Κολομβία - Πανεπιστήμιο και εκπαιδευτικό απαρτχάιντ

Μετάφραση από https://colombia.indymedia.org/news/2011/09/123298.php

Η τελευταία βδομάδα του Αυγούστου ήταν μάλλον καλή για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Έπειτα από την επιστροφή του προέδρου Σάντος από τη Χιλή (όπου οι φοιτητές διαμαρτύρονται εδώ και 6 μήνες), η Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι αποσύρει την πρόταση για δημιουργία ανωτάτων ιδρυμάτων κερδοσκοπικού χαρακτήρα (κάτι που προβλεπόταν στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση) κι ότι θα ενισχύσει με επιπλέον 1,5 δις πέσος (= 600.000 euro) το δημόσιο πανεπιστήμιο. Ευχάριστα νέα, αναμφίβολα, αλλά το πρόβλημα της εκπαίδευσης στην Κολομβία είναι τέτοιου μεγέθους που χρειάζονται πολλά παραπάνω.

Για να το θέσουμε απλά, τα πρόβλημα είναι το εξής: η εκπαίδευση στην Κολομβία εξυπηρετεί περισσότερο στην αναπαραγωγή των κοινωνικών τάξεων (οι φτωχοί να συνεχίσουν να είναι φτωχοί και οι πλούσιοι, πλούσιοι) παρά στο να επιτρέψει την κινητικότητα και την κοινωνική πρόοδο των φοιτητών. Αυτό οφείλεται στο ότι σ' αυτή τη χώρα κάθε κοινωνική τάξη όχι μόνο φοιτά ξεχωριστά (από τον παιδικό σταθμό μέχρι το διδακτορικό) αλλά και η ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνει εξαρτάται απ' το οικονομικό της επίπεδο. Αυτό οδηγεί απλά και ξεκάθαρα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα απαρτχάιντ: οι πιο πλούσιοι (οι οποίοι, μάλιστα, συνηθίζεται να είναι οι πιο λευκοί) λαμβάνουν μια καλύτερη εκπαίδευση από τους φτωχούς. Μια τέτοια ανωμαλία παραβιάζει το χρυσό κανόνα του φιλελευθερισμού (δε λέω καν της σοσιαλδημοκρατίας) ο οποίος είναι οι ίσες ευκαιρίες. Είναι αλήθεια ότι πλέον στην Κολομβία δεν υπάρχουν τίτλοι ευγενείας ούτε πιστοποιητικά καθαρού αίματος αλλά υπάρχουν τα διπλώματα των καλύτερων κολεγίων και των καλύτερων πανεπιστημίων, που πρακτικά έχουν ένα παρόμοιο αποτέλεσμα: να επιλέγεις κάποιους και να καταδικάζεις κάποιους άλλους.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Αυτό πέρασε μια βαθιά κρίση στα μέσα της δεκαετίας του '80 που είχε ως αποτέλεσμα οι πλούσιοι να αρχίσουν να εγγράφουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά πανεπιστήμια, κάποια από τα οποία μεγάλωσαν και ενισχύθηκαν, προς όφελος της ανώτατης εκπαίδευσης (σχεδόν όλα τα υπόλοιπα είναι πανεπιστήμια τρίτης διαλογής που κυμαίνονται μεταξύ της επιχείρησης και της πολιτικής). Κατά τα 10 τελευταία έτη τα πράγματα έχουν αλλάξει για το δημόσιο πανεπιστήμιο: η συμμετοχή αυτού επί του συνόλου των εγγεγραμμένων φοιτητών έχει αυξηθεί και η ποιότητα των προγραμμάτων και των υπηρεσιών του έχει βελτιωθεί.

Η ενίσχυση του δημοσίου πανεπιστημίου είναι πολύ σημαντική για τη διόρθωση του εκπαιδευτικού απαρτχάιντ και της κοινωνικής ανισότητας. Θα έχουμε μια χώρα πιο δίκαιη όταν όλες οι κοινωνικές τάξεις μπορέσουν (και θελήσουν, επίσης) να στείλουν τα παιδιά τους να φοιτήσουν στο δημόσιο πανεπιστήμιο, όπως συμβαίνει στην πλειονότητα των ανεπτυγμένων χωρών του πλανήτη (κάτι τέτοιο συνέβαινε στα μέσα του περασμένου αιώνα στην Κολομβία, όταν οι πλούσιοι σπούδαζαν στο Εθνικό Πανεπιστήμιο).

Αλλά σε τίποτα δεν εξυπηρετεί η διεύρυνση και η βελτίωση του δημοσίου πανεπιστημίου, που είναι η τελευταία βαθμίδα εκπαίδευσης, αν το κοινωνικό απαρτχάιντ συνεχίσει να κυριαρχεί στη βασική εκπαίδευση. Αν αλλάξει μόνο το ανώτατο κομμάτι του συστήματος, το αποτέλεσμα θα είναι ελάχιστα επιθυμητό: όλοι θα θέλουν να μπουν στο δημόσιο πανεπιστήμιο αλλά μόνο τα πλουσιόπαιδα, τα οποία φοιτούν στα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία, θα μπορούν να το καταφέρουν. Αυτό συμβαίνει σήμερα σε μεγάλο βαθμό στη Βραζιλία, όπου το κράτος σταματά να χρηματοδοτεί την ανώτατη εκπαίδευση των μόνων που μπορούν να πληρώσουν γι' αυτή: των πλουσίων.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η θεραπεία που χρειάζεται είναι τριπλή: η βελτίωση της ποιότητας του δημοσίου πανεπιστημίου, η διεύρυνση της κάλυψης αυτού και η ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας της βασικής δημόσιας εκπαίδευσης. Η πρόκληση είναι τεράστια, όπως και το πρόβλημα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License