Η ΑΓΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

για την υπόθεση της Άγρας

Η κρίση που ξέσπασε στον εκδοτικό οίκο «Άγρα», εξαιτίας της απόλυσης ενός εργαζόμενου, συνεχίζεται. Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο αισθανόμαστε την υποχρέωση να δηλώσουμε τα ακόλουθα: Πρώτο: Είμαστε εναντίον των απολύσεων. Η υπεράσπιση των μισθωτών είναι για μας θέμα αρχής. #εύτερο: Η «Άγρα» δεν είναι μια οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση: #ιακρίνεται για την ποιότητα των εκδόσεών της, και τα τριάντα χρόνια της ύπαρξής της δεν έχει προβεί σε απολύσεις. Οι εργαζόμενοι στην «Άγρα» έπαιρναν πάντοτε μέρος στης απεργίες ως σύνολο, χωρίς ποτέ να υπάρξει αντίδραση από την πλευρά της εργοδοσίας. Τρίτο: Λυπόμαστε για το ότι μια σχέση εργοδότη-εργαζόμενου με διαφορές και εντάσεις, κατέληξε σε απόλυση. Αλλά το γεγονός αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για να συζητηθεί το ευρύτερο πρόβλημα των συνθηκών εργασίας στο χώρο του βιβλίου. Αντί γι’ αυτό, γίνεται, γραπτά και προφορικά, μια θορυβώδης και άδικη προσπάθεια απαξίωσης της «Άγρας». Συνεπώς: Ελπίζουμε ότι το πρόβλημα θα λυθεί με απευθείας συνεννόηση, και όχι από τα δικαστήρια. Με επαναπρόσληψη του εργαζόμενου και με διάλογο με τους εργαζόμενους στην «Άγρα». Η κρίση πρέπει να ξεπεραστεί προς το συμφέρον των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να σταματήσει η εκστρατεία απαξίωσης, εκστρατεία που εντέλει είναι σε βάρος και των εργαζομένων στην «Άγρα», αλλά και της πνευματικής ζωής της χώρας μας, στην οποία τόσα έχει προσφέρει αυτός ο εκδοτικός οίκος. Χρίστος Αλεξίου Γιάννης Αγγέλης Νάντια Βαλαβάνη Έκτωρ Κακναβάτος Άρτεμις Καρδουλάκη Κώστας Κρεμμύδας Μαρία Κοκκίνου Θόδωρος Κουτσουμπός Γιώργος Μανιάτης Πέτρος Μαρτινίδης Κατερίνα Μάτσα Σάββας Μιχαήλ Ευτύχης Μπιτσάκης Αντρέας Παγουλάτος Γιάννης Πλάγγεσης Κώστας Σκορδούλης Έρη Σταυροπούλου Αλέξανδρος Χρύσης

από @ 26/02/2010 11:17 πμ.


καπιταλιστική επιχείρηση είναι, δεν είναι κομμούνα ή κολεκτίβα. Αφεντικό έχει που βγάζει υπερκέρδος από την εργασία των υπαλλήλων του.

Επίσης δε μας λέτε τίποτε για την ανήθικη συκοφαντική επίθεση και απαξίωση που δέχεται ο απολυμένος εργαζόμενος, τόσο από το αφεντικό του Πετσόπουλο, όσο και από την αριστερή εφημερίδα Αυγή που τα αναπαράγει. Βλέπεις η γραμμή του κόμματος είναι με το αφεντικό και όχι με τους εργαζόμενους.

Ίδια είναι τα αφεντικά δεξιά κι αριστερά.

από dimnez 26/02/2010 12:23 μμ.


Μπράβο σας σύντροφοι! Αν είναι αληθινό αυτό το κείμενο τι να πούμε!
Το ΕΕΚ που λένε ότι έβγαλε ανακοίνωση υπέρ του Παλαιστίδη τι έχει να πει;
Σύντροφοι τα ίδια μας έλεγαν και στην ELITE. Ότι ήταν μια επιχείρηση που για χρόνια δεν έκανε απολύσεις, ότι σε σχέση με τις άλλες του χώρου πλήρωνε καλά και έβγαζε και καλό παπούτσι! Άρα λοιπόν δεν ήταν καπιταλιστική επιχείρηση!!!
Κακώς λοιπόν οι εργαζόμενοι κατέλαβαν το εργοστάσιο και κατασυκοφάντησαν την ELITE με το καλό όνομα.

από δηλαδή τώρα ρε 26/02/2010 1:31 μμ.


κανακάρηδες της εργοδοσίας , διανοούμενοι -μη χέσω- του κινήματος,

οι εργαζόμενοι στην Αγρα δεν παίρνουν μέρος στην απεργία ως σύνολο υπερ του απολυμένου τους συναδέλφου Παλαιστίδη;

Δείτε τι γράφουν:
<<
εργαζόμενοι στην «Άγρα» έπαιρναν πάντοτε μέρος στης απεργίες ως σύνολο, χωρίς
ποτέ να υπάρξει αντίδραση από την πλευρά της εργοδοσίας. >>

Προσωποποιείτε τη σύγκρουση ανάμεσα στον Πετσόπουλο και τον Παλαιστίδη. Η καλύτερη αβάντα στην Αγρα.

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!

Σ' ευχαριστώ ω εταιρία εν αφθονία μου παρέχεις στέγη, τροφή και προστασία Σ' ευχαριστώ ω εταιρία  Για όλους αυτούς που έτυχε στον εργασιακό μας βίο να έχουμε αριστερούς "προϊσταμένους", ή αριστερά αφεντικά. Για όλους αυτούς που έχουμε χάσει οποιαδήποτε ψευδαίσθηση σχετικά με τον "κοινωνικό" ρόλο του διανούμενου, και δη του "επαναστάτη" διανοούμενου. Για όλους αυτούς που γνωρίζαμε ότι δεν κρίνεις κάποιον από αυτά που λέει αλλά από αυτά που πράττει, πόσο μάλλον δεν κρίνεις κάποιο πολιτικό υποκείμενο μόνο από τις απόψεις του για το "ρόλο του στάλιν στην ρώσικη επανάσταση", ή "για το χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού",ή για την ανακάλυψη του "αειθαλούς δένδρου της γνώσεως"(της γνώσεως των συμφερόντων μας, βεβαίως, βεβαίως), αλλά από την πρακτική του συμπεριφορά σε ζητήματα της σκληρής καθημερινότητας. Για όλους αυτούς τέλος που έχουμε εδώ και δεκαετίες κατανοήσει τις διαδικασίες ενσωμάτωσης εκείνης της γενιάς της αμφισβήτησης που αναδύθηκε βίαια ένα Νοέμβρη πριν πολλά χρόνια Για όλους εμάς λοιπόν, η στάση όλων αυτού του κομματιού των στελεχών του διανοητικού κεφαλαίου που υπερασπίζεται το αφεντικό της, την Άγρα, είναι απόλυτα κατανοητή. Συμπυκνωμένα σε σύνθημα στον τοίχο θα έλεγε "Τάξη εναντίον Τάξης". Έτσι αναλύονται τα πράγματα στις κρίσιμες στιγμές: με σαφήνεια, λιτότητα, και απλότητα. Οι διαμαρτυρίες ενάντια στην απόλυση του συναδέλφου συνεχίζονται και η θέση μας δεν είναι παρά στο δρόμο. Για να δούμε ποια τάξη θα νικήσει στην περίπτωση μας.

Μιλάνε και στο κείμενο αυτό για "κρίση" στον Άγρα. Όχι κύριοι/ες δεν πρόκειται για κρίση στον Άγρα, αλλά ότι ένας εργαζόμενος απολύθηκε αναίτια και μάλιστα αμέσως μετά την προσφυγή του στην επιθεώρηση εργασίας – κάτι άλλωστε που ήταν το νομότυπο και ο ενδεδειγμένος τρόπος, σύμφωνα με τους θεσμούς επίλυσης  της εργατικής διαφοράς.

Ελπίζω να μην θεωρείται «κρίση» την απεργία συμπαράστασης των συναδέλφων του…

 

Πρώτο: εσείς που θεωρείται ότι «η υπεράσπιση των μισθωτών είναι θέμα αρχής» και είσαστε «εναντίον των απολύσεων» πως γίνεται να λέτε ταυτόχρονα ότι με τον αγώνα του συγκεκριμένου εργαζόμενου για την υπεράσπιση των εργασιακών του δικαιωμάτων συντελείται «εκστρατεία απαξίωσης» κατά του εκδοτικού οίκου και της πνευματικής ζωής. Δηλαδή, είμαστε κατά των απολύσεων στην επιχείρηση Λαναρά, αλλά ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους απαξιώνουν το μέλλον της κλωστουφαντουργίας και εν τέλει της ελληνικής βιομηχανίας στη χώρα μας;

 

Δεύτερο: η «Άγρα» δεν είναι μια οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση. Δεν έχω ακούσει ότι  μοιράζεται τα κέρδη της με τους εργαζόμενους, ή ότι οι εργαζόμενοί της συμμετέχουν στη διοίκηση της εταιρείας. Το ότι επί τριάντα χρόνια δεν έγινε απόλυση ένας λόγος παραπάνω να μας προβληματίσει με ποιο κριτήριο έγινε αυτή τη φορά, μήπως ακριβώς για αυτό είναι άκυρη η απόλυση γιατί έγινε για προσωπικούς, εκδικητικούς λόγους;

 

Σε πολλές επιχειρήσεις συμμετέχουν οι εργαζόμενοι σε απεργίες, παίρνοντας το ανάλογο ρίσκο που συνεπάγεται αυτό στον ιδιωτικό τομέα, χωρίς αυτό να επιφέρει πάντα, συνέπειες από την πλευρά της διοίκησης. Δηλαδή, για να καταλάβουμε και εμείς οι απλοί άνθρωποι, θεωρείται αξιοσημείωτο ότι ο κ. Πετσόπουλος δεν απέλυε τους εργαζόμενους του, που συμμετείχαν σε απεργίες όλα αυτά τα χρόνια;

 

Τρίτο: Θέλετε να μας πείτε ότι επί 10 χρόνια υπάρχει «μια σχέση εργοδότη-εργαζόμενου με διαφορές και εντάσεις». Τώρα τις θυμήθηκε ο Πετσόπουλος τις διαφορές και τις εντάσεις; Και επιτέλους ας μας απαντήσει γιατί δεν δεχόταν να συζητήσει με τον εργαζόμενό του, πριν ο ίδιος αναγκαστεί να απευθυνθεί στην επιθεώρηση εργασίας.

 

Το ότι επί της ουσίας διατείνεστε έμμεσα, ότι δεν είναι και καμιά μεγάλη καπιταλιστική επιχείρηση, αλλά ένα μικρομάγαζο που προσπαθεί να επιβιώσει δεν αφορά καθόλου τις εργασιακές σχέσεις που βιώνουν οι εργαζόμενοι εκεί. Οι εργαζόμενοι στα «μικρομάγαζα» συνήθως βιώνουν πιο σκληρές εργασιακές συνθήκες. Εκτός από τον φόρτο εργασίας που αναγκάζονται να φέρουν εις πέρας ελάχιστοι εργαζόμενοι, οι υποτιθέμενες προσωπικές σχέσεις με τα αφεντικά και η λογική ότι «όλοι μαζί δουλεύουμε για να επιβιώσουμε» που κυριαρχεί στις εταιρείες αυτές, αφαιρεί από τους εργαζόμενους οποιαδήποτε δυνατότητα παραπόνου, διεκδίκησης κλπ. Όποιοι κατά καιρούς έχουν το θάρρος και το κάνουν, όπως βλέπετε, δημιουργούν «κρίση» στο χώρο που εργάζονται…

 

Σαν δεν ντρεπόσαστε λέω εγώ και είσαστε και «αριστεροί» άνθρωποι.

 

Δυστυχώς απέχετε πολύ από την κοινωνική πραγματικότητα και κρίνεται με βάση το στενό περίγυρό σας, που είναι και κάποιας κουλτούρας, ώστε να κόπτεται περισσότερο για την πνευματική ζωή του τόπου, από το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρέπεια ενός εργαζόμενου ανθρώπου.

 

Ευτυχώς οι γενιές που έρχονται σας έχουν προσπεράσει θεματοφύλακες του πνεύματος και της αριστεράς των γραφείων…

 

Το βιβλίο είναι το μέσο δεν θυσιάζουμε τη δουλειά, το μεροκάματο, την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που δουλεύουν σ’ αυτό για να επιβιώσει το μέσο. Αν οι εργασιακές συνθήκες που επικρατούν είναι συνθήκες σκλαβιάς και εκμετάλλευσης, καλύτερα να γυρίσουμε στους πάπυρους, στις πέτρες και στα σήματα καπνού…

από Βήχος Παναγιώτης 26/02/2010 8:34 μμ.


Διάβασα την ανακοίνωση, επικοινώνησα και με το Θόδωρα Κουτσουμπό που μου επιβεβαίωσε την υπογραφή του, και θα πάρω προς το παρόν θέση εγώ και αργότερα ολόκληρη η ΣΟ.

Ξεκάθαρα για μένα, αυτή η ανακοίνωση είναι απαράδεκτη και παρά τα ναι μεν αλλά, δε διαφέρει στην ουσία της από την ανακοίνωση των άλλων «διανοουμένων».

Όλες οι επιχειρήσεις στο καπιταλισμό είναι καπιταλιστικές και ο εκδοτικός Οίκος «Άγρας» δεν αποτελεί εξαίρεση. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί καπιταλιστές. Υπάρχουν απλά καπιταλιστές με ότι αυτό συνεπάγεται.

Το ότι ο «Άγρας» έχει εκδώσει καλά βιβλία και ξέρουμε ποια είναι τα καλά, δε του δίνει το δικαίωμα να απολύει εργαζόμενους. Όπως δε δίνει το δικαίωμα σε Αριστερούς επαναστάτες διανοούμενους να βάζουν σε ίση μοίρα τον απολυμένο εργάτη με τον καπιταλιστή εργοδότη. Πιστεύω ότι αυτή η ανακοίνωση θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου.

Εγραψα όσο μπορούσα πιο συγκρατημένα τα παραπάνω λόγια. Εμείς δε συνυπογράφουμε!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΔΗ.

από εργαζομενος 26/02/2010 9:53 μμ.


καποιοι δεν θελουν να χασουν την κοτα που κανει τα χρυσα αυγα και υπογραφουν υπερ αγρας  πουλαμε αισχος η απολυση του συντροφου Ντινου δεν θα περασει και αυτο θα ειναι η απαντηση σε ολους αυτους που μιλανε για καλυτερους κοσμους εκ του ασφαλους και στην πραξη το γυρνανε στο τσαμικο και υπογραφουν για την φουκαριαρα την εκδοτικη επιχειρηση του πετσοπουλου που ταχα με αυτα που γινονται χαλαει το ονομα.΄΄οπου ακους πολλα κερασια κρατα και μικρο καλαθι ή καθολου΄΄

από enas 26/02/2010 11:29 μμ.


Πρώτη φορά βλέπω "αριστερούς" να είναι και με τον εργοδότη και με τον εργάτη.Ελεος,τι άλλο θα δουν τα μάτια μας

από έν@ς 27/02/2010 11:21 πμ.


Δεν είναι ίδια τα αφεντικά δεξιά κι αριστερά. Τα αριστερά είναι πολύ χειρότερα αφού δε διστάζουν να χρησιμοποιούν τις κατ'εξοχήν ταξικές μεθόδους των εργαζομένων.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΔΗΣ

Αλληλεγγύη στον Ντίνο Παλαιστίδη


Πριν από μερικές μέρες ο εκδοτικός οίκος Άγρα προχώρησε στην απόλυση του συνδικαλιστή Ντίνου Παλαιστίδη για «αντισυμβατική και αντιδεοντολογική συμπεριφορά». Σημειωτέων ότι ο Ντίνος είναι στο χώρο του Βιβλίου 17 χρόνια, έχει αναπτύξει πλούσια συνδικαλιστική δράση και έχει συμβάλλει αποφασιστικά στην ύπαρξη και δράση του Συλλόγου Υπάλληλων Βιβλίου Χάρτου.

Εκτός από αυτά, τον τελευταίο καιρό είχε μια εργασιακή διαφορά με την εταιρεία σχετικά με τα καθήκοντα και το φόρτο εργασίας που του είχε ανατεθεί. Προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, μιας και ο εργοδότης Πετσόπουλος αδιαφορούσε συστηματικά να συζητήσει και να αντιμετωπίσει το ζήτημα. Η Επιθεώρηση Εργασίας γνωμοδότησε θετικά για το αίτημα του. Τρεις μέρες μετά, του ανακοινώθηκε απόλυση.

Ο κύριος Πετσόπουλος, έχει το θράσος να ισχυρίζεται πως του έκανε χάρη να τον προσλάβει, μιας και δε θα τον έπαιρνε κανείς γιατί είναι συνδικαλιστής και ότι τον απέλυσε γιατί “είναι με το γράμμα του νόμου και των συλλογικών συμβάσεων”. Λες και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι διακοσμητικές και δεν υπάρχουν για να εφαρμόζονται.

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χαρτού απάντησε με μια σειρά από παραστάσεις διαμαρτυρίας, συγκεντρώσεις κτλ. Οι εργαζόμενοι της Άγρας πραγματοποίησαν δυο 24 ώρες απεργίες με αίτημα την άμεση ανάκληση της απόλυσης.

Ανακοινώσεις καταγγελίας της απόλυσης έχουν εκδώσει αρκετά Σωματεία, μεταξύ αυτών το Εργατικό Κέντρο Αθηνάς, διάφορες ΕΛΜΕ κτλ.

Το τελευταίο τρικ του κ Πετσόπουλου είναι ότι κυκλοφόρησε ένα κείμενο – δημόσια δήλωση συμπαράστασης στο πρόσωπο του και στον οίκο ενάντια «στη προσπάθεια συκοφάντησης και διασυρμού που επιχειρείται τελευταία με βάση μια απόλυση οι συνθήκες της οποίας θα κριθούν στα δικαστήρια» Το θλιβερό είναι, ότι μια σειρά από «προοδευτικούς» διανοούμενους (ανάμεσα τους και ο κ Μπουκάλας πρώην μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ με τον ΔΟΥΡΕΙΟ ΤΥΠΟ) το υπογράφουν λες και τα δικαστήρια είναι αρμοδία να κρίνουν το δίκαιο ή το άδικο. Επίσης οι διανοούμενοι αυτοί υπογράφουν ότι στον εκδοτικό οίκο επικρατούν « εργασιακές συνθήκες απόλυτου σεβασμού του προσώπου των εργαζομένων και των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους», λες και εργάζονται εκεί.

Οι εργαζόμενοι στην Άγρα, που όπως αναφέρουν σε ανακοίνωση τους «οι πλέον αρμόδιοι να μιλήσουν για τις εργασιακές μας σχέσεις είμαστε εμείς» απαιτούν την ανάκληση της απόλυσης και όπως αναφέρουν στην τελευταία τους ανακοίνωση «Ο αγώνας συνεχίζεται!»


Με βάση την κρίση η εργοδοσία έχει βαλθεί να ξεκαθαρίσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς της με το εργατικό κίνημα αλλά και με την συνειδητή πρωτοπορία του. Η αντίσταση σε αυτή την επίθεση πάει μαζί με την προσπάθεια για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, με την πάλη για την ενότητα της εργατικής τάξης, με την προσπάθεια οι εργαζόμενοι να πάρουν τα σωματεία τους στα χέρια τους και να τα χρησιμοποιούν για να διεκδικούν τα συμφέροντα τους. Η αντίσταση σε κάθε χώρο, που δέχεται επίθεση, είναι πολύ σημαντική, και μέσα από τέτοιες συγκρούσεις τα σωματεία μαζικοποιούνται και αποκτούν διεκδικητική κατεύθυνση.

από ΝΑΡ Βιβλιοϋπαλλήλων 28/02/2010 2:15 πμ.


Προσωπικό σχόλιο, ντρέπομαι για λογαριασμό του συντρόφου μου Μπιτσάκη και των μελών του ΕΕΚ. Ελπίζω μέχρι και την τελευταία στιγμή το κείμενο να είναι προϊόν παρανόησης ή λαθροχειρίας, φοβάμαι όμως ότι αυτό δε συμβαίνει. Επισυνάπτω όμως την ανακοίνωση του ΝΑΡ Βιβλιοϋπαλλήλων, για να προλάβω τυχόν "καλοθελητές":

Ανακοίνωση ΝΑΡ Βιβλιοϋπαλλήλων


Σε σχέση με την τοποθέτηση διανοούμενων, συγγραφέων και καθηγητών για το ζήτημα της απόλυσης του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις Άγρα και τον αγώνα των εργαζόμενων του κλάδου του βιβλίου για την επαναπρόσληψή του, έχουμε να σημειώσουμε τα εξής:

1. Το κείμενο των 60 διανοούμενων που δημοσίευσε με ανακοίνωσή της η διεύθυνση της Άγρας και που στηρίζουν την εργοδοσία, αποτυπώνει τη θέση μιας μερίδας «ανθρώπων του πολιτισμού και του πνεύματος» που έχουν διαλέξει πλευρά. Σε μια περίοδο όξυνσης της κρίσης και της συνολικής επίθεσης στον κόσμο της δουλειάς, με χιλιάδες απολύσεις και ένταση των εργοδοτικών αυθαιρεσιών, οι συγκεκριμένοι με την ανακοίνωσή τους διάλεξαν να είναι τμήμα μιας «καθεστωτικής διανόησης» με ή χωρίς «προοδευτικό» περιτύλιγμα, που παίζει το ρόλο της χειραγώγησης και της συκοφάντησης αντιστάσεων, αγώνων και αιτημάτων, στο όνομα μάλιστα κάποιων δήθεν «ευαισθησιών» και «αισθητικής». Η αλήθεια είναι μία: στήριξαν την εργοδοσία απέναντι στον απολυμένο και σε αντιπαράθεση με το σωματείο. Πήραν καθαρή θέση και έτσι θα τους κρίνουν οι εργαζόμενοι στο εξής.

2. Με ανησυχία διαβάσαμε ένα δεύτερο κείμενο 18 συγγραφέων, διανοούμενων και καθηγητών, που προσπάθησαν – ανεπιτυχώς- να κρατήσουν «ίσες αποστάσεις» στο θέμα μιας αντιπαράθεσης εργαζόμενων με εργοδότη. Προκαλεί εντύπωση, πώς άνθρωποι με συμβολή στην αριστερά και στη θεωρία, στον μαρξισμό και τον πολιτισμό δεν ξέρουν (;) ότι η ταξική πάλη δεν είναι θέμα «καλής θέλησης». Ότι σε μια εργατική διαφορά με την εργοδοσία δεν κρίνεται η ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος της επιχείρησης. Ότι ο αγώνας ενός σωματείου, ενός απολυμένου για τη δουλειά του, ενός κλάδου, γενικά των εργαζόμενων, δεν γίνεται με «συνεννοήσεις» και φιλοφρονήσεις, αλλά με αγώνες, απεργιακούς και άλλους, με δημοσιοποίηση της απόλυσης και της στάσης του εργοδότη, με μπλοκάρισμα της παραγωγικής διαδικασίας. Θα έπρεπε να ξέρουν, πως κάθε φορά, η εργοδοτική πλευρά και οι σύμαχαχοί της κάνουν λόγο για «υπερβολές» και «ακρότητες» όταν ξεσπούν εργατικοί αγώνες. Πόσο μάλλον όταν έχουν γίνει όλες οι προσπάθειες και έχουν δοθεί εξαντλητικά όλα τα χρονικά περιθώρια για την ανάκληση της απόλυσης, πριν ξεκινήσουν οι απεργίες, οι συγκεντρώσεις, το μάζεμα υπογραφών και κειμένων.

Δυστυχώς, το εργατικό κίνημα έχει κακή εμπειρία από στάσεις και αντιλήψεις της παραδοσιακής αριστεράς σε τέτοια ζητήματα. Όπως το «δεν απεργούμε» στον αριστερό εργολάβο, «δεν κάνουμε αντιπαράθεση και αγώνες» στον αριστερό δήμαρχο, «δεν καταγγέλλουμε» τον αριστερό εκδότη ή καναλάρχη... Μας βρίσκουν αντίθετους οι αντιλήψεις περί διαφοράς του «μικρού» επιχειρηματία με τον «μεγάλο» (καπιταλιστικές είναι οι επιχειρήσεις σε κάθε περίπτωση... ειδικά μια Α.Ε. όπως η Άγρα που απασχολεί πάνω από 10 εργαζόμενους), του «ξένου» με το «ντόπιο» κεφάλαιο, κ.ο.κ. Οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα και τα υπερασπίζονται, είτε δουλεύουν σε «μικρά» είτε σε «μεγάλα» αφεντικά. Τα συμφέροντα και οι ανάγκες τους δεν καθορίζονται με βάση το μέγεθος ή την ποιότητα των προϊόντων της κάθε επιχείρησης, ούτε με βάση τις «προθέσεις» ή αντιλήψεις των εργοδοτών.

Η ταξική πάλη είναι και «θορυβώδης» και άδικη για τους εργοδότες! Εκθέτη τους εργοδότες δημόσια. Έχει ανάγκη τις μορφές που «ενοχλούν» και στριμώχνουν τον αντίπαλο.

Είναι κουραστική, σκληρή και δίκαιη για την εργαζόμενη πλειοψηφία, που υφίσταται την εκμετάλλευση και την επίθεση καθημερινά.

3. Η ταξική πάλη οξύνεται στο έδαφος μιας ανελέητης επίθεσης της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και των εργοδοτών. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες χιλιάδες είναι οι απολύσεις, οι αυθαιρεσίες των εργοδοτών και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς. Το εργατικό κίνημα έχει ανάγκη την μαζικότητα, τη αποφασιστικότητα, την μαχητικότητα και την αλληλεγγύη. Στους αγώνες της περιόδου, από τις μικρές μάχες σε κάθε χώρο δουλειάς, για κάθε απόλυση, μέχρι τις μεγάλες, των απεργιών, των διαδηλώσεων και της πολιτικής αντιπαράθεσης με το κεφάλαιο, το εργατικό κίνημα χρειάζεται συμπαράσταση από μια μαχόμενη, ταξική διανόηση. Δεν χρειάζεται μισόλογα, ηθικολογίες και στρογγυλέματα. Δεν χρειάζεται διαιτητές και «μεσολάβηση».

Μια μάχη, σημαντική για τον κλάδο, είναι και η επαναπρόσληψη του συνάδελφου Παλαιστίδη και κάθε συνάδελφου. Και σε αυτές τις μάχες, η στάση του καθένα θα κρίνεται συνεχώς.

Αυτή τη μάχη, όλοι εμείς οι εργαζόμενοι, το σωματείο μας - μαζί με χιλιάδες εργαζόμενους και συλλογικότητες- θα τη δώσουμε μέχρι τέλους.


Νέο Αριστερό Ρεύμα Βιβλιοϋπαλλήλων, Αθήνα 26/2/2010



Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ Σπάρτακος σχετικά με τη δημοσίευση κειμένου 18 διανοούμενων της αριστεράς για την απόλυση του βιβλιοϋπαλλήλου Ντίνου Παλαιστίδη


Με αφορμή τη δημοσίευση του κειμένου δεκαοχτώ γνωστών ανθρώπων της αριστεράς (ανάμεσά τους και ενός μέλους της ΟΚΔΕ Σπάρτακος) για την υπόθεση της απόλυσης του συντρόφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις Άγρα, η ΟΚΔΕ Σπάρτακος δηλώνει κατηγορηματικά και με το πιο σαφή τρόπο ότι είναι αλληλέγγυα με τον αγώνα του Σωματείου Βιβλιοϋπαλλήλων για τη δικαίωση του απολυμένου συναδέλφου. Δεν είμαστε μόνο δίπλα τους στο δίκαιο αίτημα της κινητοποίησης αλλά  υποστηρίζουμε έμπρακτα και την επιλογή του Σωματείου να διεξάγει ένα μαχητικό αγώνα διεκδίκησης της επαναπρόσληψης του συναδέλφου μέσα από απεργιακές φρουρές και παραστάσεις έξω από τον εκδοτικό οίκο, με αφίσες και κείμενα, ψηφίσματα και συνθήματα στους τείχους. Η στάση του Σωματείου Βιβλιοϋπαλλήλων αποτελεί παράδειγμα μαχητικού συνδικαλισμού. Χαιρετίζουμε επίσης όλα τα σωματεία, τις οργανώσεις και τους ανεξάρτητους αγωνιστές/ριες που πήραν με σαφήνεια το μέρος του Σωματείου.


Το κείμενο των δεκαοχτώ προσπαθεί να κρατήσει ίσες αποστάσεις. Από τη μία υποστηρίζει την επαναπρόσληψη του βιβλιοϋπαλλήλου και από την άλλη μας καλεί να μην αντιμετωπίσουμε τον εκδοτικό οίκο ως μια «οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση», θεωρεί την απόλυση ως μια «ένταση ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργαζόμενο που έπρεπε να λυθεί με μια συζήτηση στο χώρο του βιβλίου» και χαρακτηρίζει την κινητοποίηση του Σωματείου ως «θορυβώδης και άδικη προσπάθεια απαξίωσης της «Άγρας»». Είναι πράγματι λυπηρό ότι τα επιχειρήματα αυτά προέρχονται από ανθρώπους που αναφέρονται στον μαρξισμό, και μάλιστα από ανθρώπους που κατά καιρό πλειοδοτούν σε επαναστικότητα. Οι «δεκαοχτώ» σε μια εργατική κινητοποίηση επέλεξαν να είναι «μεσολαβητές» ανάμεσα στο αφεντικό και τον απολυμένο εργάτη. Το εργατικό κίνημα δεν έχει ανάγκη από «μεσολαβητές» και «κόκκινους προφέσορες» που την ώρα της μάχης αρνούνται να αποποιηθούν τα προσωπικά συμφέροντά τους και να χαλάσουν τη σχέση με τον «εκδότη» ή τον «συνεργάτη» τους. Το εργατικό κίνημα μπορεί και πρέπει να στηριχθεί στην αυτοοργάνωσή του και στην ταξική ανεξαρτησία του.

 

27/2/2010

ΟΚΔΕ Σπάρτακος | Ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς

www.okde.org

από ηλίας 28/02/2010 12:35 μμ.


Αν καλά θυμάμαι, πριν από χρόνια, κάτι ανάλογο, έστω επιφανειακά, είχε προκύψει και σε άλλο
αριστερό εκδοτικό οίκο. Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες, δεν είχα ασχοληθεί.
Εχω μιάν απορία:
Οι "18" θα υπέγραφαν το ακόλουθο κείμενο;

Η κρίση που ξέσπασε στον εκδοτικό οίκο «Σύγχρονη Εποχή», εξαιτίας της απόλυσης ενός
εργαζόμενου, συνεχίζεται. Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο αισθανόμαστε την
υποχρέωση να δηλώσουμε τα ακόλουθα: Πρώτο: Είμαστε εναντίον των απολύσεων.
Η υπεράσπιση των μισθωτών είναι για μας θέμα αρχής. Δεύτερο: Η «Σύγχρονη Εποχή» δεν είναι
μια οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση: Διακρίνεται για την ποιότητα των
εκδόσεών της, και τα τριάντα χρόνια της ύπαρξής της δεν έχει προβεί σε απολύσεις. Οι
εργαζόμενοι στην «Σύγχρονη Εποχή» έπαιρναν πάντοτε μέρος στης απεργίες ως σύνολο, χωρίς
ποτέ να υπάρξει αντίδραση από την πλευρά της εργοδοσίας. Τρίτο: Λυπόμαστε για το
ότι μια σχέση εργοδότη-εργαζόμενου με διαφορές και εντάσεις, κατέληξε σε απόλυση.
Αλλά το γεγονός αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για να συζητηθεί το
ευρύτερο πρόβλημα των συνθηκών εργασίας στο χώρο του βιβλίου. Αντί γι’ αυτό,
γίνεται, γραπτά και προφορικά, μια θορυβώδης και άδικη προσπάθεια απαξίωσης της
«Σύγχρονη Εποχή».
Συνεπώς: Ελπίζουμε ότι το πρόβλημα θα λυθεί με απευθείας συνεννόηση, και όχι από
τα δικαστήρια. Με επαναπρόσληψη του εργαζόμενου και με διάλογο με τους
εργαζόμενους στην «Σύγχρονη Εποχή». Η κρίση πρέπει να ξεπεραστεί προς το συμφέρον των
εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να σταματήσει η εκστρατεία απαξίωσης,
εκστρατεία που εντέλει είναι σε βάρος και των εργαζομένων στην «Σύγχρονη Εποχή», αλλά και
της πνευματικής ζωής της χώρας μας, στην οποία τόσα έχει προσφέρει αυτός ο
εκδοτικός οίκος.

από Πάλη-στιδης 01/03/2010 10:43 πμ.


Στο μπλογκ http://apolysiagra.wordpress.com/ ο Κώστας Σκορδούλης ανακοίνωσε ότι αποσύρει την υπογραφή του. Παραθέτω αυτούσια τη δήλωσή του:

Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ “18″ ΗΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΛΑΘΟΣ.
ΣΤΗΡΙΖΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ Ν. ΠΑΛΑΙΣΤΙΔΗ.
Κ. ΣΚΟΡΔΟΥΛΗΣ

από κωστάκης 01/03/2010 10:57 πμ.


post image
ενα σκιτσο

Εικόνες:

από ένας 01/03/2010 1:23 μμ.


υπάρχει σχετική απάντηση και στο www.rizospastes.blogspot.com

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License