η ηχογραφηση του Ν. Kουνταρδα

.η ηχογραφηση του Ν. Kουνταρδα


Αρχεία:

από GiaNt 23/05/2009 7:04 πμ.


  http://www.divshare.com/download/7461171-602

από fairy-taler 24/05/2009 12:09 πμ.


epidi o ixos den einai kai toso katharos opoios ton exei se kaliteri poiotita mporei na to apomagnitofonisei(na grapsei ti sinendefksi me gramata)?

από @@ 26/05/2009 5:45 μμ.


Παρέμβαση Ν.Κουνταρδα στο radio revolt - 3η μέρα απεργίας πείνας και δίψας – Νοσοκομείο Κορυδαλλού

 

[…]

Χαιρετώ τους συντρόφους που ακούνε. Μεταφέρθηκα σήμερα στο νοσοκομείο, εδώ στο Άγιο Παύλο, στον Κορυδαλλό, με μια σύντομη διαδρομή: Ξάνθη, Κομοτηνή, απαγωγή λίγο βίαιη, Άμφισσα, Αθήνα και έφτασα σήμερα εδώ. Με άλλα λόγια 3 μέρες απεργία πείνας και δίψας. Τη μιάμιση μέρα μες την κλούβα. Δεν πειράζει. Είναι γνωστά αυτά. Από κει και πέρα έκατσα τώρα στο πόδι να γράψω ένα κειμενάκι. Δεν είναι συναισθηματικό αλλά μπορεί να μοιάζει λίγο περίεργο.

[…]

«Αυτά εδώ μοιάζουν τα τελευταία μου λόγια. Όχι γιατί πρόκειται με τη βοήθεια ενός ακόμη εξεγερμένου χωρίς ελπίδα συγκρατουμένου μου να ράψω το στόμα μου. Απλά θεωρώ χωρίς υπερβολές ότι στην υπόθεσή μου αν βάζαμε ένα τίτλο, αυτός που δικαιωματικά θα ταίριαζε θα ήτανε «Από τον Αλέξη, στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, απ’ την Κούνεβα στην Κατερίνα Γκουλιώνη κι από τη Γκουλιώνη στον Κουνταρδά».

Λοιπόν, η φυσική μου εξόντωση από το παρακράτος έχει δρομολογηθεί εδώ και καιρό τώρα, εδώ και κάτι μήνες. Λίγο η προνοητικότητα, λίγο η διαίσθησή μου, λίγο πολύ που – όπως λένε στη φυλακόβια αργκό- διαβάζω κι αγοράζω εικόνες και κάποια άλλα μέτρα αυτοπροστασίας που είχα όλο αυτό το διάστημα απέτρεψαν αυτό το σχέδιο, αυτή τη δολοφονία μου από τα κρατικά σκυλιά. Άντεξα και στο χειρότερο που ήταν ένα σχέδιο λάσπωσης από διάφορους πρακτορίσκους με στόχο να με συκοφαντήσουν, να με απομονώσουν από το χώρο, από όλους εσάς, τους συντρόφους μου, τα αδέρφια μου, τους φίλους μου.

[Σε αυτό δεν ξέρω αν πρέπει να ανοίξω μια μεγάλη παρένθεση γιατί είναι μεγάλη κουβέντα και δε θεώρησα σωστό να το γράψω στο κείμενο. Είπα δεν πειράζει για κανα δύο ηλίθιους αλλά δεν είναι μόνο προσωπικές διαφορές είναι και πολιτικές. Αυτό ας πούμε θα σήκωνε μια κουβέντα αλλά ας το αφήσουμε εδώ. Απ την άλλη δεν μπορώ να πω ότι συγχωράω και τέτοια, αλλά προέχουν άλλα αυτή τη στιγμή.]

Άντεξα επίσης σε μια άλλη άθλια προσπάθεια των πρακτορίσκων να με δολοφονήσουν α λά Σαδικ. Ο Σαδίκ ήταν για όσους δεν ξέρετε ένας Τούρκος βουλευτής ο οποίος απλά ο άνθρωπος γούσταρε κι έλεγε απλά ο άνθρωπος παλιότερα ότι “ναι είμαι τούρκος” και γι αυτό το λόγο είχε δολοφονηθεί. Ως δια μαγείας εμφανίστηκε μπροστά του σε ένα δρόμο της Ξάνθης ένα τρακτέρ τότε. Σε μένα ως δια μαγείας εμφανίστηκε ένα φορτηγό με συνοδεία δύο περίεργα τζιπ με στόχο ή να με εμβολίσει ή να βγω από το δρόμο με το ζόρι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι έπρεπε να φανεί η δολοφονία μου ως ατύχημα.

Επίσης καταγγέλλω ότι ένας σύντροφος, μηχανικός αυτοκινήτων, έχει διαπιστώσει δολιοφθορά στα φρένα του αυτοκινήτου μου. Καλή λευτεριά Τίμο. Γεια σου Τίμο.

Λοιπόν, και πόσα άλλα ακόμη. Πχ, πέρσι, πάλι δύο άγνωστες αόρατες, απινακίδωτες μηχανές με είχαν πλαγιοκοπήσει, με κλοτσήσανε στη μοτοσικλέτα με στόχο την εξόντωσή μου. Προφανώς άμα το κάνεις αυτό με 60-70 χλμ. σκοπεύεις σε δολοφονία καθαρά.

Λοιπόν, δεν είναι οι μέρες, οι ώρες, ο χρόνος κράτησης ή ο τρόπος που στήθηκε μια ακόμη σκευωρία όπως τώρα, δεν είναι ότι «παρανόμησα» απουσιάζοντας από το «παρών» της πρωτομαγιάς στο Α.Τ. Ξάνθης. Άλλωστε και μάρτυρας υπάρχει που βρεθήκαμε παρέα στο τμήμα. (Και εδώ να πω ότι ο σύντροφος – θα πω το όνομα του δημόσια, δεν έχει πρόβλημα., είχαμε βγάλει και αφίσα και δεν προλάβαμε να την κολλήσουμε μαζί- ο Παναγιώτης ο Μουσταφέλος που πήγαμε παρέα στο τμήμα κατηγορείται αύριο, Πέμπτη, για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος ΜΑΤατζη για τα γεγονότα του Δεκέμβρη έξω από τη νομαρχία Ξάνθης…αν είναι δυνατόν δηλαδή.) Επίσης ούτε ένταλμα υπήρχε γιατί αν ήταν θα με είχαν συλλάβει νωρίτερα στο δρόμο ή θα είχαν έρθει στο σπίτι μου.

Δεν είναι ότι οι μπάτσοι θέλαν να λείπω από τις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην πόλη της Ξάνθης, δεν είναι ότι στο Α.Τ. της Ξάνθης προσαγάγουν όποιον να ναι τον τελευταίο καιρό με αποκορύφωμα να βάλουν μια 17χρονη άσχετη με το χώρο να πει ότι ο Κουνταρδάς καίει τις τράπεζες. Επίσης, δεν είναι ότι αν περίμενα την προσφυγή μου θα καθόμουν το πολύ 15 μέρες μέσα και θα αποφυλακιζόμουν. Όλα αυτά όμως σε ένα πολύ μικρό βαθμό μπορεί να είναι κι έτσι.

Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η μαφία της Νέας Δικτατορίας, του βαθύ κράτους του Καραμανλή έχει δρομολογήσει την εξόντωσή μου. Με αφορμή την εκ νέου άδικη προφυλάκισή μου ξεκίνησα λευκή απεργία, χωρίς φαγητό, χωρίς νερό με σκοπό να αναδείξω - και με στοιχεία - την προσχεδιασμένη παρακρατική δολοφονία μου.

Χρόνια και χρόνια σκληρών συγκρούσεων και εχθροπραξιών δύο διαφορετικών κόσμων το κράτος ανέλυσε, χαρτογράφησε, φακέλωσε τον εχθρό του. Διαπίστωσε όμως, κυρίως μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του φίλου Αλέξη ότι αυτός ο τρόπος του γυρνάει μπούμερανγκ. Το κράτος δε θέλει επανάληψη του Δεκέμβρη, είναι σίγουρο αυτό. Έτσι προτίμησε να επέμβει με το γάντι εφευρίσκοντας πιο ομαλούς και με πολλούς ελιγμούς, υποχθόνιους τρόπους.

Για παράδειγμα βάφτισε την δολοφονία της αγωνίστριας Κων. Κούνεβα σε ρόζ σκάνδαλο και ερωτική αντιζηλία. Με το ίδιο μανδύα αποκωδικοποίησης έντυσε την επίθεση με χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών λέγοντας ότι έχει να κάνει με «διαφορές της νύχτας».

Κι αλήθεια πόσοι από μας εξεγερθήκαμε για την δολοφονία της αγωνίστριας κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη. Πετάξαμε το όνομά της στη γωνία της ιστορίας και το χειρότερο, πολλοί από μας τους αλληλέγγυους χάψαμε το παραμύθι που σέρβιρε το κράτος. «Έλα μωρέ ένα πρεζάκι ήταν η Γκουλιώνη».

Αυτά είχα να πω. Καταλαβαίνετε.

Θεωρώ ο τίτλος που θα χωρούσε σε αυτή το κείμενο, στην παρέμβασή μου δικαιώνεται μετά απ’ όλα αυτά. «Από τον Αλέξη, στην Κούνεβα, απ’ την Κούνεβα στη Γκουλιώνη κι από τη Γκουλιώνη στον Κουνταρδά». Αυτή είναι η ουσία του κράτους.

Πόσοι θα ασχολιόντουσαν αν βρισκόμουν νεκρός τυχαία από αυτοκινητιστικό ατύχημα; Ή από συντροφικά μαχαιρώματα λόγω βλακείας ή αμφιβολιών ή…μην αναφερθώ σ’ αυτό…γάμησέ το. Κάποιο συμβόλαιο θανάτου λόγω προσωπικών ή ερωτικών διαφορών ή σε τσαμπουκά πχ μεταξύ θερμόαιμων κρατουμένων όπως πχ χτες βράδυ στις φυλακές Άμφισσας και πόσα άλλα.

Τα λέω αυτά για τους ανυποψίαστους καθώς η δημοκρατία οδηγείται στην εκφασιστικοποίησή της και η κοινωνία στην πλήρη αποκτήνωσή της. Οι καιροί δυσκολεύουν, το παρακράτος παραμονεύει και πάντα θα εκτελεί το καθήκον του. Όχι πλέον α λα Αλέξη, αλλά με άλλες μαφιόζικες μεθόδους που δε θα είναι τόσο καραμπινάτες αλλά ύπουλες και πολύ καλά προσχεδιασμένες.

Και πλέον ήρθε η σειρά μου, έτσι; Γιατί το παρακράτος ποτέ δεν ξέχασε, ούτε συγχώρεσε την ανάμειξή μου σε τρία τέσσερα καυτά ζητήματα για την κυριαρχία τους, στα οποία –συγχωρέστε με που μιλάω για τον εαυτό μου, πρέπει να το κάνω κι ας κατηγορηθώ από κάποιους ως αναρχοατομικιστής - είχα πρωταγωνιστικό ρόλο. Μια μίνι διαδρομή.

Πρώτον, στην υπόθεσή Πολυζωγόπουλου, 18 μήνες στα κάτεργα, έβγαλα 18 μήνες φυλακή, για μισό αποτύπωμα και ένα «μοιάζει» του «κυρίου Μπενταντίν», ένα «μοιάζει». Σε αυτή την υπόθεση τις έγινε; Αποδείχτηκε περίτρανα ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ότι το κάθε καθαρματάκι που μας εξουσιάζει μπορεί να βρεθεί ση θέση του στην επόμενη γωνία. Γιατί σύντροφοι αν φοβούνται το πολιτικό κόστος, το προσωπικό το τρέμουνε.

Δεύτερον, στην υπόθεση των γηπέδων, αν το κράτος το συμφέρει να υπάρχουν οπαδοί κοπάδια κι ακόμα καλύτερα αν επωάζεται το αυγό του φιδιού, με αφορμή την περίπτωσή μου να θυμίσω: 5 μήνες φυλακή οπου βρέθηκα για ανάρτηση πανό που έλεγε «ενάντια στο νέο αθλητικό νόμο» και πανό που είχα τη δυνατότητα όπως ο καθένας από μας ρε παιδί μου να το κάνω μπροστά, φανερά και δημόσια σε 50.000 κόσμο και να μη μπορεί να μιλήσει κάποιος. Και τελικά όμως όλοι οι οπαδοί, όλων των ομάδων στάθηκαν αλληλέγγυοι σε έναν αναρχικό και αγωνίστηκαν ενάντια στο σύστημα απ την πλευρά τους, ενάντια στο νέο αυτό φασιστικό αθλητικό τρομονόμο. Λίγους μήνες μετά μερικές χιλιάδες χούλιγκαν πορεύτηκαν μαζί μας στη γη του πυρός, στα Δεκεμβριανά.

Τρίτον, με το ζήτημα των φυλακών, θορυβεί το σύστημα το ότι πολιτικοί και ποινικοί -σε εισαγωγικά- κρατούμενοι αναπτύσσουν σχέσεις. Σίγουρα είναι ένα εκρηκτικό μείγμα οι διασυνδέσεις και σκληρότατων ποινικών σε συνδυασμό με τη φιλοσοφία και τη δράση των αναρχικών. Για το κράτος πάντα θα φέρω ένα μερίδιο ευθύνης σε αυτό τον τομέα. Για τις φιλίες μου με μεγάλα ονόματα στις φυλακές. Και το κράτος τεχνηέντως πάντα θα εφευρίσκει τρόπους να το σπάει αυτό μέσα στις φυλακές, βλέπε το γνωστό «διαίρει και βασίλευε».

Τι άλλο να θυμηθώ; Την υπόθεση αλληλεγγύης -μιας και τηλεφωνώ στη Θεσσαλονίκη τώρα- προς το πρόσωπό μου που κορυφώθηκε η χημεία μεταξύ Αθήνας-Θεσσαλονίκης ενώ για το κράτος θα βόλευε μια κόντρα τύπου «χαμουτζήδες-βούλγαροι» για να χει ν’ ασχολείται ο λαός. Ούτε ξεχνάν, ούτε συγχωρούν ότι η πρώτη εμπρηστική επίθεση σε διμοιρία των ΜΑΤ στην Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη αλληλεγγύης προς το πρόσωπό μου. Ή για το ...βήμα...? (δεν είναι καλός ο ήχος εδώ) σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τι να πρωτοθυμηθώ;

Για τα τελευταία στην πόλη της Ξάνθης; Το κράτος σε Ξάνθη και Κομοτηνή προωθεί το εθνικισμό - πατριωτισμό για ευνόητους λόγους. Βάζοντας κι εγώ ένα λιθαράκι απ’ το Δεκέμβρη και μετά στην Ξάνθη κάτι άλλαξε και τους τρομάζει. Δείχνοντας το πιο σκληρό και κατασταλτικό πρόσωπο η εξουσία νομίζει ότι θα σταματήσει αυτό το ποτάμι εξεγερμένων που θα τους πνίξει. Κι απ’ την άλλη μπορεί να γίνει παράδειγμα προς μίμηση και από άλλες επαρχιακές πόλεις.

Αυτά είχα να πω. Καταλαβαίνετε.

 Βρίσκομαι στην 3η μέρα απεργίας πείνας και δίψας με στόχο να αναδείξω το σχέδιο φυσικής εξόντωσής μου από το κράτος κι όχι γιατί φοβάμαι να κάτσω δέκα μέρες στη φυλακή. Δε λύγισα ούτε με πειθαρχικά, ούτε με 7 μεταγωγές, ούτε με απεργίες πείνας, ούτε με βασανιστήρια, ούτε σεαπομονώσεις, με συμμετοχή σε εξεγέρσεις κι ούτε έσκυψα ποτέ το κεφάλι σε 6 φυλακές που γύρισα. Απλά θέλω να προλάβω τη δολοφονία μου από τα κρατικά σκυλιά και να αναδείξω κάποιες πτυχές του σάπιου αυτού συστήματος. Λοιπόν, το σάπιο αυτό σύστημα η κοινωνία το ανέχεται ή κάνει πως δε το ξέρει. Λοιπόν, θα το πάω μέχρι τέλους. Ευχαριστώ τους κρατούμενους άλλων φυλακών που πραγματοποιούν σήμερα αποχή συσσιτίου σε ένδειξη συμπαράστασης. Ούτε βήμα πίσω.

Κι έχω να πω "Ζήσε μια ώρα σαν λύκος παρά μια ζωή σαν πρόβατο"

Και κάτι τελευταίο απ’ τον Severino di Giovanni το οποίο με εκφράζει απόλυτα αυτές τις κρίσιμες στιγμές.

"Να υποχωρήσω; Όχι δα! Ακόμη κι όταν στο τέλος του δρόμου θα βρεθώ φάτσα με το τοίχος του θανάτου."

 

Φιλικά

Νίκος Κουνταρδάς

από το Νοσοκομείο Κορυδαλλού.


st1\:*{behavior:url(#ieooui) }

I wave to the comrades that listen to me right now. I was transferred today in the hospital, here at Saint Paul, in Korydallos jail after a small route: Xanthi, Komotini, abduction a bit violent, Amfissa, Athens and I arrived here today. In other words, three days of hunger and thirst strike. One day and a half in the cop-bus. It doesn’t matter. Those practices are well-known. After this I just wrote a small text in harry. It’s not emotional but it may seem a bit strange.

 

[…]

 

“Those seem like my last words. Not because I will close my mouth with the help of one more revolutionary hopeless comrade prisoner. Simply, I think that if we could put a title in my case, it would be suitable this: ‘From Alexandros Grigoropoulos, to Konstantina Kouneva, from Kouneva to Katerina Gkoulionis and from Gkoulionis to Nikos Kountardas’.

 

So, my natural extinction from Para state was planned long time ago, since some months. Thank to my precaution, my intuition, a bit that –as they say in prison’s argot- I read and buy pictures and some other self-protection methods I had all this period, I kept away this plan, my murder from the governmental dogs. I resisted also the worst, which was a plan to blackmail me some tiny-agents trying to cut me off the anarchist circle, from all of you, my comrades, my brothers and sisters, my friends.

 

[I don’t know if I have to say about it, because it’s a big discussion and I thought it was not right to write it on the text. I said it doesn’t matter for one or two idiots, but it’s not only personal differences, also political ones. This can lead to a whole discussion on its own, but let’s leave it like this. On the other side I cannot say that I forgive and such things, other things are more important right now.]

 

I resisted also to another try from tiny-agents to kill me like Sadik. Sadik, for people who don’t know, was a Turkish deputy who like and said that ‘Yes I am a Turk’ and he was murdered for this reason. In a magical way, a tractor appeared in front of him on a road of the city of Xanthi. In my case, in a magical way, a truck appeared in front of me accompanied by two strange jeeps, aiming to ram me or push me to get out of the road. It was important to make my assassination seem as an accident.

 

I also accuse that a comrade, an engineer, discovered sabotage on my car’s brakes. Enjoy your freedom Timo. Hi to Timo.

 

So, also lots of more. For example last year again, two unknown-invisible motorcycles without license plates have kicked me on side while I was driving on my motorcycle aiming to my elimination. Obviously, when u do such a thing while someone drives with 60-70 km/h u want clearly to kill him.

 

So, it’s not the days, the hours, the time of imprisoning or the way that one more frame-up was made against me like now, it’s not that I ‘illegalized’ by not ‘showing presence’ at the police station of Xanthi city. Besides, there is a witness that we went together to the police station. (And at this point I want to say that the comrade –I will say his name in public, he doesn’t have any problem, we have also printed a poster together and we didn’t make it to put it on a wall- Panagiotis Moustafelos with whom we went together to the police station, he is charged tomorrow for trying to kill a MAT during the December’s event outside the prefectural building of Xanthi… out of reality). Also, there was no order to arrest me, because if there was one, they could arrest me while walking on the road or they could have come at my house.

 

It’s not that the cops wanted me to be missing from demonstrations that used to take place in the city of Xanthi, it’s not that lately they started adducing anyone to the police station, with a highlight pushing a 17-year-old-girl, without any relationship with the anarchists’ circle, to say that Kountardas burns the banks. As well, it’s not that if I would have been waiting for my recourse, I would mostly have been imprisoned for 15 days and then I would have been set free. But all of these, maybe are like this for a real on a very small point.

 

What is for sure is that the New Dictatorship’s mafia has planned my extermination. Cause of my new unfair detention awaiting trial I started white-strike, without food, without water aiming to accent –also with elements- the prepense assassination against me from the Para state.

 

After years and years of hard clashes and hostilities of two different worlds, the government analyzed, mapped, kept a file on its enemy. But it discovered, mostly after the cold assassination of the friend Alexandros Grigoropoulos that this way turns back on it like a boomerang. The government doesn’t want a repeat of December, that’s for sure. So it chose to interfere ‘gently’ inventing more clean ways with a lot of maneuvers, infernal ways.

 

For example, they renamed the assassination of the fighter Konstantina Kouneva to a ‘pink scandal’ and love conflict. With the same cover of decoding covered the attack with hand-grenade against the immigrants’-haunt, saying that this event had to make with ‘night-gang differences’.

 

For real, how many among us were agitated for the assassination of Katerina Gkoulionis? We threw her name at the corner of history and the worst thing was that many of us, the solidarists, believed the fake story that was served by the government: ‘Come on, Gkoulionis was just a simple junkie’.

 

That’s what I wanted to say. You understand.

 

I think that a suitable title for this text could be ‘From Alexandros to Kouneva, from Kouneva to Gkoulionis and from Gkoulionis to Kountardas’. That’s the nature of government.

 

How many people would handle if I would have been found ‘dead by luck’ cause of car-accident? Or because of comrades’ stabs cause of stupidity or suspicions

or... I will not talk about it.. f*ck it. Some death-contract cause of personal or erotic conflicts or a hard clash between temperamental prisoners for example as yesterday in Amfissa jail and much more.

 

I say these things for the innocent people as such democracy goes to fascism and society goes to brutalization of itself. The times get harder, the Para state ambushes and it will always carry out its duty. Not like Alexandros’ case, but with mafia ways that will not be so obvious but sneaky and very well premeditated.

 

Plus it’s my turn, right? Because Para state never has forgotten, neither excused my involution in three-four hot issues against their domination, in which  –pardon me for talking about myself, I have to do it even if I will be blamed as individualist anarchist- I had a central part. A mini-route throughout them:

 

First, in Polyzogopoulos case, 18 months in galleys, I was 18 months in jail and the reason was half of a finger-print and a ‘looks like’ from ‘Mr. Betadin’, a simple word such as ‘looks like’. What happened with this case? It was proved incontestable that the king is naked. That any small creep that overmasters us can be put back to his place, just on the next turn. Because comrades, if they are afraid in front of the political damage, they are shaking of fear in front of the personal cost.

 

Second, in the football courts case, if it’s in government’s interest to have sheep-football-fans and even better for them if ‘the egg of the snake’ is brooded there, cause of my case let me remind you: 5 months imprisoned cause of publishing a placate that was written on it ‘against the new sport law’ and a placate that I had the ability like anybody to hang it in front of, obviously and in public among 50.000 people, without anyone being against this action. But finally all the fans, from all the teams were in solidarity with an anarchist and fought the system from their side, against this new fascistic sport terror-law. After months, some thousands of hooligans walked with us on the fire-path, during the December’s events.

 

Third, with the jail case, the system gets alarmed that political and ‘penal’ prisoners make relationships. Of course it’s an explosive mixture the relationships between the hard-penal-prisoners and the philosophy and action of anarchists. From the government’s sight, I will always carry a piece of responsibility for this. And artfully, the government will always invent ways to break this inside the jail-houses, you see the famous ‘divide and conquer’.

 

What else shall I remember? The solidarity case –since I call to Thessaloniki right now- with me, that worked the good chemistry between people from Athens and Thessaloniki, but it would have been suitable for the government a conflict like ‘North-South’ to let people deal with. Neither they forget, neither they forgive that the first Molotov-cocktail attack against MAT corporal’s guards in Thessaloniki happened as an event for solidarity with me. Or for the… step … (bad sound) in Athens and Thessaloniki. What shall I remember first?

 

About the last events in the city of Xanthi? The government in Xanthi and Komotini forwards nationalism and patriotism for obvious reasons. As long as I help a little after December in Xanthi something changed and that makes them be afraid. By showing the hardest and most repressive face, authorities think that they will block the river of revolution that will drown them. And on the other hand it can be an example for other country-side towns.

 

That’s all I had to say. You understand.

 

  I am on the third day of hunger and thirst strike aiming to show the plan of my natural extermination by the government and not because I am afraid to stay 10 days in prison. I didn’t brake even with disciplinary, not even with 7 transfers, not even with hunger-strike, not even with tortures, not even when I was in quarantine, with participation of mine in revolts without crouching my head in 6 different jail-houses that I was imprisoned. Simply I want to catch up my assassination from the government’s dogs and show some parts of this rotten system. Well, this rotten system is acceptable from the society or the society pretends that has not noticed it. So, I will go till the end. Thanks to the prisoners of other jails that they are in abstention of soup-kitchen today in solidarity with my case.

 

And I have to say: ‘Live one moment as a wolf, despite a whole life as a sheep’

 

And something to close, from Severino di Giovanni that represents me absolutely during these difficult times:

 

‘Draw back? Of course not! Not even if at the end of the road I will face the wall of death.’

 

 

Friendly,

Nikos Kountardas,

From Korydallos’-jailhouse hospital.”

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License