Ιταλικό Τμήμα της ΚΔ - Εν Συντομία (1969)

Σε όλους τους τωρινούς αγώνες, οι καταστασιακοί φέρνουν συνεχώς στο προσκήνιο το σχέδιο για να καταργηθεί “καθετί που υπάρχει διαχωρισμένο από τα άτομα” ως ζήτημα καθοριστικό για το κίνημα που εργάζεται για την άρνηση της υπάρχουσας κοινωνίας.

 

Εν Συντομία

 

Ο μόνος λόγος για τον οποίο οι καταστασιακοί δεν αποκαλούν τους εαυτούς τους κομμουνιστές είναι για να μη συγχέονται με τα στελέχη της φιλο-Σοβιετικής ή της φιλο-Κινεζικής αντιεργατικής γραφειοκρατίας, οι οποίες αποτελούν υπολείμματα της μεγάλης επαναστατικής αποτυχίας που διεύρυνε τελικά την οικουμενική δικτατορία της οικονομίας και του κράτους.

 

Οι καταστασιακοί δεν αποτελούν ένα ιδιαίτερο κόμμα που βρίσκεται σε ανταγωνισμό με άλλα αυτοαποκαλούμενα “κόμματα της εργατικής τάξης”.

 

Οι καταστασιακοί αρνούνται να αναπαράγουν στο εσωτερικό τους τις ιεραρχικές συνθήκες του κυρίαρχου κόσμου. Καταγγέλλουν παντού την εξειδικευμένη πολιτική των ηγετών των ιεραρχικών ομάδων και κομμάτων, που θεμελιώνουν την καταπιεστική δύναμη της παραπλανητικής μελλοντικής ταξικής εξουσίας τους στην οργανωμένη παθητικότητα των στρατευμένων μελών τους.

 

Οι καταστασιακοί δε διατυπώνουν οποιεσδήποτε ιδεολογικές αρχές στη βάση των οποίων θα υποδειγματοποιηθεί και, επομένως, θα καθοδηγηθεί το προλεταριακό κίνημα. Υποστηρίζουν ότι, μέχρι σήμερα, η επαναστατική ιδεολογία απλώς άλλαζε χέρια· το ζητούμενο είναι να την εξαλείψουμε αντιπαραθέτοντάς την με την επαναστατική θεωρία.

 

Οι καταστασιακοί αποτελούν το πιο ριζοσπαστικό ρεύμα του προλεταριακού κινήματος σε πολλές χώρες, το ρεύμα που προχωράει συνεχώς προς τα μπροστά. Καθώς επιδιώκουν να αποσαφηνίσουν και να συντονίσουν τους κατακερματισμένους αγώνες των επαναστατών προλετάριων, βιηθάνε ώστε να εξαχθούν οι συνέπειες των πράξεών τους. Καθώς παλεύουν για να διατηρηθεί το υψηλότερο επίπεδο της διεθνούς επαναστατικής συνείδησης, μπόρεσαν να προβλέψουν – με τη νέα θεωρητική κριτική – την επιστροφή της σύγχρονης επανάστασης. Προκαλούν το φόβο όχι εξαιτίας της δύναμης που κατέχουν, αλλά εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούν αυτή τη δύναμη.

 

Οι καταστασιακοί δεν έχουν συμφέροντα διαχωρισμένα από τα συνολικά συμφέροντα του προλεταριάτου. Προσδοκούν τα πάντα και δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τις λεγόμενες “υπερβολές”, οι οποίες αντανακλούν την κριτική βαθύτητα της νέας εποχής και τον θετικό πλούτο της απελευθερωμένης καθημερινής ζωής που αναδύεται.

 

Σε όλους τους τωρινούς αγώνες, οι καταστασιακοί φέρνουν συνεχώς στο προσκήνιο το σχέδιο για να καταργηθεί “καθετί που υπάρχει διαχωρισμένο από τα άτομα” ως ζήτημα καθοριστικό για το κίνημα που εργάζεται για την άρνηση της υπάρχουσας κοινωνίας.

 

Οι καταστασιακοί δεν καταδέχονται να συγκαλύπτουν τις απόψεις και τις επιδιώξεις τους. Διακηρύττουν ανοιχτά ότι το μοναδικό ενδιαφέρον και ο μοναδικός σκοπός τους είναι μια κοινωνική επανάσταση που θα προχωρήσει μέχρι το σημείο όπου όλες οι εξουσίες θα συγκεντρωθούν σε μια διεθνή ομοσπονδία εργατικών συμβουλίων, [μοναδικός σκοπός τους] είναι η εξουσία του καθενός σε όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής – σε όλες τις πλευρές της οικονομίας, της κοινωνίας και της ιστορίας. Επομένως, το ζητούμενο δεν είναι να τροποποιήσουμε την ατομική ή την κρατική ιδιοκτησία αλλά να την καταργήσουμε· το ζητούμενο δεν είναι να αμβλύνουμε τις ταξικές διαφορές αλλά να καταργήσουμε τις τάξεις· το ζητούμενο δεν είναι να “βελτιώσουμε” την υπάρχουσα κοινωνία αλλά να δημιουργήσουμε μια νέα κοινωνία· το ζητούμενο δεν είναι να καταγάγουμε μια μερική επιτυχία που θα δημιουργήσει μια νέα διαίρεση αλλά να απορρίψουμε πλήρως κάθε καινούρια μεταμόρφωση του παλιού κόσμου.

 

Οι καταστασιακοί δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι το μόνο δυνατό πρόγραμμα της σύγχρονης επανάστασης συνεπάγεται τη δημιουργία συμβουλίων όλων των εργατών που, αναπτύσσοντας μια ξεκάθαρη επίγνωση όλων των εχθρών τους, θα αποτελέσουν τη μοναδική εξουσία.

 

Οι επαναστάτες στρέφουν τώρα την προσοχή τους ειδικά στην Ιταλία, διότι η Ιταλία βρίσκεται στις παραμονές μιας γενικής εξέγερσης προς την κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης.

 

 

Ιταλικό Τμήμα της Καταστασιακής Διεθνούς

Νοέμβρης 1969

 

 

 

 

Σημείωση της Μετάφρασης

 

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά ως παράρτημα στην μπροσούρα με τίτλο ‘Ειδοποίηση στο Ιταλικό Προλεταριάτο Σχετικά με τις Σημερινές Δυνατότητες της Κοινωνικής Επανάστασης’ (Avviso al proletariato italiano sulle possibilita presenti della rivoluzione sociale), η οποία κυκλοφόρησε το 1969.

 

Πολλές από τις φράσεις του κειμένου έχουν μεταφερθεί αυτούσιες ή προσαρμοσμένες από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Για παράδειγμα: “Οι κομμουνιστές δεν αποτελούν ένα ξεχωριστό κόμμα που αντιτίθεται στα υπόλοιπα κόμματα της εργατικής τάξης. Δεν έχουν συμφέροντα διαχωρισμένα από τα συνολικά συμφέροντα του προλεταριάτου. Δεν προβάλλουν ξεχωριστές αρχές σύμφωνα με τις οποίες θα διαμορφωθεί και θα διαπλαστεί το προλεταριακό κίνημα”  (Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς, Κομμουνιστικό Μανιφέστο – ΙΙ. Προλετάριοι και Κομμουνιστές).

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License