ημερα δράσης για ελεύθερες μετακινήσεις στην πλ. Αγ. Αναργύρων

http://thersitis.gr/

post image

Σάββατο 19/3: ημέρα δράσης για ελεύθερες μετακινήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς

Συγκέντρωση-Παρέμβαση στην πλατεία Αγίων Αναργύρων: Σάββατο 19/3, 11π.μ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΝΕΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ, ΤΑ ΑΝΤΙΤΙΜΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΚΤΕΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ Μ.Μ.Μ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

η αφίσα της συγκέντρωσης


Στο τέλος του προηγούμενου μήνα ψηφίστηκε το πακέτο της «αναδιάρθρωσης» στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια «εξυγίανση του συγκοινωνιακού έργου» από τα όποια υπολείμματα προνοιακού χαρακτήρα, για την «αναβάθμιση» των συγκοινωνιών σε μια σύγχρονη επιχείρηση. Και όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και αυτή χρειάζεται τους πελάτες της (παλαιότερα συνήθιζαν να τους αποκαλούν επιβάτες), τους ευέλικτους εργαζόμενούς της, τα προϊόντα της (εισιτήρια, κάρτες κλπ), την «αξιοποίηση» των περιουσιακών της στοιχείων...

Οι αυξήσεις σε εισιτήρια, μηνιαίες και ετήσιες κάρτες (που ξεκινάνε από 40% και φθάνουν το 80%) είναι λοιπόν γεγονός. Φυσικά υπάρχει και σχέδιο «πάταξης» των λαθρεπιβατών, για τους οποίους έχει συσταθεί μια νέα ορδή ελεγκτών, για να κόβουν πρόστιμα και να απειλούν με ποινές τους «εγκληματίες» μεροκαματιάρηδες, μαθητές, φοιτητές, μετανάστες, άνεργους... που δεν ακύρωσαν εισιτήριο. Καθότι, ο νέος νόμος περιλαμβάνει και αναβάθμιση του ποινικού κώδικα σε σχέση με την «αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Έτσι, σύμφωνα με τις επιθυμίες του κράτους και των νέων μνημονίων, όσοι και όσες «συλλαμβάνονται» χωρίς εισιτήριο και στη συνέχεια αρνούνται να πληρώσουν το πρόστιμο, θα χρεώνονται με πταίσμα και μπορεί να κρατηθούν από 3-30 ημέρες σε κρατητήριο και στη συνέχεια –αν γίνει έγκληση- να ασκηθεί και δίωξη εναντίον τους. Κι αυτό είναι μόνο ένα από τα σημεία του νομοσχεδίου, στο οποίο συχνά πυκνά υπογραμμίζεται, σαν κακόγουστο αστείο, «η κατεπείγουσα ανάγκη δημόσιου συμφέροντος» εφαρμογής του. Για το «κοινό καλό» δρομολογούνται και υποχρεωτικές μετατάξεις τουλάχιστον 1500 εργαζομένων, που συνοδεύονται από νέες δυσμενέστερες εργασιακές συνθήκες και επιπλέον περικοπές στους μισθούς τους. Ταυτόχρονα, ανοίγει και θεσμικά ο δρόμος για τις συμπράξεις του ΟΑΣΑ με ιδιωτικούς φορείς παροχής υπηρεσιών, όπως και οι ιδιωτικοποιήσεις των ακινήτων του, προκειμένου –όπως λένε- να καταφέρει να αυτοχρηματοδοτείται.

Ενάντια στα νέα χαράτσια που μάς καλούν να πληρώσουμε στωικά, δοκιμάζονται τους τελευταίους μήνες συλλογικές παρεμβάσεις, με κεντρικά προτάγματα την άρνηση ακύρωσης εισιτηρίου, την από κοινού αντιμετώπιση των ελεγκτών και της αστυνομίας, τους από κοινού αγώνες εργαζόμενων-επιβατών στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Το σαμποτάζ στα ακυρωτικά μηχανήματα σε υπόγεια και υπέργεια μέσα (λεωφορεία, μετρό κλπ), που συνοδεύεται από μοίρασμα πολλών χιλιάδων κειμένων, αυτοκόλλητα, πανό, μικροφωνικές, εκδηλώσεις-συζητήσεις, βρίσκει πολύ θετική ανταπόκριση από τον κόσμο. Και είναι φυσικό: ποιος ή ποια που χρησιμοποιεί τις συγκοινωνίες χαίρεται να πληρώνει εισιτήριο;

Αναμενόμενα, απέναντι σε τέτοιου είδους κινήσεις κοινωνικής ανυπακοής, στήνεται ένας ολόκληρος συρφετός, από δημοσιογράφους, κυβερνητικούς και κάθε λογής παρατρεχάμενους του συστήματος (μέχρι και κριτικοί της αστικής τέχνης επιστρατεύονται για το ζήτημα), που δίνουν μαθήματα νομιμοφροσύνης και υποταγής. Πέρα από το φόβο που θέλει να προκαλέσει η αναβάθμιση του ποινικού κώδικα για τους αρνητές ακύρωσης εισιτηρίου, στόχος είναι και η παραγωγή ενοχικών συνδρόμων μέσα από ψευτοδιλήμματα του τύπου: «αν δεν πληρώσω εγώ, αν δεν πληρώσει ο παραδίπλα πώς θα λειτουργήσουν οι υπηρεσίες» ή «γιατί να επιβαρύνονται κάποιοι με αυτά που δεν πληρώνουν κάποιοι άλλοι;». Χαρακτηριστικά ερωτήματα που τίθενται κάθε άλλο παρά από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τους ίδιους τους επιβάτες. Για να καταλήξει όλη αυτή η ρητορεία στην αναγόρευση όσων αρνούνται να πληρώσουν αντίτιμο σε τζαμπατζήδες, στην ενοχοποίησή τους ως αντικοινωνικά, εγκληματικά στοιχεία, λαμόγια...

Μήπως όμως είναι καιρός να θέσουμε εμείς τα ερωτήματα, να μιλήσουμε οι ίδιοι και οι ίδιες για τα ζητήματα που μάς απασχολούν, να πάψουμε να αφήνουμε χώρο σε εκείνους που θέλουν να αποφασίζουν για τη ζωή μας, να σκεφτούμε πώς εμείς θέλουμε να ζήσουμε;

Ας μην ξεχνάμε ότι τα μέσα μαζικής μεταφοράς αποτελούν κομμάτι της ασφυκτικής καθημερινότητάς μας μέσα στις πόλεις, ακολουθούν πλήρως το μονότονο ρυθμό ζωής σε αυτές, με τις αμέτρητες καταναγκαστικές δραστηριότητες και τις δεκάδες αγχογόνες μετακινήσεις που αυτές επιβάλλουν. Εξυπηρετούν ουσιαστικά τις ανάγκες ενός ολόκληρου συστήματος παραγωγής και κατανάλωσης. Μάς μεταφέρουν από και προς τις δουλειές, από και προς τα σχολεία και τις σχολές, τα κέντρα πληρωμένης διασκέδασης, τα εμπορικά κέντρα... Πόσες φορές χρησιμοποιούμε τις συγκοινωνίες για να κάνουμε κάτι που πραγματικά εμείς έχουμε επιλέξει, για τη χαρά της συνεύρεσης με άλλο κόσμο, με τη γη, τα ζώα, για περιπλάνηση και παιχνίδι; Τα μέσα μαζικής μεταφοράς μάς μεταφέρουν ως μάζες (μαζικά), όπως μεταφέρονται σε άλλα οχήματα μάζες προϊόντων αυτού του πολιτισμού. Ποιος ή ποια που χρησιμοποιεί τις συγκοινωνίες δεν έχει βιώσει την κατάσταση του να γίνεσαι απλά μέρος μιας στοίβας ανθρώπων; Γιατί λοιπόν να θέλουμε να συνεισφέρουμε με κάποιο αντίτιμο σε αυτό το αέναο πήγαινε-έλα των σωμάτων μας;

Όσο γι’ αυτούς που μιλάνε για «τζαμπατζήδες», κινούνται από το δικό τους τρόπο αντίληψης για το πώς πρέπει να γίνονται τα πράγματα. Αυτόν που θέλει τον καθένα και την καθεμία να παλεύει μόνο για τον εαυτό του, για το προσωπικό του συμφέρον, φροντίζοντας για τη δική του τσέπη. Οι «τζαμπατζήδες» όμως των συλλογικών παρεμβάσεων κοινωνικής ανυπακοής στα μέσα μαζικής μεταφοράς απεχθάνονται το τζάμπα όσο και τα αντίτιμα, γιατί και τα δύο είναι παράγωγα αυτού του εμπορευματικού κόσμου, ενός κόσμου που όλα μετριούνται σε χρήμα, που βρωμάνε εξατομίκευση και μοναξιά. Ενάντια στα αντίτιμα, προτάσσουν ελεύθερες μετακινήσεις για όλες και όλους. Όσο για το αν είναι ντροπή να σε πιάνουν χωρίς εισιτήριο -και για τέτοιου είδους συναισθήματα ευθύνονται σίγουρα οι ελεγκτές σε ρόλο μπάτσου- ένα έχουμε να πούμε: Ντροπή είναι να μοιράζεις πρόστιμα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τις ίδιες δυσκολίες στην καθημερινότητά τους μ’ εσένα, να εξευτελίζεις κόσμο για λίγα επιπλέον χρήματα στο μισθό σου, να προσπαθείς να κερδίσεις μέσα από την ταπείνωση του άλλου, ντροπή είναι να προκαλείς φόβο στο πέρασμά σου… Γι’ αυτό, όσοι κι όσες πιάνονται χωρίς εισιτήριο, δεν έχουν για τίποτα να ντραπούν, τίποτα να φοβηθούν.
 
Συλλογικές κινήσεις κοινωνικής ανυπακοής

- Αν μπει ελεγκτής και κάποιος-α δεν έχει ακυρώσει εισιτήριο, στεκόμαστε αλληλέγγυα σε όσους-ες δεν έχουν. Αντιμετωπίζουμε όλοι μαζί τον ελεγκτή. Προτάσσουμε τις ελεύθερες μετακινήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να νιώθουμε ντροπή. Αντιστεκόμαστε στις κινήσεις εξευτελισμού, εκθέτοντας τα παρασιτικά χαρακτηριστικά της δουλειάς του ελεγκτή.
- Σε περίπτωση μη κατοχής εισιτηρίου κατά τη διάρκεια ελέγχου, τονίζουμε δυνατά ότι ο ελεγκτής δεν είναι ούτε θεσμικά κατοχυρωμένος ούτε και κοινωνικά νομιμοποιημένος να μας «στριμώξει» για να καταγράψει τα στοιχεία μας, ούτε και ο οδηγός να κλείσει τις πόρτες με σκοπό να εμποδίσει την αποβίβασή μας από το όχημα.
- Σε περίπτωση που ακυρώσαμε εισιτήριο, φροντίζουμε κατά την αποβίβασή μας να το χαρίσουμε σε επόμενο επιβάτη.
- Δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του ποτέ και πουθενά.


ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΕΠΙΒΑΤΩΝ

ΑΡΝΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ

ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ-ΜΠΑΤΣΩΝ

ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ  


το κείμενο σε αρχείο pdf


http://thersitis.gr/

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License