ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROSA NERA

αύριο 9:00 γίνεται η δίκη 3συντρόφων στα δικαστήρια χανίων. οι 3 διώκονται μετά από μήνυση κατά αγνώστων του πρύτανη γρυσπολάκη και τη στοχοποίησή τους από την ασφάλεια. η δίκη έχει αριθμό 1 οπότε όποιος θέλει να την προλάβει ας ξυπνήσει νωρίς. Ακολουθεί το κείμενο του "κοινωνικού ιού"

 

Η Αντίσταση που χειραφετεί…

Η Αλληλεγγύη που εξανθρωπίζει…

Η Αξιοπρέπεια που τις νοηματοδοτεί…

 

«…Ανάμεσα σε 2 τεράστιες πολιτισμένες μυλόπετρες

που μας συνθλίβουν συνέχεια

βρισκόμαστε από τότε που αντικρίζουμε τη ζωή..

Και όταν κάνουν σκόνη, αξιοποιώντας το κέρδος τους,

μέχρι και το τελευταίο μας δημιουργικό κύτταρο,

μας παραχωρούν ευσπλαχνικά λίγο ετοιμοθάνατο χώμα,

στα πλαίσια της συμφωνίας που ‘χουν κάνει με τα σκουλήκια…»

 

 

 

Εδώ και κάποιο καιρό οι «δαιμόνιες» αστυνομικές αρχές της πόλης σε συνδυασμό με την «αδέκαστη ελληνική δικαιοσύνη» και τον «πνευματικό ταγό» - πρύτανη του πολυτεχνείου Γρυσπολάκη έχουν βρει τον εχθρό της(συνειδησιακής) γαλήνης της πόλης: Είναι κάποιοι καταληψίες και οι αλληλέγγυοι σύντροφοί τους…

 

Αποτέλεσμα είναι η μήνυση κατ’ αγνώστων της πρυτανείας ενάντια στην κατάληψη της «RosaNera» και τελικά η δίωξη και παραπομπή σε δίκη 3 συντρόφωντου αντιεξουσιαστικού χώρου στα Χανιά, γνωστών στην ασφάλεια (όπως όλοι μας), με κατηγορίες για «κατάληψη δημοσίου κτιρίου» καθώς και «τραμπουκισμούς σε υπαλλήλους της ΔΕΗ»(ασφαλίτικη «επιστημονική» φαντασία). Η δίκη έχει οριστεί εκ νέου για τις 6 Απρίλη στα Χανιά.

 

Για μας δεν πρόκειται παρά για μια επίθεση προς όσους επιχειρούν έμπρακτα να αμφισβητήσουν τις εκμεταλλευτικές και εξουσιαστικές δομές αυτής της κοινωνίας. Στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που ενοχλεί είναι η κατάληψη ως μέσο αγώνα αλλά και πολιτική πράξη έμπρακτης ρήξης με το υπάρχον, κοιτίδα αλλαγής νοοτροποιών, ως πειραματισμόςγια οργάνωση αγώνων αλλά και αναγκών, καθώς και ανθρώπινης δημιουργίας χωρίς ιεραρχία, κέρδος και εκμετάλλευση.

 

Πιο συγκεκριμένα η δίωξη αυτή επιχειρεί να δαιμονοποιήσει και να απομονώσει κοινωνικά τέτοια εγχειρήματα που προσπαθούν να δημιουργήσουν απελευθερωμένους χώρους. Θέλει να στείλει το μήνυμα προς όποιον αντιστέκεται, αλλά και όποιον με οποιονδήποτε τρόπο στηρίζει, συμμετέχει ή απλάέρχεται σε επαφή με τέτοια εγχειρήματα ότι ο νόμος των κυρίαρχων τους ετοιμάζει μπλεξίματα. Με αυτό τον τρόπο προσπαθεί να αποστειρώσει κοινωνικά τέτοιους χώρους, αλλά και να διώξει από το μυαλό του καθενός τόσο την ιδέα τηςοριζόντιας αντιιεραρχικής οργάνωσης, όσο και της έμπρακτης αμφισβήτησης του κόσμου της εκμετάλλευσης, της εμπορευματοποίησης των πάντων, των «ειδικών» και των ακολούθων. Να εξορίσει απ’ όλους μας τη θέληση για αυτοοργάνωση, δηλαδή την τελευταία μορφή οργάνωσης των μαχόμενων συνειδήσεων απέναντι στις χρεοκοπημένες μορφές καναλιζαρίσματος της αντίστασης (κόμματα, συνδικάτα, κλπ).

 

Οι παραπάνω χειρισμοί είναι τμήμα μιας ευρύτερης επίθεσης – απόπειρας ξεκαθαρίσματος της εξουσίας προς τέτοιες λογικές οργάνωσης της αντίστασης. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι απ’ τις αρχές του ’08 οι επιθέσεις του κράτους (κατασταλτικοί σχεδιασμοί) και του παρακράτους (δολοφονικές και εμπρηστικές επιθέσεις) σε καταλήψεις και κοινωνικά στέκια έχουν πολλαπλασιαστεί. Η βίαιη εκκένωση της κατάληψης ΙΚΑ στη Λάρισα από πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις στις 23-4-08 και η άμεση κατεδάφιση της, η απειλή βίαιης εκκένωσης της κατάληψης ευαγγελισμού στο ηράκλειο τον Αύγουστο του ’08 με μορφή τελεσιγράφου 15 ημερών από πρυτανική αρχή, εισαγγελέα και λοιπούς «δημοκρατικούς» θεσμούς (η άμεση κινητοποίηση των καταληψιών και αλληλέγγυων συντρόφων ανέβαλε τα σχέδια τους ) καθώς και ο εκ νέου σχεδιασμός καταστολής της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 34 από όργανο της συγκλήτου του ΕΜΠ δείχνουν ξεκάθαρα τις διαθέσεις του κράτους και των τσιρακιών τους για τους αυτοοργανωμένους χώρους. Ενώ όπου δε φτάνει το χέρι τους, τη βρωμοδουλειά αναλαμβάνουν οι παρακρατικές φασιστοσυμμορίες με τελευταία τη δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών στην Αθήνα στις 24-2-09, που είχε σκοπό να προκαλέσει θύματα αφού την ώρα εκείνη βρισκόταν σε εξέλιξη εκδήλωση μέσα στο στέκι. Δολοφονική επίθεση έγινε επίσης στις 30-06-08 στο στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα με μαχαιριές σε δυο συντρόφους από 15 άτομα, ενώ οι εμπρηστικές επιθέσεις στο στέκι της πρωτοβουλίας κατοίκων στα νότια, στη Γλυφάδα (4-1-08), στις καταλήψεις Πραποπούλου στο Χαλάνδρι(25-3-08) και Βίλα Αμαλίας (18 και 19-05-08) καθώς και στη Λέσχη υπογείως στην Καλλιδρομίου(1-1-08) δείχνουν ότι τα φασιστοειδή έχουν πιάσει για τα καλά δουλειά.

 

Μια επίθεση που γίνεται και θα γίνει όλο και πιο έντονη. Πόσο μάλλον τώρα που η εξέγερση του Δεκέμβρη ανέδειξε την κατάληψη ως ένα από τα κυριότερα όπλα των εξεγερμένων. Σε κάθε πόλη της ελλάδας αμέτρητες καταλήψεις σε δημόσια κτίρια και υπηρεσίες , σε σχολεία και σχολές πρόταξαν την κατάληψη, την άμεση δράση και την αυτοοργάνωση ως μέσο αγώνα και έκφρασης βάζοντας τις στο στόχαστρο των κρατούντων.

 

Όπως και να ‘χει, εμείςθα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστεενάντια στην βαρβαρότητα του κεφαλαίου και του κράτους σε κάθε κοινωνικό χώρο και μέτωπο, ένας αγώνας που περνάει και μέσα από την ύπαρξη αυτοοργανωμένων χώρων – κοινωνικών κέντρων. Μέσα δηλαδή από εγχειρήματα που επιχειρούν να αξιοποιήσουν με όρους ελευθερίας και ισότητας χώρους που έχουν εγκαταλειφθεί στην μοίρα τους, αφού δεν προσφέρουν κέρδος σε ένα κοινωνικό σύστημα όπου αντιστοιχίζει στα πάντα και στους πάντες ανταλλακτική αξία, και σε μια συγκυρία όπου τείνει ακόμα και ο αέρας να γίνει εμπόρευμα από το κεφάλαιο. Όλα αυτά σε μια εποχή απόλυτης ιεροποίησης του οικονομικού κέρδους, σε ένα κοινωνικό σύστημα που πάντα στηριζόταν στην ατομική ιδιοκτησία, ή στην δήθεν «δημόσια», αρκεί η τελευταία να φέρνει κέρδη για τις επιχειρήσεις ή να στηρίζει το κράτος στο κοινωνικό του έλεγχο. Γιατί τότε πραγματικά γίνεται δημόσιος ένας χώρος: όταν ανοίξει και από το σκοτάδι βγει στο φως, όταν εκεί ζεσταθεί απ’ τη ζωντάνια των αντιστεκόμενων, όταν γίνει χώρος που πραγματώνονται συλλογικά ανάγκες για έκφραση και δημιουργία ενός – μικρού έστω – κομματιού της κοινωνίας (ή δήμου επί το αρχαιότερον…)

 

Εξάλλου είναι αυτή η στάση – έστω και αντιφατική, αποσπασματική ή περιοδική –ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, καθώς και η διάθεση ριζικής ανατροπής τους, μέσα από διάφορα μικρά και μεγάλα κοινωνικά μέτωπααυτής της πόλης, που μας στοχοποιεί εν δυνάμει όλους μας, από ασφαλίτες και εισαγγελείς, όσοι κινούμαστε σ αυτή την κατεύθυνση στα Χανιά και όπου αλλού. Μια δράση σε ζητήματα κρατικής καταστολής, δημόσιων χώρων, μεταναστών, εργατικών διεκδικήσεων, αλλά και για κάποιους από μας και στο φοιτητικό κίνημα.

 

Για το τελευταίο ένας από τους γνωστότερους διώκτες του είναι και αυτός που έχει ξεκίνησε την δίωξη ενάντια στην κατάληψη και έχει δώσει πάσα στις αρχές να στοχοποιήσουν τους συντρόφους. Μιλάμε για τον πρύτανη Γρυσπολάκη, γνωστό στην πόλη για τα «ανδραγαθήματά» του, όπως αυτό του να καλέσει τα ΜΑΤ να χτυπήσουν άγρια διαδηλωτές φοιτητές που ήθελαν, όπως είχαν αποφασίσει στην συνέλευσή τους, να καταλάβουν το κτίριο Παπαδοπέτρου του πολυτεχνείου ως κέντρο αγώνα, προκαλώντας οδομαχίες στην πόλη μετά από 15 χρόνια. Είναι από τους πιο γνωστούς πανελλαδικά διώκτες και συκοφάντες του φοιτητικού κινήματος, ένα κίνημα που με τις όποιες αντιφάσεις και μερικότητες του πάλεψε για να αντισταθεί στην ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση φοιτητών από το κεφάλαιο και στην απώλεια κοινωνικών κατακτήσεων των αγωνιζόμενων απέναντι στην κρατική βαρβαρότητα όπως το άσυλο. Γιανα φτάσουμε βέβαια στην δίωξη ανθρώπων κατηγορούμενοι ότι εισήλθαν σε χώρο ασύλου…

 

Τα παραπάνω τα επισημαίνουμε γιατί είναι χαρακτηριστικό να κοιτάς ποιος και γιατί σε κυνηγά και με ποιους συνεργάζεται. Επίσης, γιατί γίνεται προφανές ότι η δίωξη – απόπειρα εκδίωξης της κατάληψης και χτυπήματος της αλληλεγγύης – αυτή από την πλευρά του Γρυσπολάκη εντάσσεται και σε μιαεπιχείρηση να απαγκιστρωθεί από κάθε είδους δυναμικές αντιδράσεις και καταλήψεις, από όποιον και αν γίνονται. Ακόμα και αν γίνονται από φοιτητές ενός πανεπιστημίου για σχετικά «ακίνδυνα» για το σύστημα συντεχνιακά αιτήματα θέλουν να καταστήσουν σαφές ότι και το προσωρινό έστω μπλοκάρισμα της επιχειρηματικής λειτουργίας των πανεπιστημίων, της εντατικοποίησης και της άμισθης εκμετάλλευσης φοιτητών από καθηγητές και εταιρίες δεν θα γίνει ανεκτό. Κανείς δεν θα πρέπει να ενοχλεί την λειτουργία της «ακαδημαϊκής αυτοτέλειας» (αυτοτέλειας από τον έλεγχο των κοινωνιών θα προσθέταμε εμείς..), των projects και των ερευνητικών. Σε αυτή τη λογική, η πρυτανεία προχώρησε στην ύπουλη κατεδάφιση του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού στο πολυτεχνείο Κρήτης, Σάββατο ξημερώματα, οπού δεν υπήρχε ψυχή να δει τις «εικαστικές» της παρεμβάσεις. Είναι λοιπόν σαφές ότι όλη αυτή η ιστορία είναι και μια απόπειρα εκφοβισμού όσων συμμετέχουν στα κινήματα που αντιπαλεύουν τα παραπάνω ή στέκονται αλληλέγγυοι σ’ αυτά.

Σε κάθε περίπτωση εμείς το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι ότι οι κοινωνικοί αγώνες συνεχίζονται με όλα τα μέσα, με διώξεις ή χωρίς.. Το ίδιο και η ψηλάφηση του δρόμου για ελεύθερη και δίκαιη κοινωνία από ένα κομμάτι αυτού του κόσμου. Ενός δρόμου για την κοινωνική απελευθέρωση που περνάει και θα περνάει και από την χρήση του μέσου της κατάληψης (σε χώρους δουλειάς, εκ-παίδευσης, κοινωνικών στεκιών), της επανοικειοποίησης δηλαδή τόσοτων μέσων παραγωγής όσο και του κοινωνικού πλούτου, αλλά και του αυτοκαθορισμού αναγκών και επιθυμιών όσων ασφυκτιούν στα πλαίσια αυτού του κόσμου. Μιας διαδρομής που θα βάζει την λογική της αμφισβήτησης της ιδιοκτησίας των ισχυρών, του πιο ισχυρού θεσμού του συστήματος που στηρίζεται στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, ως αναγκαίο πέρασμα για μια κοινωνία ελεύθερη, αναρχική και κομμουνιστική.

 

ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ – ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ
 
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ

 

 

Συγκέντρωση-Πορεία : Πέμπτη 2 Απρίλη18:30 πλ. αγοράς
 
Συγκέντρωση : Δευτέρα 6 Απρίλη 9:00 το πρωί, στα Δικαστήρια

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License