Δεν χρειάζεται μια χούντα… η δημοκρατία τα καταφέρνει και μόνη της

από κατάληψη Πατησιων 61 & Σκαραμαγκά 30/04/2012 2:52 πμ.

κειμενο καταληψης "σκαραμαγκα και πατησιων 61" που μοιραζεται στις γειτονιες του κεντρου_Απρίλης 2012

post image


Δεν χρειάζεται μια χούντα…
η δημοκρατία τα καταφέρνει και μόνη της

 

Στην περιοχή του κέντρου της Αθήνας το κράτος επέλεξε –εδώ και χρόνια– να συσσωρευτεί ένα μεγάλο μέρος του πιο υποτιμημένου και κοινωνικά αποκλεισμένου πληθυσμού της πόλης, οι μετανάστες και οι μετανάστριες, διαδικασία που πραγματοποιήθηκε σε πλήρη συνεργασία με τους προέδρους των μεταναστευτικών κοινοτήτων και των κυκλωμάτων διακίνησης, οι οποίοι έχουν καταλυτικό ρόλο στην προσπάθεια των μεταναστών για εύρεση σπιτιού, χαρτιών, δουλειάς ή τρόπων μετάβασης σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Με αυτό τον τρόπο το κράτος αποσκοπούσε στην οριοθέτηση ζωνών –ελέγχου και αποκλεισμού κάθε πτυχής της ζωής των μεταναστών– επιλέγοντας ουσιαστικά να διαχειριστεί το «μεταναστευτικό ζήτημα» με καθαρά πολεμικούς όρους. Με επιχειρήσεις-σκούπα, δολοφονίες, συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και οχετό ρατσιστικής προπαγάνδας από τα ΜΜΕ για την «εγκληματικότητα» στο κέντρο της Αθήνας, που δυστυχώς αναπαράγεται από μέρος των ντόπιων κατοίκων. Με την ενεργοποίηση των φασιστικών και παρακρατικών εφεδρειών, ώστε να εγκαθιδρυθεί στον Άγιο Παντελεήμονα και στην πλατεία Αττικής ένα ναζιστικού τύπου καθεστώς απαρτχάιντ και να εκκαθαριστούν οι συγκεκριμένες πλατείες από τους μετανάστες, ύστερα από τα φασιστικά πογκρόμ, τους ξυλοδαρμούς και τα μαχαιρώματα υπό την ανοχή και με τη συνεργασία της αστυνομίας. Με τη μετατροπή του κέντρου της Αθήνας στο κατεξοχήν πεδίο απόπειρας κοινωνικού εκφασισμού και εκδήλωσης φαινομένων κοινωνικού κανιβαλισμού.

Από το φθινόπωρο και μετά, το κράτος με σταθερά βήματα και χωρίς ιδιαίτερη δημόσια προβολή ξεκινά ξανά να διεξάγει κατασταλτικές επιχειρήσεις παράλληλα σε διάφορα «μέτωπα». Επιχειρήσεις-σκούπα πραγματοποιούνται, σε εβδομαδιαία βάση, τόσο στην πλατεία Βικτωρίας όσο και στην πλατεία Αμερικής και έχουν ως αποτέλεσμα τη σύλληψη δεκάδων μεταναστών που συγκεντρώνονται εκεί καθημερινά. Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας επιτίθενται στους μετανάστες μικροπωλητές που συγκεντρώνονται γύρω από το κτίριο της ΑΣΟΕΕ και τη Νομικής, με την πρόφαση της πάταξης του «παραεμπορίου», συναντώντας τη σθεναρή αντίσταση των μικροπωλητών και αλληλέγγυων. Ώστε στα τέλη Μαρτίου, οι «σοσιαλιστές» υπουργοί Λοβέρδος και Χρυσοχοϊδης να εξαγγείλουν το επίσημο πολεμικό ανακοινωθέν: «Υγειονομική βόμβα έτοιμη να σκάσει [από τη μετανάστευση]»… «30 κέντρα φιλοξενίας! μεταναστών θα δημιουργηθούν σε όλη την επικράτεια». Πεζές περιπολίες, διμοιρίες των ΜΑΤ, μηχανοκίνητες ομάδες και δεκάδες ασφαλίτες έχουν δημιουργήσει ασφυκτικό κλοιό στην πόλη, πραγματοποιώντας καθημερινά ελέγχους, συλλήψεις και επιθέσεις σε μετανάστες, κατά βάση μελαμψού χρώματος, ενώ η ΑΣΟΕΕ και η Νομική βρίσκονται πλέον σε συνεχή κατάσταση πολιορκίας. Κι όλα αυτά σε πρώτο πλάνο στα δελτία των 8 και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Τα παπαγαλάκια της εξουσίας οδύρονται, ακόμη μια φορά, για την «εγκληματικότητα» των μεταναστών, ενώ το «παράνομο» κεφάλαιο των πρεζέμπορων, των μαφιών και των μπράβων τους, των νταβατζήδων, διεκδικεί συνεχώς ζωτικό χώρο στις γειτονιές και σε κεντρικά σημεία της πόλης, υπό την άμεση εποπτεία και με τις πλάτες της αστυνομίας. Το «παραεμπόριο» και οι μετανάστες μικροπωλητές υποδεικνύονται ως υπαίτιοι για την πτώση του τζίρου των καταστημάτων, ώστε να υπάρξει επικοινωνιακή διαχείριση της δυσαρέσκειας των εμπόρων-καταστηματαρχών, ενώ οι επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να κλείνουν η μία μετά την άλλη ως απόρροια της οικονομικής κρίσης και της συνεπαγόμενης καταστροφής του μη παραγωγικού μικρομεσαίου κεφαλαίου. Τα υπό κατασκευή στρατόπεδα, που προορίζονται για τον εγκλεισμό χιλιάδων μεταναστών υπό άθλιες συνθήκες, βαφτίζονται κέντρα φιλοξενίας με λουτρά και όλα τα κομφόρ, ενώ δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης της δημοκρατίας. Δίπλα στην –εδώ και είκοσι χρόνια– απόπειρα κατασκευής της φιγούρας του μετανάστη-εγκληματία, κατασκευάζεται πλέον και η φιγούρα του μετανάστη-κινδύνου για τη δημόσια υγεία. Έτσι οι μετανάστες και οι μετανάστριες απεικονίζονται ως φορείς επικίνδυνων λοιμώξεων και παθήσεων, ενώ το ίδιο το κράτος νομοθετεί και ευθύνεται για τη διάλυση της δημόσιας υγείας και το κλείσιμο νοσοκομείων, την έλλειψη δυνατότητας σε χιλιάδες ανθρώπους να έχουν στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη ραγδαία αύξηση των άστεγων και εξαθλιωμένων στους δρόμους. Ο ναζιστικός-φασιστικός λόγος ουσιαστικά ανάγεται σε επίσημη κρατική-δημοκρατική ρητορική.

Η προσπάθεια με κάθε μέσο να επιβληθεί το τελευταίο διάστημα η πολιτική ατζέντα του «μεταναστευτικού» με επιθετικούς όρους, ακολουθεί χρονικά την πολύ πρόσφατη ψήφιση στη βουλή, στις 12 Φλεβάρη, του 2ου μνημονίου. Οι εκατοντάδες χιλιάδες των διαδηλωτών και οι εκτεταμένες συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής σε όλο το κέντρο της πόλης, αποτελούν το τελευταίο στιγμιότυπο από το πλήθος των κοινωνικών αντιστάσεων που εκδηλώνονται ενάντια στους σχεδιασμούς και τη διαρκώς εντεινόμενη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου. Η δυνατότητα εκμαίευσης συναίνεσης στους καπιταλιστικούς σχεδιασμούς βρίσκεται στο ναδίρ και οι κοινωνικοί αγώνες αγκαλιάζονται από ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια. Συγκρουσιακές διαδηλώσεις, απεργιακά μέτωπα, καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, συνελεύσεις γειτονιάς, ένα πολύμορφο φάσμα κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων έχει αναδυθεί.

Είναι λοιπόν σαφές πως η κυριαρχία προσπαθεί και θα προσπαθεί με κάθε μέσο να αποσυμπιέζει την κοινωνική οργή, να αναχαιτίζει τις κοινωνικές αντιστάσεις και να ανακαταλαμβάνει τους δρόμους. Είτε είναι με όρους ευθείας αντιπαράθεσης και ωμής καταστολής, όπως οι τόνοι χημικών στις πορείες, η προφυλάκιση και η στοχοποίηση διαδηλωτών, οι άγριοι ξυλοδαρμοί, το κλείσιμο των σταθμών του μετρό σε επικείμενες κεντρικές διαδηλώσεις και η απόπειρα εγκληματοποίησης των αγώνων –πορείες, απεργίες, καταλήψεις. Είτε με τη διάχυση του φόβου και την ενεργοποίηση των ρατσιστικών αντανακλαστικών σημαντικού κομματιού της κοινωνίας, «παίζοντας» το μοναδικό χαρτί που μπορεί πλέον να βρει συναινετικό έδαφος, την επιθετικότητα απέναντι στους μετανάστες. Σκοπός είναι να επιβληθεί μία συνθήκη ασφυκτικής αστυνόμευσης και ελέγχου στο όνομα της ασφάλειας και της βιωσιμότητας του συστήματος, με το κράτος μοναδικό και αδιαμφισβήτητο διαχειριστή των ζωών μας και τη μετατροπή της κοινωνίας σε πεδίο εκφασισμού και αποκτήνωσης.

Παράλληλα η βίαιη μετατόπιση της πολιτικής ατζέντας σε θεματικές που θεωρούνται κατεξοχήν πεδίο της ακροδεξιάς διαμορφώνουν τόσο το κλίμα των επερχόμενων εκλογών, όσο και το μετεκλογικό σκηνικό. Ο πόλεμος απέναντι στους μετανάστες, η επίκληση στη δημόσια τάξη και ασφάλεια, μαζί με τα εκβιαστικά διλήμματα «ευρώ ή δραχμή», «συναίνεση για την εθνική σωτηρία ή χρεοκοπία», «σχηματισμός κυβέρνησης ή χάος» αποτελούν τους βασικούς ιδεολογικούς πυλώνες του συστήματος, μέσω των οποίων επιχειρείται η επιβολή των όρων και των περιεχομένων για την «ομαλή» διεξαγωγή των εκλογών. Για την αγωνιώδη προσπάθεια της κυριαρχίας να απορροφηθούν όσο δυνατόν οι κραδασμοί που δέχεται το καπιταλιστικό οικοδόμημα, να αποσυμπιεστεί και να καναλιζαριστεί η κοινωνική οργή για τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και τη διαρκή επιβολή νέων μέτρων, ώστε με κάθε κόστος να προκύψει ο νέος κυβερνητικός σχηματισμός, που ουσιαστικά θα επισφραγίσει και θα επεκτείνει τη λεηλασία των ζωών μας. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε η ήδη προαναγγελθείσα λήψη νέων ισοπεδωτικών μέτρων τον Ιούνιο διαβάζεται στα ψιλά των ειδήσεων.

Κι όλα αυτά συμπληρώνονται με τη διάχυση του πατριωτικού λόγου από το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού φάσματος είτε με δεξιά είτε με αριστερή ρητορική. Ο πατριωτισμός τοποθετεί στο κέντρο της ανάλυσης την εθνική ταυτότητα και κατασκευάζει την έννοια του «κοινού συμφέροντος» που στηρίζεται στην εθνική ενότητα, καθαγιάζοντας τα ντόπια αφεντικά. Παρακάμπτοντας την ταξική και εξουσιαστική διάσταση της κοινωνίας, τους κοινωνικούς και ταξικούς ανταγωνισμούς που διαπερνούν κάθε πτυχή μιας ζωής που καθορίζεται από την εκμετάλλευση και την καταπίεση, στη βάση των σχέσεων αφεντικό-εργαζόμενος, άντρας-γυναίκα, έλληνας-ξένος, λευκός-μαύρος.

Από τις πατριωτικές κορώνες της Αριστεράς με στείρο αντιμνημονιακό χαρακτήρα και τη συνεχή αναφορά στη κατοχή της ελλάδας από τις ξένες δυνάμεις, μέχρι τη δεξιά και ακροδεξιά έκφανση «των προδοτών πολιτικών» που ξεπούλησαν τη χώρα και τους ξένους-λαθρομετανάστες που είναι η πηγή όλων των δεινών, οι αποστάσεις μόνο μακρινές δεν είναι και στα ίδια νερά ψηφοφόρων ψαρεύουν. Άλλωστε πώς είναι δυνατόν να τα «βρίσκουν» και να συνεργάζονται προεκλογικά ο φασίστας Καμμένος με τον αριστερο-πασοκοαναθρεμένο Δημαρά, ο αριστερο-πατριώτης Καζάκης με τον χριστιανο-εθνικιστή Παπαθεμελή;

Ακόμη, η εκφορά ξεκάθαρου φασιστικού-ναζιστικού λόγου από τους κρατικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς, μα πάνω από όλα η εφαρμογή και αντίστοιχων πρακτικών δε σχετίζονται απλά με τη διαχείριση της άμεσης προεκλογικής διαδικασίας, αλλά συνιστούν ένα ακόμη σημείο που υποδηλώνει το δομικό μετασχηματισμό του κρατικού-καπιταλιστικού οικοδομήματος σε μια ολοκληρωτική κατεύθυνση. Η δημοκρατία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και από την συγκυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» με πρωθυπουργό τον τραπεζίτη Παπαδήμο φτάνει στο σημείο να συνδιαλέγεται και να πριμοδοτεί την είσοδο στη Βουλή μέχρι και των ναζιστών-μαχαιροβγαλτών της Χρυσής Αυγής, ενεργοποιώντας κάθε δυνατή εφεδρεία, για να διασφαλιστεί ο μονόδρομος της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και να αναχαιτιστεί κάθε δυνατότητα κοινωνικής ανατροπής.

Ο τρόμος στα μάτια των μεταναστών και μεταναστριών, ο φόβος τους ακόμη και να βγουν έξω από τα σπίτια τους, η στυγνή τους εκμετάλλευση με τους πιο σκληρούς όρους στα εργασιακά κάτεργα και η καθολική βία που εισπράττει ο μεταναστευτικός πληθυσμός της κοινωνίας, δε μπορούν παρά να επιστρέφουν σε όλη την κοινωνία. Η αλληλεγγύη μας με τους μετανάστες είναι δεδομένη και δε βασίζεται σε κάποιο ηθικίστικο και στείρο ανθρωπισμό, αλλά στις κοινές ταξικές και κοινωνικές ρίζες των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα, της ολομέτωπης επίθεσης που δέχεται το κοινωνικό σώμα. Γιατί η φτώχια και η εξαθλίωση, οι άνεργοι και οι άστεγοι, η εκμετάλλευση και καταπίεση δεν προσδιορίζονται από το έθνος και το χρώμα. Γιατί οι ένστολοι δολοφόνοι συγκροτούν έναν ετοιμοπόλεμο στρατό, εθισμένο στην καθημερινή βία, που εύκολα «μεταφέρεται» από τα σώματα των μεταναστών στα σώματα των απεργών, των μαθητών, των διαδηλωτών, των αγωνιζόμενων ανθρώπων. Γιατί η κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, αντανακλά στο συνολικό εκφασισμό του καθεστώτος και της κοινωνίας. Γιατί όσοι και όσες συναινούν στο διαρκή πόλεμο ενάντια στο μεταναστευτικό κομμάτι της κοινωνίας, αναπαράγοντας ρατσισμό, εθνικισμό μέχρι και φυλετισμό, μιλάνε τη γλώσσα της εξουσίας και των αφεντικών. Και θα τους την κόψουμε.

Η κρισιμότητα της συγκυρίας και η σημασία των επικείμενων εκλογών έγκειται στην προσπάθεια ενίσχυσης της δημοκρατίας και της θεσμικής νομιμοποίησης-επέκτασης των πολιτικών εξαθλίωσης. Η «ελεύθερη» επιλογή μπροστά στο πλήθος των κομματικών μηχανισμών, νέων ή παραδοσιακών, έχει ως στόχο να μας εγκλωβίσει στις δυνατότητες που το ίδιο το σύστημα θέτει, να εξαφανίσει κάθε διαφορετική προοπτική και να εμφανίσει το κράτος ως τον μοναδικό εγγυητή της σωτηρίας-από-την-καταστροφή. Με αυτόν τον τρόπο επανέρχεται συνεχώς και το κυριαρχικό δίλημμα της ακυβερνησίας: για τη διατήρηση ενός γενικευμένου φοβικού συνδρόμου που θα επαναφέρει συνεχώς την κρατική εξουσία ως «φυσική» αξία με πανανθρώπινα, οικουμενικά χαρακτηριστικά, φορέα ενός μελλοντικού μεσσία-ηγέτη.

Δεν αισθανόμαστε, ούτε είμαστε υπόλογοι για την δυσλειτουργία του κεφαλαίου… και δεν πρόκειται να βρούμε λύση για το πώς θα μας εκμεταλλεύονται αποτελεσματικότερα τα αφεντικά τα επόμενα 30 χρόνια. Ήρθε η ώρα να θέσουμε εμείς τα ερωτήματα και τις απαντήσεις. Να ενισχύσουμε και να συγκροτήσουμε δίκτυα και σχέσεις αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, συλλογικές και αυτοοργανωμένες εστίες αντίστασης στις γειτονιές, τους χώρους εργασίας, εκπαίδευσης. Πέρα από εθνικούς και φυλετικούς διαχωρισμούς, εξουσιαστικές και ταξικές διαιρέσεις, τη διαμεσολάβηση και την αντιπροσώπευση, τους κομματικούς μηχανισμούς και τις εκλογικές αυταπάτες. Να γίνει ο δρόμος το πεδίο επικοινωνίας, συνεύρεσης και σύγκρουσης με ό,τι καταδυναστεύει τη ζωή μας, γκρεμίζοντας το γαλανόλευκο φόντο και αντικαθιστώντας το με τα χρώματα της ελευθερίας της ισότητας, του αγώνα για την επανάσταση και την κοινωνική απελευθέρωση.

 

ΚΑΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΟΛΗ Η ΓΗ

ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ - ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ – ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Εικόνες:

από κατάληψη Πατησιων 61 & Σκαραμαγκά 30/04/2012 5:06 πμ.


.

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License