Για την 20η Οκτώβρη και το πλήθος των εξεγερμένων

Παρέμβαση στην πόλη της Νάουσας για τα γεγονότα της 20ης Οκτώβρη από Νομάδες Αναρχικούς - Αγάντα

Γιατί να λέμε βίαια τα νερά ενός ποταμού και όχι τις όχθες που τα περιορίζουν; (Μ . Μπρεχτ)

Και στις 20 του Οκτώβρη αυτές οι όχθες χτίστηκαν για άλλη μια φορά από το ΚΚΕ. Μέσα από την οργάνωση του αντι-εξεγερτικού του μηχανισμού στην παρούσα φάση φαίνεται ότι είχε τους εξής στόχους: 1. να κλείσει το μάτι στους συμμάχους μικροαστούς νοικοκυραίους δείχνοντας ότι μπορεί να είναι ο εγγυητής της ασφάλειας τους. 2. να ανοίξει τις πόρτες του στους υπόλοιπους αριστερούς, που έχουν φύγει από το μαντρί του ως ο ηγεμόνας του μπλοκ της αριστεράς. 3. να πείσει τους υπηκόους του – ότι αυτό έχει την στρατηγική αλλά και την τακτική υπεροχή μέσα στο κίνημα, κοινώς να τους ενδυναμώσει την ταυτότητα. 4. να δώσει ένα μάθημα στον αναρχικό – αυτόνομο – αντεξουσιαστικό χώρο, που τα τελευταία χρόνια έχει βάλει γερές ρίζες μες την κοινωνία, για το ποιος θέλει να είναι το επόμενο αφεντικό 5. να γλύψει τον κώλο των δυνάμεων καταστολής ως ο άλλος πόλος, που εγγυάται μαζί τους την τάξη και την ασφάλεια για όλους.

Τι ήθελαν τα αφεντικά του ΔΝΤ, της ΕΕ, της βουλής και οι επιχειρηματίες; Μα τι άλλο μία αλλαγή στην εικόνα του πολέμου εναντίον μας: 1. Ένα κοινοβούλιο καθαρό από διαδηλώσεις και συγκρούσεις, 2. μία αστυνομία ξεκούραστη και αλώβητη από την καθοριστική μέρα, έτοιμη να καθαρίσει το πεδίο μάχης μετά την επέμβαση του ΚΚΕ, 3. ένα κράτος να αναδεικνύεται ως ο μοναδικός εγγυητής της τάξης, της ασφάλειας, και της δημοκρατίας, 4. το ψήφισμα του πολυνομοσχεδίου και 5. το προσωρινό επικοινωνιακό όφελος και τη διατήρηση της κοινωνικής ισορροπίας μέσα από τη φαγωμάρα των καθεστωτικών-αριστερών και των υπολοίπων διαδηλωτών στο δρόμο.

Τι ήθελαν οι υπόλοιποι διαδηλωτές; ασαφές. Άλλοι να κάνουν πορεία, άλλοι να μπουν στο κοινοβούλιο, άλλοι απλά να σαμποτάρουν το ρυθμό μιας πόλης υπό κατοχή κλπ. Εκ των προτέρων φυσικά κρίνουμε τη στάση όλης της αριστεράς (πλην ΕΕΚ) που έσπευσε να μηδενίσει την παρουσία της στο δρόμο, προεκτείνοντας χέρι φιλίας στο σταλινικό Κκε, δικαιολογώντας τις ενέργειες του και κατηγορώντας τους αναρχικούς. Είμαστε σίγουροι ότι σύντομα θα το μετανιώσουν, γιατί απλά το χέρι του κυρίου δεν το γλύφεις αλλά το δαγκώνεις.

Μπορεί τα οφέλη περιστασιακά και ενόψει των εκλογών να είναι μεγάλα, ειδικά για τους μικροαστούς ηγέτες του ΚΚΕ, αλλά είναι σίγουρο πώς αυτός ο αγώνας θα έχει διάρκεια και δεν θα κριθεί στο επίπεδο της εικόνας και των Μμε. Κύριοι στην κορυφή της πυραμίδας, είστε όλοι μετέωροι, και το ξέρετε. Όσοι έχουν στοιχειώδη λογική και κριτική σκέψη, όσοι ψάξουν τα γεγονότα της 20ης Οκτώβρη θα δουν πώς το σκηνικό που στήθηκε στα ΜΜΕ με τη συμπαιγνία ΚΚΕ-Κράτους θα το ζήλευαν και οι καλύτεροι προπαγανδιστές του Χίτλερ.

Το ΚΚΕ στις 20 Οκτώβρη δεν προστάτευε τη διαδήλωση του αλλά έχοντας πλάτη στη βουλή και τις δυνάμεις καταστολής, και μέτωπο στους υπόλοιπους 100.000 διαδηλωτές προσπάθησε με κράνη και ρόπαλα να επιβάλει την ηγεμονία του. Κανείς δεν μπορούσε να περάσει προς τη βουλή, αφού το ΚΚΕ δεν το επέτρεπε. Εάν ο στόχος του ήταν η βουλή και το πολυνομοσχέδιο, τότε οι αλυσίδες και οι ροπαλοφόροι του θα είχαν μέτωπο προς αυτή. Δεν είναι η πρώτη φορά που το ΚΚΕ αναλαμβάνει το ρόλο του χωροφύλακα της νομιμότητας: Βάρκιζα, Ιουλιανά, Πολυτεχνείο 73, Βρώμικο 89, το Δεκέμβρη του 08 σε πάμπολλες άλλες μικρές και μεγάλες στιγμές του κινήματος, ήταν εκεί για να επιβάλλει την ταξική ειρήνη, τον συμβιβασμό, την ηττοπάθεια.

Όταν το μπλοκ του “Δεν πληρώνω” προσπάθησε να περάσει προς τη βουλή, οι δυνάμεις του ΚΚΕ ως πρωτοπορία των δυνάμεων καταστολής, όρθωσαν το ανάστημα τους απέναντι στους συνάδελφους τους – εργαζόμενους, άνεργους, και πολίτες κομμάτια όλοι ενός πολύμορφου κινήματος. Η ηγεσία του ΚΚΕ οδήγησε εργαζόμενους ενάντια σε εργαζόμενους, υποσχόμενο στα μέλη του μία θέση στο σοσιαλιστικό του παράδεισο μετά τις εκλογές, μετά την ωρίμανση των συνθηκών, με τις ευλογίες της Αγίας Παπαρήγας, του Μεντρέγκα και των άλλων παιδιών. Λυπόμαστε που βρεθήκαμε απέναντι στους συνάδελφους του ΠΑΜΕ, αλλά κάποια στιγμή κι αυτοί πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους. Σπρωξίδια, κλωτσιές, ροπαλιές κλπ “δημοκρατικές” διαδικασίες στους διαδηλωτές, αλλά και προπαγάνδα στα κανάλια παρέα με τους πρετεντέρηδες για τους δήθεν ασφαλίτες του “Δεν πληρώνω”, αυτό είναι το “χειραφετικό” πρόταγμα του ΚΚΕ, το επιθετικό του άλμα προς την εξουσία σε βάρος της εργατικής τάξης, το βασίλειο της ελευθερίας να ανήκεις στο Κόμμα.

Όπως ήταν λογικό κάποιοι δεν ανέχθηκαν από τους σταλινικούς μπάτσους να κάνουν τον τροχονόμο του κινήματος. Αυτό οι ΚΚεδες το ξέραν, το είχαν υπολογίσει, το επιδίωξαν με τη στάση τους. Αλλά σύντροφοι της αριστεράς– όσοι ακόμα είστε έξω από το μαντρί του ΚΚΕ– όταν μιλάμε για ελεύθερες πλατείες, πάρκα, χώρους εννοούμε ελεύθερες από κάθε τραμπούκο, μπάτσο, πρεζέμπορα, καθοδηγητή, κάθε επιβήτορα των ονείρων και των ζωών μας. Τα αυτονόητα δηλαδή. Για αυτά τα αυτονόητα δεν παλεύουμε όλοι; καθένας από το πολιτικό και κοινωνικό μετερίζι του; Για αυτά δεν συζητάμε στις συνελεύσεις των γειτονιών, στους εργασιακούς χώρους, στις πλατείες, στα στέκια, στις σχολές; Τι δηλαδή στράβωσε και τα ξεχάσατε; Αλλά αυτή η γαμημένη ταυτότητα του ανήκω κάπου, του δεν βγαίνω από το μαντρί, των διάφορων ευαγγελίων του μαρξισμού, της κομματικής πειθαρχίας και της μαζοχιστικής ενότητας από τα πάνω, του καλού και του κακού νταβατζή της εργατικής τάξης, δεν σας επιτρέπει να δράστε όπως θέλει το θυμικό σας. Αν όντως θέλετε το ξεπέρασμα του κράτους και του κεφαλαίου πάψτε να παθαίνετε ονείρωξη με αριστερά μέτωπα, κάτω από την αγνή καθοδήγηση του ΚΚΕ. Αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την άμεση δημοκρατία, το κίνημα των συνελεύσεων, των πλατειών. Αναλογιστείτε πως κάθε επιλογή περιχαράκωσης για την αύξηση των ποσοστών σας θα γυρίσει το κίνημα στην αγκαλιά του κράτους. Εκτός αν και τόσο καιρό μας κοροϊδεύατε.

Οι ηγετίσκοι του ΚΚΕ λογάριαζαν όμως χωρίς τους συντρόφους μας, τους φίλους μας – εργαζόμενους, μαθητές, συνταξιούχους – που δεν αντέχουν την περίφραξη των ζωών τους, το ατελείωτο διαβίου σκλαβοπάζαρο των ονείρων τους. Αυτό το πλήθος των κολασμένων αντιστάθηκε, στο μέλλον που ετοιμάζουν οι κρατιστές του ΚΚΕ, και των υπόλοιπων καθεστωτικών δυνάμεων. Αντιστάθηκαν όχι γιατί ήθελαν να ηγεμονέψουν, ούτε για να καθοδηγήσουν τα πρόβατα στο μαντρί τους. Αντιστάθηκαν γιατί αυτό το πλήθος των εξεγερμένων σε ολόκληρο το Ελλαδιστάν αυθόρμητα, άδολα, με πάθος για ελευθερία, σε κάθε μικρό και μεγάλο βήμα της καθημερινότητας, με πολλά προβλήματα, δίνει από κοινού τον αγώνα, άμεσα, αντιιεραρχικά, χωρίς γραμμή, χωρίς αρχηγίσκους, ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.

Η αλήθεια είναι ότι έφυγαν και κάποιες πέτρες, Η αλήθεια είναι ότι έφυγαν και μπουκάλια. Το δεχόμαστε. Μέσα στην πολυσπερμία του κινήματος, μέσα στους χώρους μας, αλλά και σε κάθε εξεγερτική στιγμή το ασυνείδητο μας δεν υποκύπτει πάντα στο υπερεγώ σας, στην καταστολή μαύρη κόκκινη ή πράσινη. Τι να κάνουμε, πάσχουμε από ανοργανωσιά. Σίγουρα όμως δεν είμαστε ανοργασμικοί. Σίγουρα πρέπει να είμαστε πιο προσεχτικοί και να αποβάλουμε κάθε στοιχείο επιβολής, πρωτοπορίας, και λοιπών διαλεκτικών στοιχείων από το φαντασιακό μας. Τέτοιες ενέργειες δεν συμβαδίζουν με τη λογική μας. Εύκολο όμως νομίζετε είναι; Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τους ροπαλοφόρους σας; Όταν από τη βρεφική ηλικία μαθαίνεις να ανταγωνίζεσαι για το μήκος του φαλλού σου; Προσπαθούμε όμως, και όσοι ζουν καθημερινά μαζί μας στον κοινό αγώνα το ξέρουν, ότι ξεριζώνουμε κάθε ψεγάδι εξουσίας από τις ατομικές και συλλογικές μας ζωές.

Αφού το ΚΚΕ κατάφερε την απρόσκοπτη προσέλευση των αυλικών στο παλάτι της Βουλής, αποχώρησε για να δώσει τη θέση του στα αγαπημένα του παιδιά, τα ΜΑΤ. Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη του να αποδείξει πως είναι υπάκουο σκυλάκι του συστήματος, που απέδωσε το θάνατο του συνάδελφου Δημήτρη Κοτζαρίδη, μέλους του ΠΑΜΕ, στις επιθέσεις των εξεγερμένων και όχι στα χημικά του κράτους, που τόσο πολύ υπερασπίζεται. Και τι σημασία έχουν οι δηλώσεις των γιατρών; Το ΚΚΕ έχει τη συκοφαντία, την προπαγάνδα, τη διαστρέβλωση, την ψυχολογία της μάζας – στοιχεία του επιστημονικού σοσιαλισμού του. Γιατί αν η αλήθεια διαφωνεί με το ΚΚΕ, αλίμονο στην αλήθεια. Γιατί εκτός από την καταστολή του ροπάλου, υπάρχει και η καταστολή της κριτικής σκέψης, της λογικής, της αυτονομίας, του ασυνείδητου. Τέτοιους μπάτσους χρειάζεται το σύστημα, στη εποχή του κοινωνικού ελέγχου, και της γενίκευσης του συνδρόμου της Στοκχόλμης.

Εμείς όμως δεν θα ερωτευθούμε ποτέ τον βιαστή μας. Δεν θα γλύψουμε ποτέ το χέρι που μας χτυπάει. Για να τελειώνουμε σύντροφοι και συνάδελφοι: έχουμε δουλειά να κάνουμε στο δρόμο, στα εργοστάσια, στα σχολεία, στον πολιτισμό πέρα και ενάντια από το κράτος, τα αφεντικά και τα σκυλιά τους [δεξιά και αριστερά]. Το ΚΚΕ κατάφερε τακτικά μία νίκη στο επίπεδο του θεάματος. Όμως όπως ξέρουμε το θέαμα είναι το ανώτατο στάδιο της φετιχοποίησης του εμπορεύματος. Στην καθημερινή ζωή απουσιάζει από παντού, όταν μάλιστα δεν βάζει το στήθος του για να υπερασπιστεί την αστική νομιμότητα. Για αυτό εξάλλου πήρε τα εύσημα από τα φερέφωνα του καθεστώτος, το ΛΑ.ΟΣ, τον αστικό τύπο, ακόμα και ναζιστές.

Κύριοι του ΚΚΕ, γνωρίζετε καλά όπως γνωρίζουμε κι εμείς ότι όλο και περισσότερος κόσμος αντιλαμβάνεται την ξεφτίλα του κομματικού υποσυστήματος εξουσίας στο σημερινό κόσμο. Και εμείς ως μέρος αυτού του κόσμου είμαστε οργισμένοι ταξικά για τη θέση σας ως ένας ακόμα θύλακας του συστήματος. Αυτός ο κόσμος μέσα στις καρδιές των πρεκάριων, των μαθητών, των καλλιτεχνών, θέλει να ζήσει ελεύθερα μέσα στις πλέον δύσκολες συνθήκες. Αυτόν τον κόσμο μες τις καρδιές μας, στις πράξεις μας, στις συνελεύσεις μας, στα οδοφράγματα μας, θα τον υπερασπιζόμαστε με λύσσα… ενάντια σε κάθε επιβήτορα αριστερό και δεξιό, κρατικό και παρακρατικό.

Ως μέρος του πολύμορφου αυτού νέου κόσμου αντιλαμβανόμαστε ότι οι μάχες δεν θα δίνονται πλέον στο πεδίο του κράτους και της αγοράς, έξω από το Κυνοβούλιο αλλά στην καθημερινή δημιουργία νέων δομών οργάνωσης της ζωής μας, εκεί που η πλήξη σας, η εκμετάλλευση, τα αρχηγιλίκια σας, οι ιεραρχίες και τα νταβατζιλίκια σας δεν έχουν θέση. Κακά τα ψέματα οι στρατοί σας δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το πλήθος των ανυπάκουων, εξεγερμένων, δημιουργών, πρεκάριων εργατών, που κάθε μέρα αναλαμβάνουν να χτίσουν νέες σχέσεις, όπου η επιθυμία απελευθερώνεται από τα δεσμά του βασιλείου της ανάγκης και της εκμετάλλευσης. Κρίνουμε ότι χρειάζεται με περισσότερη σύνεση και υπομονή να παλέψουμε για την ενότητα των δημιουργών, για την ανάδειξη αυτού του δρόμου των σύγχρονων προλετάριων, που δημιουργούν πάνω στα ερείπια του σαπισμένου κόσμου τα όνειρα τους για Ζωή κι Ελευθερία. Χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι καθένας μας έχει το δικαίωμα στην επιλογή και στο λάθος. Ακόμα και τα μέλη του ΠΑΜΕ. Αυτή είναι εξάλλου η ομορφιά της ζωής μας, του αγώνα μας, της αναρχίας. Η αναγνώριση της διαφορετικότητας, της πολλαπλότητας της ατομικής και συλλογικής ύπαρξης και η απελευθέρωση της. Θεωρούμε ότι είναι άλλο πράγμα η όμορφη, ποιητική, καθημερινή αντι-βία στα σαλόνια των μητροπόλεων, ενάντια σε κάθε προστάτη και σύμβολο του συστήματος, και άλλο πράγμα η γενίκευση των ευθυνών, οι επιθέσεις σε απλά μέλη και φίλους μιας οποιασδήποτε καθεστωτικής λογικής. Δεν θα μοιάσουμε στους νταβατζήδες μας. Δεν θα μοιάσουμε στους καθοδηγητάδες σας.

Με την ευκαιρία στέλνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους 30 πολιτικούς κρατούμενους αγωνιστές συντρόφους, που με πάθος και αυταπάρνηση υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται μέσα στις φυλακές της χούντας τον νέο κόσμο, που καθημερινά αναζητούμε μέσα στις ζωές μας.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License