Carlo Tresca: Το πορτραίτο ενός επαναστάτη

από rebelian 25/04/2012 8:37 μμ.

Κριτική-παρουσίαση του βιβλίου του Ιταλού ιστορικού Nunzio Pernicone με τίτλο «Carlo Tresca: Portrait of a Rebel» (εκδόσεις AK Press 2010). Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί και στα αγγλικά και δημοσιεύεται στο αυστραλιανό αναρχοσυνδικαλιστικό περιοδικό "Rebel Worker", No 213, April-May 2012, p. 14-15.

Ο Carlo Tresca είναι ένας από εκείνους τους επαναστάτες εργαζόμενους η μνήμη των οποίων αξίζει να τιμάται και η άριστη βιογραφία του Nunzio Pernicone εκπληρώνει ακριβώς αυτόν το σκοπό. Ο Pernicone έγραψε, βέβαια, λίγο πιο παλαιότερα μια άριστη ιστορία του ιταλικού αναρχικού κινήματος (στα αγγλικά ο τίτλος είναι «Italian Anarchism: 1864-1892», εκδόθηκε από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Princeton το 1993), αλλά και αυτή η εργασία του έχει ισάξιο ενδιαφέρον για τους αναρχικούς. Ο συγγραφέας συμμερίζεται, προφανώς, τον αναρχισμό και γράφει με μεγάλη συμπάθεια και γνώση για το αντικείμενό του. Τέτοιοι ιστορικοί είναι σπάνιοι.

Ο Carlo Tresca ήταν γόνος μεσοαστικής οικογένειας και γεννήθηκε στην Ιταλία το 1879. Έγινε σύντομα σοσιαλιστής και πήρε ενεργό μέρος στην Ομοσπονδία Εργαζομένων Ιταλικών Σιδηροδρόμων πριν μεταναστεύει στις ΗΠΑ σε ηλικία 25 χρόνων. Μόλις έφτασε στις ΗΠΑ, εκλέχτηκε γραμματέας της Ιταλικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας Βόρειας Αμερικής και συμμετείχε ενεργά στους ταξικούς αγώνες. Η συμπάθειά του προς τη σοσιαλδημοκρατία μετατράπηκε γρήγορα σε συμπάθεια προς το συνδικαλισμό, μιας και αντιλήφθηκε τον έμφυτο ρεφορμισμό των σοσιαλδημοκρατικών ιδεών και τη σημασία της άμεσης δράσης του συνδικαλισμού.

Συνδέθηκε με την IWW, συμμετέχοντας στις απεργίες των ανθρακωρύχων της Πενσυλβανία, πριν αναμιχθεί σε αρκετές, σημαντικές και συχνά επεισοδιακές απεργιακές και άλλες δραστηριότητες. Βαθμιαία, οι συνδικαλιστικές του ιδέες τον οδήγησαν στην υιοθέτηση του αναρχοσυνδικαλισμού και έγινε ένας από τους κύριους αναρχικούς των ΗΠΑ, ιδιαίτερα στις γραμμές της ιταλο-αμερικανικής κοινότητας.

Ο Pernicone μας δίνει στο βιβλίο του την εικόνα μιας βαθιά ζωηρής, δραστήριας και χαρισματικής φυσιογνωμίας που διεδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στους πολυάριθμους αγώνες για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Ήταν, επίσης, εκδότης εφημερίδων και εξέδιδε την ιταλόφωνη αναρχική εφημερίδα «Il Martello» («Το Σφυρί») για πάνω από 20 χρόνια. Ήταν άριστος και φλογερός συγγραφέας, προπαγανδιστής καθώς επίσης και οργανωτής. Ανταποκρινόταν σε οποιοδήποτε κάλεσμα για βοήθεια στην προσπάθεια ενθάρρυνσης των Ιταλών εργαζομένων να απεργήσουν και να αγωνιστούν. Ο τρόπος προπαγάνδισής του ήταν θρυλικός και στους εργατικούς αγώνες στους οποίους έπαιξε σημαντικότατο ρόλο συμπεριλαμβάνονται η νικηφόρα απεργία στο Lawrence (1912), η απεργία των κλωστοϋφαντουργών στο Little Falls της Νέας Υόρκης (1912), η απεργία των εργαζομένων ξενοδοχείων της Νέας Υόρκης (1913), η απεργία στο Patterson, η απεργία των εργαζομένων μεταξιού στο New Jersey (1913) και η απεργία των ανθρακωρύχων στο Mesabi Range της Minesota (1916).

Ο Carlo Tresca διεδραμάτισε, επίσης, αξιόλογο ρόλο στον ανεπιτυχή αγώνα σωτηρίας των Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti.

Μετά από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Carlo Tresca έστρεψε τα πυρά του εναντίον του φασισμού και της λενινιστικής-σταλινικής τυραννίας. Ήταν ο πρώτος και φλογερός αντίπαλος του φασισμού, και αναδείχθηκε γρήγορα στον κύριο αντιφασίστα στις ΗΠΑ. Οι δραστηριότητές του προκάλεσαν την έχθρα του ίδιου του Μουσολίνι και του καθεστώτος του, δεδομένου ότι ο Tresca διαδραμάτισε βασικότατο ρόλο (και πολιτικά και φυσικά) στο σταμάτημα της διάδοσης του φασισμού ανάμεσα στην ιταλο-αμερικανική κοινότητα (γι’ αυτό και έγινε απόπειρα δολοφονίας του το 1926).

Ο Pernicone φέρνει με πολλές λεπτομέρειες στην προσοχή του αναγνώστη το πόσο πρόθυμο ήταν το «δημοκρατικό» αμερικανικό κράτος να βοηθήσει τη φασιστική Ιταλία με την προσπάθεια να απελαθεί ο Tresca. Εξιστορεί, επίσης, πώς ο Tresca έστειλε στον Μουσσολίνι ένα τηλεγράφημα την ημέρα των γενεθλίων του δεύτερου. Πριν μεταναστεύει στην Αμερική, ο νεαρός Tresca έπρεπε να συναντηθεί με τον Μουσσολίνι (ο οποίος ήταν τότε από τους ηγέτες των αριστερών σοσιαλιστών) μόνο και μόνο για να τον ενημερώσει ότι η παραμονή του στις ΗΠΑ θα τον μετέτρεπε (τον Tresca) σε πραγματικό επαναστάτη. Το τηλεγράφημα αυτό του Tresca, λοιπόν, υπενθύμισε απλώς στον Μουσσολίνι ότι ο Tresca είχε δίκιο!

Αντίθετα από πολλούς άλλους αγωνιστές εκείνης της περιόδου, ο Tresca δεν είχε έτρεφε αυταπάτη για τη Σοβιετική Ένωση. Αντιλήφθηκε ότι το καθεστώς Λένιν συνέτριψε την πραγματική επανάσταση στη Ρωσία και αντιτάχθηκε στο νέο «σοσιαλιστικό» καθεστώς με το ίδιο σθένος που αντιτάχθηκε και στο φασισμό. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, εντούτοις, ο Tresca προσπάθησε να συνεργαστεί με όλους τους αντιπάλους του φασισμού, ακόμη και τους κομμουνιστές (γιατί δεν αμφέβαλε ποτέ για την ανδρεία των μαζών και παραδεχόταν την προθυμία τους να παλέψουν εναντίον του φασισμού). Οι προσπάθειές του για τη συγκρότηση ενός ενιαίου αντιφασιστικού μετώπου εξιστορούνται με λεπτομέρειες από τον Pernicone στο εν λόγω βιβλίο, καθώς και οι προσπάθειες των σταλινικών να θέσουν υπό τον άμεσο έλεγχό τους τέτοιες οργανώσεις. Οι σταλινικές αυτές μανούβρες, μαζί με τον αντεπαναστατικό ρόλο των σταλινικών στην Ισπανική Επανάσταση, ανάγκασαν τον Tresca να εντείνει τους αγώνες του κατά του λενινισμού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, έως ότου αντιτάχθηκε σε οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με τους σταλινικούς. Φυσικά, αυτό που κέρδισε ήταν το μίσος των δεύτερων γι’ αυτόν.

Ο αγώνας του Tresca για την ελευθερία, την ισότητα και την αλληλεγγύη συνεχίστηκε μέχρι τη δολοφονία του σε ηλικία 63 χρόνων. Αν και κανείς δεν κατηγορήθηκε ποτέ για τη δολοφονία, ο Pernicone προχωρεί στην εργασία του σε μια αρκετά αξιοσημείωτη αξιολόγηση των στοιχείων και των αντιτιθέμενων θεωριών (στους υπόπτους περιλαμβάνονται οι σταλινικοί, οι φασίστες και η Μαφία) πριν υποδείξει το μέλος της Μαφίας, Carmine Galante.

Η βιογραφία αυτή είναι το προϊόν εργασίας διαρκείας 30 και πλέον χρόνων. Ο Pernicone παρουσιάζει ανάγλυφα τα προτερήματα και ελαττώματα αυτού του ακούραστου και άφοβου πρωτοπόρου της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Είναι ένα πολύ καλό βιβλίο, που όχι μόνο φέρνει στο φως τη καταπληκτική ιστορία του Tresca, αλλά και τις πτυχές του ριζοσπαστικού κοινωνικού κινήματος αυτής της εποχής.

Ένα πράγμα που «χτυπά» τον αναγνώστη είναι πόσο σεχταριστικό ήταν το αναρχικό κίνημα εκείνης της περιόδου. Ο Tresca συγκέντρωσε, επίσης, στο πρόσωπό του το μίσος των αντι-οργανωτικών αναρχικών, οι οποίοι ακολούθησαν τον Luigi Galleani και οι οποίοι δεν σταμάτησαν να τον λοιδορούν (προς μεγάλη χαρά των φασιστών των δεκαετιών 1920 και 1930 φυσικά). Ούτε οι επιστολές των Malatesta, Goldman και Berkman δεν μπόρεσαν να σταματήσουν τις προσωπικές αυτές επιθέσεις. Σε κριτική παρoυσίαση του βιβλίου αυτού από τον Anarcho γίνεται λόγος και για μια παρόνοια σχεδόν διαδικασία που εξελίσσεται σήμερα με τους αντι-οργανωτικούς αναρχικούς (όπως οι πρωτογονιστές) οι οποίοι επιτρέπουν παρόμοιες επιθέσεις. Θα ήταν σημαντικό να πάρουμε μερικά μαθήματα από το παρελθόν!

Εν κατακλείδι, το βιβλίο του Pernicone είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο και το προτείνουμε στους αναγνώστες. Η μνήμη του Tresca πρέπει να τιμηθεί σήμερα από όλους τους μαχητές για την ελευθερία και ο Pernicone έχει προσφέρει και στον Tresca και στο κίνημά μας μια μεγάλη υπηρεσία με τη συγγραφή αυτής της βιογραφίας ενός άδικα λησμονημένου πρωτοπόρου της ελευθερίας. Ας εμπνεύσει πολύ περισσότερους!

http://www.anarkismo.net/article/22611

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License