Πάτρα - Μικροφωνική αλληλεγγύης στον σύντροφο Ράμι Συριανό

από @ 05/12/2011 4:53 μμ.

-

Σήμερα το πρωί πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στον χώρο του παραρτήματος και μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα για την υπόθεση του συντρόφου Ρ.Σ. και του συγκατηγορούμενου του Κ.Σ.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε

 

Για την υπόθεση του αναρχικού αρνητή εργασίας Ράμι Συριανού

 

Τη Δευτέρα 31 Γενάρη, συνελήφθη κατά τη διαφυγή του ο Ράμι Συριανός, μετά από απαλλοτρίωση που πραγματοποίησε στον Ο.Δ.Δ.Υ. (οργανισμός διαχείρισης δημόσιου υλικού). Οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, όπου το μόνο που ανέφερε ήταν πως είναι αναρχικός και προέβη στην ληστεία του Ο.Δ.Δ.Υ. στα πλαίσια της άρνησης εργασίας, καθώς επίσης πως ο συγκατηγορούμενος του δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτή, και προφυλακίστηκε στις φυλακές Ιωαννίνων. Λίγες ώρες αργότερα, συνελήφθη ο σύντροφος Κλεομένης Σαββανίδης, λόγω της προσωπικής του σχέσης με τον Ρ.Σ. και παρότι δεκάδες μάρτυρες πιστοποίησαν ενόρκως ότι την ώρα της ληστείας εργαζόταν στο χώρο των πανεπιστημίων, κατηγορήθηκε με 2 κακουργήματα και αφέθηκε ‘ελεύθερος’. Ο σύντροφος Ράμι μετά από 2 αλλεπάλληλες μεταγωγές βρίσκεται σήμερα στις φυλακές Νιγρίτας. Κατά τη διάρκεια της πρώτης μεταγωγής υποβλήθηκε σε έρευνα κατά την οποία του ζητήθηκε να κατεβάσει τα ρούχα του, πράγμα που αρνήθηκε να κάνει. Ως εκ τούτου ο εισαγγελέας του επέβαλλε 10 μέρες απομόνωση και πειθαρχική μεταγωγή. Στην δεύτερη μεταγωγή το σκηνικό επαναλήφθηκε και στον Ρ.Σ. επιβάλλεται εκ νέου ποινή απομόνωσης 10 ημερών και διαταγή πραγματοποίησης του ελέγχου με τη βία καταδεικνύοντας έτσι την εκδικητικότητα των σωφρονιστικών μηχανισμών.

 

Ο ρόλος του Ο.Δ.Δ.Υ. σαν κρατική επιχείρηση είναι ο πλειστηριασμός οχημάτων και άλλων αντικειμένων κατασχεμένων από πολίτες. Συμπληρώνει τον ρόλο του κράτους σαν μηχανισμό καταδυνάστευσης των ανθρώπων καθώς με τους δικούς του νόμους μπορεί να κατάσχει κάποιο όχημα/αντικείμενο και μετά να το δημοπρατήσει για να αποκομίσει κέρδη. Συνεπώς δεν έχουμε κανένα λόγο να σεβαστούμε τον εν λόγω μηχανισμό με το ίδιο πείσμα που αρνούμαστε την κυριαρχία του κράτους πάνω στα σώματα και τις σκέψεις μας.

 

Ο καπιταλισμός είναι ένα πλέγμα κοινωνικών σχέσεων που επικαθορίζονται από το εμπόρευμα. Στη συνθήκη της μισθωτής εργασίας καλούμαστε να πλασάρουμε τη δημιουργικότητα, την ενέργεια και εν τέλει τους ίδιους μας τους εαυτούς σαν άλλο ένα εμπόρευμα στην υπηρεσία του κάθε μικρού ή μεγάλου αφεντικού. Ένα ολόκληρο κανονιστικό πλαίσιο ζωής, στο οποίο περνάμε από την εργασία στην κατανάλωση και το ανάποδο, έχει σαν βάση του την ίδια μας την αλλοτρίωση. Την πλήρη αποκοπή από τον ίδιο μας τον εαυτό και τις επιθυμίες μας. Οι κυρίαρχες επιταγές που βαφτίζουν τον εκβιασμό της μισθωτής εργασίας σαν “δικαίωμα στην εργασία” επιχειρούν να συγκαλύψουν αυτήν ακριβώς τη πραγματικότητα. Άλλωστε, για τη κυριαρχία, αποτελεί διαρκές ζητούμενο το να εμπεδώσουν οι απο κάτω ότι το μοντέλο ζωής που τους επιβάλλεται είναι από τους ίδιους αναγκαίο και πολύ περισσότερο επιθυμητό. Έτσι το δικαίωμα στην εργασία και η ίδια της η ηθική είναι οι μηχανισμοί που νομιμοποιούν στα κεφάλια μας την κατασκευή νέων επίπλαστων αναγκών και επιθυμιών μέσα στα πλαίσια του συστήματος.

 

Η άρνηση εργασίας αποτελεί άλλη μια επιθετική στάση στο οπλοστάσιο μας ενάντια στις κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις. Νοηματοδοτείται από την συνολική κριτική μας απέναντι στο κόσμο που ορίζεται από την ηθική της εργασίας και τις επίπλαστες απολαύσεις της κατανάλωσης. Η επιλογή της απαλλοτρίωσης σαν προέκταση της στάσης αυτής, δεν αποσκοπεί στον εύκολο πλουτισμό και ούτε έρχεται να επιβεβαιώσει τα σάπια ιδεώδη περί μεγάλης και πολυτελούς ζωής. Είναι μια επιλογή που αποδεσμεύει τα δρώντα υποκείμενα από τη λεηλασία του χρόνου τους και την εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας. Είναι μια κίνηση στρατηγικής που μπορεί να παρέχει ακόμα περισσότερα μέσα για την συνέχιση των εχθροπραξιών. Είναι μια πράξη που μαζί με το σαμποτάζ, τις επιθέσεις σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους, τις μπούκες στα σούπερ μάρκετ, τις καταλήψεις στέγης και τα χαριστικά-ανταλλακτικά παζάρια αποτελεί κομμάτι του αγώνα για την συλλογική επανάκτηση των ζωών μας. Είναι κομμάτι του πολέμου για την κατάργηση των τάξεων, των κοινωνικών σχέσεων και των ρόλων που μας προσέδωσε και μας επέβαλλε ο καπιταλισμός.

 

Για όλους τους λόγους του κόσμου λοιπόν στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους συντρόφους.

 

Λευτεριά στον αναρχικό αρνητή εργασίας Ράμι Συριανό

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Κλεομένη Σαββανίδη

 

Αναρχικοί-ες

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License