Ανάληψη ευθύνης - Εμπρηστικό μπαράζ σε Skoda, Marks'n'Spencer, Benetton

...

"Πού είναι τα παιδιά σας..."

Ν.Κάμερον, πρωθυπουργός Μ.Βρετανίας

 

"Όσοι από εσάς βλέπετε τα παιδιά σας να παίζουν ανέμελα στις παιδικές χαρές και στα σχολικά προαύλια, μην ξαφνιαστείτε εάν αύριο τα δείτε να σχηματίζουν επαναστατικές συμμαχίες ή να συμμετέχουν σε ένοπλες επιθέσεις ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο"

απόσμασμα απ' την επιστολή του συντρόφου Θεόφιλου Μαυρόπουλου

 

Με αφορμή ένα περιστατικό όπου Άγγλοι μπάτσοι πυροβόλησαν και σκότωσαν τον ένοπλο Mark Duggan, ξεσπούν ταραχές-ντόμινο σε πολλές αγγλικές πόλεις και προάστια. Κυρίως νέοι σπάνε, κάνουν πλιάτσικο και καίνε καταστήματα, πυρπολούν αμάξια, μπουκάρουν σε ακριβά εστιατόρια και ληστεύουν πελάτες, παίζουν ξύλο με τους μπάτσους. Κι όλα αυτά σε μια χώρα όπου η τάξη και η ασφάλεια θεωρητικά είχαν βγει νικητές, όλα κυλούσαν ομαλά. Απ' τις κάμερες σε κάθε γωνιά των δρόμων μέχρι τα γήπεδα (όπου παλαιότερα γίνονταν της πουτάνας) και τον ασφυκτικό έλεγχο σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας η Αγγλία λειτουργούσε ρολόι.

Και να όμως που πολλοί νέοι είχαν αντίθετη γνώμη, διότι δεν τους έκανε αυτή η ζωή, ήταν πολύ φτηνή και μίζερη. ΤΙ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ ΤΟΥ ΜΠΡΙΞΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ; Ακριβώς αυτή η 'φτώχια της καθημερινότητας', η σαπίλα της ρουτίνας και των εμπορευματοποιημένων ανθρώπινων σχέσεων. Μπορεί με την καθαρά πολιτική διάσταση του πράγματος (εάν υπάρχει βέβαια) να μην ήταν αναρχικοί ή κομμουνιστές, να μην είχαν στο μυαλό τους κάποια αναρχική κοινωνία, ωστόσο ασφυκτιούν, όπως κάθε άνθρωπος στο σύγχρονο κόσμο σε όποια γαμημένη πόλη και αν βρίσκεται. Στην τελική με τη συμμετοχή μας σε τέτοιες καταστάσεις που προκύπτουν και εξαπλώνονται χαοτικά σε χώρους και χρόνους μπορούμε να προσπαθήσουμε να τους προσδώσουμε τα χαρακτηριστικά που επιθυμούμε. Με στοχευμένες ενέργειες, με τρικάκια και σπρέι, με επικοινωνία και επαφή να διαδόσουμε την αντίληψη μας στους κόλπους των εξεγερμένων ταραχοποιών. Σε καμία περίπτωση δεν αποκηρύσσουμε ως 'απολίτικες' τέτοιες καταστάσεις γιατί τις θεωρούμε βαθιά 'πολιτικές' με την έννοια του ότι εκεί γεννιούνται συνειδήσεις, εξελίσσονται πρακτικές και θεωρίες. Σε αντίθεση με τα κόμματα και τους φιλήσυχους ρουφιάνους που έσπευσαν να προστατεύσουν τα μαγαζάκια τους, ή την "αναρχο"-συνδικαλιστική ''Ομοσπονδία Αλληλεγγύης Βόρειου Λονδίνου" που με ανακοίνωση της διαχώρισε τη θέση της απ' τα μπάχαλα, τα πλιάτσικα, τις επιθέσεις "κατά δικαίων και αδίκων". Το μόνο που έχουμε να πούμε σ' αυτούς τους γελοίους πολιτικάντηδες είναι πως θα πεταχτούν στα σκουπίδια μαζί με τις μουχλιασμένες ιδεολογίες τους απ' το πέρασμα του χρόνου.

Αυτό που εμείς προτάσσουμε είναι το βήμα παραπάνω, η εξέλιξη του κάθε ενός που συμμετέχει σε τέτοιες φάσεις. Διότι δεν μας ενδιαφέρει κάποιος να τα σπάει για 10 μέρες και μετά να γυρνάει στην ησυχία του σπιτιού του ή της δουλειάς του, στην αγωνία της επιβίωσης. Θέλουμε μέσα από τέτοιες καταστάσεις να 'γεννιούνται' ατομικότητες αποφασισμένες για αγώνα ενάντια σ' αυτόν τον κόσμο ΣΥΝΟΛΙΚΑ, έτοιμες να τα παίξουν όλα για όλα για αληθινή ζωή. Επιθυμούμε μέσα απ' τις συγκρούσεις και τα οδοφράγματα της όποιας εξέγερσης να έρθουμε σε επαφή,να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας, να ξεπεραστούν μια για πάντα ρόλοι και ταμπέλες. Αν και δύσκολο να φτάσει στα μάτια τους το συγκεκριμένο κείμενο, κλείνουμε το μάτι στους ταραχοποιούς και ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ η καρδιά μας εκείνες τις μέρες ταξίδευε και έφτανε δίπλα τους!

 

*********************

 

"Η αλληλεγγύη δεν είναι μια όμορφη και θορυβώδης λέξη για τα κείμενα, είναι μια φυσική και συγκεκριμένη πράξη...Όπου και να βρίσκεται ένας αιχμάλωτος αντιεξουσιαστής δεν μπορεί να αισθάνεται μοναξιά. Αύριο μπορεί να είναι ήδη αργά."

Απ' την όμορφη συντρόφισσα Monica Caballero

 

Δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε ασυγκίνητοι απ΄ τα εκτεταμένα επεισόδια και τις ταραχές που έλαβαν χώρα το τελευταίο τρίμηνο στη Χιλή με αφορμή ένα νέο φοιτητικό νόμο που προσπαθεί να περάσει η κυβέρνηση Πινιέρα. Τα αυτιά μας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο άκουσμα των ιαχών του επαναστατικού πολέμου και τα μάτια μας τρεμοπαίζουν απο ηδονή στη θέαση εκατοντάδων βανδάλων να συγκρούονται με την αστυνομία, να καταστρέφουν, να λεηλατούν και να κλέβουν. Να στρέφουν το μίσος και τη μανία τους εναντίον αυτών που τους υποδουλώνουν, εναντίον οποιουδήποτε και απέναντι σε οτιδήποτε τίθεται εμπόδιο στην ολοκλήρωση του εγώ τους στο δρόμο αναζήτησης της ελευθερίας τους. Μας αφήνουν παγερά αδιάφορους τα όποια αιτήματα για 'δημόσια και δωρεάν παιδεία'. Δεν μπαίνουμε στο δίπολο να διαλέξουμε μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής παιδείας, διότι η παιδεία στα πλαίσια του καπιταλισμού είτε είναι ιδιωτική είτε δημόσια έχει ένα και μοναδικό σκοπό: τη δημιουργία ομοιόμορφων ανθρώπων. Ανθρώπων-δούλων έτοιμων να προσφέρουν τη μίζερη ζωή τους στη διάνθιση του συστήματος. Έχουμε ένα και μοναδικό αίτημα. Να ζήσουμε τη ζωή μας όπως την ονειρευτήκαμε όταν είμασταν μικρά παιδιά. Και αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί οικειοθελώς κανένα κράτος, καμιά κυβέρνηση και κανένας πεφωτισμένος ποιμένας. Το πύρινο σινιάλο μας λοιπόν στα μακρινά μας αδέρφια απ' τη Χιλή που με τις εικόνες καταστροφής που μας χάρισαν ένα άγριο χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπο μας και ατσαλώθηκε η καρδιά μας ξέροντας ότι υπάρχουν άνθρωποι που μοιράζονται τα ίδια όνειρα και τις ίδιες επιθυμίες με εμάς τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Και επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται, ξανά και σε διαφορετικά μέρη ανανεώνουμε το ραντεβού μας στις συγκρουσιακές πορείες εδώ.

 

*********************

 

Ξεκινώντας θα θέλαμε να συστηθούμε. ΚΥΚΛΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΩΝ λοιπόν, μια ομάδα πρώτα απ' όλα για να γουστάρουμε εμείς οι ίδιοι και ταυτόχρονα να αναζητήσουμε συνεργούς και συντρόφους με αξιοπρέπεια-σεβασμό-τιμή. Να σηκώσουμε γέφυρες αληθινής επικοινωνίας, βιωματικής απεύθυνσης και να μιλήσουμε στην γλώσσα που αυτοί που θα την ακούσουν 'θα καταλάβουν' και ίσως βρουν πίσω απ' τις λέξεις τον εαυτό τους. Με λέξεις απλές, βγαλμένες απ' την καθημερινή ζωή και όχι αποστειρωμένες με ακαδημαϊκό ύφος για τους λίγους και ειδικούς 'διαβασμένους'. Για να μην παρεξηγηθούμε προφανώς δεν πιστεύουμε πως είναι περιττά τα δυσνόητα κείμενα όταν αποτελούν αναλύσεις που άπτονται ενός συγκεκριμένου ζητήματος. Αναγνωρίζουμε τη σημασία τους, απλά προτιμάμε να χρησιμοποιούμε πιο άμεσο λόγο.

Πέρα απ' την επιδίωξη μας αυτή να βρούμε καινούριους συμπολεμιστές, μέσα απ' αυτή τη φάση γνωρίζουμε τους εαυτούς μας, χτίζουμε αληθινές συντροφικές σχέσεις, αγωνιούμε για το επόμενο χτύπημα μας και εν τέλει περνάμε καλά. Ωραίο συναίσθημα να φεύγεις αλώβητος με τους δικούς σου ενώ πίσω καίγεται ένα κτήριο... Συναίσθημα που δεν μπορεί να νιώσει ένας εργαζόμενος στη δουλειά του ούτε ένα ανέραστο ζευγάρι.

Εδώ θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας, πως προσωπικό και πολιτικό μέρος δεν διαχωρίζονται αλλα είναι ένα αναπόσπαστο - υγιές κομμάτι. Δε βρισκόμαστε μαζί ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ λόγω κάποιας 'πολιτικής στρατηγικής' που βάζει στην άκρη διαφορές, συμπεριφορές και αντιπάθειες χάριν της πολυδιαφημισμένης Υπόθεσης. Στη βάση της παρέας και της αλητείας θέλουμε να ανθίσει η επίθεση που ονειρευόμαστε και πραγματώνουμε ΣΤΟ ΤΩΡΑ.

 

*********************

 

Οι καιροί που βιώνουμε είναι δύσκολοι. Η καθημερινότητα μας γίνεται ολοένα και περισσότερο μίζερη και πληκτική. Ο άνθρωπος, ακόμα και στο πρώτο στάδιο της ζωής του, διαμορφώνεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του γαμημένου συστήματος. Απ' το σχολείο, το πανεπιστήμιο και τη δουλειά βιώνει την καταπίεση και τη σαπίλα στην οποία ζει. Όλα αυτά όμως δεν είναι τυχαία. Το κράτος επωφελείται απ' την φιλησυχία των πολιτών και προσπαθεί συνεχώς να διατηρήσει αυτήν τη κυριαρχία. Κι εδώ συναντούμε ομάδες ατόμων όπου δεν συμβιβάζονται με καμία εξουσία και εναντιώνονται συνεχώς σε οτιδήποτε φράζει την ελευθερία τους. Φυσικά δε μιλάμε μόνο για αναρχικούς και αντιεξουσιαστές. Από τα αλάνια που αράζουν στα πάρκα και στις πλατείες μισώντας τους μπάτσους και τους νόμους, τους 'καταπιεσμένους' που καταστρέφουν τα πάντα σε διαδηλώσεις συγκρουσιακού χαρακτήρα, μέχρι μια μερίδα οπαδών που γουστάρει τα μπάχαλα στο γήπεδο με τους μπάτσους, κλεφτρόνια του δρόμου, πιτσιρικάδες που τη βρίσκουν με την κόντρα απέναντι στην αστυνομία ακόμα και τυπάδες που δε γουστάρουν να δουλεύουν και ληστεύουν για τα προς το ζειν. Όλες αυτές οι μειονότητες του κοινωνικού συνόλου προσπαθούν να εκφράσουν μία εναντίωση σε κάθε είδους εξουσία και με το πέρασμα του χρόνου αυξάνονται απειλητικά! Απευθυνόμαστε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που τους λέμε παραβατικούς χωρίς να μιλάμε γενικά σε σύνολα, αλλά σε άτομα ξεχωριστά.

 

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια στους ντόπιους κύκλους των παραβατικών έχει εισχωρήσει το μικρόβιο του φασισμού. Παρατηρείται το φαινόμενο στα φασιστικά πογκρόμ να συμμετέχουν πολλά απ' τα χουλιγκάνια πολλές φορές μόνο και μόνο "για να δώσουν ξύλο" χωρίς να συνειδητοποιούν ιδιαίτερα τί κάνουν. Εδώ να σημειώσουμε πως δεν προσπαθούμε να 'αθωώσουμε' κανέναν. Οι επιλογές μας ορίζουν το ποιοι είμαστε και εφόσον κάποιος επιλέγει να συμμετέχει σε τέτοιες δράσεις είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα θα αντιμετωπιστεί όπως του αρμόζει.Εμείς δεν απευθυνόμαστε σε αυτούς αλλά σε όσα άτομα στο γήπεδο την ψάχνουν διαφορετικά, δεν συμμερίζονται την κοινή χουλιγκάνικη 'νόρμα' που θέλει τους οπαδούς να σφάζονται μεταξύ τους αλλά εκτρέπουν το αθλητικό θέαμα μέσα στο γήπεδο και έξω από αυτό. (Κι εδώ θα αναρωτηθεί κανείς γιατί απευθυνόμαστε συγκεκριμένα στο χώρο του γηπέδου. Ε λοιπόν θεωρούμε πως κυρίως αυτός ο χώρος συγκεντρώνει και άτομα στους κόλπους του με χαρακτηριστικά που εάν εξελιχθούν μπορούν να γίνουν επικίνδυνα για την κυριαρχία, όπως και για την ίδια την ουσία του γηπέδου.) Εμείς δηλώνουμε πως δε θ' αφήσουμε σε κανένα χώρο να ανθίσει ελεύθερα η φασιστική προπαγάνδα. Θα τσακίζουμε τα ασπόνδυλα όπου τα βρούμε και καλούμε και τους υπόλοιπους που κινούνται σε αυτούς τους χώρους, ιδιαίτερα του γηπέδου να συνειδητοποιήσουν τον πραγματικό ρόλο αυτών των σκουληκιών που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μάτσο ρουφιάνων και μπατσόφιλων να τους τσακίσουν στο ξύλο και να τους πετάξουν έξω απ' τα γήπεδα ή σε όποιον άλλο χώρο κινούνται. Τους καλούμε συνάμα να βρουν τους εαυτούς τους μέσα στον πόλεμο που μαίνεται καθημερινά παίρνοντας θέση και πίσω απ' το 'δικό μας' οδόφραγμα όπως νομίζει ο καθένας.

 

Χωρίς ταμπού λοιπόν και πέρα απ' τα 'ορθόδοξα' ρεύματα, απευθυνόμαστε σε όλα αυτά τα αλάνια όχι ως κάποιοι 'ανώτεροι' και 'καθαροί' αλλά ως μέρος αυτής της κουλτούρας που την αρχική αυθόρμητη επιθυμία μας για παραβατικότητα με τη πάροδο του χρόνου την εξελίξαμε σε οργανωμένη και συγκροτημένη αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του εχθρού. Συνεχίστε λοιπόν να βρίσκεστε στο περιθώριο αυτής της κοινωνίας. Εξάλλου δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε ούτε τα ψεύτικα χαμόγελα ούτε τις απαραίτητες δημόσιες σχέσεις για να ανελιχθούμε στην εργασία μας. Δε σεβόμαστε καμία απ' τις αξίες της γιατί δεν έχουν κάτι να μας πουν. Φτύνουμε τους καθηγητές μας στη μούρη και 'μορφωνόμαστε' απ' τα βιώματα μας στο δρόμο. Αυτά τα μπουρδέλα εξάλλου που ονομάζονται σχολεία μόνο αποστειρωμένες γνώσεις μας προσφέρουν.Γι αυτό όταν δεν κάνουμε κοπάνα σκεφτόμαστε πως θα τα βανδαλίσουμε. Τι να ζηλέψουμε εξάλλου και ποιά αξία αυτής της κοινωνίας να ενστερνιστούμε; Σας το λέμε ξεκάθαρα εμείς δεν είμαστε και δεν θα γίνουμε ποτέ τα καλά παιδιά που μας προέτρεπαν να γίνουμε οι γονείς μας και οι δάσκαλοι μας. Πέρα απ' τους δασκάλους και τους καθηγητές μισήσαμε και τους συμμαθητές μας ,αυτούς που πάντα έγλειφαν με αντάλλαγμα έναν καλό βαθμό, αυτούς που περιθωριοποιούσαν κάθε ιδιαιτερότητα και απομόνωναν τους 'συνεσταλμένους' ή τους 'περίεργους'. Νιώσαμε την οργή γι' αυτά τα μαλακισμένα που χλεύαζαν 'ατομα με ιδιαιτερότητα κλεισμένα στον εαυτό τους γι' αυτό και καυλώναμε όταν τα εν λόγω άτομα 'πέρναν το αίμα τους πίσω'. Συνειδητά απήχαμε απ' τις παρέες που έβγαιναν και διασκέδαζαν τα σαββατόβραδα, ψάχνοντας νόημα στις μίζερες ζωές τους. Αναζητήσαμε και βρήκαμε αληθινούς φίλους με μπέσσα, αλλάξαμε απόψεις, ψαχτήκαμε και εν τέλει συνειδητοποιήσαμε πως δεν έπρεπε να μένουμε αμμέτοχοι μπρος στα κοινωνικά τεκτενόμενα αλλά να οργανωθούμε και να διαταράξουμε την κοινωνική ειρήνη και να μην αφήσουμε σε ησυχία τους καργιόληδες τους μπάτσους. Και το ταξίδι συνεχίζεται με 'απώλειες' αλλά και χαρές, με ατυχίες αλλά και ευχάριστες εκπλήξεις. ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΛΟΙΠΟΝ...

 

 

 

 

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το εμπρηστικό μπαράζ την Παρασκευή 9/9 και Κυριακή 11/9

 

-Στην αντιπροσωπεία της Scoda επί της Λεοφώρου Μεσογείων. Αφήσαμε 2 ισχυρούς εμπρηστικούς μηχανισμούς, έναν στη πρόσοψη και έναν στο πλαινό μέρος του κτηρίου καταστρέφοντας μερικά αυτοκίνητα και μέρος της ίδιας. Η επιλογή του στόχου απλώς επειδή, εδώ και χρόνια η εν λόγω εταιρία δίνει οχήματα στους μπάτσους.

 

-Στα καταστήματα MARK'S AND SPENCER'S και BENETTON στην οδό Ομήρου και Στρατήγη που στεγάζονται στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο σε απόσταση 2 στενών απ' το τμήμα του Ν. Ψυχικού. Με πολύ ισχυρούς μηχανισμούς καταστρέψαμε μεγάλο μέρος και των 2 μαγαζιών. Η μεν MARK'S AND SPENCER's ήταν προσφιλής στους εξεγερμένους της Αγγλίας ενώ η BENETTON βρίσκεται στο στόχαστρο των αντιστασιακών ιθαγενών Μαπούτσε στη Χιλή.

 

 

Αφιερώνουμε ολόψυχα το μπαράζ

 

-στον αναρχικό πιστολέρο Θεόφιλο Μαυρόπουλο.

-στους περήφανους και αμετανόητους αντάρτες της Ε.Ο ΣΠΦ.

-στους 4 μαχητές τους Χάους Γ.Σκουλούδη, Μ.Τσιλιανίδη, Δ.Δημτσιάδη και Σ.Τζίφκα.

-στο σκυλί του πολέμου Γ.Δημητράκη που κράτησε-κρατάει γερά τόσα χρόνια στα κολαστήρια της δημοκρατίας.

-στο μάγκα Τάκη Μασούρα.

 

ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

ΤΙΜΑΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

 

 

Κύκλοι Παραβατικών

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License