Ο αναρχισμός πριν απ' όλα είναι μια αποδοχή της ετερότητας, ένας σεβασμός του διαφορετικού

Και ένα μικρό, αλλά ενδιαφέρον quiz: Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να βρούμε τα ονόματα των οκτώ (8) προσώπων που απεικονίζονται στην αρχή της σελίδας. Ο αναρχισμός πριν απ' όλα είναι μια αποδοχή της ετερότητας, ένας σεβασμός του διαφορετικού, μια συνεργασία με το «όλως άλλο». - Του Βασίλη Ραφαηλίδη Ο αναρχισμός δεν είναι κατ' ανάγκην βίαιος. Η αναρχία και η ελευθερία είναι σχεδόν συνώνυμα. Οι προσπάθειες των φιλοσόφων να τοποθετήσουν τα όρια της ατομικής ελευθερίας ενός ανθρώπου δίπλα στα όρια της ατομικής ελευθερίας του κάθε ανθρώπου δεν είναι παρά μια θεωρητική επιβεβαίωση του κύριου αιτήματος του αναρχισμού για σεβασμό της ατομικότητας και της προσωπικότητας του καθένα.

post image

Αναρχισμός - Βασίλης Ραφαηλίδης

Αναρχισμός

του Βασίλη Ραφαηλίδη

Από το βιβλίο "Η μεγάλη περιπέτεια του μαρξισμού".

Η αναρχία είναι μια κατάσταση φυσική. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος δεν μπορεί παρά να νιώθει άσχημα όταν κάποιος ή κάποιοι προσπαθούν να περιορίσουν την φυσική για κάθε άνθρωπο τάση να φέρεται φυσικά. Η εξουσία είναι κάτι το παρά φύση. Στην φύση δεν υπάρχει εξουσία, υπάρχει ηγεσία. Ηγέτης είναι αυτός που ηγείται, που προηγείται και δείχνει τον δρόμο στους άλλους για να μη χαθούν. Το κριάρι δεν ασκεί εξουσία στο κοπάδι, απλώς ηγείται του κοπαδιού.

Μια μικρή ή μεγάλη ομάδα ανθρώπων εύκολα δέχεται ως φυσικό ηγέτη αυτόν που αναδεικνύεται φυσικά, μέσα από φυσικές, μη καταναγκαστικές, αυτόματες διαδικασίας. Οι άνθρωποι, ακόμα κι όταν δεν το δείχνουν, πάντα δυσφορούν όταν ο ηγέτης έρχεται έτοιμος απ' έξω ή πέφτει με αλεξίπτωτο από πάνω.

Αναρχία, λοιπόν, είναι η άρνηση κάθε μορφής εξουσίας που δεν είναι φυσική και κοινά αποδεκτή από όλους και όχι μόνον από την πλειοψηφία. Η αναρχία πάει σταθερά κόντρα σε κάθε είδους αρχή, σε κάθε μορφή εξουσίας, θρησκευτική, πολιτική, κομματική.

Η αναρχία και η ελευθερία είναι σχεδόν συνώνυμα. Οι προσπάθειες των φιλοσόφων να τοποθετήσουν τα όρια της ατομικής ελευθερίας ενός ανθρώπου δίπλα στα όρια της ατομικής ελευθερίας του κάθε ανθρώπου δεν είναι παρά μια θεωρητική επιβεβαίωση του κύριου αιτήματος του αναρχισμού για σεβασμό της ατομικότητας και της προσωπικότητας του καθένα.

Αρκεί, βέβαια, τούτη η προσωπικότητα να μην είναι χονδροειδώς ετεροκαθορισμένη και με τον ψυχολογικό μηχανισμό της "ψευδούς συνειδήσεως" να γίνεται αντιληπτή από το άτομο σαν αβίαστα αυτοκαθορισμένη. Δεν είναι δυνατόν κάποιος να πιστεύει πως είναι άνθρωπος με προσωπικότητα, όταν είναι καταφάνερο πως το συνειδησιακό περιεχόμενο της προσωπικότητάς του δεν δημιουργήθηκε κάτω από μια πολύ μεγάλη δέσμη ανεμπόδιστων επιδράσεων αλλά μπήκε στην συνείδηση με "μετάγγιση" από μια κοινή δεξαμενή, ας πούμε από τον Θεό, από την κομματική ιδεολογία, από την συλλογική "εθνική ψυχή", από τον Αρχηγό.

Το αναρχικό κίνημα, με τις πολλές και ποικίλες παραλλαγές του, αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση στην κοινωνία καθεστώτος πραγματικής ισότητας, πραγματικής αδελφοσύνης, πραγματικής δικαιοσύνης, έξω και πέρα από κάθε καταναγκασμό που βάζει όρια και στην ισότητα, και στην αδελφοσύνη, και στην δικαιοσύνη. Ο αναρχισμός, η απόρριψη της Αρχής, της εξουσίας σε όλες της τις μορφές, είναι ένα ιδανικό για την αβίαστα και ελεύθερα αυτορυθμιζόμενη προσωπικότητα.

Μια συγκεκριμένη "κοινωνία ζώων" δεν αλληλοσπαράσσεται. Τα μέλη της ανακαλύπτουν την αξία της φυσικής κοινωνικότητας μόνα τους, με βάση το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Το φυσικό δίκαιο δεν είναι το δίκαιο της ζούγκλας. Γίνεται, όμως, δίκαιο της ζούγκλας όσον αφορά τις "εξωτερικές σχέσεις". Μια ομάδα ζώων του ίδιου είδους μπορεί να βρίσκεται σε σταθερά εχθρικές σχέσεις με μια άλλη ομάδα ζώων διαφορετικού είδους.

Αν αντιμετωπίζουμε τις ανθρώπινες φυλές σαν διαφορετικά ζωικά είδη που αλληλοσπαράσσονται μέχρι εξοντώσεως, τότε δεν είμαστε μόνο ρατσιστές, είμαστε ζώα, αφού ξέρουμε πως όλοι οι άνθρωποι, ασχέτως φυλής, ανήκουν στο ίδιο βιολογικό είδος.

Κανένας άνθρωπος δεν διαφέρει από τον άλλο όσον αφορά τις βιολογικές λειτουργίες. Κάθε διαφορά στην εξωτερική εμφάνιση έχει σχέση μάλλον με το περιβάλλον παρά με την βιολογία. Όταν ζεις στην διακεκαυμένη ζώνη είναι σαν να κάνεις μια διαρκή, καταναγκαστική ηλιοθεραπεία. Το δέρμα σου μαυρίζει και το επίκτητο χαρακτηριστικό γίνεται κληρονομικό με την εγγραφή του στο DNA. Κάθε λευκός θα μαυρίσει ύστερα από χίλιες γενιές απογόνων αν εγκατασταθεί σήμερα στην Νιγηρία, για παράδειγμα. Κάθε διαφορά, λοιπόν, ανάμεσα σε φυλές είναι διαφορά ανάμεσα σε συμφέροντα και όχι σε αίματα.

Ο εθνικισμός είναι πολιτιστικό δεδομένο. Στηρίζεται στην διαφορετικότητα των πολιτισμών, ή μάλλον στην ιεράρχηση των πολιτισμών, αν δεχτούμε πως θα ήταν δυνατό να υπάρξει μια τέτοια ιεράρχηση, πράγμα που ο μεγάλος εθνολόγος και δημιουργός του δομισμού (στρουχτουραλισμού) Λεβί-Στρός το απορρίπτει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο.

Δεν υπάρχει ανώτερος και κατώτερος πολιτισμός, λέει ο Λεβί-Στρος. Κάθε πολιτισμός υπάρχει «καθ' εαυτόν και διά τον εαυτό του», όπως θα έλεγαν οι υπαρξιστές. Μόνο η τερατώδης αλαζονεία του αποικιοκράτη Ευρωπαίου θα κάνει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό μέτρο σύγκρισης για όλους τους άλλους.

Γιατί οι Ινδιάνοι της Αμερικής να μη βλέπουν σαν κατώτερο του δικού τους τον εξοντωτικό ευρωπαϊκό πολιτισμό που τους καθυπόταξε; Και τι θα μπορούσε να σημαίνει η νοσταλγία του "πολιτισμένου" για τον "χαμένο παράδεισο", αν όχι μια αναγνώριση της αξίας πολιτισμών που δεν μοιάζουν με τον δικό του; Ο αναρχισμός πριν απ' όλα είναι μια αποδοχή της ετερότητας, ένας σεβασμός του διαφορετικού, μια συνεργασία με το «όλως άλλο», όπως θα έλεγε ο Κροπότκιν.

Ο αναρχισμός, δίνοντας έμφαση στην αυτοκαθοριζόμενη προσωπικότητα, είναι φυσικό να απεχθάνεται κάθε αγελαία συμπεριφορά ακόμα και την εθνικιστική, πολύ περισσότερο την ρατσιστική. Ωστόσο, κάθε τόσο εμφανίζονται αγέλες "αναρχικών".

Βέβαια, δεν πρόκειται για κλασικού τύπου αναρχικούς, αλλά για "αναρχοαυτόνομους", που είναι το ακριβώς αντίθετο των αναρχικών. Οι αναρχικοί είναι εξόχως κοινωνικοποιημένα άτομα. Κύριος στόχος τους είναι η δημιουργία μιας όσο το δυνατόν πιο φυσικής κοινωνίας, χωρίς καταναγκασμούς και καταπίεση. Οι αναρχοαυτόνομοι, αντίθετα, είναι τέρατα εγωισμού, επιδεικτικά εχθρικοί όχι μόνο προς τον αντιφρονούντα αλλά και προς τον ομοϊδεάτη τους. Είναι αυτοί ακριβώς που γελοιοποιούν σταθερά και μόνιμα το αναρχικό κίνημα με την ίδια περίπου έννοια που οι γραφειοκράτες κομμουνιστές γελοιοποιούν σταθερά και μόνιμα το κομμουνιστικό κίνημα.

Ωστόσο, έχουν και οι αναρχοαυτόνομοι τον μεγάλο θεωρητικό τους. Λέγεται Μαξ Στίρνερ (1806-1856).

Κατά τον Στίρνερ, δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα ανεξάρτητη από το άτομο. Η κοινωνία, το κράτος, οι τάξεις, οι άλλοι άνθρωποι αποτελούν αφαιρέσεις. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να παίρνει κανείς στα σοβαρά όλα αυτά τα σκιώδη. Η μόνη πραγματικότητα είναι το άτομο και τίποτα άλλο έξω απ' αυτό. Ένας τέτοιος ριζικά αντικοινωνικός εγωισμός ονομάζεται "σολιπσισμός". Είμαι τόσο μόνος ("solus") που η μόνη γνήσια συνείδηση που μπορώ να έχω είναι η συνείδηση του εαυτού μου.

Φυσικά, οι αναρχοαυτόνομοι δεν είναι τέτοιοι γιατί μελέτησαν Μαξ Στίρνερ, που είναι ένας πολύ σοβαρός φιλόσοφος, αλλά διότι δεν έχουν κανενός είδους ιδανικά, ιδεατούς στόχους προς τους οποίους οι άνθρωποι προσανατολίζουν την συμπεριφορά και την δράση τους, άσχετα από την επιτυχή ή ανεπιτυχή έκβαση της προσπάθειας. Τα ιδανικά είναι "σημαδούρες". Δεν υπάρχουν για να πραγματώνονται αλλά για να μπορούμε να προσανατολίζουμε την συμπεριφορά μας και να μην χανόμαστε στο χάος.

Ο Μαξ Στίρνερ είναι ένας απελπισμένος άνθρωπος που βλέπει την χρεοκοπία των χριστιανικών ιδανικών και θλίβεται. Και ενώ στην αρχή πιάνεται από τα σοσιαλιστικά ιδανικά, τα εγκαταλείπει και αυτά ως εξ ίσου ανεπαρκή με τα χριστιανικά.

Ακριβώς τέτοιοι είναι και οι σημερινοί αναρχοαυτόνομοι. Χωρίς να είναι φιλόσοφοι για να μπορούν να μετατρέψουν την απελπισία τους σε φιλοσοφικό κείμενο, την μεταγράφουν σε καταστροφικές πράξεις για να μας πουν στην γλώσσα που καταλαβαίνουμε καλύτερα πως ξέρουν ότι είμαστε απατεώνες, παντελώς αδιάφοροι για το μέλλον του κόσμου, συνεπώς και το δικό τους μέλλον, μέσα στο οποίο ανακλάται πολλαπλασιαζόμενη η απελπισία του άνεργου πατέρα και ο σπαραγμός της αγράμματης μάνας, που άδικα περιμένει την εξ ύψους βοήθεια. Γιατί, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι να μην είναι εχθρικοί απέναντι σ' έναν κόσμο εχθρικό; Δεν υπάρχει τίποτα το παράλογο στην "παράλογη" συμπεριφορά εφήβων που ξέρουν σε ποιόν κόσμο βρέθηκαν πεταγμένοι. Και τα χειρότερα δεν ήρθαν ακόμα. Ο κόσμος γέμισε "σολίστες" που αρνούνται να παίξουν με ορχήστρα.

Η αναρχία είναι τόσο παλιά, όσο οι Στωικοί και κυρίως οι Κυνικοί φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδας. Εμείς ξέρουμε τον Διογένη μόνο από το πιθάρι του ή το φανάρι του και όχι από συμπεριφορές πολύ πιο τυπικά αναρχικές, όπως για παράδειγμα η αδιάκοπη παρενόχληση των αρχόντων.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Διογένης είπε στον Μέγα Αλέξανδρο που πλησίασε να δει γιατί ο φιλόσοφος δεν εγκαταλείπει έστω για λίγο την ηλιοθεραπεία του, έστω από απλή περιέργεια να δει ποιος τέλος πάντως είναι αυτός ο σπουδαίος Αλέξανδρος από την Μακεδονία, «Τραβήξου πιο πέρα, μου κρύβεις τον ήλιο». Έστω και σε μορφή ανεκδότου, η συμπεριφορά του Διογένη είναι τυπικότατα αναρχική. Η εξουσία πράγματι καταστρέφει τις φυσικές καταστάσεις.

Ένας άλλος βασιλιάς δεν τόλμησε να τιμωρήσει τον μεγαλοφυή αναρχικό Μπετόβεν όταν δεν έβγαλε το καπέλο του την στιγμή που περνούσε από μπροστά του η βασιλική άμαξα- και αυτό δεν είναι ανέκδοτο, είναι γεγονός. Ρώτησαν τον Μπετόβεν γιατί έκανε κάτι τόσο παράτολμο κι αυτός απάντησε φυσικότατα: «Μα, ο βασιλιάς πρέπει να βγάζει το καπέλο του όταν με βλέπει!»

Οι καλλιτέχνες είναι φύσει αναρχικοί. Η όποια εξουσία ασκούν με το ταλέντο τους είναι μια φυσική εξουσία και συνεπώς αυτονοήτως σεβαστή.

Οι Κυνικοί, που τους είπαν έτσι χλευαστικά γιατί η συμπεριφορά τους ήταν τόσο φυσική όσο και του σκύλου (του κυνός) εμφανίζονται σε περίοδο παρακμής της Δημοκρατίας. Η κυνική φιλοσοφία, η πρώτη γνωστή μορφή αναρχισμού, δεν είναι παρά μια κριτική της Δημοκρατίας, που δεν τα κατάφερε να εδραιωθεί τόσο ώστε να μη χρειαστεί να παραδοθεί στην ασιατικής καταγωγής μακεδονική αυταρχία.

Σε όλη την διάρκεια του χριστιανικού Μεσαίωνα η αναρχική ιδέα θα πάρει την μορφή σατανά και θα χωθεί στις ψυχές των μαγισσών, που τολμούν και απειθαρχούν στις εντολές των επί της γης τοποτηρητών της Υπέρτατης Εξουσίας. Ας είναι καλά εκεί στην κόλαση που βρίσκονται αυτές οι υπέροχες γυναίκες που ενστικτωδώς κατάλαβαν πως αν δεν ξεσφίξεις τα πόδια σου για να αφήσεις να περάσει από την τρύπα ο σατανάς και να σε κατακυριεύσει, αναρχική, δηλαδή επαναστατική διάθεση είναι δύσκολο να αποκτήσεις. Όπως έλεγαν οι "σενσιμονιστές", τα δικαιώματα της σάρκας είναι φυσικά και άρα αναρχικά δικαιώματα. Το κρεβάτι, ένα αντικείμενο τριπλής χρήσεως, όταν δεν το έχεις μόνο για να κοιμάσαι ή να πεθαίνεις σε οριζόντια θέση, είναι πρώτης τάξεως τόπος για ασκήσεις λυτρωτικού αναρχισμού.

Τόσο πολύ θα εξευτελίσει την αναρχική ιδέα ο χριστιανισμός, που στο εξής οι Κυνικοί δεν θα είναι φιλόσοφοι, αλλά άνθρωποι που τολμούν να λένε τα πράγματα με το όνομά τους, αρνούμενοι να χρησιμοποιήσουν τον συμβατικό, κοινόχρηστο λόγο του ποιμνίου.

Παρά ταύτα, όταν τα πράγματα καταλαγιάσουν και όλες οι μάγισσες καούν στην πυρά, ο χριστιανισμός θα είναι αυτός που θα ξαναφέρει στην μόδα τον αναρχισμό. Και δεν εννοούμε μόνο τις πάμπολλες αναρχικές χριστιανικές αιρέσεις, σαν τους "Καθαρούς" για παράδειγμα, εννοούμε πρωτίστως τον χριστιανικό φιλοσοφικό αναρχισμό του άγγλου Γουίλιαμ Γκόντουιν (1756-1836), που λέει πως μόνον η σκέψη και το πνεύμα δικαιούνται να κυβερνούν τον κόσμο και όχι οι κοσμικοί άρχοντες ή οι παπάδες με το δανεικό πνεύμα.

Το πνεύμα ή το έχεις ή δεν το έχεις, από την φύση και από την αγωγή. «Ούτε το μυστήριο της βαπτίσεως, ούτε το άλλο της χειροτονίας μπορούν να σε κάνουν πνευματικό άνθρωπο», λέει ο καλός χριστιανός Γκόντουιν. Η Θεία Χάρη δεν μεταγγίζεται με τύπου άμπρα-κατάμπρα επεμβάσεις έξωθεν, λέει ο καλός χριστιανός Γκόντουιν και βρίσκει τον μπελά του από άλλους καλούς χριστιανούς, που όλη τους την πνευματικότητα την παίρνουν με διαρκείς μεταγγίσεις πνεύματος από την αστείρευτη πηγή του Αγίου Πνεύματος. Την ξέρουμε την καλοσύνη αυτών των εμβολιασμένων με καλοσύνη. Μοιάζουν μ' αυτούς που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία και κάνουν συνεχείς μεταγγίσεις επί ματαίω.

Περίπου τα ίδια θα πει και ένας άλλος σπουδαίος χριστιανός αναρχικός, ορθόδοξος αυτός, ο Λέων Τολστόι (1828-1910). Που δεν έγραψε μόνο τα δημοφιλή μυθιστορήματα "Πόλεμος και ειρήνη" και "Αννα Κερένινα", αλλά και τα φιλοσοφικά πεζογραφήματα "Το κράτος του ζόφου" και "Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς", δύο συγκλονιστικά κείμενα ορθόδοξου χριστιανικού αναρχισμού.

Σημειώστε πως η ορθοδοξία είναι αναρχική εκ κατασκευής. Στην καθαρή της μορφή δεν αποδέχεται κανενός είδους εξουσία, ούτε καν του μητροπολίτη, ούτε καν του πατριάρχη. Αν δεν αποδεχόταν και την απ' ευθείας στην συνείδηση του πιστού δρώσα θεϊκή εξουσία, θα ήταν ένας τέλειος αναρχισμός. Ο τολστοϊσμός, που παραλίγο θα γινόταν κάποτε χριστιανική αίρεση, είναι μια πιο ριζοσπαστική μετακίνηση της ορθοδοξίας προς την μεριά του αναρχισμού.

Θέλω να πω πως ο χριστιανισμός και ειδικότερα η ορθοδοξία, η πιο παλιά μορφή χριστιανισμού, διατηρεί ακόμα την προκωνσταντινική ανάμνηση των αναρχομεταφυσικών αγώνων της κατά της ρωμαϊκής εξουσίας και της εξουσίας των πλουσίων. Ο τολστοϊσμός είναι μια απόπειρα απαγκίστρωσης της ορθοδοξίας από το εξουσιαστικό φορτίο που της έβαλε στην ράχη η Ιστορία για να κάνει την δουλειά της με το παπαδαριό και την τρομοκρατία της κόλασης. Κι εσείς μου μιλάτε για τρομοκράτες εντελώς της πλάκας αν τους συγκρίνεις με τον αρχιτρομοκράτη Θεό, τον μόνο που διατηρεί το δικαίωμα όποτε θέλει να αγαπά και όποτε θέλει να μισεί τον πλησίον του, όπως λέει ο είρων Λαμπίς.

Ο αναρχισμός δεν είναι κατ' ανάγκην βίαιος. Αλλωστε, άλλο τρομοκρατία και άλλο αναρχία. Η τρομοκρατία, μία ανάμεσα σε πολλές μορφή βίαιου αναρχισμού, είναι η άσκηση εξουσίας διά του τρόμου. Αυτό σημαίνει πως η εξ ορισμού αντιεξουσιαστική κλασική προμπακουνική αναρχία είναι εχθρός τής εξ ορισμού σκληρής εξουσιαστικής τρομοκρατίας.

Τα πράγματα θα αλλάξουν όταν το αναρχικό κίνημα συναντήσει στον δρόμο του το μεταγενέστερο κομμουνιστικό κίνημα, για να προκύψει από την διασταύρωση το υβρίδιο του αναρχοκομμουνισμού του Μιχαήλ Μπακούνιν και του Πιότρ Κροπότκιν. Οι αριστεροί τρομοκράτες (υπάρχουν και δεξιοί τρομοκράτες) δεν είναι ούτε αναρχικοί, ούτε κομμουνιστές. είναι αναρχοκομμουνιστές, παιδιά του Μπακούνιν και όχι του Μαρξ. Επειδή, όμως, τον Μαρξ και τον Μπακούνιν, δύο θανάσιμους εχθρούς, που όσο ζούσαν τρώγονταν σαν τα σκυλιά, που λέμε, τους συνέδεε κάτι κοινό, ο κομμουνισμός, ο αναρχοκομμουνισμός θα δώσει μια τεράστια ποικιλία μειγμάτων, που άλλα έχουν μέσα τους περισσότερο μαρξισμό και άλλα περισσότερο μπακουνισμό.

O προυντονισμός δεν έχει μέσα του ίχνος κομμουνισμού. Και όμως είναι αναρχισμός, και μάλιστα η πρώτη μορφή οργανωμένου αναρχισμού. Ο Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν (1809-1865) είναι αυτός που θα αναγάγει τον αναρχισμό από ηθικό αίτημα που ήταν μέχρι τότε, σε πολιτικό κίνημα, και θα καθιερώσει τον όρο ως πολιτικό όρο. Στο περιλάλητο σύγγραμμά του "Τι είναι η ιδιοκτησία;" γραμμένο το 1840, θα δώσει μια απάντηση που θα γίνει κλασική: «Η ιδιοκτησία είναι κλοπή».

Εν τούτοις, ο Προυντόν δεν είναι κατά της ατομικής ιδιοκτησίας, είναι κατά της κλεμμένης ιδιοκτησίας. Ρουσφέτια, μίζες, απάτες, αρπαγές, πουστιές διάφορες, όλα αυτά τα εξόχως καπιταλιστικά είναι αυστηρά απαγορευμένα στον ηθικοκεντρικό καπιταλιστικό αναρχισμό του Προυντόν, τον «μικροαστικό αναρχισμό», όπως έλεγε ο Μαρξ.

Επειδή τίποτα δεν μπορείς να πετύχεις με τον καταναγκασμό, λέει ο Προυντόν, πρέπει να βρεις τρόπο να διασφαλίσεις την κοινωνία από κάθε εξουσιαστική παρεκτροπή. Η προυντονική λύση στο δύσκολο αυτό πρόβλημα είναι ένα πάρα πολύ πυκνό δίκτυο παραγωγικών και καταναλωτικών συνεταιρισμών, που ενώνονται ελεύθερα σε ομοσπονδίες, κι αυτές σε συνομοσπονδίες. Έτσι, προκύπτει στο τέλος ένα κράτος χωρίς κεντρική εξουσία, ένα μη-κράτος συνεταίρων.

Αυτό που σήμερα λέγεται αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση είναι προυντονισμός. Πράγματι, όσο πιο αποκεντρωμένο είναι το κράτος, τόσο λιγότερο αισθητή είναι η παρουσία του. Και αν κάθε αυτοδιοικούμενη περιοχή γίνει μια ομοσπονδία συνεταιρισμών, ο συνεταιριστικός αναρχισμός του Προυντόν μετατρέπεται σε αναρχικό διοικητικό σύστημα.

Η ιδέα είναι εντελώς συναρπαστική. Και απολύτως πραγματοποιήσιμη, λέει ο νεοπρουντονικός Νόαμ Τσόμσκι, ο μεγάλος γλωσσολόγος και διεθνής ηγέτης του σύγχρονου ειρηνικού, μη κομμουνιστικού αναρχικού κινήματος. Θα ευχόταν κανείς η συνεταιριστική ιδέα, την αξία της οποίος πρώτος επεσήμανε ο Όουεν, να αναπτύσσεται συνεχώς και περισσότερο. Ο καπιταλισμός σίγουρα θα αποκτούσε πιο ανθρώπινο πρόσωπο.

Όμως, η αποτυχία του παμπάλαιου χριστιανικού κοινοτισμού, που δεν είναι παρά περιορισμένου εύρους προυντονισμός (οι ενορίες ήταν κάποτε παραγωγικοί και καταναλωτικοί συνεταιρισμοί), δείχνει πως οι συνεταιρισμοί είναι η ασπιρίνη και όχι το φάρμακο στον καρκίνο του καπιταλισμού.

Μετά τον Καρλ Μαρξ όλοι πλέον ξέρουμε πως η ατομική ιδιοκτησία δεν θα ήταν δυνατό να είναι στατική έννοια. Καπιταλισμός που δεν επεκτείνεται συνεχώς, κάποτε καταρρέει. Βιομηχανίες που δεν κατακτούν διαρκώς νέες αγορές για να τοποθετήσουν την αυξανόμενη παραγωγή που θα δώσει τα αυξημένα κέρδη, δεν αναπτύσσονται και κάποτε καταρρέουν κάτω από την πίεση ομόλογων βιομηχανιών, που αναπτύσσονται.

Ο ανελέητος ανταγωνισμός είναι νόμος απαράβατος στον καπιταλισμό. Στον γεμάτο καλές προθέσεις προυντονισμό, δεν είναι. Ο προυντονισμός είναι μια κλειστή οικονομία χωρίς δυνατότητες ανάπτυξης, ο καπιταλισμός είναι μια ανοιχτή οικονομία με κολοσσιαίες δυνατότητες ανάπτυξης. Ωστόσο, στα όρια και τα πλαίσια του υπάρχοντος καπιταλισμού, ο προυντονισμός είναι η πιο προωθημένη μορφή σοσιαλδημοκρατίας. Ο αναρχισμός του Προυντόν δίνει πράγματι ένα ανθρώπινο πρόσωπο στον καπιταλισμό. Ο προυντονισμός έχει το τεράστιο ηθικό πλεονέκτημα να καταργεί το κράτος ειρηνικά και στα γρήγορα. Δεν είναι τυχαίο που ο προυντονισμός, μια εξαιρετικά γοητευτική μορφή ειρηνικού αναρχισμού, θα γίνει τόσο δημοφιλής.

Όμως, το κράτος δεν καταργείται όσο υπάρχει ατομική ιδιοκτησία και κατά συνέπεια ανταγωνιστικές τάξεις, που καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη του κράτους, λέει ο Μαρξ. Το κράτος μαραζώνει σιγά-σιγά μέχρι την πλήρη εξαφάνισή του στην αταξική κοινωνία, λέει ο Μαρξ και αρπάζεται άγρια τόσο με τον σύγχρονό του Προυντόν όσο και με τον ομοίως σύγχρονο και φίλο του μέχρι τότε Μπακούνιν.

Στο πολιτικό του ξεκίνημα ο Μιχαήλ Μπακούνιν (1814-1876) είναι φίλος και με τον Προυντόν και με τον Μαρξ. Όμως θα τσακωθεί πολύ άσχημα και με τους δύο. Με τον Προυντόν γιατί ο Μπακούνιν είναι κομμουνιστής, ονειρεύεται δηλαδή την αταξική και συνεπώς μη καπιταλιστική κοινωνία, και με τον Μαρξ διότι θέλει το αταξικό κράτος εδώ και τώρα, χωρίς την διαμεσολάβηση της δικτατορίας του προλεταριάτου, που ιστορικός προορισμός της είναι, κατά τον Μαρξ, να οδηγεί το κράτος στον δρόμο ενός συνεχούς μαρασμού, μέχρι την πλήρη εξαφάνισή του στην αταξική κοινωνία. Η οποία δεν μπορεί παρά να είναι αναρχική, αφού δεν θα υπάρχει σ' αυτήν εξουσία.

Αν επαναστατήσουμε όλοι όσοι μισούμε την ατομική ιδιοκτησία, την υπεύθυνη για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας, και αν όλοι μαζί, προλετάριοι και μη, χτυπήσουμε σκληρά τον καπιταλισμό, τότε φτάνουμε στα γρήγορα στον κομμουνισμό χωρίς να περιμένουμε να μαραζώσει το κράτος και κουραφέξαλα, λέει ο πολύ βιαστικός Μπακούνιν.

Το σχέδιο του Μπακούνιν φαίνεται ακόμα πιο γοητευτικό απ' αυτό του Προυντόν, όχι μόνο γιατί έχει μέσα του πολλή δράση, αλλά και διότι υπόσχεται έναν κομμουνισμό που θα τον ζήσουν αυτοί που θα τον φτιάξουν. Ενώ ο κομμουνισμός του Μαρξ είναι δυσκίνητος. Ποιος μπορεί να ξέρει τι είναι δυνατό να συμβεί μέχρι την έλευση της αταξικής κοινωνίας, με μια δικτατορία του προλεταριάτου συνεχώς πάνω από το κεφάλι σου;

Σήμερα όλοι ξέρουμε τι είναι δυνατό να συμβεί αφού συνέβη. Όμως, όλοι ξέρουμε επίσης τι συνέβη και με την Κομμούνα του Παρισιού το 1871. Τσακίστηκε στα γρήγορα και εξαφανίστηκε μέσα σε λίγες μέρες. Κράτος δεν είναι η κυβέρνηση, κράτος είναι η βία, λέει ο Μαρξ επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Προμηθέα. Κράτος χωρίς αστυνομία και στρατό δεν νοείται. Εδώ δεν νικάει ο καλύτερος, όπως στον στίβο, αλλά ο καλύτερα οπλισμένος ή αυτός που θα πιάσει στον ύπνο τον καλύτερα οπλισμένο, όπως έγινε κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Για να συνοψίσουμε: Οι προυντονικοί είναι αναρχικοί, αλλά δεν είναι κομμουνιστές. Οι μπακουνικοί είναι και αναρχικοί και κομμουνιστές, αλλά δεν είναι μαρξιστές. Οι μαρξικοί είναι κομμουνιστές διαρκώς και αναρχικοί μακροπροθέσμως. Και στα τρία ρεύματα ο αναρχισμός είναι η κοινή συνιστώσα. Όμως, αναρχισμός υπάρχει και στον χριστιανισμό, όπως είπαμε. Αρα ο αναρχισμός, στις πολλές παραλλαγές του, είναι μια απολύτως κυρίαρχη κατάσταση.

Το 1876, την χρονιά του θανάτου του Μπακούνιν, που όσο ζούσε διατηρούσε ζεστό το αίμα στις φλέβες των αναρχικών, ο Ιταλός αναρχικός Ενρίκο Μαλατέστα θα δημιουργήσει μια καινούργια παραλλαγή αναρχισμού. Αφού οι προυντονιστές, οι μπακουνιστές και οι μαρξιστές δεν μπορούν να τα βρουν και να δράσουν συντονισμένα, καλό είναι να μη σταματήσουμε να ενεργούμε ένας-ένας ή σε μικρές ομάδες.

Αυτήν την μορφή δράσης ο Ενρίκο Μαλατέστα την ονομάζει «έμπρακτη προπαγάνδα». Χρειάζεται, λέει ο Μαλατέστα, η έμπρακτη προπαγάνδα για να διατηρείται υψηλό το αγωνιστικό φρόνημα του λαού, μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή της επανάστασης - όποτε κι αν έρθει.

Η άποψη του Μαλατέστα θα βρει μια απροσδόκητα μεγάλη απήχηση. Ανταποκρίνεται θαυμάσια στον κοινωνικό ατομικισμό του αναρχισμού και ξεπερνάει την μεγάλη δυσκολία της συλλογικής οργάνωσης και δράσης. Τρεις φορές επιχείρησαν οι αναρχικοί να φτιάξουν δική τους Διεθνή, και τις τρεις απέτυχαν παταγωδώς. Μαζική δράση και αναρχισμός είναι έννοιες αντιφατικές εξ ορισμού.

Ο Μαλατέστα συνέλαβε το κοινωνικό νόημα του φιλοσοφικού Κυνισμού των αρχαίων Ελλήνων: Κάθε τόσο πρέπει παρενοχλείς τους κατέχοντες την εξουσία με διακεκομμένα χτυπήματα. Και με μια αυτόματη αλλαγή βάρδιας, μετατρέπεις τον βίαιο, τον μπακουνικό αναρχισμό σε μια κατάσταση διιστορική.

Αυτό ακριβώς είναι το μπακουνικής και όχι μαρξικής καταγωγής σημερινό αναρχικό κίνημα, που ποτέ δεν είχε την επιδοκιμασία των κομμουνιστικών κομμάτων. Αλλά πάντα εύρισκε κρυφή και ανομολόγητη αποδοχή από την λαϊκή συνείδηση. Ο ταλαιπωρημένος ανθρωπάκος, με τον χωροφύλακα, τον δικαστή και τον φορατζή συνεχώς πάνω απ' το κεφάλι του, γνωρίζει καλά τι σημαίνει εξουσία.

Μόνο σε μια ειδική περίπτωση ο αναρχισμός θα γίνει μαζικό λαϊκό κίνημα. Ο αναρχοσυνδικαλισμός είναι ένα από τα πιο έξυπνα και πιο τίμια λαϊκά κινήματα που εμφανίστηκαν ποτέ.

Το 1895, μια ομάδα Γάλλων αναρχικών ιδρύουν μια νέας μορφής εργατική ομοσπονδία, όχι χωρισμένη σε κλάδους ανάλογα με το είδος της εργασίας, αλλά μαζική και συμπαγή. Όχι, ας πούμε εργάτες χάλυβος απ' τη μια, εργάτες Τύπου απ' την άλλη (που έχουν γράψει Ιστορία στο αναρχικό κίνημα), αλλά εργάτες σκέτα. Μόνο έτσι θα ξεπεραστεί η λογική κατά τα άλλα τάση για υπεράσπιση των κλαδικών συμφερόντων και θα τονιστεί ο μαζικός και ταξικός χαρακτήρας του συνδικαλισμού.

Κύριος σκοπός ύπαρξης αυτών των σωματείων δεν είναι οι οικονομικές διεκδικήσεις, που μπαίνουν πάντα σε δεύτερο πλάνο, αλλά η οργάνωση γενικών απεργιών με απώτερο στόχο την παράλυση και την κατάρρευση του καπιταλιστικού κράτους και την ανάληψη της εξουσίας απ' ευθείας από τα συνδικάτα. Στην διάρκεια των μεγάλων απεργιών οι απεργοί και οι οικογένειές τους συντηρούνται από ένα καλά οργανωμένο ταμείο απεργιακής αρωγής.

Ο γαλλικός θεσμός του αναρχοσυνδικαλισμού θα διαδοθεί ταχύτατα στην Ιταλία και κυρίως την Ισπανία. Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ο ισπανικός αναρχοσυνδικαλισμός, παρ' όλο που δεν έχει την υποστήριξη των κομμουνιστών, -εντελώς το αντίθετο μάλιστα- θα γίνει ο φόβος και ο τρόμος των βιομηχάνων, που χρησιμοποιούν πάρα πολύ συχνά το νόμιμο δικαίωμά τους για ανταπεργία (λοκ-άουτ).

Το πανίσχυρο αναρχοσυνδικαλιστικό κίνημα ήταν η πρώτη πολιτική δύναμη στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Όμως, ήταν πολύ ισχυρό από πολύ νωρίτερα, από το τέλος του περασμένου αιώνα. Αν στον εμφύλιο πόλεμο είχε την υποστήριξη του κομμουνιστικού κόμματος, θα μπορούσε ίσως να καταλάβει την εξουσία πολύ άνετα όταν δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες.

Τόσο μεγάλο και τόσο καλά οργανωμένο ήταν το αναρχοσυνδικαλιστικό κίνημα στην Ισπανία, που στα χρόνια του εμφυλίου, σε συνθήκες πάρα πολύ αντίξοες, οι αναρχικοί μπόρεσαν να οργανώσουν υποδειγματικές κολεκτίβες, κάνοντας τον Φράνκο και τους περί αυτόν καθολικούς και φεουδάρχες να λυσσάξουν.

Με την σειρά τους θα λυσσάξουν και οι αναρχικοί και θα αρχίσουν να καίνε εκκλησίες και να σκοτώνουν παπάδες, οι οποίοι έχουν ήδη πιαστεί γερά από το ξίφος του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο. Τόσο λυσσώδη εμφύλιο πόλεμο δεν θα βρείτε άλλον στην παγκόσμια Ιστορία, όσο κι αν ψάξετε. Το πολιτειακό πρόβλημα τότε δεν παιζόταν στα ζάρια μόνο ανάμεσα στην δημοκρατία και τον φασισμό, αλλά και ανάμεσα στην αστική δημοκρατία, την οποία στήριζαν οι κομμουνιστές, και τον φασισμό από την μια μεριά, και από την άλλη τον αναρχικό, τον μπακουνικό κομμουνισμό. Τελικά, θα κερδίσει ο φασισμός.

Ωστόσο, ένα σπάνιο φαινόμενο συμπεριφοράς της μάζας θα δείξει με τον πιο καθαρό τρόπο πως ο αναρχισμός έχει βαθιές ρίζες στην λαϊκή συνείδηση.

Ο σαρωτικός Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι, μία από τις πιο σπάνιες και χαρισματικές μορφές λαϊκού ηγέτη, πριν σκοτωθεί μ' έναν εντελώς μυστηριώδη τρόπο και περάσει στον χώρο των λαϊκών θρύλων, ήταν ήδη αποδεκτός από ένα τεράστιο πλήθος Ισπανών, ασχέτως πολιτικής τοποθετήσεως. Η κηδεία, στην Βαρκελόνη, αυτού του πολύ μεγάλου αναρχικού ηγέτη είναι ένα φαινόμενο που ακόμα το μελετούν οι ειδικοί στην συμπεριφορά της μάζας. Μιλιούνια λαού από ολόκληρη την δημοκρατική εμφυλιοπολεμική Ισπανία δεν παρακολουθούν απλώς μια κηδεία, θα ήταν αδύνατο άλλωστε να περπατούν πίσω από ένα φέρετρο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, αλλά κλαίνε μαζικά, κατά ομάδες, για τον θάνατο ενός πεθαμένου Θεού, του οποίου η ανάσταση δεν θ' αργήσει. (Για περισσότερα και ακριβέστερα, βλέπε το αριστούργημα του Χανς Μάγκνους Έντσεσμπέργκερ "Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας").

Είναι βέβαιο πως η αναρχία έχει βαθιές και δυνατές ρίζες στην μάζα. Αυτό το ήξερε καλά και ο αναρχικός μάλλον, παρά κομμουνιστής κατ' ουσίαν, Αρης Βελουχιώτης, όταν μάζευε γύρω του ένα πλήθος "παρανόμων".

Ο Φραντς Φανόν, ο θεωρητικός της αλγερινής επανάστασης, στο βιβλίο του "Της γης οι κολασμένοι" δεν αναφέρεται στους κολασμένους του "Κομμουνιστικού Μανιφέστου" αλλά στην αναρχική διάθεση που κρύβουν μέσα τους οι λούμπεν, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν επαναστατικά με έξυπνους χειρισμούς.

Όλοι οι ριψοκίνδυνοι χρειάζονται σε μια επανάσταση όταν ήδη έχει ξεσπάσει. Δεν είναι εύκολο πράγμα η εξόντωση του ταξικού εχθρού, που έχει στην διάθεσή του τις πολύ ισχυρές δυνάμεις καταστολής, τους άνδρες των οποίων χρησιμοποιεί το σύστημα βαναύσως εκμεταλλευτικά έναντι πινακίου ολοένα και περισσότερο δυσεύρετης φακής.

Με λούμπεν κάνουν εκείνοι την δουλειά τους; Με λούμπεν θα κάνουμε και εμείς την δική μας. Αν είχαμε προλετάριους, θα την κάναμε με προλετάριους. Αυτό που σίγουρα έχουμε σε υπεραφθονία είναι η αναρχική διάθεση. Όλοι οι νορμάλ άνθρωποι κρύβουν μέσα τους έναν αναρχικό. Ακόμα και οι άνδρες των ΜΑΤ. Προς το παρόν μάς λιανίζουν, αφού γι' αυτό πληρώνονται. Αλλά νομίζετε πως δεν έχουν συνείδηση της βαρβαρότητας του συστήματος που τους χρησιμοποιεί εκμεταλλευόμενο την ανάγκη για επιβίωση των σύγχρονων σκλάβων;

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα μπορούσαν να είναι αναρχικοί οι πάντες, αφού ήταν αναρχικός ένας γνήσιος Ρώσος αριστοκράτης, ο Μιχαήλ Μπακούνιν, και κυρίως ένας γνησιότατος Ρώσος πρίγκιπας, ο Πιότρ Κροπότκιν (1842-1921), ο πιο μεγάλος θεωρητικός του αναρχισμού, που διετέλεσε και υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Β', αυτού ακριβώς που δολοφόνησαν οι αναρχικοί το 1881. Πάντως, δεν τον δολοφόνησε ο Κροπότκιν. Αλλά επειδή ήταν ήδη φιλοαναρχικός, απελάθηκε από την Ρωσία αμέσως μετά την δολοφονία του φίλου του, του τσάρου.

Δεν εκτελέστηκε, γιατί ήταν πρίγκιπας. Αλλά μόλις φτάσει στην Γαλλία, θα αποποιηθεί επισήμως τον τίτλο του πρίγκιπα και το 1883 οι Γάλλοι, για να τον τιμωρήσου και για λογαριασμό των Ρώσων, τον κλείνουν τρία χρόνια φυλακή.

Όταν αποφυλακίζεται το 1886, πηγαίνει στην Αγγλία, όπου ζει τα επόμενα 30 χρόνια της ζωής του. Θα επιστρέψει στην πατρίδα του με την έκρηξη της Επανάστασης το 1917, αλλά δεν θα πάρει μέρος. Ως γνήσιος αναρχικός δεν είναι υπέρ της βίαιης επανάστασης, όπου πεθαίνουν πολλοί, είναι υπέρ των μεμονωμένων εκτελέσεων σε κλασικό αναρχικό στυλ, για να γίνεται οικονομία στο αίμα και για να γίνεται αβίωτος ο βίος των αστών. Η αριστερή τρομοκρατία είναι μια λεπτή και δύσκολη τέχνη, που απαιτεί υψηλό δείκτη νοημοσύνης και επιδεξιότητα νευροχειρουργού.

Ο φίλος του Πιότρ Κροπότκιν, Όσκαρ Ουάιλντ, ένας ακόμα διάσημος αναρχικός, λέει πως ο αυτοκαθαιρεθείς πρίγκιπας ήταν «ένας από τους δύο αληθινά ευτυχισμένους ανθρώπους που γνώρισε στη ζωή του». Και ο Ρομέν Ρολάν θα γράψει πως «ο Κροπότκιν έζησε αυτά που πρέσβευε μεν, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει ο Λέων Τολστόι».

Όσο για τους Μπολσεβίκους, αυτοί τίμησαν τον Κροπότκιν στην κηδεία του επιτρέποντας στις χιλιάδες των Ρώσων οπαδών του, που υπήρχαν ακόμα το τέταρτο έτος της Επανάστασης, το 1921, να ακολουθήσουν το φέρετρο με αναπεπταμένες μαύρες αντί για κόκκινες σημαίες. Αλλά αυτό θα συμβεί για τελευταία φορά. Στο εξής, όλοι οι Ρώσοι θα φορούν κόκκινα. Τα μαύρα, άλλου είδους μαύρα, θα τα ξαναφορέσουν πολύ αργότερα, το 1991.

Ο Πιότρ Κροπότκιν ήταν ο πιο καλός πρίγκιπας που έζησε ποτέ. Ένας γνήσιος πρίγκιπας της εντιμότητας και του ήθους, που στο αριστούργημά του "Αμοιβαία βοήθεια" λέει πως στον καιρό μας ούτε καν οι μεγαλοφυείς μπορούν να κάνουν κάτι μόνοι τους. Η ανάγκη για συλλογική δράση θα γίνεται ολοένα και περισσότερο απαραίτητη σε όλα τα επίπεδα. Μέσα απ' αυτήν την ανάγκη για συλλογική δράση και με την ανάπτυξη όλων των δεξιοτήτων του καθένα χωριστά προκειμένου η συλλογική δράση να είναι πιο αποτελεσματική, η ανθρωπότητα θα οδηγηθεί κάποτε κατ' ανάγκην στον αναρχοκομμουνισμό. Είθε, άθεε Άγιε Πιότρ Κροπότκιν

Αλήτες σαν τον Νετσάγεφ, που σκοτώνουν για την χαρά του φόνου, θα τρυπώνουν πάντα ανάμεσα στους αναρχικούς. Αλλά δεν είναι αυτοί οι γνήσιοι αναρχικοί.

Οι γνήσιοι αναρχικοί έχουν κάτι από την συμπεριφορά του Διογένη και το ήθος του Κροπότκιν, ίσως του πιο έντιμου ανθρώπου που περπάτησε ποτέ στην γη.

* Από το βιβλίο "Η μεγάλη περιπέτεια του μαρξισμού", 1999.

Εικόνες:

...

από μύγα 18/08/2003 9:20 μμ.


Πραγματικά πολύ ενδιαφέρον το απόσπασμα και πολύ χρήσιμο.

από @ναρχος 18/08/2003 10:43 μμ.


μονο που δε νομιζω πολλοι εδω στο ιντυ-ιδιαιτερα οι μαυρομπλοκιτες και φιλονετσαγεφικοι-να συμφωνησουν με τα λεγομενα του συγγραφεα ασε δε που αν πεσει στην αντιληψη τους το post,θα γινει χαμος στη στηλη σχολιων

από ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ 18/08/2003 11:30 μμ.


αν και δεν προλαβαινω να διαβασω το κειμενο αλλα υποθετοντας το περιεχομενο του,ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΤΟΝ Β.ΡΑΦΑΗΛΙΔΗ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΟΤΙ Ο ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΑΓΚΗΝ ΒΙΑΙΟΣ. για να συμπληρωσω,ο αναρχισμος δεν ειναι καθολου βιαιος.η πολεμικη του ειναι βιαιη.γιατι στη βια απαντας με βια και οχι μελουλουδια. η βια ειναι ενα μικρο κεφαλαιο στον αναρχισμο και υιοθετηθηκε απο τους αναρχικους εξεγερμενους,ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΙΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ. Η ΥΠΕΡΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ. μια ματια στον λουιτζι φαμπρι-αστικες επιδρασεις στον αναρχισμο

από και μη βιάζεσαι να πεις γνώμη... 19/08/2003 3:14 πμ.


Διαβάστε είναι εκπληκτικό κείμενο, βαθιά έντιμο και κατατοπιστικό. Και την κωμικοτραγική νεώτερη ιστορία του διαβάστε για να καταλάβετε πως μπορεί κάποιος να είναι αναρχοκομμουνιστής και να αγαπάει τον πολιτισμό του τόπο μας συνάμα..

από Ναστρεντίν 19/08/2003 3:26 πμ.


Αναφέρομαι στον τίτλο του άρθρου και όχι στο άρθρο, που δεν το διάβασα, όχι γιατί ο Ραφαηλίδης δεν ήταν αναρχικός και γι' αυτό οι αναλύσεις του πρέπει να αντιμετωπίζονται με καχυποψία, αλλά από απλά έλλειψη χρόνου. Ήθελα να προσθέσω, για όποιον ενδιαφέρεται, ότι ο σεβασμός του διαφορετικού είναι ψιλά γράμματα για την Ελλάδα. Εγώ ακούω συνέχεια τον "Εξάψαλμο" από τους φασίστες, γιατί νομίζουν ότι ο σεβασμός μου προς την διαφορετικότητα των μειονοτήτων είναι υπεράσπιση των εθνικιστικών τάσεων που αναπτύσσονται μέσα σε αυτές τις μειονότητες. Άντε να εξηγήσεις στους εθνικιστές ότι υπάρχουν άνθρωποι που σέβονται τις πολιτιστικές διαφορές, χωρίς κατ' ανάγκη να τις υιοθετούν για τον εαυτό τους. Εμένα ακόμη και για Τούρκο με έχουν πάρει πολλοί, επειδή χρησιμοποιώ το ψευδώνυμο "Ναστρεντίν" και υπερασπίζομαι, εκτός των άλλων, και την Τουρκική μειονότητα της Θράκης.

από Animix 19/08/2003 4:20 πμ.


Έχουν ξεκινήσει αρκετές συζήτήσεις για τα μειονοτικά και έχεις ξετυλίξει τις απόψεις σου χωρίς καμιά παρέμβαση από τη ΣΟ. (Αν και δεν σου μιλάω τώρα ως μέλος της ΣΟ αλλά ως σκέτος... Animix). Δεν είναι τίμιο σε άλλα άρθρα να μεταφέρεις σχόλια που αφορούν ή "συνδέονται" με άλλες συζητήσεις. Υπάρχουν δύο πιθανότητες:

Ή εδώ που το έβαλες θα περάσει απαρατήρητο από τους διαφωνούντες με τις απόψεις σου, αλλά εμένα προσωπικά θα μου αφήσει την αίσθηση ότι ζητάς κάποιου είδους προστασία "από τους κακούς που δεν με καταλαβαίνουν στα άλλα post"

Ή θα απαντηθεί, και θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλος συζητήσεων σε άσχετο post.

Κανένα από τα δύο δεν μου φαίνεται αρκούντως ελκυστικό.

Και sorry για την τυχούσα αυστηρότητα της παρατήρησής μου.

από 6 19/08/2003 4:22 πμ.


Idiaitera se anthrwpous neous san ki emena prosferei polles plirofories. Vale se parakalw kai tin apantisi tou quiz me tis photo an thes. Epeidi eimai orthologistis (thelw na pisteuw) ektimisa polu to parapanw apospasma. Den einai anagi fusika na mpw katw apo mia tampela anarismou, kommounismou klp, pote de tha to ekana., alla pisteuw oti kapou anamesa sta eidi pou anafereis vriskomai ki egw, i toulaxiston agwnizomai na ftasw. Kalo, polu kalo...

από sonic_alx 19/08/2003 5:30 πμ.


den ntreponte aytoi pu sxoliazun ayto to ar8ro xwris na to exun diabasi? pistevw pws an to diabasun (ke den ine kretinoi) 8a paroyn pisw ta biastika tus sxolia elpizw na dimosiey8un sto melon sixnotera tetioy eidus ar8ra sto indy kai na stamatisume na asxolumaste pia me ateliotes oyres sxoliwn opu pedakia dimotiku malwnun gia to pios tin exi megaliteri(tin anarxiki sinidisi).

...

από άγγελος 19/08/2003 11:20 πμ.


Χάρηκα για αυτή τη δημοσίευση γιατί μελετώ κι εγώ τώρα αυτό το βιβλίο πολύ προσεκτικά. Εκτιμώ πολυ το συγγραφέα Ραφαηλίδη και θεωρώ εξ-εραιτικά τα έργα του (προτίνω κι εγώ ανεπιφύλακτα την "ιστορία του νεολ. κράτους", "καπιταλισμός - κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας", λαοί της ευρώπης-βαλκανίων κτλ.). Θα ήθελα να παραθέσω κι ένα ακόμη κομμάτι (προς το τέλος του βιβλίου, πριν τη βιβλιογραφία), χρήσιμο για κάποιους που βιάστηκαν να σχολιάσουν κι όχι μόνο. Έχει σημασία... "τα παρακάτω βιβλία, αλλά και πολλά άλλα, συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ρεβιζιονισμού του, που είναι ένα κράμα σε ίσες δόσεις από μαρξισμό, αναρχισμό, υπαρξισμό, φρουδισμό, νιτσεισμό, λογικισμό, παραλογισμό και μερικών ακόμα "ισμών" που αλληλοαναιρούνται και προφυλάσουν από τον πιο επικύνδινο "ισμο", το δογματισμό, αυτόν ακριβώς που κάνει τους άλλους να σε χαρακτηρίζουν δογματικό, ίσως γιατί δε ξέρουν πως ο δογματικός και ο "μονοδιάστατος άνθρωπος" είναι το ίδιο πρόσωπο, όπως λέει ο Μαρκούζε". θα μ' ένδιέφεραν τα σχόλια σας στο παραπάνω...αφου διαβαστεί βέβαια...

.

από πρώην Αναρχικός 19/08/2003 12:27 μμ.


Είμαι σίγουρος ότι όπου να 'ναι θα εμφανιστούν οι γνωστοί σκληροπυρηνικοί και αμόλυντοι πύρκαυλοι (και συνάμα δογματικοί και ηλίθιοι) "αναρχικοί" και θα βρίζουν τον "αλητορεφόρμα" Ραφαηλίδη.

από Bασίλης 19/08/2003 1:16 μμ.


Εγώ νομίζω ότι το σχόλιο του Ναστρεντίν είναι απολύτως τίμιθο, μιας και έχει να κάνει με το σεβασμό της διαφορετικότητας, κι είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντιμετώπισης που τυγχάνει στην ελλάδα κάποιος που θα τολμήσει να υπερασπιστεί για παράδειγμα, τους τούρκους της θράκης ή τους μουσουλμάνους της σερβίας. Το κείμενο πρέπει να είναι πολύ καλό, ούτε εγώ πρόλαβα να το διαβάσω ολόκληρο..

από ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ 19/08/2003 1:18 μμ.


τον ραφαηλιδη τον σεβομαι,αυτον και το εργο του,και τον τροπο που διαλεξε να πεθανει.στην βιβλιοθηκη μου εχω 3-4 δικα του βιβλια,οχι ομως και αυτο απο το οποιο προερχεται το αποσπασμα. η παρατηρηση που εκανα εγκειται στο γεγονος οτι πολλες φορες αναρχικοι-αντιεξουσιαστες παραπεμπουν σε αποσπασματα μαρξιστων για τον αναρχισμο σε μια προσπαθεια να αποδωσουν "κυρος" στον τελευταιο.ειναι μια τακτικη που ειχε χρησιμοποιηθει αρκετα εξαιτιας της επιστημονικοτητας του μαρξισμου και της διαδοσης που ειχε στους λεγομενους διανοουμενους. η αληθεια ειναι οτι πολλες φορες εχω πραξει αναλογως,αλλα ο αναρχισμος ειναι αυτοφωτος και δεν χρειαζεται τα διαπιστευτηρια κανενος

από κ@ποιος 19/08/2003 3:48 μμ.


..φιλονετσαγεφικοί αναρχικοί που να έχουν διαβάσει νετσάγεφ. Υπάρχουν όμως πολλοί που σε καφενειακές κουβέντες έχουν ακούσει το όνομά του και μερικές μεμονομένες ηλιθιότητες που έχει πει και τους φάνηκαν πολύ βολικές για να δικαιολογήσουν τις ορμές που τους προκαλεί η ανεξέλεγκτη τεστοστερόνη κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Ο Νετσάγεφ είναι το ακριβώς αντίθετο του Κροπότκιν και για τον λόγο αυτό δεν έχει καμία σχέση με την αναρχία.

από libertarian 19/08/2003 8:34 μμ.


An kai to keimeno tou rafahlidh den prosthetei tipota to kainourgio kata th gnwmh mou, para kanei mia genikoterh istorikh anadromh tou anarxismou-kommounismou me proswpikes kriseis tou gia diafora proswpa pou epedrasan shmantika sth diamorfwsh aytou pou onomazetai anarxia, parolayta tha hthela na diafwnhsw me thn topothethsh tou (opws kai tou filou parapanw) gia to netsagef. Kai ayto giati tha hmoun teleiws afeleis na nomizw pws h allagh tou systhmatos tha erthei 3afnika se mia stigmh, xwris prohgoumenws na exoun e3ontwthei fysika (ennoeitai kai ideologika) aytoi pou olo to prohgoumeno diasthma "epaizan" h symmeteixan sto "paixnidi" panw sta ptwmata twn e3egermenwn-katapiesmenwn. Kai nai gia tous pragamatika katapiesmenous-e3athliwmenous kai en telei e3egermenous-katapiesmenous oi fonoi twn katapiestwn-basanistwn prokaloun rhgh hdonhs. Pisteuw pws mono aytoi pou briskontai syneidhta sto antipalo "stratopedo" (h briskontai kai den to exoun h den theloun na to katalaboun mallon logw symferontwn) mporoun na milane gia mh biaih allagh tou systhmatos kai na apokyrhtoun monomias ths praktikes tou epanastath netsagef. Tha erthei ekeinh h stigmh pou to systhma me olo to syrfeto pou koubalaei, mhn exontas allh epilogh pleon, tha strafei se biaies methodous gia na kathipotaxei to aperigrapto misos pou tha exei sysswreytei stous katapiesmenous. Kai tote oi praktikes natsagef tha einai to mono "meso epibiwshs".

από Mr Talion 19/08/2003 8:57 μμ.


Οπλίστε το σκέψη σας, πρώτα

Φίλοι και σύντροφοι,
με κάθε σεβασμό, επιτρέψτε μου δυο-τρεις παρατηρήσεις.
Έστειλα το κείμενο αυτό για τον αναρχισμό, με σκοπό να ξεκινήσει, εάν καταστεί δυνατό, μια συζήτηση γύρω από αυτό τα ζήτημα. Νομίζω πως όλοι παρατηρούμε τη δίψα για γνώση και ενημέρωση κάποιων (κυρίως νεαρών) φίλων, οι οποίοι στρέφονται στο IndyMedia, αηδιασμένοι από τα mainstream ΜΜΕ.
Ας αφήσουμε λίγο στην άκρη τις λεκτικές αψιμαχίες (ποιος γνωρίζει το «χώρο» καλύτερα, ποιος είναι πιο «παλιός», ποιος «κατέχει την αλήθεια» κ.λπ.). Όπως, πολύ ορθά, ανέφερε ο φίλος "άγγελος" στο 133603, ο δογματισμός είναι επικίνδυνος.
Θα έχετε, ίσως, ακούσει ένα λογοπαίγνιο (με μεγάλο νόημα) που κυκλοφορούσε στην δική μου εφηβεία, τη δεκαετία του '80: 
«Αν καταστραφεί ο κόσμος και μείνουν μόνοι τους δύο (νεο)ναζί, ο κάθε ένας από τους δύο θα γίνει Fuhrer, ηγέτης, γκεσταπίτης και SS-Kommandant του άλλου».
Και,
«Αν καταστραφεί ο κόσμος και μείνουν μόνοι τους δύο δογματικοί ορθόδοξοι αριστεροί (ή αναρχικοί ή αναρχοκομμουνιστές ή ...), ο κάθε ένας από τους δύο θα κάνει τη δική του οργάνωση, θα πιστεύει πως μόνον αυτός είναι πραγματικός αριστερός (ή ... ή ... ή ...) και θα καταγγείλει τον άλλο ως πράκτορα, ασφαλίτη, αντιδραστικό, όργανο της αντίδρασης και εγκάθετο της καθεστηκυίας τάξης». 
Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως δεν είναι δυνατό να υπάρχουν άνθρωποι που να πιστεύουν πως κατέχουν την απόλυτη αλήθεια (εξ αποκαλύψεως;).
Αν καταλάβουμε πως αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν, ίσως μπορούμε να ελπίζουμε.
Να μην ξεχνιόμαστε, οι αντιεξουσιαστές (πρέπει να) βαδίζουν πλάι-πλάι. Και να το αποδεικνύουν εμπράκτως:
Η αλληλεγγύη, η γνώση, η δημιουργία και ο έρωτας (με όποια σειρά θέλετε) -αυτά είναι τα όπλα μας, πανίσχυρα και αποτελεσματικά. 
Απέναντι σε έναν κόσμο που έχει κίνητρα το προσωπικό κέρδος-όφελος και την απόκτηση εξουσίας-ελέγχου, ήρθε η ώρα να αντιπαρατάξουμε μια διαρκή άσκηση ηθικής και ελευθερίας, -τις ευγενέστερες ιδέες.

ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ, δεν έχω συστηθεί.
Το όνομά μου είναι ... Mr Talion (στα γαλλικά, παρακαλώ), γεννήθηκα και ζω στη Θεσσαλονίκη επί 36 (συναπτά) έτη και ανήκω από έφηβος στον ευρύτερο αριστερό/αντικαπιταλιστικό/αντιεξουσιαστικό χώρο, χωρίς ποτέ να ενταχθώ οργανικά σε κάποιο κόμμα ή σχήμα. Στο χώρο αυτό που εγώ θεωρώ προοδευτικό (δηλαδή από την ανανεωτική αριστερά έως τους καταστασιακούς), δεν συμπεριλαμβάνω τους σταλινικούς (ΚΚΕ και άλλα μικρότερα σχήματα). Παρ' ότι τιμώ και σέβομαι τους παλιούς κομμουνιστές και το ΚΚΕ, για την ιστορία τους, τις θυσίες τους και την προσφορά τους, θεωρώ πως από το 1968 και έπειτα το ΚΚΕ έχει μεταβληθεί σε φορέα αντιδραστικών αντιλήψεων. 

Στο IndyMedia δεν έχω δημοσιεύσει πολλά κείμενα. Αποφεύγω να πατάω το πλήκτρο «Δημοσιεύστε», εάν δεν έχω κάτι αξιοσημείωτο να πω. Εάν κάνετε αναζήτηση για το string «Mr Talion», θα βρείτε λίγα πράγματα:
1. Ένα κείμενο με τον τίτλο "Ο Σάββας Ξηρός, τα φάρμακα και το «feeling της παραμύθας»":
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=128211
2. Ένα (ημιτελές) κείμενο (130100) για το Μήτσο Γιωτόπουλο (τον πατέρα) στο Post:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=129955
3. Κάποια άρθρα για την ιστορία της οργάνωσης RAF και τη ζωή της Ulrike Marie Meinhof, μαζί με κάποιες φωτογραφίες στο Post:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=129960
και όλα αυτά, τα δημοσίευσα είτε γιατί μου το ζήτησαν, είτε γιατί κάποιος έψαχνε πληροφορίες.
(Σημείωση: Εάν επισκεφτείτε τα άρθρα αυτά, σας παρακαλώ να μην προσθέσετε σχόλια -τα άρθρα δεν είναι "φρέσκα" και τα σχόλια θα πάνε χαμένα -εάν θέλετε να γράψετε κάτι ενδιαφέρον, γράψτε το καλύτερα στο παρόν thread. Ευχαριστώ.).
Με την ευκαιρία, να ενημερώσω όποιον ενδιαφέρεται, πως έχω κάποιο πτωχό (πλην τίμιο) αρχείο, το οποίο διατηρώ εδώ και 20 χρόνια, και μπορώ να το διαθέσω σε όποιον μου το ζητήσει, αρκεί οι σκοποί του να μην είναι εμπορικοί.
Το e-mail μου βρίσκεται στην αρχή του άρθρου αυτού.

Θα ήθελα να με συγχωρέσετε για το ότι δεν παραθέτω τα πλήρη στοιχεία μου, όπως θα έπρεπε. Εάν όμως διαβάσετε ένα σύντομο βιογραφικό μου στο τέλος του κειμένου "Ο Σάββας Ξηρός, τα φάρμακα και το «feeling της παραμύθας»" (στο σημείο «Το WHO-IS-WHO» του υπογράφοντος), είμαι βέβαιος πως θα με κατανοήσετε. Βλέπετε δουλεύω για την εκπαίδευση (ή/και επιμόρφωση, ή/και διαπαιδαγώγηση) μικρών παιδιών και θα ήθελα να αποφύγω το ενδεχόμενο να μου κρεμάσουν καμιά επιγραφή τύπου «ο καθηγητής φιλοτρομοκράτης/υποστηρικτής-δολοφόνων/αναρχοβάνδαλος/γνωστός-άγνωστος ή/και περιθωριακός/(πρώην ή νυν) πρεζάκιας/τοξικομανής» κ.λπ.). 
Για αυτό το λόγο χρησιμοποιώ το (συμβολικό) ψευδώνυμο «Mr Talion» (=η αρχή της ανταπόδοσης, η αντεκδίκηση, τα "αντίποινα", το "ανταδίκημα", στα γαλλικά). 

Για να μην σας κουράζω άλλο:
ΠΡΩΤΟΝ: 
Για το quiz (φίλε "6" με e-mail "den exei e-meli... P"):
Το δεύτερο πρόσωπο από δεξιά είναι ο Πιότρ Κροπότκιν. Τα υπόλοιπα δεν τα λέω τώρα. Εάν η συζήτηση αποκτήσει ενδιαφέρον, θα τα πω εν καιρώ -εκτός και αν βρεθεί κάποιος γνώστης και με προλάβει.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: 
Για το φίλο "sonic_alx" (αλλά και για όλους τους υπόλοιπους, τους οποίους ευχαριστώ ανεξαιρέτως για τη συμμετοχή τους):
Υπόσχομαι να δημοσιεύσω τα εξής:
1. Η ιστορία του "Α" μέσα στον κύκλο -το οποίο δεν παραπέμπει αναγκαστικά σε «βανδαλισμούς» και «καταστροφές», όπως λένε τα καθεστωτικά ΜΜΕ -αντιθέτως είναι σύμβολο δημιουργίας -κοιτάξτε και το γραφικό που επισυνάπτω στην αρχή της σελίδας.
2. Η ιστορία της μαυροκόκκινης σημαίας.
3. Οι σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας, όπου ο αναρχισμός έγινε πράξη (και δράση) έστω και προσωρινά -και είναι αρκετές, πιστέψτε με. 

Όσοι μπορούν (και θέλουν) να προσφέρουν στοιχεία, κείμενα, φωτογραφίες, υλικό, ο,τιδήποτε χρήσιμο, ας το κάνουν. Όσοι, πάλι, θέλουν απλά να αυτο-επιβεβαιωθούν μέσα από αυτό το βήμα (κάτι απολύτως σεβαστό), ας επιλέξουν, παρακαλώ, κάποιο άλλο thread -υπάρχουν άπειρα.

ΥΓ:
Φίλε "
ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑ", τι ακριβώς εννοείς όταν γράφεις: 
«η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχω πράξει αναλόγως, αλλά ο αναρχισμός είναι αυτόφωτος και δεν χρειάζεται τα διαπιστευτήρια κανενός»;
Μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένος; Κάποιοι από εμάς ίσως το ερμηνεύσουν κατά το δοκούν, διότι τέτοιες φράσεις επιδέχονται πολλαπλές αναγνώσεις, ξέρεις. 
Το ίδιο, νομίζω, μπορεί να συμβεί και με τη φράση «ο αναρχισμός δεν είναι καθόλου βίαιος. Η πολεμική του είναι βίαιη».

Συντροφικά, με κάθε σεβασμό.
Eλπίζω να ανακαλύψουμε κοινούς τόπους -και να τα λέμε.
Ευχαριστώ.
Mr Talion.

 

Εικόνες:

από Ναστρεντίν 19/08/2003 9:01 μμ.


Φίλε Animix της Σ.Ο. είσαι ο πρώτος από την Σ.Ο. του Ίντυ, που από τότε που άρχισα να δημοσιεύω, εδώ και 10 περίπου μήνες, αν δεν κάνω λάθος, καταφέρεσαι κατά του τρόπου επέμβασης μου στο μέσο αυτό εναλλακτικής πληροφόρησης και φτάνεις να αμφισβητείς την τιμιότητα μου. Δεν βιάζεσαι λιγάκι; Εγώ θεωρώ ότι πάντα σεβάστηκα την πολιτική δημοσίευσης του Ίντυ και γι' αυτό θα ήθελα να μου πεις που την παραβίασα συγκεκριμένα. Στο θέμα της δημοσίευσης άσχετων κατ' εσένα σχολίων, αν τα κρίνεις τέτοια μπορείς να εφαρμόσεις την παρακάτω παράγραφο της πολιτικής δημοσίευσης: Πολλές φορές παρεμφερείς δημοσιεύσεις μπορούν να ομαδοποιούνται ή να μεταφέρονται ως σχόλια σε άλλες δημοσιεύσεις. Εφόσον αυτή μπορεί να εμφαρμόζεται σε δημοσιεύσεις ειδήσεων ή απόψεων, νομίζω ότι μπορεί να εφαρμοστεί και στα σχόλια. Μπορούσες να το κάνεις αυτό και να μην αμφισβητείς την τιμιότητα μου. Εγώ δεν θεωρώ ότι το σχόλιό μου δεν ταιριάζει εδώ, γιατί δεν το θεωρώ άσχετο προς τον τίτλο της δημοσίευσης. Άλλωστε, όπως δείχνει το παρακάτω σχόλιο, δεν είμαι και ο μόνος που έχω αυτήν την άποψη: Ναστρεντίν μην τους υπολογίζεις... από Bασίλης 1:16μμ, Τρίτη 19 Αυγούστου 2003 Εγώ νομίζω ότι το σχόλιο του Ναστρεντίν είναι απολύτως τίμιθο, μιας και έχει να κάνει με το σεβασμό της διαφορετικότητας, κι είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντιμετώπισης που τυγχάνει στην ελλάδα κάποιος που θα τολμήσει να υπερασπιστεί για παράδειγμα, τους τούρκους της θράκης ή τους μουσουλμάνους της σερβίας. Το κείμενο πρέπει να είναι πολύ καλό, ούτε εγώ πρόλαβα να το διαβάσω ολόκληρο.. Όσον αφορά την προσωπική σου άποψη ότι αναζητώ κάποιο είδος προστασίας, νομίζω ότι υπερβάλλεις. Αν δεν ήμουν σε θέση να αντιπαρατεθώ με τους πολιτικούς μου αντιπάλους, δεν θα τους προκαλούσα με εμπρηστικά σχόλια και δεν θα αντιμετώπιζα τέτοια λυσσασμένη αντίδραση. Αν πάλι αυτό που λες υποδηλώνει ότι απευθύνομαι σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, από τον οποίο θεωρώ ευπρόσδεκτη την επιβεβαίωση, και συγκεκριμένα στους αναρχικούς, αυτό δεν είναι μυστικό, γιατί από τότε που άρχισα να δημοσιεύω κοινοποίησα την ιδεολογική μου ταυτότητα και έχω εισπράξει ουκ ολίγες βρισιές γι' αυτήν. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να κάνω και χωρίς αυτήν, γιατί εμένα οι σύντροφοι μου αναρχικοί με έχουν επιβεβαιώσει, ακόμα και με μεγάλο κόστος γι' αυτούς, όσο λίγους άλλους συντρόφους σε αυτήν την χώρα. Τέλος για το αν θα περάσει απαρατήρητο ή όχι το σχόλιο μου αυτό πρέπει να προβληματίζει εμένα και όχι εσένα. Αν πάλι δημιουργήσει νέο κύκλο συζητήσεων με θέμα την εφαρμογή της αρχής του σεβασμού του διαφορετικού, στα ζητήματα που αφορούν την εθνικότητα ή την θρησκεία, τί καλύτερη συνεισφορά θα μπορούσα να προσφέρω στον συγγραφέα της κύριας είδησης; Πάντως σ' ευχαριστώ για το, αν και άδικο (λόγω του ότι προχωράς σε χαρακτηρισμούς) σχόλιο σου, γιατί προτιμώ να έχω διαφανείς σχέσεις με την Σ.Ο. του Ίντυ και όχι να δημιουργώ αντιπάθειες, που μένουν σε μένα άγνωστες. Παραμένω ανοιχτός προς κάθε καλόπιστη κριτική και πρόθυμος να προσφέρω διευκρινίσεις και στο μέλλον. Όμως τακτική δεν μπορώ να αλλάξω, γιατί νομίζω ότι η τακτική που χρησιμοποίησα μέχρι τώρα απέδωσε χωρίς να αντίκειται στην πολιτική δημοσίευσης του Ίντυ.

από N. 20/08/2003 1:34 πμ.


δεν είναι επιστημονικός φίλε ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑ. Στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να χαρακτηρηστεί ως ψευδοεπιστημονικός. Να ξέρουμε και τι λέμε δηλαδή, επειδή κάποιος δηλώνει ότι ανάπτυξε μια επιστημονική θεώρηση της ιστορίας (με μικρό ή κεφαλαίο αρχικό), αυτό δεν καθιστά αυτομάτως το πόνημά του επιστημονικό. Δεν κάνουν τα ράσα τον παπά.

Όσο για τη "κόντρα" Ναστρεντίν και Ανιμίξ νομίζω ότι ο Ανιμίξ είχε δίκιο αγαπητέ Ναστρεντίν. Αν διαβάσεις προσεκτικά το κείμενό του θα δεις ότι σου απεύθηνε το λόγο φιλικά και τονίζοντας ότι δεν μιλάει εκ μέρους της ΣΟ. Μην αρπάζεσαι. Προσωπικά αν και συμφωνώ με πολλά από τα σχόλιά σου έχω πολλές φορές εκνευριστεί από το άσχετο μερικών σχολίων σου. Και μια που ανέφερες τη πολιτική δημοσίευσης (που προσωπικά δεν την έχω διαβάσει ούτως ή άλλως) το θέμα δεν είναι αν αυτό που γράφεις είναι τυπικά εντός του πλαισίου, τι είναι το Ίντυ κράτος ή δημόσια υπηρεσία; Το θέμα είναι ότι το να βάζεις άσχετα θέματα σε άσχετα θρεντ κατ' εξακολούθηση είναι εκνευριστικό και αντίθετο στους κανόνες "δικτυακής καλής συμπεριφοράς" (nettiquete) κάτι σαν σπαμ μαίηλ (τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως).

από N. 20/08/2003 2:10 πμ.


αρχείο που αναφέρεις είναι σε ηλεκτρονική μορφή; Αν ναι υπάρχει περίπτωση να πιστείς να το κάνεις ελεύθερα διαθέσιμο μέσω του ιντερνέτ;

Αφού δεν ... «προσφέρεται» κανείς, ας το πάρει το ποτάμι. Όπως είπαμε, ο δεύτερος από δεξιά στη φωτογραφία με τα οκτώ (8) πρόσωπα στην κορυφή της σελίδας είναι ο Πιότρ Κροπότκιν. Μια σπάνια φωτογραφία, τώρα: Ο Πιότρ Κροπότκιν (1842-1921), με τη στολή του Ρώσου αξιωματικού, όταν ήταν υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Β'.

Εικόνες:


Ο Πιότρ Κροπότκιν σε μεγαλύτερη ηλικία. Φωτογραφία από το προσωπικό του αρχείο. Διακρίνεται και η υπογραφή του.

Εικόνες:

από Mr Talion 20/08/2003 2:36 πμ.


Ο Πιότρ Κροπότκιν, όταν ήταν εξόριστος στην Αγγλία. Στο βλέμμα του, η ηθική οργή της εξέγερσης.

Εικόνες:

από Mr Talion 20/08/2003 2:39 πμ.


Ο Πιότρ Κροπότκιν, το 1906, στην Αγγλία. Φωτογραφία από το προσωπικό του αρχείο.

Εικόνες:


Λίγο άσχετο ... ... αλλά, αφού υπάρχει, γιατί να μην το δούμε; Η μητέρα του Πιότρ Κροπότκιν. Κροπότκιν τέλος, προς το παρόν. Η δημοσίευση άλλων φωτογραφιών του αναρχικού πρίγκηπα θα συνεχιστεί αργότερα.

Εικόνες:


Ισπανοί μαχητές το καλοκαίρι του 1936. Όπως βλέπετε, δεν υπάρχει πουθενά το γνωστό σύμβολο, το Α μέσα στον κύκλο. Την ιστορία αυτή θα την πούμε κάποια άλλη στιγμή. Για το ενδεχόμενο να βρεθεί κανένας «καλοθελητής» που μπορεί να υποθέσει πως ασχολούμαστε με βλακείες (φωτογραφίες, σκίτσα, αφίσες, μπροσούρες κ.λπ.) ... ... η απάντηση είναι απλή. Εξηγούμαι: Για να θεωρήσει κανείς τον εαυτό του ικανό να εκφέρει γνώμη για τη διαδρομή και τις προοπτικές του αναρχισμού, θα πρέπει πρώτα να διαβάσει πολύ (ίσως υπερβολικά) ... ... και, κυρίως, να μελετήσει ΙΣΤΟΡΙΑ. Εάν, πάλι, υπάρχουν και κάποιοι φίλοι που έγιναν (ή αυτοαποκαλούνται) αναρχικοί/αντιεξουσιαστές επειδή όταν ήταν στην εφηβεία, τους «γυάλισε» το Α μέσα στον κύκλο (ενδεχομένως και με το ΦΥΤΙΛΑΚΙ στην κορυφή) ... ... και αυτοί καλοδεχούμενοι είναι. Αρκεί να επιζητούν τη γνώση. Δεν είναι κακό για κάποιον να ΜΗ ΓΝΩΡΙΖΕΙ. Κακό είναι να ΜΗ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ. Ας σκεφτούμε, απλά, πως υπάρχουν αρκετά (νεαρά) άτομα που κάποια στιγμή τους «γυάλισε» στο μάτι ο κελτικός σταυρός ή ο μαίανδρος, και, εν μία νυκτί, έγιναν (ή έστω αυτοαποκαλούνται) εθνικιστές, εθνικοσοσιαλιστές ή (νεο)ναζί. Ούτως ή άλλως, Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ. Ή μήπως όχι; Συντροφικά, ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Εικόνες:

από N. 20/08/2003 5:20 πμ.


Διαφωνώ πλήρως με την φράση: "Για να θεωρήσει κανείς τον εαυτό του ικανό να εκφέρει γνώμη για τη διαδρομή και τις προοπτικές του αναρχισμού, θα πρέπει πρώτα να διαβάσει πολύ (ίσως υπερβολικά) ... ... και, κυρίως, να μελετήσει ΙΣΤΟΡΙΑ. " ο καθένας μπορεί και είναι ικανός να εκφράσει τη γνώμη του επί οποιουδήποτε θέματος συμπεριλαμβανόμενων "των προοπτικών του αναρχισμού". Το πόσο έγκυρη είναι η κάθε άποψη είναι άλλο θέμα αλλά και πάλι δεν είναι αναγαίο (ούτε ικανό ;) ) να έχει διαβάσει κανείς πολύ πάνω σε κάποιο θέμα για να εκφέρει μια έγκυρη ή ακόμα και βαθειά σκέψη. Συχνά το φρέσκο μυαλό που δεν έχει προκαταλήψεις και δεν έχει θολωθεί από τις υπάρχουσες θεωρίες προσφέφει καινούριες -συχνά μη αναμενόμενες- οπτικές γωνίες. Επίσης συχνότατα πολυδιαβασμένοι άνθρωποι στέκονται εμπόδιο σε νέες οπτικές γωνίες επειδή αυτές διαφωνούν με κάτι που έχουν ήδη διαβάσει. Εν ολίγοις καλό το διάβασμα αλλά δεν είναι αντικατάστατο της σκέψης. Μακριά από μας οι αυθεντίες σύντροφοι.

από Animix 20/08/2003 6:11 πμ.


Αυτό που με ενόχλησε λίγο διαβάζοντας την απάντησή σου είναι το ότι χρησιμοποίησες το "Animix της Σ.Ο." εις διπλούν και μάλιστα την πρώτη στον τίτλο. Ενώ στο δικό μου σχόλιο υπάρχει βέβαια η φράση "Έχουν ξεκινήσει αρκετές συζήτήσεις για τα μειονοτικά και έχεις ξετυλίξει τις απόψεις σου χωρίς καμιά παρέμβαση από τη ΣΟ.", ακολουθούμενη όμως από την παρένθεση: "(Αν και δεν σου μιλάω τώρα ως μέλος της ΣΟ αλλά ως σκέτος... Animix)". Την οποία και προφανώς αγνόησες. (Γιατί;)

Και στη συνέχεια λες ότι μέχρι τώρα δεν είχες κανένα πρόβλημα με τη ΣΟ.

Να σου πω κάτι; Ούτε τώρα έχεις. Διότι δεν σου απευθύνθηκα ως μέλος της ΣΟ. Και δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνω οποιαδήποτε παρέμβαση (μεταφορά π.χ. ή ό,τι άλλο). Οπότε, στην ουσία, δεν υπάρχει κάτι άλλο να απαντήσω στο καινούργιο σχόλιό σου.

Απλά εξέφρασα την προσωπική μου αίσθηση, την οποία μάλιστα δεν κατάφερε να αλλάξει η απάντησή σου. Αλλά αυτό είναι θεμιτό για τον καθένα μας.

Θα μπορούσα να χρησιμοποιώ ένα διαφορετικό ψευδώνυμο για τα σχόλιά μου πέρα από αυτά που έχουν να κάνουν με τη ΣΟ. Αλλά δεν θέλω να το κάνω. Προτιμάω οι χρήστες του indy να έχουν άποψη και για τα μέλη που απαρτίζουν την ομάδα. Στα καθαρά "δικά μου" σχόλια λοιπόν υπογράφω απλά Animix.

Και αν πει κάποιος: "ναι, ρε φίλε αλλά είσαι στη ΣΟ" θα του απαντήσω ότι όσο δεν βλέπει υλική παρέμβαση πάνω στα κείμενά του να με αντιμετωπίζει σαν... κανονικό άνθρωπο, σαν απλό χρήστη. Δεν υπάρχουν σταρ εδώ. Όλων μας οι απόψεις έχουν την ίδια αξία. Εννοώ φυσικά ότι έχουν όση αξία μπορούν να έχουν οι συγκεκριμένες απόψεις.

Τέλος δύο πραγματάκια.

1. Απαντώντας στο "Δεν βιάζεσαι λιγάκι;" σου λέω ότι δεν είμαι καινούργιος. Παρακολουθώ στενά το indy τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.

2. Μια και δεν μπήκα καθόλου στις συζητήσεις για τα μειονοτικά κλπ, και για να γνωριστούμε κιόλας, σου λέω απλά ότι βρίσκομαι πολύ πιο κοντά στις δικές σου απόψεις. (Αν και εγώ τουλάχιστον μπορώ να δω πως πολλές από τις αντίθετες δεν είναι φασιστικές). Αλλά -θα το πω με τη μία κι ας μη σ' αρέσει- πάρα πολλές φορές δεν μου αρέσει η αισθητική σου.

Φιλικά, πάντα.

από ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ 20/08/2003 1:06 μμ.


δεν εννοω τιποτα αλλο παρα αυτο που λεω.λεγοντας οτι ο αναρχισμος ειναι αυτοφωτος εννοω οτι οι ιδεες και οι αρχες του το οραμα και τα ιδανικα τουδεν εχουν αναγκη απο δογματα για να τα υπερασπισουν.βασιζονται στην ιδια τη ζωη και τον ανθρωπο στην πολλαπλοτητα των επιλογων και των αποψεων και καθε υποστηριξη τους απο δογματικους και αλαθητους διανοουμενους ειναι αντιφατικη.παντως πιστευω να συμφωνεις ουι σε πολλα κειμενα αναρχικων γινεται αναφορα σε μαρξιστικους ορους και αναλυσεις (που οπως ειπα το κανω κι εγω χωρις να λεω οτι ειμαι Ο αναρχικος,ενας απλος συμπαθων ειμαι) για να αποδωσουν καποιο ψευδοεπιστημονικο κυρος φιλε Ν. οσον αφορα στο θεμα της βιας σε παραπεμπω στον λουιτζι φαμπρι.διαβασε το ενα μικρο βιβλιαρακι απο τις εκδοσεις ελευθερος τυπος .αντιγραφω ενε αποσπασμα"...η βια περα απο το οτι αντιφασκει καθεαυτη με την φιλοσοφια του αναρχισμου,μας θλιβειγιατι προκαλει δακρυα και πονο.μπορει να ειναι αναγκαια η χρηση της ,ομως αν και θα ηταν ασυγχωρητη αδυναμια η καταδικη της βιας τη στιγμη που αυτη ειναι απαραιτητη θα ηταν επισης κατακριτεα η χρηση της οταν ειναι παρατολμη ανωφελη η αντιθετη με τα συμφεροντα μας ." επισης θα βρεις μια πολυ ενδιαφερουσα αναλυση για τη χρηση της λεκτικης βιας στο χωρο. φιλε Ν στο επιστημινικος ξεχασα τα εισαγωγικα ....τα ευκολως εννοουμενα παραλειπονται(πλακα κανω....) καλη κουβεντα ξεκινησαμε....

από predator 21/08/2003 12:23 πμ.


υπαρχει καποιο προβλημα με το μαυρο block και τον νετσαγιεφ,δεν καταλαβα,κανενα προβλημα με τον ραφαηλιδη και τον mr.talion,ασχετα αν διαφωνω μαζι τουs,απλα αυτοι που λενε για καφενεια να μαs πουν σε ποιο καφε συχναζουν να ερθουμε να κουβεντιασουμε,οσοι διαβαζουν κροποτκιν,μαπακουνιν,κτλ ουτε αυτοι ξερουν τι λενε. λοιπον που συχναζετε να ερθουμε να κουβεντιασουμε,εξαρχεια,μεταξουργειο η σε αλλη πολη? παντωs εγω δεν βριζω ουτε μπακουνιν ουτε κροποτκιν ουτε θαβω. απλα καποιοι "διαβασμενοι" τωρα πουλαν και μουρη.εκανε καλα και δημοσιευσε αυτο ο mr.talion δεν τον κακιζω τον ανθρωπο.αλλοι ειναι για βρησιμο.

από nemo 21/08/2003 4:02 μμ.


θάταν μια καλή ιδέα το να μεταφερθεί αυτή η πολύ όμορφη συζήτηση στο φόρουμ;

από No-One Is Innocent 22/08/2003 2:14 μμ.


Auto to (RAF)ailidi ti einae? Daskalo sto I.M. Panagiotopoulo? Kae giati brizei aliti to Netschajew kae ta alla black-anarkika paedia? Etsi sebetae to diaforetiko o buddy?

από rotaderp 22/08/2003 3:51 μμ.


δεν περνάς από το καφέ Σπύρος στο Χαλάνδρι να μας τα πεις ή να στα πούμε! Κουτσαβάκι...

από predator 23/08/2003 11:45 μμ.


θα περασω σε ανυποπτο χρονο,χαμπαρι δεν θα παρετε. ΠΑΤ ΚΙΟΥΤ ΠΟΥ ΛΕΜΕ.

μη...!έλεος..θα κάνω ότι μου πείτε,συγνώμη που πλήρωσα εισητήριο εισόδου σε συναυλία.συγνώμη που φήφισα σε δημοτικές/νομαρχιακές εκλογές...δε θα το ξανακάνω,θα κάψω ότι βιβλίο Μαρξ/λένιν/τρότσκι/Λούξεμπουργκ...ΜΟΝΟ εσείς!

από Mr Talion 25/08/2003 1:14 μμ.


Εξεγέρσεις

Εξεγέρσεις -επιγραμματικά.
Ασφαλώς, δεν είναι η πλήρης ο κατάλογος - και ευχόμαστε ποτέ να μην καταστεί "πλήρης" -να συνεχίζεται να γίνονται εσαεί.
Προσθέστε όποια δεν συμπεριλαμβάνεται. Εκτός από την αναμενόμενη στο Χαλάνδρι ή στο Μεταξουργείο ή όπου ετοιμάζεται, τέλος πάντων.

===========================

H Πολιτεία του Aίματος:
Tα ερείπια των Aσσυριακών πόλεων που δεν κατάφεραν ν' αντιμετωπίσουν την καταστροφική οργή των λαών που βρίσκονταν κάτω από την ηγεμονία τους. 

"Pax Romana":
H χαώδης Pωμαϊκή Aυτοκρατορία δεν θα γνωρίσει ποτέ την ειρήνη καθώς οι υπόδουλοι λαοί της βρίσκονται διαρκώς σε κατάσταση ανταρσίας. Οι συνεχείς εξεγέρσεις, από αυτή της βασίλισσας Mπουντούικα, στην Aγγλία, ως αυτή του Mιθριδάτη στη Mικρά Aσία, κλονίζουν την αυτοκρατορία και συμβάλλουν στην παρακμή της. 

Σπάρτακος: 
Eνας δούλος από τη Θράκη που προοριζόταν για μονομάχος στο Kολοσσαίο, είναι ο ηγέτης του κινήματος των κολασμένων. Οι ρωμαϊκές λεγεώνες καταφέρνουν να καταστείλουν το επίφοβο κίνημα των δούλων. T' όνομά του, σύμβολο της ελευθερίας, επανεμφανίζεται το 1918 στη Γερμανία όπου οι εξεγερμένοι εργάτες αυτοαποκαλούνται σπαρτακιστές. 

Iππόδρομος: 
Yποκατάστατο της αρχαίας αγοράς την περίοδο της Bυζαντινής Aυτοκρατορίας. Aπό εκεί ξεκινάει η Στάση του Nίκα, που, όπως και η Kομμούνα των Zηλωτών στη Θεσσαλονίκη, πνίγεται σε ποταμούς αίματος. H αποτυχία τους σηματοδοτεί την εδραίωση της απολυταρχικής εξουσίας του αυτοκράτορα. Πέρα από αυτά οι μονοφυσιτικές επαρχίες της Aνατολής ήταν σε διαρκή εξέγερση, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των εικονομαχιών. 

Σικελικός Eσπερινός: 
Οι Σικελοί ξεσηκώνονται ενάντια στους Φράγκους, διεκδικώντας την αυτονομία τους. H δολοφονία του πρώτου Φράγκου πραγματοποιείται έξω από μια εκκλησία. H εξέγερση απλώνεται ταχύτατα σε όλη τη Σικελία και στη Mεσσήνη. 

"Mααρέτ εν Nομάν": 
Οχυρό που καταστρέφει ο οπλισμένος λαός που ακολουθεί τη δεύτερη Σταυροφορία, αγανακτισμένος από την πείνα, τις ταλαιπωρίες και τις εσωτερικές διαμάχες των ηγετών της εκστρατείας. Προάγγελος των μεγάλων αντιφεουδαρχικών εξεγέρσεων. 

Tζον Mπολ: 
Tο 1381 σημειώνεται η πιο μεγάλη αγροτική εξέγερση στην Aγγλία που καταστέλλεται άγρια από το στρατό του βασιλιά. Ο θρησκευτικός ηγέτης της Tζον Mπολ βρίσκει μαρτυρικό θάνατο στην πυρά. 

Aγροτικές εξεγέρσεις: 
Tο 1493, η πρώτη από τις μεγάλες αγροτικές εξεγέρσεις του Mεσαίωνα, με σύνθημα «Tίποτα άλλο από τη δικαιοσύνη του Θεού» καταπνίγεται. Tο ίδιο συμβαίνει και με την εξέγερση του 1525, που την αποκηρύσσει ο Λούθηρος, όπως και με την εξέγερση της «Aγροτικής Aδελφότητας», στην Kροατία και τη Σλοβενία το 1573. 

Ο Σιδερένιος Aνθρωπος: 
Eτσι ονόμασε ο ρωσικός λαός τον Στένκα Pαζίν, έναν απλό κοζάκο που ξεσηκώνει τις μάζες της περιοχής μεταξύ του Οκά και του Bόλγα στα 1667. Σκοτώνοντας τους ευγενείς, τους παπάδες και τους υπαλλήλους του τσάρου κηρύσσει την περιοχή «ελεύθερη κοινότητα των χωρικών, κατόχων όλης της γης». 

Aϊτή: 
H πρώτη επιτυχημένη εξέγερση μαύρων σκλάβων. Ξεσηκώνονται το 1791, αναγνωρίζονται ως ελεύθερο κράτος στις 31 Δεκεμβρίου του 1803, αφού έχουν αντιμετωπίσει τα αποικιοκρατικά στρατεύματα των Aγγλων, των Γάλλων και των Iσπανών. H ελεύθερη Aϊτή είναι η πρώτη που αναγνωρίζει την επαναστατημένη Eλλάδα ως εμπόλεμο κράτος το 1821. 

Mαύρη Δύναμη: 
Mια σειρά απεγνωσμένων εξεγέρσεων των μαύρων σκλάβων της Aμερικής από το 1663 ως το 1831. Πάρα τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί ισότητας, τα γκέτο συνεχίζουν να παίρνουν φωτιά είτε με τη συμβολή οργανωμένων ομάδων όπως οι Mαύροι Πάνθηρες της δεκαετίας του '60, είτε ξεσπώντας σε εκρήξεις ανεξέλεγκτης βίας. 

Bαστίλη: 
H καταστροφή της περιβόητης φυλακής, που συμβόλιζε τη βασιλική εξουσία, από τις μάζες, στις 14 Iουλίου του 1789. Mια πράξη που σήμανε την επικράτηση της Γαλλικής Eπανάστασης και το τέλος του παλαιού κόσμου. 

Λυσσασμένοι: 
H άμορφη μάζα των εξαθλιωμένων του Παρισιού που αποτέλεσε την κύρια δύναμη κρούσης της επανάστασης. Eνα όνομα που το επανεμφανίζεται επάξια το Mάη του 1968. 

Σεν Zιστ: 
Ο 22χρονος κομήτης της Γαλλικής Eπανάστασης που μαζί με τον Pοβεσπιέρο συμβάλλει στην επικράτηση της "Tρομοκρατίας". Ο «αιματοβαμμένος τίγρης», όπως τον αποκαλούσαν οι εχθροί του, οδηγείται στη λαιμητόμο σε ηλικία 27 ετών. H περίφημη φράση του «όσοι κάνουν μισές επαναστάσεις, σκάβουν τον τάφο τους», με την οποία δικαιολογούσε τη σκληρότητά του, έμεινε στην ιστορία. 

Θούριος: 
To ποίημα του Pήγα Φεραίου που προτρέπει τους λαούς που βρίσκονται κάτω από το ζυγό του σουλτάνου να ενωθούν σε ένα πανβαλκανικό επαναστατικό κίνημα. Eίναι η εποχή που η Οθωμανική Aυτοκρατορία κλονίζεται από τοπικές εξεγέρσεις. Οι ημιαυτόνομες περιοχές και τα Ορλοφικά προαναγγέλλουν την ελληνική επανάσταση του '21, που ξεσπά με την κραυγή ελευθερία ή θάνατος». 

"Kαθολική Eνωση": 
H αρχή της ατέλειωτης προσπάθειας των Iρλανδών να αποτινάξουν τον αγγλικό ζυγό. Ο Ο' Kόνελ οργανώνει ένα κίνημα που στηρίζεται σε μυστικές τρομοκρατικές εταιρείες που θα ξεσηκώσει το λαό στη διεκδίκηση της αυτονομίας του. 

"Tο Eυρωπαϊκό 1848": 
Eίναι η χρονιά που σημαδεύεται από εξεγέρσεις σε όλες σχεδόν τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Tο Παρίσι, το Bερολίνο, η Bιέννη, η Πράγα, η Bενετία, το Παλέρμο, η Nάπολη γνωρίζουν τον «πυρετό των οδοφραγμάτων» και τη βίαιη θεραπεία του από το στρατό. 

Παρισινή Kομμούνα: 
Όσο βραχύβια στάθηκε η ύπαρξή της, τόσο μεγάλη στάθηκε η επιρροή της. Tο εξεγερμένο Παρίσι του 1871 πραγματώνει το όραμα της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας πριν συντριβεί από τα στρατεύματα του Θιέρσου. Ο Mπακούνιν την αποκάλεσε μια τολμηρή και ειλικρινή άρνηση του κράτους, ενώ ο Mαρξ θα τη χαρακτηρίσει δοξασμένο προάγγελο μιας νέας κοινωνίας. 

Bολνίτσα: 
H εξουσία των ελεύθερων σοβιέτ που διεκδίκησαν οι εξεγερμένοι στη Pωσία του 1905, πριν σφαγιαστούν από τους κοζάκους του τσάρου. Tο ίδιο σύνθημα ενέπνευσε και την επιτυχημένη επανάσταση των μπολσεβίκων. Mε την άνοδό τους στην εξουσία χρησιμοποιούν το νεοσύστατο κόκκινο στρατό ενάντια στις μαχνοβίτσνες των Ουκρανών και τους ναύτες της Kροστάνδης . 

Mπόξερς: 
H επανάστασή τους στην Kίνα το 1910 κατά της αποικιοκρατίας αποτυγχάνει ύστερα από συνδυασμένη επέμβαση των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Ο διεθνής έλεγχος καταργείται όταν θριαμβεύει η κομμουνιστική επανάσταση με ηγέτη τον Mάο Tσε Tουνγκ. 

Kιλελέρ: 
Οι Θεσσαλοί κολίγοι απαιτούν με δυναμικές κινητοποιήσεις τη διανομή τής γης που βρίσκεται στα χέρια των τσιφλικάδων. Ο στρατός επεμβαίνει για να καταπνίξει τη διασάλευση της τάξης. 

"Γη και Eλευθερία": 
Ο ισπανικός λαός παίρνει τα όπλα το 1936, ενάντια στα στρατεύματα του πραξικοπηματία Φράνκο. Οι επαναστάτες πολιτοφύλακες της Bαρκελώνης πολεμούν στα χαρακώματα τους φασίστες και στα οδοφράγματα τους σταλινικούς που θέλουν τον έλεγχο της επανάστασης. Aνάμεσα σε δύο πυρά, το μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα της σύγχρονης εποχής τελειώνει άδοξα. 

«Yπαρκτός σοσιαλισμός»: 
Πίσω από τις πόρτες του Παράδεισου των εργατών οι μάζες εξεγείρονται ενάντια στη βαρβαρότητα του γραφειοκρατικού μηχανισμού. H Aνατολική Γερμανία το 1953, η Ουγγαρία το 1956, η Tσεχοσλοβακία το 1968, η Πολωνία το 1980.  

"Γκεριλέρο": 
Ο Λατινοαμερικάνος αντάρτης. Aπό την εποχή του Σιμόν Mπολιβάρ ως τη σημερινή, οι γκεριλέρος διεξάγουν αιματηρούς αγώνες πρώτα ενάντια στους αποικιοκράτες και ύστερα ενάντια στα στρατιωτικά καθεστώτα που επιβάλλονται με την ισχύ των όπλων. Eκεί γεννιούνται οι θρύλοι του Zαπάτα, του Mαρινγκέλα, του Σιενφουέγος, του Tσε. Mια περιοχή που ακόμα κλονίζεται από τα κινήματα των απελπισμένων. 

Kαλάσνικοφ: 
Aπέκτησε τον τίτλο του αγαπημένου όπλου των επαναστατών. Eνα αυτόματο, ρωσικής παραγωγής, ειδικά σχεδιασμένο για τις αντίξοες συνθήκες του ανταρτοπόλεμου, σύμβολο της ένοπλης πάλης των λαών του Tρίτου Kόσμου από τους Bιετκόνγκ ως τους Tουπαμάρος. 

Mάης του '68: 
Xαρακτηρίστηκε ως η Kομμούνα του 20ού αιώνα. H Γαλλία, μια ανεπτυγμένη βιομηχανική χώρα, παραλύει από τη δυναμική κι ανεξέλεγκτη εξέγερση των φοιτητών και των εργατών. H γιορτή στους δρόμους τελειώνει σύντομα με την επέμβαση των δυνάμεων καταστολής. H πραγματική επιρροή της βρίσκει έδαφος στους Mεξικανούς φοιτητές που σφαγιάστηκαν από το στρατό στην πλατεία των Tριών Πολιτισμών και στους βίαιους αγώνες του ιταλικού προλεταριάτου. 

Tιεν Aν Mεν: 
H πλατεία της μεγάλης σφαγής των Kινέζων φοιτητών το 1989. H αιματηρή καταστολή της και οι πολυάριθμες εκτελέσεις των αντιφρονούντων δείχνουν τη βαρβαρότητα των κληρονόμων του μαοϊκού καθεστώτος. 

===========================

ΥΓ: Ξανά το ίδιο ερώτημα.
Η βλακεία είναι αήττητη;
Ή μήπως όχι;

 

Εικόνες:

από nepenthe 26/08/2003 6:19 πμ.


Πολύ καλή και χρήσιμη η δημοσίευση του κεφαλαίου αυτού.Παρά την αμφισβητούμενη από πολλούς εγκυρότητά του μπορώ να πω οτι δικαίως ξεχώρισε στις συζητήσεις του indy.συνεχισε τη δημοσίευση ανάλογου υλικου.thanx,αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

από predator 26/08/2003 11:02 μμ.


χαλανδρι χαλανδρι εισε δω? ειπαμε καφε σπυροs ετσι? σαν σκια θα ερθω τυφλα να εχει ο φαντομαs. η εξεγερση των δυτικων περιοχων. χαχαχαχαχα

από Nr Talion 29/08/2003 9:03 μμ.


Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Θα συνεχίσω τέτοιες δημοσιεύσεις, αν και δεν πολυενδιαφέρεται ο πολύς κόσμος. Το nickname σου μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Είναι τυχαίο ; ... ... η μήπως προέρχεται από μια αρχαία ελληνική λέξη, η οποία συναντάται για πρώτη φορά στον Ομηρο (επίθετο, με πολύ συγκεκριμένη "μεταφορική" σημασία); Η μήπως από κάπου αλλού; Εάν (λέω, εάν) ισχύει το δεύτερο, τότε έχουμε πολλά να πούμε -έτσι πιστεύω. Στείλε message, προτιμότερο prive. Το e-mail μου βρίσκεται εύκολα. Thanks Mr talion.

από ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑΣ 30/08/2003 12:32 πμ.


.

από @@ 01/09/2003 4:10 πμ.


Φίλε MrTalion,κατ΄αρχήν συγχαρήτηρια για το άρθρο σου,το βρήκα πολύ καλό και πολ΄θ ενδιαφέρον.Διαβάζοντας το άρθρο σου βρήκα αφορμή να αρχίσω διαβάζω το βιβλίο του Ραφαιλίδη,παρόλαυτα αν και έχω φτάσει σχεδόν στο τέλος δεν έχω βρεί ακόμα το συγκεκριμένο απόσπασμα,επίσης ξεφυλλίζοντας λίγο το υπόλοιπο βιβλίο δεν το εντόπισα.Θα μπορούσες να μου πείς σε ποιό σημείο του βιβλίου βρίσκεται?Μίλαμε πάντα για το "Η περιπέτεια του Μαρξισμού" του Βασίλη Ραφαιλίδη Εκδόσεις του ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ,ε? Μια ακόμη ερώτηση μήπως ξερεις αν έχει κανονιστεί κάποια πορεία απο αναρχικούς κατά τη διάρκεια της Δ.Ε.Θ.?

από Mr Talion 01/09/2003 8:41 μμ.


Υποθέτω, φίλε @@, ότι εσύ έχεις στα χέρια σου την παλαιότερη έκδοση του βιβλίου. Δεν έχω πρόχειρα τα στοιχεία, γι' αυτό και θα σου απαντήσω εκ μνήμης. Το βιβλίο αυτό του Βασίλη Ραφαηλίδη, είχε πρωτοκυκλοφορήσει το 1990 (εάν δεν κάνω λάθος), με τίτλο "Η περιπέτεια του Μαρξισμού", υπό συνθήκες "περεστρόικας" και "γκλάσνοστ", εάν θυμάσαι. Στο μεταξύ, με την πτώση του "υπαρκτού", κύλησε πολύ νερό στο μύλο του Μαρξισμού ... ... και έτσι, ο συγγραφέας το εξέδωσε ξανά το 1999 με τίτλο "Η ΜΕΓΑΛΗ περιπέτεια του Μαρξισμού". Νομίζω πως και τα δύο είναι από τον εκδοτικό οίκο "ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ". Το πρόσφατο κοστίζει γύρω στα είκοσι (20) ευρώα. Ελπίζω να μην ... "σε πήρα στο λαιμό μου", που λένε, και αναγκάστηκες να "φορτωθείς" το παλαιότερο. Εάν πας σε κάποιο καλό βιβλιοπωλείο, -με την ευκαιρία-, θα σου συνιστούσα να ρίξεις μια ματιά και σε ένα άλλο βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη. Δεν θέλω να υποτεθεί πως κάνω διαφήμιση, απλά το αναφέρω διότι πιστεύω πως αξίζει τον κόπο. Πρόκειται για το βιβλίο με τον τίτλο "ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974", το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1993, εάν δεν κάνω λάθος, και κοστίζει γύρω στα 15 ευρώα. Είναι πολύ διαφωτιστικό για την ιστορία της Ελλάδας (περιέχει πληροφορίες που αποκλείεται να μάθουμε π.χ. στο σχολείο), είναι ευχάριστο στην ανάγνωση (μικρά κεφάλαια γραμμένα με το ιδιότυπο χιούμορ του συγγραφέα), και είναι ειλικρινές (λέει τα "σύκα-σύκα" και τους "προδότες-προδότες"). Και όπως λέει και ο φίλος "και μη βιάζεσαι να πεις γνώμη... ", παραπάνω, δείχνει πως μπορεί να είναι κανείς διεθνιστής, κομμουνιστής, αναρχίζων κομμουνιστής, αντιεξουσιαστής ή αναρχικός ... ... και να αγαπάει, ταυτόχρονα, την πατρίδα του, το λαό του και τους συμπολίτες του. Και το λέω αυτό, γιατί τις λίγες εβδομάδες που παρακολουθώ το IndyMedia, κάπως προσεγμένα, ας πούμε, κόντεψα να πιστέψω πως το ένα αποκλείει το άλλο. Όσο για την ερώτησή σου σχετικά με «κάποια πορεία από αναρχικούς κατά τη διάρκεια της Δ.Ε.Θ.», δυστυχώς δεν μπορώ να σου απαντήσω. Αφ' ενός διότι βρίσκομαι μακριά από τη Θεσσαλονίκη. Αφ' ετέρου διότι δεν έχω καμία οργανική ή άλλη σχέση με καμία οργανωμένη ομάδα αναρχικών ή άλλων του χώρου. Ή καλύτερα -να το επαναδιατυπώσω- έχω πολλές σχέσεις με πολλούς και διάφορους από όλο το φάσμα του «χώρου» (από τη νεολαία του Συνασπισμού έως τους πάλαι ποτέ καταστασιακούς), εκτός από τους Σταλινικούς του ΚΚΕ. Όταν μου ζητηθεί κάτι από οποιονδήποτε του «χώρου», δεν αρνούμαι να βοηθήσω. Αρκεί, βέβαια, να υπάρχουν κοινά σημεία -που αν υπάρχει καλή θέληση, τα "κοινά σημεία" πάντοτε βρίσκονται. Μη νομίσει κανείς πως είμαι (ή το παίζω) "αναρχοπατέρας" ή "αριστερό-ξερόλας" ή τίποτα τέτοιο. Ένας απλός αναγνώστης της Ιστορίας (κυρίως της Πολιτικής Ιστορίας) είμαι. Πάντως, νομίζω πως κάπου πήρε το μάτι μου μια ανακοίνωση για μια συνέλευση στη Θεσσαλονίκη, στις 03/09. Μπορείς να ψάξεις ή στο Athens IndyMedia ή στο Thessaloniki IndyMedia. Θα το βρεις. Φιλικά.

από Mr Talion 01/09/2003 8:45 μμ.


Και κάτι ακόμη: Θα ήθελα τη βοήθειά σας, γενικά και από όλους. Το διάστημα αυτό, "δουλεύω" πάνω σε δυο projects. Το ένα είναι η ζωή και, κυρίως, η δράση του Ισπανού αναρχικού ηγέτη Buenventura Durruti. Προσφάτως, μάλιστα, έχουν γίνει γνωστές κάποιες εκπληκτικές λεπτομέρειες που αφορούν το (μυστηριώδη) θάνατό του. Το άλλο είναι η ζωή και το έργο του Carlos Marighella, του συγγραφέα (μεταξύ άλλων) του βιβλίου με τον τίτλο "Το εγχειρίδιο του αντάρτη των πόλεων". Το οποίο, εάν πρόσεξα ορθά, κάποιοι ψάχνουν απεγνωσμένα, προφανώς λόγω 17Ν κ.λπ. Επειδή τυχαίνει να το έχω σε ψηφιακή μορφή -και με πολλά αποσπάσματα μεταφρασμένα στα Ελληνικά- ... ... θα ήθελα να με ενημερώσει κάποιος, εάν κυκλοφορεί ακόμη από τις εκδόσεις "Ελεύθερος Τύπος". Βλέπετε, δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να τους κάνω ζημιά, δημοσιεύοντάς το. Μην πάθουν οι φίλοι του "Ελεύθερου Τύπου" ό,τι συνέβη και στη "Διεθνή Βιβλιοθήκη", που αναγκάστηκε να κλείσει. Όποιος γνωρίζει κάτι υπεύθυνα, ας κάνει τον κόπο να στείλει ένα μήνυμα, είτε εδώ, είτε στο e-mail που φαίνεται παραπάνω. Για να αποφασίσω ποιο από τα δύο να προχωρήσω για "ανέβασμα". Ευχαριστώ, εκ των προτέρων. Mr Talion

από "σφουγγαρόπανο" 01/09/2003 9:02 μμ.


- Φίλε Mr Talion, η " Διεθνής Βιβλιοθήκη" δεν πρέπει να κλείσει, για αρκετούς και προφανείς (και μη ) λόγους. - Συνέχισε την έρευνα σου σε θέματα που ορισμένους/ες μας αφορούν. - " ... με λέω άκομψο , τρελλό και αμόλυντο..." " Ότι μπορώ κάνω αλλά και σε προσμένω..." - Κάποιες υποχρεώσεις σύντομα θα επιλυθούν...

από @@ 02/09/2003 2:56 πμ.


Φίλε Μr Talion σε ευχαριστώ για τις πληροφορίες.Τελικά όντως την έκδοση του 1990 "Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ".Δεν με πήρες στο λαιμό σου γιατί,πρώτον το βίβλιο ειναι αρκετά ενδιαφέρον και ενημερωτικό ειδικά για κάποιον νέο σαν εμένα(είμαι φοιητής),και δεύτερον γιατί δεν χρειάστηκε να το αγοράσω καθώς έτυχε να υπάρχει στη βιβλιοθήκη των γονιών μου.Θα ήθελα να σε ρωτήσω,αν ξέρεις,αν η νέα έκδοση έχει πολλές διαφορές με αυτή που έχω αυτή τη στιγμή.Επίσης συγχαρητήρια για τα αφιερώματα και τις πληροφορίες σου γύρω από τον χώρο του αναρχισμού και της ευρύτερης αριστεράς.Συνέχισε ... Α... και κάτι ακόμη,επί ευκαιρίας της αυριανής απολογίας Γιωτόπουλου,ποιά είναι η γνώμη σου για τις απολογίες των 3 "μεταμεληθέντων" Τσελέντη,Τελιου και Κονδύλη,που δίνουν Γιωτόπουλο κυρίως άλλα και άλλους?

/

από troxos 02/09/2003 4:31 πμ.


to apospasma eixe dhmosiefthei edw kai polu kairo {xronia isws} sto periodiko nemessis ths lianas kanellh .einai afto pou leme eklaikefsh kai thewreite megisth areth .vevaia opws fainetai edw mesa yparxoun arketoi pou den exoun asxolhthei me th vivliografia oute tou anarxismou outee kanenos thematos isws kai logw hlikias kai vlpontas apla logia pou mporoun na ta katalavoun ektimhsan ton mr tallion apodeiksh oti arxisan na ton rwtane kai th gnwmh tou gia ths apologies sth dikh ths 17 noembrh o mr tallion ontas ekpaideftikos exw thn entypwsh oti exei katakthsei enan tropo gia na koinwnei tis idees tou . tha hthela na ton rwthsw an exei paidia kai an to oneiro tou einai sxoleia kai daskaloi pou me fwtografies kai alla epoptika(Nomizw legontai)mesa tha mathainoun sta paidia afta ta pramata.eilikrina to rwtaw prospathwntas na skiagrafhsw ton anthrwpo kai ta oneira tou pisw apo tis lekseis kai oxi gia na ton pseksw.epishs thelw na rwthsw pws phre afthn thn apofash na drasthriopoihthei sth dhmosiefsh ylikou kai an o vasikos tou logos einai h diafwnia tou ws pros th mh symvatothta metaksy agaphs pros ton oikeio tropo zwhs tou laou mas kai anarxismou pou opws eipe syxna ekfrazetai edw mesa symfwnw me N. oti o marksismos einai psevdoepisthmonismos ws foithths se xwra tou prwhn sosialistikou kosmou exw kai etoies eikones kai eixa anaferthei se kapoio arthro mou sto parelthon einai megalo thema h diastrevlwsh ths episthmonikhs gnwshs kai elpizw na dw ena arthro apo kapoion pou exei entryfhsei perissotero sto thema apo mena o marksismos ws revma skepshs exei perasei se megalo vatmo sthn ekpaidefsh kai nomizw oti polles fores einai anastaltikos sthn episthmonikh anazhthsh kai prokalei agylwseis se kaloproairetous episthmones kai daskalous pou den mporoun na vgoun apo ta sxhmata tou kai peraiterw kai solo to fasma ths aristeras pou eksakolouthei na exei tis anafores ths mono ekei .afta sta grhgora

από XistenZ 02/09/2003 5:11 πμ.


δύο πράγματα είναι ανεξάντλητα: "το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το πρώτο δεν είμαι τόσο σίγουρος"

από N. 02/09/2003 8:07 πμ.


αταλαβαίνω (και συμμερίζομαι)τις ανυσηχίες σου περί ελεύθερου τύπου και διεθνούς βιβλιοθήκης. Κατά τη γνώμη μου όμως η ελεύθερη διάδοση της γνώσης -της πληροφορίας αν θες- είναι πολύ σημαντικό θέμα, αν θέλεις το κουβεντιάζουμε. Η κατακράτηση της πληροφορίας είναι ένα από τα σημαντικά μέσα επιβολής εξουσίας και κατά τη γνώμη μου δικαιολογήτε μόνο υπό πολύ ειδικές συνθήκες (πχ όταν σε ανακρίνουν οι μπάτσοι ;) ). Εγώ λοιπόν προσωπικά προτρέπω όλο τον κόσμο που έχει ψηφιακό υλικό -ειδικά υλικό τεχνογνωσίας, howto- να το διαθέσει ελεύθερα μέσω του ιντερνέτ. Αλλά όπως είπα καταλαβαίνω τις ανυσηχίες σου ας μη δημοσιεύσεις τα μεταφρασμένα κομμάτια, γιατί δεν ανεβάζεις το αμετάφρασο βιβλίο;

από ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ 02/09/2003 1:41 μμ.


...βεβαια,ο κροποτκιν ειπε "να μην κανεις στον αλλο αυτο που δεν θα ηθελες να κανουν σ εσενα" αλλα ισχυει εξισου η ρηση οτι "στον καπιταλισμο τη γνωση ή΄την αγοραζεις ή΄την κλεβεις".εμπορευμα γαρ.....

από Mr Talion 02/09/2003 3:07 μμ.


Φίλε Ν., θα ανεβάσω το "Minimanual of the Urban Guerrilla" του Carlos Marighella. Μαζί με τον πρόλογο που ο ίδιος έγραψε. (Οι περισσότερες εκδόσεις ανά τον κόσμο δεν το συμπεριλαμβάνουν). Θα είναι όμως στα αγγλικά. Μαζί και κάποιες φωτογραφίες, το εξώφυλλο μιας αγγλόφωνης έκδοσης της δεκαετίας του '70 και το συγγραφικό του έργο, μαζί με τα ποιήματα. Και αν προλάβω, μια σύντομη βιογραφία του. Θέλω, όμως, λίγο χρόνο. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου στο: «Εγώ λοιπόν προσωπικά προτρέπω όλο τον κόσμο που έχει ψηφιακό υλικό -ειδικά υλικό τεχνογνωσίας, howto- να το διαθέσει ελεύθερα μέσω του ιντερνέτ». Αλλού είναι η ένστασή μου. Θα το συζητήσουμε. Φιλικά, ελπίζοντας να βρούμε κοινούς τόπους. Mr Talion ΥΓ: Είσαι ο ίδιος "Ν." στον οποίο δεν απάντησα στην ερώτησή του: «Mr Talion, το αρχείο που αναφέρεις είναι σε ηλεκτρονική μορφή; Αν ναι υπάρχει περίπτωση να πιστείς να το κάνεις ελεύθερα διαθέσιμο μέσω του ιντερνέτ;»;

. Προς το φίλο troxos - Απορίες + εκπαιδευτικός;;;

Προς το φίλο "troxos" - Απορίες + "εκπαιδευτικός" ;;;

Φίλε με το ψευδώνυμο "troxos",
το τελευταίο πράγμα που θα ήθελα, στο λιγοστό χρόνο που διαθέτω για το
IndyMedia ...
... θα ήταν να απαντάω "επί προσωπικού", που λέγαμε παλιά στα αμφιθέατρα.

Επειδή, όμως, έχει γίνει μια, ας πούμε, παρανόηση, σχετικά με τις επαγγελματικές μου ή άλλες ασχολίες ...
... και επειδή έχει γίνει και μια δεύτερη παρανόηση, σχετικά με τους λόγους της "παρουσίας" στο
IndyMedia ...
θα προσπαθήσω να λύσω τις (όποιες) απορίες σου.

Αρχικά, όμως, να ξεκαθαρίσουμε ένα λεπτό σημείο:
Δεν πρόκειται να δώσω πιστοποιητικά "κοινωνικών φρονημάτων", ή, έστω, "εξετάσεις" σε κανένα, πολύ περισσότερο σε όσους έχουν την πεποίθηση πως κατέχουν την "απόλυτη αλήθεια", -(αλήθεια, πως; -εξ αποκαλύψεως, με την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος ή με το άγιο μύρο;).

Λοιπόν υπάρχουν πολλοί επισκέπτες του IndyMedia, οι οποίοι έχουν τη βεβαιότητα πως είμαι "εκπαιδευτικός" -δεν είσαι ο μόνος, φίλε "troxos"-, και αναλόγως προβαίνουν σε κρίσεις, σχετικά εμπαθείς, ας μου επιτραπεί.

Για να τελειώνουμε, ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΑ ΠΟΤΕ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ.
Έγραψα, επί λέξει, τα εξής:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=133729

«Θα ήθελα να με συγχωρέσετε για το ότι δεν παραθέτω τα πλήρη στοιχεία μου, όπως θα έπρεπε. Εάν όμως διαβάσετε ένα σύντομο βιογραφικό μου στο τέλος του κειμένου "Ο Σάββας Ξηρός, τα φάρμακα και το «feeling της παραμύθας»" (στο σημείο «Το WHO-IS-WHO» του υπογράφοντος), είμαι βέβαιος πως θα με κατανοήσετε. Βλέπετε δουλεύω για την εκπαίδευση (ή/και επιμόρφωση, ή/και διαπαιδαγώγηση) μικρών παιδιών και θα ήθελα να αποφύγω το ενδεχόμενο να μου κρεμάσουν καμιά επιγραφή τύπου:
«ο καθηγητής φιλοτρομοκράτης/υποστηρικτής-δολοφόνων/αναρχοβάνδαλος/γνωστός-άγνωστος ή/και περιθωριακός/(πρώην ή νυν) πρεζάκιας/τοξικομανής» κ.λπ.).
Για αυτό το λόγο χρησιμοποιώ το (συμβολικό) ψευδώνυμο «
Mr Talion» (=η αρχή της ανταπόδοσης, η αντεκδίκηση, τα "αντίποινα", το "ανταδίκημα", στα γαλλικά)».

Το απόσπασμα αυτό βρίσκεται μερικά page-up στην παρούσα σελίδα.

Είναι προφανής η διαφορά μεταξύ της φράσης "είμαι εκπαιδευτικός" ...
 ... και της φράσης
"δουλεύω για την εκπαίδευση (ή/και επιμόρφωση, ή/και διαπαιδαγώγηση) μικρών παιδιών".

Εάν, πάλι, οι ενασχολήσεις μου ενδιαφέρουν τόοοοσο πολύ τους φίλους του IndyMedia, ας ρίξουν μια ματιά εδώ, (στην πρώτη δημοσίευση που έκανα, και αυτήν με προτροπή άλλων):
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=128211
και συγκεκριμένα στην τελευταία παράγραφο, στο σημείο «Το
WHO-IS-WHO» του υπογράφοντος).

Και, εδώ, όπου ξανά αναγκάζομαι να "απολογούμαι", τρόπον τινά:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=134869

Και εδώ, όπου απαντάω σε κάποιου είδους ειρωνικά σχόλια:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=135398

Και, τέλος, εδώ, όπου ο "NewYorker", παρ' ότι "αμερικανάκι", μπήκε αμέσως στο νόημα:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=135456

και μου απάντησε ως εξής:
«Ξέρω τι κάνεις, διάβασα τα βιογραφικά που έγραψες σε προηγούμενα
posts».

Τέλος, να σε πληροφορήσω, φίλε "troxos", πως δεν έχω δουλέψει ποτέ στο δημόσιο, ούτε σε φροντιστήρια, ούτε σε ιδιωτικά κατ' οίκον μαθήματα, ούτε σε ο,τιδήποτε άλλο σχετικό.

Για να είμαι ακριβής, έχω να μπω σε σχολική αίθουσα από όταν τελείωσα το Πανεπιστήμιο.

Ασχολούμαι με εντελώς διαφορετικό αντικείμενο, το οποίο είναι εμφανές σε κάποιον που μπορεί στοιχειωδώς να κάνει συσχετισμούς.

Πιστεύω να έγινα κατανοητός -και να μην χρειαστεί να επανέλθω στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Αλλωστε, υπάρχει και ένα σχετικό σύνθημα των (RIP) situationist, που λέει:
«Είμαστε ό,τι κάνουμε ...
... για να το ανταλλάσσουμε ...
... με αυτό που είμαστε
».

Συνεπώς, όλο το νοητικό σου οικοδόμημα:
«
o mr tallion ontas ekpaideftikos exw thn entypwsh oti exei katakthsei enan tropo gia na koinwnei tis idees tou»
και όλα όσα αυθαίρετα συμπεραίνεις στη συνέχεια, είναι εντελώς ξένα προς την πραγματικότητα.

Και, ευκαιρίας δοθείσης είναι "Mr Talion" και όχι "Mr Tallion" - με ένα "L", και είναι γαλλική λέξη. Σημαίνει η "αρχή της ανταποδοτικότητας" (με την ευγενική έννοια), αλλά -ενίοτε- σημαίνει και "ανταδίκημα".
Όπερ έδει δείξαι!

Και αφού μου γράφεις:
«
tha hthela na ton rwthsw an exei paidia kai an to oneiro tou einai sxoleia kai daskaloi pou me fwtografies kai alla epoptika(Nomizw legontai)mesa tha mathainoun sta paidia afta ta pramata.eilikrina to rwtaw prospathwntas na skiagrafhsw ton anthrwpo kai ta oneira tou pisw apo tis lekseis kai oxi gia na ton pseksw» ...
... καταλαβαίνω πως διακατέχεσαι από μια αγωνία, για τον αν οι σύγχρονοι εκπαιδευτικοί, χρησιμοποιώντας το Μαρξισμό, προσπαθούν να κατασκευάσουν συνειδήσεις "κατ' εικόναν και καθ' ομοίωσιν", που λένε.
Αν και δεν είμαι ο αρμόδιος να απαντήσω, θα έλεγα επιγραμματικά, πως ο Μαρξισμός είναι ένα εργαλείο ανάλυσης, όπως πολλά άλλα φιλοσοφικά/ιδεολογικά δημιουργήματα. Δεν είναι πανάκεια, και για να το τραβήξω λίγο στα άκρα, είναι αδιανόητο να πιστεύει κανείς πως μπορεί να δώσει απάντηση σε όοοολα τα σημερινά ζητήματα.
Το ίδιο ισχύει και για τον αναρχισμό, τον αναρχοσυνδικαλισμό, το φροϋδισμό, το χριστιανισμό, το νιτσεϊσμό, τον υπαρξισμό, το νετσαγεφισμό, το ζεν, τη γιόγκα, την οικολογία, την ψυχιατρική κ.ο.κ.

Αρα, προκύπτει το συμπέρασμα, πως όσον αφορά την τελευταία σου παράγραφο:
«
o marksismos ws revma skepshs exei perasei se megalo vatmo sthn ekpaidefsh kai nomizw oti polles fores einai anastaltikos sthn episthmonikh anazhthsh kai prokalei agylwseis se kaloproairetous episthmones kai daskalous pou den mporoun na vgoun apo ta sxhmata tou kai peraiterw kai solo to fasma ths aristeras pou eksakolouthei na exei tis anafores ths mono ekei»,
συμφωνούμε απολύτως, αν και δεν είμαι "εκπαιδευτικός".

Υπάρχει και ο ορισμός της λέξης "επιστήμη", από το λεξικό, για όποιον ενδιαφέρεται:
"επιστήμη" < "επίσταμαι" < "επί" + "ίσταμαι" = "στέκομαι από πάνω", "γνωρίζω καλά" = "η πλήρης και ακριβής γνώση ορισμένων πραγμάτων" / "σύνολο συστηματικών γνώσεων που αναφέρονται σε ορισμένο κύκλο φαινομένων".

Σχετικά με του «λόγους της παρουσίας μου» στο IndyMedia, δε βρίσκω κάποιο λόγο για να σου απαντήσω -εγώ, ειδικά.
Γιατί δεν έχεις κάνει την ίδια ερώτηση και στους υπόλοιπους 20.000 επισκέπτες;
Γιατί δεν κάνεις πρώτος την αρχή, να μας πεις εσύ γιατί μπαίνεις στο
IndyMedia;

Μήπως διακρίνω μια ελαφρά εμπάθεια; -ή έτσι μου φαίνεται;
Αν, μάλιστα, λάβω σοβαρά υπ' όψιν και το σχόλιο σου για το νεαρό φοιτητή που με ρώτησε τη γνώμη μου για τις απολογίες στη δίκη της 17Ν, τότε μάλλον κάτι "δε μου κολλάει" καλά.

Να ξέρεις, πάντως, πως δεν παίρνω τοις μετρητοίς το σχόλιο σου για την «εκτίμηση» που ενδεχομένως άρχισαν να μου δείχνουν κάποιοι.
Και, είναι αυτονόητο, πως δεν θα απαντούσα στο φίλο φοιτητή για το ... Γιωτόπουλο. Είναι εντελώς άσχετο με το παρόν
thread.

Εάν διάβαζες προσεκτικά, και όχι χιαστί και διαγώνια, λίγο παραπάνω, θα συνειδητοποιούσες, ίσως, πως έκανα μια προσπάθεια να τον προλάβω (αυτόν και όποιον άλλον), γράφοντας, επί λέξει:
«Μη νομίσει κανείς πως είμαι (ή το παίζω) "αναρχοπατέρας" ή "αριστερό-ξερόλας" ή τίποτα τέτοιο.
Ένας απλός αναγνώστης της Ιστορίας (κυρίως της Πολιτικής Ιστορίας) είμαι».

Στο κάτω-κάτω, προσωπικά, έχω κάνει και κάποιες δημοσιεύσεις, όποια αξία και εάν έχουν αυτές -δεν είναι αυτό το θέμα μας, τώρα.
Δεν απασχολώ τη ΣΟ αποκλειστικά με σχόλια, όπως οι συντριπτική πλειοψηφία, εδώ μέσα.

Λοιπόν, φίλε με το ψευδώνυμο "troxos",
θα λύσεις τώρα τις δικές μας ... "απορίες" για το τι σπούδασες, τι επάγγελμα κάνεις, που ανήκεις ιδεολογικά, γιατί μπαίνεις στο
IndyMedia;
Ασφαλώς, αστειεύομαι.

Απλά, όμως βλέπω πως αυτή η "ισότητα" των ψευδωνύμων είναι μεν αξιοσημείωτη, αλλά όταν μπαίνουν στη μέση προσωπικές κρίσεις ή προσπάθειες κατασκευής "ψυχογραφημάτων", τότε το πράγμα στραβώνει λίγο.

Αλλωστε, είμαι από τους λίγους που δημοσιεύουν την ηλεκτρονική τους διεύθυνση, με αποτέλεσμα να συνομιλώ με αρκετούς ανθρώπους, παντελώς άγνωστους, είτε μέσα στο IndyMedia, είτε έξω από αυτό.

Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση να αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη των όσων λέει. Αλλωστε "scripta manent".

Τέλος, και ίσως το πιο σημαντικό, νομίζω είναι η εξής διπλή απορία, που εκφράζεις:
«epishs thelw na rwthsw pws phre afthn thn apofash na drasthriopoihthei sth dhmosiefsh ylikou» ...
και

από Mr Talion 02/09/2003 3:17 μμ.


Τέλος, και ίσως το πιο σημαντικό, νομίζω είναι η εξής διπλή απορία, που εκφράζεις: «epishs thelw na rwthsw pws phre afthn thn apofash na drasthriopoihthei sth dhmosiefsh ylikou» ... και «kai an o vasikos tou logos einai h diafwnia tou ws pros th mh symvatothta metaksy agaphs pros ton oikeio tropo zwhs tou laou mas kai anarxismou pou opws eipe syxna ekfrazetai edw mesa» Εκτός από το γεγονός πως η πρώτη ερώτηση δεν έχει καμία σχέση με τη δεύτερη, παρ' ότι βρίσκονται στην ίδια πρόταση ... ... αν κατάλαβες, από όλα όσα γράψει, πως ο βασικός λόγος είναι ότι «έχω μια διαφωνία [...]» ... ... τότε να μου επιτρέψεις φιλικά, να στο επαναλάβω: Έγραψα: «Και όπως λέει και ο φίλος "και μη βιάζεσαι να πεις γνώμη... ", παραπάνω, δείχνει πως μπορεί να είναι κανείς διεθνιστής, κομμουνιστής, αναρχίζων κομμουνιστής, αντιεξουσιαστής ή αναρχικός ... ... και να αγαπάει, ταυτόχρονα, την πατρίδα του, το λαό του και τους συμπολίτες του. Και το λέω αυτό, γιατί τις λίγες εβδομάδες που παρακολουθώ το IndyMedia, κάπως προσεγμένα, ας πούμε, κόντεψα να πιστέψω πως το ένα αποκλείει το άλλο». Χώρια που δεν μίλησα για «οικείο τρόπο ζωής του λαού μας». Μη βάζεις σε quotes φράσεις που δεν είπα. Ούτε έκανα καμία "αντιδιαστολή" μεταξύ «αναρχισμού» και «αγάπης για τους συνανθρώπους». Πιστεύω πως αυτά τα δύο τελευταία είναι αλληλένδετα. Με συγχωρείς, πιο απλά δεν μπορώ να τα πω. Οι δημοσιεύσεις που γίνονται είναι, συνήθως, είτε αντιγραφές copy/paste, πολλές φορές στα αγγλικά και αμετάφραστες, είτε ανακοινώσεις φορέων, κομμάτων, οργανώσεων κ.λπ. Που βρίσκεται, λοιπόν, το μεμπτό, ή έστω το περίεργο της υπόθεσης; Στο ότι δημοσιεύω, όποτε και αν μπορώ, κάποια κατά τη γνώμη μου, ενδιαφέροντα κείμενα, τα οποία πιστεύω πως αφορούν και άλλους, εκτός από εμένα και του φίλους μου; Το ότι κάποιοι ενδιαφέρονται; Ακόμη και νεαροί να είναι σε ηλικία, δε βρίσκω κάτι το μεμπτό. Τέλος, είναι σεβαστή η επιθυμία του οποιουδήποτε εδώ μέσα να προσπαθήσει να γράψει λίγες γραμμές που να αποσκοπούν στην επίτευξη του στόχου της εναλλακτικής, «από τα κάτω» παροχής ειδήσεων; Φιλικά, ελπίζοντας να βρούμε κοινούς τόπους. Mr Talion

2003-09-03-Carlos Marighella-01

Carlos Marighella

Ο γιος της μαύρης βραζιλιάνας Maria Rita do Nascimento και του (ενδεχομένως, ελληνικής καταγωγής, κατά μια άποψη) εξ Ιταλίας μετανάστη Augusto Marighella, ο Carlos, γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1911 στο Salvador, Bahia της Βραζιλίας.
Σπούδασε μηχανικός στο πολυτεχνείο της Bahia (Μπαΐα) και ως φοιτητής εντάχθηκε στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Βραζιλίας.
Ποιητής, αρθρογράφος στις αριστερές εφημερίδες, στην νεότητά του ακόμη, συνελήφθη και βασανίστηκε πολλάκις από τις αστυνομικές αρχές του δικτάτορα Γετούλιο Βάργας, και εξορίστηκε δύο φορές.

Το 1953, επισκέφθηκε την Κίνα. Έζησε κάποια χρόνια ελεύθερος (στις σύντομες προεκλογικές «δημοκρατικές» παρενθέσεις της Βραζιλίας) για να συλληφθεί και πάλι το 1964, οπότε όχι μόνο έγραψε το πρώτο του εγχειρίδιο ("Αντίσταση εντός της φυλακής"), που του προκάλεσε πολλά προβλήματα με το Κόμμα, το οποίο (ως αναμένετο) δεν συμπαθούσε τις «πρωτοβουλίες», αλλά άρχισε να ασχολείται σοβαρά με τις δομές ενός κινήματος «ανορθόδοξου πολέμου».
Προσέλκυσε, εκείνη την περίοδο, το ενδιαφέρον των επαναστατών κομμουνιστών όλης της Λατινικής Αμερικής κι έτσι, λίγο μετά την απελευθέρωσή του, βρέθηκε στην Κούβα, καλεσμένος στην πρώτη συνδιάσκεψη του Οργανισμού Λατινο-Αμερικάνικης Αλληλεγγύης (1967) στο οποίο παρέστη, αν και διαγραμμένος.
Λίγους μήνες μετά, θα ίδρυε την "Ação Libertadora Nacional-ALN" (Εθνική Απελευθερωτική Δράση), με στόχο τη χρήση ένοπλης βίας κατά της διεφθαρμένης αστικής εξουσίας και των οργάνων της.

Στο πλαίσιο των οργανωτικών φυλλαδίων που συνέγραφε για τα μέλη του LAN, έγραψε , τον Ιούνιο του 1969 και το περίφημο "Εγχειρίδιο του Αντάρτη των Πόλεων" ("Manual do Guerrilheiro Urbano", στη φωτογραφία στην κορυφή της σελίδας) γνωστό στο Δυτικό κόσμο ως "Minimanual of the Urban Guerrilla".

Ο Carlos Marighella δολοφονήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1969, στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, από την αστυνομία.

Η οργάνωσή του η ALN επέζησε έως το 1974.

 

"Το Εγχειρίδιο του Αντάρτη των Πόλεων"

Το "Εγχειρίδιο" του γνώρισε ημέρες δόξας τη δεκαετία του 1970, και το όνομά του Carlos Marighella έλαβε θρυλικές διαστάσεις.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το βιβλίο, που οι μυστικές υπηρεσίες χαρακτηρίζουν ως τη «Βίβλο του Τρομοκράτη», μετρά μόλις 48 σελίδες στην πρωτότυπη έκδοσή του και θεωρείται ότι ήταν η «διδακτική ύλη» των αριστερών ανταρτών που εκπαιδεύονταν την δεκαετία του 1970 στην Κούβα.

ΠΟΙΗΣΗ

Ο Carlos Marighella, εκτός από τα αμιγώς πολιτικά κείμενα, έγραψε και ποίηση, από πολύ νεαρή ηλικία: 

Uma Prova em Versos (Ginasio da Bahia, 1929.) 
Rondo da Liberdade 
Vozes da Mocidade Academica (Penitenciaria da Bahia, 1932) 
Liberdade (Sao Paulo, Presidio Especial, 1939) 
Muralha (Colonia dos 2 Rios, Ilha Grande, 1944) 
A Prestes (idem, 1945) 
Urubu (idem)

 

ΕΝΑ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από
 "Το Εγχειρίδιο του Αντάρτη των Πόλεων"

«[...] ο αντάρτης πόλεως, οφείλει να είναι άνθρωπος που ξέρει να κρατά το στόμα του κλειστό, γενναίος κι αποφασιστικός, πολύ καλός με τα όπλα, ικανός να ανταπεξέλθει στην αποστολή του, γνωρίζοντας ότι πάντα θα είναι σε μειονεκτική θέση. 
Οφείλει να υπερασπίζεται ένα δίκαιο σκοπό, έναν λαϊκό σκοπό και να επιδεικνύει ηθική ανωτερότητα, ιδεολογική συνέπεια, αδιάσειστη επιμονή στις αρχές του. Για να παραμείνει "ετοιμοπόλεμος", επιδιώκει την καλή φυσική κατάσταση.
Πρέπει να είναι, επίσης, άφοβος και ικανός να "κάνει τη νύχτα μέρα".
Οπλίζεται με ιδιαίτερα μεγάλη υπομονή και δεν πρέπει ποτέ μα ποτέ να ενδίδει στην "αυθόρμητη δράση".
Πρέπει, επίσης, να μην αφήνει ποτέ ίχνη πίσω του και να έχει ισχυρότατη μνήμη, καθώς απαγορεύεται να κρατά ντοκουμέντα.
Ένας νέος αντάρτης πόλεως μπορεί να στρατολογηθεί από όλους τους κοινωνικούς χώρους, ακόμη και τον εκκλησιαστικό χώρο.

Ο "νεοσύλλεκτος" πρέπει να έχει διαμορφωμένη πολιτικο-επαναστατική ιδεολογία, να προετοιμαστεί μαθαίνοντας τεχνικά/αυτο-αμυντικά/οπλικά κ.α. συστήματα και κατόπιν να περάσει στη δράση.
Οφείλει, επίσης, να ζει μιαν απλή και συνηθισμένη ζωή ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους, να ντύνεται απλά και να ζει από τη δουλειά του και μόνον.
Τα χρήματα που η οργάνωση μπορεί να «απαλλοτριώσει» από καπιταλιστές, τράπεζες κλπ, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για να τα «βγάζουν πέρα» οι αντάρτες. Χρησιμοποιούνται για όπλα, μετακινήσεις, επιχειρήσεις και διασώσεις.

Ο αντάρτης πόλεως που περνά στη δράση πρέπει να έχει άριστη φυσική κατάσταση, να είναι ιδιαίτερα ικανός με τα χέρια του, ικανός στην αυτοάμυνα και τα όπλα, να γνωρίζει από κυνήγι, ψάρεμα, κολύμβηση, οδήγηση, πιλοτάρισμα, να έχει βαθιά γνώση των ηλεκτρονικών, της χαρτογράφησης, γνώσεις ιατρικής και όλη την "προσκοπική" εκπαίδευση (προσανατολισμός, κόμποι κ.λπ).
Στη δράση του πρέπει να προτιμά τα ελαφρά όπλα (λόγοι: μεταφορά, σύνδεση) -προτείνονται αυτόματα 45άρια και 38άρια. Επειδή η επιβίωσή του εξαρτάται από την ικανότητά του στα όπλα, οφείλει να είναι άριστος χρήστης αυτών».

[ΠΗΓΕΣ:
JOSÉ, Emiliano - Carlos Marighella. (São Paulo, Sol & Chuva, 1997).
NOVA, Cristiane-NÓVOA, Jorge - Carlos Marighella: o homem por trás do mito. (São Paulo, UNESP, 19990.

[ΣΣ.: Με την ευγενική βοήθεια της φίλης Θ.Λ.]

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ...

 

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 4:43 πμ.


Και μερικές φωτογραφίες του Carlos Marighella.

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 4:46 πμ.


Κατά τη δεκαετία του '60.

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 4:49 πμ.


Λίγο πριν το θάνατό του.

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 4:52 πμ.


Η κλασσική φωτογραφία του, ως διανοούμενος. Λέγεται πως προέρχεται από μια δίκη.

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 5 πμ.


Και μια ακόμη, αρκετά σπάνια. Στις 04 Νοεμβρίου 1969, στο νεκροτομείο του Σάο Πάολο. [ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο για τη ζωή και το έργο του Carlos Marighella, συνεχίζεται. Θα "ανεβεί" και το "Το Εγχειρίδιο του Αντάρτη των Πόλεων", στην πλήρη μορφή του, με τον πρόλογο του συγγραφέα. Στα αγγλικά.

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 8:18 μμ.


Το εξώφυλλο μιας αγγλόφωνης έκδοσης του "Εγχειριδίου του αντάρτη των πόλεων" ("Minimanual of the Urban Guerrilla") Ακολουθεί το πλήρες κείμενο, με τον πρόλογο, στα αγγλικά.

Εικόνες:

από Mr Talion 03/09/2003 11:16 μμ.


Η δημοσίευση του βιβλίου "Το Εγχειρίδιο του Αντάρτη των Πόλεων" του Carlos Marighella - Το πλήρες κείμενο (στα αγγλικά), εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=136951 [ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το πλήρες κείμενο του βιβλίου του Carlos Marighella "Το Εγχειρίδιο του Αντάρτη των Πόλεων". Οι εκδόσεις του συγκεκριμένου βιβλίου στις αγγλόφωνες χώρες παρουσιάζουν αρκετές διαφορές: Οι περισσότερες δεν συμπεριλαμβάνουν την "Εισαγωγή" ("Introduction"), η οποία γράφτηκε από τον ίδιο τον Carlos Marighella. Αλλες εκδόσεις δεν συμπεριλαμβάνουν το τελευταίο κεφάλαιο με τον τίτλο "Urban Guerrilla Warfare, School for Selecting the Guerrilla". Θεώρησα σκόπιμο να συμπεριλάβω τα παραπάνω τμήματα του κειμένου, ώστε το συνολικό αποτέλεσμα να είναι, όσο το δυνατόν, ολοκληρωμένο.] Mr Talion

από to onoma mou 04/09/2003 2 πμ.


Με εντελώς φιλικές διαθέσεις, εχοντας εκτιμήσει τα διάφορα δημοσιεύματά σου στο ίντυ και τις γενικότερες γραμμές πλεύσης σου, αλλά και με κίνδυνο αυθαίρετων συμπερασμάτων, θέλω να αναφερθώ στο εξής, δικό σου, απόσπασμα: "Αν και δεν είμαι ο αρμόδιος να απαντήσω, θα έλεγα επιγραμματικά, πως ο Μαρξισμός είναι ένα εργαλείο ανάλυσης, όπως πολλά άλλα φιλοσοφικά/ιδεολογικά δημιουργήματα. Δεν είναι πανάκεια, και για να το τραβήξω λίγο στα άκρα, είναι αδιανόητο να πιστεύει κανείς πως μπορεί να δώσει απάντηση σε όοοολα τα σημερινά ζητήματα. Το ίδιο ισχύει και για τον αναρχισμό, τον αναρχοσυνδικαλισμό, το φροϋδισμό, το χριστιανισμό, το νιτσεϊσμό, τον υπαρξισμό, το νετσαγεφισμό, το ζεν, τη γιόγκα, την οικολογία, την ψυχιατρική κ.ο.κ." Αυτό που με ανησυχεί προσωπικά είναι η αναφορά σε όλες αυτές τις φιλοσοφίες, θα έλεγα, ως εν μέρη σωστές και όχι ως πανάκειες. Θα μου επιτρέψεις να ισχυριστώ ότι μια τέτοια άποψη, αν και αρκετά σωστή κατά την γνώμη μου, μπορεί να προέρχεται από πολλή και συνεχιζόμενη μελέτη αλλα και από αναποφασιστικότητα. Και προσωπικά γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που αρνούνται συστηματικά να ενταχθούν σε έναν χώρο (πχ. στους Α/Α) αλλα αμφιταλαντεύονται ανάμεσα σε πολλούς. Αυτό για μενα είναι αποδεκτό όταν η αμφιταλάντευση αυτή γίνεται για την προσπάθεια δημιουργίας μιας προσωπικής άποψης ολοκληρωμένης (και δεν εννοώ σε στενά πλαίσια, σε καμμία περίπτωση) για την βελτίωση κάποιου χώρου ή την πρόταση μιας νέας ιδέας. Είναι όμως τεράστιο λάθος να αυτοαποκαλούμαστε "ανεξάρτητοι" για να κάνουμε μια "σούπα" από ιδέες από διάφορους πολιτικούς-φιλοσοφικούς χώρους και να καταντάμε έτσι "αυτοαναιρούμενοι". Δεν τα λέω αυτά απευθυνόμενος σε σένα προσωπικά αλλά έχοντας παρατηρήσει πολλές τάσεις ανεξάρτητων που΄"όπου φυσάει ο αέρας πάω". Και για να μην παρεξηγηθώ, θεωρώ πολύ σημαντική τη μελέτη όλων των πολιτικών-ιδεολογικών-φιλοσοφικών ρευμάτων και την αξιολόγηση των θετικών-αρνητικών τους. Αλλά η γνώση δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσω για την πρόταση και την ιδέα. Ας μη γίνεται δηλαδή γνώση μόνο για την ευχαρίστηση της γνώσης αλλά για την δυναμική διεργασία του "ψαξίματος" και της πρότασης. Και για να γίνω, τέλος, πιο συγκεκριμένος, ο συγχωρεμένος ο Ραφαηλίδης αν και μέσω των γνώσεών του κατέληξε σε μια συμπάθεια προς την αναρχική φιλοσοφία, ποτέ δεν την υποστήριξε ανοιχτά επιλέγοντας να κρατήσει ταυτόχρονα και το κύρος του "επιστημονικού" μαρξισμού. Κάτι σαν εσωτερική σύγκρουση δηλαδή... Ας μη γελιόμαστε, όλα τα ρεύματα έχουν προσφέρει σημαντικά πράγματα αλλά δεν αρκεί η μελέτη τους και η αναφορά των όποιων θετικών τους στοιχείων αλλά η δυναμική σύνδεση αυτών και η αναγνώριση της προσφοράς του καθενός. ΥΓ: Είμαι ανρχικός αλλά σέβομαι απόλυτα την αξία της μαρξιστικής ανάλυσης (άλλωστε και ο ίδιος ο Μπακούνιν επαινούσε τον Μαρξ όταν αρχικά έλεγε τα περι "χειραφέτησης των εργατών" -πριν την ιστορική σύγκρουση).Δεν αποφεύγω όμως να πώ ότι ανήκω στον Α/Α χώρο. Όπως επίσης π.χ. η σύγχρονη Ψυχολογία και Ψυχιατρική παραδέχεται ότι τα μισά από τα γραφόμενα του Φρόυντ δεν έχουν καμμία βάση -κανέις όμως δεν αμφισβητεί την τεράστια προσφορά του και την θεμελίωση βασικών όρων και εννοιών στο χώρο. Η εξέλιξη των ιδεών άλλωστε έιναι μια δυναμική διεργασία... Και σε αυτά τα τελευταία νομίζω πως και ο Μr Talion θα συμφωνήσει μαζί μου. Φιλίκα

Για όποιον ενδιαφέρεται ... Το βιβλίο "Ο τσελεμεντές του αναρχικού" κυκλοφορεί. Δεν είναι "απαγορευμένο". Νομίζω πως υποτίθεται πως εκδίδεται από τον (ανύπαρκτο) εκδοτικό οίκο "Ο Αγιος Θεράπων". Γράφτηκε το 1968-69 από ένα 19χρονο (!!!) τελειόφοιτο Λυκείου, τον William Powell. Τις πληροφορίες τις βρήκε, λέει, σε βιβλιοθήκες. Και τα σχετικά με τα εκρηκτικά είναι από εγχειρίδια του στρατού του 1950 και 1960. Είναι εντελώς αναξιόπιστο και επικίνδυνο. Θυμάμαι, πως σε ένα σημείο, μιλάει για το πως μπορεί να "φτιαχτεί" κανείς "μαγειρεύοντας" το δέρμα ενός συγκεκριμένου είδους ... βατράχου. Αυτό όντως έχει αναφερθεί στη βιβλιογραφία. Αλλά, άντε να βρεις το συγκεκριμένο βάτραχο. Είχα γνωρίσει στη δεκαετία του 1980 αρκετούς, ξένους τουρίστες κυρίως, που έψαχναν αυτόν το βάτραχο στην Κρήτη. Περιττό να αναφέρω πως μετά από ό,τι έπαθαν, μόνο με το άκουσμα της λέξης "βάτραχος", κάνουν εμετό. Λίγα χρόνια μετά τη συγγραφή του, ο συγγραφέας έγινε "αναγεννημένος Χριστιανός" ή κάτι τέτοιο. Ζήτησε την απόσυρση του βιβλίου, ως επικίνδυνο και παραπλανητικό. Όμως τα δικαιώματα του βιβλίου είχαν πουληθεί σε πολλούς εκδοτικούς οίκους ανά τον κόσμο, οι επιχειρηματίες είχαν συμφέροντα, το βιβλίο δεν αποσύρθηκε ... ... και εξακολουθεί να πωλείται. Με την εμφάνιση του Internet, άρχισαν να εμφανίζονται διάφορες παραλλαγές του βιβλίου. Νομίζω πως μια από αυτές έχει αναφερθεί και στο παρόν site. Το μακρύ του και το κοντό του ο καθένας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρωτότυπο ξανά με εισαγωγή ενός άλλου ηλίθιου και την προσθήκη στο τίτλο της φράσης "C-66". Βλέπετε, we 're talkin' money here. Εν κατακλείδι, "Ο τσελεμεντές του αναρχικού" είναι μόνο για να γελάει κανείς. Δεν πρέπει κανείς να το παίρνει στα σοβαρά, ειδικά τα σημεία για τα "εκρηκτικά" και τα "φτιαξίματα". Είναι επικίνδυνο, ακόμη περισσότερο, σε συνδυασμό με την εφηβική τεστοστερόνη, φίλτατα "Λυσσασμένα φοξ-τεριέ" και "Μη εμβολιασμένα ροτβάιλερ". Μακριά, ο στόχος είναι μόνο τα US dollars και τα ευρώα σας. Και, με την ευκαιρία, αν εκτεθούν, κιόλας, κάποιοι, ακόμη καλύτερα για όσους το "προωθούν" ως "all time classic". Επιτρέψτε μου να σας προτείνω κάποιο σοβαρό και πρακτικό βιβλίο, για όποιον μπορεί να διαβάζει Αγγλικά: Λέγεται "The Activist's Handbook" και ο συγγραφέας λέγεται Randy Shaw . Έξυπνα γραμμένο, πρακτικό και "ψαγμένο". Ειδικά σε θέματα "τακτικής". Δεν ξέρω εάν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά. Ευχαριστώ. Mr Talion.

Φίλε με το ψευδώνυμο "to onoma mou", ασφαλώς και ο Μr Talion θα συμφωνήσει μαζί σου. Να με συγχωρέσεις που δεν θα σου απαντήσω αναλυτικά, αλλά αυτή τη στιγμή είμαι λίγο "πιεσμένος". Ο λόγος σου είναι εξαιρετικός. Και μόνο το ότι αναφέρεις τη λέξη "δυναμικός, -ή, ό" τόσες φορές δίπλα στις λέξεις «ιδέες», «φιλοσοαφικά ρεύματα», «εξέλιξη των ιδεών» κ.λπ («δυναμική διεργασία», «δυναμική σύνδεση») είναι ενδεικτικό πως όλα όσα γράφεις, τα γράφεις μετά λόγου γνώσεως και κατόπιν επίπονου προβληματισμού. Γράφεις: «Ας μη γελιόμαστε, όλα τα ρεύματα έχουν προσφέρει σημαντικά πράγματα αλλά δεν αρκεί η μελέτη τους και η αναφορά των όποιων θετικών τους στοιχείων αλλά η δυναμική σύνδεση αυτών και η αναγνώριση της προσφοράς του καθενός», και αλλού: «Η εξέλιξη των ιδεών άλλωστε έιναι μια δυναμική διεργασία...», και σε άλλο σημείο: «Αλλά η γνώση δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσω για την πρόταση και την ιδέα. Ας μη γίνεται δηλαδή γνώση μόνο για την ευχαρίστηση της γνώσης αλλά για την δυναμική διεργασία του "ψαξίματος" και της πρότασης». Αν καταστεί δυνατό να συνειδητοποιήσουμε πως η "ώσμωση" μεταξύ των ποικίλων ρευμάτων δεν είναι κάτι το καταδικαστέο και προς αποφυγήν, τότε θα βρεθούν κοινά σημεία για κοινή δράση και, κατά συνέπεια, για παραγωγή αποτελέσματος. Η εμμονή ορισμένων να υπερασπίζουν με κάθε μέσο την ιδεολογική τους "καθαρότητα" ή την αποκλειστική "νομή" της αλήθειας τους είναι τροχοπέδη, όχι μόνο για την (όποια) παράταξή τους, όχι μόνο για το κίνημα, αλλά γενικότερα για κάθε σοβαρή προσπάθεια που έχει στόχο τον κοινό εχθρό. Ο δογματισμός είναι επικίνδυνος. Και όσο εμείς τρωγόμαστε μεταξύ μας, μέσα στον μικρόκοσμο του IndyMedia ή έξω από αυτόν, κάποιοι το διασκεδάζουν αφάνταστα. Όπως, π.χ., αυτοί οι NeoLiberals (π.χ. στο Liberty.net), που έχουν φτάσει στο σημείο να συναγωνίζονται στο ποιος θα πει τη μεγαλύτερη ανοησία, για να ειρωνευτεί και να προκαλέσει την ευρύτερη αριστερά. Ανοησία, εννοώ, που διατυπώνεται ως "σοβαρή ανάλυση". Όπως, έχω ξαναγράψει: «Αν καταλάβουμε πως αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν, ίσως μπορούμε να ελπίζουμε. Να μην ξεχνιόμαστε, οι αντιεξουσιαστές (πρέπει να) βαδίζουν πλάι-πλάι. Και να το αποδεικνύουν εμπράκτως: Η αλληλεγγύη, η γνώση, η δημιουργία και ο έρωτας (με όποια σειρά θέλετε) -αυτά είναι τα όπλα μας, πανίσχυρα και αποτελεσματικά. Απέναντι σε έναν κόσμο που έχει κίνητρα το προσωπικό κέρδος-όφελος και την απόκτηση εξουσίας-ελέγχου, ήρθε η ώρα να αντιπαρατάξουμε μια διαρκή άσκηση ηθικής και ελευθερίας, -τις ευγενέστερες ιδέες.» Σε ευχαριστώ και σου υπόσχομαι να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση. Υπό κανονικές συνθήκες. Και με κανονική διατύπωση. Ελπίζω να προσπαθήσω να λύσω και κάποιες απορίες σου, όπως αυτήν που εκφράζεις εδώ: «Είναι όμως τεράστιο λάθος να αυτοαποκαλούμαστε "ανεξάρτητοι" για να κάνουμε μια "σούπα" από ιδέες από διάφορους πολιτικούς-φιλοσοφικούς χώρους και να καταντάμε έτσι "αυτοαναιρούμενοι"». Δεν πρόκειται, φίλε μου και σύντροφε, για αυτοαναίρεση, ούτε για "γνώση για τη γνώση". Πρόκειται για απαισιοδοξία, απόγνωση, και -ενίοτε- απελπισία. To be continued ... Φιλικά Mr Talion

Ο συγγραφέας του "τσελεμεντέ" για το βιβλίο του Διαβάστε τι γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου "Ο τσελεμεντές του Αναρχικού". Πως, δηλαδή, ο ίδιος ο William Powell εξιστορεί το πως το έγραψε, τι πιστεύει τώρα γι' αυτό και πως το απαξιώνει, κατηγορώντάς το ως "παραπλανητικό και επικίνδυνο". ---------------------------------------- I have recently been made aware of several websites that focus on The Anarchist Cookbook. As the author of the original publication some 30 plus years ago, it is appropriate for me to comment. The Anarchist Cookbook was written during 1968 and part of 1969 soon after I graduated from high school. At the time, I was 19 years old and the Vietnam War and the so-called "counter culture movement" were at their height. I was involved in the anti-war movement and attended numerous peace rallies and demonstrations. The book, in many respects, was a misguided product of my adolescent anger at the prospect of being drafted and sent to Vietnam to fight in a war that I did not believe in. I conducted the research for the manuscript on my own, primarily at the New York City Public Library. Most of the contents were gleaned from Military and Special Forces Manuals. I was not member of any radical group of either a left or right wing persuasion. I submitted the manuscript directly to a number of publishers without the help or advice of an agent. Ultimately, it was accepted by Lyle Stuart Inc. and was published verbatim without editing in early 1970. Contrary to what is the normal custom, the copyright for the book was taken out in the name of the publisher rather than the author. I did not appreciate the significance of this at the time and would only come to understand it some years later when I requested that the book be taken out of print. The central idea to the book was that violence is an acceptable means to bring about political change. I no longer agree with this. Apparently in recent years, The Anarchist Cookbook has seen a number of "copy cat" type publications, some with remarkably similar titles (Anarchist Cookbook II, IIIetc). I am not familiar with these publications and cannot comment upon them. I can say that the original Anarchist Cookbook has not been revised or updated in any way by me since it was first published. During the years that followed its publication, I went to university, married, became a father and a teacher of adolescents. These developments had a profound moral and spiritual effect on me. I found that I no longer agreed with what I had written earlier and I was becoming increasingly uncomfortable with the ideas that I had put my name to. In 1976 I became a confirmed Anglican Christian and shortly thereafter I wrote to Lyle Stuart Inc. explaining that I no longer held the views that were expressed in the book and requested that The Anarchist Cookbook be taken out of print. The response from the publisher was that the copyright was in his name and therefore such a decision was his to make -not the author's. In the early 1980's, the rights for the book were sold to another publisher. I have had no contact with that publisher (other than to request that the book be taken out of print) and I receive no royalties. Unfortunately, the book continues to be in print and with the advent of the Internet several websites dealing with it have emerged. I want to state categorically that I am not in agreement with the contents of The Anarchist Cookbook and I would be very pleased (and relieved) to see its publication discontinued. I consider it to be a misguided and potentially dangerous publication which should be taken out of print. William Powell

Για όποιον ενδιαφέρεται ... (Δεν πρόκειται για διαφήμιση, ασφαλώς). Κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του Πιοτρ Κροπότκιν. Είναι από τις εκδόσεις "Νησίδες" και έχει τίτλο: "Κροπότκιν, Αναμνήσεις ενός Επαναστάτη". Η μετάφραση είναι του κ. Βασίλης Τομανά και είναι πολύ καλή. Το βιβλίο, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ καλό, αν και δεν το διάβασα ολόκληρο, μέχρι στιγμής.

από N. 08/09/2003 12:06 πμ.


Ναι είμαι ο ίδιος N. που έχει κάνει ήδη κάμποσα ποστ στο ίδιο Θρεντ. Γενικά όποια σχόλια δεις να υπογράφονται με N. (ή καμιά φορά με Ν. ελληνικό νι) κατά πάσα πιθανότητα είναι δικά μου. Τους τελευταίους 6 μήνες είμαι μάλλον τακτικός θαμώνας. Καμιά φορά όμως χρησιμοποιώ και άλλα παρατσούκλια, πχ μια εποχή χρησιμοποιούσα το ψευδώνυμο RMS όταν έγραφα περί ελεύθερου λογισμικού πχ σ' αυτό το άρθρο: Πειρατικά παράθυρα vs ελεύθερο λογισμικό Μια και είχα κάνει ένα σχόλιο περί της ψευδοεπιστημονικότητας του Μαρξισμού, ας ξεκαθαρίσω ότι εννοούσα το επίθετο επιστημονικός κυρίως με την έννοια των θετικών επιστημών (των μόνων που κατά τη γνώμη μου προσφέρουν κάπως βέβαιη γνώση). Φυσικά και η Μαρξιστική ανάλυση είναι χρήσιμη αλλά κατά τη γνώμη μου είναι απλά ένα εργαλείο ανάμεσα σε άλλα. Επιμένω δε ότι δεν έχει και τόση "επιστημονική" αξία. Κατά τη γνώμη μου πάντα, η διαλεκτική όντας, μάλλον,τυπικά ασυνεπές σύστημα είναι "δίκοπο μαχαίρι" και πρέπει να χρησιμοποιείται με εξερετική προσοχή. Με "διαλεκτικά" επιχηρήματα μπορεί κανείς να αποδείξει σχεδόν οτιδήποτε και δικαιολογήσει σχεδόν οπιαδήποτε πολιτική· μερικοί "μαρξιστές" δε το' χουν ανάγει σε "επιστήμη". Είχα πει μερικές από τις απόψεις μου για την επιστημονικότητα του Μαρξισμού στο εξής ποστ: για τη δικτατορια του προλεταριατου που το' χε κάνει ο ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ που συμετείχε και σ' αυτό το θρεντ. Επίσης μάλλον θα το' χεις προσέξει αλλά υπάρχει κι άλλη μια συζήτηση περί του "αλάθητου του Μαρξ" εδώ. Δεν συμμετέχω αλλά η συζήτηση φένεται πολύ ενδιαφέρουσα. Ά και μην ξεχάσω να' σαι καλά που ανέβασες το "manual", που βεβαίως έγινε για καθαρά ακαδημαϊκούς λόγους. Για τον τσελεμεντέ του αναρχικού έχεις απόλυτο δίκιο. Όταν κάπιοι το' χαν ανεβάσει παλιότερα τους είχα ψιλοβάλει τις φωνές, χρησιμοποιώντας ένα ταιριαστό στην κατάσταση παρατσούκλι. Τα λέμε

από N. 08/09/2003 12:15 πμ.


που ξέχασα να αναφέρω, και που μπορείς αλάνθαστα να το χρησιμοποιείς για να αναγνωρίζεις τα ποστ μου, είναι η αφηρημάδα μου. Τα πόστ μου συνήθως είναι γεμάτα ορθογραφικά λάθη τόσο στη φυσική γλώσσα όσο και στην HTML. Για παράδειγμα στο προηγούμενο ποστ ξέσασα να βαλω τα "paragraph tags" και μου βγήκε χύμα. Ελπίζω να διαβάζεται παρόλα αυτά. ΥΓ. Ρε συ qwerty, τι γίνεται μ' αυτό το "preview feature" που λέγαμε;

από Mr Talion 08/09/2003 6:58 μμ.


Φίλε Ν., συμφωνώ μαζί σου στο θέμα του ορισμού της "επιστήμης". Προσωπικά, και εγώ, όταν λέω αυτή τη λέξη, στις θετικές επιστήμες αναφέρομαι. Σε αυτές είναι δυνατή η αναπαραγωγή ενός συγκεκριμένου φαινομένου, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, ούτως ώστε να φτάσει κανείς σε γενικώς αποδεκτά συμπεράσματα. Αξίωμα, θεώρημα, πόρισμα -μέσω των διαδικασιών της απόδειξης (τα λέω απλά, γιατί ίσως διαβάζουν και άλλοι μη γνώστες). Υπό αυτήν την έννοια, η φυσική είναι επιστήμη ... ... η ψυχολογία δεν είναι (προς το παρόν) επιστήμη ... ... ενώ η ψυχιατρική τείνει να γίνει επιστήμη, προσφάτως, διότι τώρα τελευταία η επιστημονική κοινότητα μπορεί να συνδέει συγκεκριμένες συμπεριφορές με συγκεκριμένες λειτουργίες του εγκεφάλου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι οι θεωρίες για τη χρήση και την εξάρτηση από τις ουσίες. Μέχρι το 1980, το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ είχε ταξινομήσει τις (έως τότε) 43 υπάρχουσες θεωρίες ως εξής: Ψυχολογικές 12 Ψυχο-κοινωνιολογικές 15 Κοινωνιολογικές 8 Βιολογικές 8 [Πηγή "Theories on drug Abuse", US Department of Health, education and Welfare: National Institute on Drug Abuse #30, 1980]. Καμία απολύτως, όμως, δεν είχε καθολική εφαρμογή. Πρόσφατα, έγιναν οι σχετικές ανακαλύψεις σχετικά με τη διέγερση και τη δράση συγκεκριμένων υποδοχέων. Με τη χρήση της τεχνολογίας, αυτές οι ανακαλύψεις επιβεβαιώνονται συνεχώς -αργά αλλά σταθερά. Έτσι, στο απώτερο μέλλον, ίσως γίνουν κατανοητοί οι μηχανισμοί που οδηγούν κάποιον άνθρωπο στην εξάρτηση, βιολογικά και νευροφυσιολογικά. Εννοώ, πέρα από κοινωνικές συνθήκες, συνθήκες περιβάλλοντος, οικονομικές παραμέτρους κ.λπ. Και, όπως έχω σημειώσει παραπάνω: Υπάρχει και ο ορισμός της λέξης "επιστήμη", από το λεξικό, για όποιον ενδιαφέρεται: "επιστήμη" < "επίσταμαι" < "επί" + "ίσταμαι" = "στέκομαι από πάνω", "γνωρίζω καλά" = "η πλήρης και ακριβής γνώση ορισμένων πραγμάτων" / "σύνολο συστηματικών γνώσεων που αναφέρονται σε ορισμένο κύκλο φαινομένων". ΑΣΧΕΤΟ: Σχετικά με την ερώτηση την οποία μου είχες υποβάλλει, εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=133461#133829 και στην οποία δεν απάντησα ευθέως (αλλά εμμέσως), στείλε ένα message στο e-mail μου, μήπως σκεφτούμε τίποτε. καλό. Φιλικά Mr Talion

από VANDALOI 08/09/2003 10:55 μμ.


ΚΑΨΕ, ΣΠΑΣΕ, ΡΗΜΑΞΕ, ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ, ΛΕΗΛΑΤΗΣΕ, ΔΙΑΛΥΣΕ, ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕ, ΒΑΝΔΑΛΙΣΕ, ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ, ΣΕΙΣΜΟΓΕΝΝΗΣΕ, ΞΕΣΚΙΣΕ, ΕΚΘΕΜΕΛΙΩΣΕ, ΓΚΡΕΜΙΣΕ, ΥΠΟΣΚΑΨΕ, ΕΚΣΦΕΝΔΟΝΗΣΕ, ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΛΟΓΗΣΕ, ΚΑΤΑΚΡΕΜΝΗΣΕ, ΠΥΡΠΟΛΗΣΕ, ΛΟΥΣΕ ΜΕ ΦΩΤΙΑ, ΑΝΑΤΙΝΑΞΕ, ΔΙΕΛΥΣΕ, ΚΛΑΣΕ, MATAIΩΣΕ, ΝΑΡΚΟΘΕΤΗΣΕ, ΑΝΑΨΕ, ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΒΙΤΡΙΝΕΣ, ΑΦΑΙΡΕΣΕ, ΚΟΨΕ, ΑΠΟΨΙΛΩΣΕ, ΑΛΛΟΙΩΣΕ, ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΕ, ΜΠΛΟΚΑΡΕ, ΜΠΟΫΚΟΤΑΡΙΣΕ, ΑΠΑΞΙΩΣΕ, ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΕ, ΣΥΝΕΤΡΙΨΕ, ΚΑΤΑΚΡΕΜΝΙΣΕ, ΣΥΝΤΡΙΨΕ, ΛΙΩΣΕ, ΣΥΝΘΛΙΨΕ, ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΕ, ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ, ΑΜΑΥΡΩΣΕ, ΚΑΤΟΥΡΗΣΕ, ΦΤΥΣΕ, ΞΕΡΑΣΕ, ΧΕΣΕ, ΓΑΜΗΣΕ, ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ, ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΕ, ΥΠΟΔΑΥΛΙΣΕ, ΕΞΩΘΗΣΕ, ΕΚΣΦΕΝΔΟΝΙΣΕ, ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΖΑΜΑΡΙΕΣ, ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΕ, ΚΑΝΕ ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΕΣ, ΑΝΑΤΙΝΑΞΕ, ΚΛΕΨΕ, ΡΕΨΟΥ, ΒΡΩΜΙΣΕ, ΠΑΝΟΛΕΘΡΗΣΕ, ΞΥΛΟΦΟΡΤΩΣΕ, ΑΠΟΧΡΕΜΨΕ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΠΑΝΙΚΟ, ΟΞΙΝΕ, ΜΠΟΥΚΑΡΕ, ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΕ, ΟΡΜΑ, ΦΑΕ, ΧΕΣΕ, ΓΚΡΕΜΙΣΕ, ΠΛΑΤΣΙΚΟΛΟΓΗΣΕ, ΞΑΝΑΚΑΨΕ, ΞΑΝΑΡΗΜΑΞΕ, ΞΑΝΑΔΙΕΛΥΣΕ, ΞΑΝΑΠΥΡΠΟΛΗΣΕ, ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΘΑΙΣΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΩΝ ΥΠΟΛΟΓΕΙΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΘΕΟΡΙΕΣ (εμις τα γραφουμε αυτα μπας και μαθουνε καποια πραγματα μερικοι μαλακες – κυριως αριστεροι – και σταματησουν να ειναι ζωα και προβατα) ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΟΙΜΗ ΣΤΟΝ ΝΕΤΣΑΓΙΕΦ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΟΝ /////// ΣΠΑΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ (γάμησε και 'συ την ελλλλλινικί ωρθωγραφία, μποροίς) πηγαίνεται όλει στο σάιτ μασ http://www.vandaloi.cjb.net

από ρεφορμιστής 09/09/2003 5:35 πμ.


Και άμα τα σπάσουμε όλα όπως μας λένε οι βάνδαλοι, μετά τι θα γίνει; Θα περάσουμε ξανά στην πρωτόγονη αναρχική κοινωνία του τροφοσυλλέκτη; Και που θα μένουμε; Σε σπηλιές;

από (Κοτσά)νετσάγιεφ 09/09/2003 9:48 πμ.


Ήμαρτον, μας διέλυσες, όντως!!! Αντε αυτά, πες πως δεν τα καταλαβαίνουμε: ΣΕΙΣΜΟΓΕΝΝΗΣΕ, ΞΕΣΚΙΣΕ, ΑΠΟΧΡΕΜΨΕ, ΟΞΙΝΕ, Αλλά, αυτά, πως τα σκέφτηκες; Δε μας λυπάσαι; ΚΛΑΣΕ, ΚΑΤΟΥΡΗΣΕ, ΦΤΥΣΕ, ΞΕΡΑΣΕ, ΧΕΣΕ, ΡΕΨΟΥ, ΒΡΩΜΙΣΕ, ΦΑΕ, ΧΕΣΕ, (δις)

από to onoma mou 09/09/2003 2:27 μμ.


Επανέρχομαι σε συχητηση μαζί σου για διαφορετικό όμως λόγο. Πρέπει να ξέρεις ότι η συσχέτιση συμπεριφορών και εγκεφάλικών λειτουργιών είναι πολύ περισσότερο θέμα της ψυχολογίας (και δη της νευροψυχολογίας) παρά της ψυχιατρικής. Η ψυχιατρική είναι μια καθαρά φαρμακευτική επιστήμη από την οποία, λόγω συσσόρευσης γνώσεων και εμπειριών, ξεπήδησε η ψυχολογία και η ψυχοθεραπεία που δεν αποτελούν πλέον μέρος της, αν και πολλού ψυχίατροι είναι και ψυχοθεραπευτές. Η ψυχιατρικη, επισήμως, διαδάσκει την φαρμακευτική αντιμετώπιση των ψυχικών ασθενειών. Επίσης η πειραματική ψυχολογία ασχολείτε με θέματα μνήμης, μάθησης, νόησης(IQ) κτλ με τα οποία η ψυχιατρική δεν έχει επισήμως σχέση αφού εμπίπτουν στα πλαίσια της μελέτης του φυσιολογικού ατόμου, το οποίο φυσικά δεν χρειάζεται ίαση (ψυχ-ιατρική). Έτσι είναι φανερή η άμεση σχέση της πειραματικής-κλινικής και νευροψυχολογίας με τις νευροεπιστήμες γενικότερα, γι'αυτό και ένας απόφοιτος έχει πρόσβαση σε τέτοιου είδους νευροεπιστήμες. Αυτά τα στοιχεία της ψυχολογίας έχουν αποδωθεί στην ψυχιατρική άδικα, κυρίως επειδή προήλθαν από αυτή (όλοι οι θεμελιωτές της ψυχολογίας ήταν φυσιολόγοι-ψυχίατροι-νευρολόγοι) αλλά τώρα αποτελούν ξεχωριστό τομέα γνώσης, και επειδή ψυχίατροι συμμετέχουν λόγω της εμπειρικής γνώσης που έχουν από τους ασθενείς τους σε καθαρά ψυχολογικές έρευνες. Η τάσεις δηλαδή μιλούν για ψυχολογιοποίηση του ψυχιάτρου. Και η ψυχολογία έχει μείνει με χαρακτηριστικά που της αποδίδωνται από τηλεοπτικές εκπομπές τύπου Τένια Μακρή που είναι μια κακή αναπαραγωγή της συμβουλευτικής και όχι της ψυχολογίας αφού έχει απειροελάχιστη σχέση με τα αντικείμενα αυτά, Αυτό που προφανώς εννοείς είναι ότι η ψυχοθεραπεία (πεδίο και της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής)"δεν είναι θετική επιστήμη" αφού πρόκειται για μια καθαρά υποκειμενική διαδικασία και σχέση θεραπευτή-ασθενή. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να μην έχει απόλυτους αντικειμενικούς κανόνες αλλά αποτελεί θετική γνώση αφού έχει αποτέλεσμα και οδηγεί σε θεραπεία πολλούς ανθρώπους. Αλλά και αν δεν υπήρχαν τα στοιχεία θετικής επιστήμης στην ψυχολογία, όπου πλέον είναι πάνω από 50% θετική, αλλά ήταν καθαρά κοινωνική επιστήμη, δεν παράγει θετική γνώσει από την στιγμή που παρεμβαίνει σε πολλές καταστάσεις. Είναι μεγάλο λάθος να θεωρούμε επιστήμες μόνο τις "¨θετικές"¨και όχι τις κοινωνικές. Κατ'αυτό τον τρόπο τα άτομα δεν έχουν κοινωνική υπόσταση και όλα εξαρτώνται από το βιολογικό. Αν πάτε σε έναν φανατικά βιολογικό ψυχίατρο, έχοντας εμφανίσει συμπτώματα κατάθλιψης επειδή πχ πέθανε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο και λόγω του γεγονότων έχετε πτώση της σεροτονίνης, ο ψυχίατρος θα διαγνώσει ως αιτία κατάθλιψης την πτώση της σεροτονίνης και θα σας δώσει ένα ωραίο πρόζακ να πάτε σπίτι σας. Προσοχή λοιπόν με τον ντετερμινισμό στην επιστήμη γενικότερο γιατί αυτός είναι ο ορισμός της ψευδοεπιστημονικότητας (βιολογικά αναπόφευκτο-ιστορικά αναπόφευκτο :)) Η κοινωνική υπόσταση του ατόμου είναι το ίδιο σημαντική με την βιολογική. Τα'πα και ξέδωσα.

από Mr Talion 09/09/2003 4:06 μμ.


Φίλε "to onoma mou", δεν είμαι ειδικός. Όταν έγραφα "ψυχιατρική" ... ... είχα στο μυαλό μου "ψυχιατρική/νευρολογία", σε σχέση με τις οργανικές-βιολογικές-νευροφυσιολογικές λειτουργίες. Εξ ου και το παράδειγμα με την εξάρτηση. Η συζήτηση για τις επιστήμες (γενικώς) και την "ψευδοεπιστημονικότητα" είναι τεράστια και σχετικά μακριά με το παρόν thread. Μπορούμε, όμως, να τη συνεχίσουμε. ΥΓ: Πιστεύεις πως το IQ είναι δυνατό να "μετρηθεί"; Φιλικά Mr Talion

από to onoma mou 10/09/2003 3:37 μμ.


Ειναι ότι η κατηγορία για ψευδοεπιστημονικότητα έχει τις ρίζες της σε πολύ μηχανιστικές πρακτικές οι οποίες δεν μπορούν να ερμηνεύσουν από μόνες τους (και σχεδόν ελάχιστα) τα περί ανθρώπου και τα περί κοινωνίας.Αυτό δεν σημαίνει ότι όσες επιστήμες ασχολούνται με αυτά δεν παρέχουν θετική γνώση έστω και ως μέρος της εξελικτικής διαδικασίας της επιστήμης. Είναι άσκοπο να περιμένουμε να βρούμε μια μαθηματική φόρμουλα που να ερμηνεύει τέτοιου είδους θέματα απλά και μόνο για να εκμεταλευτούμε το "κύρος" των θετικών επιστημών πάνω στις κοινωνικές. Το απόλυτο και το δογματικό, όπως αυτό εκφράζεται σε αυτούς που ερμηνεύουν κοινωνικά φαινόμενα με μηχανιστικούς όρους, είναι επικύνδυνο.Ένα παρόμοιο λάθος άλλωστε έκανε και ο μαρξισμός που εδώ και χρόνια περιφέρει την επιστημονικότητά του και οι οπαδοί του δεν αρκούνται στην αντιμετώπισή του ώς ένός μεγάλου σταθμού στην πολιτικοκοινωνική ιστορία αλλά το θεωρούν απόλυτη αλήθεια -με τον ίδιο τρόπο που οι μηχανιστές ασπάζονται ως σοβαρό οτιδήποτε εμπεριέχει μαθηματικούς τύπους (φαντάζουν πιο "γραμματιζούμενοι" από μια ψυχοκοινωνική ανάλυση:) Για την ιστορία πάντως, η ψυχιατρική είναι μια καθαρά φαρμακολογική επιστήμη επισήμως (χρησιμοποιεί φάρμακα για την θεραπεία ψυχικών ασθενειών, τα οποία όμως δεν θεραπεύουν αλλά καταστέλλουν την κατάσταση μέχρι την επόμενη δόση, γι'αυτό και στα αγγλικά λέγονται drugs παρά medicine). Όταν κάποιοι ψυχίατροι είδαν ότι τα φάρμακα δεν είχαν ως αποτέλεσμα την θεραπεία στράφηκαν σε ψυχολογικές μεθόδους θεραπείας -την ψυχοθεραπεία (πχ ψυχανάλυση), η οποία όμως βασίζεται στην υποκειμενικότητα (με την έννοια του ότι κάθε άτομο είναι ξεχωριστό-πέρα από κάποιες βασικές ομοιότητες) και στην σχέση θεραπευτή θεραπευόμενου. Η ψυχοθεραπεία προήλθε από την ψυχιατρική εμπειρία, όπως και η ψυχολογία η οποία μετέχει εξίσου στην ψυχοθεραπεία.΄ Εμένα πάντως η αντιμετώπιση της ψυχοθεραπείας (και όχι της ψυχολογίας αφού όπως εξήγησα είναι μια επιστήμη με πολλούς τομείς πολλοί από τους οποίους είναι καθαρά νευροψυχολογικοί ενώ άλλοι καθαρά κοινωνικοί) ως μη επιστήμης επειδή δεν παρέχει απόλυτα συγκεκριμένη μεθοδολογία (πράγμα λογικό αφού βασίζεται στην διαφορετικότητα) μου θυμίζει την αντιμετώπιση της αναρχικής θεωρίας από τους μαρξιστές ως μη επιστημονικής αφού δεν παρέχει δογματικά μια ιδεολογία αλλά περισσότερο μια φιλοσοφία και μια κοινωνική ανάλυση-κατεύθυνση. Έτσι, όπως και η ψυχοθεραπεία πέρνει κύρος αμα γίνεται από ψυχίατρο, λόγω του -αδικαιολόγητου κάποιες φορές- κύρους της ψυχοφαρμακολογίας -η οποία ωστόσο δεν έχει καμία σχέση, έτσι και μερικοί αρνούνται να αποποιηθούν τον μαρξισμό ως δόγμα (αναγνωρίζοντας βέβαια την γιαγάντια συνεισφορά του και κρατώντας τα θετικά) θέλοντας να αντλήσουν σοβαρότητα και κύρος για αυτούς από το κύρος του μαρξισμού ως κοινωνικής θεωρίας.Σε αυτή την παγίδα έπεσε και ο Σαρτρ και άλλοι. Ελπίζω να καταφέρει κανένας να διαβάσει τί έγραψα χωρίς να χρειαστεί κάποιον από τους ψυχολόγους-ψυχίατρους-ψυχοθεραπαυτές που ανέφερα πιο πάνω:)

από to onoma mou 10/09/2003 4 μμ.


Φυσικά και δεν πιστεύω ότι μπορεί να μετρηθεί.Υπήρξαν όμως θεωρητικοί της Γνωστικής-Πειραματικής Ψυχολογίας που στην μελέτη τους για την νοημοσύνη έχουν υποστηρίξει,ακόμα και με πειραματικά και νευροβιολογικά δεδομένα εκτός της καθαρά θεωρητικής προσέγγισης, ότι κάθε άνθρωπος διαθέτει ικανότητες ισότιμες αλλά διαφορετικές από τους άλλους και όχι μια γενικότερη ευφυία που να κατατάσσει τους ανθρώπους σε κατώτερους και χαρισματικούς.Η ανάπτυξη αυτών των ικανοτήτων πρέπει να είναι ένας ακόμας σκοπός της κοινωνίας. Οι θεωρίες αυτές βέβαια σκοπίμως απομακρύνθηκαν και έτσι το τεστ IQ καταλήγει να μετράει μια "γενικότερη νοημοσύνη" βασιζόμενο βέβαια σε ερωτήματα που ευνοούν τα μηχανιστικά μυαλά (τί λέγαμε πρίν;-). Ένα ταλέντο στην λογοτεχνία θα το έβγαζαν καθυστερημένο.Και βγαίνει όντως ηλίθιος στην τεχνοκρατική κοινωνία του σήμερα αφού αυτή ενδιαφέρεται για πιο "χρήσιμα πράγματα". Και για να μην παρεξηγηθώ, προσωπικά ήμουν μια χαρά στα μαθηματικά και την βιολογία παρά στα αρχαία που μόνο το λύνω έμαθα ποτέ ή στην λογοτεχνία όπου έβγαζα σπυράκια με τις μαλακίες του καθηγητή -αυτό βέβαια έχει να κάνει και με την διδασκαλία αλλά ας μην θίξουμε και άλλο ένα θέμα σε αυτό το thread και αρχίσει να βαράει το κεφάλι της η Σ.Ο του ίντυ (τί τραβάνε κι αυτοί να μας διαβάζουν...:-) Σου αφήνω ένα mail Mr Talion να μην καταστρέψουμε τελείως το post. captainmission@hotmail.com Ελπίζω σε απάντηση...

αθηναϊκού ίντυ που αρχικά με εκνεύριζε αλλά που τώρα το εκτιμώ[1] είναι η "ζωντάνια" των διαλόγων του: εξελίσονται λίγο πολύ σαν πραγματικές πρόσωπο-με-πρόσωπο συζητήσεις -- τηρουμένων των αναλογιών βέβαια -- απρόβλεπτα και ανεξέλεκτα ... Έτσι βλέπουμε συζητήσεις για παρελάσεις να περιέχουν ιντερλούδια για τον Βίλχεμ Ράιχ, σχόλια σε λογοτεχνικά κείμενα να περιέχουν μίνι-διατριβές περί κβαντομηχανικής, ειδήσεις για την αγγλική έκδοση του Αλ τζαζίρα καταλήγουν σε διαπλικτισμούς εντελώς άσχετους με την αρχική συζήτηση ... κι αυτό το ποστ να γυρνάει σε συζήτηση για την επιστημονικότητα της ψυχολογίας! Λοιπόν φίλε, to onoma moy, επειδή τη συζήτηση περί ψευδοεπιστημονικότητας την άρχισα εγώ ας ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Κατ' αρχήν αυτό που ονομάζεις "επιστημονικό" στον Μαρξισμό είναι αυτό που εγώ ονομάζω "ψευδοεπιστημονικό": μια επίφαση εππιστημονικότητας που δεν περιέχει ένα σημαντικότατο στοιχείο της επιστημονικής πρακτικής, συγκεκριμένα τον συνεχή αυστηρό έλεγχο των θεωριών με τον "πραγματικό κόσμο" είτε μέσω πειραμάτων είτε μέσω παρατηρήσεων. Επίσης είπα ότι η επιστημονική (με την έννοια των "θετικών" επιστημών) γνώση είναι η μόνη που θεωρώ κάπως βέβαιη. Ούτε είπα, ούτε πρεσβεύω ότι η γνώση που παράγουν οι θετικές επιστήμες είναι η μόνη σημαντική ή η σημαντικότερη. Για να σου δώσω ένα παράδειγμα, αν ένας γιατρός μου πει ότι πρέπει να δώσω στο παιδί μου αυτό το φάρμακο για να καταπολεμήσω τον τάδε πυρετό και ένας ψυχολόγος μου πει ότι πρέπει να αναθρέψω έτσι το παιδί μου ώστε όταν μεγαλώσει να είναι --ξέρω γώ-- φιλαλήθης, Θα ακολουθήσω την συμβουλή του γιατρού χωρίς πολλά πολλά αλλά όχι του ψυχολόγου. Χοντροκομένο το παράδειγμα αλλά ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ. Θα διαφωνήσω με το ότι η επιστήμη είναι αναγκαστικά "μηχανιστική" και δεν μπορεί να περιγράψει κάτι τόσο περίπλοκο όσο η ανθρώπινη φύση. Μια τέτια άποψη υποτιμά την περιπλοκότητα μερικών από τα φαινόμενα που η σημερινή επιστήμη περιγράφει. Επίσης δεν κατανοώ το νόημα της φράσης: "επειδή δεν παρέχει απόλυτα συγκεκριμένη μεθοδολογία (πράγμα λογικό αφού βασίζεται στην διαφορετικότητα)" μάλλον σα σόφισμα μου φαίνεται. Μπορείς να μου την εξηγήσεις σε παρακαλώ; Φιλικά ΥΓ. Mr Talion, θα σου στείλω μαιηλ το Σαββατοκύριακο. Σημιεώσεις [1] ειδικά όταν εκδηλώνεται σε πόστ άλλων ;ο).

από nepenthe 11/09/2003 3:51 πμ.


Φίλε talion,αν έχεις και σου είναι εύκολο δημοσίευσε κάτι σχετικό με τον Νετσάγιεφ και τη φιλοσοφία του.Όσο για το όνομα,αυτό το έχω δανειστεί από ένα τραγούδι του συγκροτήματος sentenced.Δεν γνωρίζω αν αυτό το επίθετο πρωτοχρησιμοποιήθηκε στον Ομηρο,ωστόσο το όνομα του τραγουδιού είναι παρμένο από τα νηπενθή του Καρυωτάκη.thanx και πάλι.Το οτι υπάρχει μεγάλος βαθμός συμμετοχής σε αυτό το forum δείχνει αν μη τι άλλο το ενδιαφέρον του κόσμου για τα άρθρα που δημοσιεύεις.keep up the good work!

από to onoma mou 11/09/2003 3:20 μμ.


Εξηγησα πιστεύω πολύ καλά γιατί θεωρώ σχεική την συζήτηση περί ψυχολογίας στο προηγούμενο post μου, αν κάνεις τον κόπο να το διαβάσεις πιο προσεκτικά θα δείς. Δεν υπάρχει κανένα σόφισμα στην φράση σχετικά με την ψυχοθεραπεία που αναφέρεις. Είναι ξεκάθαρο: η προσέγγιση ατόμων με σκοπό την θεραπεία της ψυχοπαθολογίας, και εφ'όσον δεν γίνεται μόνο με φάρμακα, γίνεται με την κατανόηση της υποκειμενικότητας και της μοναδικότητας του ασθενή.Έτσι κατανοείται το πρόβλημα από τον θεραπευτή και επιλέγονται οι τρόποι θεραπείας. Τώρα αν εσύ πιστεύεις ότι μπορείς να βρείς έναν αντίστοιχο νόμο η θεώρημα, όπως στις θετικές επιστήμες, που να ισχύει απόλυτα για την ανθρώπινη σκέψη και συμπεριφορά, μπορείς να προσπαθήσεις: θα λύσεις ένα πρόβλημα που βασανίζει τις επιστήμες ψυχικής υγείας από τότε που υπάρχουν. Και αν έβρισκε κάποιος μια συνάρτηση που να κωδικοποιεί όλη σου την σκέψη εσύ θα την δεχόσουν όπως δέχεσαι τις κωδικοποιήσεις για εξωτερικά φαινόμενα που κάνουν οι φυσικές επιστήμες? Πληροφοριακά, η παρατήρηση και το πείραμα χρησιμοποιούνται σε τεράστιο βαθμό στην ψυχολογία-όχι στην ψυχοθεραπεία- αλλά είναι δυνατόν να εκπορευθουν απόλυτα συμπεράσματα για την πολύπλοκη ανθρώπινη σκέψη? Η θεωρία του Μαρξισμού δεν είναι ψευδοεπιστημονική μόνο επειδή δεν βασίζεται στην θετική αντίληψη (αν και ευρύτερα η κοινωνιολογία βασίζεται στην παρατήρηση-απλά έχουμε συνδέσει το θετικό με την φυσικοχημεία).Απλά ως θεωρία έχει καταρριφθεί από τις εξελίξεις. Αν περιμένουμε μαθηματικές παραστάσεις για να ερμηνεύσουμε την κοινωνία φεξτε μου και γλύστρισα.

από o idios 11/09/2003 3:31 μμ.


τί εννοείς και συμφωνώ στο θέμα της ψευδοεπιστημονικότητας του Μαρξισμού.Απλά ελπίζω να κατάλαβες κι εσύ πού βρίσκεται η ένστασή μου. Το αν κάποια κοινωνική θεωρία πρέπει να επαληθεύεται σε σχέση με τον πραγματικό κόσμο έχει σημασία με την κατανόηση της εφαρμογής της και την παρατήρηση του αν έχει πετύχει τον στόχο της. Το πείραμα όμως, σε τέτοιες θεωρίες δεν μπορεί να εφαρμοστεί -αυτός είναι και ένας από τους λόγους που ΔΕΝ μπορουν να είναι στα πλαίσια των θετικών επιστημών. Δεν χάνουν όμως έτσι την τεράστια σημασία τους, ακόμα και αν υπάρχουν για να καταρριφθούν. ΥΓ: Πάντως σχετικά με τις παντελώς χαόδεις συζητήσεις, εφ'όσον γίνονται στο φόρουμ δεν στερούν από το ίντυ τον ενημερωτικό χαρακτήρα του. Η μαλακία είναι να συμβαίνει αυτό εκτός φόρουμ... Αλόχα

από Mr Talion 11/09/2003 7:49 μμ.


Marighella & "Εγχειρίδιο" - συνέχεια Επειδή "χρωστάω" κάποια "υπόλοιπα" για τη ζωή και τη δράση του Carlos Marighella ... ... επιτρέψτέ μου να συνεχίσω στο παρόν thread τη δημοσίευση κάποιων ακόμη στοιχείων, όπως: - η εν ψυχρώ δολοφονία του εξ απαφής, σε ενέδρα, από 29+1 ειδικά εκπαιδευμένους πράκτορες στις 4 Νοεμβρίου 1969, στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, και ενώ τον είχαν ακινητοποιημένο ... - κάποιες φωτογραφίες από το σχετικό συμβάν, μεταξύ των οποίων μια πολύ σπάνια, η οποία τον δείχνει νεκρό, αμέσως μετά τη δολοφονία του, - το "θρίλερ" με το μυστικό ενταφιασμό του, - η επίσημη κηδεία, η οποία έγινε 10 χρόνια αργότερα, το 1979, στο Salvador, παρουσία του γιου του και άλλων συγγενών του, - η αναγνώριση και καταδίκη του εγκλήματος της δολοφονίας του από Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Δικαιοσύνης, 27 χρόνια αργότερα ... ... η οποία έγινε, ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 11 Σεπτεμβρίου του 1996 (κοιτάξτε ΣΥΜΠΤΩΣΗ), και ακόμη: - το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης - κάποια αποσπάσματα, μεταφρασμένα στα ελληνικά, μεταξύ των οποίων και ... - «τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα του αντάρτη πόλεων» στα ελληνικά (προς "γνώσην και συμμόρφωσην", που λένε --τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται), και κάποια ακόμη. Από ό,τι καταλαβαίνω, το άλλο thread πέρασε απαρατήρητο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=133461 οπότε ίσως χρειαστεί να "ανεβεί" ξανά το κείμενο του βιβλίου και εδώ (εάν, ασφαλώς, η ΣΟ το επιτρέπει). [Συνεχίζεται ...] Mr Talion

από Mr Talion 12/09/2003 4:06 μμ.


Μια σπάνια φωτογραφία, από τα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών της Βραζιλίας. Σάο Πάολο, Βραζιλία, Τρίτη 4 Νοεμβρίου 1969, ώρα 20:00. Υπό την επίβλεψη του ειδικού πράκτορα Sergio Paranhos Fleury, 29 πάνοπλοι "κομάντο" δολοφονούν τον Carlos Marighella, στην οδό Alameda Casa Branca 806. Ο Carlos Marighella έχει πυροβοληθεί εξ επαφής και ακινητοποιημένος, έπειτα από ενέδρα των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας, ενώ περπατούσε προς το αυτοκίνητο μάρκας Volkswagen, μαζί με δύο συντρόφους του Ivo και Fernando.

Εικόνες:


δεν είπα ότι το μόνο που αξίζει είναι οι θετικές επιστήμες ούτε ότι οι μη "θετικές" μέθοδοι και τρόποι σπουδών είναι άχρηστες. Είπα απλά ότι δεν παράγουν γνώση με τον ίδιο βαθμό βεβαιότητας με τις θετικές επιστήμες, και συνεπώς πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή -- και καλό θα' ναι να γίνεται και κάνα reality check που και που. Επίσης τα μαθηματικά είναι πολύ πιο ευέλικτα και περιεκτικά από ότι φαίνετε να πιστεύεις και μερικά φυσικά φαινόμενα όπως πχ. η ροή του νερού στην κοίτη του ποταμού, είναι εξαιρετικά περίπλοκα ίσως το ίδιο -ή και περισσοτερο- περίπλοκα με την εξέλιξη της κοινωνίας. Η αντίληψη ότι τα κοινωνικά φαινόμενα παραείναι περίπλοκα και τα Μαθηματικά δεν μπορούν να τα περιγράψουν νομίζω ότι ξεκινά από την άγνοια των Μαθηματικών από τη μια και την υποτίμηση της περιπλοκότητας μερικών φυσικών φαινομένων από την άλλη. Μην το πάρεις στραβά αυτό, αν κάνω λάθος πες μου το. Και βέβαια, δεν είπα να σταματήσει κανείς να δουλεύει στίς "κοινωνικές" επιστήμες μέχρι να βρεθεί μια μαθηματική περιγραφή της κοινωνίας. Απλά λέω ότι δεν το αποκλείω να βρεθεί ο Νεύτωνας της -ξέρω γω- ψυχολογίας ή της ιστορίας που θα διατυπώσει τους Μαθηματικούς νόμους που τη διέπουν. Και επίσης λέω ότι κατά πάσα πιθανότητα ο Μαρξ δεν ήταν ο εν λόγω Νεύτωνας.

2003-09-12-Λογική και μαθηματικά

Ας γράψω και εγώ δυο λέξεις ...
... καθ' ότι με βάλατε στην πρίζα ...
... και διαβάζουν και μικρά παιδιά.

Κάποιες επιγραμματικές διευκρινήσεις, με πολύ απλά λόγια:
Αρχικά, να υπενθυμίσω πως η βάση της φιλοσοφίας (και κατά συνέπεια η βάση των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών) είναι ταυτόχρονα και η βάση των θετικών επιστημών και κυρίως των μαθηματικών, δηλαδή η επιστήμη (ή "επιστήμη") της ΛΟΓΙΚΗΣ. 

Η φιλοσοφία και τα μαθηματικά είναι δύο παράλληλες εξελίξεις της αρχαιότερης και πλέον πρωταρχικής επιστήμης (ή "επιστήμης"), της Λογικής. Η οποία ξεκίνησε ακριβώς τη στιγμή που το ανθρώπινο είδος απέκτησε το χάρισμα της σκέψης. 

Στο δημοτικό δεν διδαχτήκαμε μαθηματικά, διδαχτήκαμε αριθμητική.
Τα μαθηματικά αρχίζουν να διδάσκονται στο Γυμνάσιο (δε θυμάμαι σε ποια τάξη, γιατί ποτέ δε δίδαξα, (όπως νομίζουν πολλοί, που με θεωρούν "εκπαιδευτικό") ούτε στο δημόσιο, ούτε σε φροντιστήρια, ούτε σε κατ' οίκον μαθήματα -έχω να μπω σε σχολική αίθουσα από όταν τελείωσα το Πανεπιστήμιο). 

Στο πρώτο-πρώτο κεφάλαιο, διδάσκεται κανείς το αν μια πρόταση είναι σωστή ή λάθος. Κλασσικό παράδειγμα είναι το «το μπουζούκι είναι όργανο, ο αστυνόμος είναι όργανο, άρα ο αστυνόμος είναι μπουζούκι -σωστό ή λάθος;». 

Μετά μαθαίνει κανείς τη λογική πράξη "και" & τη λογική πράξη "ή" ("τομή" & "ένωση"). Έτσι η φυσική αντίληψη ενός ανθρώπου συνδέεται με την σύνθετη κρίση, θεωρητικά πάντα. 

Και με την κρίση ως εργαλείο, η ανθρώπινη σκέψη προχωράει στη σύνθεση. 
Δηλαδή στην αλληλουχία "αξίωμα - θεώρημα - πόρισμα" μέσω της "απόδειξης".

Και στο τελικό στάδιο, μέσω του αυτοσχεδιασμού και της ευρύτητας της σκέψης, ο άνθρωπος προχωράει στο άπειρο των ιδεών, στη δημιουργική χρησιμοποίηση της γνώσης του και των επιτευγμάτων του.
Μήπως θυμίζουν φιλοσοφία όλα αυτά; 

Οι όροι, πάντως, είναι όμοιοι με τους όρους της φιλοσοφίας.
Δυστυχώς όμως τα κεφάλαια αυτά δε διδάσκονται στη μέση εκπαίδευση. Οι καθηγητές τα προσπερνάνε εντελώς, για να προλάβουν το «πρόγραμμα διδακτέας ύλης» ή όπως αλλιώς το λένε.
Αντίθετα στο πανεπιστήμιο, ένας φοιτητής θα ασχοληθεί με αυτές τις έννοιες σχεδόν για ενάμισι εξάμηνο -αλλιώς δεν προχωράει.

Έτσι έχει επικρατήσει η αντίληψη πως τα μαθηματικά είναι αποκλειστικά και μόνο εξισώσεις, μιγαδικοί, ολοκληρώματα, ημίτονα, ορίζουσες, υποτείνουσες, x, y, z, γιώτα στο τετράγωνο ίσον μείον ένα κ.λπ.

Το 16ο-17ο αιώνα άρχισε να γίνεται η διάκριση των επιστημών με σαφή κριτήρια, και δεν έχει τελειώσει ακόμη -ούτε θα τελειώσει ποτέ. 
Παγκοσμίως, από την αρχαιότητα έως το τότε, οι λεγόμενοι "επιστήμονες" ήταν ταυτόχρονα φιλόσοφοι, φυσιοδίφες, αστρονόμοι, φυσικοί, θεολόγοι, ιατροί, μαθηματικοί, γλωσσολόγοι, αρχιτέκτονες, νομικοί, φιλόλογοι κ.λπ. κ.λπ. Αυτό κάτι σημαίνει. 

Δε μου φάνηκε καθόλου περίεργη η γνώμη πολλών για τις θετικές επιστήμες, γιατί είναι η επικρατούσα άποψη. Υπάρχει όμως έλλειψη πληροφόρησης. Έτσι δικαιολογείται η στρεβλή εικόνα για τις θετικές επιστήμες, η οποία, συν τοις άλλοις, ενισχύεται και από έναν άλλο μύθο:
Την (υποτιθέμενη) "αντιπαλότητα" πρακτικών και κλασσικών επιστημών. Όπως, ας πούμε, η "αντίθεση" Α' Δέσμης και Γ' Δέσμης, αν υπάρχουν Δέσμες ακόμη.

Και ένα τελευταίο παράδειγμα:
Θα έχετε διαβάσει πως ο Bill Gates αναζητά γνώστες της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας για να τους προσλάβει ως αναλυτές-προγραμματιστές, και στους ήδη υπάρχοντες αναλυτές-προγραμματιστές της Microsoft εφαρμόζει ταχύρρυθμα προγράμματα εκμάθησης Αρχαίων ελληνικών. 

Είναι πιο ξεκάθαρη τώρα η σχέση μεταξύ κλασσικών σπουδών & πρακτικών σπουδών; 
Σαν να λέμε, απλά, οι εξής δύο αλληλουχίες:
Λογική-σκέψη-γλώσσα-φιλοσοφία-"παράγωγα φιλοσοφίας", 
παράλληλα με 
Λογική-σκέψη-γλώσσα-μαθηματικά-εφαρμοσμένες επιστήμες.

Αν έγινε κατανοητή η τελευταία παράγραφος, αποδεικνύεται πως ειδικά τα μαθηματικά είναι απλά ένα ανθρώπινο εργαλείο στον τρόπο σκέψης, και κατά συνέπεια, στον τρόπο ανάλυσης, στην κριτική σκέψη, στην ανάπτυξη θεωριών, στην αποδοχή ή στην απόρριψη ιδεολογιών, στην κοινωνική ζωή, στην πολιτική δράση.
Όπως και ο μαρξισμός.

Ακόμη και η φράση "τετράγωνη λογική" (που τη βάζω πάντα μέσα σε εισαγωγικά) χρησιμοποιείται καταχρηστικά. 
Στην κυριολεξία δεν υπάρχει "τετράγωνη λογική". 
Οι γνώστες-επιστήμονες τη χρησιμοποιούν ουσιαστικά για οικονομία χρόνου, δηλαδή για να μην εξηγούν όλα τα παραπάνω (και πολλά ακόμη).
Οι υπόλοιποι τη χρησιμοποιούν ίσως περιφρονητικά, λόγω άγνοιας.

Γίνομαι ίσως κουραστικός, αλλά το ξαναγράφω, από το λεξικό:
"επιστήμη" < "επίσταμαι" < "επί" + "ίσταμαι" = "στέκομαι από πάνω", "γνωρίζω καλά" = "η πλήρης και ακριβής γνώση ορισμένων πραγμάτων" / "σύνολο συστηματικών γνώσεων που αναφέρονται σε ορισμένο κύκλο φαινομένων".

Εάν διαβάσει κανείς τα θεωρητικά κείμενα που γράφτηκαν από δύο από τους κορυφαίους διανοητές σήμερα, το Noam Chomsky και τον Umberto Eco, θα του λυθούν αρκετές απορίες, πιστεύω. 
Σημειολογία ή/και σημαντολογία, γλωσσολογία, γλωσσική σημειολογία, σημασιολογία. Ο καθένας μπορεί να καταλάβει εάν αυτοί οι δύο γνωρίζουν (ή και βασίζονται, ακόμα-ακόμα) στις βασικές γνώσεις των μαθηματικών.

Τέλος, να θυμίσω πως στα περίφημα test IQ, ο άνθρωπος με τη μεγαλύτερη επίδοση σε παγκόσμιο επίπεδο δεν είναι κανένας σούπερ-επιστήμονας. Είναι μια τσιγγάνα χορεύτρια, η οποία, μάλιστα, δεν έχει πάει στο σχολείο.
Θέλω να πω πως οι συνδυαστικές και οι συγκριτικές ικανότητες ενός ανθρώπου (αυτά μετράνε στα test IQ) δεν έχουν σχέση με την κατάρτιση ενός ανθρώπου. 

Η ευφυία υπάρχει σε κάθε άνθρωπο, μόνο που υπάρχει με διαφορετικό τρόπο.
Για αυτό και δεν δέχομαι πως τα ρατσιστικά test IQ, μετράνε δήθεν «την εξυπνάδα». 
Είναι ένα ακόμη ψέμα των διαχειριστών της εξουσίας. 
Το υποκειμενικό και η διαφορετικότητα δεν μετριούνται, ούτε η ποικιλία και ο αυτοσχεδιασμός.

Αλλωστε δεν υπάρχουν κανονικοί και μη κανονικοί άνθρωποι,
ή αξιόλογοι και μη αξιόλογοι,
ή καλύτεροι και χειρότεροι,
ή σπουδαιότεροι και λιγότερο σπουδαίοι, 
ή διαμορφωμένοι και λιγότερο διαμορφωμένοι.
Προσωπικά πιστεύω πως υπάρχουν, απλά, διαφορετικοί άνθρωποι.
Κάθε άνθρωπος είναι ένα μετάλλιο από τη φύση του.
Το μόνο κριτήριο "διάκρισης" που αρχίζω να βλέπω καθαρά, τώρα τελευταία, είναι ότι, μάλλον, υπάρχουν αυτοπροδιοριζόμενοι και ετεροπροσδιοριζόμενοι χαρακτήρες. Και αυτό, πάλι, το λέω με επιφύλαξη.

Αυτά, επαναλαμβάνω, με πολύ απλά λόγια.

Ξαναγυρνάω στον Κροπότκιν και στο Marighella, προσωρινά.
Mr Talion.


Προς "nepenthe", περί "νηπενθών" (και όχι μόνο). Φίλε "nepenthe", κοίτα να δεις που "έμπλεξες": (χιούμορ κάνω -έτσι;) «ο νηπενθής, του νηπενθούς, η νηπενθής, το νηπενθές» Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία Δ, Στίχος 221: «[...] εις οίνον βάλε φάρμακον, ένθεν έπινον, νηπενθές [...]» Ο Πεισίστρατος, γιος του Νέστορα ... ο Μενέλαος ... ο Τηλέμαχος, γιος του Οδυσσέα ... ... και η Ελένη ... θρηνούν το θάνατο του Αντίλοχου (στίχοι Δ159 έως Δ218). Τιμούν τη μνήμη του με ένα γεύμα και πίνουν κρασί. Η Ελένη βάζει κρυφά «κάποιο βοτάνι» (στίχοι Δ221) και ... ... η συνέχεια επί του βιβλίου -εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Εάν βρεις μια καλή μετάφραση, μπορείς να διαβάσεις περί αυτής της "λεπτομέρειας" (από Δ122 έως Δ267), η οποία αποκαλύπτει κάποιες πανάρχαιες και διαχρονικές ανθρώπινες "συνήθειες". Προσωπικά, όταν διάβασα αυτό το απόσπασμα, ένοιωσα μεγάλη έκπληξη. Δεν το φανταζόμουν. Η λέξη "το νηπενθές", ως ουσιαστικό, πλέον, χρησιμοποιείται στη ... φυτολογία! Πέρα από την σημασία της στον Όμηρο, εννοώ. _____________________ ΑΣΧΕΤΟ: Το συγκρότημα "Sentenced", από τον τίτλο για metal μου ακούγεται, ίσως death. Επειδή πάει καιρός που δεν μπορώ να παρακολουθώ την "ποικιλία" της σύγχρονης μουσικής ... ... please, φίλε "nepenthe", ρίξε δυο διευκρινίσεις για το group αυτό. Την λέξη "ποικιλία" την έχω σε εισαγωγικά, γιατί έχω την εντύπωση πως η σύγχρονη μουσική δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το πραγματικό πρωτότυπο -όλα είναι ανακύκλωση των sixties και των seventies, άντε και λίγο των eighties. Εξαιρώ τους "Chemical Brothers". Mr Talion ΥΓ: Πράγματι, φίλε "Ν.", είδες πως η συζήτηση πηγαίνει από τον Κροπότκιν στα μαθηματικά ... από την ένοπλη πολιτική βία στη ψυχανάλυση ... από το Durutti στο heavy metal ... από τους "αναρχο-βάνδαλους" στις εξαρτήσεις ... και ούτω καθε εξής; Εξαιρετικό φαινόμενο. Περιμένω mail από εσένα, φίλε "Ν.", φίλε "to onoma mou", φίλε "nepenthe" και από οποιονδήποτε άλλο θέλει.

από to onoma mou 14/09/2003 10:18 μμ.


Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από την δημοσίευση του Mr Talion για το θέμα που εξ'αρχής έθεσε ο φίλος Ν. Δεν θα μπορούσα να τα πώ καλύτερα και συμφωνώ απόλυτα. Το μένος μου ήταν εναντίων αυτών που ενάγουν την ψυχρή-τεχνοκρατική πλευρά των θετικών επιστημών σε πανάκεια (στην ψυχολογία αυτό είχε γίνει με το κίνημα του συμπεριφορισμού που επιχείρησε να θέσει ως βάση της συμπεριφοράς το Ε-Α "ερέθισμα-αντίδραση" και να αναπαράγει τον άνθρωπο στα εργαστήρια.Απέτυχε οικτρά στο να εξηγήσει τις περισσότερες ανθρώπινες συμπεριφορές-ιδιότητες) . Η ανάλυση του Mr Talion έθεσε την σωστή πλευρά του θέματος και μένω πλέον ικανοποιημένος. Συνεχίζω να πιστεύω πάντως ότι για την ανθρώπινη συμπεριφορά και την λειτουργία της κοινωνίας δεν θα βρεθεί ο Μεσσίας Νεύτωνας που θα διατυπώσει την απόλυτη γνώση σχετικά με αυτά. Κι αν αυτό γινόταν, θα επακολουθούσαν τόσο μεγάλες αλλαγές που οι λειτουργίες θα άλλαζαν και θα χρειαζόταν εκ νέου διατύπωση. Δεν το λέω αυτό ως υποτίμηση των Μαθηματικών, αφού δεν υπάρχει κανένας τρόπος αυτά να αμφισβητηθούν, τουλάχιστον στα θέματα που κυριαρχούν.Δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου.

από to onoma mou 15/09/2003 11:55 πμ.


Νηπενθή είναι επίσης τίτλος ποιητικής συλλογής του Κώστα Καρυοτάκη. Νομίζω ότι εκτός των άλλων,της ομηρικής δηλαδή χρήσης (νηπενθές φάρμακον=αυτό που διώχνει το πένθος) , είναι ένα είδος λουλουδιού.Η λέξη προέρχεται από το στερητικό "νη" και το πένθος (άλλο παράδειγμα στερητικού "νη" είναι το νήπιο - νη+έπος=χωρίς λόγο). Είναι δηλαδή κάπως αισιόδοξη ονομασία, παράξενο αυτό για Καρυοτάκη. Ορίστε τώρα το γυρίσαμε στην φιλολογία! Η Σ.Ο θα παίρνει ηρεμιστικά τώρα:))

Να προσθέσω επίσης ότι και ο Μπωντλαίρ έχει χρησιμοποιήσει τον χαρακτηρισμό "pharmakon népenthès" για το όπιο.

Στη συλλογή του αυτή, ο Καρυωτάκης είχε παραθέσει ως πρόλογο ένα κείμενό του (του Μπωντλαίρ).

από Mr Talion 17/09/2003 12:20 πμ.


Και λίγη φυτολογία: Στη φωτογραφία: Μήκων η υπνοφόρος (papaver somniferum). Πρόκειται για το φυτό για το οποίο συζητάμε. Λεπτομέρειες προσεχώς. Mr Talion ΥΓ1: (Προς άπαντες) Θυμάστε τι έπαθε η "Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων" όταν πρωτοαντίκρυσε το χωράφι με τις παπαρούνες; ΥΓ2: (Προς Animix) Πολύ γουστάρω που γράφεις "Μπωντλαίρ" αντί για "Μποντλέρ", όπως συνηθίζεται. Αυτός ο Μπαμπινιώτης μας έχει κάνει μεγάλη ζημιά.

Εικόνες:

από Mr Talion 17/09/2003 9:47 μμ.


Che Guevara - Η πρώτη φωτογραφία Η πρώτη παιδική φωτογραφία. Το όνομά του; Ernesto Guevara Lynch de la Serna

Εικόνες:

από Mr Talion 17/09/2003 9:52 μμ.


Che Guevara - Η τελευταία φωτογραφία Η τελευταία φωτογραφία. Το όνομά του; Στη συνείδηση όλου του κόσμου το όνομά του ήταν πλέον Comandante Che. _________________________________________________ Η φωτογραφία: Περιοχή La Higuera, Νοτιοανατολική Βολιβία. Στις 9 Οκτωβρίου 1967. [ΣΣ.: Η έγχρωμη εκτύπωση της φωτογραφίας δόθηκε το 1968 μόνο στο περιοδικό "ALARMA" του Μεξικό. Το περιοδικό κυκλοφόρησε ειδική έκδοση, εκτός σειράς ("Edicion Especial"), χωρίς αρίθμηση].

Εικόνες:

από Mr Talion 17/09/2003 9:54 μμ.


Che Guevara - Οι τελευταίες στιγμές Περιοχή La Higuera, Νοτιοανατολική Βολιβία. Στις 9 Οκτωβρίου 1967, στις 13:10, ώρα Βολιβίας. Οι τελευταίες στιγμές κατά την Απόρρητη Αναφορά του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 1967. Αποσπασμα από την αναφορά; ___________________________________________________ OCTOBER 9, 1967: Early in the morning, the unit receives the order to execute Guevara and the other prisoners. [...] Lt. Perez asks him if he is a "materialist" and Guevara answers only "perhaps." When Sgt. Teran (the executioner) enters the room, Guevara stands up with his hands tied and states, "I know what you have come for I am ready." Teran tells him to be seated and leaves the room for a few moments. While Teran was outside, Sgt. Huacka enters another small house, where "Willy" was being held, and shoots him. When Teran comes back, Guevara stands up and refuses to be seated saying: "I will remain standing for this." Teran gets angry and tells Guevara to be seated again. Finally, Guevara tells him: "Know this now, you are only killing a man." Teran fires his M2 Carbine and kills him. [Dept. of Defense Intelligence Information Report - 11/28/67]. ___________________________________________________ [Συνεχίζεται ...] Mr Talion

εδώ να δείτε τι υπάρχει! http://www.hackpalace.com/anarchy/bombs/

από Mr Talion 19/09/2003 11:29 μμ.


Ο Che Guevara ως απλός εργάτης, κουβαλάει φορτία σε μια αποθήκη. ___________________________________________________________ "Voluntary labour is the true expression of the communist". ___________________________________________________________ Κατεβάστε το αρχείο. Χρειάζεται RealPlayer. Αν κάποιος μπορεί να το μορφοποιήσει σε άλλο τύπο, πιο προσιτό, πιο μικρό σε μέγεθος, please ας το κάνει - και εάν θέλει ας με ειδοποιήσει. Όχι τίποτε άλλο, αλλά υπάρχουν και άλλα πολλά ... ... και αυτό το RealPlayer είναι σχετικά δύσχρηστο με τα video -όλο κάτι παραπάνω χρειάζεται. Thanks in advance. Mr Talion. Ο Che Guevara ως απλός εργάτης, κουβαλάει φορτία σε μια αποθήκη. "Voluntary labour is the true expression of the communist". Κατεβάστε το αρχείο. Χρειάζεται RealPlayer. Αν κάποιος μπορεί να το μορφοποιήσει σε άλλο τύπο, πιο προσιτό, πιο μικρό σε μέγεθος, please ας το κάνει. Όχι τίποτε άλλο, αλλά υπάρχουν και άλλα πολλά ... ... και αυτό το RealPlayer είναι σχετικά δύσχρηστο με τα video -όλο κάτι παραπάνω χρειάζεται. Thanks in advance. Mr Talion. Κατεβάστε το αρχείο. Χρειάζεται RealPlayer. Αν κάποιος μπορεί να το μορφοποιήσει σε άλλο τύπο, πιο προσιτό, πιο μικρό σε μέγεθος, please ας το κάνει. Όχι τίποτε άλλο, αλλά υπάρχουν και άλλα πολλά ... ... και αυτό το RealPlayer είναι σχετικά δύσχρηστο με τα video -όλο κάτι παραπάνω χρειάζεται. Thanks in advance. Mr Talion.

από Mr Talion 21/09/2003 8:55 πμ.


Οι τελευταίες φωτογραφίες. Τα στοιχεία για την εν ψυχρώ δολοφονία του υπάρχουν σε προηγούμενο post, στο παρόν thread.

Εικόνες:

από Mr Talion 21/09/2003 9:01 πμ.


Σαν να μην είναι νεκρός ... ... σα να κοιτάει τους δολοφόνους του ...

Εικόνες:

από Mr Talion 21/09/2003 9:05 πμ.


Και σε αυτή τη φωτογραφία δεν μοιάζει με νεκρό. Τα ονόματα και οι ιδιότητες των δολοφόνων στη συνέχεια ...

Εικόνες:

από Mr Talion 24/09/2003 8:59 πμ.


COMANDANTE CHE GUEVARA

HASTA SIEMPRE COMANDANTE CHE GUEVARA - Οι στίχοι

(Carlos Puebla)

Aprendimos a quererte,

Desde la histσrica altura,

Donde el sol de tu bravura

Le puso cerco a la muerte.

Aquν se queda la clara,

La entraρable transparencia

De tu querida presencia,

Comandante Chι Guevara.

Tu mano gloriosa y fuerte

sobre la historia dispara,

cuando todo Santa Clara

Se despierta para verte.

Aquν se queda la clara,

La entraρable transparencia

De tu querida presencia,

Comandante Chι Guevara.

Vienes quemando la brisa

con soles de primavera

para plantar la bandera

con la luz de tu sonrisa

Aquν se queda la clara,

La entraρable transparencia

De tu querida presencia,

Comandante Chι Guevara.

Tu amor revolucionario

te conduce a nueva empresa,

donde espera la firmeza

de tu brazo libertario.

Aquν se queda la clara,

La entraρable transparencia

De tu querida presencia,

Comandante Chι Guevara.

Seguiremos adelante

como junto a tν seguimos

y con Fidel te decimos :

"΅Hasta siempre Comandante!"

Aquν se queda la clara,

La entraρable transparencia

De tu querida presencia,

Comandante Chι Guevara.

 

Εικόνες:


Στη φωτογραφία, το σημείο που έθαψαν τον Che. Όπως βρέθηκε στο Vallegrande, Bolivia, στα τέλη του Ιουνίου του 1997. _________________________________________________________ Ακολουθούν τα αποσπάσματα από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της administration των States: JULY 1, 1995: In an interview with biographer Jon Lee Anderson, Bolivian General Mario Vargas Salinas reveals that "he had been a part of a nocturnal burial detail, that Che’s body and those of several of his comrades were buried in a mass grave near the dirt airstrip outside the little mountain town of Vallegrande in Central Bolivia." A subsequent Anderson article in the New York Times sets off a two-year search to find and identify Guevara’s remains. JULY 5, 1997: Che Guevara biographer, Jon Lee Anderson, reports for the New York Times that although the remains have not been exhumed and definitely identified, two experts are "100 percent sure" that they have discovered Che’s remains in Vallegrande. The fact that one of the skeletons is missing both of its hands is cited as the most compelling evidence. [New York Times 05/07/1997]. _______________________________________________ Mr Talion.

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License