Κατάληψη φυσικού χώρου από εμπορικές δραστηριότητες.

από σπουργίτι 09/07/2012 7:14 μμ.

Ειδικά φέτος, όλο και περισσότεροι δήμοι προχωρούν σε παραχώρηση παραλιών, ακτών και άλλων δημόσιων χώρων στο ιδιωτικό κέρδος, για να έχουν έσοδα από τα ενοίκια. Τι μπορούμε να κάνουμε για να τα διεκδικήσουμε πίσω?

Οι παραλίες και γενικά οι παράκτιες ζώνες είναι χώροι δημόσιοι και η χρήση τους προβλέπεται να είναι κοινόχρηστη και δωρεάν. Ενώ αυτό υπαγορεύεται ρητά στη νομοθεσία, μετά προστίθενται η εξαίρεση της εξαίρεσης και αναιρείται στην πράξη ο δημόσιος ρόλος τους.

Τι μπορεί να γίνει για να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα τους, ώστε να μην μπορεί να προσβληθεί;

Ειδικά τους θερμούς μήνες του καλοκαιρίου η πρόσβαση στις παραλίες, πρέπει να είναι δωρεάν, να μην καταλαμβάνεται ο χώρος τους από μαγαζιά και κάθε είδους εμπορικές δραστηριότητες. Να μην καταπατείται ο κοινόχρηστος χώρος και να μην καταστρέφεται το φυσικό περιβάλλον. Να απαγορέψουμε στους δήμους να λειτουργούν ως νταβατζήδες των επιχειρηματειών και καθενώς που θέλει να κάνει αρπαχτή μεσ΄την καλοκαιρινή σεζόν, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και της φύσης, γενικά.

Να επεκταθεί η κοινή χρήση και δραστηριότητα (αναψυχή, αθλητισμός) στους δημόσιους χώρους, μαζί με τη φροντίδα τους από κοινού, ώστε να αποτραπεί η παράδοσή τους σε επίδοξους τσιφλικάδες, με δικαιολογία τη φθορά από την εγκατάλειψη.

Στην εποχή της χρεοκοπίας και της οικονομικής κρίσης, τα δημόσια αγαθά είναι τα πρώτα που θυσιάζονται, αλλά είναι επίσης η πρώτη φορά που τα έχουμε περισσότερο αναγκή, ώστε να επιτρέπουμε να μας τα στερούν.

Το θέμα είναι πανελλαδικό. Ποιος θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να το παλέψουμε αποτελεσματικά και να κατοχυρώσουμε έμπρακτα τη δημόσια χρήση;

 

 

 

από αριθμός πρωτοκόλλου 666 09/07/2012 7:37 μμ.


Μπορείς να πάρεις την όποια απόφαση από το δήμο, να τη διαβάσεις και να δεις τι προβλέπει, μέχρι πότε ισχύει η συμφωνία με τον επιχειρηματία, τι δεσμεύσεις έχει αναλάβει ο επιχειρηματίας απέναντι στο δήμο κ.τ.λ.

Αφού διαβάσεις την απόφαση, κάνεις τις κινήσεις σου σε συλλογικό επίπεδο, ώστε να σταματήσει να ισχύει. Μιας και μιλάς για κατοχύρωση, το θέμα σε αυτή την περίπτωση είναι να πάρει πίσω τη σχετική απόφαση ο δήμος (αν γίνεται και δεν υπάρχει ρήτρα, που γενικά υπάρχει), ή απλά να μην ανανεώσει μετά τη λήξη της συμφωνίας.

Αν δεν υπάρχει σε τοπικό επίπεδο πίεση προς το δήμο από τους ίδιους τους κατοίκους, προφανώς και η όποια συμφωνία θα ανανεωθεί στη συνέχεια, μιας και οι δήμοι καίγονται για χρήμα.

Ένας άνθρωπος μόνος του πάντως είναι πρακτικά αδύνατο να κάνει κάτι, παρά μόνο αν ανακαλύψει ότι α) δεν υπάρχει απόφαση του δήμου ή β) δεν έχουν γίνει αυτά που προβλέπει η σχετική νομοθεσία.

Όλα τα παραπάνω αφορούν την κατοχύρωση και εννοείται ότι δεν αντικαθιστούν οποιαδήποτε άλλη δράση των κατοίκων.

από να τον πονάει δηλαδή; 11/07/2012 3:30 πμ.


Αγαπητέ-η "σπουργίτι", στην Αττική ζουν κάτι εκατομμύρια και όμως μόλις κάτι εκατοντάδες ήμασταν στις καταστροφικές πυρκαγιές που αφάνισαν το δάσος πριν ελάχιστα χρόνια. Κι από πάνω είχαμε και ΔΙΑΣ/ΟΠΚΕ/ΖΗΤΑ/ΔΕΛΤΑ/ΣΥΚΑ να βολτάρουν μήπως και πιάνανε κάποιον ξέμπαρκο από μας.

Αν ήμασταν μόλις μερικές χιλιάδες θα είχαμε κάνει σωτήρια παρέμβαση. Δες όμως πόσο υπερβολικό ακούγεται αυτό στους περισσότερους. Χιλιάδες άνθρωποι στο βουνό να πολεμάνε τη φωτιά. Υπερβολή! Τεράστιος αριθμός!

Οπότε μήπως να αφήναμε το ποιός μας εμποδίζει να κάνουμε καλοκαιρινά μπάνια και να κοιτάξουμε μήπως τελικά αυτός ο λαός δε γουστάρει στ'αλήθεια το περιβάλλον, απλά το παίζει οικολόγος όποτε θυμάται, για λόγους εγωισμού και μόνο (μη μας πούνε και βάρβαρους);

Τα επιχειρηματικά συμφέροντα δε στηρίζονται μόνο στις συμφωνίες με τους δήμους (που πολύ σωστά περιέγραψε ο σύντροφος από πάνω) αλλά πρώτα από όλα στην αδιαφορία της κοινωνίας. Στο "στ'αρχίδια μου", στο "δε βαριέσαι", στο "ας φροντίσει το κράτος", στο "πάω διακοπές τώρα, να γεμίσω μπαταρίες".

Υπάρχει ξεκάθαρη σειρά - πρώτα καταναλωτής και μετά βλέπουμε. Πώς να βγει άκρη με αυτό το μοντέλο;

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License