Πορεία Σαβ 11 Απρ _Φυλακές Κορυδαλλού

από α/α παντού 10/04/2009 3:08 μμ.

Πορεία Αλληλεγγύης

post image Σάββατο 11 Απριλίου, 12:00 το μεσημέρι… Μαζευόμαστε στην Πλατεία Ελευθερίας στον Κορυδαλλό, πληροφορούμε και πληροφορούμαστε, κινήσεις αντιπληροφόρησης ενάντια στην παραπληροφόρηση, δυνατή μουσική και ό,τι άλλο μας κατεβεί. Στη συνέχεια πορευόμαστε προς τις φυλακές με φωνές και συνθήματα. Στόχος μας να δημιουργήσουμε μια ανθρώπινη γροθιά που θα διαλύσει συρματοπλέγματα, τείχη, ανθρωποφύλακες, διμοιρίες. Κάγκελα παντού και κλειδωμένες πόρτες ζητούν να σταματήσουν το απλό, αυτονόητο δικαίωμα στην ύπαρξη, ποινικοποιώντας τη διάθεση για ζωή, για δημιουργικότητα, ποινικοποιώντας το αυθόρμητο γιατί, την απόφαση για μια ζωή που δε θα καθοδηγείται από τους ψεύτες πολιτικούς και τα εκτελεστικά τους όργανα. Θέλουμε να πλησιάσουμε τους αιχμάλωτους συντρόφους μας, τους συναυτουργούς μας στην κατακραυγή που υψώθηκε μέσα από τους καπνούς του Δεκέμβρη τη στιγμή που γίναμε μάρτυρες της χαιρέκακης ανθρωποθυσίας του 15χρονου αγοριού. Η εικόνα του αιμόφυρτος στο κέντρο της πόλης, να ταξιδεύει προς το θάνατο με ιλιγγιώδη ταχύτητα, νέος, αθώος, φίλος, γιος, αδερφός, μαθητής… θα στοιχειώνει για πάντα τα όνειρα των δολοφόνων του. Θα ωθεί εμάς και τους αιχμάλωτους συντρόφους μας να σκεφτόμαστε: ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΙ Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος πέθανε ΑΝΑΙΤΙΑ από αμετανόητους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ. Σύντροφοί μας διώχθηκαν και διώκονται με απάνθρωπες ανακρίσεις, βία, δικαστήρια, προκλητικά πρόστιμα, στέρηση δικαιωμάτων, ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ. Σύντροφοί μας υποβλήθηκαν και υποβάλλονται στο μαρτύριο των ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΕΩΝ, στο παιχνίδι «της γάτας με το ποντίκι» που τους επιβάλλει καθημερινά το μονόφθαλμο σύστημα δικαιοσύνης και ο αλλόφρων σωφρονιστικός κώδικας των κολαστηρίων. Πορευόμαστε στις φυλακές για να προσεγγίσουμε τους ποινικούς κρατούμενους, γιατί παρανόμησαν με φυσικό τρόπο ωθούμενοι από τα γρανάζια της αρρωστημένης ιεραρχικής, φιλοχρήματης, αναίσθητης κοινωνίας που πνίγει πρώτα τα πλέον ευάλωτα και τα πλέον ενεργοποιημένα μέλη της. Αληθινοί άνθρωποί μας, γερνούν μέσα στα κολαστήρια τα οποία χτίζουν και επεκτείνουν μισάνθρωπα φονικά ρομποτ προγραμματισμένα να κυβερνούν τις ζωές μας σαν να τους ανήκουν, να διαμορφώνουν τις συνειδήσεις μας σαν να είναι το σαλόνι της βίλας τους, να καταχράζονται τις δυνάμεις μας και ό,τι δημιουργούμε. Αληθινοί άνθρωποί μας πεθαίνουν μέσα στα κολαστήρια τους, στις μεταγωγές που τους κάνουν από το ένα κατάστημα στο άλλο, για να τους διαλύσουν στο έπακρο το ένστικτο της επιβίωσης και της αξιοπρέπειας. Η Κατερίνα Γκουλιώνη έφυγε, όχι γιατί το ήθελε η ίδια, όπως μάθαμε από το μεγαλειώδες έργο της. Ένας άνθρωπος που παλεύει με τόση δύναμη έναν τόσο άνισο αγώνα όπως αυτός με το σωφρονιστικό σύστημα, αποκλείεται να μην λατρεύει τη ζωή. Η Κατερίνα φύτευε σπόρους αμφισβήτησης και θάρρους, πάλευε για τη βελτίωση των συνθηκών μέσα στις φυλακές, στήριζε τις συγκρατούμενές της και τις χειραφετούσε. Η Κατερίνα Γκουλιώνη πέθανε ΑΝΑΙΤΙΑ από αμετανόητους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ.

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License