Κείμενο με αφορμή τη ρατσιστική συγκέντρωση στα Ζαρουχλέικα της Πάτρας στις 8 Ιούνη

Το κείμενο μοιράστηκε στη συγκέντρωση που έγινε στην πλατεία Ανθείας και Ευβοίας χτες το μεσημέρι μετά την μοτοπορεία.

Δεν θέλουμε γειτονιές του φόβου και του ρατσισμού αλλά γειτονιές της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης

Στις 8/6 με αφορμή την επέκταση του λιμανιού προς τα νότια και την συνακόλουθη αυξανόμενη παρουσία μεταναστών σε αυτές τις περιοχές, καλέστηκε στον εκπολιτιστικό σύλλογο Ανθείας συγκέντρωση ενάντια στην λαθρομετανάστευση. Υπό το κλίμα διαφόρων (πέρα ως πέρα ψευδών) φημών περί βιασμού ενός ζευγαριού ελλήνων πίσω από τη Veso από μετανάστες, η νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή ανακοίνωσε τη συμμετοχή της στην εν λόγω συγκέντρωση προαναγγέλοντας κυνηγητά μεταναστών μέσω αναρτήσεων στο facebook. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η Πάτρα αποτελούσε ανέκαθεν πόλη με μεγάλη παρουσία μεταναστών. Από τους ιταλούς πρόσφυγες του 19ου αιώνα μέχρι τους κούρδους της δεκαετίας του '90, έτσι και τώρα πολλοί μετανάστες έρχονται είτε από χώρες με πολύχρονες δικτατορίες (Αλγερία, Τυνησία, Μαρόκο), είτε από χώρες που βρίσκονται υπό κατοχή/εμφύλιο πόλεμο (Αφγανιστάν, Σομαλία). Πολλοί από αυτούς δεν έχουν καν σαν στόχο να μείνουν στην Ελλάδα αλλά θέλουν να περάσουν σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, με την ελπίδα ότι θα βρουν δουλειά καθώς και μια κοινότητα δικών τους ανθρώπων που θα τους στηρίξει. Για να το καταφέρουν αυτό έχουν δύο επιλογές. Η μια είναι να πληρώσουν αδρά κάποιον δουλέμπορο, ο οποίος σε συνεννόηση με τις λιμενικές αρχές (όταν αυτά τα δύο δεν συμπίπτουν) θα τους εξασφαλίσει μια θέση στον πάτο κάποιας νταλίκας προκειμένου να περάσουν στην Ιταλία. Η άλλη επιλογή είναι να προσπαθήσουν να πιάσουν θέση σε κάποιο φορτηγό “στη ζούλα” με αποτέλεσμα πάρα πολλές φορές να έχουν υποστεί κυνηγητά, ξυλοδαρμούς και δολοφονίες από αστυνομία, λιμενικό, φορτηγατζήδες κ.α. Στην πλειοψηφία τους είναι μετανάστες χωρίς χαρτιά και κατά συνέπεια υπό καθεστώς μόνιμης παρανομίας. Δηλαδή ανά πάσα στιγμή μπορεί η αστυνομία να τους συλλάβει και να τους φυλακίσει χωρίς να έχουν κάνει τίποτα. Σε αυτόν τον αγώνα τους για επιβίωση οι μετανάστες έχουν απέναντι τους όχι μόνο την αστυνομία, την πείνα και τις κακουχίες αλλά και διάφορους νταβατζήδες (ντόπιους και ξένους) που βρίσκουν σε αυτούς φτηνό εργατικό δυναμικό για να κάνουν τις βρωμοδουλειές τους (δουλεμπόριο, εμπόριο ναρκωτικών κ.α.).

Για μας, το ζήτημα των μεταναστών δεν αποτελεί ένα “πρόβλημα” που ανέκυψε έτσι ξαφνικά τα τελευταία χρόνια, δεν είναι καν κάτι που αφορά μόνο την Πάτρα ή μόνο την Ελλάδα. Η μετανάστευση είναι φυσικό αποτέλεσμα του συστήματος εκμετάλλευσης στο οποίο ζούμε. Όσο υπάρχουν “πλούσιες” χώρες που επί δεκαετίες απομυζούν κάθε φυσικό πόρο από “φτωχές” χώρες (του λεγόμενου 3ου κόσμου) μη διστάζοντας να διεξάγουν αιματηρούς πολέμους στο όνομα των συμφερόντων τους προκειμένου να συνεχίσουν να είναι “πλούσιες”, τόσο οι άνθρωποι των “φτωχών” χωρών θα ψάχνουν τρόπους για να ξεφύγουν από τη μιζέρια κοιτώντας προς τον “καπιταλιστικό παράδεισο” της δύσης.

Στο πλαίσιο αυτό, εμείς με συνείδηση της ταξικής μας θέσης με τους από κάτω αυτής της κοινωνίας, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους μετανάστες. Για μας, οι εκμεταλλευόμενοι δεν μπορούν να διαιρούνται ανάλογα με την εθνικότητα ανάμεσα σε έλληνες και ξένους. Καμια πατρίδα και κανένα έθνος δεν μας ενώνει με τον κάθε βιομήχανο, τον κάθε εφοπλιστή, τον κάθε τραπεζίτη. Ίσα ίσα που αυτοί έχουν το συμφέρον να επικαλούνται την “εθνική ενότητα και ομοψυχία” για να εξασφαλίσουν πιο έυκολα την διαιώνιση της εκμετάλλευσης μας.

Όταν λοιπόν η Χρυσή Αυγή έρχεται στα Ζαρουχλέικα, μια λαϊκή γειτονιά της Πάτρας με μεγάλη ανεργία και με πολλούς μετανάστες από ανατολικές χώρες, και χύνει το ρατσιστικό της δηλητήριο, εξυπηρετεί ακριβώς αυτές τις προσταγές των αφεντικών. Θέλουν να μας βάλουν να σφαζόμαστε μεταξύ μας στο όνομα μιας “καθαρότητας της ελληνικής φυλής» (τα ίδια έλεγε και ο Χίτλερ για τη γερμανική φυλή). Θέλουν οι καταπιεσμένοι να βλέπουν τον εχθρό ο ένας στο πρόσωπο του άλλου και όχι στο πρόσωπο του αφεντικού, του καπιταλιστή, του πολιτευτή. Όταν σου λένε ότι πρέπει να πάρεις το νόμο στα χέρια σου και σε καλούν να κυνηγάς τους ήδη κυνηγημένους, σε καλούν να γίνεις κανίβαλος.

Πολλά ερωτήματα εγείρει και η στάση των διαφόρων πολιτιστικών συλλόγων στο συγκεκριμένο ζήτημα, όπως αποτυπώνεται από την εμετική και ρατσιστική ανακοίνωσή τους. Τι πολιτικές σκοπιμότητες εξυπηρετούν όταν προσφέρουν προκάλυμμα στην δράση των μαχαιροβγαλτών φασιστών και χαριεντίζονται με γλοιώδεις δεξιούς πολιτευτές όπως ο Δημ. Τριανταφυλλόπουλος; Να ξέρουν ότι, εάν στα Ζαρουχλέικα συμβούν γεγονότα όπως πρόσφατα στην Αθήνα με πογκρόμ εναντίον των μεταναστών, θα φέρουν στο ακέραιο τις ευθύνες που τους αναλογούν.

Οι καιροί αγριεύουν όλο και πιο πολύ. Το κράτος και το κεφάλαιο σε αυτή τη μνημονιακή περίοδο που διανύουμε, επαναπροσδιορίζουν τους όρους της εκμετάλλευσής μας, λεηλατούν κάθε φυσικό πόρο στο όνομα της ανάπτυξης και παίρνουνε πίσω εργατικά κεκτημένα δεκαετιών. Μας θέτουν εκβιαστικά διλήμματα και μας λένε ότι από δω και πέρα αυτό που ζούμε θα είναι μια καθημερινή βαρβαρότητα. Αυτή τη βαρβαρότητα ή θα την πολεμήσουμε ή θα γίνουμε κομμάτι της. Ή θα αντικαταστήσουμε την αδράνεια και το φόβο με την αυτοοργάνωση στις γειτονιές μας και τον κανιβαλισμό με την αλληλεγγύη ή θα σφαζόμαστε στους δρόμους για ένα κομμάτι ψωμί.

Μέσα από λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και αλλού να αντισταθούμε στην σφαγή που μας επιφυλάσσουν. Από κοινού, ντόπιοι και μετανάστες να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που μας απασχολούν μακριά από ψεύτικους διαχωρισμούς με γνώμονα την ταξική-κοινωνική μας θέση και τις κοινές μας ανάγκες. Για να επιτεθούμε σε ό,τι μας καταπιέζει και μας εκμεταλλεύεται και να ξεμπερδεύουμε μια και καλή με αυτούς που τόσα χρόνια αποφάσιζαν για εμάς χωρίς εμάς.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ


συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης “Πέρασμα”
από το κατειλημμένο Μαραγκοπούλειο, Γούναρη 102

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License