ανακοίνωση των Κινημάτων Ανέργων Εργατών (MTD)--Αργεντινή Ιούνιος 2003

MTD de Lanús, "Darío Santillán" de Alte. Brown, San Telmo y Lugano de Capital Federal, Berisso, y "Oscar Barrios" de José C. Paz, μέλη του Κινήματος Ανέργων Εργατών "Aníbal Verón"

Η πολιτική μας για να κατασκευάσουμε ένα παρόν και ένα μέλλον με δουλειά, αξιοπρέπεια και κοινωνική αλλαγή.

Γιατί αυτό το υλικό, γιατί τώρα.

Τα τελευταία χρόνια ζούμε μια περίοδο εντατικών κοινωνικών αγώνων : στην χώρα μας, στην Λατινική Αμερική και στον κόσμο. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες προέκυψαν τα Κινήματα των Ανέργων Εργατών (MTD). Πιο πρόσφατα, οι μέρες 19 και 20 Δεκέμβρη του 2001 ανέδειξαν μια δύναμη και ένα σημαντικό πλούτο εμπειριών και δημιουργικότητας στους αγώνες στην χώρα μας.

Παρ' όλα αυτά, από τις εκλογές του Ιουνίου του 2002 το ίδιο αμβισβητούμενο καθεστώς επέστρεψε για τον έλεγχο της κρίσης και με την εκλογή του Κίρσχνερ αναζητεί να επανακτήσει την "νομιμότητα". Κάτι το απροσδόκητο σχεδόν ένα χρόνο πριν, όταν η κυβέρνηση εξαπέλυσε καταστολή για να βάλει φρένο στον κοινωνικό αγώνα, απόφαση που είχε σαν αποτέλεσμα τις εκτελέσεις των συντρόφων μας Ντάριο και Μάξι. Τώρα οι προσδοκίες φαίνεται να τρέφονται εκ νέου στην εμπιστοσύνη σε μια ηγεσία ανίκανη να επιλύσει την τεράστια κρίση της χώρας μας. Πιστεύουμε ότι δεν φτάνει να θρηνούμε για τις επιτυχίες των άλλων : είναι απαραίτητος ο απολογισμός των δικών μας λαθών και η αποδοχή ότι σε όλη αυτή τη διαδρομή υπήρχαν δυνατοί περιορισμοί στο σύνολο του κοινωνικού χώρου.

Για τα παραδοσιακά κόμματα της αριστεράς, τα παραδοσιακά λάθη. Του "προοδευτισμού", της "σοσιαλδημοκρατίας" επίσης τα δικά τους λάθη. Αλλά μεταξύ των οποίων αναζητάμε διαδρομές απελευθέρωσης έξω από αυτές τις λογικές, οι περιορισμοί επίσης μας έκαναν να δούμε : δεν ήταν λίγες οι "ομφάλιες" συμπεριφορές, οι αμηχανίες και οι ανικανότητες, μέσα στην ευρεία βεντάλια των "αυτόνομων" κινημάτων, που είναι οι πικετέρος, οι συνελεύσεις γειτονιάς, οι φοιτητές και οι εργάτες που αυτοδιαχειρίζονται την δουλειά τους. Για εμάς η επεξεργασία αυτών των γραμμών σημαίνει να αναλάβουμε το μέρος της ευθύνης που μας αναλογεί.

Πιστεύουμε ότι σε αυτή την πολιτική στιγμή είναι εφικτό --και αναγκαίο--να ξεπεράσουμε αυτούς τους περιορισμούς και να προχωρήσουμε σε μεγαλύτερα επίπεδα κοινωνικής οργάνωσης.

Γι' αυτό αρχίζουμε να προχωράμε αυτά τα σχέδια που προέκυψαν από συμφωνίες και από την ένωση κοινών πρακτικών όταν πριν από μήνες ξεκινήσαμε τα MTD που αναφέρουμε στην αρχή. Οι ιδέες που εδώ ανατρέπουμε προέκυψαν αρχικά από τις δικές μας πρακτικές και επίσης από συνεισφορές άλλων εμπειριών του λαικού αγώνα. Η "πολιτική" που συνεχίζει να κατευθύνει τα βήματα μας προκύπτει από την άσκηση του να σκεφτόμαστε, να βγάζουμε συμπεράσματα και επίσης από την ικανότητα, σαν εργάτες, σαν λαός, που έχουμε να προσαρμόζουμε τα υπάρχοντα θεωρητικά εργαλεία σε μαι δημιουργική μορφή για να προσδιορίσουμε τα χαρακτηριστικά της διαδρομής που θέλουμε να διανύσουμε.

Αναζητάμε να μοιραστούμε αυτές τις ιδέες :

--Με τα υπόλοιπα MTD που σχηματίζουν με εμάς την Συντονιστική Άνιμπαλ Βερόν : νιώθουμε αδερφοποιημένοι από πολύ κοντινή εμπειρία, υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός για τις διαφορετικές αντιλήψεις, εμπιστευόμενοι ότι με αυτό τον τρόπο συνεισφέρουμε.

--Με αυτούς που συνηθίζουμε να βρισκόμαστε στη διαδρομή κάθε τόσο : ελπίζουμε ότι αυτός ο διάλογος σε αυτά τα πλαίσια εξυπηρετεί ώστε να βαδίζουμε μαζί πιο συχνά.

--Με αυτούς που συμφωνούν λίγο ή καθόλου με αυτό που εδώ δημιουργούμε : θα ήταν καλά να έρθουμε πιο κοντά, αναγνωρίζοντας συντρόφους στη διαφορά.

Το αντικείμενο μας : η Κοινωνική Αλλαγή : ένα παρόν και ένα μέλλον με δουλειά, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, ισότητα.

Στη σύντομη αλλά έντονη ζωή μας σαν κινήματα -και σε άλλους εξωτερικούς αγώνες- μαθαίνουμε ότι για να πραγματοποιήσουμε αυτές τις τόσο απλές επιθυμίες είναι απαραίτητο να αλλάξει η κοινωνία. Αυτή η Κοινωνική Αλλαγή που λέει η σημαία μας έχει δύο πλευρές :

Από την μια πλευρά σημαίνει ριζική αλλαγή του καπιταλιστικού συστήματος που βασίζεται στον ατομικισμό και στα κέρδη για την δημιουργία μιας κοινωνίας βασισμένης στην αλληλεγγύη και την δημιουργικότητα των ατόμων, ένα στοίχημα της ζωής απέναντι στην βαρβαρότητα της πείνας, της αναξιοπρέπειας και της καθημερινής καταπίεσης που οδηγεί την ανθρωπότητα στην ίδια της την καταστροφή. Θέλουμε η κοινωνία να αλλάξει γιατί καθώς το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα οργανώνεται από τους καπιταλιστές, αυτοί αναζητούν την διατήρηση της κυρίαρχης τάξης προσφεύγοντας σε όλα τα μέσα, με απάτη ή με καταστολή, οι νόμοι που αυτοί οι ίδιοι σχεδιάζουν και όταν πλέον αυτοί δεν τους εξυπηρετούν λειτουργούν εκτός νόμου. Καθώς αυτοί οι ισχυροί αισθάνονται μειοψήφια δεν θέλουν να επιτρέψουν την οργάνωση μιας δίκαιης κοινωνίας, υπέρμαχης της πολιτικής και κοινωνικής εξίσωσης για όλους γιατί θα χάσουν τα προνόμια τους, λείπει μια επαναστατική αλλαγή που θα απαλλοτριώνει τις μεγάλες εκτάσεις γης και τις μεγάλες επιχειρήσεις για να τις θέσει σε κοινωνική λειτουργία, που θα παράγει αξιοπρεπή δουλειά, όπου προτεραιότητα δεν θα είναι ο πλούτος των λίγων αλλά η ευημερία όλων.

Η άλλη πλευρά της Κοινωνικής αλλαγής είναι η αλλαγή των καθημερινών σχέσεων : για να είναι αυτή η κοινωνία που επιθυμούμε εφικτή πρέπει να αρχίσουμε να την εφαρμόζουμε από τώρα. Όλες τις μέρες οργανώνοντας την δουλειά μας, τις δραστηριότητες μας, τις σχέσεις μας με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ισότητα. Δύσκολος θα είναι ο δρόμος στον οποίο εμπειρίες θα καταθέσουν τα ιδανικά τους στο μέλλον που αντιλέγει στις καθημερινές πρακτικές που διακατέχονται από υπεροψία, ιεραρχία, περιφρόνηση προς τον συνάνθρωπο.

Ι. Πως το πραγματοποιούμε : η πολιτική μας για την Κοινωνική Αλλαγή.

Η Αυτονομία

Αντιλαμβανόμαστε ως αυτονομία την ικανότητα, σαν λαός, που έχουμε να οργανωνόμαστε και να "ηγούμαστε" από εμάς τους τους ίδιους.

Τα κινήματα μας είναι ανεξάρτητα από το Κράτος και τους θεσμούς του, από τα πολιτικά κόμματα, από την εκκλησία, αλλά η αυτονομία πάει ακόμα πιο πέρα από αυτή την ανεξαρτησία : απορρίπτουμε την υποτέλεια των κοινωνικών οργανώσεων σε οποιαδήποτε υπερδομική αίτηση, και πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρχουν δικά μας πεδία όπου ο λαός θα οργανώνεται από την βάση με δημοκρατική μορφή παίρνοντας αποφάσεις.

Η εμπειρία μας δείχνει ότι όσο περισσότερο ασκείς την αυτονομία στις κοινωνικές οργανώσεις όσο πιο ευρεία είναι η ανάπτυξη και η ενότητα, τόσο πιο πολλές θα είναι οι πιθανότητες ότι τα συμφέροντα, οι επιθυμίες, οι αποφάσεις των εργατών/ιών θα είναι πρωταγωνιστικά.

Γι' αυτό αντιλαμβανόμαστε τον πολιτικό αγώνα σαν κάτι που δεν διαχωρίζεται από τα δικαιώματα μας : δεν αντιλαμβανόμαστε τον διαχωρισμό του "πολιτικού" με το "κοινωνικό". Οι πιο σημαντικές εμπειρίες που προβάλουν πολιτική αναφορά στο κοινωνικό σύνολο προκύπτουν από το μαζικό κίνημα και τους αγώνες του και όχι από "κόμματα που ηγούνται των μαζών" ούτε "πρωτοπόρες οργανώσεις" που νιώθουν πάνω από το μαζικό κίνημα.

Η αυτονομία είναι, πάνω από όλα, δράση, καθημερινή δημιουργία. Γι' αυτό οι στυλοβάτες που την συντηρούν βλέπουν πιο μπροστά όταν περιγράφονται οι εργασίες του MTD.

Η δημοκρατία βάσης

Όταν λέμε "δημοκρατία βάσης" μιλάμε για οριζοντιοποίηση ως απόρριψη των ιεραρχικών δομών : αναγνωριζόμαστε ως σύντροφοι όπου κανένας δεν βρίσκεται πάνω από τον άλλο. Δεν πιστεύουμε, παρ' όλα αυτά, ότι η ιδέα της οριζοντιοποίησης εκφράζει ακριβώς την ιδέα μας περί οργάνωσης : καθώς αυξανόμαστε περισσότερο σε ποσότητα μελών και γεωγραφικά, τα κινήματα μας σχηματίζουν μια μορφή πλούσιας και ποικίλας υποδομής σε τομείς δουλειάς και υπευθυνοτήτων που λίγο μοιάζει με οριζόντια γραμμή.

Στις πρώτες συνελεύσεις γειτονιάς ήμασταν λίγοι και μπορούσαμε να οργανωθούμε παίρνοντας όλες τις αποφάσεις όλοι μαζί κάθε βδομάδα. Αλλά τι κάνεις όταν στο κίνημα εισέρχονται εκατοντάδες σύντροφοι και κάθε γειτονιά έχει τη δική της συνέλευση;

Ξεπερνάμε αυτά τα προβλήματα με οργάνωση. Χωρίς να έχουμε ιεραρχικές δομές, διατηρώντας την κυριαρχία των συνελεύσεων βάσης, αλλά επίσης δημιουργώντας συγκεκριμένους τομείς εργασίας και αναθέτοντας ακριβείς ευθύνες σε συντρόφους. Για να είναι η λειτουργία δημοκρατική οι σύντροφοι που φέρνουν εις πέρας αυτές τις δουλειές θα πρέπει να είναι εκλεγμένοι και να έχουν εντολή από την συνέλευση. Επίσης είναι σημαντικό αυτοί οι ρόλοι να εναλλάσονται και να είναι ανακλητοί. Αν πρέπει να σχεδιάσουμε την ιδέα οργάνωσης που χρησιμοποιούμε, πέρα από μια οριζόντια γραμμή, θα σχεδιάζαμε μια αναποδογυρισμένη πυραμίδα, όπου στην κορυφή, πάνω από όλα, θα βρισκόταν η συνέλευση βάσης και με κατώτερη δομή θα διαμορφώνονταν οι χώροι εργασίας και οι εργασίες που θα αναθέτονταν. "Μοναδικός μας ηγέτης είναι η συνέλευση", λέμε, και τους συντρόφους που τους πέφτει ο ρόλος να μιλάνε ή να "αντιπροσωπεύουν" σε καθορισμένα μέρη στο κίνημα τους ονομάζουμε "εκπροσώπους" ή "αναφορικούς".

Για εμάς λοιπόν η ιδέα της "δημοκρατίας βάσης" είναι πιο ευρεία από την οριζοντιοποίηση : επαναβεβαιώνοντας την ιδέα της ισότητας προσδιορίζεται μια οργανωτική αντίληψη που "εναρμονίζει" τις αποφάσεις βάσης με την λειτουργία της οργανωτικής δομής που φυσικά παίρνει μορφή από τα μέτρα που αναπτύσσουν τα κινήματα μας.

Αυτή η αντίληψη μας επιτρέπει να ξεπερνάμε τον "βασισμό" που φέρνει σε αδιέξοδο τους αγώνες μας. Υπάρχουν περιπτώσεις συντονισμού που απαιτούν αποφασιστική "ευκινησία" για να συγκεντρωθούν όλες οι διαθεσιμότητες : γι' αυτό οι απεσταλμένοι μας που συμμετέχουν σε αυτούς τους τομείς σέβονται τις εντολές της βάσης και πολλές φορές κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να "προσαρμόσουν" και τις δικές τους θέσεις σε μια κοινή συμφωνία. Οι συνελεύσεις, όλων των μορφών, έχουν την τελευταία λέξη και μπορούν να αντιτεθούν ή να μετακινήσουν τον απεσταλμένο αν διαπράξει σοβαρό λάθος.

Επίσης είναι σαφές ότι υπάρχουν συνελεύσεις και "συνελεύσεις" : μιλώντας για οριζοντιοποίηση προυποθέτει και ισότητα στην πρόσβαση στην πληροφορία, τη γνώση και τη πολιτική διαμόρφωση όλων. Γνωρίζουμε περιπτώσεις όπου η συνέλευση είναι μόνο ένας σχηματισμός που αυτοί που είναι περισσότερο πληροφορημένοι ή έχουν καλύτερο λόγο αποφασίζουν "καθοδηγώντας" την απόφαση των υπολοίπων.

Γι' αυτό αντιλαμβανόμαστε την δημοκρατία βάσης αδιαχώριστη από τον σχηματισμό και την κοινωνική εκπαίδευση και σαν μελλοντικό πρόγραμμα, το οποίο όπως και οι άλλες αρχές της Κοινωνικής Αλλαγής, μπορεί να εκφραστεί μόνο αν εφαρμοστεί από τώρα.

Η κατασκευή λαικής εξουσίας

Για εμάς η "εξουσία" δεν είναι ένα "πράγμα" που μας φαίνεται ξένο, για το οποίο πρέπει να είμαστε υπέρ ή κατά : προτιμούμε να την αντιλαμβανόμαστε ως μία κοινωνική σχέση. Κατασκευάζουμε εξουσία όταν προχωράμε προς μια αλλαγή στις ανθρώπινες σχέσεις, κοινωνικές και πολιτικές, όταν κατακτάμε καλύτερες συνθήκες ζωής και όταν αναπτύσσεται η ικανότητα οργάνωσης και αγώνα του λαού. Και το λέμε "λαική εξουσία". Σε μία κοινωνική κατάσταση κυριαρχίας -όπως επιβάλλει ο καπιταλισμός- είναι η εξουσία του λαού που πρέπει να έρθει σε μόνιμη διαμάχη με εκείνους που μας καταδυναστεύουν. Και σε μια διαμάχη δεν υπάρχουν χώροι "κενοί" : όπου υπάρχει ατομικισμός, υπεροψία, και υπεροχή, όπου υπάρχει αποδιοργάνωση και σκεπτικισμός είναι γιατι επικρατεί η δύναμη της κυριαρχίας. Θα κατασκευαστεί μια εναλλακτική απελευθέρωσης μόνο αν μπούν σε εφαρμογή οι αξίες που διακηρύσουμε και αν αυτή η αλλαγή στη συνείδηση υιοθετήσει συγκεκριμένες οργανωτικές δομές που θα ξεπερνάν την τμηματική αποξένωση, θα μαζικοποιεί και θα δίνει προοπτική εξέλιξης στους αγώνες. Η λαική εξουσία κατασκευάζεται από και στις βάσεις με δημοκρατία και συνειδητή συμμετοχή, με σχέσεις που θα προσχηματίζουν την κοινωνία που λαχταράμε. Δεν γίνεται να κατασκευαστεί από πάνω προς τα κάτω ούτε με την δύναμη γιατί αυτό υποδηλώνει υποτέλεια και όχι απελευθέρωση.

Η επαναστατική αλλαγή που θα μετασχηματίσει την ρίζα των άδικων δομών της κοινωνίας θα είναι ένα ακόμα βήμα προς την κατασκευή λαικής εξουσίας. Δεν θα είναι "η μοναδική στιγμή" αλλά ένα σημαντικό βήμα, μόνο μπορούμε να εγγυηθούμε αυτές τις βαθιές αλλαγές και να σταθεροποιήσουμε τις αρχές που μέρα με τη μέρα δημιουργούμε, όταν θα είμαστε σε συνθήκες, ως συνειδητοποιήμενος λαός και οργανωμένος, να διεκδικήσουμε την απαραίτητη εξουσία για να αποτρέψουμε τις προνομιούχες μειοψηφίες να συνεχίσουν να επιβάλλουν καταπιεστικές συνθήκες.

Υπό αυτή την μορφή κρατάμε απόσταση από τις απόψεις που περιορίζουν την ιδέα της εξουσίας στην κατάκτηση του κρατικού μηχανισμού, ως αντικείμενο και τέλος, καταλαμβάνοντας εξ' εφόδου την τελική μάχη. Επίσης για εκείνους που λένε να βρίσκεσαι μακριά από την εξουσία -όσο το δυνατόν πιο μακριά- και προσποιούνται ότι απαλλάσονται έτσι από τις σχέσεις κυριαρχίας.

Πίσω από αυτή την ιδέα της λαικής εξουσίας -ως κοινωνική σχέση- αναζητούμε να αλλάξουμε το συσχετισμό δυνάμεων στην κοινωνία προς όφελος των συμφερόντων του λαού, παλεύοντας για τις άμεσες διεκδικήσεις μας και συμμετέχοντας στις πολιτικές καταστάσεις που παρουσιάζονται καθοριστικές για την προέλαση της λαικής συνείδησης.

Ενάντια στην εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο και στην καταπίεση των λαών

Μαζί με την απόρριψη του καπιταλισμού ως οικονομικού συστήματος, αμφισβητούμε το πολιτικό καθεστώς που συντηρείται σχεδιασμένο να εγγυάται νομικά -ή με καταπίεση- ότι η ιδιωτική ιδιοκτησία και το κέρδος είναι πάνω από το δικαίωμα στη ζωή και τη δικαιοσύνη. Γι' αυτό κάθε φορά βάζουμε σε εφαρμογή τις πιο ευρείες δημοκρατικές μεθόδους στις συνελεύσεις μας και στις οργανώσεις, χρόνια πριν διαδηλώναμε ενάντια σε αυτή την "ψευδή" δημοκρατία όπου "ο λαός ούτε κυβερνά ούτε σκέφτεται", ούτε καν "μέσω των αντιπροσώπων του" οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τα δικά τους συμφέροντα ή τα συμφέροντα των ισχυρών. Μας προσφέρουν μια "ταξική" δημοκρατία, των υψηλών τάξεων, όπου η θεσμική υποδομή εγγυάται φωνή και ικανότητα απόφασης μόνο στις μεγάλες οικονομικές επιχειρήσεις και στους αντιπροσώπους τους ενώ αδιαφορεί ή καταπνίγει τις αυθεντικές εκφράσεις του ταπεινού λαού και του εργάτη που απαιτούν δικαιοσύνη.

Στην ίδια λογική με τον καπιταλισμό σε διεθνή κλίμακα ο ιμπεριαλισμός εγκαθιδρύει μια σχέση κυριαρχίας μεταξύ δυνάμεων καταπιεστικών και λαών καταπιεσμένων, εξαπολύοντας πολέμους ή οικονομικά σχέδια για να αφαιρέσει τους φυσικούς πλούτους από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, να εκμεταλλευτεί και να περιθωριοποιήσει ολόκληρους λαούς. Με βόμβες ή σχέδια του ΔΝΤ, η καταστροφή που προτείνει ο ιμεριαλισμός για την Λατινική Αμερική έχει ήδη διεισδύσει με το όνομα Περιοχή Ελεύθερου Εμπορίου της Αμερικής--ALCA. Η ALCA είναι το νέο εργαλείο των Ηνωμένων Πολιτειών για την επέκταση της οικονομικής τους κυριαρχίας και την πολιτικοστρατιωτική τους παρέμβαση στην ήπειρο μας. Αποκηρύσουμε αυτά τα σχέδια και δεν εμπιστευόμαστε ούτε την MERCOSUR που περιορίζεται στο να είναι μια οικονομική συμμαχία των μεγάλων τοπικών επιχειρήσεων, τόσο εκμεταλλευτές όσο και οι πολυεθνικές. Πιστεύουμε ότι δνε θα είναι οι επιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις αυτοί που θα βάλουν φρένο στον ιμπεριαλισμό. Πρέπει να είναι τα κινήματα και οι κοινωνικές οργανώσεις, ανεξάρτητες από τα κράτη και τις οικονομικές ομάδες, οι οποίοι θα ενωθούμε για να οργανώσουμε τους αγώνες και την τοπική αντίδραση στην ALCA και να σπάσουμε την υποτέλεια στις Ηνωμένες Πολιτειές, στους διεθνείς οργανισμούς και στις εταιρείες τους.

Φιλοδοξούμε ότι κάθε αγώνας σε κάθε μέρος του κόσμου θα συναντήσει τις οργανώσεις που θεωρούμε αδερφές, προωθώντας συλλογικά και με τοπικό κριτήριο την λύση των άμεσων προβλημάτων των εκμεταλλευόμενων : την διανομή της γης, της πείνας, της ανεργίας, της καταστολής.

Έτσι επαναβεβαιώνουμε την ιδέα της Κυριαρχίας των λαών, τις διαδικασίες απελευθέρωσης, πέρα από σύνορα, ως αρχικό παράγοντα αντίστασης και ως εναλλακτική στην βαρβαρότητα του παγκόσμιου και παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Η εφαρμογή των αρχών της ισότητας και της αλληλεγγύης.

Αναζητούμε οι γυναίκες και οι άντρες μας να είναι κάθε μέρα περισσότερο ελεύθεροι, αξιοπρεπείς και δημιουργικοί. Αυτή είναι μια δύσκολη μάχη και στην απέναντι πλευρά από τις αρχές των κυρίαρχων. Αλλά η ιδέα να φτιάξουμε την κοινωνία που θέλουμε μας ωθεί να παλεύουμε με δύναμη για τις επαναστατικές αλλαγές που χρειαζόμαστε για να χτίσουμε μια χώρα αλληλέγγυα και μια ανθρωπότητα με ελπίδα.

Σε ένα πλάνο μορφοποίησης βάσης του MTD, ορίζουμε :

Αλληλεγγύη είναι να βλέπεις την ανάγκη του άλλου σαν να είναι δικιά σου, να νιώθεις καλά βοηθώντας τους υπόλοιπους και να συγκεντρώνεις την βοήθεια των συντρόφων όταν χρειάζεται.

Υποχρέωση είναι να αισθανόμαστε πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, την ώρα επίλυσης των προβλημάτων. Να μην έχουμε παθητική συμπεριφορά καθώς υπάρχουν ανάγκες και αδικίες. Να νιώθουμε καλά γνωρίζοντας ότι συνεισφέρουμε το δικό μας σποράκι άμμου.

Ειλικρίνεια : οποιοδήποτε προσωπικό όφελος που παίρνουμε από το κοινό όφελος είναι μία ζημιά για αυτούς που έχουμε στο πλάι. Να είμαστε ειλικρινείς είναι, πάνω από όλα, να είμαστε δίκαιοι με τους συντρόφους μας και όχι να παίρνουμε οφέλη.

Χαρά : η συλλογική δουλειά και η συνέλευση γενούν ένα κλίμα συντροφικότητας, φιλίας και χαράς. Απομακρύνουμε την ανταγωνιστικότητα και την εικασία και νιώθουμε χρήσιμοι σε αυτό που κάνουμε αν συνεισφέρουμε μαζί.

Ελευθερία : στο κίνημα προσπαθούμε να δημιουργήσουμε χώρους που θα σπάσουν την κυριαρχία. Την ελευθερία δεν την καταλαβαίνουμε σε ατομική μορφή : "κανείς δεν απελευθερώνει κανέναν, κανείς δεν απελευθερώνεται μόνος. Όλοι απελευθερωνόμαστε όλοι μαζί."

Άλλοι σύντροφοι προσθέτουν :

Από την άποψη των διαφορών : στα κινήματα η λέξη "σύντροφος" μας ενώνει όλους πέρα από θρησκευτικές, σεξουαλικές, πολιτιστικές, ηλικιακές, εθνικές επιλογές.

Η υπεράσπιση των φυσικών αποθεμάτων και του περιβάλλοντος : καθώς η υπέρμετρη φιλοδοξία του καπιταλισμού απειλεί την επιβίωση του ίδιου του πλανήτη η επαφή με τα κινήματα των αγροτών και των πρωτογενών λαών μας δίδαξε τον σεβασμό και τον αγώνα για αυτές τις αξίες.

Αναγνωριζόμαστε ως μέρος μιας ιστορικής διαδικασίας.

Η πρακτική μας και ο συλλογισμός, πρωταρχικές πηγές των ιδεών μας, τρέφονται επίσης από την πλούσια εμπειρία των αγώνων των εργατών και των καταπιεσμένων λαών σε όλο τον κόσμο ανα την ιστορία.

Οι ιδέες της αυτονομίας, της δημοκρατίας βάσης και της λαικής εξουσίας, μερικές φορές με διαφορετικά ονόματα, ήταν μέρος των πιο πλούσιων εμπειριών αγώνα που προηγήθηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια συνοδεύουμε την αυτοκριτική διδασκαλία με τα όρια των λαικών και επαναστατικών εμπειριών που νικήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, και η πρακτική η δική μας επίσης είναι μία αναζήτηση των διαδρομών που θα αποτρέψουν να ξανακάνουμε τα ίδια λάθη.

Αλλά δεν είμαστε τόσο κυρίαρχοι ώστε να αγνοήσουμε την συσσωρευμένη ιστορική εμπειρία. Διεκδικώ περιλαμβάνει εκείνες τις αποτυχημένες εμπειρίες, τα πολιτικά δόγματα και τον μεγάλο όγκο ηρωικών συλλογικοτήτων, ακραίας αλληλεγγύης και παρουσίας των γειτόνων που εξέφρασαν γενιές ολόκληρες, με τόση δύναμη και πεποίθηση, που το παράδειγμά τους ακόμα φωτίζει και παρακινεί τις δικές μας πρακτικές.

ΙΙ. η δική μας πολιτική σε συνδυασμό με τον λαικό τομέα

Σκεφτόμαστε ότι είναι απαραίτητη η ενότητα του λαού αν θέλουμε να έχουμε επιτυχία στους αγώνες μας. Δεν αναφερόμαστε στα άδεια συνθήματα που ψάχνουν να τοποθετήσουν τους "εργάτες" και τον "λαό", πίσω από αρχηγίες και προγράμματα που μας αφήνουν ξένους και δεν ανταποκρίνονται στα συμφέροντα μας. Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που στο όνομα της "ενότητας" προτείνουν δράσεις και συμμαχίες που λίγο συνεισφέρουν και λίγο λαμβάνουν υπόψη τις πολιτικές επιθυμίες. Γι' αυτό θεωρούμε ότι οι καλύτερες και οι πιο σταθερές εμπειρίες ενότητας προκύπτουν από συγκεκριμένες διαδικασίες ένωσης και συντονισμού για συγκεκριμένους αγώνες πίσω από κοινά συμφέροντα.

Ένωση

Μιλάμε για ένωση των σχέσεων στις οποίες συναντάμε σημαντικές συμφωνίες σε πολιτικά κριτήρια, αξίες, αποτελέσματα. Αν συμφωνήσουμε σε σημαντικά χαρακτηριστικά ενός προγράμματος της Κοινωνικής Αλλαγής δεν έχουν σημασία οι αποστάσεις, οι ιδιαιτερότητες και οι χρόνοι του κάθε τομέα. Αυτά τα σημεία προκύπτουν από μια διαδικασία ένωσης και αυξανόμενης ενότητας μεταξύ των MTD που σημειώσαμε αρχικά. Επίσης εκτιμάμε την προσπάθεια της Συντονιστικής Αυτόνομων Λαικών Οργανώσεων (COPA), με την οποία αναπτύσσουμε μια σχέση με τα αγροτικά κινήματα των Σαντιάγο, Κόρδοβα και Μεντόσα και με άλλες συνελεύσεις, ομάδες γειτονιάς και φοιτητές από την υπόλοιπη χώρα.

Η δική μας εμπειρία και οι ίδιες αρχές αυτονομίας που διατηρούμε μας διδάσκουν να σεβόμαστε τους ίδιους τους καιρούς και τον κάθε ένα, να μην βιαζόμαστε αλλά ούτε να απαξιώνουμε την αναζήτηση μεγαλύτερων επιπέδων ενότητας μεταξύ αυτών που θα αναγνωρίσουμε ως αδερφούς σε μια κοινή πορεία.

Συντονισμός

Επίσης αναγνωρίζουμε ως συντρόφους στον αγώνα κομμάτια του λαού που επιλέγουν άλλες οργανωτικές μορφές και πολιτικούς ορισμούς, άλλες διαδρομές πολλές φορές πίσω από τα ίδια αντικείμενα αλλαγής που εδώ διατηρούμε. Γι' αυτό δίνουμε μεγάλη σημασία στον συντονισμό.

Με άλλα κινήματα και οργανώσεις ανέργων έχουμε διαφορές αλλά μπορούμε να συμφωνήσουμε ακριβώς στην ανάγκη περισσότερων πλάνων απασχόλησης, αύξησης των μισθών και καταπολέμησης της καταστολής. Με οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα συμφωνούμε σε καταγγελίες και δραστηριότητες και αποκηρύξεις της ατιμωρησίας. Με τους εργαζόμενους εργάτες συμφωνούμε στην διεκδίκηση αξιοπρεπούς δουλειάς και υπό εργατικό έλεγχο, στον αγώνα για αύξηση των μισθών και καλυτέρευση των συνθηκών δουλειάς. Με τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας συμφωνούμε στην υπεράσπιση του δημόσιου νοσοκομείου και στην καλή ιατρική περίθαλψη για όλους. Με κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις συμπίπτουμε τις μέρες 19 και 20 του Δεκέμβρη του 2001 και σε άλλους κοινωνικούς αγώνες. Με λαικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο έχουμε συμφωνήσει στην αποκήρυξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου, στον αγώνα ενάντια στην πείνα και στη προστασία του πλανήτη.

Η Βερόν : μια αξιόλογη εμπειρία συντονισμού, ενότητας στον αγώνα και κοινής ταυτότητας.

Ως εργαλείο συντονισμού του αγώνα το MTD Άνιμπαλ Βερόν είναι ένα "κίνημα των κινημάτων" που στεγάζει τα MTD που δεν μοιράζονται αναγκαστικά τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Είναι ένας χώρος ετερογενής που βασίζεται στο σεβασμό των συμφωνιών και επίσης των διαφορών.

Για εμάς η Βερόν είναι περισσότερο από ένα εργαλείο για "ενότητα στη δράση". Ο τομέας των συμφωνιών είναι σημαντικός : συμφωνούμε σε ένα γενικό χαρακτηρισμό της πολιτικής φάσης που διανύουμε, στην κατασκευή μαζικών κινημάτων λαικής συμμετοχής, με ανεξαρτησία από το Κράτος και τους θεσμούς του, τα πολιτικά κόμματα και την εκκλησία. Αυτές οι συμφωνίες μας επιτρέπουν να συρρέουμε σε ακριβείς δράσεις, να κατασκευάζουμε ένα κοινό εργαλείο συντονισμού θεμελιωμένο σε μια κανονική λειτουργία. Έτσι κατασκευάζουμε μια ταυτότητα κοινού αγώνα υπεριπτάμενη και συναφή με τις πρακτικές διαφορετικών αντιλήψεων.

Σε μια συγκεχυμένη πολιτική κατάσταση στον λαικό τομέα όπου η υπέρμετρη αυτοαναφορά πολλές φορές αποτελεί εμπόδιο για μεγαλύτερα επίπεδα αγώνα θεωρούμε αξιόλογη αυτή την δημιουργική εμπειρία ενότητας. Και αναζητούμε, τον επόμενο καιρό, να αυξηθεί και να διευρυνθεί.

ΙΙΙ. τα δικά μας Κινήματα Ανέργων Εργατών

Τα δικά μας MTD είναι προιόν των αγώνων της τελευταίας δεκαετίας από τους άνεργους εργάτες που οργανωνόμαστε δημοκρατικά στα δικά μας εδάφη. Στην πραγματικότητα, όταν μιλάμε μέχρι τώρα για αρχές, για ιδέες και για πρακτικές -δηλαδή : για την πολιτική που ακολουθούμε- μιλάμε κεντρικά για την μαθήτευση στα δικά μας MTD.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται στις συνελεύσεις που πραγματοποιούνται περιοδικά, συνήθως μία την εβδομάδα. Η συνέλευση επίσης ορίζει τους συντρόφους που πηγαίνουν στις συνελεύσεις των κινημάτων της Βερόν, στους χώρους με πολιτική συγγένεια, σε άλλες κοινωνικές οργανώσεις, σε υπαλλήλους κτλ. Οργανωνόμαστε επίσης σε τομείς εργασίας όπου αναπτύσσονται παραγωγικά και δημόσια προγράμματα. Επίσης οργανώνουμε χώρους διαδικασιών, διατροφής, υγείας, ασφάλειας, τύπου και εκπαίδευσης.

Ο αγώνας μας για "Δουλειά, Αξιοπρέπεια και Κοινωνική Αλλαγή" έχει τρεις βασικές πλευρές : τον αγώνα στους δρόμους, την δουλειά για πολιτική και κοινωνική εξίσωση και τη λαική εκπαίδευση.

Ο αγώνας στους δρόμους.

Τα μπλόκα των δρόμων, οι κινητοποιήσεις είναι ένα βασικό συστατικό των οργανώσεων μας. Γιατί μέσω του αγώνα αποκτούμε και διατηρούμε την τροφή για τις τραπεζαρίες μας, εργαλεία για τα δημιουργικά προγράμματα μας και τις άλλες απαιτήσεις μας πολιτικού χαρακτήρα που αλλιώς δεν ακούγονται. Αλλά επίσης με τον αγώνα γνωρίζουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας και μπορούμε καλύτερα να ξεχωρίσουμε αυτούς που μας υποστηρίζουν, αυτούς που αδιαφορούν και αυτούς που προσπαθούν να μας καταστείλουν. Ο αγώνας θρέφει την συνείδηση μας όπως τα λαχανικά από τα περιβόλια μας και οι κουζίνες μας θρέφουν το σώμα μας.

Η δουλειά για πολιτική και κοινωνική εξίσωση.

Η παραγωγή στο MTD είναι λαική και αλληλέγγυα. Το τέλος είναι να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας και να αποκτήσουμε ποιότητα ζωής για όλους. Είναι αντίθετο με τον καπιταλισμό που μόνο αναζητά την συσσώρευση του πλούτου και αυτός ο πλούτος μένει πάντα στα χέρια κάποιων λίγων. Προσδιορίζουμε την δουλειά μας ως ελεύθερη και μοιρασμένη που συνδέει μια κοινότητα ανδρών και γυναικών κοινωνικά ίδιων που ενώνονται για να δουλέψουν με ίσους όρους. Σε αυτή τη σχέση γεννιέται η σύνδεση, η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα. Στοχεύουμε στα συλλογικά οφέλη και όχι σε ατομικά διέξοδα. Η οικονομική αυτοδιαχείριση έχει να κάνει με την αυτονομία μας, με το ότι είμαστε εμείς αυτοί που αποφασίζουμε για όλες τις πλευρές της ζωής μας, του κινήματος μας και του αγώνα μας.

Γι' αυτό πρέπει να είμαστε ανεξάρτητοι επίσης οικονομικά. Αυτό δεν είναι εύκολο στην κατάσταση ανάγκης που βρισκόμαστε. Γι' αυτό τα καταφέρνουμε με κοινό ταμείο, με τις συνεισφορές συντρόφων και με την δική μας παραγωγή.

Η λαική εκπαίδευση

Η εκπαίδευση για εμάς είναι ένα βασικό στοιχείο για την κατασκευή Κοινωνικής Αλλαγής. Διαμορφωνόμαστε στον αγώνα, με ελεύθερη και μοιρασμένη δουλειά, με την συμμετοχή στις συνελεύσεις, στις συναντήσεις στην περιοχή και μέσω των εργαστηρίων διαμόρφωσης. Χρησιμοποιούμε εργαλεία και δυναμική Λαική Εκπαίδευση που μας επιτρέπουν να συμμετέχουμε όλοι ισότιμα. Σε αυτά τα πεδία αντανακλάται η πρακτική εφαρμογή για την διευρύνουμε την συμμετοχή και την δέσμευση των γειτόνων και του λαού. Αναλύουμε και αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Όσο περισσότεροι θα είμαστε αυτοί που θα αγωνιζόμαστε και θα σκεφτόμαστε με ακρίβεια και δύναμη, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε με περισσότερη σιγουριά και δύναμη. Αναζητούμε να αποφασίζουμε από μόνοι μας γι' αυτό χρειάζεται να είμαστε ενημερωμένοι και εκπαιδευμένοι πάντα συλλογικά. Προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι ως αγωνιστές και ως άτομα, να αναπτύξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τις αλληλέγγυες αρχές, νέες μορφές για να συνδεθούμε που θα νικούν λιγάκι κάθε μέρα τις αξίες του κυρίαρχου, τις ιδέες του. Για την λαική εκπαίδευση διαχωρίζουμε αυτές τις προυποθέσεις : μόνο ο λαός μπορεί να αλλάξει αυτή την πραγματικότητα. Κανείς δεν τα ξέρει όλα αλλά δεν υπάρχει κανένας που δεν ξέρει τίποτα. Αυτός που αγωνίζεται ήδη ξέρει, αλλά αυτός που σκέφτεται τους αγώνες, αγωνίζεται καλύτερα.

Το MTD και τα σχέδια απασχόλησης.

Σε μία χώρα όπου δεν υπάρχει δυνατότητα -βραχυπρόθεσμα- επανάκτησης των εκατομμυρίων κατεστραμένων εργασιακά από την νεοφιλελεύθερη πολιτική για περισσότερα από 25 χρόνια, τα Σχέδια Απασχόλησης μπαίνουν σε εφαρμογή και διευρύνονται μόνο μετά από μεγάλους και δυνατούς λαικούς αγώνες. Είναι μία κατάκτηση των ανέργων εργατών που στοιχίζει πολλούς μάρτυρες. Το δικό μας κίνημα κουβαλάει το όνομα ενός από αυτούς, του Άνιμπαλ Βερόν, δολοφονημένου πικετέρο στην περιφέρεια της Σάλτα.

Η αυτονομία που επίσης παλεύουμε και κατακτάμε σε σχέση με την διαχείριση αυτών των υποκατάστατων μας επιτρέπει να παρακολουθούμε κάποιες βασικές ελλείψεις, μας δίνει την ευκαιρία να οργανωνόμαστε και να μαθαίνουμε να δουλεύουμε χωρίς αφεντικά. Κατορθώνοντας ένα σχέδιο απασχόλησης στον αγώνα δεν μας υποτάσσει, σημαίνει ένα πρώτο βήμα που ανοίγει συνειδήσεις προς νέες διεκδικήσεις, νέα όνειρα και νέους αγώνες.

Αυτά που δίνει η κυβέρνηση για τα σχέδια απασχόλησης αποκαλύπτουν ότι ο καπιταλισμός στην Αργεντινή είναι διατεθειμένος να υποτάξει εκατομμύρια άτομα χωρίς δουλειά, ακρωτηριασμένα από το μέλλον. Λεφτά που δεν εκπληρώνουν ούτε τα μισά από το καλάθι ανάγκης και στοχεύουν στην διατήρηση της μιζέριας.

Ο διεφθαρμένος χειρισμός των προγραμμάτων απασχόλησης από τους "εξέχοντες" είναι μία ακόμα επίδειξη της αχρειότητας του πολιτικού συστήματος που οδηγεί εκατομμύρια ανθρώπους στη μιζέρια και την απογοήτευση και χρησιμοποιεί αυτή την μιζέρια και απογοήτευση για να διαιωνίζεται. Προσαρμοσμένα από τις δικές μας οργανώσεις, αυτά τα ίδια μέσα αλλάζουν, στο πλαίσιο των εργασιακών και κοινωνικών σχέσεων που εμείς προτείνουμε, με κίνητρο και πρόκληση να επιτύχουμε την κατασκευή λαικής εξουσίας προς την Κοινωνική Αλλαγή.

Ιούνιος 2003 -- ένας χρόνος από την σφαγή στη Αβεγιανέδα

Ντάριο, Μάξι και όλοι όσοι έπεσαν στον λαικό αγώνα

Παρόντες! Τώρα και πάντα!

--MTD de Lanús : mtd_lanus@inventati.org

--MTD «Darío Santillán» de Alte. Brown : mtdaltebrown@yahoo.com.ar

--MTD de Berisso : berissomtd@hotmail.com

--MTD de Lugano : mtdlugano@yahoo.com.ar

--MTD de San Telmo : mtdst@hotmail.com

--MTD «Oscar Barrios» de José C. Paz : mtdjosecpaz@hotmail.com

μέλη του Κινήματος Ανέργων Εργατών «Anibal Verón»

--copa [συντονιστική αυτόνομων λαικών οργανώσεων ]

πηγή : la haine

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License