...is Athens!

Προκήρυξη της Πρωτοβουλίας ενάντια στην "ανάπλαση"

post image

…is Athens! Στο άκουσμα της αναγγελίας, διά στόματος Χ. Α. Σάμαρανγκ, της ανάθεσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, πολλοί πάγωσαν... Αυτό το «...is Athens!» έμοιαζε με κατάδειξη του μελλοθάνατου που οδεύει προς εκτέλεση. Μια εκτέλεση ανάλογη της εποχής, αργή, βασανιστική, με έναν τρόπο χειρουργικό που στο τέλος κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει ίχνος πτώματος για να θάψει. Αυτό το «...is Athens !» που όλοι φοβόντουσαν, λίγοι του αντιστάθηκαν και ακόμα λιγότεροι μπορούσαν να αντιληφθούν τι ακριβώς σήμαινε. Και ερχόμαστε στο τώρα, ένα χρόνο πριν τη φιέστα-ραντεβού των απανταχού κερδοσκόπων του πλανήτη, να βλέπουμε το παζλ με το κωδικό όνομα «ανάπλαση» να σχηματίζεται αυστηρά οριοθετημένο. Και συνειδητοποιούμε πως εκεί μέσα, σ’ αυτή την πόλη-μακέτα λείπουμε εμείς, οι άνθρωποι, η κοινωνία, τα απομεινάρια φύσης και ελεύθερων χώρων, ενώ περισσεύουν οι αστυνόμοι, οι κάμερες, τα κάγκελα, οι απαγορευμένες πράξεις, οι απροσπέλαστες περιοχές, το τσιμέντο, το αρρωστημένο λευκό του μετρό, οι νόμοι της σιωπής και του ελέγχου, οι «ειδικοί», οι διαφημιστές, τα ντηλέρια κάθε είδους και σίγουρα τ’ αφεντικά, που τρίβουν επιδεικτικά τα χέρια τους, φουσκωμένα από περηφάνια και ικανοποίηση αναμένοντας τη μεγάλη μέρα. Αυτή η πόλη-μακέτα μπορεί να σχεδιάστηκε σε διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία, συνέδρια πολιτικών και συμπόσια επιχειρηματιών και εργολάβων, αλλά γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται απειλητική πραγματικότητα σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο Αττικής. Αυτές οι επιθέσεις «ανάπλασης» που δέχθηκε η κοινωνία έγιναν αποσπασματικά αλλά μεθοδικά, πάντα με γνώμονα το κέρδος και σε καθεστώς απόλυτου ελέγχου για να το περιφρουρεί. Έγιναν προσεκτικά για να μη φανεί ολοκληρωτική η επίθεση, για να προφυλαχθούν από συνολική αντίσταση, να θεωρηθούν όλα «μεμονωμένα περιστατικά», παρεξηγήσεις και αναγκαίες επεμβάσεις στους κάθε φορά «κακούς». Με το χαμόγελο στα χείλη όλο το team του Athens ‘04 μας συστήθηκε ως αυτόκλητος εκπληρωτής των επιθυμιών μας για «καλύτερη ζωή», καθαρή, φωτεινή και ασφαλή πόλη, μοντέρνους ευρύχωρους δρόμους μαντρωμένα και στειρωμένα αδέσποτα, το καλύτερο μετρό της Ευρώπης, το ασφαλέστερο αεροδρόμιο του κόσμου, τα σύγχρονα γήπεδα, τις οικολογικές χωματερές και τις ακόμα πιο οικολογικές μονάδες υψηλής τάσης της Δ.Ε.Η. Αυτοί οι χαμογελαστοί εκπρόσωποι της εξουσίας που κάνουν το μαύρο άσπρο για να αποσπάσουν την πολυπόθητη «κοινωνική σύναινεση» αποκρύπτουν την αλήθεια της καταστροφής και του θανάτου των δημόσιων χώρων (δάση, πάρκα, πλατείες, παραλίες), θάβουν τις αντιστάσεις και αποσιωπούν την καταστολή των ανθρώπων των «υπό αναβάθμιση περιοχών» (Φιλοπάππου, Πεδίον του Άρεως, Ηλιούπολη, Βριλήσσια, Καπανδρίτι). Βαφτίζουν τις δολοφονίες εργατών στα «μεγάλα έργα» ατυχήματα, ενώ είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης για τη γρήγορη αποπεράτωσή τους και της παντελούς έλλειψης μέτρων ασφαλείας για να μην ανέβει το κόστος των εργολάβων. Σίγουρα δεν έχουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτά που τώρα κατασκευάζονται (από έργα μέχρι νόμους) είναι για το 15θήμερο των Ολυμπιακών Αγώνων. Καθημερινά αποδεικνύεται όλο και πιο εύστοχος αυτός ο αρχικός αόριστος προβληματισμός ότι «μετά την Ολυμπιάδα τα πράγματα θα ‘ναι δύσκολα...». Δεν θα ‘ναι μόνο τα σπασμένα από το party των γαλαζοαίματων για να πληρωθούν, θα ‘ναι και ό,τι έκλεψαν τα αφεντικά από την κοινωνία όλο το προηγούμενο διάστημα και τα οποία θα ’χουν πλέον νομιμοποιηθεί στις συνειδήσεις αρκετών ως χαμένα, δεδομένα και απαγορευμένα. Γι’ αυτό έχουν αξία και ιστορική σημασία οι όποιες αντιστάσεις εκφράζονται ενάντια σε μια πόλη που αρχίζει να παραδέχεται ανοιχτά πως είναι μια φυλακή για τους ανθρώπους της. Γι’ αυτό αντιστεκόμαστε και στην καταστροφή των Εξαρχείων. Μιας γειτονιάς με συμβολική πλέον σημασία για όλους μας που η πολιτική της ταυτότητα είναι χαμένη στο παρελθόν, κλεμμένη και από προηγούμενες «επιχειρήσεις αρετής και ευταξίας». Η πλατεία-σημείο αναφοράς είναι ζωσμένη πια από μαγαζιά, lifestyle, πρέζα και ασφαλίτες. Εξακολουθεί όμως να διατηρεί στα πέριξ έναν κόσμο που δραστηριοποιείτε πολιτικά ενάντια στην εξουσία (αφίσες, εκδηλώσεις, Στρέφης, στέκια). Ο οποίος με τη δράση του συντηρεί το όνομα μιας ζωντανής γειτονιάς που στο κέντρο της Αθήνας τουλάχιστον δεν υπάρχει ανάλογη. Είναι προφανές λοιπόν ότι αυτός είναι ο κυριότερος λόγος για την καταστροφή της πλατείας ενδεχομένως και του Στρέφη. Η δημιουργία μιας πλήρως ελεγχόμενης και από πολεοδομική άποψη περιοχής, η ισοπέδωση ενός χώρου και της ιστορικότητάς του στοχεύει στο να σβηστεί από τις μνήμες των ανθρώπων ο χαρακτήρας, η αίσθηση και η οικειότητα με κάτι που θεωρείται δεδομένο. Αποσκοπεί ακόμα και στην εθελούσια αποχώρηση των «ενοχλητικών». Μια ανάπλαση απόδειξη επιβολής και πρόσκλησης σε νέους επιχειρηματίες να επενδύσουν, άφοβα πλέον, ολοκληρωτικά στην περιοχή. Μένει σε μας και στους ανθρώπους που νοιάζονται και αγωνίζονται για την ελευθερία, οι σκοποί τους να μην πραγματοποιηθούν και τα σχέδιά τους να μείνουν ανεκπλήρωτα. Πρωτοβουλία ενάντια στην «ανάπλαση»

Εικόνες:

...

από vacant 12/06/2003 1:42 πμ.


prosopika pistevo oti auto pou kani i Πρωτοβουλία ενάντια στην «ανάπλαση», einai kati poli thetiko! epitelous kapios-kapiioi tha katalaboun oti den tha kanoume sinexia auto pou theloun oi Alloi...mia tetia energia tha prepi na sinexisti me tin boithia olon mas kai oxi mono gia tin platia eksarxion alla kai gia kathe katastrofiko ergo pou kanoun o Fibos kai Athina...

από V@gelis 12/06/2003 4:27 πμ.


-Αν αυτή η πόλη ήταν άνθρωπος, θα ήταν κάποιος που προσπαθούν να του θεραπεύσουν το κρυολόγημα με αιμοκάθαρση- Η ανομοιογενής ανάπτυξη Περιληπτικά, το συγκεκριμένο ζήτημα μπορεί μόνο να τεθεί ως εξής: ποιος βιώνει ουσιαστικά τις συνέπειες της διαδικασίας της ανάπτυξης. Προσέξτε – όχι τα οφέλη της, αλλά την «μπίχλα» της. Το θόρυβο από τα καμιόνια, τις μπετονιέρες και τα κομπρεσσέρ. Τα μπάζα στους δρόμους, τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, τις απαγορεύσεις… Αλλά ξέχασα, όλα αυτά είναι προσωρινά, ενώ τα έργα θα μείνουν για πάντα. Για πάντα; Ναι σίγουρα, δεν θα ξανανοίξουν τρύπες στους δρόμους, δεν θα ξαναρίξουνε μπετά, η πόλη θα γεμίσει πράσινο και θα γυρίζουμε όλοι ελεύθεροι και ερωτευμένοι, στην αιώνια νεότητα της ελληνικής ομορφιάς… ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΑΥΤΑ; Να όμως η λέξη κλειδί: πουλάνε. Σε μια κοινωνική πραγματικότητα όπου η λέξη φτώχεια και πείνα είναι πλέον καθημερινότητα, όχι μόνο για τους δυστυχείς αλλοδαπούς που τους έτυχε αυτό το μπουρδέλο χώρα να έρθουν αλλά και για αρκετούς άλλους νέους ανθρώπους που βλέπουνε τα όνειρα τους να γίνονται ευρώ στα ταμεία του θεάματος. Να τους σταματήσουμε. Δεν είμαστε τεχνοφοβικοί, ούτε αναζητάμε την μιζέρια μια υλικοτεχνικής υποδομής που έχει ξεμείνει από τις εξαγγελίες του παπανδρέου και της αλλαγής. Δεν είναι όμως δυνατόν να εξαφανίζεται κάθε έννοια στο όνομα του κέρδους. Στην ουσία, η εναντίωση στην ανάπλαση της πλατείας είναι συνδεδεμένη άμεσα με την εναντίωση στο τρόπο ζωής που προσπαθούν να επιβάλλουν, εδώ και χρόνια στους περίοικους και τους περιπλανούντες. Ίσως, και να έχει τα χαρακτηριστικά του εκπρόθεσμου, χωρίς αυτό να είναι κατηγορία για κάποιον (μας παίρνει η μπάλα όλους). Η ανάπλαση δεν είναι τίποτε άλλο από το κερασάκι στην τούρτα. Η τούρτα αποτελείται από όλα αυτά τα μαγαζιά που έχουν ανοίξει στον περίγυρο, εκμεταλλευόμενα, τόσο την γεωγραφική θέση (τόσο κοντά στα πάντα), όσο και την φήμη της πλατείας ως underground. Τώρα, με όλη αυτή την χλιδή τριγύρω, η πλατεία μοιάζει με φάντασμα, ακριβώς όπως οι κουρασμένοι χρήστες διαφορών ουσιών που ενίοτε περιφέρονται στα παγκάκια της. Σκέφτηκαν λοιπόν να την φτιάξουν. Θα μπορούσαν βέβαια να την συντηρήσουν απλά (όπως θα έπρεπε να κάνουν όλα αυτά τα χρόνια) και να αφήσουν κατά μέρος τα κομπρεσσέρ και τα χιτλερικά ελενίτ. Αλλά τους φάνηκε σαν μια καλή ευκαιρία να «πάρουν πόδι όλοι εκείνοι οι ενοχλητικοί», κάτι άνεργοι, κάτι φρικιά, κάτι περίεργοι, που περιφέρονται εκεί χωρίς λόγο και χαλάνε την πιάτσα… Ενόψει των σχετικών κινητοποιήσεων στην Θεσσαλονίκη, το θέμα της πλατεία αποκτά ακόμα μία διάσταση, εκείνη της γενίκευσης μιας κατάστασης. Αντιμετωπίζουμε προβλήματα γενικά στον κόσμο, αντιμετωπίζουμε όμως και προβλήματα ειδικά στον τόπο μας (στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο που έχουμε επιλέξει να κινούμαστε) και ένα από αυτά είναι η αφομοίωση των Εξαρχείων από τον ηλίθιο τρόπο ζωής. Τον τρόπο ζωής που λανσάρει τον άνθρωπο ως κρέας και υποβιβάζει κάθε του δραστηριότητα σε εμπόρευμα. Αυτή είναι η πλατεία που πριν μερικά χρόνια δεν τόλμαγαν οι μπάτσοι να μπουν για να μην τις φάνε. Τώρα τους κερνάνε καφέδες οι μαγαζάτορες.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License