωγικά.

κ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Εγώ δεν το είδα, δεν ξέρω αν είναι σε εισαγωγικά ή όχι, εγώ σας ρωτώ αν σας χτύπησαν.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Έχω ακόμη την εφημερίδα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λέει μάλιστα ότι στράβωσε και λίγο το σαγόνι της μάλιστα.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Λίγο, προς τα δεξιά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και γύρισε πάλι;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ο χειρούργος στο 401 μου το είχε κάνει λίγο με ένα πολύ λεπτό χειρουργικό συρματάκι και έτσι υπέγραψα να βγω, δε με άφηναν να βγω.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Σας χτυπούσε λοιπόν ο εμφανιζόμενος ως αστυφύλακας που λέτε ότι είναι ο Σάββας Ξηρός, με μπουνιές και κλωτσιές και σας έβρισε με τη λέξη «πουτάνα». Αλλη βρισιά σας είπε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Όταν ήσαστε στο ισόγειο, όχι όταν ανεβήκατε πάνω, θα σας ρωτήσω μετά γι αυτό. Μπατσίνα σας είπε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Μπατσίνα, ναι.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Όταν ανεβήκατε επάνω, που σας ζητούσε τα όπλα στην αποθήκη που δεν του δείξατε, που σας έβαλε και σκύψατε για να δείτε στην τουαλέτα κάτω, εκεί σας έσπρωξε στο χώρο που ήταν ο θάλαμος των οπλιτών; Τί έγινε εκεί; Πείτε τα κα μάρτυς.

Ν. ΒΕΡΓΗ: «Το βλέπεις αυτό το κρεβάτι;» Εκεί κοιμούνταν οι αστυνομικοί. «Θα σε βάλω επάνω, θα σε πηδήσω και μετά θα σε σκοτώσω». Δεν του απάντησα, δεν του είπα τίποτα.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Όταν κατεβήκατε κάτω, σας ξάπλωσε πάνω στον καναπέ και σας πάταγε είπε, που σας είχε δέσει τα χέρια. Προτού γίνει αυτό έγινε τίποτε άλλο; Σας έπιασε από το στήθος;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Είχε σκιστεί το κουμπί του πουκαμίσου μου.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Πείτε την εικόνα ολόκληρη στο Δικαστήριο να καταλάβει τί έγινε.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Αυτά είναι πράγματα τώρα, να σεβαστούμε λίγο τους κυρίους δικαστές.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να τα πείτε γιατί είναι και οι γυναικείες οργανώσεις, μήπως κι αυτές έχουν ?

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Πείτε μας τι έγινε εκεί λοιπόν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τέλος πάντων. Εγώ δεν ρώτησα πολλά πράγματα. Αφού τα ρωτάνε τώρα τι να πω εγώ, να μη τα ρωτάνε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Τι να γίνει;

Δ.ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Κάτι για το κουμπί. Σας έπιασε από το στήθος κυρία μου;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Ναι.

Δ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Τι άλλο έκανε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Τίποτα άλλο.

Δ.ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Σας χτύπαγε το κεφάλι στην πόρτα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι στη πόρτα το κεφάλι όχι.

Δ.ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Κάνω λάθος;

κα.ΤΖΟΛΗ: Κάθισε επάνω στα πόδια σας;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Ναι είχε ανέβει επάνω μου.

Δ.ΠΑΝΤΑΖΗΣ: «Με έβαλε επάνω στην πόρτα, πιάνοντας το κεφάλι μου από τα μαλλιά και με χτυπούσε επάνω σ΄ αυτή, λέγοντάς μου?» τι σου έλεγε εκεί; Στη κατάθεσή σου τα έχεις πει αυτά.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν το θυμάμαι.

Δ.ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Σας μένει κύριε μάρτυς η παραμικρή μια στο εκατομμύριο αμφιβολία ότι αυτοί οι δυο τους οποίους κατονομάσατε είναι αυτοί οι δυο, ο Τζωρτζάτος και ο Ξηρός;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Γι΄ αυτούς τους δυο καμιά απολύτως αμφιβολία, είμαι απόλυτα σίγουρη, σας το προείπα εξ αρχής.

Δ.ΠΑΝΤΑΖΗΣ: Δεν έχω άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η κα Τζόλη.

κα.ΤΖΟΛΗ: Κυρία μάρτυς, ήρθατε με κανέναν άλλον σε επαφή εκτός απ΄ αυτούς τους δυο κυρίους;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Να μιλήσω με κάποιον άλλον; Όχι, όχι.

κα.ΤΖΟΛΗ: Σας πλησίασε κανένας άλλος από τους 4 που ήταν μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Από τους τέσσερις που ήταν μέσα όχι.

κα.ΤΖΟΛΗ: Από τους άλλους 4 εννοώ.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Ήταν οι δυο. Οι άλλοι δυο που μετέφεραν τους συναδέλφους και ο ένας κάθισε σκοπός στην πόρτα της εισόδου του Τμήματος. Στην είσοδο του Τμήματος, τον είδα εκ των υστέρων όταν κατέβηκα από πάνω.

κα.ΤΖΟΛΗ: Γι΄ αυτό δεν τους είδατε, επειδή ήταν καλυμμένοι; Ή επειδή δεν ήρθατε σε επαφή;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν ήρθα σε επαφή, ήμουν συνεχώς σε επαφή με τον κ. Ξηρό.

κα.ΤΖΟΛΗ: Είχατε αυτούς τους δυο, και ξέρατε ότι ήταν και κάποιοι άλλοι πιθανόν απέξω είπατε.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Πιθανολογώ.

κα.ΤΖΟΛΗ: Αυτός ενόσω ήσαστε όρθια, πάτησε επάνω στα πόδια σας και σας χτυπούσε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όταν ήμουν όρθια και μου ζητούσε τα όπλα, την πρώτη στιγμή, αρχικά τότε με πάτησε λίγο στα πόδια μπροστά.

κα.ΤΖΟΛΗ: Όταν ήσαστε όρθια κάτω. Είχε πατήσει επάνω στα δάκτυλά σας.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Εμπρός ναι, όταν ήμουν όρθια.

κα.ΤΖΟΛΗ: Και σας χτυπούσε στο πρόσωπο και στο σώμα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Με είχε χτυπήσει στο πρόσωπο ναι.

κα.ΤΖΟΛΗ: Τότε σας έλεγε και «πουτάνα»;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Τότε.

κα.ΤΖΟΛΗ: Πολλές φορές σας χτύπησε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δυο φορές με αποκάλεσε έτσι.

κα.ΤΖΟΛΗ: Και σας απειλούσε ότι θα σας σκοτώσει, πόσες φορές; Συνεχώς;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν αστειευόμαστε, θα σε σκοτώσουμε, δώσε μας το κλειδί να πάρουμε τα όπλα.

κα.ΤΖΟΛΗ: Και κάτω και μετά που ανεβήκατε επάνω;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Επάνω μια φορά μου το είπε, κάτω μου το είπε δυο - τρεις φορές.

κα.ΤΖΟΛΗ: Και όταν ανεβήκατε επάνω που ήταν το κρεβάτι?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Ναι εκεί μου είπε αυτή τη φράση.

κα.ΤΖΟΛΗ: Εκεί σας ξάπλωσε στο κρεβάτι;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι, όχι, με απείλησε.

κα.ΤΖΟΛΗ: Και τι ακριβώς σας είπε; Εντάξει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αντιγράφηκε, το ακούσαμε. Τελειώσαμε απ΄ αυτή. Κύριε Αγιοστρατίτη έχετε το λόγο.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Να σταματήσουμε πράγματι, γιατί φαντάζομαι ότι περισσότερο σας έθιξε το γεγονός ότι σας πήραν τα όπλα, παρά το ότι σας απεκάλεσαν, όπως σας απεκάλεσαν.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Συγνώμη επαναλαμβάνετε λίγο;

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Λέω περισσότερο προφανώς σας έθιξε, το ότι σας πήρανε τα όπλα όχι ότι σας απεκάλεσαν..

Ν.ΒΕΡΓΗ: Αυτά που πήρανε, όχι αυτά που ζητούσαν πάντως, αυτά που πήρανε.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Είπατε ότι είχατε 160 όπλα εκεί;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Επάνω ναι, το οπλοστάσιο του Βύρωνα περιείχε 160 όπλα.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Πιστεύατε ότι επεδίωκαν αυτοί οι άνθρωποι όποιοι ήταν, να αφαιρέσουν 160 όπλα; Ρουκέτες είναι άλλη ιστορία, όπλα, τι να τα κάνουν 160 όπλα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Τι πιστεύω εγώ; Ότι ο μοναδικός σκοπός ήταν αυτός, όχι τόσο να μας σκοτώσουν, όσο να πάρουν τα όπλα, να ξεφτιλίσουν την αστυνομία.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Εντάξει αυτό, πήραν κάποια όπλα, δεν ήταν ανάγκη να πάρουν και τα 160.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Κατόπιν παρέλευσης ενός 20λέπτου αρκέστηκαν σ΄ αυτά που πήραν, έτσι αποφάσισαν τουλάχιστον και έτσι έφυγαν.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Να σας ρωτήσω ένα πράγμα μόνο, στη διάρκεια αυτής της επιχειρήσεως εκεί, εκτός των 4 ατόμων τα οποία αναφέρατε, Σβολίμης, εσείς, Ζερβογιαννάκης, και Καζάς, υπήρχε μήπως και πέμπτο άτομο μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Το όνομα «Κουτρουμάνης» σας λέει τίποτα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι. Το όνομα «Κουτρουμάνης» το χρησιμοποίησα εγώ κύριε συνήγορε, όταν με ρώτησε ο κ. Ξηρός ανεβάζοντάς με επάνω, ποιος κοιμάται σ΄ αυτό το θάλαμο; Και λέω, κοιμάται ο κ. Κουτρουμάνης, αλλά δεν είναι εδώ τώρα, είναι σε άδεια.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Μήπως φωνάζατε, «Κουτρουμάνης-Κουτρουμάνης, κατέβα κάτω» κλπ;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Εγώ;

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Μήπως ξέρετε πού κρύφτηκε ο κ. Κουτρουμάνης;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι κύριε συνήγορε, δεν υπήρχε άλλο άτομο εκεί εκείνη την ημέρα?

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Τι ιδιότητα είχε αυτός ο Κουτρουμάνης;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Αστυνομικός, συνάδελφος ήταν, στο βαθμό νομίζω ότι ήταν αρχιφύλακας.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Υπηρετούσε σ΄ αυτό το αστυνομικό τμήμα; Ήταν γραμμένος δηλαδή στις καταστάσεις αυτού του Αστυνομικού Τμήματος;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Ναι υπηρετούσε, απ΄ ότι ξέρω, αν θυμάμαι καλά έτσι; Χωρίς να επιμένω. Ήξερα ότι κοιμόταν επάνω.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Είστε αξιωματικός υπηρεσίας και κοιμάται ένας άνθρωπος επάνω, δεν ξέρετε εάν αυτός υπηρετεί στο δικό σας Αστυνομικό Τμήμα ή είναι από κάπου αλλού;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Σας είπα και σας το ξαναλέω, επάνω κοιμόταν μόνο ο κ. Καζάς, δεν υπήρχε κανένας άλλος επάνω.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Εγώ άλλο σας ρωτάω.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Αν σύχναζε να κοιμάται ο κ. Κουτρουμάνης, δεν όφειλα να το ξέρω εγώ, ούτε να έχω ενημερωθεί για κάποιον που δεν κοιμάται, ότι κοιμάται άλλες φορές εκεί?

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Όχι τι ήταν ο Κουτρουμάνης, πού υπηρετούσε και τι ιδιότητα είχε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν ασχοληθεί να μάθω κύριε συνήγορε.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Μπαίνει οποιοσδήποτε αστυνομικός μέσα και ανεβαίνει, ξενοδοχείο είναι το Τμήμα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Σας είπα δεν μπαίνει, δεν είχε μπει εκείνη την ημέρα?

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Αλλες μέρες έμπαινε, τον ξέρατε, για να φωνάζετε Κουτρουμάνη?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Εγώ ένα μήνα είχα, δεν φώναξα Κουτρουμάνη.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Ωραία κυρία μου, είπατε, στην αρχή είπατε ότι δεν ξέρατε το όνομα, τώρα μου λέτε ότι το ξέρετε το όνομα, αυτός δεν ξέρετε πού υπηρετούσε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Το όνομα αυτό ήξερα ότι έμενε εκεί κάποιος Κουτρουμάνης συνάδελφος κάποιες φορές, κοιμόταν, τώρα αν είχε νοικιάσει σπίτι και έξω και έμενε, αν είχε δέκα χρόνια εκεί, αν εκεί είχε, δεν ρώτησα να μάθω ποτέ?

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Εντάξει, πείτε μου το εξής. Στην μετέπειτα πορεία σας έχετε εμπλακεί σε καμιά υπόθεση που εν πάση περιπτώσει πήρε και πειθαρχική έτσι διάσταση στην υπηρεσία σας;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δια φαντασίας;

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Εγώ σας ρωτάω, να σας διευκολύνω και κάπως, μήπως έχετε εμπλακεί σε κάποια υπόθεση που έχει σχέση με ναρκωτικά, με κάποιο πυροσβέστη κλπ, σας ρωτάω, εσείς θα μου το επιβεβαιώσετε ή όχι?

????..: Τι είναι αυτά τα πράγματα κύριε συνήγορε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μισό λεπτό θα το απαντήσω εγώ. Το κατηγορητήριο προς εμέ για την συγκεκριμένη υπόθεση που λέτε, ήταν αστήρικτο, παρέμενε αστήρικτο και αποφάνθηκε αστήρικτο γι΄ αυτό και αθωώθηκα.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Μπορείτε να πείτε στο Δικαστήριο τι αφορούσε;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αφού απηλλάγη τελείωσε τώρα. Δηλαδή όλοι οι άλλοι έχουν το τεκμήριο της αθωότητας εκτός από αυτή εδώ;

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Εγώ θα σταματήσω, εάν ακούγατε όμως τι υπόθεση ήταν?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μη προσπαθείτε να το συσχετίσετε?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή το τεκμήριο αθωότητας δεν ισχύει για την κυρία εδώ;

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Αν ακούγατε την εμπλοκή της σε ποια υπόθεση ήταν, θα κρίνατε και την αξιοπιστία και εν πάση περιπτώσει?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μήπως κάνετε λάθος;

????: Πρόεδρε σας παρακαλώ να προστατευτεί η μάρτυρας.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Δεν καταλαβαίνω εφόσον είναι αθώα γιατί αυτός ο πανικός; Θέλετε να αρχίσω να την λέω την ιστορία τώρα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν έχω κανένα πρόβλημα εγώ.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Αφού δεν έχετε κανένα πρόβλημα, πείτε στο Δικαστήριο τι συνέβη.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν έχω κανένα πρόβλημα, δεν έχω καμία ενοχή για καμία παράνομη πράξη και αξιόποινη πράξη.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Βλέπω και πανικοβάλλονται από εκεί μην ακουστεί τίποτα. Εν πάση περιπτώσει εγώ δεν θέλω κυρία?

????.: Δεν θα σας επιτρέψουμε να μειώσετε την αξιοπιστία της μάρτυρος.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Ναι, εάν είναι αναξιόπιστη να μην το επιχειρήσουμε καθόλου, εντάξει.

????..: Εκτός εάν θέλετε να πείτε μήπως δεν ήταν και εκεί η Βεργή; Ή μήπως δεν την είπε «πουτάνα» ο πελάτης σας; Γιατί τα έχει ομολογήσει κύριε συνάδελφε.

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Όχι ήταν εκεί. Απλά είναι ένα μέτρο για να κριθεί η αξιοπιστία της?

(Έντονες Διαλογικές Συζητήσεις)

Δ.ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Τι είναι αυτά τα πράγματα που λέτε; Ψεύδεστε συνεχώς?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Κουφοντίνα δεν ακούγεστε, δεν ζητήσατε το λόγο και δεν ακούγεστε, από μένα τον ζητάτε τον λόγο, ούτε από τον κ. Πανταζή, ούτε από τον κ. Αγιοστρατίτη, ούτε από τη μάρτυρα. Παρακαλώ πάρα πολύ υποβάλλετε ερώτηση παρακαλώ εν ηρεμία..

Γ.ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Εγώ διακόπτω εδώ, γιατί δεν θέλω να θίξω τη μάρτυρα, ηρεμήστε κύριε συνάδελφε, αφήστε με να τελειώσω. Απλά αυτό το οποίο ήθελα είναι, δεν είπα τι συνέβη κύριε, ήθελα εάν ήθελε η κυρία να το έλεγε. Δεν ήθελα εγώ να το αναπτύξω, αν ήθελε να το έλεγε. Θα εκρίνετο και η αξιοπιστία της, θα εκρίνετο και το μέτρο της αξιοπιστίας και το κατά πόσο ένας ισχυρισμός τον οποίον προβάλω και μονίμως αντιδικούμε με τον κ. Εισαγγελέα, η Αστυνομία έχει κάνει πάρα πολλές σκευωρίες σε διάφορες υποθέσεις και αυτό επιχειρούσα. Δεν θέλω να την θίξω την κα μάρτυρα, θεωρώ ότι είναι παθούσα, ίσως υπερβάλει και λίγο με τις κακοποιήσεις της κλπ, δεν το θίγω εγώ το θέμα, δεν έχω άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επί της ουσίας δεν έχετε. Κύριε Βλάχο συμπληρώστε εσείς.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Είπατε ότι είδατε δυο, τον ένστολο ψευτοαστυνομικό και αυτόν που παρίστανε τον προσαγόμενο. Είδατε κάποια στιγμή άλλους τέσσερις έχετε καταθέσει.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δυο ένας στην πόρτα τρεις και άλλους δυο. Πέντε το σύνολο μ΄ αυτόν που ήταν στην πόρτα.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Όχι συγνώμη κύριε συνάδελφε να το δούμε.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Και ένας στην πόρτα έξι, θυμήθηκα, έξι.

Ν.ΒΛΑΧΟΣ: Εγώ θα προχωρήσω λίγο απ΄ εκεί που σταμάτησε ο κ. Εισαγγελέας. Είπαμε στους δυο, τον προσαγόμενο και τον ψευτοαστυνομικό, είπατε, τους περιγράψατε. Ένα τρίτο άτομο περιγράφετε απ΄ αυτούς που είδατε.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Κύριε συνήγορε, τότε τους είχα περιγράψει ακριβώς, ήταν πολύ πρόσφατο το γεγονός και θυμόμουν ακριβώς τι ρούχα φορούσαν τότε. Και να σας πω κάτι, δεν συνηθίζω να διαβάζω καταθέσεις για να πω τα ίδια.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Πολύ απλά από την κατάθεσή σας την προανακριτική, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω, έχετε περιγράψει ένα τρίτο άτομο περίπου 1.68 με μαύρα κανονικά μαλλιά, κουρεμένος, χωρίς μουστάκι, χλωμό, αδύνατο, φορούσε μπλουζάκι μακό ανοιχτού χρώματος. Ένα τέταρτο άτομο, ηλικίας 25 έως 28 ετών, αναστήματος 1.70 περίπου, με μαλλιά καστανά, κοντά, όχι πολύ πυκνά, χωρίς μουστάκι, λεπτό. Φορούσε πουκάμισο σιέλ ανοιχτό λερωμένο και παντελόνι γκρι. Κρατούσε αυτόματο όπλο. Τον θυμηθήκατε και αυτόν;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Ναι, ναι, είχε και αυτός αυτόματο όπλο, το θυμάμαι.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ:Ένα πέμπτο άτομο περιγράφετε, ηλικίας 25 έως 28 ετών, αναστήματος 1.70 περίπου, με μαλλιά καστανά αραιά, κανονικά κουρεμένα, αδύνατο, χωρίς μουστάκι. Φορούσε πουκάμισο κοντομάνικο, χρώματος σκούρου και τζιν παντελόνι τριμμένο , το ένα μπατζάκι είχε ίχνη χρώματος. Επίσης φορούσε γάντια πλαστικά, λεπτά χειρουργικά και κρατούσε πιστόλι. Το θυμηθήκατε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Απ΄ ότι θυμάμαι κρατούσε κάποιος πιστόλι, κρατούσε κάποιος αυτόματο?ένα πλακέ πιστόλι κρατούσε ο κ. Τζωρτζάτος το είχα καταθέσει νομίζω αυτό.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Τον ενθυμείστε και αυτόν; Δηλαδή επιβεβαιώνετε σήμερα αυτό που είχατε πει τότε; Μια ώρα μετά την επιχείρηση;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μα σας λέω ότι δεν αναιρώ τίποτα απ΄ αυτά που είπα.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Και ένα έκτο άτομο είχατε λοιπόν περιγράψει, ηλικίας 27 έως 30 ετών, αναστήματος 1.68 περίπου, λεπτό με μαλλιά μαύρα κοντά, όχι πυκνά, χωρίς μουστάκι, φορούσε μπλουζάκι εκρού ανοιχτό και παντελόνι γκρι ανοιχτό, έφερε στο κεφάλι κουκούλα και κρατούσε πιστόλι. Τον θυμάστε και αυτόν;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Το θυμάμαι.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Έτσι όπως τον περιγράψατε τότε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Έτσι όπως τον λέω.

Ι.ΒΛΑΧΟΣ: Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ορίστε ερωτήσεις εκ μέρους σας.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Κυρία μάρτυς καταρχήν να δούμε δυο - τρία περιστατικά πριν από αυτό. Εσείς εκείνη την περίοδο τι βαθμό είχατε και πόσο καιρό είχατε τελειώσει τη Σχολή;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είπε ένα μήνα και ήταν αρχιφύλακας, το είπε αυτό.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Πόσες φορές είχατε κάνει υπηρεσία αξιωματικού υπηρεσίας μέχρι εκείνη την ημέρα, για να δούμε την εμπειρία που είχε; Αυτό που σας ρωτάω, είναι πόσες φορές στον ένα μήνα είχατε κάνει υπηρεσία αξιωματικού υπηρεσίας στο Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Στον ένα μήνα, αν έχουν σημασία οι φορές που είχα πάει?

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Αφήστε το τι έχει σημασία το κρίνει η έδρα. Αυτό που ρωτάω είναι, πόσες φορές;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Αν θυμάμαι τον αριθμό; Αν αφαιρέσουμε το διάστημα αλλαγής από νύχτα, γιατί εάν κάνω σήμερα νύχτα, αύριο δεν δουλεύω. Είχα κάνει δηλαδή στο μήνα είναι 4 Σαββατοκύριακα, είχα κάνει 3 φορές νύχτα, την άλλη μέρα δεν δούλευα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Αυτές οι φορές ήταν δηλαδή υπηρεσία αξιωματικού υπηρεσίας?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι, όχι.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Μα σας λέω αυτό, πόσες φορές μέχρι εκείνη την ημέρα είχατε, εγώ δεν λέω νύχτα ή ημέρα, λέω πόσες φορές κάνατε βάρδια αξιωματικού υπηρεσίας και είχατε στην ευθύνη σας το Τμήμα ολόκληρο;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Να σας πω 20 ή 22 φορές;

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Στον ένα μήνα 22 φορές; Δεν υπήρχε άλλος δηλαδή να κάνει;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Σας είπα, πολλά άτομα μπαίνανε αξιωματικοί υπηρεσίας, έμπαινα νύχτα την άλλη μέρα δεν δούλευα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Μα κυρία μου 22 μέρες σε ένα μήνα αξιωματικός υπηρεσίας και σε ένα Τμήμα που το χαρακτηρίζετε οπλοστάσιο της Αθήνας, ένας καινούργιος; Προκύπτουν αυτά από τα έγγραφα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Έμπαινα όπως μπαίνουν και οι παλιοί κύριε συνήγορε.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Και κάνουν οι παλιοί 22 φορές το μήνα, αξιωματικοί υπηρεσίας;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Κανονικά κάθε μέρα μπαίνουν αξιωματικοί υπηρεσίας, πρωί, απόγευμα, νύχτα, κυλιόμενο ωράριο κάνουν.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εγώ δεν σας λέω το ωράριο της εργασίας. Λέω πόσες φορές κάνετε την δουλειά τη συγκεκριμένη.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Κάθε μέρα. Όταν μπαίνεις νύχτα, δεν δουλεύεις την άλλη μέρα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Κάθε μέρα με την ευθύνη του Τμήματος; Σ΄ αυτό κύριε Πρόεδρε, εγώ θα ζητήσω να έρθουν έγγραφα από το Αστυνομικό Τμήμα Βύρωνα, για να δούμε πόσες φορές είχε κάνει;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Κύριε Πρόεδρε μπορώ να απαντήσω; Καθημερινά μπαίνω Αξιωματικός Υπηρεσίας όπως και τώρα, καθημερινά. Ή πρωί θα μπω, ή απόγευμα, τώρα που έχω τα παιδιά μου μικρά. Θα τύχει να μπω και κανένα νυχτερινό. Όταν μπαίνω νύχτα, εξήγησα στον κ. συνήγορο, δεν εργάζομαι την άλλη ημέρα, γιατί υποτίθεται ότι μπαίνω απόψε το βράδυ από τις 9 μέχρι τις 7 το πρωί, αυτό λέω.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εγώ δεν ρωτώ εάν ήταν μέρα ή νύχτα, άλλο ρώτησα, κατανοητή η ερώτηση, κατανοητή και η απάντηση νομίζω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Νομίζω ότι αναλισκόμεθα ασκόπως?

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Όχι δεν αναλισκόμεθα, εάν είχα πάρει από την αρχή μια απάντηση, δεν θα έκανα πέντε λεπτά για την ερώτηση αυτή. Λοιπόν είπατε ότι το Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα αυτό, εθεωρείτο το οπλοστάσιο της Αθήνας από την πλευρά της Αστυνομίας.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Τότε.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Τότε. Σε ποιο σημείο του Τμήματος ήταν τα όπλα, ήταν κοντά στην έξοδο, στο ισόγειο, στο πρώτο όροφο, στο υπόγειο, πού ήταν;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν οφείλω να απαντήσω.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Απαντήστε τουλάχιστον αν ήταν κοντά στην είσοδο.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Τα υπηρεσιακά μυστικά δεν τα εξωτερικεύω.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Ήταν σε σημείο προσιτό σε αυτούς που μπαινοβγαίνανε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν οφείλω να απαντήσω, άλλη ερώτηση πείτε μου.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Ακούστε το άλλη ερώτηση, αυτά τα χωροφυλακίστικα εδώ δεν θα τα κάνετε. Ο Πρόεδρος έχει δικαίωμα, αφήστε τα αυτά, άλλη ερώτηση, η έδρα θα πει άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην την προσβάλλετε?

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Τι λέτε κύριε Πρόεδρε; Θα μου πει ο μάρτυρας εμένα, άλλη ερώτηση; Δεν το καταλαβαίνω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε συνήγορε, αρνείται ότι προέρχεται από τη χωροφυλακή.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Δεν με ενδιαφέρει τι αρνείται, εγώ είπα για χωροφυλακίστικη συμπεριφορά?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αμα σας πει και εσάς αύριο ένας δικηγορίστικη, τώρα δεν κάνει?

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Δεν προσβάλλομαι από το δικηγορίστικη εγώ, η κυρία εάν προσβάλλεται από το χωροφυλακίστικη, επίσης δεν φταίω. Μόνος μου τα λέω, και εσείς προσβάλλετε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν πει δικολαβίστικη κάποιος, μετά πάλι θα προσβαλλόμαστε?

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εκεί θα προσβληθώ, αλλά εκεί είναι άλλο?κύριε Πρόεδρε εγώ την λέξη αυτή δεν την είπα με καμία χροιά, ο έχων την μύγα μυγιάζεται. Πάω παρακάτω και ρωτώ το εξής, το ότι ήταν εν πάση περιπτώσει οπλοστάσιο της Αστυνομίας αυτό το Τμήμα είναι κάτι γνωστό εις το κοινό; Και αν ναι, με ποιο τρόπο γίνεται γνωστό εις το κοινό, ώστε να το ξέρουν και οι κατηγορούμενοι, ή οι οποιοιδήποτε ήρθαν εκείνη την ημέρα για να πάρουν τα όπλα;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αμα ξέρει θα απαντήσει, εάν δεν ξέρει δεν θα απαντήσει. Θα απαντήσει η γυναίκα ότι ξέρει. Σας ρώτησε ο κ. συνήγορος. Οφείλω να σας πω, ότι είναι πολύ σοβαρό το έργο που γίνεται και από την από εκεί πλευρά, όπως είναι και από την πλευρά του κ. Εισαγγελέως, των κ. συνηγόρων όλων και των δυο πλευρών. Επομένως οφείλετε να απαντάτε. Εάν δεν ξέρετε, θα λέτε, δεν γνωρίζω, δεν θυμάστε, δεν θυμάμαι. Αλλά όσα γνωρίζετε και θυμάστε, είστε υποχρεωμένη να τα λέτε. Και ευθέως. Όχι χωρίς λόγια και αν πει και καμιά κουβέντα, δεν χάθηκε και ο κόσμος παραπάνω.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Με συγχωρείτε δεν είπα καμία κουβέντα?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για εκείνο το χωροφυλακίστικο?

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εκείνο είχα ακούσει πέντε κουβέντες και ήταν η απάντηση που άξιζε στην συγκεκριμένη απάντηση που έλαβα από άλλη ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν χρειάζεται, εγώ πιστεύω είπα, διαγράφεται μια λέξη εκεί πάει τελείωσε.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Να διαγραφεί και η ερώτηση παρακαλώ. Έχω ρωτήσει και περιμένω μια απάντηση. Η ερώτησή μου ήταν, εάν ήταν γνωστό εις το κοινό, ότι το Αστυνομικό Τμήμα αποτελούσε οπλοστάσιο της Αθήνας και αν ναι, κατά ποιο τρόπο ήταν γνωστό στο κοινό, ώστε να το ξέρουν και οι κατηγορούμενοι, ή οι οποιοιδήποτε άλλοι ήρθαν εκεί;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Εγώ κύριε Πρόεδρε δεν είμαι σε θέση να ξέρω και να κάνω μια δήλωση επίσημη να πω?.παράδειγμα θα γυρίσω λίγο πίσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι δεν θέλω να γυρίσετε πίσω, η ερώτηση είναι ευθεία του κ. συνηγόρου?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Εγώ δεν μπορώ να ξέρω, πώς μπορεί να διαρρεύσει κάποιο απόρρητο θέμα της Υπηρεσίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάντως ήταν γνωστό στο κοινό τότε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν το γνωρίζω.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Υπήρχε περίπτωση να ήταν γνωστό στο κοινό ,όταν εσείς ακόμα και σήμερα, αρνείστε, και καλά κάνετε να μου πείτε σε ποιο σημείο του Τμήματος ήταν τα όπλα; Πώς θα μπορούσε να το ξέρει το κοινό τότε; Υπήρχε περίπτωση να είναι γνωστό στο κοινό πού είναι το οπλοστάσιο της Αστυνομίας με 160 όπλα;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Με ποιο τρόπο θα μπορούσαν να είχαν αποσπάσει κάποιοι, κάποια πληροφορία για το πού βρίσκονται τα όπλα, ούτε αυτό το γνωρίζω.

Για πράγματα που δεν γνωρίζω, δεν μπορώ να πάρω κάποια θέση υπεύθυνη και να πω ότι είναι έτσι τα πράγματα. Πράγματα που δεν γνωρίζω, ούτε τα επικαλούμαι, ούτε τα ενθυμούμαι.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εγώ ρώτησα το εξής, εγώ δεν είπα εάν οι κατηγορούμενοι ξέρανε ή δεν ξέρανε, εάν ήταν δυνατόν οποιοσδήποτε, πλην όσων υπηρετούσαν εκεί, να γνωρίζουν;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πού να ξέρει δηλαδή η γυναίκα; Για ελάτε στη θέση της. Τι απάντηση θα δίνατε; Λέει, δεν γνωρίζω εάν ήταν γνωστό στο κοινό. Από εκεί και πέρα τι να της πούμε; Ήταν δυνατόν να ήταν γνωστό στο κοινό; Πού να ξέρει τώρα αυτή;

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Για να καταλήξουμε στο θέμα αυτό τώρα. Ήταν κάτι το ανακοινώσιμο, η ύπαρξη και η θέση αυτού του οπλοστασίου εκεί; Ήταν κάτι το ανακοινώσιμο εκ μέρους της Αστυνομίας, η ύπαρξη και η θέση του οπλοστασίου εκεί στο Τμήμα ή απόρρητο;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Αν το είχαμε βάλει και στην εφημερίδα, θα ήξεραν και που είναι.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Σας ρωτάω όσο πιο απλά μπορώ και πείτε μου ήταν ανακοινώσιμο ή απόρρητο;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν γνωρίζω, φυσικά και είναι απόρρητα αυτά τα πράγματα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Πείτε το τόση ώρα?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μα είναι αυτονόητο.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Μα άμα είναι αυτονόητο, γιατί μου βγάζετε την πίστη και σας ρωτάω δέκα φορές για ένα πράγμα. Αφού ήταν απόρρητο λοιπόν, πώς θα μπορούσαν να το ξέρουν οι οποιοιδήποτε ήρθαν εκεί πέρα; Πείτε μου;

Β.ΜΑΡΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε σας παρακαλώ, δεν μπορώ ?.κατευθυνόμενος ο συνήγορος σε μάρτυρα λέει «να πάρει η ευχή»?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, κύριε Εισαγγελεύ δεν πειράζει, αυτά είναι σχήματα λόγου. Κύριε Παπαδάκη συνεχίστε με άλλη ερώτηση για να προχωρήσουμε στην ουσία.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Δεν βλέπω πως ενοχλεί η φράση «να πάρει η ευχή» αλλά εν πάση περιπτώσει ας την πάρει το ποτάμι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, όχι, δεν λέμε να πάρει η οργή, λέμε να πάρει η ευχή.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εντάξει, να φύγει και η ευχή αφού δεν αρέσει. Στο ίδιο τώρα παρακαλώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πάει αυτή η ερώτηση, εδώ τώρα να δούμε στα θέματα μας ενδιαφέρει, μήπως βρούμε κάποια άκρη.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Έχετε εσείς κάποιο στοιχείο από την υπόθεση αυτή, γιατί δεν βλέπω να προκύπτει τίποτα από τις καταθέσεις σας, που να οδηγεί στην πεποίθηση ότι αυτοί που έκαναν την εισβολή εκεί και την ληστεία, απέβλεπαν και εγνώριζαν την ύπαρξη των συγκεκριμένων όπλων του οπλοστασίου;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μάλιστα. Κύριε συνήγορε πιστεύω ότι μπαίνοντας μέσα την στιγμή που μου ζήτησαν το κλειδί της αποθήκης των όπλων, για να πάρουν τα όπλα όπως μου είπαν, θέλουμε το κλειδί της αποθήκης των όπλων, που έχεις το κλειδί της αποθήκης, τι επεδίωκαν να πάρουν κοτόπουλα; Τα όπλα. Ήξεραν ότι υπάρχουν όπλα. Φυσικά και ήξεραν. Ήξεραν ότι υπάρχουν όπλα. Εάν δεν ήξεραν κύριε πρόεδρε ότι υπάρχουν όπλα, για ποιο λόγο ?.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τα κοτόπουλα εδώ δεν χρειάζονται σας παρακαλώ, δεν αστειευόμαστε εδώ πέρα, ο άνθρωπος εδώ κάνει την δουλειά του.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Είμαι σίγουρη ότι ήξεραν πως υπάρχουν όπλα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Πέραν αυτού υπάρχει κάποιο άλλο στοιχείο που σας οδηγεί στην πεποίθηση αυτή ή μόνον αυτό είναι;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Όχι τίποτα άλλο.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Σ΄ αυτό πείτε μου παρακαλώ πολύ, το Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα είναι το μοναδικό που έχει κάποια αποθήκη που φυλάσσονται όπλα, ή όλα τα Τμήματα της χώρας έχουν; Υπάρχει Τμήμα που δεν έχει αποθήκη όπου βάζουν κάποια όπλα, έστω λίγα; Δεν μιλώ για Τμήματα - οπλοστάσια για τα συνήθη καθημερινά Τμήματα μιλώ.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μάλιστα. Είπα συγκεκριμένα και στην αρχή, ότι το Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα είχε τα περισσότερα όπλα. Είχε τα περισσότερα όπλα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Δεν ρώτησα αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Υπάρχει Τμήμα σας ρώτησε?

Ν.ΒΕΡΓΗ: Δεν υπάρχει Τμήμα που να μην έχει όπλα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Και πού τα βάζουμε αυτά τα όπλα; Δε τα βάζουμε σε κάποιες αποθήκες αυτά τα όπλα στο Τμήμα; Έτσι χύμα τα έχουν;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Το πού τα έχουν, το κάθε Τμήμα έχει το προγραμματισμό του, δεν οφείλω να επισημάνω πού ήταν αυτά τα όπλα τα συγκεκριμένα.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Πάντως δεν ήταν και χύμα στο δάπεδο ή στα γραφεία φαντάζομαι. Κάπου φυλάσσονται. Πάμε παρακάτω δόξα τω Θεώ, τώρα πάτε εσείς να αναλάβετε υπηρεσία. Και λέτε ότι είστε με τη στολή σας και με γόβα έξι πόντους. Αυτή η γόβα των έξι πόντων προβλέπεται από κάποιο υπηρεσιακό κανονισμό που λέει με ποιο τρόπο ενδύεται και υποδύεται το προσωπικό της Αστυνομίας;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Μέχρι τότε και από τις αστυνομικές διατάξεις η στολή μας, απαρτιζόταν από φούστα, πουκάμισο και γόβα, πηλίκιο κανονικά, σήμα Υπηρεσίας, διακριτικά, τουλάχιστον εγώ δεν θυμάμαι καμία κοπέλα να μην φοράει γόβα, και στη σειρά μου στην Αρχιφυλάκων και στην Αστυφυλάκων.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Η γόβα διευκολύνει την επιχειρησιακή ετοιμότητα του Αστυνομικού ο οποίος εκτελεί υπηρεσία έξι πόντους γόβα τακούνι είναι υπόδημα για να πάει να κυνηγήσει κάποιος κακοποιό; Το ρώτησα και πριν, θέλω την απάντησή σας.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Να σας απαντήσω. Για να πήγαινα εγώ να κυνηγήσω και να συλλάβω όπως προείπατε κάποιον κακοποιό, έπρεπε να βγω έξω από το Τμήμα. Το περιπολικό το οποίο υπήρχε στο Τμήμα, το περιπολικό που υπάρχει και κάνει περιπολία σε κάθε Τμήμα, είναι πιστεύω εκείνη τη στιγμή πιο αρμόδιο για μια τέτοιου είδους σύλληψη. Εγώ δεν φεύγω εύκολα από το γραφείο μου, παρά μόνο εάν υπάρχει κάποιος λόγος και υπάρχει έλλειψη συναδέλφων, εάν υπάρχει έλλειψη προσωπικού.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Γυναίκες επιβαίνουν στα περιπολικά, γυναίκες αστυνομικοί;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Για να βγω να τρέξω δηλαδή, να αφήσω το γραφείο του Αξιωματικού Υπηρεσίας στην υπηρεσία εκείνη τη στιγμή που είμαι εκεί διατεταγμένη να κάνω και να φύγω να βγω έξω με το περιπολικό?.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας ρωτάει επιχειρησιακά διευκολύνει η γόβα, εάν είναι κανένας έξω; Ναι ή όχι;

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εντός του χώρου του γραφείου σας διευκολύνει επιχειρησιακά; Δεν θα χρειαστεί να βγείτε έξω, αλλά μέσα, να αντιμετωπίσετε ένα επεισόδιο, ελαφρύτερο απ΄ αυτό, με τη γόβα πάτε να δουλέψετε;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Με τη γόβα, δεν με εμποδίζει η γόβα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρόλα αυτά στη στολή σας ήταν να φοράτε γόβα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε επ΄ αυτού υπάρχει κανονισμός που να λέει τι φοράτε, τι πουκάμισα τι στολή, ναι ή όχι;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Έχω απαντήσει, βεβαίως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Την εποχή που έγινε το 1988 ήταν επιβεβλημένο να φοράτε γόβα ναι ή όχι;

Ν.ΒΕΡΓΗ: Ναι ήταν επιβεβλημένο σαφώς, φορούσαμε γόβα όλες.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Αρα και εκείνες που βγαίνανε στα περιπολικά, αφού λέτε όλες. Τότε ποια επιχειρησιακή ετοιμότητα είχαν αυτές που μπαίνανε στα περιπολικά και ήταν εκτός του γραφείου με τη γόβα;

???..: Τι φοράγανε στα περιπολικά δεν είναι αντικείμενο της δίκης.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Όχι κύριε συνάδελφε με συγχωρείτε πολύ, για τη γόβα ο κ. Εισαγγελέας που έθεσε το θέμα, συνδέεται με την αναγνώριση του ύψους, θα πάμε σε αυτά, αφήστε με να ρωτήσω.

???..: Ναι αλλά το τι φοράνε στα περιπολικά δεν είναι μέσα στη δίκη.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Νομίζετε δεν έχετε συλλάβει το συνειρμό, αφήστε με να κάνω την δουλειά μου.

Ν.ΒΕΡΓΗ: Κύριε συνήγορε την συγκεκριμένη ημέρα φορούσα γόβα και όλο το μήνα που ήμουν εκεί γόβα φορούσα και στη Σχολή Αστυφυλάκων φορούσα γόβα, και στη σχολή Αρχιφυλάκων και τότε που είχα ένα μήνα εκεί και τώρα που κάνω Αξιωματικός Υπηρεσίας στο Τμήμα, γόβα φοράω.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εγώ δεν βλέπω αστυνομικίνες να φοράνε γόβες. Κύριε Πρόεδρε με την άδειά σας, να σηκωθεί η κοπέλα η αστυνομικίνα που κάθεται εδώ να δούμε τι παπούτσια φοράει; Εάν φοράει γόβες 6 πόντους;

(Διαλογικές συζητήσεις)

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Ήσασταν παντρεμένη τότε;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι. Τότε ήμουν ελεύθερη. Μα το έχω πει εκ των προτέρων, το έχω ξαναπεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μήπως ήσασταν εκεί και δεν φόραγε γόβα; Αυτή λέει φόραγε. Αν θέλουμε την πιστεύουμε, αν θέλουμε δεν την πιστεύουμε.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εγώ λέω το εξής στο Δικαστήριο τώρα απευθυνόμενος κ. Πρόεδρε ότι υπάρχουν μέσα στην αίθουσα γυναίκες αστυνομικοί. Δεν φαίνεται. Ας σηκωθεί η κοπέλα να δούμε τι φοράει, αν φοράει γόβες και τακούνια.

???.: Εκείνες φοράνε μπότες.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Τότε λοιπόν γιατί αυτές φοράνε μπότες και η κυρία λέει ότι φορούσε γόβα; Εν πάση περιπτώσει. Δεν μου λέτε παρακαλώ, τις γόβες αυτές τις παίρνετε από κει που αγοράζετε στρατιωτικά είδη;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι κύριε, απέξω πάντα. Εγώ προσωπικά ψωνίζω απέξω πάντα.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Δεν πωλούνται δηλαδή τέτοιες γόβες σε καταστήματα τα οποία πουλάνε στολές αστυνομικών; Πωλούνται και δεν παίρνατε εσείς ή δεν πωλούνται;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Όχι, πωλούνται, αλλά υπάρχει κάποια διαφορά στο εμπρός μέρος. Δεν είναι τόσο φινετσάτες. Αφού θέλετε να μπω σε λεπτομέρειες δεν είναι τόσο πολύ όμορφες.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Εγώ θα ήθελα να πω το εξής ξανά: φοράνε οι αστυνομικίνες γόβες αυτές που επιβιβάζονται σε περιπολικά για να πάνε σε εξωτερικά περιστατικά να επέμβουν; Έχετε πει προηγουμένως ότι «δεν είδα ποτέ κοπέλα αστυνομικίνα να μη φοράει γόβες». Ισχύει και γι΄ αυτές;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Να σας απαντήσω κ. συνήγορε. Και γόβες φοράνε και μποτάκια το χειμώνα με λίγο τακούνι φοράνε και με περισσότερο τακούνι και σκαρπίνια χαμηλά φοράνε και ό,τι θέλουν φοράνε. Ό,τι τις διευκολύνει φοράνε. Τώρα πλέον φοράνε ό,τι είναι.?

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Για τότε λέμε. Δεν λέμε για τώρα.

Ν. ΒΕΡΓΗ: Σας είπα, εμείς στη σειρά μου όλες γόβες φορούσαμε. Και στη Σχολή και έξω.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Υποχρεωτικά δηλαδή;

Ν. ΒΕΡΓΗ: Δεν φοράγαμε άλλα παπούτσια.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, για να τελειώνουμε με αυτό το θέμα, νομίζω ότι ?

Ν. ΒΕΡΓΗ: Και τις δύο φορές κ. συνήγορε που αποφοίτησα, γόβες φορούσαμε και στη Σχολή και μετά στις Υπηρεσίες.

Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Νομίζω λοιπόν κ. Πρόεδρε, για να τελειώνω σ΄ αυτό το θέμα ?

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Απ΄ ότι βλέπω θα συνεχίσουμε και αύριο γιατί η ώρα είναι 15:00. Αμα θέλετε μέχρι το βράδυ εγώ κάθομαι, αλλά θα μου φύγετε εσείς και άμα μου φύγετε εσείς τι δίκη θα κάνω εγώ ύστερα. Διακόπτεται για αύριο 9 η ώρα. Θα γίνει αυτή και οι επόμενες που έχουμε πει.

ΤΕΛΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ