Για τις εκλογές

από parabellum 29/04/2012 2:05 μμ.

@@

 

 

Δύο λόγια για της εκλογές

Μπορεί γενικά οι εκλογές σα διαδικασία να αφήνουν παγερά αδιάφορους τους αναρχικούς, αλλά οι μετασχηματισμοί και οι συσχετισμοί που φαίνεται να διαμορφώνονται από αυτές χρήζουν ανάλυσης για να κατανοήσουμε τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα.

 

Θέλω να σταθώ σε ένα σημείο που δε φαίνεται να αναδεικνύεται ιδιαίτερα από το χώρο. Τα τελευταία χρόνια βασικό επιχείρημα εκείνων των συντρόφων που επέλεξαν να εμπλακούν κατά προτεραιότητα στις κοινωνικές ζυμώσεις και διεργασίες όπως οι λαϊκές συνελεύσεις, οι αγανακτισμένοι, τα σωματεία κλπ., ήταν πως οι ψευδαισθήσεις και οι αυταπάτες της κοινωνίας διαλύονται λόγω του περιβάλλοντος που διαμορφώνεται από την καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Συνεχίζοντας αυτό το συλλογισμό ήταν και είναι πρόσφορο το έδαφος για τη διασπορά του αναρχικού λόγου στο κοινωνικό σώμα.

 

Βλέποντας τώρα τη πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται μέχρι σήμερα μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα εξής. Περίπου το 1/3 των ψηφοφόρων παραμένουν στο μαντρί των δύο μεγάλων αστικών κομμάτων. Ένα 20% φαίνεται να στηρίζει την ακροδεξιά σε όλο της το φάσμα από τους εθνικιστές των Ανεξάρτητων Ελλήνων και του ΛΑ.Ο.Σ. μέχρι τους ναζήδες της Χρυσής Αυγής. Ένα 25%  στρέφεται προς τη ρεφορμιστική αριστερά. Τέλος έχει συρρικνωθεί σημαντικά το ποσοστό της αποχής.

 

Υπάρχουν δύο επιχειρήματα που θα σπεύσουν να ερμηνεύσουν τα παραπάνω. Το ένα λέει πως οι δημοσκοπήσεις είναι στημένες. Αυτό είναι προφανώς σωστό αλλά ως ένα σημείο. Αυτό φαίνεται από τις μεταστροφές που οι δημοσκοπήσεις προκαλούν στα επιχειρήματα των υποψηφίων. Δεν θα υπήρχε λόγος για αυτές αν οι δημοσκοπήσεις ήταν τελείως πλαστές.

 

Το δεύτερο υποστηρίζει πως τουλάχιστον ένα κομμάτι κινείται αριστερόστροφα. Αυτό όμως δε λέει και πολλά για τους εξής λόγους. Πρώτον γιατί τα αριστερά κόμματα που ενισχύονται το κατάφεραν δίνοντας βάση στον κυβερνητισμό και στο λαϊκισμό που περιβάλλει τα επιχειρήματα τους για το μνημόνιο. Ο κυβερνητισμός καθησυχάζει την μικροαστική ανάγκη για σταθερότητα που προσφέρει τόσο η «αριστερή διακυβέρνηση» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και της ΔΗΜ.ΑΡ. όσο και η απολιθωματική φύση του Κ.Κ.Ε. Ο λαϊκισμός ικανοποιεί την οργή της κοινωνίας σε σχέση με τα πεπραγμένα των διαχειριστών της εξουσίας. Δεύτερον , όπως πολλάκις έχει δείξει η ιστορία που συχνά είναι γραμμένη με το αίμα των επαναστατών και σε αυτήν την περίπτωση, η αριστερή διαχείριση του καπιταλισμού είναι το ίδιο σάπια με τη νεοφιλελεύθερη.

 

Τρίτον βλέποντας ψύχραιμα την πραγματικότητα βλέπουμε πως στην ουσία κερδισμένη βγαίνει η ακροδεξιά και όχι η αριστερά. Το Κ.Κ.Ε. και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια στον πολιτικό χάρτη και τα ποσοστά τους ουσιαστικά δεν αυξάνονται αθροιστικά πάνω από 10%. Όσο για τη ΔΗΜ.ΑΡ. ουσιαστικά συσπειρώνει τους κλασσικούς σοσιαλδημοκράτες που υπήρχαν είτε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ είτε στο Συνασπισμό και εμφανίζεται ως η νέα άφθαρτη σοσιαλδημοκρατία που όλοι ξέρουμε πόσο επαναστατική και ριζοσπαστική είναι. Ο Κουβέλης άλλωστε έχει πει και το αμίμητο νόμος δεν είναι πάντα το δίκιο του εργάτη...

 

Αντίθετα στην πλευρά της ακροδεξιάς τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι νεοσύστατο κόμμα και εκτός από τους εθνικιστές πρώην νεοδημοκράτες που το πλαισιώνουν το υπόλοιπο ποσοστό είναι «νεόκοπο». Η Χρυσή Αυγή που μέχρι πρότινος ήταν κάτι γραφικοί που δε γέμιζαν ούτε ταξί, κερδίζει μεγάλο έδαφος πάλι από «καινούργιους» υποστηρικτές. Το ΛΑ.Ο.Σ. που είναι ο παλιότερος σχηματισμός βρίσκεται στην ουρά και μάλιστα με μειωμένα ποσοστά.

 

Επομένως ισχύει κάτι από τα δύο. Είτε η κοινωνία διατηρεί ακόμα και την εποχή του «λυκόφωτος των ειδώλων» τις ψευδαισθήσεις της και τις αυταπάτες της, είτε τις έχει ξεπεράσει και πλέον βαδίζει συνειδητά στο δρόμο της σκλαβιάς , της βαρβαρότητας, του φασισμού και της εκμετάλλευσης. Ας κρατήσουμε κάποιες επιφυλάξεις μέχρι την επόμενη Κυριακή. Άλλα ας σκεφτούν εκείνοι οι σύντροφοι που αναφέρθηκαν στην αρχή, που αποκαλούσαν αντικοινωνιστές όσους δε συμμετείχαν σε αυτές τις περίφημες ζυμώσεις και έβριζαν εκείνους που έχουν επιλέξει άλλους δρόμους, ποια πρέπει να είναι η βάση ενός αναρχικού επαναστάτη. Η κοινωνία γενικά και αόριστα ή οι σύντροφοι του...

 

 

http://theparabellum.blogspot.com/

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License