Καλαμάτα : Κείμενο-κάλεσμα για 9 Μάη

από Αλάνια του Νέδοντα 15/05/2009 7:03 μμ.

Κείμενο-κάλεσμα που μοιράστηκε στις 8 και 9 Μάη 2009 στην Καλαμάτα

ΚΑΛΑΜΑΤΑ -ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΜΑΗ 2009 ΜΝΗΜΗ ΤΑΞΙΚΗ – ΜΝΗΜΗ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΗ

 

Tο φάντασμα της οικονομικής κρίσης ξαναχτυπά, μαζικές απολύσεις, νέα σώματα ασφαλείας, κι άλλες κάμερες παρακολούθησης, 29 δις στις τράπεζες, μισθοί της πλάκας, «κουκουλοφόροι που καταλύουν το δημοκρατικό καθεστώς», «λαθρομετανάστες που μας παίρνουν τις δουλειές»....

 

άραγε έχουμε πόλεμο;

 

Η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ήταν μια πρώτη απάντηση σε όλα όσα μας επιβάλλουν και μας γεμίζουν ανασφάλεια...ανεργία, φτώχεια, καταστολή...Μπροστά όμως στην δυναμική της εξέγερσης το κράτος κήρυξε τον δικό του πόλεμο...πόλεμο καταστολής και συκοφάντησης. Ξέχασε την πολυφορεμένη οικονομική κρίση και επιτέθηκε με σφοδρότητα σε όλους όσους αντιστάθηκαν και συνεχίζουν να το κάνουν, στην καθημερινή μιζέρια που απλόχερα μας προσφέρουν οι ιδιοκτήτες αυτού του κόσμου. Τόσο πολύ φοβήθηκαν την εξέγερση που άμεσα θωρακίστηκαν και οπλίστηκαν ώστε να επιβεβαιώσουν την κυριαρχία τους. Επειδή, όμως, βιώνουμε προ πολλού τον καθημερινό πόλεμο που έχουν κηρύξει εναντίον μας το κράτος και τα αφεντικά, ξέρουμε ότι τα επεισόδια και οι μάχες σ'αυτόν τον πόλεμο είναι πολλά.

 

Μια ιστορία από τον τόπο μας:

Tα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα στο λιμάνι της Καλαμάτας λειτουργούσαν οι αλευρόμυλοι “Ευαγγελίστρια” όπου εργάζονταν εκατοντάδες Μεσσήνιοι και πρόσφυγες. Αρχικά, η εκφόρτωση του σιταριού γινόταν από τους ίδιους τους μυλεργάτες. Το 1928 τα αφεντικά των αλευρόμυλων αποφασίζουν να εγκαταστήσουν σιλό-μηχάνημα απορρόφησης του σιταριού κατευθείαν από τις αποθήκες των πλοίων. Από την αρχή, οι μυλεργάτες αντιστέκονται στις απολύσεις συναδέλφων τους προτείνοντας την εκ περιτροπή εργασία όλων των εργατών. Οι διενέξεις με τα αφεντικά των μύλων είναι συνεχείς. Τον Μάη του 1934 αποφασίζουν να κατέβουν σε απεργία έχοντας ως αιτήματα, αφενός, να μην απολυθεί κανείς συνάδελφός τους και αφετέρου, να τους δίνονται 8 δραχμές επιπλέον στον μισθό (αναδρομικά από το 1928) για κάθε τόνο σιταριού που θα ξεφόρτωνε ο απορροφητήρας. Με τα χρήματα που ζητούσαν θα έφτιαχναν το Ταμείο Συντάξεων. Οι συνδικαλιστές τους, διαπραγματευόμενοι με το κράτος, πετυχαίνουν το bonus 6 δραχμών για κάθε τόνο σιταριού που θα ξεφόρτωνε η “ρουφήχτρα”. Οι μυλεργάτες απορρίπτουν την πρόταση και αφού αποκηρύσσουν τους συνδικαλιστές που την δέχτηκαν, αποφασίζουν μέσω γενικής συνέλευσης να απεργήσουν από τις 8 Μάη και να εμποδίσουν τις εκφορτώσεις των πλοίων με το νέο μηχάνημα.

Από την πρώτη μέρα οι εργάτες μαζί με τις οικογένειές τους, καθώς και πολλούς συμπολίτες τους αλληλέγγυους στον αγώνα τους, συγκεντρώνονται στο λιμάνι για να εμποδίσουν την λειτουργία του μηχανήματος. Αμέσως κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος και απέναντι από τους αντιστεκόμενους στήνονται πολυβόλα του στρατού μαζί με την τοπική χωροφυλακή υποβοηθούμενη από τσιράκια και τραμπούκους των αφεντικών των μύλων. Στις 9 Μάη το άοπλο πλήθος δέχεται επίθεση με αποτέλεσμα 5 νεκρούς και πολλούς τραυματίες από τις σφαίρες. Η πορεία οργής που ακολουθεί στην πόλη της Καλαμάτας με τους εργάτες να κρατούν στα χέρια τους νεκρούς, καταστρέφει την Τράπεζα των Αθηνών, το τραμ και το σπίτι του Πάστρα, ενός εκ των ιδιοκτητών των μύλων. Την επόμενη μέρα, απεργία κηρύσσουν όλα τα εργατικά σωματεία της Καλαμάτας (αλλά και της Θεσσαλονίκης) ενώ στο πλευρό των απεργών βρίσκονται και οι καταστηματάρχες της πόλης κλείνοντας τα μαγαζιά τους. Κι άλλοι δολοφονούνται. Συνολικά δολοφονήθηκαν 7 εργάτες και η ιδιοκτήτρια ενός περιπτέρου από τον στρατό και την αστυνομία ενώ εκατοντάδες τραυματίστηκαν, κυνηγήθηκαν, απειλήθηκαν.

Τα ονόματα των νεκρών εργατών: Αντώνης Μαραγκουδάκης, Ανδρέας Σπάλας, Παναγιώτης Μπλίκος, Γιάννης Κολιτσιδάκης, Π. Πηλίκας, Βασίλης Γιαλατσινός, Βασίλης Καπετανέας και η κ.Γκριζέπη.

Σήμερα, «εις φόρον τιμής στους νεκρούς εργάτες» , το κτίριο των αλευρόμυλων πρόκειται να αλλάξει χρήση ώστε να μετατραπεί πιθανότατα σε πολυτελές ξενοδοχείο ή/και καζίνο…

 

 

Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Εδώ και καιρό, η κοινωνία της Καλαμάτας κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Ο εκβιασμός των δανείων, οι πελατειακές σχέσεις με τους τοπικούς άρχοντες, οι διορισμοί των εκάστοτε ημετέρων,το δόγμα της ησυχίας-τάξης-ασφάλειας που κυριαρχεί σε πολλές επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας σιγοκοιμίζουν την τοπική κοινωνία και αδρανοποιούν τα όποια ψήγματα αντίστασης ενυπάρχουν σ’αυτήν. Το συμπέρασμα ότι η Καλαμάτα είναι μια σαθρή κοινωνία είναι αφενός εύκολο και αφετέρου αγνοεί την ασφυκτική πραγματικότητα του κυνηγιού της επιβίωσης. Τι γίνεται όμως όταν παρουσιάζει συμπτώματα ιστορικής αμνησίας και εκφασισμού; Ολόκληρη κοινωνική εξέγερση τον Δεκέμβρη του 2008 έφερε τα πάνω-κάτω στην ελληνική κοινωνία και σχεδόν το μόνο που έχει να «επιδείξει» η Καλαμάτα είναι ο δολοφόνος Κορκονέας! Δεν θέλουμε ούτε ν’αναθεματίσουμε ούτε να χαϊδέψουμε αυτιά. Εξάλλου, για όποιον θέλει ν’αγωνιστεί υπάρχουν πολλές αφορμές: το μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού που περνά πάνω από τις παραλίες και τα δάση της Μεσσηνίας, τα καταστροφικά σχέδια του εφοπλιστή Κωνσταντακόπουλου για μεγάλο μέρος του νομού, ο καρκίνος που προσφέρει απλόχερα ο Καρέλιας και εξαγοράζει συνειδήσεις με «πολιτιστικά δρώμενα υψηλής ποιότητας», η υποβάθμιση των δημοσίων χώρων για χάρη των πάρκινγκ και η εντατική ανάπλαση της πόλης μας, η συντηρητικοποίηση της κοινωνίας και η ανοχή της στους τοπικούς ναζιστές της Χρυσής Αυγής…

Αντίσταση – Αλληλεγγύη – Αυτοοργάνωση

Απέναντι στην ωμή και απροκάλυπτη βία που υφίστανται οι εργατικοί αγώνες από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς αλλά και απέναντι στη συγκαλυμμένη, ύπουλη δραστηριότητα των απεργοσπαστικών μηχανισμών και τα διεφθαρμένα, κομματικοποιημένα, εργοδοτικά και ξεπουλημένα συνδικάτα.

Απέναντι στους εργατοπατέρες που είναι συνένοχοι για την διαιώνιση της ανελευθερίας και της καθυπόταξης του εργατικού κινήματος σε μια λογική μερικών, άνευρων και ανώφελων διεκδικήσεων που δυσχεραίνουν, εντέλει, την θέση των εργαζομένων.

Απέναντι στις επισφαλείς και ελαστικές εργασιακές σχέσεις, στην μερική απασχόληση, στα βαρέα ένσημα που γίνονται μικτά, τις απλήρωτες υπερωρίες, την λαίλαπα των απολύσεων, την εργοδοτική τρομοκρατία και παρανομία.

Απέναντι στον μύθο που πουλάνε τα Μ.Μ.Ε ότι οι εργάτες ήταν και είναι απόντες από την εξέγερση του Δεκέμβρη και ότι η οργή που εκφράζεται είναι υπόθεση “500 κουκουλοφόρων και χουλιγκάνων” και λοιπά παραμύθια, την ίδια στιγμή που με αφορμή την κρίση του κεφαλαίου τα αφεντικά προχωρούν σε χιλιάδες απολύσεις σε όλη την Ελλάδα τις οποίες τολμούν και παρουσιάζουν ως “φυσικό φαινόμενο”.

Η μνήμη των ταξικών αγώνων είναι εργαλείο στα μονοπάτια ελευθερίας που αναζητούμε μέσα από τον καθημερινό, αδιαμεσολάβητο και αδιάλλακτο αγώνα που διεξάγουμε απέναντι στον σκάρτο κόσμο των αφεντικών και των κρατών. Δεν ξεχνάμε όσους αγωνίστηκαν και συνεχίζουν να αγωνίζονται για την κοινωνική απελευθέρωση.

 

Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, Σ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑ 9 ΜΑΪΟΥ ΗΜΕΡΑ ΤΑΞΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

11.00 π.μΣυγκέντρωση- HipHopΔρώμενο στην κεντρική Πλατεία της Καλαμάτας (Αριστομένους και Νικηταρά)

17.30 μ.μ Ανοιχτή συζήτηση στους Μύλους στο λιμάνι: Η εξέγερση του 1934, η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη και οι επερχόμενες εξεγέρσεις.

Θ’ ακολουθήσει ρεμπέτικη βραδιά.

Aλάνια του Νέδοντα & Σύντροφοι-Συντρόφισσες από την Μεσσηνία

alania_tou_nedonta@yahoo.gr

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License