ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ…

....


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ…

 

       Θα μπορούσε να ερμηνεύσει κανείς τη σύγκρουση της 20 Οκτώβρη ως επίθεση της ηγεμονικής ταξικής πρωτοπορίας.  Η στάση που προσπάθησε να κρατήσει το ΚΚΕ βρίσκεται στον πυρήνα του ολοκληρωτικού του ιδεολογήματος. Η επιμονή να στηρίζει, ότι περιφρουρούσε τη διαδήλωση τους και να αποσιωπά το γεγονός,  πως ήθελε να επιβληθεί στρατιωτικά μέσω της εικόνας των ροπαλοφόρων του στο πλήθος της κοινωνίας που δεν συντάσσεται με τις γραμμές του, απλά το αποδεικνύει.

      Η τακτική απόδειξης  νομιμοφροσύνης προς την αστική εξουσία,  θα μπορούσε να έχει διττό χαρακτήρα. Ενός  πειραματικού σχεδίου, πως με τον κατασταλτικό του ρόλο μπορεί να επιβληθεί  με πυγμή στο πλήθος και να δαμάσει ακόμη και την πιο άγρια νεολαία. Ακόμη, η σκοπιμότητα απόδειξης στο ευρύτερο επαναστατικό κίνημα πως μπορεί να είναι ο διαχειριστής της ταξικής δυσαρέσκειας και σύγκρουσης .

      Αυτό θα μπορούσε να είναι μια πολιτική-κομματική γραμμή, αν δεν συνοδευόταν από την χυδαιότητα και την επαναστατική ασυνέπεια . Που ολοένα προσπαθεί να κατασκευάσει αλήθειες, να δημιουργήσει δολοφόνους προβοκάτορες, να διαβρώσει γεγονότα και να  λοιδορήσει εναντίων του αναρχικού κινήματος και όσων βρίσκονται στον δρόμο ακηδεμόνευτα  και ακομμάτιστα με διαθέσεις για κοινωνική εκτροπή . Το μόνο που κατάφερε ήταν να νομιμοποιήσει για άλλη μια φορά την πλουτοκρατία προστατεύοντας την και να σπιλώσει την μνήμη του νεκρού διαδηλωτή, υποβαθμίζοντας το γεγονός από την ουσία της κρατικής δολοφονίας ώστε να μην αποκαλυφθεί το προσωπείο του ΚΚΕ ως θεσμοθετημένος εκτελεστικός βραχίονας της χουντικής δημοκρατίας.

      Θα ήταν πολιτική ασυνέπεια  να μην τιμήσουμε την μνήμη του νεκρού μέλους του ΠΑ.ΜΕ, όπου έχασε την ζωή του από τα χημικά των ΜΑΤ, σε συλλαλητήριο  ενάντια στην σύγχρονη χούντα της  Ε.Ε και των ντόπιων τσιφλικάδων τους. Όπως επίσης θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην καταδείξουμε πως αυτή η δολοφονία, συνέβη στην προδοτική συμφωνία που επιχείρησε να προβεί το ευκαιριακό και ρεφορμιστικό ΚΚΕ, εξ ονόματι της κοινωνίας. Επιχειρώντας δηλαδή να υπογράψει και να διασφαλίσει την κοινωνική  ειρήνη, αναχαιτίζοντας ουσιαστικά την αναδυόμενη ταξική σύγκρουση. Για κάτι βεβαία που είναι υπόλογο όπως και ο κόσμος του, ότι μέσα σε όλα τα χρόνια της εξαθλίωσης, του εκβιασμού και του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρεπείας δεν έχει διαπράξει ούτε μια τέτοια σύγκρουση με την κεντρική εξουσία, τους κεφαλαιοκράτες, τα αφεντικά και τους πραίτορες του. Άλλωστε παρότι δεν είχαμε δει ποτέ το ΚΚΕ να εφορμά καταδρομικά σε μονάδες καταστολής, στις 20/10 στρίβοντας κάποια θαρραλέα πρωτοπαλίκαρα του από την οδό Βουκουρεστίου και κατευθυνόμενοι από τη Σταδίου, αποφάσισαν να εξαπολύσουν επίθεση προς το συγκεντρωμένο κόσμο στην Καραγεώργη Σερβίας.

      Η τεραστία αυτή προδοσία θα περάσει στην ιστορία σαν συνεχεία της συμφωνίας της Βάρκιζας. Τι και αν οι ίδιοι επιμένουν πως ενεπλάκησαν με ένα ‘’ασφαλιτομάνι’’, ‘’παραστρατημένους’’ και  ‘’αναρχοφασίστες του ΛΑΟΣ’’, για να αποσιωπήσουν αυτό που ακόμα τα και τα καθεστωτικά μέσα δεν μπόρεσαν να αποφύγουν. Πως αυτή η σύγκρουση ήταν ξεκάθαρα ιδεολογική.  Ανάμεσα σε ένα ετερόκλητο, εν δυνάμη εξεγερσιακό πλήθος και την περιφρούρηση του ΚΚΕ.

      Το να αποδεχτούν την αλήθεια θα ήταν κάτι το πρωτοφανές βέβαια. Θα ήταν σαν οι δικαστές των έκτακτων στρατοδικείων να αποδέχονταν ότι οι δίκες είναι πολιτικές, ο Βενιζέλος να παραδεχτεί τις ληστρικές του συμφωνίες, ο Παπουτσής να αναλάμβανε την πολιτική ευθύνη για το ναυάγιο του Σάμινα και το ψευδοκράτος του Ισραήλ να παρέδιδε πίσω τα κατεχόμενα εδάφη στο λαό της Παλαιστίνης...

      Οι εικόνες όμως διαψεύδουν την κάθε τους ανακοίνωση.  Αυτές οι οδομαχίες θα μπορούσε να είναι μια στιγμή σε μικρογραφία, εμπεριέχοντας όλη την ιστορική αλήθεια, από τον ισπανικό εμφύλιο, το αιματοκύλισμα στην εξέγερση της Κρονστάνδης και την συμφωνία της Βάρκιζας... Όλα αυτά τα συμπεράσματα για τον ρόλο του ΚΚΕ δεν αποτελούν πρωτοπορία της σκέψης, ούτε ανακαλύψαμε την Αμερική. Απλώς αναδεικνύουν το χρονικό λάθος  όπου επέλεξε να πειραματιστεί με ένα πλήθος  κόσμου, που και τις δυο μέρες της απεργίας ξεπέρασε τις πεντακόσιες χιλιάδες, ξεδιπλώνοντας για άλλη μια φορά τις τραγικές επιλογές του.

      Ας μην προτρέχουν λοιπόν με ανακοινώσεις(του πα.με) να ακονίσουν τα μαχαίρια τους «για τους ανοιχτούς λογαριασμούς με το εργατικό-λαϊκό κίνημα». Διότι αυτή η ήττα, ήταν η συνέχεια της ολικής πολιτικής-κομματικής ήττας που βιώνει στους χώρους εργασίας, στους δρόμους της ζύμωσης και της γενικευμένης αντιπαράθεσης  με τα απατρονάριστα πλήθη που κρατούν εχθρική στάση απέναντι στις ιεραρχικές και αλλοτριωμένες  κομματικές δομές. Αυτό το βιώνει κάθε κομματικός μηχανισμός που ασχολείται με τα κοινά από συντεχνιακή σκοπιά και με το αίσθημα της κομματικής αυτοσυντήρησης.

      Όμως ο δρόμος το έχει δείξει, αντιμάχεται αυτό το σάπιο πολιτικό-κοινωνικό σύστημα στην ολότητα του, δείχνοντας τον ακηδεμόνευτο χαρακτήρα του, με τα στοιχειά της αυτενέργειας και της αντεξουσίας.

      Η αποτυχία που βίωσε το ΚΚΕ και το πολιτικό σύστημα είναι απλά μια εικόνα από το μέλλον, γιατί αν θέλουν την ιστορία να επαναλαμβάνεται και να αποδεικνύεται σαν μαθηματική εξίσωση, θα τους πούμε ότι είμαστε  ο αστάθμητος παράγοντας των φλεγόμενων γκέτο του Παρισιού,  της εξέγερσης το δεκέμβρη του 08’, της καμμένης Μπανγκόκ, της Αλγερίας, της Τυνησίας, της «αραβικής άνοιξης», των κατειλημμένων πλατειών σ΄όλο τον κόσμο,το «περιθωριακό εργατικό δυναμικό» των περιχώρων του Λονδίνου. Η ασύμμετρη απειλή που συσχετίζεται με το παγκόσμιο έκρυθμο κομμάτι της κοινωνίας . Ο διάχυτος εσωτερικός εχθρός που τα τελευταία χρόνια απειλεί το ασταθές πολιτικό και κοινωνικό οικοδόμημα.

      Ας μην παρασύρονται λοιπόν . Το κοινωνικό μωσαϊκό που έχει δημιουργηθεί, δεν θα μπορέσει κάνεις να το θάψει με τα ιδεολογικά πτώματα του παρελθόντος. Πλέον οι προάγγελοι της εξαθλίωσης κυριαρχούν στο «ευήμερο» ευρωπαϊκό στερέωμα.

      Ας μην γελιούνται , η διαταξική εντροπία είναι έτοιμη να κατασπαράξει τη μήτρα που την γέννησε, μέχρι τέλους!

                                                                    

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

 

 

 

 

 

                                                                                                                             Αθήνα 24 Οκτωβρίου

Προλετάριοι αναρχικοί από τους δρόμους του νότου.

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License