Συγκέντρωση-διαδήλωση στους Αμπελόκηπους Αθήνας για τον κυρ Δημήτρη

από αμπελοκηπιώτης 06/04/2012 11:53 μμ.

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Αμπελοκήπων καλεί στη συγκέντρωση-διαδήλωση που διοργανώνεται από φορείς, σωματεία και συλλογικότητες αγώνα της περιοχής ενάντια στις αιτίες που οδήγησαν το συντοπίτη μας στο θάνατο. Σάββατο 7 Απριλίου 11π.μ. στην πλατεία Μετρό Πανόρμου.

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Αμπελοκήπων καλεί στη συγκέντρωση-διαδήλωση που διοργανώνεται από φορείς, σωματεία και συλλογικότητες αγώνα της περιοχής ενάντια στις αιτίες που οδήγησαν το συντοπίτη μας στο θάνατο.

Σάββατο 7 Απριλίου 11π.μ.

στην πλατεία Μετρό Πανόρμου.

 

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

Ενας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ένας συνταξιούχος αυτοαπασχολούμενος που διατηρούσε φαρμακείο στην περιοχή μας έδωσε τέλος στη ζωή του μη αντέχοντας την εξαθλίωση του του είχε επιβληθεί από τους κυρίαρχους. Ο 78χρονος Δημήτρης Χριστούλας, ο γνωστός στη γειτονιά μας κυρ-Μάκης ήταν παρών στους περσινούς αυτοοργανωμένους αγώνες ενάντια στο μνημόνιο. Βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα στα καλέσματα του Συντάγματος και στις τοπικές ανοιχτές συνελεύσεις στις πλατείες της περιοχής μας.  Ο κυρ-Μάκης δεν ήταν ένας “άλλος”. Ηταν ένας από εμάς.
Στην απόφασή του να δώσει τέλος στη ζωή του δεν οδηγήθηκε από υπέρμετρη ευαισθησία. Η πράξη του δεν ήταν μια πράξη απελπισίας, δεν παραδόθηκε ανήμπορος να αντιδράσει. Αντίθετα, όπως ο ίδιος έγραψε στα τελευταία του επιστολή, η αυτοκτονία του ήταν μια θυσία, μια κάθετη άρνηση να συμβιβαστεί με την επεβεβλημένη κοινωνική εξαθλίωση.
Ο κυρ-Μάκης δεν επέλεξε το θάνατο ανάμεσα σε ένα δίλημα ζωής και θανάτου. Ο δημόσιος χαρακτήρας της πράξης του μας δείχνει ότι η επιλογή του ήταν σαφώς η ζωή. Μια ζωή που εμπεριέχει μέσα της την έννοια της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας σαν απαραίτητα συστατικά της.
Οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου πίστεψαν ότι έχουν το δικαίωμα να ορίζουν κατα τα συμφέροντά τους την έννοια των ζωών μας. Πίστεψαν ότι μπορούν να “κουρεύουν” κατα βούληση τις ποιοτικές  της αξίες και να τη λανσάρουν όπως λανσάριζαν πριν λίγο καιρό τα τηλεοπτικά διαφημιστικά σποτ των τραπεζικών δανείων. Παρέβησαν το φυσικό εκείνο νόμο, τη διαχρονική εκείνη σύμβαση που θέλει τη ζωή να ανήκει σε εκείνον που τη ζει και κανέναν άλλον.
Από αυτή την άποψη ο θάνατος του συντοπίτη μας δεν ήταν αυτοκτονία αλλά ξεκάθαρη δολοφονία όλων εκείνων που αυθαίρετα πίστεψαν ότι έχουν το δικαίωμα να πλάθουν τις ζωές μας στα μέτρα τους. Δηλαδή των τραπεζιτών που κυριαρχούν στο οικονομικό απαρτχάιντ που βιώνουμε, του κράτους-υπηρέτη τους και του στρατού καταστολής που επιβάλλει την αυθαιρεσία τους με τη βία. Μπορεί αυτή τη φορά να μην προερχόταν από το χέρι του ένστολου εκτελεστή όπως το Δεκέμβρη του 2008 αλλά δεν παύει να αποτελεί κρατική δολοφονία.
Οπως φαίνεται από το τελευταίο σημείωμά του, ο κυρ-Μάκης δεν είχε καμιά αυταπάτη ότι θα μπορούσε να αλλάξει το καθεστώς αυτό με την ευαισθητοποίηση των κυρίαρχων ή με “ασφαλείς” θεσμικές μεθόδους. Ούτε βέβαια ένας άνθρωπος με 78 χρόνια εμπειρίας ζωής μπορεί να κατατάσσεται ανάμεσα σε όσους αγωνιστές αποκαλούνται “φετιχιστές της βίας” από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Στους μόνους που ήλπιζε ήταν και είναι οι όμοιοί του και κυρίως οι νέοι. Εκείνοι οι οποίοι έχουν στερηθεί του μέλλοντός τους αλλά έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να αλλάξουν τις ζωές τους.
Ο κυρ-Μάκης πίστευε στο διπλανό του και κανέναν άλλο. Αλλωστε η συμμετοχή του στα αμεσοδημοκρατικά, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα της χρονιάς που μας πέρασε αυτό δείχνει. Η πολιτική διαθήκη του -γραμμένη με το αίμα του- δεν απευθύνεται σε κανέναν άλλο από εμάς.
Ολους εμάς τους “από κάτω” που κλειστήκαμε στα σπίτια μας απογοητευμένοι. Εμείς βρισκόμαστε σήμερα υπόλογοι απέναντι στον κυρ-Μάκη, ο οποίος ξεπέρασε με την πράξη του το θλιβερό “εγώ” που επιβιώνει όπως-όπως ανάμεσα στα σκουπίδια “δημοκρατίας” που του ρίχνουν οι κυρίαρχοι με αντάλλαγμα την υποταγή του.
Ας δούμε τι έγραψε ο ίδιος στο τελευταίο του σημείωμα:

Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνο (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι' αυτή.

Επειδή έχω μια ηλικία που δε μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Ελληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ ο δεύτερος να ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου.

Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στο Μουσολίνι (πιάτσα Πορέτο του Μιλάνου).

Η διαθήκη του, ανεκτίμητη παρακαταθήκη αγώνα για όλους εμάς σήμερα, εμάς στους οποίους πίστεψε, δε λέει τίποτε άλλο από την ευθύνη μας να απελευθερωθούμε με τις δικές μας δυνάμεις και τα δικά μας μέσα.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στο θάνατο που μας επιβάλλουν

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στον "άλλο". Ο "άλλος" είμαστε εμείς.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ γιατί δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από "σωτήρες".

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ γιατί

ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ
ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

(Τζωρτζ Οργουελ)

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License