Με συνέλαβαν και με εξευτέλισαν επειδή κόλλησα 3(!) αυτοκόλλητα στο μετρό της Στοκχόλμης.

Κινητοποίηση σε λιγότερο από 9 λεπτά τουλάχιστον 4 σεκιουριταδων, ψαξίματα σε σώμα και πράγματα, καταγραφές στοιχείων με απίστευτη λεπτομέρεια, ξεγύμνωμα, παραμονή σε κελί απομόνωσης (έστω και για λίγο) και “κανονικά” κελία, πλήρη φακέλωμα, παραβίαση του προσωπικού μου χώρου.

Με συνέλαβαν και με εξευτέλισαν επειδή κόλλησα 3(!) αυτοκόλλητα στο μετρό της Στοκχόλμης.


“Σκέψου τι θα σου κάναμε άμα κολλούσες 4ο...”

Η τελευταία φράση του αστυνομικού μέσα στο δωμάτιο μου


Αναλυτική περιγραφή των γεγονότων που πέρασα.

Το Σάββατο 30.5.09 στην περιοχή Universitet της Στοκχόλμης διεξαγόντουσαν πολλά φεστιβάλ μουσικής. Το πρωί κατά τις 4.05 πήγα να πάρω το μετρό (στάση Universitet) για να γυρίσω σπίτι μου. Όπως κατευθυνόμουν από τις κυλιόμενες προς την πλατφόρμα, κόλλησα ένα αυτοκόλλητοσε έναν μεταλλικό φωταγωγό και όσο ήμουν στην πλατφόρμα, σε άλλους δυο κάδους σκουπιδιών. Το ένα αυτοκόλλητο έγραφε “Rättvisepartiet Socialisterna. Kamp mot racism och Kapitalism” (Σοσιαλιστικό Κόμμα Δικαιοσύνης. Εναντία στον ρατσισμό και τον καπιταλισμό) και το άλλο διαφήμιζε την εφημερίδα μας (“Offensiv”- “Επίθεση”). Το μετρό ήρθε σε περίπου 9 λεπτά. Μπήκα μέσα, και ενώ συζήταγα με έναν γνωστό, σε δευτερόλεπτα δυο σεκιουριτάδες με αρπάζουν και με βγάζουν έξω. Με κρατούσαν έχοντας μου τα χεριά τεντωμένα, χωρίς να μπορώ να κουνηθώ, και με περιέφεραν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου στο μετρό, για να με οδηγήσουν σε ένα δωμάτιο, διπλά από τα εκδοτήρια. Κατά τη διαδρομή βλέπω τουλάχιστον άλλους δυο σεκιουριτάδες. Είχα μια τσάντα και ένα τσαντάκι μέσης, το όποιο ακόμα και όταν ένοιωσα να μου πέφτει, δεν με αφήναν να το σηκώσω. Στο δωμάτιο, με έστησαν στον τοίχο, με έψαξαν ολόκληρο (για όπλα μου είπαν) όπως και τα πράγματα μου, όπου βρήκαν και τα υπόλοιπα αυτοκόλλητα. Εκτός από τα αυτοκόλλητα δεν βρήκαν τίποτα άλλο περίεργο. Ο ένας σεκιουριτας πήρε τα αυτοκόλλητα που είχα στην τσάντα και τα έβαλε πάνω στο τραπέζι όπου τα έβγαζε φωτογραφία. Μου ανήγγηλαν ότι έχω συλληφθεί(!) γιατί προκάλεσα φθορά δημόσιας περιουσίας και ότι σε λίγο θα έρθει η αστυνομία. Όταν μου ζήτησαν τα στοιχειά μου, τους έδειξα την ελληνική μου ταυτότητα.


Η αστυνομία ήρθε κατά τις 4.50 (μια γυναίκα και ένας άντρας). Ο άντρας πήγε να βγάλει φωτογραφία τα κολλημένα αυτοκόλλητα(!) και η γυναίκα έψαξε τα πράγματα μου και μου ζήτησε τα στοιχειά μου. Όταν της έδωσα την ταυτότητα, με ρώτησε άμα έχω διαβατήριο. Της απάντησα ότι το έχω σπίτι μου. Κατά τις 5.05 μου ανήγγηλαν ότι πρέπει να με οδηγήσουν στο αστυνομικό τμήμα(!). Πριν φύγουμε η αστυνομικός με ξαναήλενξε καθιστό για το αν είχα κάτι πάνω μου.


Κατά τις 5.20 φτάσαμε στο αστυνομικό τμήμα (βασικά ήταν η ΓΑΔΑ της Στοκχόλμης). Με πήγαν στον 4ο όροφο, όπου μου ανέφεραν ότι θα ελέγξουν τα στοιχειά μου γιατί δεν τους ήταν αξιόπιστη η ταυτότητα. Όσο περίμενα ένας άλλος αστυνομικός μου ξαναήλενξε τα πράγματα. Μετά χωρίς να έχω καταλάβει γιατί, με οδήγησαν στον 7ο όροφο. Εκεί δυο υπάλληλοι, μου πήραν τα πράγματα, και μου ζήτησαν να βγάλω μπλούζα και t-shirt. Μετά άνοιξαν ένα μικρό δωματιάκι (περίπου 1,5*1m) με ένα μικρό κάθισμα. Από ταινίες που έχω δει θα το χαρακτήριζα δωμάτιο απομόνωσης. Εκεί με έγδυσαν κανονικά και μου ζήτησαν κιόλας να λυγίσω για να δουν αν έκρυβα τίποτα στον κώλο μου (προφανώς ναρκωτικά). Ντύθηκα και με έκλεισαν για κάμποση ώρα μέσα σε αυτό το κελί.


Πλέον έμεινα από πάνω, μόνο με ένα λεπτό φανελάκι και μου έδωσαν να υπογράψω ένα χαρτί όπου ήταν καταγεγραμμένα ότι ήταν στην κατοχή μου. Στις 06.00 ο ένας από τους δυο με οδήγησε προς ένα κελί(!). Στη διαδρομή μου ανέφερε ότι ήμουν σε κατάσταση σύλληψης και πρέπει να περιμένω από μια μέχρι έξι ώρες για να βρεθεί ένας ανακριτής όπως επίσης και για το αν ήθελα μεταφραστή στην διαδικασία. Το κελί (περίπου 3*5m) είχε μόνο ένα στρώμα και ένα παράθυρο. Ζήτησα κάποια στιγμή τουαλέτα αλλά και να μου δώσουν τα ρούχα που φόραγα γιατί ένοιωθα κρύο. Με άφησαν να πάω τουαλέτα, τα ρούχα μου είπαν θα τα πάρω στο τέλος. Έβαλα τα χέρια μου μέσα από το φανελάκι μου και προσπάθησα να κοιμηθώ.


Ο ανακριτής ήρθε περίπου στις 08.00. Στην ανάκριση (είχα μετάφραση) μου ζήτησαν άπειρα στοιχεία. Μου ανέφερε κάποια στιγμή ότι δεν μπορούσαν να δεχτούν την ταυτότητα μου. Του απάντησα (όπως είχα κάνει και στην πρώτη αστυνομικό) ότι είχα το διαβατήριο σπίτι μου. Όταν τέλειωσε με έβαλε σε ένα άλλο κελί για να περιμένω τι θα προτείνει ο εισαγγελέας. Ο εισαγγελέας πρότεινε να με οδηγήσουν δυο αστυνομικοί στο σπίτι όπου θα τους έδειχνα το διαβατήριο. Είχα εκφράσει την επιθυμία μου στην ανάκριση ότι δεν θέλω να μπει κανένας στο σπίτι μου. Επίσης μου έδωσε να υπογράψω ένα έγγραφο ότι σε περίπτωση αλλαγής διεύθυνσης θα πρέπει να το αναφέρω σε τρεις σουηδικές αρχές(!)


Όταν με έφεραν οι αστυνομικοί στο σπίτι (09.45) μπήκαν μέσα χωρίς να με ρωτήσουν. Τους έδειξα το διαβατήριο και μετά από αρκετή συζήτηση (η όποια περιλαμβάνει και απορίες για “περίεργα” πράγματα που είχα στο δωμάτιο), μου δήλωσαν ότι είμαι ελεύθερος και ότι θα μου σταλεί ταχυδρομικά ένα πρόστιμο.


Συμπεράσματα.

Είμαι 6 χρόνια οργανωμένος στην αριστερά και ξέρω πολύ καλά ότι όλα αυτά είναι απλά η πρώτη γραμμή, (τα προεόρτια των βασανιστηρίων), σε μια μόνο από τις σελίδες της ζωής τόσων και τόσων κυρίως μεταναστών, αλλά και αριστερών ...και οποιοδήποτε είδους ανθρώπου δεν ταιριάζει στην εικόνα της κανονικότητας της δημοκρατίας τους (κυρίως της ελληνικής για να μιλώ και για πράγματα που γνωρίζω). Ο λόγος που θέλησα να το δημοσιοποιήσω είναι για να σπάσω έστω και λίγο αυτήν την ωραία εικόνα που έχουν σχηματίσει πολλοί, για την δημοκρατία της Σουηδίας. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ μου οτι για τρία αυτοκόλλητα θα πέρναγα όλα τα παραπάνω. Ακόμα και η ελληνική αστυνομία η όποια είναι κλάσης χειρότερη, δεν ξέρω αν για τρία αυτοκόλλητα θα μου συμπεριφερόταν το ίδιο (θα μπορούσε όμως να κάνει χειρότερα χωρίς καμία αφορμή). Παρότι κανένας από όλους τους αστυνομικούς και τους σεκιουριτάδες ούτε με χτύπησε ούτε με έβρισε (κάποιοι αστυνομικοί ήταν και παρά πολύ ευγενικοί και συγκαταβατικοί μαζί μου), θεώρησαν στην κυριολεξία ότι αυτό που έκανα ήταν ένα έγκλημα και ακολούθησαν κατά γράμμα την διαδικασία που αντιστοιχεί σε έναν εγκληματία. Κινητοποίηση σε λιγότερο από 9 λεπτά τουλάχιστον 4 σεκιουριταδων, ψαξίματα σε σώμα και πράγματα, καταγραφές στοιχείων με απίστευτη λεπτομέρεια, ξεγύμνωμα, παραμονή σε κελί απομόνωσης (έστω και για λίγο) και “κανονικά” κελία, πλήρη φακέλωμα, παραβίαση του προσωπικού μου χώρου. Ήταν μια ντροπιαστική και εξευτελιστική διαδικασία για το μέγεθος του “εγκλήματος” που έκανα και το θεωρώ ψυχολογικό βιασμό σε ένα σημαντικό βαθμό.


Το μόνο πραγματικά “θετικό” από όλη αυτήν την διαδικασία, ήταν ότι ένοιωσα έστω και σε μικρότερο βαθμό, το τι έχουν περάσει τόσοι και τόσοι άνθρωποι μέσα στα τμήματα και στα κρατητήρια, με ή χωρίς λόγο. Οι φράσεις που ήταν γραμμένες μέσα στο κελί με συγκίνησαν και με βοήθησαν πολύ και κρίμα που δεν είχα ένα μολυβί (μου τα είχαν πάρει όλα βλέπετε) να γράψω κάτι για να βοηθήσω τον/ην επόμενο/η. Το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να σκέφτομαι τι μπορεί να είχε συμβεί μέσα σε αυτό το κελί και η κοινωνια δεν ξερει. Ποιος έγραψε αυτή τη φραση και τι του ειχε συμβει; πόσοι άνθρωποι αιμοραγούσαν οι ξερνούσαν σε αυτό το σημείο; πόσοι άνθρωποι και σε τι κατάσταση έχουν κοιμηθεί σε αυτό το στρώμα; και πάει λέγωντας...


Θεωρώ επίσης ότι ήταν και ρατσιστική η μεταχείριση μου γιατί όλα αυτά που μου έκαναν δεν θα τα έκαναν σε έναν Σουηδό. Αυτό γιατί, η δικαιολογία τους ήταν, ότι τα πέρασα όλα αυτά, λόγο της ταυτότητας. Μια ταυτότητα η όποια είναι επίσημο ελληνικό έγγραφο και μέσω της συνθήκης Σέγκεν οφείλεται να γίνεται αποδεκτή από όλα τα κράτη μελή της ΕΕ, όπως και να απολαμβάνω τα αντίστοιχα δικαιώματα σε κάθε κράτος μέλος. Ακόμα και αν το δεχτώ ότι υπήρχε πρόβλημα με την ταυτότητα, στην πρώτη αστυνομικό ανέφερα ότι είχα το διαβατήριο στο σπίτι μου, δεν μου ζήτησε να πάμε να το πάρουμε και να με προστατέψει από όλον αυτόν τον εξευτελισμό. 'Ηξερε πολύ καλά τι θα περάσω γιατί όπως ακριβώς μου είπε: “Θα έχεις να αφηγήσε μια καινούργια εμπειρία στους φίλους σου”(!). Το ότι είμαι ξένος εδώ, σήμαινε ίσως αυτόματα γι αυτούς, ότι έπρεπε να περάσω όλη αυτήν την ντροπιαστική διαδικασία, η όποια θα με καθυπόταζε στην Σουηδική νομιμότητα (“μην τολμήσεις να το ξανακάνεις”) και θα κατοχύρωνε αυτήν την υποταγή ελέγχοντας με (φακέλωμα, λογοδοσία σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας).


Το κύριο ερώτημα παραμένει: Με υπέβαλλαν σε όλη αυτήν την διαδικασία επειδή κόλλησα τρία αυτοκόλλητα πολιτικού περιεχομένου κατά τη διάρκεια προεκλογικής εκστρατίας, ή υπέστει όλη αυτή την εξευτελιστική διαδικασία λόγο του εγκλήματος που δεν είμαι γνήσιος Σουηδός; Προφάνως η απάντηση είναι το τελευταίο...


Απλά θα κλείσω με μια φράση που ήταν γραμμένη στον τοίχο του κελίου και περίπου έλεγε:


Don't let the prison harm you, all their system is a failure”


Χ.Κ


μέλος Σοσιαλιστικής Διεθνιστικής Οργάνωσης – ΞΕΚΙΝΗΜΑ (Ελληνικό τμήμα της C.W.I)

Rättvisepartiet Socialisterna (Σουηδικό τμήμα της C.W.I)


----------------------------

Μεταφρασμενο στα αγγλικα για χρηση σε Σουηδικα ΜΜΕ:

They arrested and humiliated me because I put up 3 stickers in the Stockholm metro


“Think what we could do if you had put up 4th...”

The last phrase of the policeman in my room.


Detailed description of what I experienced

At Saturday 30.5.09 in Stockholm Universitet many music festivals took place. In the morning at 4.05 I went to take the metro (stop Universitet) to go back home. As I was directed by the rolling escalators to the platform, I stuck a sticker on a metal skylight and as I was on the platform, I put up two more stickers on a couple of rubbish bins. The one stickers said “Rättvisepartiet Socialisterna. Kamp mot rasism och Kapitalism” (Socialist Justice Party. Against Racism and Capitalism) and the other one promoted our newspaper (“Offensiv”- Offense).The subway came in about 9 minutes. I got inside, and while I was talking to a well-known, in seconds two security men grabbed me by the arms and put me out before the metro even had left the platform. They kept my hands stretched without being able to move, and in front of all the people in the metro, they took me to a room next to the ticket room. On the way I saw at least two other security men. I had a bag and a waist purse, which even when I felt to fall, they didn’t let me to lift it. In the room, they put me up to the wall, and they body searched me (the excuse was about searching for guns) as also my bags, where they found the other stickers. Apart from the stickers they did not found anything “strange”. One of the security persons took the stickers I had in the bag and put them on the table and took them some pictures. Then they said me that I was under arrest (!) because I caused damage of public property and that soon the police would come. When they requested my personal information I showed them my Greek identity.

The police came at 4.50 (one woman and one man). The man went to take photographs from the glued stickers (!) and the woman searched my things and requested me my personal information. When I gave her my identity, she asked if I had a passport. I replied that I had the passport in my home. At 5.05 I was announced that they had to take me to the police station (!). Before leaving to the police station they searched me again while I was sitting to see if I had something on me.

At 5.20 we arrived at the police station. We went on the 4th floor where they said me that they will check my personal information because my identity wasn’t reliable for them. While I was waiting, another policeman searched through my things again. After that without understand why, they took me to the 7th floor. There were two officers, who took my belongings, and asked me to take off my footer and my t-shirt. After that, they opened a small room (about 1,5 * 1m) with a small seat. From films I have seen I can describe it like an isolation room. There, they fully undressed me and even asked me to bend so they can see if I hide anything in my ass (probably drugs).Then I dressed up and closed for a few minutes in this cell.

Now I was wearing only a thin underwear t-shirt and my punt. They gave me a paper sign in, in which they had recorded all my belongings. At 06.00 one of the two officers took me to a cell (!). On the way he informed me that I was under arrest and that I had to wait from one to six hours to find an interrogator, as well as if I wanted translator in the process. The cell (approximately 3 * 5m) had only a mattress and a window. I asked sometime to go to the toilet and to give me my clothes because I was feeling cold. They allowed me to go the toilet, but they said to me that I will get my clothes at the end of the process. I put my hands in the inside of the t-shirt and tried to sleep.

The interrogator arrived around 08.00. In the interrogation (I had translation) he asked me give a lot of information. He said at some point that they could not accept my identity. I stated (as I had done to the first female police officer) that I had my passport at my home. When the interrogation finished he got me in another cell to wait for what the public prosecutor would suggests. The public prosecutor suggested that two policemen will bring me at my house, where I would have to show them my passport. In the interrogation I had expressed my desire none to get inside my house. Also they gave me a document to sign which said that if I change my address I should inform three different Swedish authorities.(!)

When the policemen brought me home (09.45), they went inside without asking me. I showed them the passport and after a lot of discussion (which includes questions about "strange" things I had in the room), they stated me that I am free and that a fine will be sented to me.


Conclusions.

I am organized in the left-wing in Greece since 6 years back and I know very well that all this treatment, is the first line (the pre-fest of the tortures) in a page of the life of so many immigrants (mainly), but also left-wings ...and every type of person that don't fit to the normality of their democracy (specifically of Greece, to speak about things that I know well). The main reason to make it public this incident is not to have a kind of personal pleasure. It’s because I don't want any other person to live what I lived. I had the strength to live all this (even if some times I was ready to cry) because I’ve grown up in Greece, and as a left-wing student activist, participating in the educational movement, I know well what Police brutality means. Other children, men or women probably would not endure all this. One way to stop such incidents as this is to publish them publicly, to be condemned by the whole society. I could never believe that because of three stickers I deserve this treatment. Even the Greek police who is much higher level worse, I don't think that they will treat me like this (but they can do worse without reason). Although none police or security man neither hit me nor shouted me (some of them indeed were very kind and condescending to me), they considered literally that, what I did, was a crime and they had to follow exactly the procedure that deserve to a criminal. Mobilization in less than 9 minutes of 4 security men, full body search and full search of my belongings, filing of my personal data in big detail, undress, stay in cell of isolation and in “normal” cells, total storage of my personal data, violation of my personal space. It was an embarrassing and humiliating process for the size of the "crime" I did and I consider to be psychologically raped in a significant extent.


The only “positive” throughout this procedure, was that I felt, even to a lesser extent, what they have felt so many people, in the police departments and in the cells, with or without reason. The phrases were written inside the cell make me emotional and helped me very much. Unfortunately, I didn't have a pencil to write something to help psychologically the next of me. I just was thinking about what had happened in this closed cell isolated from the outside worlds know abouts. Who had wrote this frase and what happend to them? how many people had been bleeding or vomiting in this exact spot? how many people and in which situation, they have slept in this matress? and so on.


I believe that all this treatment was racist because they wouldn't have done all these to a Swedish citizen. This because, their main argument for my treatment, was because of my Greek ID. An ID which is official Greek document and throughout the Schengen Treaty is obligated to be accepted by all EU State Members, and also to have the same rights in each EU State Member. Even if I have to accept that there is a problem with this ID, I had mentioned in the first police woman that I had my passport in my house, but she didn't tell me to take it and with this way, to protect me from all this humiliation. She knew very well what was going to followas she said ”you will have a new experience to tell your friends”(!). The fact that I am a foreigner here, perhaps that means to them that I had to live with this totally embarrassing procedure, which would subjugate me to the Swedish legitimacy ("not dare to do it again") and securing this subjection by controling me (filing my personal data, accountability in case of changing address).


The main question is, did they let me go through all this treatment because of putting up three stickers of political information during an election campaign, or was the whole humiliating process because of my ”crime” of not being a native Swedish? Obviously, the answer is the latter.


I will end with a phrase which was written in a wall of the cell, that said almost about:


“Don't let the prison harm you, all their system is a failure”


Ch.K


Member of Socialist Internationalist Organization – XEKINIMA (Greek section of C.W.I)

Rättvisepartiet Socialisterna (Swedish section of C.W.I)

από Σπύρος_Μ. από imc editorial 05/06/2009 8:26 μμ.


στο κείμενο <font color="#000000"> οπότε του έδινε χρώμα μαύρο. 

από in_attack 05/06/2009 9:49 μμ.


Σ' ευχαριστω. Παντως ριξε και μια ματια κι εδω, γιατι μου συναιβει ακριβως το ιδιο.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1040709

Δεν προκειται να σας ταλαιπορησω αλλο. Δεν εχω σκοπο να ανεβασω αλλο αρθρο.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License