Τα πακέτα διάσωσης της ΕΕ είναι σαν να αναγκάζεις σε δίαιτα κάποιον που λιμοκτονεί

Άρθρο της δημοσιογράφου Κάισα Έκις Έκμαν στη σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter για τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ελλάδα

Τα πακέτα διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σαν να αναγκάζεις σε δίαιτα κάποιον που λιμοκτονεί

Tης Κάισα Έκις Έκμαν

 

Ποιος αποφασίζει στην Ελλάδα; Ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν είμαστε εμείς, λένε οι άνθρωποι που ανήσυχοι συγκεντρώνονται τα απογεύματα έξω από το κοινοβούλιο στην Αθήνα. Αυτή τη βδομάδα δεν ακούστηκαν συνθήματα, παρά χαμηλόφωνες προσπάθειες ανάλυσης του τι συμβαίνει εκεί μέσα. Η ερμηνεία των λόγων των πολιτικών αποτελεί πια μια προηγμένη μορφή αποκωδικοποίησης. Δεν ρωτάει κανείς: τι λέει αυτός; Παρά: τι εννοεί αυτός τελικά;

Αντί για δημοψήφισμα οι Έλληνες απέκτησαν έναν πρώην διευθυντή τράπεζας ως πρωθυπουργό. Αυτό δεν πρέπει να ειδωθεί συμβολικά, παρά κυριολεκτικά. Ο ρόλος της ελληνικής κυβέρνησης είναι, εδώ και καιρό, όχι να κάνει αυτό που θέλει ο λαός, αλλά να διαχειριστεί τις αποφάσεις που λαμβάνονται από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Αν οι πολιτικοί δεν πετύχουν να φέρουν σε πέρας κάτι τέτοιο και αντίθετα ψελλίσουν κάτι για δημοψήφισμα, η αντίδραση από το χρηματιστήριο και την ΕΕ είναι άμεση: έχεις επιτελέσει το σκοπό σου, δρόμο τώρα!

Χτες συνάντησα ένα θαρραλέο σοσιαλδημοκράτη βουλευτή που τόλμησε να ψηφίσει «Όχι» στο πακέτο διάσωσης και τη μείωση μισθών. Τρία λεπτά αργότερα διαγράφτηκε από το κόμμα του. Οι υπουργοί ωρύονταν εναντίον του: «Δεν καταλαβαίνεις ότι είχαμε υποσχεθεί στην Άγκελα Μέρκελ ότι 155 βουλευτές θα ψήφιζαν «Ναι»; Δεν γίνεται να αρχίσουμε να δημιουργούμε προβλήματα τώρα!»

Ταυτόχρονα διογκώνεται η φτώχεια και η απελπισία. Τα σχολεία στην Ελλάδα παραμένουν χωρίς βιβλία από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Οι δάσκαλοι πρέπει να βγάλουν φωτοτυπίες. Τα πακέτα διάσωσης, το ένα πίσω από το άλλο, προκαλούν κύματα σοκ στη χώρα, και δεν την αφήνουν να αναπνεύσει. Όταν περιγράφω σε Σουηδούς φίλους πώς έχουν τα πράγματα μου λένε πολλοί: η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά μήπως είναι αναγκαία όλα αυτά, μιας και μιλάμε για πακέτα διάσωσης;

Ναι, είναι περίπου το ίδιο με το να αποκαλεί κανείς διάσωση το να αναγκάζεται ένας άνθρωπος που λιμοκτονεί να κάνει δίαιτα. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι πρόκειται για ωμότητα. Το πρόβλημα είναι περισσότερο ότι αποτελεί αντιπαραγωγική στρατηγική.

Πρώτα απ’ όλα, δεν καταπιάνεται με την αιτία της κρίσης: ότι ένας σωρός από κερδοσκόπους και τράπεζες θέλουν να έχουν ένα ακόμα μεγαλύτερο μερίδιο από τα κέρδη της εργασίας του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα λιγοστεύουν όλο και περισσότερο οι θέσεις εργασίας. Αυτό ακριβώς αφορά ολόκληρο το εν λόγω γαϊτανάκι από δάνεια. Ξεχάστε την ηθικιστική και εσφαλμένη ιδέα ότι αυτός που έχει χρέη είναι ένοχος, ενώ αυτός που δανείζει είναι καλός και γενναιόδωρος. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Αυτός που δανείζει χρήματα με τόκο εξασφαλίζει ότι θα εισπράττει ένα μηνιαίο κέρδος από την εργασία άλλων χωρίς να εργάζεται ο ίδιος. Πρόκειται δηλαδή για μια μορφή εκμετάλλευσης.

Ότι αυτή η αμφιλεγόμενη μορφή εκμετάλλευσης έχει καταστεί ανεξέλεγκτη έχει αρχίσει να διαφαίνεται ήδη από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2008. Φάνηκε ότι οι τράπεζες προσδοκούσαν να συνεχίσουν να κερδίζουν από τους τόκους που πλήρωνε κόσμος που δεν είχε καν δουλειά.

Παρομοίως, δεν υπάρχει δυνατότητα για την Ελλάδα να μπορέσει να πληρώσει τα χρέη της, που σύντομα θα ανέλθουν στο διπλάσιο του ΑΕΠ της. Οι ευρωπαίοι ηγέτες αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και, αντίθετα, μοιράζουν όλη την ώρα νέα δάνεια. Τα εν λόγω δάνεια περνούν ξυστά από την Ελλάδα και γυρίζουν πέρα δώθε για να καταλήξουν τελικά στις τράπεζες, τόσο τις εγχώριες όσο και τις ξένες. Ταυτόχρονα το ΔΝΤ και η ΕΕ αναγκάζουν την Ελλάδα να απολύσει περισσότερο κόσμο και να μειώσει περαιτέρω τους μισθούς. Λόγω αυτού, καθίσταται πρακτικά αδύνατο για τη χώρα να σταθεί στα πόδια της.

Συγνώμη, αλλά αν ακόμα κι οι πάντες στην Ελλάδα σταματήσουν να τρώνε τελείως, με ποιον τρόπο μπορεί κάτι τέτοιο να επιλύσει την κρίση;

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License