ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ -ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΟΡΟ ΤΗΣ-1ο ΜΕΡΟΣ

Μετά από την δολοφονική σιγή 90 χρόνων ο ιατροδικαστής Μιχάλης Τσόκος αποκάλυψε το μεγάλο μυστικό των Γερμανών μιλιταριστών και των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών. Σκόπιμα είχαν παραδώσει , τον Ιούνη του 1919 , λάθος πτώμα για ταφή. Τα ¨υπολείμματα¨της πραγματικής σορού της Επαναστάτριας βρισκονται στα υπόγεια της Πανεπιστημιακής Κλινικής ¨Charite¨ του Βερολίνου.

post image

ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΟΡΟ ΤΗΣ !


Μια είδηση κατακλύζει τα ¨ξαφνιασμένα¨ και μουδιασμένα Γερμανικά Μ.Μ.Ε Η τραγική αυτή πληροφορία ήταν αφορμή και για ένα σύντομο δικό μας ¨ρεπορτάζ¨ το οποίο αφιερώνω στους αναγνώστες του ¨Π.Κ.¨ , σε κάθε δημοκρατικό μ.μ.ε και ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο.

Ο Δ/ντής του Ιατροδικαστικού Τμήματος της γνωστής Πανεπιστημιακής Κλινικής του Βερολίνου ¨Charité¨, ο Έλληνας Μιχάλης Τσόκος , ανακάλυψε στα ¨αποθέματα¨ ( “Fundus” ) ένα πτώμα το οποίο , σύμφωνα με την ιατροδικαστική του έρευνα , όπως και την μελέτη των στρατιωτικών αρχείων του Freiburg από ιστορικούς μελετητές , πρέπει να είναι η πραγματική σωρός της ¨παγκόσμιας επαναστάτριας¨ Ρόζα Λούξεμπουργκ η οποία δολοφονήθηκε μαζί με το άλλο ιστορικό στέλεχος του ¨Συνδέσμου Σπάρτακος¨ , μετά από την σύλληψη της , από τις παραστρατιωτικές εθελοντικές ομάδες αποστράτων ( FREIKORPS ), με την σύμφωνη γνώμη του Σοσιαλδημοκράτη υπουργού άμυνας Νόσκε , και στην συνέχεια πετάχτηκε σε ένα από τα κανάλια του Βερολίνου.

Μπροστά στον σάλο που ξεσηκώθηκε η τότε Σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΕΜΠΕΡΤ αναγκάσθηκε να διατάξει ¨έρευνα¨ και να περάσει από Στρατοδικείο κάποιους από τους υπεύθυνους του τάγματος δολοφόνων.

Στρατοδίκες ήταν , εκτός από το διοικητή του τάγματος που διέταξε την δολοφονία , ήταν και άλλα μιλιταριστικά ξόανα , όπως και ο ¨Φόν Κανάρις¨ , μετέπειτα διοικητής των μυστικών υπηρεσιών του Χιτλερικού καθεστώτος , και φίλος του ¨δικού μας ¨ Ιωάννη Βουλπιώτη , αντιπροσώπου της ¨ Siemens-Telefunken¨ , συνεργάτη των κατακτητών και χρηματοδότη όλων των οργανώσεων δοσίλογων στην Ελλάδα. Τον Ι. Βουλπιώτη ακολούθησε σαν αντιπρόσωπος της Ζίμενς στην Ελλάδα , ο υιός ενός άλλου δοσίλογου της κατοχής ( γνωστός και σαν ο ¨γιατρός των S/S¨ ) , ο σημερινός ¨φυγάς¨ προς την Γερμανία ( όπου διαθέτει την Γερμανική υπηκοότητα , την οποία η Γερμανία την προσφέρει τουλάχιστον μετά 10 χρόνια διαμονής , προϋπόθεση που δεν διέθετε ο σημερινός φυγόδικος Ι. Χριστοφοράκος ).



Τις αναγκαίες αυτές , ¨άσχετες¨ με το θέμα , ιστορικές αναφορές τις κάνω σκόπιμα , διότι στην ιστορία υπάρχει πάντα ¨ένα κόκκινο νήμα¨ που συνδέει τις διαχρονικές εξελίξεις. Τα ιστορικά γεγονότα δεν πρέπει να εξετάζουμε σαν ¨παρελθόν¨ που δεν έχει αντίκρισμα –αντιστοιχία στο παρόν , αλλά σαν παρόν και μέλλον ( ¨ιστορία του μέλλοντος¨ ) . Το παρόν είναι συνέχεια του παρελθόντος και το μέλλον είναι συνέχεια του παρόντος.


Στην ¨δίκη¨ ( Μάϊος του 1919 ) για την δολοφονία των Ρόζα Λούξεμπουργκ και Κάρλ Λίμπκνεχτ , αθωώθηκαν όλοι οι ¨ανώτεροι¨ κυρίως υπεύθυνοι ( Σοσιαλδημοκράτες υπουργοί και Στρατιωτική ηγεσία ) και καταδικάσθηκαν με μικρές ποινές ορισμένοι ¨κατώτεροι¨ , οι οποίοι λίγο αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι , όπως ας πούμε στην περίπτωση της δολοφονίας του Γρ. Λαμπράκη.

Όπως είπαμε στην ιστορία υπάρχει πάντα μια διαχρονική διαλεκτική σχέση μεταξύ παρελθόντος , παρόντος και μέλλοντος…

Λίγο αργότερα ( τον Ιούνη του 1919 ) ¨εκβράστηκε¨ ένα πτώμα στις όχθες του καναλιού . Τότε είπαν ότι είναι η σορός της ¨φλογερής¨ στον πολιτικό λόγο και τον έρωτα ¨Ρόζας¨.

Όπως καταμαρτυρούν σήμερα τα στρατιωτικά αρχεία , τότε οι Στρατιωτικοί- ιατροδικαστές δεν διαπίστωσαν ομοιότητα με τα βασικά ¨βιομετρικά¨ της στοιχεία. Και όμως η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της ¨1ης Γερμανικής Αβασίλευτης Δημοκρατίας¨, θέλοντας να καταλαγιάσουν τις διαμαρτυρίες του εργατικού κινήματος ενάντια σε αυτή τη δολοφονία , επέβαλαν στο να αναγνωριστεί το συγκεκριμένο ¨κουφάρι¨ σαν το σώμα της δολοφονημένης και να γίνει η ταφή της , όπως και έγινε.

Η ¨εικονική¨ κηδεία της μετατράπηκε σε μια μεγαλειώδη εργατική διαδήλωση. Το 1926 στο νεκροταφείο του Σένενφελντ ανεγέρθηκε ένας ¨επαναστατικός τύμβος¨ από τον γνωστό γερμανό αρχιτέκτονα Ludwig Mies von der Rohe.

Το 1936 το Ναζιστικό καθεστώς καταστρέφει το μνημείο και ρίχνει στην αποτέφρωση την υποτιθέμενη σωρό της. Όπότε σήμερα δεν υπάρχει συγκρίσιμο ¨υλικό¨.

Αργότερα , το 1950 , το ¨σοσιαλιστικό¨ καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας ( σύμφωνα με την ορολογία τους : ¨Το πρώτο Γερμανικό Κράτος-η Πρώτη Γερμανική Δημοκρατία- των Εργατών και Αγροτών ¨ - Erste Deutsche Arbeiter und Bauern -Republik ¨ ) προχώρησε στην ανέγερση ενός ¨μνημείου των επαναστατών¨ σε ένα νεκροταφείο όπου διοργανώνονται κάθε χρόνο οι εκδηλώσεις και πορείες μνήμης.

Αρχικά μόνο από το Ανατολικογερμανικό Κ.Κ. ( SED ) αργότερα , μετά από το 1990 από όλο το φάσμα της Αριστεράς. Γερμανικά Συνδικάτα , Αριστερούς Σοσιαλδημοκράτες , Αριστερούς Οικολόγους , το ¨Κόμμα της Αριστεράς¨ , Μαοϊκούς , Σταλινικούς , Τροτσκιστές και Αναρχικούς.


Κάθε χρόνο συγκεντρώνονται στις 15 Γενάρη στο Βερολίνο δεκάδες χιλιάδες για να κάνουν πορεία στον ¨εικονικό¨ τάφος της , για να καταθέσουν ένα ¨κόκκινο γαρύφαλλο¨ ( κωδική ονομασία στην Ελλάδα ¨Μπελογιάννης¨ , όπως τον απεικόνισε ο Πικάσο στην δίκη του με το χαμόγελο και το γαρύφαλλο στο χέρι ) στην αναμνηστική πλάκα που έχει τοποθετηθεί στο ¨εικονικό¨ σημείο που εκβράστηκε η σορός της .

Πορεύονται , διαδηλώνουν , όπως και τελευταία στις 15/1/ 2009 , πίσω από ένα πανό που αναγράφει την ¨εξεγερτική προτροπή ¨.




ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ – ΛΙΜΠΚΝΕΧΤ – ΛΕΝΙΝ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ
ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ


LUXEMBURG – LIEBKNECHT – LENIN
( λούξεμπουργκ – λήμπκνεχτ – λένιν )
NIEMAND IST VERGESSEN
( νίμαντ ίστ φεργκέσεν )
AUFSTEHEN UND WIDERSETZΕΝ
( άουφστέεν ούντ βιντερζέτσεν )

Τα πράγματα όμως από σήμερα μετά από την επίμονη έρευνα του Μιχάλη Τσόκου και ιστορικών αλλάζουν.

Λίγο καιρό μετά από την ¨επίσημη¨ κηδεία της Ρόζας εκβράστηκαν στις όχθες των παραποτάμων του Βερολίνου άλλα 9 πτώματα σε κατάσταση αποσύνθεσης από το νερό ( ¨Wassertoten ¨ ).

Τα οκτώ κατάφεραν να τα αναγνωρίσουν και να παραδοθούν σε ταφή. Το ¨9ο ¨ το πτώμα είχε όλα τα χαρακτηριστικά της δολοφονημένης Ρ. Λούξεμπουργκ , αλλά δεν υπήρχε λόγος να αναγνωριστεί , μιας και είχε ήδη ¨αναγνωριστεί¨ και ¨ταφή¨ , μέσα στην βιασύνη του κρατικού και στρατιωτικού μηχανισμού ¨να τελειώνει με την υπόθεση αυτή ¨ .
Έμεινε ¨στα αποθέματα¨ Πανεπιστημιακής Κλινικής ¨Charite¨ .

Οι άξιοι συνεχιστές , και με το ¨διεθνές δίκαιο¨ , του Γ΄Ράϊχ , ή τότε Ομοσπονδιακή ( Δυτική ) Γερμανία δεν ήθελε να ¨βοηθήσει¨ τους μύθους του Κ.Κ. Ανατολ. Γερμανίας , παραδίδοντας το πραγματική σορό της Ρόζας.

Ούτε ήθελαν , με μία τέτοια ενέργεια , να αναθερμάνουν τις μνήμες για την πραγματική δολοφονική ιστορία του Γερμανικού μιλιταρισμού – ιμπεριαλισμού. Γιατί αυτό γίνεται σήμερα μένει να εξηγηθεί-ερμηνευτεί. Ίσως να είναι και ¨η τρέλα του έλληνα¨. Όπως έλεγαν κάποτε οι Γαλάτες και οι Γερμανοί στον Αστερίξ ¨είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι¨ . Το ίδιο άκουγαν πολλές φορές οι έλληνες μετανάστες στην Γερμανία ¨Die spinen die Griechen¨…( είναι τρελοί αυτοί οι Έλληνες ).

Προσωπικά πάντως προσπαθώ να δώσω μία πολιτική ερμηνεία στα πράγματα.
Δεν μπορώ να εκτιμήσω εάν η σημερινή ¨ανακάλυψη¨ οφείλετε στην ¨επαγγελματική τρέλα¨ ή και ¨υστεροφημία¨ , ή στην εντιμότητα , γιατί όχι , του Έλληνα ιατροδικαστή , που χαίρει μεγάλης αναγνώρισης στην Γερμανία .


Ποιος είναι ο Μιχάλης Τσόκος


Το όνομα του μου κίνησε την περιέργεια ¨να το ψάξω λίγο¨.
Βρέθηκε μια ενδιαφέρουσα ¨αυτοβιογραφική¨ συνέντευξη του στον αστικό τύπο του Βερολίνου κάτω από τον εντυπωσιακό τίτλο :

¨Εν ονόματι των νεκρών¨

http://www.morgenpost.de/printarchiv/seite3/article1063858/Im_Namen_der_Toten.html

¨Seine Kindheit war gut, so hört es sich an, obwohl er den Vater früh verlor.
"Er war Grieche und fuhr zur See", sagt er, als beflügele es irgendwie, einen Seemann zum Vater gehabt zu haben. Seine Mutter ist Ärztin…¨

¨Σύμφωνα με την αφήγηση του θα πρέπει να πέρασε καλά τα παιδικά του χρόνια , παρά το γεγονός ότι απώλεσε τον πατέρα του αρκετά νωρίς. ¨ Ήταν Έλληνας και ταξίδευε με τα καράβια ¨ μας διηγείται , με έναν τρόπο που αφήνει την εντύπωση πως τον εντυπωσιάζει το γεγονός ότι είχε για πατέρα έναν ναυτικό¨. Η μητέρα του είναι γιατρός…¨

Η παραπάνω εξήγηση συν το γεγονός ότι διατηρεί ένα Ελληνικό όνομα ( Μιχάλης ) και πατρώνυμο ( Τσόκος ) , όπως επίσης το επίμονο ¨αντιστασιακό του πνεύμα ¨ ( να επιμένει στην αποκάλυψη ενός δυσάρεστου για τον Γερμανικό καπιταλισμό-μιλιταρισμό-ιμπεριαλισμό γεγονότος ) μας κάνει να πιστεύουμε στον μύθο μας , για μια καλή σχέση με την ¨ελληνική καταγωγή του ¨.

Βέβαια κάποια παραπέρα στοιχεία του σχετικού ρεπορτάζ για την ζωή του ¨μας προβληματίζουν¨ λίγο.

Σαν βασικό στέλεχος του Γερμανικού ιατροδικαστικού σώματος έλαβε μέρος , κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού-Γερμανικού πολέμου κατά της Γιουγκοσλαβίας , στην ¨εξιχνίαση μαζικών τάφων δολοφονημένων¨ στην Βοσνία και το Κόσοβο.

Χωρίς να αμφισβητούμε το γεγονός τέτοιων εγκληματικών ενεργειών , πιστεύουμε πως η ¨υπέρ¨-προβολή εγκλημάτων κατά Μουσουλμάνων και Αλβανών , από ¨κακός εννοούμενους¨ Σέρβους ¨πατριώτες¨ ( παραστρατιωτικούς ) αποτέλεσε το ¨αναγκαίο ντεμπούτο ¨ ( εισαγωγή ) για τους εγκληματικούς βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας με Νατοϊκές βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου που είχαν σαν αποτέλεσμα την δολοφονία χιλιάδων αθώων πολιτών και την μόλυνση – νέκρωση γεωγραφικών περιοχών , όπως στο Πάντσεβο και αλλού.

Εξάλλου εκκρεμεί ακόμα έρευνα του ΟΗΕ για μαζικούς τάφους Σέρβων ( για τους οποίους εικάζεται ότι τους αφαιρούσαν τα ζωτικά τους όργανα για εμπόριο ) από Αλβανούς εθνικιστές.

Θα θέλαμε να ξέρουμε εάν το 4ο Ράιχ ( Ενωμένη Γερμανία που θα ήθελε να ¨ενωθεί¨ και με άλλες περιοχές που ζουν Γερμανοί ¨ομογενείς¨ και στήνει διάφορα κέντρα ¨απειλούμενων λαών¨ , ¨εκδιωχθέντων και διωκόμενων μειονοτήτων με έδρα το Σοσιαλδημοκρατικό Κρατίδιο του Σλέσβικ-Χολστάϊν-Φλένσμπουργκ ) θα στείλει τον ¨συμπατριώτη μας¨ να ερευνήσει την υπόθεση αυτού του ειδεχθούς εγκλήματος.

Αξιοσημείωτο είναι πάντως ότι ο Μιχάλης Τσόκος αμφισβητεί σαν ειδικός την αξιοπιστία πολλών εξετάσεων ¨D.N.A¨ για την εξιχνίαση εγκλημάτων , αναφερόμενος σε δικές του εμπειρίες , πιστεύοντας ότι υπάρχουν , στην μέθοδο αυτή , πολλές πιθανότητες ¨παραπλάνησης¨.

Και από την άποψη αυτή πιστεύουμε , όχι μόνο στην συμβολή του για την εξιχνίαση του εγκλήματος στην Ρόζα Λούξεμπουργκ , πως είναι σίγουρα ένα αξιόλογος και χρήσιμος επιστήμονας , όταν δεν εισέρχεται στις Κρατικές σκοπιμότητες και δεν καθοδηγείται , σαν γιατρός , από ¨ιδεολογικές προκαταλήψεις¨.

Για όποιον επιθυμεί να συγχαρεί τον Μιχάλη Τσόκο για την προσφορά του ή να λάβει παραπέρα πληροφορίες υπάρχει μια φόρμα επιστολής προς το ¨Ιατροδικαστικό Ινστιτούτο¨ (Nehmen Sie mit Prof. Dr. med. Michael Tsokos Kontakt auf ) του Βερολίνου την οποία μπορεί να συμπληρώσει και να την αποστείλει ο κάθε ενδιαφερόμενος.

http://remed.charite.de/metas/kontakt/adresse/asdf-1/




Γεγονός είναι πάντως ότι σύμφωνα με τις αξονικές τομογραφίες που έγιναν στο σημερινό μακάβριο κουφάρι , από το οποίο λείπουν τα χέρια και τα πόδια της , ενώ το κεφάλι της έχει ¨αποκολληθεί¨ και μάλλον βρίσκεται επίσης , χωρίς σήμανση σαν κρανίο , σε ένα άλλο , αλλά άγνωστο σημείο των ¨αποθεμάτων¨ της κλινικής ¨charite¨ , προκύπτει ότι έχει μία ξεκάθαρη στένωση στην περιοχή της λεκάνης.

Είναι γνωστό ότι η Ρόζα ¨κούτσαινε ¨ ελαφρά , ακριβώς λόγω μίας στένωσης στην λεκάνη ( έπασχε από συμπτώματα παραμορφωτικής αρθρίτιδας που αποτελούσε και την αιτία για το διαφορετικό μήκος των ποδιών της ).

Επίσης η εξέταση της σωρού με ¨ενεργό άνθρακα 14¨ κατέδειξε πως η ηλικία της ανευρεθείσας σορού κυμαίνεται από 40 μέχρι 50 ετών.
Η Ρόζα Λ. την ημέρα της δολοφονίας της ήταν μόλις 47 ετών.

Προς τελική επιβεβαίωση αναζητείται η ευκαιρία να γίνει εξέταση με μέθοδο ¨DNA¨ . Για να γίνει αυτό όμως αναζητούν κάποια προσωπικά της κειμήλια.

Είναι γνωστό ότι η Ρόζα είχε ,το 1914 , ερωτική σχέση με τον αργότερα Γ.Γ. του Κ.Κ. Γερμανίας Paul Levy , στον οποίο είχε δώσει μια ¨μπούκλα¨ από τα μαλλιά της. Μέχρι το θάνατο του , το 1930, την είχε μέσα στο πορτοφόλι του. Ίσως οι απόγονοι της οικογενείας του , η οποία είχε μεταναστεύσει το 1938 στις Η.Π.Α. , να την έχουν.

Επίσης είναι γνωστό ότι η Ρόζα συντηρούσε ένα πολύτομο τετράδιο ¨βοτανολογικών σημειώσεων και παρατηρήσεων¨ ( Herbarium ) και ένα άγνωστο που έχει καταλήξει. Και αυτό το ντοκουμέντο θα βοηθούσε σε μια εξέταση ¨D.N.A. ¨.

Οι περισσότερες πληροφορίες και απόψεις ειδικών , όπως των ¨νόμιμων πολιτικών κληρονόμων¨ ( στελέχη του πρώην Κ.Κ. Γερμανίας ) συγκλίνουν στην άποψη ότι η ανακάλυψη είναι πραγματική .

Να σημειώσουμε την δήλωση ενός ¨πολιτικού κληρονόμου¨ της Ρόζας , του Διευθύνοντα Συμβούλου του εκδοτικού οίκου ¨DIEZ-VERLAG¨ , πρόκειται για τον επίσημο εκδοτικό οίκο του πρώην Κ.Κ-Ανατολικής Γερμανίας του οποίου οι συνεχιστές –απόγονοι διατηρούν όλα τα ¨πνευματικά δικαιώματα¨ των διαχρονικών εκδόσεων του μέχρι σήμερα ,

ο Jörn Schütrumpf σχολίασε το γεγονός την πιθανότητα μιας νέας ταφής – τελετής με την σωστή παρατήρηση :


¨Ein Staatsbegräbnis für Rosa Luxemburg wäre natürlich absurd.
Nein, es wäre Aufgabe der Linkspartei als der Nachfolgerin der KPD, die sie ja gegründet hatte. Es ist doch selbstverständlich, daß sie die Beerdigung übernimmt¨


¨
Η τέλεση μιας κρατικήςδημόσιας ταφής της Ρόζας Λούξεμπουργκ θα αποτελούσε ένα γελοίο-φαιδρό γεγονός. Όχι έτσι , είναι αυτονόητο ότι για την ταφή της αρμόδιο είναι το ¨Κόμμα της Αριστεράς¨ ( ¨DIE LINKE ¨ ) , πολιτικός κληρονόμος του ιστορικού Κ.Κ. Γερμανίας , το οποίο είχε ιδρύσει η ίδια η Ρόζα …¨

----------------------------------------------------------------------------------------------------
ΤΕΛΟΣ 1ου ΜΕΡΟΥΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ¨ΑΦΙΕΡΩΜΑ¨

Εικόνες:


post image

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ( ¨ΝΤΑΝΤΟΝ¨) ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ
==================================================



Ο Μπέρνστάϊν , ο Αλογοσκούφης , Παπαντωντονίου , ο Πάγκαλος , Χριστοδουλάκης , ο Γιώργος Πανδρέου και ¨Σοσιαλιστική Διεθνής του Ιμπεριαλισμού¨ , ο Μάνος , Ανδριανόπουλος , η Διαμαντοπούλου , Τσαβέλα , τα λοιπά ξόανα –επισκέπτες της ¨Λέσχης Μπίντενμπέργκ¨ και των διαφόρων ¨Ημερίδων¨ τύπου ¨Financial-Times” …ΚΑΙ Η ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ


Σταχυολογώ από διάφορα δημοσιεύματα :


Ρόζα Λούξεμπουργκ




Μεταρρύθμιση ή επανάσταση;


Στις αρχές του 20ου αιώνα δεν ήταν λίγοι - ακόμα και σοσιαλδημοκράτες, όπως ο Μπερνσταϊν - εκείνοι που πίστευαν ότι η θεωρία του Μαρξ για την κρίση του καπιταλισμού είναι ξεπερασμένη.

Η ιλιγγιώδης ανάπτυξη του κεφαλαίου στα τέλη του 19ου αιώνα, υποστήριζαν, θα μπορούσε να αμβλύνει σιγά -σιγά την εκμετάλλευση και τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα κράτη.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ, στο δίτομο «Η συσσώρευση του κεφαλαίου» πατώντας πάνω στο Μάρξ εξηγούσε πως η νέα τότε φάση του καπιταλισμού δεν είχε απαλλαγεί από τις κρίσεις και τους ανταγωνισμούς, αλλά αντίθετα τις είχε οξύνει σε διεθνές επίπεδο. Στο ίδιο στην ουσία συμπέρασμα καταλήγουν ο Λένιν στο βιβλίο «Ιμπεριαλισμός, το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού» και ο Μπουχάριν στο βιβλίο «Ιμπεριαλισμός και Παγκόσμια Οικονομία».


Επί δεκαετίες, οι Αλογοσκούφηδες αυτού του πλανήτη υποστηρίζουν ότι για την ακρίβεια, τη φτώχεια και όλα τα δεινά φταίνε οι «υψηλόμισθοι» και τα «ρετιρέ» και υλοποιούν προγράμματα με βασικό τους στόχο τη μείωση των μισθών, τη μείωση του κόστους εργασίας σαν βασική προϋπόθεση για την «οικονομική ανάπτυξη».

Στο βιβλίο «Μισθός, Τιμή Κέρδος», ο Μαρξ αναλύει ότι από τη μείωση των μισθών το μόνο που «αναπτύσσεται» είναι το κέρδος των καπιταλιστών. «Το ανώτατο όριο κέρδους αντιστοιχεί στο κατώτατο όριο μισθού» γράφει ο Μαρξ - και συνεχίζει: «Ο κεφαλαιοκράτης τείνει διαρκώς να μειώσει το μισθό στο φυσικό κατώτατο όριο και να επεκτείνει την εργάσιμη μέρα στο φυσικό ανώτατο όριο της, ενώ ο εργάτης ασκεί σταθερά πίεση στην αντίθετη κατεύθυνση. Η υπόθεση κρίνεται στο ζήτημα του συσχετισμού των δυνάμεων των δύο αντιμαχομένων».



140 χρόνια μετά, αυτά που περιγράφει ο Μαρξ εξακολουθούν να είναι πραγματικότητα για τους εργαζόμενους όλου του κόσμου. Τους νόμους που διέπουν τον καπιταλισμό, πώς καθορίζεται η αξία ενός προϊόντος, πώς καθορίζονται οι τιμές των προϊόντων, πώς παράγεται η υπεραξία, από πού βγαίνει το κέρδος είναι κάποια από τα βασικά ερωτήματα που απαντάει ο Μαρξ στο «Μισθός, τιμή κέρδος» - το ίδιο και η Ρόζα Λούξεμπουργκ στο βιβλίο «Τι είναι πολιτική οικονομία», που στηρίχτηκε στα μαθήματα πολιτικής οικονομίας που έδινε η μεγάλη αυτή επαναστάτρια.

Tο 1899 ο Eντουαρντ Mπέρνσταϊν, ένας από τους "επιφανείς" ηγέτες του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Kόμματος (SPD), είχε δημοσιεύσει μια σειρά άρθρων όπου υποστήριζε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο καπιταλισμός μετασχηματιζόταν σιγά-σιγά από μόνος του σε σοσιαλισμό.

Oι Aνώνυμες Eταιρείες με τις μετοχές και τα χρηματιστήρια είχαν ήδη αντικαταστήσει το παλιό, γνωστό αφεντικό στην κορυφή των μεγάλων επιχειρήσεων. Tα συνδικάτα, με τον αγώνα τους για τις αυξήσεις, περιόριζαν ολοένα και περισσότερο την εκμετάλλευση.

Kαι η δημοκρατία γινόταν ολοένα και πιο πραγματική και ουσιαστική.

Oσο για τις οικονομικές κρίσεις, ο Mαρξ είχε κάνει λάθος: ο "σύγχρονος" κόσμος είχε βρεί τρόπους να αποφεύγει τον "δεκαετή κύκλο της ύφεσης και της άνθησης" που είχε ταλανίσει τις προηγούμενες δεκαετίες.

Oι εργάτες δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα για να απαλλαγούν από τα δεινά του καπιταλισμού. Aρκεί να περιμένουν...


H ζωή της Pόζας είναι συνυφασμένη, από την αρχή μέχρι το τέλος, με την επανάσταση.

Γεννήθηκε το 1871 στην κατεχόμενη από τη Pωσία, Πολωνία. Oργανώθηκε, πολύ νέα, στην Proletariat, μια μικρή επανάστατική οργάνωση που "εξαρθρώθηκε" από την μυστική αστυνομία το 1886.

Για να αποφύγει την σύλληψη μετανάστευσε στη Γερμανία. Eκεί εντάχθηκε στο SPD -στο "καμάρι" της αριστεράς της εποχής.

Aντί να "παρακολουθήσει", όμως, την ηγεσία του κόμματος στην κατηφόρα της συμφιλίωσης με τον καπιταλισμό, η Pόζα στράφηκε με πάθος εναντίον της.

Tο 1899 πρωτοστάτησε στη μάχη ενάντια στις ρεφορμιστικές απόψεις του Mπέρνσταϊν με το βιβλίο της "Mεταρρύθμιση ή Eπανάσταση;"

Πίσω από την χρυσή επιφάνεια της μπελ επόκ, ήταν το κεντρικό σημείο της Pόζας, ο καπιταλισμός παραμένει ένα άδικο, τρελό και καταστροφικό σύστημα.

H ανθρωπότητα δεν θα πήγαινε από το καλό στο καλύτερο -όπως συμπέραινε, θαμπωμένος από τις "επιτυχίες" του καπιταλισμού ο Mπέρνσταϊν.

H άρχουσα τάξη θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια την ανθρωπότητα στο χάος, αν η εξουσία έμενε στα χέρια της. H μοναδική ελπίδα, έλεγε η Pόζα, είναι η επανάσταση.

Tο μέλλον του κόσμου βρίσκεται κυριολεκτικά στα χέρια των εργατών και των εργατριών που ξεσηκώνονται στην Pωσία, στην Πολωνία, στη Γερμανία.

Tο πραγματικό δίλημμα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα είναι ένα: "Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα".

Tα λόγια της αποδείχτηκαν προφητικά.

O Mαρξ περιέγραφε τον καπιταλισμό σαν ένα σύστημα που σπαράζεται μονίμως από τεράστιες αντιφάσεις: σύγκρουση ανάμεσα στα αφεντικά και τους εργάτες για την μοιρασιά της παραγωγής, ανταγωνισμός ανάμεσα στους καπιταλιστές για την μοιρασιά της αγοράς, αντίθεση ανάμεσα στον τρόπο που είναι οργανωμένη η παραγωγή (δηλαδή το σύστημα του κέρδους) και τις δυνατότητες που παρέχει η τεχνολογική εξέλιξη.

Oι αντιφάσεις αυτές, έλεγε ο Mαρξ, οξύνονται συνεχώς όσο γερνάει ο καπιταλισμός. H κυριαρχία της αστικής τάξης μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε εμπόδιο για την πρόοδο και την επιβίωση της κοινωνίας.

Tο ξέσπασμα της επανάστασης είναι αναπόφευκτο -όπως ήταν για όλες τις παλιότερες ταξικές κοινωνίες.


O Mπέρνσταϊν, αντίθετα, περιέγραφε την πορεία του καπιταλισμού με τα ακριβώς αντίθετα λόγια.

Oι αντιφάσεις του, έλεγε, ολοένα και αμβλύνονται. Kοιτάξτε την πορεία των τελευταίων χρόνων, έλεγε. Oι εργάτες έχουν κατακτήσει μοναδικά δικαιώματα -σύνταγμα, κοινοβούλιο, συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Oι οικονομικές κρίσεις ανήκουν στο παρελθόν, η ανεργία έχει καταπολεμηθεί και το βιοτικό επίπεδο των εργατών έχει βελτιωθεί. Σιγά-σιγά οι αλλαγές αυτές θα υποσκάψουν όλα τα προνόμια της άρχουσας τάξης.

O καπιταλισμός αυτοκαταργείται.

H Pόζα δεν αμφισβητούσε τις αλλαγές στον καπιταλισμό. H άμβλυνση, όμως, των αντιθέσεων βρισκόταν μόνο στο μυαλό του Mπέρνσταϊν.

Aυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία, έλεγε, δεν είναι αν η όξυνση αυτή έχει ή δεν έχει φτάσει ακόμα στο σημείο μιας καταστροφικής κρίσης, σαν τη Mεγάλη Yφεση του 1870, αλλά η μορφή που έχει πάρει αυτή η αντίφαση.

Tο μυστικό της "επιτυχίας" του καπιταλισμού στην αυγή του 20ου αιώνα ήταν ο ιμεριαλισμός, η εξάπλωση στις αποικίες που είχε δώσει μια απρόσμενη διέξοδο στα κέρδη και τις επενδύσεις των επιχειρήσεων.

Tο αποτέλεσμα, όμως, ήταν μακροπρόθεσμα ακόμα πιο καταστροφικό. Aντί να κοντράρονται τώρα ανταγωνιστικές επιχειρήσεις για την μοιρασιά της αγοράς, κοντράρονταν οι ίδιες οι Mεγάλες Δυνάμεις για την μοιρασιά του πλανήτη!

Tο 1914, λίγα χρόνια μετά τη δημοσίευση του βιβλίου της Pόζας αυτός ο ανταγωνισμός κατέληξε στον A'Παγκόσμιο Πόλεμο. Aντί για μια νέα Mεγάλη Yφεση οι αντιφάσεις του καπιταλισμού είχαν φέρει έναν Mεγάλο Πόλεμο.


Eξίσου απατηλή ήταν η εικόνα της σταδιακής κατάργησης της εκμετάλλευσης που ζωγράφιζε ο Mπέρνσταϊν, μέσα από τη συνδικαλιστική δράση. "Tα συνδικάτα", έγραφε η Pόζα, "δεν είναι παρά η οργανωμένη αντίσταση της εργατικής δύναμης ενάντια στις επιθέσεις του κέρδους".

Tα συνδικάτα προστατεύουν τους εργάτες από τον μεταξύ τους ανταγωνισμό -για αυτό τα σιχαίνοναι τόσο πολύ τα αφεντικά.

H αποστολή τους είναι να διαπραγματεύονται συλλογικά και όχι ατομικά τις τιμές στις οποίες οι εργάτες θα πουλάνε την εργατική τους δύναμη, το "ενοίκιο" δηλαδή το οποίο θα καταβάλουν οι εργοδότες για να έχουν το δικαίωμα να βάζουν τους εργάτες να παράγουν.

Aλλά αυτό, όσο σημαντικό και αν είναι, δεν έχει καμμιά σχέση με της καταργήση της "μισθωτής δουλιάς". Oσο και να ανέβουν τα μεροκάματα το αφεντικό θα συνεχίζει να είναι αυτό που θα αποφασίζει αν οι εργάτες θα φτιάχνουν βόμβες ή παιχνίδια, αν θα ταϊζουν τις αγελάδες με χόρτο ή με κρεατάλευρα, αν θα παράγουν για φάρμακα για να σώσουν την Aφρική από το AIDS ή για να στραγγαλίσουν τους ανταγωνιστές τους.

Aκόμα χειρότερα, έλεγε η Pόζα, η δουλιά των συνδικάτων θυμίζει το αέναο μαρτύριο του Σισύφου, που μόλις κατάφερνε να ανεβάσει τον βράχο στην κορυφή του λόφου, τον έβλεπε να κατρακυλάει και πάλι κάτω. Oι επιτυχίες των συνδικάτων υπονομεύονται συνεχώς από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας.

Oι εργάτες κερδίζουν αυξήσεις, μόνο και μόνο για να δουν ξανά τα επίπεδα της εκμετάλλευσης να μεγαλώνουν, καθώς πολλαπλασιάζεται ο ρυθμός των προϊόντων που παράγουν. H συνδικαλιστική δράση, από μόνη της, δεν μπορεί να φέρει την απελευθέρωση της εργατικής τάξης.


Oύτε στους "θεσμούς της δημοκρατίας" μπορούν να στηρίζονται οι εργάτες, έλεγε η Pόζα. Για τον Mπέρνσταϊν, όπως και για εκατοντάδες "σοσιαλιστές" μετά από αυτόν, οι πιο σημαντικές μάχες παίζονταν στο κοινοβούλιο. Tο κοινοβούλιο δεν ψηφίζει τους νόμους, λένε;

Tο κοινοβούλιο δεν εγκρίνει το σύνταγμα; Tο κοινοβούλιο δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση; Για αυτό, το πιο δυνατό όπλο που έχουν στα χέρια τους οι εργάτες, λένε ακόμα και σήμερα οι οπαδοί του "ειρηνικού δρόμου", είναι η ψήφος.


Aπό την εποχή του Mπέρνσταϊν δεκάδες "σοσιαλιστικά",
"σοσιαλδημοκρατικά" ή "εργατικά κόμματα" έχουν κερδίσει την πλειοψηφία στις εκλογές σε πολλές και διαφορετικές χώρες του πλανήτη.

O καπιταλισμός, όμως, πουθενά δεν καταργήθηκε. O Mπέρνσταϊν ξεχνάει, έλεγε η Pόζα, ότι η εξουσία των καπιταλιστών δεν στηρίζεται στον έλεγχο του κοινοβουλίου, αλλά στον έλεγχο της οικονομίας.

H εμπειρία έχει επιβεβαιώσει απόλυτα τα λόγια της.

Tο "πραγματικό επιτελείο" των καπιταλιστών βρίσκεται στα γραφεία των τραπεζών, στα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων επιχειρήσεων, στις αίθουσες συνεδριάσεων των τραπεζών. Kαμμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό το επιτελείο -όσες έδρες και να έχει στη βουλή.

Oι βιομήχανοι μπορούν να κατέβουν σε "επενδυτική αποχή" αν δεν μείνουν ικανοποιημένοι από τα μέτρα της κυβέρνησης.

Oι τραπεζίτες μπορούν να αρνηθούν να χρηματοδοτήσουν το δημόσιο έλλειμμα.

Oι επιχειρηματίες να στείλουν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό.

Oi εφοπλιστές να αλλάξουν σημαία στα πλοία τους.

Kαι αν μια κυβέρνηση τους "παραμπεί στη μύτη" δεν δυσκολεύονται να εξαγοράσουν μερικούς στρατηγούς ή συνταγματάρχες και να την αλλάξουν, με πραξικόπημα -όπως έκαναν στη Xιλή το 1973.

Oι εκλογές μπορούν να αλλάξουν τους συσχετισμούς στο κοινοβούλιο, ακόμα και να φέρουν ένα σοσιαλιστικό κόμμα στην εξουσία.

Aλλά κανένας δεν ψηφίζει τη σύνθεση των διοικητικών συμβούλιων των επιχειρήσεων. Tο "πραγματικό επιτελείο" των καπιταλιστών κατέχει την εξουσία "κληρονομικώ δικαίω", όπως κατείχαν την εξουσία οι ευγενείς την εποχή της φεουδαρχίας.

Oσο δεν πέφτει αυτή η Bαστίλη όλες μας οι νίκες, όχι μόνο οι συνδικαλιστικές, θα θυμίζουν την πέτρα του Σισύφου. Kαι οι Bαστίλες δεν πέφτουν με εκλογές. Πέφτουν με επαναστάσεις.

----------------------------------------------------------------------------------



Η ¨ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ¨ ΡΟΖΑ

Το ποια θα έπρεπε να είναι η στάση του επαναστατικού κινήματος απέναντι στα εθνικά κινήματα, η Λούξεμπουργκ το απάντησε με απόλυτο τρόπο.

Εξειδικεύοντας τη θεώρησή της, με αφορμή το Πολωνικό Ζήτημα αντιτάχθηκε πλήρως -παρ’ ότι Πολωνή και η ίδια- στις προσπάθειες των Πολωνών να προτάξουν τα εθνικά αιτήματα της απελευθέρωσης από το ρωσικό ζυγό.

Με επιχείρημα ότι το εθνικό κίνημα υπονομεύει το ταξικό και δημιουργεί διχόνοια στους κόλπους της εργατικής τάξης.



Μόνο στην περίπτωση του Ανατολικού Ζητήματος η Λούξεμπουργκ θεώρησε ότι τα εθνικά κινήματα των χριστιανικών λαών ταυτίζονται και εκφράζουν το ταξικό κίνημα. Γι αυτό και κάλεσε το επαναστατικό κίνημα να συνδράμει τον αγώνα τους και να αγωνιστεί για τη διάλυση της απολυταρχικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της “Τουρκίας” όπως την αποκαλεί.


Την ενδιαφέρουσα άποψη της Ρόζας για τα κινήματα των Λαών της Ανατολής ενάντια στον αναχρονιστικό Τουρκικό-Οθωμανικό ζυγό , σχετική διαφοροποίηση από κάποιες πρόϋμες θέσεις του Κ. Μάρξ και Φρ. Ένγκελς ( 1859-1880 ) ενάντια στους ¨καθυστερημένους έλληνες ληστές¨ , όπως τις παρουσίασε ο Κονδύλης στο γνωστό του βιβλίο , μπορούμε να την διαβάσουμε στο :

http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/05/13/13-5-2007/



Παραθέτω – προσθέτω , μεταφράζω , επίσης ένα ενδιαφέρον σχετικό απόσπασμα από το έργο της Ρόζας Λούξεμπουργκ ¨Η Κρίση στην Σοσιαλδημοκρατία¨ ( 1916 ) . Πρόκειται για το έργο από το οποίο ο Γ. Παπανδρέου άντλησε ΜΟΝΟ την ρήση ¨Σοσιαλισμός η Βαρβαρότητα¨ , χωρίς να προσέξει ότι επρόκειτο για μια επίκληση –επανάληψη από έργο του Φρ. Ένγκελς , ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΡΟΖΑΣ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ …

Ποτέ δεν όμως αργά να διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο και να εξάγει τα σωστά συμπεράσματα…

==========================================================

Στο έργο της ¨Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ¨ ( 1916 ) η Rosa Luxemburg αναλύει , το 1916, τους λόγους και τις αιτίες για τους οποίους η Γερμανία , οι τράπεζες και η βιομηχανία της , ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να προσεταιριστούν και να ελέγξουν την Τουρκία


ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ

Τουρκία και Γερμανικές σφαίρες επιρροής


Στο έργο της ¨Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ¨ ( 1916 ) η Rosa Luxemburg αναλύει , το 1916, τους λόγους και τις αιτίες για τους οποίους η Γερμανία , οι τράπεζες και η βιομηχανία της , ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να προσεταιριστούν και να ελέγξουν την Τουρκία

====================================================
Απόσπασμα :
Μετάφραση και σχόλια – υποσημειώσεις : ¨Νταντόν¨




Σε κύριο πεδίο δράσης του Γερμανικού ιμπεριαλισμού έχει εξελιχθεί η Τουρκία , με βασικό βηματοδότη την Γερμανική Τράπεζα ( Deutsche Bank ) και τις τεράστιες επιχειρήσεις της , που αποτελούν το επίκεντρο της ¨Γερμανικής Στρατηγικής και Πολιτικής – Για την Μέση- Ανατολή ¨ ( Deutsche Orientpolitik ) .

Το 1888 το Γερμανικό κεφάλαιο αναλαμβάνει δράση εξασφαλίζοντας από τον Αμντούλ Χαμίντ την άδεια λειτουργίας ( εκμετάλλευσης ) της οδικής αρτηρίας που είχαν κατασκευάσει οι Εγγλέζοι , όπως και την κατασκευή νέας προέκτασης από το Ismid μέχρι την Angora ( με παρακαμπτηρίους οδούς προς το Skutari, Brussa, Konia και το Kaizarile ).



Το 1899 η ¨Γερμανική Τράπεζα¨ πέτυχε να εξασφαλίσει την άδεια για την κατασκευή και την εκμετάλλευση ( Σ.Σ..-Μεταφραστή : σήμερα το λένε αυτό ¨ΣΔΙΤ¨ ΔΗΛΑΔΗ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ - ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΚΑΙ ¨ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ¨ ΕΡΓΩΝ ΜΕ ¨ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ¨ ! – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΗΜΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ … ) ενός λιμανιού και των συμπληρωματικών εγκαταστάσεων στο ¨Χαϊντάρ Πασά ¨ , παράλληλα με την άδεια για τον απόλυτο έλεγχο ( εκμετάλλευση ) του εμπορίου και του τελωνείου στο συγκεκριμένο λιμάνι.

Το 1901 η Τουρκική κυβέρνηση παραχώρησε στην ¨Γερμανική Τράπεζα¨ ( Σ.Σ.-Μεταφραστή : Τι ¨Deutsche Bank ¨ τι ¨ Deutschland¨ , τι ¨Siemens¨ -τι ¨Deutschland¨ ;;; ) την άδεια για κατασκευή της ¨Σιδηροδρομικής σύνδεσης Βαγδάτης –Περσικού Κόλπου ¨ ( Σ.Σ.- Μεταφραστή : Από τότε έχουμε τη συμπλήρωση του ¨Γερμανικής Ώθησης Προς Ανατολάς¨ - DEUTSCHER DRANG NACH OSTEN – και σε ¨Γερμανική Ώθηση Προς την Νότιο-Ανατολική Ευρώπη και Μέση-Ανατολή ¨ - DEUTSCHER DRANG NACH SUED-OSTEN ).

Το 1907 παραχωρήθηκε η άδεια για την αποξήρανση της λίμνης ¨ Karaviran ¨ και την υδροδότηση της λεκάνης στην περιοχή Konia.

Η άλλη , η αντίθετη όψη των παραπάνω ¨ειρηνικών πολιτιστικών έργων¨ είναι ( σ.σ. ήταν ) η ¨ειρηνική¨ - πλήρης καταστροφή της Μικρό-Ασιατικής αγροτιάς.

Την διεκπεραίωση των απαιτούμενων τεράστιων εξόδων για την ολοκλήρωση των έργων αυτών ανέλαβε η ¨Γερμανική Τράπεζα¨ με ένα εκτεταμένο σχέδιο δανεισμού το οποίο μετέτρεψε το Τουρκικό κράτος σε αιώνιο οφειλέτη των κυρίων ¨
Siemens, Gwinner, Helfferich κ.α ¨ , ακριβώς όπως συνέβαινε να είναι στο παρελθόν απέναντι στο Αγγλικό , Γαλλικό και Αυστριακό κεφάλαιο.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ

Ο οφειλέτης ( ο Τουρκικός κρατικός μηχανισμός ) δεν έπρεπε μόνο να αντλεί τεράστια χρηματικά ποσά από το ¨Δημόσιο Ταμείο¨ για να εξυπηρετήσει τους ΤΟΚΟΥΣ των δανείων , αλλά και για πληρώνει ¨εγγυήσεις¨ για την εξασφάλιση ¨μίνιμουμ¨ κερδών ( ¨εσόδων¨ ) για τους κατασκευαστές –διαχειριστές των έργων ( ¨επενδυτές¨) … ( Σημείωση Συντάκτη –Μεταφραστή : ¨Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά …Αττική Οδός , Αεροδρόμιο Σπάτων …και άλλες Νέο-Ιμπεριαλιστικές ¨Συμπράξεις Δημόσιου-Ιδιωτικού –Ευρώ-Ενωσιακού Τομέα ¨ ) .

Η εγκατάσταση και εξόφληση των πιο σύγχρονων τεχνολογικά Μέσων Συγκοινωνίας φορτώνεται στις πλάτες μιας καθυστερημένης αγροτικής οικονομίας που λειτουργεί εν μέρει πάνω στις αρχές της ¨φυσικής οικονομίας¨.

Και βέβαια πάνω στο έδαφος μιας άγονης οικονομίας , που βιώνει , εδώ και αιώνες , το ξεζούμισμα της Ανατολικής Δεσποτείας και δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα ελάχιστα για την επιβίωση της αγροτιάς , πέρα από τις ελάχιστες κρατικές δαπάνες , δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν τα αναγκαία έργα δημιουργίας συγκοινωνιακών δικτύων και να εξασφαλιστούν κέρδη για τις Εταιρείες Σιδηροδρόμων.

Το Εμπόριο και οι Δημόσιες Συγκοινωνίες βρίσκονται σε μεγάλη καθυστέρηση ( σε κατάσταση ¨υπό-ανάπτυξης¨ ) και μπορούν να αναπτυχθούν μόνο με μικρά βήματα , βραδύς ρυθμούς. Γεγονός που οφείλετε στις ιδιαίτερες οικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες της χώρας ( σ.σ. της Τουρκίας ).

Αυτό το ¨καινό¨ που λείπει ( σ.σ. –μεταφραστή : στον Τουρκικό κοινωνικό-οικονομικό σχηματισμό ) για την παραγωγή- δημιουργία του απαραίτητου Καπιταλιστικού κέρδους το ¨αναπληρώνει¨ - συμπληρώνει το Τουρκικό κράτος με την μορφή της ¨χορηγίας¨ - επιδότησης που ονομάζετε : ¨Εγγύηση Χιλιομετρικών Αποστάσεων Για τις Εταιρείες Σιδηροδρόμων ¨ …

Με την μέθοδο αυτή η Τουρκική κυβέρνηση ¨χορήγησε¨ , κατέβαλε στις Εταιρείες Σιδηροδρόμων από το 1893 μέχρι το 1910 για την σιδηροδρομική γραμμή μέχρι την ¨Angora¨ και για την σιδηροδρομική διαδρομή ¨Eski–Schehir–Konia¨ περίπου 90 εκατομμύρια Γαλλικά φράνκα …

Αυτό είναι ο εσωτερικός μηχανισμός της ¨Οικονομικής Αναγέννησης της Τουρκίας¨ με τα ¨Έργα Εκπολιτισμού¨ του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου.

ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΠΟΜΥΖΗΣΗΣ

Οι συγκεκριμένες ¨επιχειρησιακές δραστηριότητες¨ , οι πρακτικές αυτές , στοχεύουν και έχουν δύο ειδών αποτελέσματα.

Από τη μία μεριά οι Αγρότες της Μικράς-Ασίας γίνονται αντικείμενο ενός πολύ καλά οργανωμένου σχεδίου εκμετάλλευσης και απομύζησης για το συμφέρον και την ¨ευόδωση¨ του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου , στην συγκεκριμένη περίπτωση του Γερμανικού τραπεζιτικού και βιομηχανικού κεφαλαίου.

Συνεπώς η Γερμανία επεκτείνει τις οικονομικές σφαίρες επιρροής στην Τουρκία και κατά προέκταση της παρέχει και την απαιτούμενη ¨πολιτική της προστασία¨.


Παράλληλα , από την άλλη πλευρά , η Τουρκική κυβέρνηση , η οποία αποτελεί τον αναγκαίο μηχανισμό απομύζησης για την εκμετάλλευση της Αγροτιάς , μετατρέπεται σε ένα πειθήνιο , υποτακτικό ( Vassal ) όργανο της Γερμανικής εξωτερικής πολιτικής.


Ήδη στο παρελθόν η οικονομία της Τουρκίας , η τελωνειακή , η φορολογική της πολιτική και οι δημόσιες δαπάνες της είχαν τεθεί κάτω από τον έλεγχο του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου . Με την νέα Γερμανική επιρροή προστίθεται επίσημα και η στρατιωτική της οργάνωση…

Καθήκον είναι λοιπόν για τον Γερμανικό ιμπεριαλισμό να εξασφαλίσει την παραπέρα ύπαρξη και ¨συνοχή¨ του εξυπηρετικού μηχανισμού , του ¨Ανεξάρτητο Τουρκικού Κράτους¨ , τουλάχιστον για τόσο χρονικό διάστημα μέχρι να τον καταβροχθίσει ¨εκ των έσω ¨ το Γερμανικό κεφάλαιο , όπως συνέβη παλαιότερα με την Αίγυπτο από τους Άγγλους και πρόσφατα με το Μαρόκο από τους Γάλλους , ώστε τελικά να πέσει σαν ¨ώριμο φρούτο¨ στις αγκάλες της Γερμανίας.

Όπως λέει και ένας γνωστός εκφραστής του Γερμανικού ιμπεριαλισμού , ο Paul Rohrbach , :

¨Είναι στην φύση των πραγμάτων , η Τουρκία , η οποία περιβάλλεται από όλες τις πλευρές από εποφθαλμιούντες γείτονες , να βρει το στήριγμα της σε μία δύναμη , η οποία δεν έχει εδαφικές βλέψεις και συμφέροντα στην Ανατολή.

Και η δύναμη αυτή είναι η Γερμανία¨

Απόσπασμα από το έργο : Ρόζα Λούξεμπουργκ – Η κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας ( “Juniusbroschuere” ) . Δημοσιευμένο στο
Rosa Luxemburg: Die Krise der Sozialdemokratie (Juniusbroschüre). In: Rosa Luxemburg, Werke Bd. 4, Berlin 1974, Seite 83–86
Μετάφραση – αναδημοσίευση από :
http://www.jungewelt.de/2005/09-24/031.php
------------------------------------------------------------------------------------------


¨Νταντόν – Says¨


ΠΑΡΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΠΑΛΙΑΤΖΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΖΕΙ…


Υπάρχουν και πολύ χειρότερα…από την δήλωση του Γ. Παπανδρέου για…¨καπιταλισμό χωρίς βαρβαρότητα…¨

Πέρσι τον Ιούλιο στο Βερολίνο, η Φάνη Πάλλη Πετραλιά τίμησε τη Λούξεμπουργκ. Η ανταπόκριση έλεγε:

“Τρίτη 31 Ιουλίου 2007 ΑΠΟΣΤΟΛΗ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ITB 2007:

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, η υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, κυρία Φάνη Πάλλη-Πετραλιά απέτισε χτες φόρο τιμής στη Ρόζα Λούξεμπουργκ, καταθέτοντας τρία κόκκινα τριαντάφυλλα στο μνημείο, που βρίσκεται κοντά στο σημείο που ανασύρθηκε το πτώμα της από τον ποταμό Σπρέε.

Η κυρία Πετραλιά δήλωσε τα εξής:

«Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας αισθάνομαι ότι είναι για μένα μια ευτυχής συγκυρία που βρέθηκα εδώ στο Βερολίνο, και μπορώ να επισκεφτώ για να αποτείνω φόρο τιμής στην μνήμη της Ρόζας Λούξεμπουργκ.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ υπήρξε η πρωταγωνίστρια στους αγώνες για την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Υπήρξε σύμβολο για την κοινωνική και οικονομική ισότητα των γυναικών, για τη συμμετοχή τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στην πολιτική ζωή. `

Ανοιξε δρόμους, λεωφόρους. Πιστεύω ότι η ισότητα δεν βρίσκεται στους νόμους και στα χαρτιά. Την ισότητα τη βιώνει κανείς στην καθημερινή ζωή. Οι αγώνες της Λούξεμπουργκ οδήγησαν σήμερα τις προηγμένες κοινωνίες σε μια κοινή πορεία ανδρών και γυναικών, όπου ο καθένας προσφέρει την ιδιαιτερότητα του φύλου του. Ιδιαιτερότητες οι οποίες δεν ξεχωρίζουν τα φύλα αλλά τα συμπληρώνουν.

Η ισοτιμία και η ισότητα καθορίζουν την δημοκρατικότητα μιας κοινωνίας και του δείκτη του πολιτισμού της».
Μ-π

http://politikoblog.gr/2008/03/30/liapis-connected-with-mpelogiannis/

Μια αναγκαία παρατήρηση :

Δεν διαφωνούμε με το δικαίωμα του Γ. Παπανδρέου ή της κ. Φ. Πετραλιά να αναφέρονται στην Ρόζα Λούξεμπουργκ ή σε όποιονδίποτε άλλο επαναστάτη επιθυμούν . Αντίθετα από δογματικά και ¨φανατικά¨ σκεπτόμενους , δεν πιστεύουμε ότι υπάρχουν ¨αποκλειστικοί κληρονόμοι – μεσεγγυούχοι και διαχειριστές της επαναστατικής κληρονομιάς…¨

Όμως ¨να το συζητήσουμε το θέμα ¨ .

Τι καταλαβαίνεται από το έργο της Ρόζας ;

Τι είναι σοσιαλισμός ; Τι είναι Ελευθερία ; Γιατί τους θυμηθήκατε ( τους επαναστάτες και τον ίδιο τον Κάρολο Μάρξ ) τώρα; Συμβαίνει κάτι το ιδιαίτερο ;

Τι λέτε για το ¨όλο έργο τους , μέχρι που το αποδέχεστε;


Μία πρόσθετη παρατήρηση κ. Παπανδρέου : Ο ¨Φρίντριχ Έμπερτ ήταν ο τότε Σοσισαλδημοκράτης πρωθυπουργός της Γερμανίας και ο Σοσιαλδημοκράτης Νόσκε που ¨έδωσε το ελεύθερο¨ να εκτελεστούν ο Λίμπκνεχτ και Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν υπουργός άμυνας.

Το Ίδρυμα του ΠΑΣΟΚ που φέρει το όνομα του πατέρα σας ( ο οποίος δεν έχει καθόλου , μα καθόλου , καλή σχέση με την Γερμανική Σοσιαλδημοκρατία ) έχει επίσημο συνεργάτη και χορηγό ( μην πούμε και πρότυπο , όπως θα ήταν το σωστό ) το Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Ίδρυμα ¨ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΕΜΠΕΡΤ¨ , το οποίο το έχουν καταγγείλει πάρα πολλές φορές στην Αφρική και την Νότια Αμερική για ανάμειξη στα εσωτερικά των χωρών τους . Για υποκίνηση δεξιών-αντιδραστικών αποσχιστικών κινημάτων , γενικά σαν ¨προπαγανδιστικό φορέα¨ του Γερμναικού ΥΠΕΞ …

Πως τα εξηγείται αυτές τις αντινομίες ;

Μήπως έχει δίκιο ο στοίχος και το τραγούδι του Δ. Σαββόπουλου :


“παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα, απ' το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα”


Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;

τώρα κοκορεύεσαι απάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.

Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή

Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει

κι ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται κι η γραφειοκρατία.

Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί

θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------






ΕΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΡΟΖΑΣ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ - ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟ-ΝΑΖΙ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ …

Ήταν ένα παλαιό ¨λαϊκό¨ μιλαταριστικό τραγούδι με το οποίο υμνούσαν την Γερμανική πατρίδα και τον Κάιζερ . Μετά την δολοφονία της Ρόζας το μελοποίησαν οι Bertold Brecht και Hans Eisler το 1920 και έγινε από τότε ένας ¨επαναστατικός θούριος¨ για το Γερμανικό σοσιαλιστικό και κομμουνιστικό κίνημα.

Το μεταφράζω και το παρουσιάζω , ίσως για πρώτη φορά στα ελληνικά :


1. Auf, auf zum Kampf, zum Kampf!
Zum Kampf sind wir geboren.
Auf, auf zum Kampf, zum Kampf sind wir bereit!
Dem Karl Liebknecht, dem haben wir's geschworen,
Der Rosa Luxemburg reichen wir die Hand.

Εμπρός – εμπρός στον Αγώνα !
( άουφ – άουφ τσούμ κάμπφ )

Για τον Αγώνα γεννηθήκαμε .
( τσούμ κάμπφ σίντ βίρ γκεμπόρεν )

Εμπρός – εμπρός στον Αγώνα , για τον αγώνα είμαστε έτοιμοι !
( άουφ – άουφ τσούμ κάμπφ - τσούμ κάμπφ σίντ βιρ μπεράϊτ )


Το έχουμε ορκιστεί στον Κάρλ Λήπκνεχτ ,
( ντέμ κάρλ λήμπκνεχτ – ντεμ χάμπεν βίρ γκεσβόρεν )

Την Ρόζα Λούξεμπουργκ την χαιρετάμε ,
( ντέρ ρόζα λόυξεμπουργκ ράϊχεν βίρ ντι χάντ )


2. Wir fürchten nicht, ja nicht
Den Donner der Kanonen!
Wir fürchten nicht, ja nicht die Noskepolizei
Den Karl Liebknecht, den haben wir verloren,
Die Rosa Luxemburg fiel durch Mörderhand.

Τίποτα – μα τίποτα δεν μας φοβίζει
( βίρ φίρχτεν νίχτ – για νίχτ )

Ούτε οι βροντές των κανονιών
( ντεν ντόνερ ντερ κανόνεν






3. Es steht ein Mann, ein Mann

Εδώ στέκεται όρθιος ένας άνδρας
( ές στέτ αϊν μάν – άιν μάν )

So fest wie eine Eiche

Σαν την βελανιδιά ριζωμένος
( σο φέστ βι άϊνε άϊχε )
Er hat gewiß, gewiß schon manchen Sturm erlebt.

Ενάντια σε θύελλες πολλές
( ερ χάτ γκεβίς – γκεβίς σον μάνχεν στούρμ ερλέμπτ )

Vielleicht ist er schon morgen eine Leiche,

Αύριο ίσως να βρεθεί νεκρός
( φιλάϊχτ ιστ ερ μόργκεν άϊνε λάϊχε )
Wie es so vielen Freiheitskämpfern geht.

Όπως συμβαίνει σε πολλούς Αγωνιστές της Ελευθερίας
( βι ες σο φίλεν φραϊχάϊτσκέμφερν γκέτ )

4. Auf, auf zum Kampf, zum Kampf!

Εμπρόςεμπρός στον Αγώνα !
(
άουφ- άουφ τσουμ κάμπφ )

Zum Kampf sind wir geboren.

Για τον Αγώνα γεννηθήκαμε .
(
τσούμ κάμπφ σίντ βιρ γκεμπόρεν )

Auf, auf zum Kampf, zum Kampf sind wir bereit!

Εμπρός , εμπρός για τον Αγώνα είμαστε έτοιμοι !
(
άουφάουφ τσουμ κάμπφ σίντ βιρ μπεράϊτ )

Dem Karl Liebknecht, dem haben wir's geschworen,
Έχουμε ορκιστεί στον Κάρλ Λήμπκνεχτ
(
ντέμ κάρλ λήμπκνεχτντεμ χάμπεν βιρ γκεσβόρεν )

Der Rosa Luxemburg reichen wir die Hand.

Της Ρόζα Λούξεμπουργκ σφίγγουμε το χέρι !
( ντερ ρόζα λούξεμπουργκ ράϊχεν βιρ ντι χάντ )


Εδώ η μουσική ( μόνο ηχητικά ) του απόδοση από τον γνωστό ερμηνευτή τραγουδιών του Γερμανικού εργατικού κινήματος ¨Hannes + Wade ¨ :

http://www.last.fm/music/Hannes+Wader/Hannes+Wader+singt+Arbeiterlieder/Auf%2C+auf+zum+Kampf

Μία άλλη ¨πιο νεανική-πιο ρόκ¨ ερμηνεία με ενδιαφέρουσες όμως εικόνες από την Ρόζα και την ιστορία του Γερμανικού εργατικού κινήματος ( βίντεο ) μπορούμε να την ακούσουμε και να την δούμε εδώ :

http://www.youtube.com/watch?v=T2MQEs-IypU&feature=related

Και εδώ η Ναζιστική τυμβωρυχία :

http://www.youtube.com/watch?v=OG8-YV0KGIg
( ¨μόνο ηχητικό¨ )

http://www.youtube.com/watch?v=OSP560mPwhY
( Βίντεο με μετάφραση στα αγγλικά των επαίσχυντων στοίχων )


Το ¨εμπρός-εμπρός στον αγώνα , το ορκιστήκαμε στον Κάρλ Λίμπκνεχτ – χαιρετάμε την Ρόζα Λούξεμπουργκ¨ μετατρέπετε , πάνω στο ίδιο μουσικό μοτίβο , σε ¨εμπρός-εμπρός στον αγώνα για την Γερμανική πατρίδα – το έχουμε ορκιστεί στον Αδόλφο Χίτλερ…¨ !!!


Μία άλλη φασιστική παραλλαγή είχαμε στο ¨Yootube¨ πριν ένα χρόνο , η οποία ευτυχώς κατεβάστηκε , όπου βλέπαμε ζωντανές εικόνες από την έφοδο των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στην Κρήτη κάτω από την μουσική υπόκρουση ¨εμπρός στον αγώνα – το ορκιστήκαμε στον Αδόλφο…¨ !


Πάντως ο ύμνος στην Ρόζα και τον Κάρλ Λίμπκνεχτ παραμένει ένα ζωντανό στοιχείο της ιστορίας και της ¨επαναστατική ποίησης¨ και για όποιον , συνθέτη και μη , θέλει να το μελοποιήσει με ελληνικούς στοίχους οι ¨μουσικές νότες¨ βρίσκονται εδώ :

http://www.kommunisten.ch/files/auf__auf_zum_kampf.pdf



ΕΡΓΑΤΕΣ – ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΔΡΑΞΤΕ ΤΑ ΟΠΛΑ …


Ένα άλλο τραγούδι της μεγάλης εποχής του ¨Σπάρτακου¨ και της Ρόζας το οποίο ακούγεται στις ετήσιες εκδηλώσεις και πορείες στην μνήμη τους είναι το παρακάτω .

Το προσθέτω , ίσως επίσης σε μια πρώτη ελεύθερη μετάφραση απο τα γερμανικά στα ελληνικά :
http://www.youtube.com/watch?v=WH6Ajowgg4U

( Στο βίντεο ο στοίχος ακούγεται στα γερμανικά και αναγράφεται σε υπότιτλους στα αγγλικά , με πολλές εικόνες από την σοβιετική επανάσταση και το επαναστατικό εργατικό κίνημα του 1917-1920 )



ΕΡΓΑΤΕΣ – ΑΓΡΟΤΕΣ … ΑΔΡΑΞΤΕ ΤΑ ΟΠΛΑ !
Στίχοι Έριχ Βάϊνερτ - Έρνστ Μπούς ( Ernst Busch )
Μετάφραση : ¨Νταντόν¨



Μουσική σύνθεση : Χάνς Αϊσλερ ( Hans Eisler )


Μία μυστική υποβόσκουσα πορεία…
------------------------------------------

Ένας ψίθυρος πλανάται πάνω από την ανθρωπότητα , στον κόσμο όλο ,

Εργάτη , δεν τον ακούς ;

Είναι οι φωνές των Υπουργών Πολέμου ,

Εργάτη , δεν τις ακούς ;

Ψιθυρίζουν - συνομιλούν οι ιδιοκτήτες - παραγωγοί του Λιθάνθρακα και του Χάλυβα ,

Ψιθυρίζουν οι ιδιοκτήτες – εργολάβοι της Χημικής Βιομηχανίας ,

Ένας ψίθυρος ακούγεται , διαδίδεται από όλες τις γωνιές του κόσμου , από όλες τις Ηπείρους ,

Επιστράτευση – κινητοποίηση ενάντια στην Σοβιετική Ένωση !


Εργάτες – Αγρότες , αδράξτε τα όπλα , πάρτε τα όπλα στα χέρια σας !

Συντρίψτε τις φασιστικές συμμορίες , πυρπολήστε όλες τις καρδιές.

Φυτέψτε , μπήξτε βαθιά τα λάβαρα της Εργασίας σε κάθε Αγρόκτημα , σε κάθε Εργοστάσιο! ,

Μόνο τότε θα αναπηδήσει μέσα από τα συντρίμμια του Παλαιού Κόσμου , η Παγκόσμια Σοσιαλιστική Δημοκρατία !

Εργάτη , συγκεντρώσου και άκου , το πώς προχωρούν μέσα στα πεδία των μαχών , ουρλιάζοντας υπέρ του ¨ Έθνους και της Φυλής¨ !

Είναι ο Πόλεμος των Αρχόντων του Κόσμου ενάντια στην Εργατική Τάξη ,

Η Επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης είναι η προσπάθεια να σφηνώσουν βαθιά το στιλέτο στην Καρδιά της Επανάστασης ,

Και ο Πόλεμος που διαπερνά , εκτείνεται , σε όλες τις χώρες , είναι ένας Πόλεμος ενάντια σε εσένα, στην ίδια σου την ύπαρξη , Εργάτη , Προλετάριε !

Ρεφρέν :

ARBEITER – BAUERN ERGREIFT DIE GEWEHREN…

ΕργάτεςΑγρότες αδράξτε τα όπλα !
===========================

Arbeiter, Bauern ...
Text: Erich Weinert / Ernst Busch; Musik: Hanns Eisler


DER HEIMLICHE AUFMARSCH

Es geht durch die Welt ein Geflüster,
Arbeiter, hörst du es nicht?
Das sind die Stimmen der Kriegsminister,
Arbeiter, hörst du sie nicht?
Es flüstern die Kohle- und Stahlproduzenten.
Es flüstert die chemische Kriegsproduktion.
Es flüstert von allen Kontinenten
Mobilmachung gegen die Sowjetunion!

Arbeiter, Bauern, nehmt die Gewehre
nehmt die Gewehre zur Hand!
Zerschlagt die faschistischen Räuberheere,
setzt alle Herzen in Brand.
Pflanzt eure roten Banner der Arbeit
Auf jeden Acker, auf jede Fabrik!
Dann steigt aus den Trümmern der alten Gesellschaft
die sozialistische Weltrepublik!

Arbeiter, horch, sie ziehen ins Feld
und schrein "Für Nation und Rasse!"
Das ist der Krieg - der Herrscher der Welt
gegen die Arbeiterklasse;
denn der Angriff gegen die Sowjetunion
ist der Stoß ins Herz der Revolution,
und der Krieg, der jetzt durch die Länder geht,
ist der Krieg gegen dich, Prolet!

Arbeiter, Bauern ...




Text: Erich Weinert
Musik: Hanns Eisler

http://www.doryforos.org/syzitiseis/viewtopic.php?t=219&highlight=


------------------------------------------------------------------------------


ΚΑΙ ΜΙΑ ¨ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ¨ ΣΤΗΝ ΡΟΖΑ

http://www.youtube.com/watch?v=IMyFJQiKxCk

(Rosa Luxemburg : ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ )






Ρόζα Λούξεμπουργκ
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

Μπλουζάκι χίπικο και παντελόνι τζιν
και στην καρδιά ζωγραφισμένος ο Γκεβάρα.
Στα πορνοστάσια με ουίσκι και με τζιν
παίζουν αλέγκρο την καρδιά μου σε κιθάρα.

Άι, Ρόζα Λούξεμπουργκ, τι σου ’χω φυλαγμένα,
πάνω στο κάρρο σ’ είδα στα εννιακόσια εφτά.
Εγώ τότε κοιμόμουνα στο φως τού εικοσιένα
κι εξήντα χρόνια αργότερα σε βρήκα στα χαρτιά.

Φυλλάδες κίτρινες και πράσινη χολή,
τα νιάτα σου, τα νιάτα μου κι οι εμπόροι.
Χρυσό πουλάκι δίχως το κλουβί
για σένα κάνουν τον Αγώνα οι τζογαδόροι.

http://wwww.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=20011
Από τον κύκλο τραγουδιών των Μικρούτσικου - Ελευθερίου "Τροπάρια για φονιάδες" (1977)
-----------------------------------------------------------------------------------------


ΒΙΝΤΕΟ :



Βίντεο από τις ετήσιες εκδηλώσεις και πορείες στην μνήμη της ¨κόκκινης ρόζας¨ στο Βερολίνο .

Θα ακούσουμε και αναφορές στην μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Θα δούμε παράλληλα μέσα στην λαοθάλασσα από κόκκινες σημαίες να κυματίζουν και οι Εθνικό-Απελευθερωτικές σημαίες της χώρας των Βάσκων , της Παλαιστίνης, της Σερβίας και της Ελλάδας.

1.
http://www.youtube.com/watch?v=ra391wtekv0
( για τους ¨διεθνιστές¨ το αφιέρωμα είναι Τουρκική –προοδευτική παραγωγή , στην τουρκική γλώσσα , αλλά απόλυτα κατανοητό μέσα στο επαναστατικό του πνεύμα και εικόνα )

2.
Luxemburg - Liebknecht Demo 2009 - Dolle Mol tV
http://www.youtube.com/watch?v=5-pazsknL70&feature=related

3.

http://www.youtube.com/watch?v=nj0Rn7oDcrI&NR=1

(LLL Demo 2009 Teil ½ )

4.

http://www.youtube.com/watch?v=n2y1m_86TS8&feature=related

(Lenin-Liebknecht-Luxemburg 2009 )

Και ένα ντοκιμαντέρ ¨της αστικής τηλεόρασης¨ , αλλά αντικειμενικό και αληθινό ¨ δια την δολοφονία Ρόζας και Λίμπκνεχτ. Εδώ ακούγεται και απόσπασμα από το τελευταίο άρθρο της που δημοσιεύτηκε ακριβώς την ημέρα της δολοφονίας της :

http://www.youtube.com/watch?v=2XNqfaAA6aw&eurl=http%3A%2F%2Fkurdistanblogger.blog.de%2F&feature=player_embedded


¨Η τάξη βασιλεύει επιτελούς στο Βερολίνο …, αλλά η επανάσταση θα επιστρέψει ακόμα πιο δυνατή…¨

Ακούγονται και αφηγήσεις από τους βασανιστές της :

¨Ήταν τελείως ήρεμη , ζήτησε κουβαρίστρα για να ράψει τα ρούχα που της είχαν σκίσει κατά τη διάρκεια της σύλληψης της και στην συνέχεια αποσύρθηκε στο κελί της για να διαβάσει τον ¨Φάουστ¨ του Γκαίτε…¨




ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ :

Η ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ ΔΕΝ ΘΑΦΤΗΚΕ ΠΟΤΕ !

ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ –

ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ –

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ – ΧΩΡΙΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ – ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.

ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ – ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΣΥΝΕΧΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΣΜΟ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ

ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ – ΑΝΤΙ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΗΣ –ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ - Ο ΕΡΝΕΣΤΟ ¨ΤΣΕ ¨ ΓΚΕΒΑΡΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΑ ΟΣΤΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ … ( χωρίς χέρια και αυτός , αλλά μας άφησε ένα χαμόγελο που σπέρνει , χαρά , τρόμο , δέος ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ).

Λέγεται ότι η κεφαλή και το σώμα του Άρη Βελουχιώτη πρέπει να βρίσκονται στα υπόγεια κάποιων ¨εγκληματολογικών εργαστηρίων…¨

Στην μικρή μου κόρη λέω ότι τα αγαπημένα πρόσωπα ¨ταξιδεύουν στα αστέρια ¨ που λάμπουν και μας παρατηρούν από ψηλά , ζουν μέσα στην καρδιά και το μυαλό μας . Νεκροί και ζωντανοί είναι όλοι εδώ …

Περπατάμε , ανοίγουμε δρόμους και ορίζοντες μαζί τους.

Κανείς δεν θα λείψει από την μεγάλη γιορτή της ανθρωπότητας.

Ιδιαίτερα όσοι αψήφησαν τον θάνατο για να προσφέρουν ζωή.

ΤΈΛΟΣ , ΑΧ ΡΟΖΑ …

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥ …

FREIHEIT IST IMMER DIE FREIHEIT DES ANDERS -DENKENDEN …

Κανείς δεν σε ακούει ;;;


Πηγές-Παραπομπές :

http://www.spiegel.de/panorama/zeitgeschichte/0,1518,627490,00.html

http://www.sueddeutsche.de/panorama/834/470384/text/

http://www.jungewelt.de/2009/05-30/013.php

http://www.neues-deutschland.de/artikel/149720.versteckte-die-charite-rosas-leiche.html

http://www.morgenpost.de/printarchiv/seite3/article1063858/Im_Namen_der_Toten.html

----------------------------------------------------------------------------------------

http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=144949#144949

 

¨

 

Εικόνες:


Dear friends,

I was glad to find on your website a Link to our project (www.kommunisten.ch), from where you have translated the German Song "Auf, auf zu Kampf". Now, there is a lack of some words in your translation. I'm sorry I don't speak Greek but a few words. Maybe my following trial will nevertheless, be helpful to understand the 2nd stanza:

2.  Wir fürchten nicht (ja nicht), den Donner der Kanonen
     Wir fürchten nicht (ja nicht), die Noske-Polizei
     Den Karl Liebknecht, den haben wir verloren
     Die Rosa Luxemburg fiel durch Mörderhand.

2. Δεν (μα δεν) φοβούμαι την  βρόντη των κανονιων
    Δεν (μα δεν) φοβούμαι την  αστινομια του Noske. (***)
    Τον  Karl Liebknecht, τον  εχουμε χανι.
    Η Rosa Luxemburg, χαθηκε απο φονικό χερι.

(***) "Το ΛαγωνικόΓΚΟΥΣΤΑΒ ΝΟΣΚΕ (Gustav Noske), σοσιαλσωβινιστ, Υπουργός Πολέμου στην Γερμανια (1918-1920), eκαταπιέζe τους Σπάρτακιδες. 


Comeradly yours
Marcel Hostettler, Berne 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License