Ο ακροδεξιός συρφετός σηκώνει κεφάλι

Ο φασιστικός υπόκοσμος προκαλεί. Σκοταδιστές, αντιδραστικό παπαδαριό, ναζιστές, ελληναράδες, εθνικια, ρατσιστες, κρυφοφασίστες βουλευτές. Τα μαντόσκυλα των αφεντικών σηκώνουν κεφάλι. Αυτό το Σάββατο να μείνουν στις τρύπες τους!

Ο ακροδεξιός συρφετός σηκώνει κεφάλι

Το Σάββατο 30-01, ο ακροδεξιός συρφετός οργάνωσε διαδήλωση κατά του νομοσχεδίου για την ιθαγένεια. Χρυσαυγίτες, στοχικοί, οπαδοί του λάος, συνολικά περίπου 400 φασιστοειδή, επιδέξια τοποθετημένα ώστε να μοιάζουν περισσότερα, επιβεβαίωσαν πως η ακροδεξιά αποπειράται να καθιερωθεί ως επίσημη δύναμη στο πολιτικό σκηνικό. Η οικονομική κρίση, η ανοιχτή συνεργασία των νεοναζί με τα ΜΑΤ που εγκαινιάστηκε στις 2 Φλεβάρη του 2008, η συντηρητική στροφή τμημάτων των μικροαστών μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο η ακροδεξιά κάνει παιχνίδι. Η άνοδος του Πασόκ στην εξουσία και οι ρητορείες του υπουργού της αστυνομίας για πάταξη των ακροδεξιών συμμοριών, ανακούφισαν μόνο όσους είναι χαμένοι στις πασιφιστικές τους αυταπάτες. Σίγουρα δεν έχουμε τα φαινόμενα του Μαρκογιαννάκη που συναλλασόταν ανοιχτά με τη χρυσή αυγή, στη φάση αυτή το κράτος παρουσιάζεται ξανά ως εγγυητής της νομιμόμητας ενάντια στα άκρα, αλλά η αριστερά που επικαλείται την προστασία της αστυνομίας είναι το λιγότερο θλιβερή.
Οι φασίστες έχουν πραγματοποιήσει δεκάδες επιθέσεις σε μετανάστες και κοινωνικούς χώρους (καταλήψεις, στέκια), και στο βαθμό που αυτές οι επιθέσεις μένουν αναπάντητες αποθρασύνονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η απόπειρα διάλυσης της αντιφασιστικής συγκέντρωσης στους Αμπελόκηπους από τους «αυτόνομους» εθνικιστές, το σιωπητήριο των καναλαρχών για την κλιμάκωση της φασιστικής βίας, αλλά κυρίως η ξεκάθαρη πια ταύτιση του Καρατζαφύρερ με τις νεοναζιστικές συμμορίες. Ουσιαστικά ο φασιστικός χώρος από τους κοινοβουλευτικούς ακροδεξιούς του λάος, μέχρι τον ναζιστικό υπόκοσμο της χρυσής αυγής ανασυντάσσεται και συντονίζει την παρέμβαση του στα μέτωπα που θεωρεί ότι συσπειρώνουν την μικροαστική λούμπεν πατριωτική σαβούρα.

Ιθαγένεια, ακροδεξιά και αριστερά

Ένα τέτοιο μέτωπο είναι το νομοσχέδιο του Πασόκ για την ιθαγένεια και το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες. Από τα κηρύγματα μίσους στη λεγόμενη διαβούλευση-συζήτηση στο διαδίκτυο, τη συλλογή υπογραφών του λάος για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, μέχρι την πορεία του Σαββάτου 6/2, η ακροδεξιά συνεπικουρούμενη από τη ΝΔ του Σαμαρά, εκμεταλλεύτηκε την αφωνία της αριστεράς για να πιέσει από τα δεξιά το Πασοκ. Μια πίεση που φαίνεται τελικά να αποδίδει καθώς η κυβέρνηση υιοθετεί τελικά τροποποιήσεις που περιορίζουν ακόμα περισσότερο τους τελικούς αποδέκτες της ιθαγένειας, επιβάλλοντας αυστηρότερους όρους (αποκλεισμός των κατόχων προσωρινών κι όχι μόνιμων τίτλων διαμονής, δηλαδή αιτούντες άσυλο, για τα παιδιά έξι χρόνια υποχρεωτικής εκπαίδευσης αντί για τρία, νόμιμη παραμονή 5 ετών και για τους δύο γονείς κλπ).
Ας ξεκαθαρίσουμε πως προφανώς το νομοσχέδιο είναι προβληματικό και δεν επιλύει σε καμία περίπτωση τα προβλήματα των μεταναστών. Όμως δε θα συγκριθεί με κάποια ιδεατή σοσιαλιστική λύση, αλλά με την ισχύουσα πραγματικότητα. Το ΚΚΕ ισχυρίζεται πως το νομοσχέδιο δεν κατοχυρώνει τα εργασιακά δικαιώματα των μεταναστών και γι’ αυτό θα το καταψηφίσει! Στην ίδια γραμμή κινούνται και οι συνιστώσες της Ανταρσύα (με εξαίρεση το ΣΕΚ). Απλά το ΚΚΕ δείχνει ξεκάθαρα που οδηγεί ο ανέξοδος επαναστατικός βερμπαλισμός. Δηλαδή μέχρι οι μετανάστες να αποκτήσουν σοσιαλιστικά εργασιακά δικαίωματα, ας στερηθούν και των αστικών-πολιτικών τους δικαιωμάτων, ας είναι έρμαια κάθε κρατικής αυθαιρεσίας. Όλος αυτός ο βαθιά αντιδραστικός συλλογισμός παρουσιάζεται ως ριζοσπαστική σκέψη που δεν έχει αυταπάτες για το Πασοκ. Είναι η γνωστή εργατίστικη αντίληψη που περιφρονεί κάθε πολιτικό αγώνα.

Η αριστερά αντίθετα πρέπει να ασκήσει κριτική, στηρίζοντας όμως το νομοσχέδιο επί της αρχής, πιέζοντας για πιο ευνοΐκές ρυθμίσεις και την ίδια ώρα δίνοντας τις πρέπουσες απαντήσεις στις ρατσιστικές προκλήσεις. Αυτό δε θα την μετέτρεπε σε ουρά του Πασόκ, αλλά θα αποδείκνυε πως δε φοβάται να δώσει συγκεκριμένες πολιτικές μάχες. Εδώ στο σήμερα για πλήρη πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών και όχι στη δευτέρα παρουσία.

Για μια τολμηρή και σοβαρή αντιμετώπιση των φασιστών

Μήπως όμως όσοι αρνούνται να νοθεύσουν την επαναστατικότητα τους με προτάσεις για το νομοσχέδιο, έχουν κάποια πολιτική αντιμετώπισης των φασιστικών προκλήσεων στο δρόμο; Σε καμία περίπτωση! Όταν όλο το προηγούμενο διάστημα οι φασίστες ανήγαγαν σε φρούριο τους τον Αγ. Παντελεήμονα, όταν οι μπάτσοι μέσα στο καλοκαίρι έκαναν επιχειρήσεις σκούπα στο κέντρο της Αθήνας και σε όλη την επικράτεια, όταν η Ελλάδα είχε γίνει ο περίγελως της Ευρώπης, όλοι αυτοί που βερμπαλίζουν για το νομοσχέδιο έκαναν βαθυστόχαστες αναλύσεις για τον ιμπεριαλισμό και τη μετανάστευση, αλλά τίποτα χειροπιαστό. Απουσίασαν από κάθε μάχη, είτε πορευόμενοι εκατοντάδες μέτρα μακριά από τα σημεία της αντιπαράθεσης (εφετείο Μάης 2009, Αγ. Παντελεήμονας Ιούλης 2009), είτε περιφρονώντας κάθε αντιφασιστική δράση.
Σε αντίθεση με την πατριωτική αριστερά, οι συνιστώσες γύρω από το Σύριζα έχουν παροδοσιακά πιο γρήγορα αντανακλαστικά για τους μετανάστες, αλλά αποφεύγουν την αντιπαράθεση με τους φασίστες, περιορίζοντας τον αντιρατσισμό τους σε αξιακό επίπεδο και ζητώντας από το βαθύ κράτος να θέσει εκτός νόμου τους παρακρατικούς του συμμάχους. Ας αναλογιστούμε ποιος θα ήταν ο συσχετισμός αν η Αριστερά είχε επιβάλει τις δικές της λύσεις. Αν είχε εγγυηθεί την προστασία των μεταναστών, με περιφρουρημένες καταλήψεις άδειων σπιτιών, αν είχε οργανώσει συσσίτια, αν μαζί με την πιο πλατιά καμπάνια υπέρ των κολασμένων της γης (έτσι δε λέει το σύνθημα;), συνδύαζε και πρακτικά μέτρα αυτοάμυνας απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις. Η ιστορία όπως κοινότυπα λέγεται δε γράφεται με αν, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μια τέτοια πολιτική ήταν αδύνατο να γίνει. Οι αυταπάτες για την κρατική ουδετερότητα και η υπερεπαναστατική φρασεολογία, ως όψεις του ίδιου νομίσματος είναι η βασική αιτία που οι φασίστες έχουν βγει για τα καλά από το αυγό του φιδιού.
Το μακρύ κύμα ύφεσης και ο κλονισμός του πολιτικού εποικοδομήματος είναι σίγουρο πως επαναφέρουν τη φασιστική εφεδρεία. Η περίπτωση της Ιταλίας είναι χαρακτηριστική απόδειψη πως δεν πρόκειται για ελληνική ιδιομορφία. Σε καμία περίπτωση δε βρισκόμαστε μπροστά σε κάποια φασιστική απειλή κατάληψης του κρατικού μηχανισμού. Αλλά οι φασίστες είτε λειτουργούν ως παρακρατική ομάδα στα πλαίσια της στρατηγικής της έντασης, είτε ως ναζιστικά αυτόνομα σκυλιά θα πρέπει να τσακιστούν πριν να είναι αργά. Η οργάνωση της αυτοάμυνας δεν είναι τυχοδιωκτισμός, ούτε πόλεμος συμμοριών. Ούτε σημαίνει πως δεν καταγγέλουμε τη στάση των μπάτσων και παραιτούμαστε των μέσων που μας δίνει η αστική δημοκρατία. Σημαίνει πως οι οργανώσεις της αριστεράς, αν θέλουν να υποστηρίξουν έμπρακτα τα ταξικά τους αδέρφια θα πρέπει να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις και να αντιμετωπίσουν τις δολοφονικές ομάδες κρούσεις των φασιστών αναλόγως και με τα κατάλληλα μέτρα.
Τώρα που ο φασιστικός υπόκοσμος καλεί σε νέα πορεία το Σάββατο 6 Φλεβάρη στα προπύλαια(!), υπό την ομπρέλλα των φίλων του αγίου όρους, η αριστερά σιωπά. Μόνο σύντροφοι από τον αναρχικό χώρο έχουν προγραμματίσει συγκέντρωση νωρίτερα στον ίδιο χώρο ως ελάχιστη απάντηση στους νεοναζί. Η αριστερά πρέπει να είναι εκεί αν θέλει να είναι ουσιαστικά το εποικοδόμημα των καταπιεσμένων κι αν οι διακηρύξεις της είναι κάτι περισσότερο από αφηρημένος ουμανισμός.

  • Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, πλήρη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα!
  • Τσακίστε τις φασιστικές συμμορίες!
  • Περιφρούρηση των αγώνων και των δομών του κινήματος ! Η αυτοάμυνα δεν είναι δικαίωμα είναι υποχρέωσή μας!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License