Σαν σήμερα πριν 14 χρ., βρίσκεται νεκρός στο κελί του ο σύντροφος Edoardo (Baleno) Massari

από κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη 28/03/2012 2:11 μμ.

Θεματικές:  Ιστορία - Θεωρία, 

δεν ξεχνάμε ποτέ, δε συγχωρούμε τίποτα. Edo e Sole vivono nella rivolta

Ο Edoardo Massari (χαιδευτικά Baleno, Κεραυνός), γενιέται στις 4 Απρίλη 1963 από γονείς εργάτες στο Canavese (Piemonte). Απ' την εφηβεία του θα ενταχθεί στον αντιεξουσιαστικό χώρο, συμμετέχοντας σε καταλήψεις όπως το αναρχοπανκ κέντρο El Paso του Τορίνο, και σε διάφορες συλλογικότητες για την υπεράσπιση καταλήψεων και δημόσιων χώρων. Το 1991 συμμετέχει στην κατάληψη του δημοτικού κολυμβητηρίου του Τορίνο και αλυσοδένεται στο κοντάρι της ιταλικής σημαίας για να παρεμποδίσει την εκκένωση της κατάληψης. Καταδικάζεται σε 7,5 μήνες φυλάκισης για "παρεμπόδιση δημοσίων υπηρεσιών".

Τον Ιούνιο του 1993 κι ενώ δουλεύει στο εργαστήρι μηχανών και ποδηλάτων της κατάληψης, εκκρήγνυται πιθανότατα λόγω υψηλών θερμοκρασιών μια πόμπα αερίου που χρησιμοποιούσε και τον τραυματίζει στο χέρι. Πηγαίνει στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες κι όταν γυρίζει βρίσκει την κατάληψη εκκενωμένη απ' την αστυνομία και συλλαμβάνεται για κατασκευή εκκρηκτικών. Καταδικάζεται μετά από 6 μήνες προφυλάκισης, απεργία πείνας και διαδηλώσεις αλληλεγγύης σε 2 χρόνια κι 8 μήνες φυλάκισης, συν ακόμη 4 μήνες πειθαρχικής ποινής για μια αντιπαράθεση κατά την προφυλάκισή του.

Βγαίνει απ' τη φυλακή τον Δεκέμβριο του 1996 και πλέον εγκαθίσταται στο Asilo Occupato της Via Allessandria στο Τορίνο. Τον Μάρτιο του 1998 συλλαμβάνεται μαζί με την αργεντινή σύντροφό του Maria Soledad Rosas και τον επίσης αναρχικό φίλο τους Silvano Pelissero, κατηγορούμενοι για μια σειρά από σαμποτάζ εναντίον των εγκαταστάσεων του τραίνου υψηλής ταχύτητας TAV. Οι δράσεις αυτές αποδίδονται απ' τις αρχές σε μια ανύπαρκτη οργάνωση, που ονομάζουν "Γκρίζους Λύκους" και στην οποία κατηγορούν τους τρεις συντρόφους ότι ανήκουν.

Μέσα από διάφορες περίεργες ενέργειες, όπως η αποστολή πακέτων-βομβών στον εισαγγελέα και σε πολιτικούς της αριστεράς, ενέργεια που θα γίνει ακόμα πιο ύποπτη όταν η ευθύνη θα αναληφθεί εκ μέρους των "Γκρίζων Λύκων", το κίνημα θα διχαστεί μεταξύ μιας (μειοψηφικής) τάσης που θα υιοθετήσει ανεπιφύλακτα ως κινηματική κάθε είδους βία, υποστηρίζοντας τους συλληφθέντες ως αυτό που τους παρουσίαζε το κράτος: σκληροτράχηλους τρομοκράτες, και μιας (πλειοψηφικής) τάσης που δίκαια θα σταθεί με καχυποψία απέναντι στις μεθοδεύσεις αυτές. Με τη ραγδαία ένταση της καταστολής, οι δυο αυτές τάσεις γρήγορα θα έρθουν σε σύγκρουση μεταξύ τους, με τις κατηγορίες για νομιμόφροντες, ρεφορμιστές, μπάτσους και ανεγκέφαλους, προβοκάτορες να δίνουν και να παίρνουν. Έτσι, η αύξηση της καταστολής και της εσωτερικής φαγωμάρας έφερνε και την απομάκρυνση ολοένα και περισσότερων συντρόφων απ' το κίνημα αλληλεγγύης, οι συλληφθέντες σύντροφοι έμειναν έρμαια στη χυδαιολογία των δημοσιογράφων και της θεσμικής αριστεράς, και σε πρωτοφανείς νομικές μεθοδεύσεις που οδήγησαν και στη φυσική τους εξόντωση.

Σαν σήμερα, 28 Μαρτίου του 1998 θα βρεθεί νεκρός στο κελί του ο Edoardo Massari, ενώ λίγες βδομάδες μετά το ίδιο θα γίνει και με τη Soledad. Τους επόμενους μήνες, άλλοι δυο αλληλέγγυοι θα αυτοκτονήσουν. Ο Silvano, ο μόνος επιβιώσας απ' τους τρεις, θα αφεθεί ελεύθερος 5 χρόνια αργότερα.

ένα σχετικό λινκ: http://rioter.info/2012/03/24/baleno-sole/

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License