Ωστε, τό "καλύτερο νέο" τού καλοκαιριού είναι ο "ψόφιος βλάκας" τής Πάρου?

σέ πρώτο τίτλο άς διαβασθεί σάν μιά ακόμη προσωπική μου κριτική επίθεση στήν επιμόλυνση τού Αναρχισμού(και τού εδώ αναρχικού χώρου ιδιαίτερα) απ΄τόν θανατηφόρο ιό τού πολιτικού μηδενισμού.Σάν δεύτερος τίτλος άς διαβασθεί ως τα ελάχιστα λόγια συμπάθειας και αλληλεγγύης στήν οικογένεια τού δολοφονημένου ταξιτζή κατά τήν διάρκεια ληστείας στήν Πάρο....

 

ΩΣΤΕ,ΤΟ "ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΕΟ" ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο "ΨΟΦΙΟΣ ΒΛΑΚΑΣ" ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ?

(ΤΟ ΚΑΚΟ ΝΕΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ)

Οι χειρότεροι εχθροί τού Aναρχισμού και τής Aντιεξουσίας δέν είναι η "μικρή οικογένεια" πού κυβερνά καί οι στενοί της φίλοι καί ακόλουθοι-προστάτες καί γλύφτες γύρω από τίς καθεστωτικές επαύλεις.

Οι χειρότεροι εχθροί τού Aναρχισμού είναι μέσα σέ αυτόν και στήν αδυναμία τους να τόν κατανοήσουν καί να τόν εκφράσουν, συμβάλλουν τά μέγιστα για τήν συκοφάντιση τής Aναρχικής ιδεολογίας,τήν όλο καί πιό ακραία φασιστικοποίηση τής πολιτικής δράσης,τήν παράδοση τής κοινωνίας στόν ρατσισμό,στήν σιωπή και στόν φόβο,τήν ανανέωση τού χρόνου βασιλείας τής εξουσιαστικής τάξης.

Στήν πραγματικότητα τό να γράφεις πώς η δολοφονία ενός πολίτη κατά τήν διάρκεια τής ληστείας τραπέζης στήν Πάρο είναι τό πιό "ευχάριστο γεγονός" τού καλοκαιριού ή πώς τό λουτρό αίματος τού εξεγερμένου λαού τής Συρίας ενάντια στόν τύραννο ΄Ασαντ "ξεπλένεται" μέ ένα άλλο λουτρό αίματος από θεατές και αθλητές(και τηλεθεατές ίσως?)στήν Ολυμπιάδα τού "χορτασμένου" Κόσμου.....,τότε είσαι η πιό ξεκάθαρη και πειστικότερη επιβεβαίωση τής εξουσιαστικής βαρβαρότητας και κυριαρχίας.

Οτι σιχαινόμουνα πάντα μέσα σέ έναν Εξουσιαστικό Κόσμο,τό βρήκα στά γραφτά σας!

Ποτέ το ψευτοαναρχικό φασισταριό,ποτέ ο φαιοκόκκινος τυχοδιωκτισμός και χουλιγκανισμός,ποτέ μά ποτέ η περιφρόνηση και η απαξίωση τής ανθρώπινης ζωής δέν βρήκε συνταξιδιώτες,συναγωνιστές και συντρόφους στόν Αναρχισμό.

Ποτέ οι Αναρχικοί δέν είχαν επιλεκτικές ευαισθησίες,δύο μέτρα και δύο σταθμά μπροστά στήν "χαριστική βολή" τής Βίας πού χαίρεται με τό αίμα και το πτώμα τού "άλλου",τού διπλανού μας,ντόπιου ή μετανάστη.....

Αλλη μιά φορά ΄Ατυπες μα Τυπικές Μηδενιστικές Ψόφιες Βλακείες ενός ψόφιου βλακώδη λόγου σε αποσύνθεση, ανέβηκαν μέσα σέ ένα κείμενο στό διαδίκτυο ,

 http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1417170    αναλαμβάνοντας τήν ευθύνη γιά τόν εμπρησμό εταιρείας.

 

 

Εδώ δεν μιλάμε για Aναρχισμό,αλλά για ωδή στην Bαρβαρότητα. Η συνείδηση αυτής τής μηδενιστικής σας οργής ,τυφλά,ωμά και με λύσσα γιά όλους(δέν είναι η πρώτη φορά) ,τοποθετεί τήν Κοινωνία στόν Εχθρό(Κράτος και Εξουσία),τήν καταδικάζει ως "ίδια,συνυπεύθυνη και συνένοχη" και τήν "εκτελεί" Μαζί του.

Πολύ σύντομα, αυτή η "αναρχική επιχειρηματολογία" θα διαπιστώσει(άν βρεί το ελάχιστο θάρρος να τό κάνει) πως τό "πνεύμα" και η δράση της συμμετείχε σέ πρώτο ρόλο μαζί μέ λούμπεν γκρουπούσκουλα και ακροδεξιούς τραμπούκους στήν αύξηση του πολιτικού φασισμού και τής κοινωνικής βίας πού (καί)η ίδια αναπαράγει!Οι "φλόγες αντάρτικου" φωτίζουν μόνο τά αδιεξοδά του καί όχι τίς Νύχτες τών "προσκυνημένων" ......Καί στό Αδιέξοδο πάλι ,σβήνουν!

Αλλη μια φορά δέν έχουμε να κάνουμε με Αναρχικό λόγο αλλά με έναν πολιτικό μηδενισμό πού γεννιέται στίς "καλύτερες συνθήκες"(στήν μήτρα τού γενικότερου κοινωνικού μηδενισμού πού σαρώνει σήμερα τόν ανθρώπινο πολιτισμό ), υψώνοντας κι από τήν μεριά του Τείχη από τό ίδιο "Εγώ" πού είναι η ταυτότητα κάθε εξουσιαστικής,καθεστωτικής καί "ανώτερης" τάξης καί ομάδας!

ΑΤΥΠΕΣ μά ΤΥΠΙΚΕΣ ΨΕΥΤΟΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΨΟΦΙΕΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ,Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ

Εχετε χρόνια ξεκινήσει έναν "πόλεμο" μπροστά στά κομπιουτεράκια σας πού μόνο εσείς τόν βλέπετε και τόν κάνετε μέσα στήν φαντασιακή σας οθόνη , δέν βγάζει πουθενά παρά μόνο θά φθάσει τούς φασίστες στό 20% καί βάλε, μέ ότι συνέπειες έχει αυτό γιά μιά κοινωνία πού κοντά της ως "παρελθόν" είναι τά πέτρινα χρόνια και τά σημάδια από τήν Κατοχή,τόν Εμφύλιο,τήν Χούντα,τα ξερονήσια......

Μια κοινωνία πού έχει σκόπιμα και μεθοδευμένα διασπασθεί ως σώμα και ενότητα απ τούς εξουσιαστές καί τό μόνο πού έχουμε νά κάνουμε είναι αντί να τήν βάζουμε στό ίδιο "τσουβάλι" με τούς δυνάστες της όπως κάνετε εσείς (ακολουθώντας πιστά τήν φύση τού ναζισμού,τό δόγμα τής "συλλογικής ευθύνης"),είναι να μείνουμε κοντά της στά δύσκολα,να τής "ξυπνήσουμε" αισθήματα πού έχει ξεχάσει ή δέν έχει γνωρίσει, τήν αντίσταση,τήν φιλία και τήν αλληλεγγύη πού "κοιμάται" κάτω από τόν παρασιτισμό τού ατομικισμού και τήν αρρώστεια τού εθνοφασισμού πού καννιβαλίζουν τήν ψυχή καί έχουν κάνει αρένα τήν καθημερινότητα.

Στόν "πόλεμο" αυτό πού κηρύξατε με μίσος σέ όλους,μά όλους αδιάκριτα,καταπιεστές και καταπιεσμένους,άρχοντες και σκλάβους,εργάτες και "νοικοκυραίους", τό μόνο πού ανάληψη τήν ανάληψη σταδιακά καταφέρατε είναι ο Αναρχισμός να ξεπέσει από ελπίδα σε βρισιά καί η κοινωνία να γεμίσει από εχθρικά αισθήματα για τούς Αναρχικούς!

Παντού Λάθος κάνετε.....

Η εξουσία είναι τόσο συμπαγής , συσπειρωμένη,ύπουλη και αποτελεσματική πού η παντοδυναμία της εισχωρεί παντού,ακόμα και μέσα στά δικά μας τα κεφάλια και γίνεται μισανθρωπισμός και ναζισμός.

Στό μυαλό είναι ο στόχος,τό νού σου ρέ ,έλεγε κάπου κάποτε η Γώγου......

Δέν υπάρχει και δέν θα υπάρξει πουθενά Αναρχικός αγωνιστής πού εύχεται ποταμούς αίματος απο αθλητές και θεατές καί δέν θα υπάρξει ποτέ και πουθενά καί γιά κανένα στόχο ή σκοπό ικανοποίηση,εγκωμιασμός ή χαρά από Αναρχικούς γιά τό όποιο έγκλημα, τήν εκτέλεση ενός απλού πολίτη πού έπεσε νεκρός στήν Πάρο κατά τήν διάρκεια ληστείας......

Αυτά είναι "ιδεώδη" μιάς Αθλιότητας πού υψώνουν κι άλλο τά Τείχη ενός ανελεύθερου Κόσμου πού έχει κτισθεί με πρώτα υλικά τόν Τρόμο και τόν Φόβο μεταξύ όλων, τήν "συμβίωση" και τήν ανοχή στήν κτηνωδία και στον εκφασισμό.

Ο Αναρχισμός δέν σας "χρωστά" τίποτα,ούτε σας ζήτησε τίς "τιμές" σας.....

Θά είναι απεναντί σας......

Γιατί τόν συκοφαντείτε και τού κάνετε κακό με τούς λεκέδες τής υπογραφής σας ,με τό ΑΛΦΑΔΙ πού τό κλέψατε απο τήν ιστορία του καί ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ,

Γιατί κλέβετε το "μελάνι" του πού δέν είναι άλλο απ τό αίμα τού αγώνα του για μια ζωή χωρίς σκοτωμένους στα μέτωπα τών χρημάτων,χωρίς τα χρήματα πού σκλαβώνουν καί σκοτώνουν .......

Χάσουμε ή νικήσουμε,μόνοι μας ή μέ όλους τούς άλλους,μία καί μόνο μία η Αλήθεια μας μέχρι το Τέλος!.....Δέν θά γίνουμε ποτέ η ορχήστρα καί η συνοδεία τού Κτήνους!

(όταν όλοι μπαίνουν στόν ίδιο τσουβάλι με τούς εξουσιαστές,αλήθεια,με ποιούς θα γίνει ο αγώνας για λευτεριά και δικαιοσύνη?Θα μείνει κανένας τελικά δίπλα μας εκτός από "γεννημένους επαναστάτες" και "σωτήρες αντάρτες" από τόν σούπερ-ουρανό τής γαμημένης σας πρωτοπορίας?.....)

21/8/2012

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

μεμονωμένο άτομο απ τό Αναρχικό Κίνημα

erozer2000@yahoo.gr

 

 

από Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) 22/08/2012 2:57 πμ.


αγαπητοί σύντροφοι

 

εγω προσωπικά ο ίδιος δεν ζήτησα να μήν γίνουν σχόλια κάτω απ τό άρθρο ,ούτε φοβάμαι τήν όποια κριτική ή άλλη θέση φτάνει να είναι τέτοια καί όχι οχετός.....

επομένως πράξτε αναλόγως.....

 

συντροφικά

Κάϊν.........

από Πότμος 22/08/2012 4:51 πμ.


Αν δεν αντιλαμβάνεσαι πιά την αξιακή διαφορά μεταξύ της απλής ζωής και της αξιοπρέπειας, αν δεν αντιλαμβάνεσαι πιά τον μηδενισμό ως απαραίτητο εργαλείο της εξέγερσης - ειδικά σε συνθήκες απόλυτης υποταγής του κοινωνικού συνόλου - και, τέλος, αν δεν αντιλαμβάνεσαι την συνειδητότητα της επιλογής των νοικοκυραίων να συνταχθούν με το εξουσιαστικό μπλοκ, τότε η πυξίδα σου έχει χαλάσει. Όλοι είμαστε ένοχοι, κι αυτοί κι εμείς. Επίλεξε πού θες να ενέχεσαι, ή θρήνησε από τώρα τον θάνατο της αξιοπρέπειάς σου.

από Λευτέρης 22/08/2012 2:39 μμ.


Πολύ καλή παρέμβαση, όπως πάντα. Χαίρομαι να διαβάζω τα γραπτά σου και ελπίζω η όποια συζήτηση στη συνέχεια να είναι επικοδομητική.

από mr.spy 22/08/2012 2:40 μμ.


Δεν αποτελει κοινη θεση των αναρχικων/αντεξουσιαστων το συγκεκριμενο κειμενο,τουλαχιστον με οσους συναναστρεφομαι,για να μη γενικευω.Συμφωνω απολυτα για τις θεσεις σου σχετικα με την ανθρωπινη ζωη,παραλληλα ομως διακρινω ενα τσουβαλιασμα,εκτος αν εχω ερμηνευσει λαθος τις θεσεις σου.Τουλαχιστον εμενα το τελος του κειμενου που αναφερεται στο νεκρο ταξιτζη οχι απλα με βρισκει να διαφωνω αλλα με βρισκει απεναντι απο τετοιου ειδους λογια,τα οποια απεχουν χιλιαδες χιλιομετρα απο τον αξιακο χαρακτηρα ρου αναρχισμου και της ανθρωπινοτητας και βεβαιως εχω την πεποιθηση οτι πολλοι συντροφοι διαχωριζουν τη θεση τους απο το κειμενο αυτο.


Σίγουρα ήταν βλακεία του τύπου να επιχειρήσει να σταματήσει τη ληστεία, δε νομίζω ότι υπάρχει κάποια διαφωνία πάνω σε αυτό. Το θέμα είναι (και μέχρι στιγμής δεν το θίγει κανείς) αν του άξιζε να πεθάνει επειδή ήταν απλά και μόνο βλάκας.

Αν είμαστε ΟΚ με το να σκοτώνουμε βλάκες, τότε ετοιμαστείτε να δουλεύουμε 24/7 γιατί υπάρχουν άπειροι βλάκες όχι μόνο εκτός αλλά και εντός του α/α χώρου. Για παράδειγμα, προσωπικά θεωρώ πανίβλακα όποιον επιχειρεί να ληστέψει τράπεζα και επιλέγει ως μεταμφίεση καουμπόϋκο καπέλο και γενάκι τύπου Ντ' Αρτανιάν έτσι ώστε να καδραριστεί η μούρη του μια χαρά στην κάμερα και να τον τσιμπήσουν με την μία οι μπάτσοι.

Εξίσου βλάκες θεωρώ όσους μπαίνουν να ληστέψουν τράπεζες και φωνάζουν "εμείς δε ληστεύουμε πολίτες, ληστεύουμε τράπεζες" και βγαίνοντας σκοτώνουν άοπλο πολίτη (αλλά ξέχασα, δεν τον λήστεψαν, απλά τον σκότωσαν).

Ας μην ξεχνάμε και την άπειρη βλακεία (που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με οποιαδήποτε αρχή συνωμοτικότητας) του να διατηρείς ιστολόγιο και λογαριασμό σε κοινωνικό δίκτυο όπου γράφεις ό,τι παπαριά υπάρχει στο φαντασιακό σου λες και η αντιτρομοκρατική δε θα σε βάλει στο στόχαστρο.

Οπότε καλό θα είναι όταν μιλάμε για βλακεία και ότι αξίζει στους βλάκες να πεθάνουν, να κοιτάμε πρώτα τα δικά μας χάλια και να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Επίσης εξίσου καλό θα είναι πριν υποστηρίξουμε άκριτα οποιοδήποτε  αυτοαποκαλείται "αναρχικός" και "αντεξουσιαστής" να σκεφτούμε τι πραγματικά σημαίνουν αυτές οι λέξεις και το κατά πόσο οι πράξεις του  συνάδουν με την σημασία τους.

Προσωπικά, σε καμία περίπτωση δε θεωρώ σύντροφό μου τον κάθε ενα που στο πλαίσιο του φετιχισμού του με τα γκάνια σκοτώνει άοπλο πολίτη (ενώ στην τελική θα μπορούσε να τον ακινητοποιήσει με μια σφαίρα στο πόδι) επειδή νομίζει ότι εκείνη την ώρα πρωταγωνιστεί στο Matrix. Και αν αυτός  δεν ξέρει να χειρίζεται όπλα, καλό θα είναι πρώτα να πάει να μάθει πριν το παίξει πιστολέρο.

Τέλος, θέλω πολύ κάποιος/α να μου εξηγήσει τη διαφορά της άποψης "είναι βλάκας γι' αυτό αξίζει να πεθάνει" απ' την αντίστοιχη φασιστική "είναι μαύρος γι' αυτό αξίζει να πεθάνει".

Άιντε γιατί μου φαίνεται ότι πολλοί και πολλές έχετε μπλέξει τα σκατά με τις πάστες.

από γκωστ 22/08/2012 3 μμ.


Αν και δεν θα συνταχθώ πλήρως με τη θέση του Κάιν (που λίγο-πολύ "καταδικάζει τη βία από όπου κι αν προέρχεται") νομίζω ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ταιριάζει ακριβώς το σκεπτικό σου.

Αν βρισκόμασταν εν μέσω μιας ευρείας κοινωνικής σύγκρουσης μπορεί με βαριά καρδιά να θεωρούσα αυτό το φόνο ως αναγκαίο κακό. Αλλά τώρα δεν είμαστε εν μέσω μιας τέτοιας διαδικασίας. Και οκ, ο καθένας μπορεί - ανεξαρτήτως περιόδου - να παίρνει τις πρωτοβουλίες του και να κάνει ληστείες κλπ, παίρνοντας και τα ανάλογα ρίσκα, αλλά νομίζω ότι (θα έπρεπε να) υπάρχει και ένα "μίνιμουμ" βίας που είναι αποφασισμένος να ασκήσει κανείς προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς του.

Με άλλα λόγια, αν η απλή απειλή με όπλο επρόκειτο να πετύχει το επιθυμητό για το ληστή αποτέλεσμα, τότε οι 4 σφαίρες είναι κραυγαλέα υπερβολή - που οφείλεται είτε σε απώλεια ψυχραιμίας, είτε σε εκδικητικότητα απέναντι σε εκείνο που "εκπροσωπεί" ο ταξιτζής εκείνη τη στιγμή. Από την απλή απειλή με όπλο μέχρι τις 4 σφαίρες μεσολαβούν πολλά ενδιάμεσα στάδια άσκησης βίας τα οποία οι δράστες ξεπέρασαν με ένα άλμα. Αυτό το γεγονός με κάνει να μην αισθάνομαι συμπάθεια προς αυτά τα άτομα. Αν τώρα ο άλλος μπει στη μέση και απειλεί κι εκείνος τη ζωή σου, είναι άλλη κουβέντα.

Αυτό το σκεπτικό το αναπτύσσω με το γεγονός της ληστείας ως δεδομένο, άσχετα αν ο καθένας συμφωνεί/διαφωνεί ή αν θεωρεί τη ληστεία πολιτική ή ποινική.

από Στοιχειώδες 22/08/2012 3:15 μμ.


Ας μη συζητήσουμε από δημόσιο φόρουμ λεπτομέρειες, διαβάζουν και βλάκες άλλωστε. Αλλά: δεν είναι ο αριθμός των σφαιρών το πρόβλημα, σύντροφε, αν ήταν τέσσερις ή δεκατέσσερις. Το πρόβλημα είναι η ίδια η επιλογή του μέσου (όπλο) σαν απάντηση στην κίνηση του ταξιτζή.

 

από καλό είναι να προσέχουμε τι γράφουμε 22/08/2012 3:32 μμ.


...αν δεν αντιλαμβάνεσαι πιά τον μηδενισμό ως απαραίτητο εργαλείο της εξέγερσης...

Που κολλάει ο μηδενισμός τώρα, το άτομο που κατηγορείται δήλωσε σήμερα, μέσω του δικηγόρου του, αναρχικός.

από νικος γεωργιου(αβελ) 22/08/2012 3:54 μμ.


αγαπητε μου φιλε καιν.θα ηθελα παρακαλω να μου επιτρεψεις να εκφερω και γω 2-3 παρατηρησεις επι του κειμενου σου καθως και επι του γεγονοτος.

1)η βια υπαρχει παντου.στο συμπαν,τη φυση,την καθημερινοτητα.σημασια δεν εχει να εξαλειψουμε απο μεσα μας καθε εκφανση βιας,αλλα κατα τη γνωμη μου,να χρησιμοποιειται ως αντιδραση.αφου δεν ειμαστε χριστιανοι,με την ηθικη του χριστιανισμου τουλαχιστον,δε θα γυρισουμε και το αλλο μαγουλο.αρα λοιπον μπορει να χρησημοποιηθει βια ως αντιδραση και οχι ως δραση.αν η δολοφονια του ταξιτζη εγινε ως δραση ντροπη.αν εγινε ομως ως αντιδραση τοτε...

2)ο αναρχισμος,ναι αναρχισμος ειναι μη βγαζετε φλυκταινες με τα -ισμος,δεν περιλαμβανει στη κοσμοθεωρια του αντιπροσωπους.ποσο μαλλον αυτοκλητους.δε θελουμε λοιπον να μας αντιπροσωπευει κανεις.ουτε στις πραξεις ουτε στα λογια.θα μου πεις οτι εσυ εκπροσωπεις τον εαυτο σου.δεκτο.ομως δε εχεις οριστει απο κανεναν να μιλας για το τι πρεπει να κανει ενας αναρχικος για να μη θεωριται <αμολυντος>.σορρυ για τον προσωπικο τονο,ελπιζω να μη με παρεξηγησεις.

3)δεν υπαρχει <πολιτικος μηδενισμος>.δεν ξερεις τι σημαινει αυτο,οπως ουτε και γω αλλωστε,γιατι απλα δεν υπαρχει αυτη η εννοια.ολα ειναι μηδεν ολα ειναι πολιτικα.οποτε παρακαλω να μεινουν στο περιθωριο οι βαρυγδουπες εκφρασεις.

4)ο καθενας ετεροκαθοριζεται αρχικα στην πρωιμη ζωη του.εν συνεχεια ομως κανουμε και επιλογες.συνειδητα και αυτοβουλα.αν δεχτουμε ως αξιωμα οτι γυρω μας υπαρχει ενας γενικευμενος πολεμος,νομιζω κανεις δεν το αρνειται,πολλοι η μαλλον ολοι με τον εναν η τον αλλο τροπο διαλεγουν στρατοπεδα.αρα λοιπον ο ταξιτζης αυτος δεν δολοφονηθηκε.αυτοκτονησε.πηρε μερος σε μια μαχη συνειδητα,γνωριζοντας τους εχθρους(οι οποιοι μπορει να ηταν επαναστατες,χουλιγκαν,τρελοι,ψυχοπαθεις,ηρωες η δεν ξερω και γω τι αλλλο.αυτο ομως δε μας αφορα προς το παρον),και επηλθε μια κατασταση οπου ο θανατος μου ειναι η ζωη του αλλου και ειδικα το αντιστροφο.αρα λοιπον μη μιλας οσαν να επροκειτο για ενα τυχαιο θυμα η για εναν αξαρλιαν.

 

αυτα.ελπιζω να μην ενιωσες προσβεβλημενος η μεμφομενος απο τα προαναφερθεντα.καθε απαντηση δεκτη.την καλημερα μου.

από Αναρχικός 22/08/2012 4:21 μμ.


 Δεν αφορούν το σύνολο του χώρου.Δεν υπάρχει κανένας λόγος να χαίρεται κάποιος με το θάνατο σε μία τέτοια περίπτωση ,ακόμα κι αν ήταν αναγκαίος-που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν-.Δεν είμαστε σαδιστές ούτε τηλεθεατές διψασμένοι για αίμα οι αναρχικοί για να λέμε για 'ευχαριστα νέα του καλοκαιριού" σε αντίστοιχες περιπτώσεις.Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε κριτικοί απέναντι σε φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού και εθελοντικής αστυνόμευσης.Ναι είναι μία εχθρική πράξη το κυνήγι των ληστών μίας τράπεζας.Πρέπει να τιμωρείται με θάνατο;Προφανώς όχι.

από θετικιστής νιτσεϊκός 22/08/2012 5:59 μμ.


 

Να συνεισφέρω και γω στον αυτοεθισμό στην περσόνα σου, λέγοντας καταρχήν ότι αυτό που έγραψες πολύ απλά δεν διαβάζεται. Φαίνεται οτι παρακόπτεσαι για μια ανθρωπιστική ηθική του αναρχισμού, αλλά το κείμενό σου δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα θυμικό ξεσπάσμα, που μπροστά του ωχριά ακόμη και η πιο "χουλιγκάνικη" όπως θα την ονόμαζες προκήρυξη. Το κείμενό σου είναι απρόσιτο σε οποιαδήποτε σοβαρή επιχειρηματολογία γιατί μοιάζει με παπαδίστικο κήρυγμα, και αν το προσέξει κανείς είναι αυτό και η ηθική μπόχα που αποπνέεις ο ορισμός του μηδενισμού, και όχι τόσο οι σύντροφοι για τους οποίους αστράφτεις και βροντάς σαν τρομερός θεούλης.

 

Οι σύντροφοι (ΣΠΦ και άλλοι), απ'ό,τι έχω καταλάβει αναφέρονται (αν και συγκεχυμένα) προφανώς σε ένα ή και περισσότερα ιστορικά ρεύματα και πρακτικές του ευρύτερου ελευθεριακού χώρου, ας τον ονομάσουμε έτσι, όπως μηδενισμός, ατομικισμός, ιλλεγκαλισμός κλπ, που υφίστανται για περισσότερο από έναν αιώνα στην Ευρώπη. Μελέτησε λοιπόν και μην προσπαθείς να αποπολιτικοποιήσεις καταστάσεις όσο κι αν διαφωνείς με αυτές, παρουσιάζοντας ολόκληρες ιστορικές πρακτικές λες και έπεσαν από τον ουρανό. Οφείλεις να το κάνεις, κι αν δεν το κάνεις, που δεν το κάνεις, θα θεωρηθείς τουλάχιστον κακοπροαίρετος.

 

Εσύ όμως, όπως σου λέω και παραπάνω δεν είσαι λιγότερο μηδενιστής. Για την ακρίβεια το κείμενό σου είναι ό,τι πιο βρωμερά μηδενιστικό, εγωιστικό και ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Και αυτό γιατί υποβαθμίζεις την ανθρώπινη ζωή στην καθαρά βιολογική ύπαρξη. Ασκείς δηλαδή έναν επικίνδυνο βιολογισμό, κατά τον οποίο η ζωή φερ'ειπείν του Μιχαλολιάκου ταυτίζεται με την ζωή ενός ξένου, ενός μετανάστη, ενός διαφορετικού, ενός επαναστάτη, κλπ. Η βιολογική αναγωγή της ζωής δεν είναι κάτι καινούριο στη Δύση, είναι κάτι παντελώς άγνωστο όμως σε "διαφορετικές", πρωτόγονες (ας μη διαβαστεί εξελικτικά), μακρινές ιθαγενείς παραδόσεις. Ένας τέτοιος αναγωγισμός, η υποβάθμιση της ζωής στο βιολογικό στην οποία προβαίνεις, αποτελεί και αυτή μια ιδέα ανάμεσα σε άλλες, δεν είναι κάποιο θέσφατο. Είναι και αυτή μια αφαίρεση, όχι περισσότερο υλική απο τις αφαιρέσεις του χριστιανισμού. Αλλά είναι μια ιδέα άρρωστη, μηδενιστική, κενή, που δεν έχει να προσφέρει τίποτα, που δεν κουβαλά ούτε αναζητά τίποτα, απλά εξισώνει. Και εξισώνω σημαίνει αρνούμαι τη διαφορά. 

 

Αν το θελήσεις - που αμφιβάλλω - ίσως επιστρέψω για να προσπαθήσω να σου εξηγήσω γιατί ή ζωή ενός μετανάστη είναι ανώτερη από τη ζωή ενός έλληνα φασίστα.

 

Καλή αντιφασιστική δύναμη σε όλους μας.

από Βασίλης 22/08/2012 8:15 μμ.


Το τελευταίο διάστημα, και νομίζω πως αυτό γίνεται ευρύτερα αντιληπτό, έχει ξεκινήσει μια γενικευμένη επίθεση ενάντια στο Μηδενισμό. Ίσως βρίσεκετε ως κοινωνικοί ένα τρόπο για να μεταθέσετε τις ευθύνες για τη μηδαμινή σας κοινωνική απεύθυνση και την αδυναμία σας να εκμεταλλευτείτε και να επνδύσετε στην απογοήτευση. Αν νομίζεις, όμως, Κάιν, εσύ και κάθε κοινωνικός, ότι καταφέρνεις κάτι άλλο πέρα από το να συσπειρώσεις τους κοινωνικούς με ένα κειμενάκι γεμάτο συναισθηματισμό και ανοησίες, κάνεις λάθος.

  Είναι κατανοητό πως θεωρείς τους μηδενιστές περισσότερο επικίνδυνους για την Αναρχία από την ίδια την Εξουσία και τα αφεντικά. Αντιλαμβάνεσαι την Αναρχία ως μια δεδομένη αλήθεια, ιδεολογικοποιημένη σκέψη με ξεκάθαρα χαρακτηριστικά, πράγμα που φαίνεται και από τη χρήση της αλλοτριωτικής, για εμένα, λέξης αναρχισμός. Ως εκ τούτου είναι επόμενο να κατηγορείς τους μηδενιστές ότι αδυνατούν να κατανοήσουν και να εκφράσουν την αλήθεια του "αναρχισμού" σας.

 

  Συνεχίζεις αναφερόμενος σε "φασιστικοποίηση της πολιτικής δράσης". Καταρχάς, με ποια κριτήρια θεωρείς τη μηδενιστική επίθεση στο Κράτος, την Εξουσία και την Κοινωνία πολιτική δράση ; Η πολιτική απαιτεί κοινωνία με συνοχή και συγκεκριμένη δομή, πώς είναι δυνατόν η επίθεση σε αυτή, λοιπόν, να συγκροτεί πολιτική δράση ; Όσο για το χαρακτηρισμό "φασιστικοποίηση", φαίνεται πως έχεις επινοήσει κάποιο πλαφόν βίας, όποιος ξεπεράσει το οποίο αυτομάτως χαρακτηρίζεται "φασίστας". Ο φασισμός έχει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά, σταματήστε να χρησιμοποιείτε τη λέξη αυτή για να χρωματίσετε ο,τιδήποτε απειλεί τον όμορφα καμωμένο κόσμο σας.

 

  Και έρχομαι ακριβώς στο σημείο όπου αρνείσαι πλήρως τη Ζωή και τη Δύναμη, όπου εξυψώνεις τη βιολογική ύπαρξη σε αξία. Και φυσικά, ποιος άλλος χαρακτηρισμός θα "έξιζε" στους περιφρονητές της αξίας ; "Φαιοκόκκινοι τυχοδιώκτες" φωνάζει η αγέλη των πιθήκων του βάλτου προς την κορυφή του βουνού. Για μένα, η ύπαρξη δεν είναι αυταξία, απλώς παρέχει στον άνθρωπο τη δυνατότητα των επιλογών. Οι επιλογές έχουν για μένα σημασία, και ο καθένας είναι υπέυθυνος για τις δικές του.

  Αδυνατώ να καταλάβω τη γενίκευση την οποία χρησιμοποιείς για να θέσεις τα χαρακτηριστικά των αναρχικών. "Ποτέ οι αναρχικοί δεν είχαν επιλεκτικές ευαισθησίες", γράφεις. Λοιπόν, Εγώ έχω επιλεκτικές ευαισθησίες, αρνούμαι να επιδείξω αλληλεγγύη ή συμπόνοια προς κάθε μετανάστη αδιακρίτως απλώς επειδή φέρει αυτόν τον προσδιορισμό. Αρνούμαι να δεχτώ να συναγελάζομαι με "νοικοκυραίους", θρήσκους και αδύναμους γλύφτες. Εάν εσύ θεωρείς τον εαυτό σου ανθρωπιστή, Εγώ δεν είμαι τέτοιος. Γιατί εσύ έθαψες το Θεό των παπάδων και επάνω από το φρεσκοχτισμένο του μνήμα έσκουξες "Ζήτω ο Άνθρωπος".

  Εάν επιμένεις να πλάθεις Θεούς και να τους τοποθετείς στη θέση των παλιών που κατακρύμνισες, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα. Εγώ δε θα το κάνω. Φυσικά και κάθε αξία, είτε αστική, είτε αναρχική είναι στόχος μου. Δε θα έπρεπε να σου κάνει εντύπωση αν δεν είχες εξυψώσει σε θεϊκό θρόνο την Αναρχία (τον αναρχισμό σου για να είμαι σαφέστερος), εάν δεν είχες θεωρήσει την Αναρχία τελικό σκοπό και σηματοδότη νέας Ηθικής. Εσύ, όμως, γράφεις με ένα λόγο συμβιβασμένο στις επιταγές του σήμερα, έχεις το βλέμμα σε έναν αναρχικό παράδεισο που τους χωράει όλους, αδύναμους και δυνατούς, όμορφους και άσχημους.

 

  Γράφεις ότι το "Εγώ" είναι η ταυτότητα κάθε ανώτερης τάξης και ομάδας. Εγώ από την άλλη βλέπω μια συνεχή προσπάθεια να εξαλειφθεί κάθε απομεινάρι εγωισμού, να ποδοπατηθεί το ένστικτο από την τυρρανία της συνείδησης και να ακρωτηριαστεί η βούληση από την ηθική. Κάθε κοινωνικό πρόταγμα, ασχέτως προέλευσης, εμπεριέχει βαθιά ριζωμένο το μαζισμό και την αλλοτρίωση του προσώπου χάριν του ατόμου, του κοινωνικού πυρήνα. Για ποια κυριαρχία του "Εγώ" μιλάς, λοιπόν ; Πόσες είναι οι αλυσίδες που φορτώθηκαν επάνω του από την κοινωνική πλέμπα ; Φυλή, Έθνος, Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, Τάξη, με την τελευταία να φλυαρεί κιόλας πως είναι απελευθερωτική.

 

  Την παρουσία των φασιστών δε θα τη διογκώσουν οι μηδενιστές. Ο φασισμός είναι εγγενές στοιχείο της κοινωνίας, σώμα από το σώμα της. Η κοινωνία αυνανίζεται και νομίζετε όλοι ότι την έχει ρίξει ο φασισμός στο κρεβάτι... Πώς είναι δυνατόν οι "νοικοκυραίοι" να απορρίψουν τη φυλή και το έθνος όταν ποτίζονται μαζισμό από κάθε κατεύθυνση ; Πώς θα εξαλειφθεί η αίσθηση του "ανήκειν" σε ένα μη-σώμα όπως το Έθνος, όταν ακόμα και οι αναρχικές σας φανφάρες στρέφονται γύρω από ένα ακόμα μη-σώμα, την κοινωνία ;

  Επιδιώκεις, Κάιν, εσύ και οι υπόλοιποι κοινωνικοί να μεταρέψετε την Αναρχία σε κοινωνικό αλκοόλ, σε παρηγορητή και παραμορφωτικό καθρέπτη που θα αποκρύψει την ασχήμια της κοινωνίας και τη δυσωδία του κουφαριού της που αποσυντίθεται.

 

  Πόσο κατώτερα συναισθήματα είναι ο οίκτος και η συμπόνοια ! Καταδικάστε την ουσία της Ζωής, καταδικάστε το Έγκλημα και τον Πόλεμο για να χαρείτε τη μιζέρια σας... Αλλά την Αναρχία αφήστε την ήσυχη. Καμμία σχέση δεν έχετε εσείς με την αυτοκυριότητα, με το απόλυτο Μηδέν και τη φωτιά της Εξέγερσης. Ονειρευτείτε επαναστάσεις και κοιμηθείτε ήσυχοι, νανουρισμένοι με τα παραμύθια της Δικαιοσύνης.

  Αλλά Εγώ θα συνεχίσω να γελάω με τα όνειρά σας, θα συνεχίσω να χλευάζω τις αξίες και τα ιδανικά σας, την επαναστατική ή και "αναρχική" σας Ηθική. Θα φτύνω τις χριστιανικές σας δοξασίες για Έλεος, Βοήθεια, Αλληλεγγύη, Αγάπη και Σεβασμό. Επιμένετε να συντάσσεστε με την αδυναμία και την ασχήμια. Ας είναι. Μην απαιτείτε, όμως, να μένουν οι επιθέσεις σας στην Αναρχία (γιατί αυτό κάνετε ουσιαστικά) αναπάντητες.

 

  Θα είμαι ειλικρινής. Δε συμμερίζομαι κανένα όνειρο κοινωνική επανάστασης, κανένα επαναστατικό όνειρο γενικά. Στόχος μου η υψηλότερη Κορυφή και η βαθύτερη Άβυσσος. Ο Μηδενισμός ως καθαρή και απόλυτη τάση δε χρειάζεται καμμία απολύτως υπεράσπιση απέναντι στους ιδεολογικούς -ισμούς σας.

 

Ο Μηδενισμός και η Αναρχία θα συντροφεύουν για πάντα τους μηδενιστές στο δρόμο της Φωτιάς και της Άρνησης.

 

  Και το βλέμμα μου δεν είναι στραμμένο σε δανεικά όνειρα και μετεπαναστατικούς παραδείσους. Ονειρευτείτε εσείς σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές ουτοπίες, Εγώ θα συνεχίσω να πορεύομαι προς το απόλυτο Τίποτα, όχι περιτρυγιρισμένος από σκουπίδια και "νοικοκυραίους", αλλά από την Οργή και τη Λύσσα της Καταστροφής.

 

  Κρατήστε το αλφάδι σας, δεν το διεκδίκησα ποτέ. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, η Αναρχία να φυλακιστεί σε μια τόσο αξιολύπητη φράση ; "Η Αναρχία είναι Τάξη"... Κρατήστε τη Δημοκρατία σας και τις οργανώσεις σας, το Μηδέν δε συνδιαλλέγεται με την Αδυναμία. Και τα μαυροκόκκινα σημαιάκια σας μαζί με τη θηλειά του εργατισμού.

 

  Τα λάβαρα των μηδενιστών ήταν και θα είναι Μαύρα. Πλαισιωμένα από το χορό του Θανάτου και τον Αντίχριστο που γεννιέται από τη Φωτιά και το Αίμα.

 

 

Όσον αφορά το περιστατικό στην Πάρο, δεν έχω κανένα λόγο να καταδικάσω μία ληστεία ή να την κρίνω από ηθική σκοπιά για προφανείς λόγους. Το ίδιο συμβαίνει και για το θάνατο του ταξιτζή, ο οποίος με αφήνει παγερά διάφορο, αν και φαίνεται απ' τα δεδομένα που έχω φυσικό επακόλουθο της ενεργοποίησης του εσωτερικού του μπάτσου.

 

Θα επανέλθω...

 

από ....... 23/08/2012 12:18 πμ.


Δεν σε ξερω προσωπικα αλλα ανθρωπε νομιζω οτι εχεις γινει μονομανης. Το μονο που κανεις ειναι να καταδικαζεις τις δηλωσεις των "μηδενιστων-λουμπεν" και τις ενεργειες του "μαυρου οχλου" που πεταει μολοτωφ κτλ. Αυτη ειναι η δουλεια σου; Με μια προχειρη αναζητηση στο google αλλα και στα αρχια του indymedia αλιευσα ανακοινωσεις σου στις οποιες το μονο που κανεις ειναι να καταδικαζεις τους "βιαιους" αναρχικους. Εισαι ο Κουβελης του α/α και αν ναι γιατι; Ασχολεισαι με κατι αλλο; Κατι για τον καπιταλισμο και τον φασισμο ας πουμε εχεις να πεις ή οχι; Ούτε ο Μανδραβελης τετοια μονοθεματικοτητα. 

από αναρχο-αυτόνομος και αντικοινωνικός 23/08/2012 3:31 μμ.


Το τελευταίο κείμενο του Βασίλη είναι ενδεικτικό των εξής στοιχείων του λόγου ενός νέου υποκειμένου:

0. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στα κείμενα "τους" του παραδοσιακού μηδενισμού, παρά εμφανίζεται η δεξιά καρικατούρα του, η "από τα πάνω" αρνητική μετάφραση του μηδενισμού ως ενός κακού βγαλμένου από τα κόμιξ. Συχνό λογοτεχνικό σχήμα και στην "κοινωνική αναρχία" άλλωστε. Ο μηδενισμός και η αναρχία είναι ιστορικά παιδιά αλλά και αυτόνομες μήτρες των σοσιαλιστικών και επαναστατικών κινημάτων, αλλά και τρόποι ζωής και σκέψης για το σοσιαλισμό και τον άνθρωπο, ανεξάρτητα και από την ιστορία της κάθε διεθνούς. Το να μη γνωρίζεις την ιστορία και το νόημα των λέξεων μπορεί και να σημαίνει ελευθερία. Όμως. Το να μη γνωρίζεις το νόημα και την ιστορία των λέξεων που καθορίζουν τη συνείδηση σου, περιορίζει και φυλακίζει τη βούληση την οποία επικαλείσαι.

0. Όμως. Η επίκληση στο μηδέν αποτελεί άλλη κατηγορία σκέψης και πράξης από το μηδενισμό, και με αυτό θα ασχοληθούμε λίγο σύντομα και άρα εξοργιστκά πολύ ανεπαρκώς. 

1. Η Ζωή και η Δύναμη και May the Force be "within" you. Υπάρχει μια τραγική συγγένεια των παραδοσιακών προταγμάτων του πρώϊμου ευρωπαϊκών φασιστικών και εθνικιστικών κινημάτων με τη ρητορική της νέας και συχνά ένοπλης ελληνικής αναρχίας. κυρίως αυτής που αναδύθηκε μετά το 2009. Πολιτικός βιολογισμός, μεγαλομανία, υγειϊνισμός, ελιτισμός και ταύτιση της βιολογικής ανωτερότητας με την πολιτική, εντοπισμένη στην επικράτηση φυσικής ισχύος ως τον τρόπο επίλυσης των κοινωνικών σχέσεων. Άρνηση της ηθικής αξίας της ζωής, ως τάχα βιολογική και μόνο, ταύτιση της επιθυμίας με τον εγωϊσμό, ψευδαισθήση ότι οι επιθυμίες θανάτου και φόνου που αναφέρονται στα εν λόγω κείμενα πηγάζουν από το άτομο και δεν απορελούν κατασκευές της ίδιας της λευκής πολιτικής οικονομίας. Ο φασισμός είναι όντως ηγεμονικό σώμα μέσα στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και της ελληνικής αναρχίας ("κοινωνικής και αντικοινωνικής" και οι δυο ελιτιστικές και δεξιόστροφες είναι στην ελλάδα που ζούμε). 

2. Υπάρχει συγγένεια του λόγου των νέων αυτών συλλογικών υποκειμένων με κάποιες από τις κλασσικές αξίες της "δεξιάς" μορφής του αστικού φιλελευθερισμού: κυριαρχία του ανταγωνισμού έναντι της συνεργασίας, ατομισμός, το εγώ πρώτα, υποτίμηση της ανθρώπινης δημιουργίας, επικύρωση της αξίας ενός εγχειρήματος στο ρίσκο, ωφελιμιστικός αμοραλισμός, ατομικός ωφελισμός με το λιγότερο κόστος στο όνομα του εαυτού και των φανταστικών ή οικείων φίλων που συμμετέχουν στο ρίσκο. Η επιθυμία ταυτίζεται με την εγωϊστική βουλιμία, όπως άλλωστε και στην "κοινωνική αναρχία" (βλέπε το "τα θέλουμε όλα")  Η επιθυμία γίνεται οριζόντια επιχείρηση με τίτλο "ο αναρχικός ατομισμός" και το κόστος θα χρεωθεί η κακούργα κοινωνία ως κάποιο αόρατο υποκείμενο. Έτσι η σημερινή απουσία ή η καταστροφή της κοινωνίας και των άτυπων σχέσεων αλληλεγγύης και αμεσότητας, εκλαμβάνεται ως η κοινωνία. Το πτώμα γίνεται αντιληπτό ως ζωντανός εχθρός που πρέπει να πεθάνει. Αδύνατον όμως έτσι, κυρίως γιατί το πτώμα ολοένα και ταυτίζεται με τις αξίες του επίδοξου αναρχικού δολοφόνου. 

3. Υπάρχει στα κείμενα "τους" η νομιμοποίηση του ευρωπαϊκου απαρτχάϊντ όπως θεμελιώνεται από την ευρωπαϊκή δεξιά από τa fuckin' 80s, καθώς ο μετανάστης (και γενικά ο εργάτης) θεωρείται πάντα ο ίδιος υπεύθυνος για μια αόριστη ¨κακή κατάσταση" . Οι ταξικοί αγώνες εξαφανίζονται, όπως και οι αγώνς της καθημερινότητας (όπως και στην κοινωνική αναρχία εκτός αν γίνουν θεαματικά ορατοί ή "μεγάλα γεγονότα"), οι ταξικοί και κοινωνικοί φραγμοί στο τι μπορεί να κάνει ένας αποκλεισμένος εξαφανίζονται, ο μεταναστευτικός πλυθησμός γίνεται ένα αόρατο θύμα και θύτης του εαυτού του. Ο ρατσιμός της νέας αναρχίας συναντάει (όπως άλλωστε στις κινητικότητες του δρόμου και στην κοινωνία) τα νέα εθνικιστικά κινήματα. Πουθενά δεν είναι πιο σαφής αυτή η συνάντηση - νομιμοποίηση του πλαισίου του έθνους - κράτους από την αντίληψη "να μείνουν στις χώρες τους να αγωνιστούν".

0. Ο στρατιώτης δικαιώνεται στην κοινωνία επειδή πολεμάει, σκοτώνει, βάζει βόμβες, ανατινάζεται και ανατινάζει για ένα σκοπό ο οποιός έχει μια κάποια μικρή ή μεγάλη απήχηση και χρησιμότητα για κάποιες ταξικές μερίδες ή για κάποια διαταξικά αξιακά προτάγματα. Αυτό όμως για κάποιους λίγους (αλλά πολύ λίγους) περιθωριακούς είναι μαλακία, όσο και αν φαίνεται το αναπόφευκτο υπάρχον. Η εξέγερση στο γκέττο της Βαρσοβίας σκότωσε δίκαια όσους πρόλαβε, πως και γιατί όμως έφτασε (με οδηγό τόσο τη βουλησιαρχία όσο και την εργαλειακή ορθολογικότητα) να κατασκευαστεί το γκέτο και πως (βίαια ή/και ειρηνικά) θα σταματήσουμε τα γκέττο γύρω μας και τους στρατιώτες πριν τα καταφέρουν; Γιατί τότε η βούληση για καταστροφή θα έχει έρθει αργά και ως αποτέλεσμα της βούλησης του εχθρού. Πως θα αλλάξουμε (άρα εμείς και όχι εγώ) τον πόλεμο;

4. Η κοινωνική αναρχία και η νέα αναρχία αφορούν ως όροι και αναλυτικά εργαλεία, για άγνωστο σε μένα - τον εδώ και χρόνια νησιώτη - λόγο, κυρίως τις μεγάλες πόλεις στην ελλάδα, και είναι (οι θεωρητικές κατασκευές και όχι οι αγωνιστές που τις υπερασπίζονται με τις ζωές τους) και οι δύο αλκοόλ. Ας παραδεχτούμε ότι η δεύτερη φαίνεται να κάνει καλύτερο κεφάλι και έχει πολύ μεγαλύτερα ρίσκα.

5. Το εγώ και η βουλησιαρχία καθόλου δεν αποτελούν αναγκαία συνθήκη για τη μάχη ενάντια στο έθνος, τη φυλή, την τάξη. Θα μπορούσαν να αποτελούν, αντίθετα, επικλήσεις που επικυρώνονται στο πλαίσιο της φυλής, της θρησκείας, ή και κρατικών διαδικασιών αχρήστευσης των ενστίκτων. Αντίθετα η συνείδηση, δηλαδή π.χ. η συλλογική ικανότητα κατάκτησης της διάκρισης των επιζήμιων για τα ένστικτα και την επιθυμία ψευδών γνώσεων, είναι απαραίτητη συνθήκη για την ευδαιμονία. Του ανθρώπου και όχι του ατόμου ή του εγώ. Χωρίς να σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι ανώτερος από το εγώ ή ότι άλλο υπάρχει στο σύμπαν, αλλά ακριβώς το αντίθετο: ουσιαστικά τραγικός αντι-γνώστης του μηδέν και της επιθυμίας για ζωή. Τότε έχει νόημα η βούληση και η δύναμη, ή πάλη και η εξέγερση. Αν ο πόλεμος γίνεται στο όνομα "ανώτερων συναισθημάτων" με κριτήριο τη δύναμη τότε μιλάμε για φαντασιακές κοινότητες, για έθνος, μεγαλομανία, εξουσία κτλ. Και για όλα αυτά όλα τα εγωϊστικά και ανώτερα "κτλ" πάντα θα υπάρχουν οι "κατώτεροι" που θα τα πολεμάνε. Και με το λόγο και με τη βία και λόγω "κατώτερων συναισθημάτων" συμπόνοιας και οίκτου για αυτό που κοινωνικά και εγωϊστικά θα θεωρούν άδικο.  

6. Ο μηδενισμός δεν έχει καμία σχέση με το να σε τυρρανάει ένα υπερφίαλο νιτσεϊκό εγώ αλλά ακριβώς το αντίθετο. Να καις τη ζωή σου, μέσα από τον αγώνα και τη φιλία, ως αναζήτηση και άνοιγμα δρόμου της δικαιοσύνης, όχι της κοινωνικά κατασκευασμένης και ψεύτικης ταξικής δικαιοσύνης, ούτε βέβαι της εγωϊστικής ατομικής ελευθερίας αλλά ενάντια σε αυτές. Χωρίς συνείδηση δεν υπάρχει βούληση, χωρίς βούληση δεν κατακτιέται η συνείδηση. Και αυτή είναι μια διαδικασία κοινωνική, αλλά και ενάντια στην κοινωνία και το υπάρχον. Έτσι και αλλιώς. Αλλά είναι μάχες νοήματος και όχι απλά υπαρξιακά μπραντ ντε φερ. Ο πιο δυνατός μπορεί και να χάνει στο τέλος κερδίζοντας. Αλλά αυτό έχει να κάνει με την ιστορία και είναι άλλη ιστορία.

 

από G 23/08/2012 3:42 μμ.


Παίξε με της λέξης λογοπλάνε Βασιλάκη  παπατζή, παίξε μπας και σε διαβάσουν η πιτσιρικάδες τον β.π προαστίων και μες από  της βραδινές  ονειρώξεις τους βρουν το μηδέν και το άπυρο,  είσαι ομιλών σπέρμα και αίμα και  εγκεφαλικός αδένας αποστασιοποιημένος από το συναίσθημα, είσαι από αυτό  που λαγνετε το  σημερινό πόπολο ΤΗΝ ΔΙΝΑΜΗ.  Είσαι ένας φουτουριστής του διαδικτύου που σε άλλη ιστορική περίοδο -   περίπτωση θα ήσουν Φατσιο, ξέρης εσύ Τζεντίλε  κλπ . είσαι ένας ποιητής  του μηδενός και από το μηδέν μηδέν. Όμως όταν θα αντηχήσουν οι κουρνιαχτοί  από την ποίηση των οδοφραγμάτων των κομμούνων του 21 αιώνα  η ποιητές θα σιωπήσουν η θα αναγκαστούν να σιωπήσουν.

 

Συμφωνώ με το κείμενο του Καιν σε πολλά σημεία, πάρετε τώρα και μια ηθικολογία.

"... Ένας αναρχικός δεν μπορεί να εγκληματεί ενάντια στην κοινωνία. Αυτό μπορεί να το ισχυρισθεί κανείς με δογματική βεβαιότητα διότι ένας άνθρωπος ένοχος για βιασμό, αντικοινωνικό φόνο, εκμετάλ­λευση, πάθος να κυβερνά, ή για άσκηση εξωτερικού καταναγκασμού πάνω σε άλλους ανθρώπους, αυτομάτως δεν μπορεί πλέον να είναι αναρχικός, όπως δεν μπορεί να είναι χορτοφάγος αυτός που τρώει χοιρινές μπριζόλες, ροστ-μπιφ ή κοκκινιστό αρνί. Το ζήτημα δεν είναι κατά πόσο ένα άτομο κατανοεί την τάδε ή την δείνα ιδεολογία, ή υποστηρίζει την τάδε ή την δείνα οργάνωση, αλλά κατά πόσο είναι αυτό που πρεσβεύει ότι είναι. Να προσθέσουμε ότι τα διαχωριστικά όρια μεταξύ εξουσιαστή και ελευθεριακού πουθενά δεν διακρίνονται καθαρότερα απ’ ό,τι στο έγκλημα.

Ένας αναρχικός συχνότατα στιγματίζεται σαν εγκληματίας από το κράτος, ή μπορεί να αναμειχθεί σε δραστηριότητες που αντιστρα­τεύονται τα συμφέροντα του κράτους. Η αναρχική φιλοσοφία είναι από την φύση της εχθρός του κράτους. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιθανό ένας αναρχικός να αναμειχθεί σε παράνομες δραστηριότητες, ποτέ όμως σε αντικοινωνικές..."

Υγ.  για τα ένοπλα κλπ δεν θα μιλήσω από εδώ   τα έχω ονομάσει καρικατούρα  αντάρτικου πόλης  και ελληνικό παράδοξο.

από _@_ 23/08/2012 8:09 μμ.


Pws mporeis na 3exwrizeis se mia koinwnia domhmenh kai xeiragwgoumenh apo ta mesa mazikhs enhmerwshs to paranomo apo to antikoinwniko ektos tou proswpikou sou krithriou?  Me thn idia logikh mia viaih apergia h mia sygrousiakh poreia me 10.000 kosmo einai kai paranomh kai antikoinwnikh, afou apodedeigmena to megalytero kommati tou ergazomenou laou, sto opoio apey8ynontai paradosiaka sosialistes pashs fyshs kai katey8ynshs, exei gyrisei thn plath epeidiktika ta teleytaia toulaxiston xronia ston eley8eriako xwro.  Mhn 3exnas kai thn epishmopoihsh ths apokthnwshs ths koinwnias dhmosiws me to nomimo kai h8iko tou voulgarakh, pou to ekane gargara to ypokeimeno, sto opoio apey8ynetai o koinwnikos eley8eriakos xwros. Sthn astikh dhmokratia pou zoume gt kommounes kai eley8eriakes koinothtes den exoun emfanistei toulaxiston sthn ellada, einai koina apodekto, oti to paranomo einai kai antikoinwniko, me elaxistes e3aireseis.  Ap to na kaneis kritikh se mia merida mikrh h megalh pou 8elei na anatrepsei thn domh tou kratous akoma kai me mesa pou den egrineis, mhpws kalytera na kaneis mia kritikh sthn koinwnia pou dhmiourghse, ayto to adiexodo, sto opoio zoume? 

 

 

Kai mia genikh erwthsh gia aytous pou protazoun to olon apo to egw:



8ELETE NA DHMIOURGH8EI MIA ANARXIKH KOINWNIA OPWS THN ONEIREYETE O KA8ENAS APO SAS GIA NA ZEITE ESEIS S AYTHN H' KAPOIOI ALLOI?

 

 


 Αυτός ο μηδενισμός (και αφήστε το Νίτσε ήσυχο, δεν έχετε καμία σχέση μαζί του) δε μπορεί να είναι μέρος κανενός ελευθεριακού χώρου, δηλαδή ενός πολιτικού χώρου που αγωνίζεται για την ελευθερία και την ισότητα. Αυτός ο μηδενισμός μπορεί να ανήκει μόνο στην αριστερά των Τκάτσεφ, Νετσάγιεφ, Λένιν. Ο αναρχισμός που προσπαθεί να συνδέσει τα μέσα με τους σκοπούς δε μπορεί αξιωματικά να χωρέσει ευτυχώς όλους αυτούς τους ένοπλους για τους οποίους ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ακόμα και οι σύγχρονοι σταλινικοί δε θα σας θέλανε. Με ποιο δικαίωμα εσείς λοιπόν συκοφαντείτε ένα χώρο που ιστορικά ήρθε σε σύγκρουση με το κράτος εξαιτίας ακριβώς του βίαιου χαρακτήρα του; Και με ποιο δικαίωμα θα χαρακτηριστεί όποιος υπερασπιστεί αυτήν την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ιστορία ως "αυτόκλητος";

ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ. Δεν έχετε κανένα απολύτως δικαίωμα οι μηδενιστές να υπογράφετε ως αναρχικοί, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. Αντιθέτως έχουμε κάθε δικαίωμα και μάλιστα είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε εμάς και την ιστορία του πολιτικού χώρου που έχουμε επιλέξει ακριβώς επειδή δεν είναι μηδενιστικός και δεν δικαιολογεί τη βία και τις εκτελέσεις.

"Πόλεμος με τους θεσμούς, όχι με τους ανθρώπους" έγραφε ένα πανώ της CNT, ενώ οι αναρχικοί στη Ρωσσία στον εμφύλιο ακριβώς για να μη γίνουν μπολσεβίκοι άφηναν ελεύθερους κρατούμενους γιατί δεν αναγνώριζαν κανένα απολύτως δικαίωμα στην ίδια τους την ύπαρξη. Ακόμα όμως και μετά τη σφαγή της Κομμούνας οι αναρχικοί είχαν ως στρατηγική τη γενική απεργία κι όχι τον εμφύλιο για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατό οι απώλειες ανθρώπινων ζωών.

Αυτά είναι γεγονότα που έχουν ξεχωρίσει τον αναρχικό χώρο από το νετσαγιεφισμό και το λενινισμό. Μην προσπαθείτε ορισμένοι να μας πείσετε για το αντίθετο.

από θετικιστής νιτσεϊκός 23/08/2012 9:03 μμ.


 

Και λίγα πραγματάκια για όσους επικαλούνται τον μηδενισμό και το εγωισμό.

Βασίλη, λες:

αρνούμαι να επιδείξω αλληλεγγύη ή συμπόνοια προς κάθε μετανάστη αδιακρίτως απλώς επειδή φέρει αυτόν τον προσδιορισμό. 

Λέγοντας αδιακρίτως, υπονοείς ένα σημείο διάκρισης, ή αλλιώς ένα κριτήριο με βάση το οποίο θα επεδείκνυες αλληλεγγύη σε έναν μετανάστη, όπως λες. Ποιο είναι αυτό το κριτήριο; Φαντάζομαι ένα εξεγερμένο Εγώ. Αλλά ποιός είσαι εσύ πού θα μιλήσεις για το τί σημαίνει εξεγερμένος; Και για το τί σημαίνει Εγώ; Κατά πόσο η άποψή σου για το τί είναι εξεγερμένο και για το τί είναι Εγώ δεν εμπίπτει στην κυρίαρχη συνθήκη που έχει κατανείμει και οριοθετήσει τις εξεγερσιακότητες στον δυτικό κόσμο; Σε έχει τσούξει στο φουσκωμένο σου Εγώ το γεγονός ότι η καθημερινή ζωή των μεταναστών είναι πολύ πιο αγωνιστική και εξεγερμένη με έναν τρόπο που δε χωρά στις φόρμες του τί το Εγώ σου θεωρεί ως εξεγερμένο; Και που θα παραμείνει εν πολλοίς άγνωστος σε εσένα (αυτός ο τρόπος), και καλά θα κάνει.

 

Καταλαβαίνεις ότι όταν μιλάς με απόλυτες αρχές, ακόμη και όταν αυτό που απολυτοποιείς είναι το Εγώ (τί θα πεί Εγώ; Το εμπειρικό Εγώ - συγκεκριμένο και αισθητό - όταν το επαγγέλεσαι αναφέρεσαι αυτομάτως σε έναν κοινό τόπο, οικουμενικά υποκειμενικό, στον οικουμενικό τρόπο που γίνεται αισθητή, από όλους τους ανθρώπους η σκέψη, η βούληση κ.ο.κ. Όχι και τόσο ριζοσπαστικό, έτσι δεν είναι;) γίνεσαι το ίδιο παπάς με καποιον που απολυτοποιεί την εργατική τάξη; Αυτό βέβαια είναι φυσιολογικό να συμβαίνει αφού ο Στίρνερ (ο πιο μηδενιστής από τους μηδενιστές φιλοσόφους) ήταν αυτός που πήγε πιο μακριά απ'όλους τους μετα-εγελιανούς φιλοσόφους τον βασικό νόμο της διαλεκτικής, που είναι η άρνηση της άρνησης. Σε σημείο να αρνηθεί και την ίδια την υπόθεσή του (τίποτα). Οι μηδενιστές δεν θέλουν παρά να αρνούνται, όπως και οι χριστιανοί, τους οποίους ο Νίτσε κατέτασσε στην ίδια κατηγορία. Ο μηδενισμός δεν καταφάσκει στη Ζωή και στις θετικές της δυνάμεις, δεν θέλει την δημιουργία και την διαρκή επαναξιολόγηση όλων των αξιών, δεν θέλει τη διαφορά, αλλά την ταυτότητα με το εγώ που είναι άρνηση, που είναι τίποτα. Γι'αυτο ο μηδενισμός είναι βαθιά συντηρητικός ως πρόταγμα, ως πρόταγμα του τίποτα. (Κοντά τα χέρια λοιπόν οι μηδενιστές από τον Νίτσε.) Οτιδήποτε απολυτοποιείται, είτε αυτό είναι η εργατική τάξη, είτε είναι το έθνος, είτε είναι το Εγώ, κ.ο.κ. του δίνεται μια διάσταση υπερβατική, δηλαδή εξωτερική της εμμένειας της Ζωής, και άρα εμποδίζει την ελεύθερη ανάπτυξη της δύναμης (βούλησης) και της διαφοράς που είναι ο μόνος χαρακτήρας της Ζωής (γίγνεσθαι). Η διαφορά είναι το μόνο που δεν μπορεί να απολυτοποιηθεί, ή να ταυτοποιηθεί, γιατί είναι διαφορά. Η Ζωή δεν είναι ταυτότητα (Ένα Εγώ επαναστατημένο, δηλαδή που συγκλίνει σε κάποιους κανόνες, έστω και επαναστατικούς θα ήταν καταστολή ακριβώς γιατί θα υπήρχαν αυτοί οι κανόνες). Η Ζωή είναι διαφορά, διαφορά της διαφοράς χωρίς τέλος, και χωρίς άρνηση. Αυτή είναι και η έννοια της αιώνιας επιστροφής στον Νίτσε. Ολα τ'άλλα είναι μηδενισμός. 

Τώρα η άρνηση του υπάρχοντος και των κυρίαρχων αξιών, δεν μπορεί παρά να είναι μια μορφή που παίρνει η κατάφαση στη ζωή. Για την κατάφαση στη ζωή υπάρχουν κι άλλες μορφές, πέρα από την άρνηση, όπως η σαγήνη, ή η πρόκληση.

 

από sorry ε 23/08/2012 9:09 μμ.


Συγνώμη για την παρένθεση στην κουβέντα. Ποιός ήταν ο Τκάτσεφ που λες; Στα αγγλικά πώς γράφεται το όνομα για να ψάξω;

από Κάντε μια προσπάθεια. 23/08/2012 9:18 μμ.


Δεν υπάρχει λόγος να γίνονται προσωπικοί χαρακτηρισμοί. Γράψτε τη γνώμη σας, αλλά μην κάνετε επιθέσεις σε άλλους χρήστες. Με τους καυγάδες δημιουργείται πολύ άσχημη εικόνα και τελικά και το μέσο υποβαθμίζεται σαν εργαλείο επικοινωνίας/αντιπληροφόρησης και αυτά που θέλετε να πείτε δε διαβάζονται από κανένα, πέρα από τους άμεσα εμπλεκόμενους στον καυγά.

από Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) 23/08/2012 10:24 μμ.


 

να με συμπαθάτε φίλοι και σύντροφοι(σέ όλους σάς αξίζει και τιμή και εκτίμηση παρά τό ότι με αρκετούς από εσάς είμαι "μακριά"),αντιλαμβάνομαι πώς σέ αρκετούς μέσα στό κίνημα δέν γίνεται αποδεκτή η αλήθεια όταν έχεις μάθει να κινείσαι με "βεβαιότητες" καί τυφλή,άκριτη αλληλεγγύη σέ ότι μάς κλείνει τό μάτι ως "αντιεξουσιαστικό" καί "αντικαπιταλιστικό",αλλά......


.....
> Το κείμενο απαντά σέ ανάληψη ευθύνης κάποιας "άτυπης αναρχικής ομοσπονδίας" πού εγκωμιάζει στό υστερογραφό της τόν φόνο ενός απλού πολίτη στήν Πάρο κατά τήν διάρκεια ληστείας.
> Στόν "αντιεξουσιαστικό" αυτό κυνισμό εγώ στέκομαι καί στό γενικότερο πνεύμα ενός μηδενιστικού κειμένου πού θέλει να "τιμήσει" κι από πάνω τόν Αναρχισμό καί ΟΧΙ στόν συλληφθένα Τάσο Θεοφίλου.
> Δέν κάνω "δίκη" ούτε σέ μιά λέξη μου,δέν θα βαδίσω ποτέ στόν δρόμο τής "αντιτρομοκρατικής σχολής τών δημοσιογράφων" καί δέν αναφέρομαι πουθενά στό προσωπό του τήν στιγμή πού ο ίδιος αρνείται τήν συμμετοχή του και τίς κατηγορίες.
> Εντάξει μέχρι εδώ?
> Αν αυτό πού θέλουν κάποιοι να ακούσουν είναι άν συμφωνώ με τίς επιλογές τού Θεοφίλου(καί δέν μιλώ φυσικά γιά τήν ληστεία αλλά για τήν στρεβλή στάση και αντίληψη πού έχει γιά τόν αντιεξουσιαστικό αγώνα) ,θά τούς απαντήσω με τήν ίδια φράση όπως καί σέ άλλες φορές πού ποινικοποιήθηκε ο Αναρχισμός(κι εγώ είχα τέτοιες στιγμές κάποτε και απο εμένα ξεκινώ πάντα ),
Ναί, σέ καμμία περίπτωση δέν συμφωνώ με τήν ληστεία ως "επαναστατική πράξη" και αντίσταση.
> Τό αντίθετο,τήν θεωρώ ως διαιώνιση και όχι απόρριψη τής παρουσίας τού κεφαλαίου και τών χρημάτων στίς ανθρώπινες σχέσεις,τήν θεωρώ μιά ακόμη ψευτοεπαναστατική αντίληψη πού οδηγεί στήν παρασιτική, εύκολη "μεγάλη" ζωή πού δέν παράγει παρά έναν λούμπεν εαυτό,τήν τεμπελιά και τήν αδράνεια μέσα από "πολιτική" μορφή και μέθοδο, μιά αντίληψη ηττημένη πού αρνείται να δώσει τόν αγώνα της μέσα στίς τάξεις και τά προβλήματα τών εργαζομένων (εκεί πού οι σκλάβοι λυγίζουν κάτω απ τό βάρος τής κυριαρχίας τής "οικονομίας") , επιλέγοντας τήν εξασφάλιση(ιδιοτέλεια) τής προσωπικής ευημερίας με "επαναστατική" φρασεολογία.Καί κάτι άλλο.....
> Μπήκε στήν μέση νά σέ εμποδίσει?Ρίξτου στά πόδια,πέταξε μαζί με τούς δικούς σου τά λεφτά στόν αέρα να μαζέψει αυτός κι οι άλλοι στόν δρόμο,ζύγισε και τήν δύσκολη εκείνη ώρα στό μυαλό σου(εκεί σέ θέλω),
> τά γαμημένα τά λεφτά ή τήν ζωή ενός "βλάκα" πού όρμησε να μέ εμποδίσει?
> Ναί.....ξεκάθαρα,τήν ζωή τού "βλάκα" και "ρουφιάνου" απ τά γαμημένα με ανθρώπινο αίμα και κεφάλια,λεφτά τους.....
> τά λέμε.

 

(θά επανέλθω)

 

από δεν πάει άλλο 24/08/2012 4:41 πμ.


και πρεπει να βαλουμε ένα τέλος στη βάναυση στρεβλωση της αναρχίας από λόγια και πράξεις που γίνονται στο όνομα της οδηγώντας την στην απαξίωση, το διασυρμό και την κοινωνική απομόνωση. Αρκετα με τις βλακείες που γίνονται και τις γελοιότητες που γράφονται στο όνομα της αναρχίας.


Είναι ότι μετά από αρκετούς μήνες σιωπής όπου συνέβησαν πολλά και διάφορα (πχ, μνημόνια, οικονομική κρίση κλπ κλπ) και για τα οποία ο αυτοδιορισμένος Τζίμυ Κρίκετ της αναρχίας δεν είχε να πει τίποτε, αποφάσισε να βγάλει και... μια καταγγελία εναντίον των αναρχικών.

Και πολύ καλά έκανε, γιατί τελικά σημασία δεν έχει το μίγμα χριστιανισμού, χιππισμού, 70ς φρικισμού και μικροαστικού καθωσπρεπισμού που συγκροτούν την ρωσική σαλάτα που ονομάζει αναρχία. Σημασία έχει ότι ο αναρχικός χώρος εξακολουθεί να ανέχεται ένα άτομο που από το 2000 περίπου που τον πετάξανε έξω από τους οικολόγους εναλλακτικούς και "ξαναγύρισε" στην αναρχία το μοναδικό του "αναρχικό" εργο είναι να καταγγέλει τους αναρχικούς.

Σε ότι με αφορά τα λάθη και τα σωστά του κινήματος δεν πρόκειται να τα βάλω σε διάλογο με έναν καραμπινάτο προβοκάτορα συνομιλητή του Καρατζαφέρη.

 

από @ 24/08/2012 12:18 μμ.


δεν ξερω τι εστι καιν, αλλα επι του συγκεκριμενου εχει απολυτο δικιο και μην ακολουθεις hayyam την λογικη των ισων αποστασεων και παρε θεση! βασιλη αυτα που λες ειναι ενα τυπικο ολοκληρωτικο παραλληρημα και τιποτα αλλο!εισαι κατ εμε μερος του προβληματος! τι να πω, ορισμενοι εχουν ξεφυγει πολυ ασχημα, μπορεις ανετα να τους χαρακτηρισεις ημιτρελους!

οι ''ανταρτικες'' οργανωσεις που αυθαιρετα αποκαλουνται επαναστατικες εχουν καταστρεψει πολλα πολιτικα αυτονομα και μαζικα κινηματα (βλ. ιταλια, γερμανια), το κανουν και εδω απο οτι φαινεται! ειναι αυτο που λενε η βλακεια ειναι ανικητη.

από θετικιστής νιτσεϊκός 24/08/2012 12:38 μμ.


 

Όταν καταφέρομαι εναντίον του μηδενισμού, αυτό δε σημαίνει ότι δεν σέβομαι ούτε ότι δεν θεωρώ ανάμεσα στα πιο υγιή κομμάτια της αναρχίας τις ομάδες και τους μεμονωμένους συντρόφους που δραστηριοπιούνται στο όνομά του. Κι αυτό το παράδοξο έρχεται προς επίρρωση των όσων λέω, ότι στην αναρχική πράξη υπάρχει κάτι ζωϊκά πιο ισχυρό και πιο ριζικό από τον μηδενισμό, που κινεί ακόμη και αυτούς που επιμένουν - λανθασμένα κατά τη γνώμη μου - να τον επικαλούνται.

Το πρόβλημα που πρέπει να τίθεται λοιπόν είναι κατά πόσο ο μηδενισμός είναι κατάλληλος ως Ιδέα για να ερμηνεύσει την αναρχική πρακτική, αλλά και τον ίδιο τον πυρήνα της ζωής. Επίσης κατά πόσο η βουλησιαρχία έχει σχέση με τον μηδενισμό, και γενικά αν ο μηδενισμός μπορεί να κινητοποιήσει κάτι άλλο πέρα από απογοήτευση και δουλικότητα.

από καλόγρια 24/08/2012 2:48 μμ.


Ένα μικρό σχολιάκι, γιατί το κείμενο του Βασίλη έχει απαντηθεί επαρκώς κατά τη γνώμη μου.

Να επισημάνω μόνο ότι το ίδιο το κείμενό σου αυτοαναιρείται, δεν θέλει και πολύ ψάξιμο για να το δει κανείς αυτό. Ένα δειγματάκι μόνο, δευτερεύον ίσως. Γράφεις:

 

  "Εάν επιμένεις να πλάθεις Θεούς και να τους τοποθετείς στη θέση των παλιών που κατακρύμνισες, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα. Εγώ δε θα το κάνω."

 

Για να μας παρουσιάσεις μετά τον δικό σου Θεό (είτε το λες μεταφορικά είτε κυριολεκτικά, οι όροι που επιλέγεις μιλάνε από μόνοι τους και δείχνουν πόσο καλουπωμένη είναι η σκέψη σου και όχι ελεύθερη όπως νομίζεις και δηλώνεις):

 

"Τα λάβαρα των μηδενιστών ήταν και θα είναι Μαύρα. Πλαισιωμένα από το χορό του Θανάτου και τον Αντίχριστο που γεννιέται από τη Φωτιά και το Αίμα."

Ούτε Θεός ούτε Αντίχριστος, φίλε. Καλά το είπες στην αρχή.

 

Τέλος δεν είσαι ούτε μηδενιστής ούτε τίποτα. Ένας ατομιστής είσαι που παραληρεί μεταξύ εξέγερσης και αποχωρητισμού, εξόντωσης και προσωπικού θανάτου. Ένα σκέτο και αρρωστημένο ΕΓΩ. (Ομολογώ ότι τα λες ποιητικά, το μόνο καλό -και δημιουργικό- στην παραληρηματική και χωρίς συνοχή έκφραση του τίποτα):

 

  "Δε συμμερίζομαι κανένα όνειρο κοινωνική επανάστασης, κανένα επαναστατικό όνειρο γενικά. Στόχος μου η υψηλότερη Κορυφή και η βαθύτερη Άβυσσος.

Εγώ θα συνεχίσω να πορεύομαι προς το απόλυτο Τίποτα, όχι περιτρυγιρισμένος από σκουπίδια και "νοικοκυραίους", αλλά από την Οργή και τη Λύσσα της Καταστροφής."

από αναρχο-αυτόνομος και αντικοινωνικός 24/08/2012 4:20 μμ.


1.

Η συνύπαρξη που αναφέρει ο Hay@mm υπάρχει μόνο στη φαντασία του. Στην πραγματικότητα μακάρι η αναρχία, η μουχλιασμένη από τροτσκιστικό και λενινιστικό αμοραλισμό, να είχε και κάποιες αναφορές με αυτά που αναφέρει ο Hay@mm με τους ίδιους όρους υποτίμησης και γραφικοποίησης που χρησιμοποιεί η γαμημένη δεξιά και οι αστοί. Από το ριζοσπαστικό ουμανισμό και τους πασιφιστές τύπου Τολστόυ μέχρι τους αντιμοναρχικούς σοσιαλιστές Τερορίστες που είχαν μια ηθική φιλοσοφική προσέγγιση της επώνυμης πολιτικής θυσίας της ζωής τους αφιερωμένης στο δημόσιο φόνο τρομερών τυρράνων πολυ πιο απάνθρωπων καθεστώτων), τους χιππηδες και τα φρικιά της νέας αριστεράς του 70 (και αυτοί είχαν διάφορες τάσεις και ασύγκκριτο πλούτο αυτο/οργανωμένης παραγωγής κουλτούρας, δομών και αντίστασης με έμφαση στο σαμποτάζ).

Αυτή η "ρωσική σαλάτα", όπως γράφει ο Hay@mm υποτιμώντας συλλογικές ζωές και αγώνες, δεν υπάρχει όχι μόνο γιατί δεν είμαστε στη ρωσία στα τέλη του 19ου, ούτε και στη δύση των 70ς, αλλά και επειδή αυτά τα κινήματα, και τα ρεύματα σκέψης και συλλογικής ζωής, ουδέποτε απασχόλησαν ή αναλύθηκαν σοβαρά τον αναρχικό "χώρο" πολιτικής κοινωνικοποίησης στην ελλαδάρα, όπως αυτός μεταλλάχτηκε στα αστικά κέντρα ήδη από τις αρχές των 90ς.

Για το life style και το δεξιό μπαλαμούτι που συναντάμε πλέον στην αναρχία μέσα μας, δε φταίνε οι αγωνιστές και οι ριζοσπάστες κινημάτων και τρόπων ζωής παλαιότερων επαναστατικών παραδόσεων αλλά η ίδια η απάνθρωπη αδιαφορία για το νόημα των λέξεων, των πρακτικών και των παραδόσεων, συν τη μεγαλομανία της αυθεντίας και πεποίθησης του λευκου αναρχικού. Ότι τάχα αυτό που κάνουμε αφορά κάτι ¨ανώτερο¨ από ότι συμβαίνει αλλού. Λογικό επακόλουθο της "κοινωνικής αναρχίας" είναι λοιπόν και οι παραδοσιακές φασιστικές και βλαχο-νουάρ αφηγήσεις τηλεοπτικής κουλτούρας για "ψόφιους βλάκες". Σπλάχνο των σπλάχνων της, και με ισχυρή επιθυμία θανάτου του πατέρα απ' ότι φαίνεται η νέα αναρχία.

Εξίσου τραγική (και θα υπάρξουν και άλλα πτώματα) και η αναχρονιστική  και ανήθικη χρήση του όρου μηδενισμός από ένοπλους ατομιστές κύρηκες φιλελεύθερων αντίληψεων για το υποκείμενο και την βουλιμία του. (η άγνοια θα ονομαστεί και βουλησιαρχία).

 

2. 

Για τον _@_ Αν και ρωτάς τον αρχικό συντάκτη Κάϊν ή τον ελευθεριακό, επιθμώ να δώσω και εγώ μια απάντηση. Άλλο "παράνομο" και άλλο αντικοινωνικό. Το πρώτο είναι λίγο πιο σαφές, καθορίζεται από τυπικούς και γραπτούς κανόνες, το δεύτερο είναι θέμα (ταξικής - ιδεολογικής) ερμηνείας. Όλα τα κινήματα και οι επαναστάτες (ακόμα και οι ρεφορμιστές) λειτουργούν λιγότερο ή περισσότερο ή εντελώς με παράνομες μορφές δράσης και ενάντια σε νόμους που αντιμάχονται και θέλουν να καταστρέψουν ή απλώς να αλλάξουν. Αυτό όμως δεν είναι σοβαρό κριτήριο. Και οι φασίστες με (ιεραρχικά και όχι μόνο) κινήματα λειτουργούν και παράνομη δράση έχουν και αντικοινωνική.

Το ίδιο και τα αφεντικά. Για παράδειγμα ο Βουλγαράκης, στον οποίο αναφέρεσαι και χρησιμοποιείς ως παράδειγμα για τη σαπίλα της κοινωνίας, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα πολιτικό υποκείμενο της ελληνικής δεξιάς που περιγράφει σχέσεις. Όχι μόνο καταστολής. Ο Βουλγαράκης χρησιμοποίησε αλλά και παραβίασε τους νόμους υπηρετώντας τόσο το εγωϊστικό ώφελος αλλά και τα συμφέροντα ταξικών ομάδων εις βάρος της κοινωνικής ωφέλειας και βεβαίως της εργασίας. Άρα υπήρξε και αυτός "παράνομος" και κατά πολλές έννοιες αντικοινωνικός, εφόσον χρησιμοποιεί εργαλειακά την κοινωνία και τον πλούτο της για το κωλαράκι του, την οικογένεια του και τα αφεντικά των οποίων αποτελεί πολιτικό προσωπικό. Και αυτός ( ο παράνομος και αντικοινωνικός) Βουλγαράκης επικαλείται την κοινωνική χρησιμότητα της πολιτικής του δράσης.

- Αντικοινωνικός από τη μεριά του αντικαπιταλιστικού ανταγωνισμού, σημαίνει να αναγνωρίζεις τους μη-κρατικούς, "από τα κάτω" άτυπους καταπιεστικούς μηχανισμούς.

Και στην εποχή μας το μικροαστισμό ως όχημα που επιταχύνει το φασισμό. Με αυτήν την έννοια το να σπας όπως μπορείς και επώδυνα ότι δεξιό κουβαλάει το υπερεγώ μέσα και γύρω μας, όπως να κατανοείς τι δε γουστάρεις από την ταξική, μικροαστική και άδικη ελληνική κοινωνία και να την αλλάζεις, στον εαυτό σου και συλλογικά. Και γι΄αυτό συγκρούεσαι αναγκαστικά με πλειοψηφικά κοινωνικά και ιδεολογικά κομμάτια και ηγεμονικές ερμηνείες, που όπως γράφεις κάνουν γαργάρα κάθε βαρβαρότητα. Αλλά αυτή η σύγκρουση δεν θα πρέπει να καθορίζεται από την ένταση της μορφής, το ρίσκο  αλλά από το νόημα.

Το αντίθετο της κοινωνικής γαργάρας είναι το νόημα. Το εγώ, η ελευθερία, η ειρηνική ή βίαιη δράση είναι δεύτερης τάξης ζητήματα, αν δεν λυθεί το τι νοήμα παράγεις (με εργασία, τις σχέσεις, την επαναστατική δράση). Με την νέα ελληνική αναρχία δε διαφωνώ ως προς τα μέσα αλλά ως προς τα νοήματα που καθορίζουν τα μέσα, τα οποία νοήματα είναι αυτά των εθνικιστικών κινημάτων (τα έγραψα πιο πάνω).

- Γιαυτό και ωφείλεις να κάνεις κριτική και όταν βλέπεις πράξεις και σκέψεις βαρβαρότητας και τις ίδιες ηγεμονίες να πλασσάρονται ως επαναστατικές. Η ιστορία του φασισμού, από την Ιταλία μέχρι το Άουσβιτς απαγορέυει στους αντι-κοινωνικούς περιθωριακούς να το βουλώνουν όταν αμοραλιστές αναρχικοί ή αριστεροί χαϊδεύουν τον ολοκληρωτισμό πότε με εργατίστικο και πότε με αντικοινωνικό άλλοθι. Πόσο μάλλον όταν γλύφουν το πτώμα του Μπομπάτσι, και όποιος κατάλαβε κατάλαβε. 

- Ο αντι-κοινωνικός αναρχικός δεν ενδιαφέρεται για μια άλλη κοινωνία ούτε για μια σοσιαλιστικη δευτέρα παρουσία (τις είδαμε και αυτές τι ωραίες που ήτανε) αλλά αγωνίζεται με πάθος για αυτή την κοινωνία, αναγνωρίζει ότι έτσι κι αλλιώς κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός άρα σιγά τα λάχανα, όπως και αναγνωρίζει ότι η έννοια του ατόμου ανα-κατασκευάζεται συνεχώς νοηματικά στις ταξικές συγκρούσεις μέσα στο χάος των κοινωνικών σχέσεων.

3.

Ο ατομιστής αντικοινωνικός επικαλείται την έννοια του άτομου για την πάρτη του αγνοώντας την κοινωνική ιστορία και άρα αποτελεί άβουλο κομπάρσο της.

Ο αναρχικός ή/και ο αυτόνομος αντι-κοινωνικός πολεμάει να κατανοήσει στη συλλογική του ζωή, τη συνάρθρωση της αυτονομίας του ατόμου και των ταξικών συγκρούσεων των κοινωνικών κόσμων.

4. 

Κάϊν και Θετικιστή Νιτσεϊκε. Συμφωνώ στο πνεύμα των παρατηρήσεων σας μέσα από διαφωνίες που δεν έχουν τώρα προτεραιότητα. Όμως. Αυτό που περιγράφετε στα κείμενα σας ως μηδενισμό είναι ένα σώμα του φασισμού, και έτσι πρέπει να πολεμηθεί. Το μηδέν και ο μηδενισμός είναι κάτι πολύ παραπάνω, στη φιλοσοφία, την πολιτική και την επανάσταση. Δεν έχει σχέση, κατά τη γνώμη μου, καμία μα καμία σχέση με τη δεξιά καρικατούρα του νέου ένοπλου, το οποίο επικαλείται το μηδέν για λόγους επικύρωσης και αναγνώρισης.

από φαία ουσία 24/08/2012 7:41 μμ.


Γενικά η νέα τάση αυτού του αντικοινωνισμού-μηδενισμού-ατομικισμού, είναι να χρησιμοποιεί τσιτάτα από παλιότερους. Τα συγκεκριμένα του Βασίλη είναι από τον Ρέντσο Νοβατόρε: http://rabidproletarians.espivblogs.net/archives/182

από Letterio 24/08/2012 9:23 μμ.


Επειδή έχω παρατηρήσει ότι πολλοί νεότεροι αναφέρουν συνέχεια τα ίδια και τα ίδια τσιτάτα από τον Renzo Novatore, συχνά κακομεταφρασμένα ή και παραποιημένα, παραθέτω αυτόν εδώ τον σύνδεσμο, μήπως και τον βρουν χρήσιμο:

http://www.novatore.it/EngIndex.html


Όσοι μπήκατε στον πειρασμό να του επιτεθείτε επί προσωπικού, καλό θα ήταν να είστε πιο ψύχραιμοι. Αν ήταν σε συνέλευση η συζήτηση δε θα είχατε αυτό τον τόνο. Είπαμε έχουμε ένα μέσο να επικοινωνούμε, μην ξεχνιόμαστε λόγω της οθόνης και της απόστασης.

από anast. 26/08/2012 2:37 μμ.


emena mou arese to keimeno sou, kain, k pio poly moy aresei na vlepw atoma toy anarxikoy xwroy na krinoyn ton anarxiko xwro. to kanw k egw ayto k noiwthw symparastash. ksereis, oi perissoteroi den to kanoyn, gt voleyontai me o, ti "antieksousiastiko k antikapitalistiko" poy mporei sthn oysia toy na einai akrws eksoysiastiko. na eisai kala k na synexiseis na kaneis k aytokritiki. gia mena, ap ta shmantikotera ergaleia toy anarxismoy!


Αλλά εφόσον δεν μπορώ να μπω στην ψυχολογία που οδήγησε τον ταξιτζή να υπερασπίσει τι; και να την καταλάβω, δεν λυπάμαι γιια την απώλειά του. Άλλο αν η ληστεία ήταν εναντίον του ή έστω υπεράσπιζε το σπίτι κάποιου γειτόνου του, τότε ναι θα τον καταλάβαινα, θα λυπόμουν κλπ.

Ο θυμόσοφος λαός έχει να πει πολλά επ' αυτού:

Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες.

Μην φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν.

 

Συμπαντικά μιλώντας, στην αιώνια, αέναη και ατέρμονη μάχη του φωτός με το σκοτάδι, και σε μια περίοδος που το σκοτάδι υπερτερεί οπλικά, ορισμένα μέρη του φωτός, βρίσκονται απέναντι σε απροσδόκητες καταστάσεις / αστάθμητους παράγοντες της Δημιουργίας, όπως ο ταξιτζής που την είδε  ράμπο. Ο ράμπο της ιστορίας μας, γέννημα θρέμα του σκοταδιού, πήγε στον παράδεισό του, στο απόλυτο σκοτάδι του θανάτου. Οι ληστές πήγαν φυλακή. Το σκοτάδι έχει μία απώλεια, το φως απλώς φυλακίστηκε προσωρινά. Αλλά το φως όπου βρίσκεται - ακόμα κι ένα κερί φωτίζει το πιο σκοτεινό δωμάτιο, ενώ δεν μπορεί να συμβεί το αντίθετο - φωτίζει.


Υποτίθεται ότι οι πολιτικοποιημένοι άνθρωποι δεν έχουν μεταφυσικά μπερδέματα. Ποιό σύμπαν, ποιός παράδεισος, ποιό φως και ποιό σκοτάδι μας λες.

Α, και οι ληστές δεν είναι στη φυλακή. Ένα άτομο συνελήφθη και κατηγορείται για συμμετοχή στη ληστεία, όμως όπως περιέγραψε ο δικηγόρος του, ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες και κάθε συμμετοχή του.

από Πίτσα Παπαδοπούλου 26/08/2012 7:35 μμ.


Έτσι λοιπόν, από τη μια το ακτινοβόλο φως των κεριών της φυλακής και από την άλλη το μαύρο σκοτάδι του θανάτου! Έτσι όπως το πάνε μερικοί λίγο θα ερμηνεύουμε τα συμβαίνοντα μεταφυσικά με βαση τη Σολωμονική και το Νοστράδαμο! Έλεος.


Ασχοληθείτε με το πρώτο μέρος εσείς ή μονοδιάστατοι αναρχικοί και αφήστε το δεύτερο για τους εκκολαπτόμενους.

από RealThingsAllAround 27/08/2012 1:22 πμ.


Το "οι ληστές είναι στη φυλακή" δεν είναι πραγματικότητα.

Ούτε το "πήγε στον παράδεισο" είναι πραγματικότητα.

από G 28/08/2012 12:21 πμ.



Έχουμε την αφελή εντύπωση να νομίζουμε ότι κάποιες καταστάσεις που ζούμε εμείς τώρα δεν  υπήρξαν ξανά . Έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι αυτά που συζητάμε δεν έχουν ξανά συζητηθεί τηρουμένων των αναλογιών  πιο παλιά και δεν απασχολούσαν τους επαναστάτες . Η ιστορία κάνει μερικές φορές κύκλους και επαναλαμβάνετε δυστυχώς.

Εγραψα : ... Ένα κίνημα που αγνοεί ή αποστρέφεται την κοινωνική ιστορία, αλλά και την ιστορικότητά του, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να βρίσκεται διαρκώς στο νησί των λωτοφάγων...  

Αυτά που βιώνουμε στην Ελλάδα αναφορικά με τον αναρχικό χώρο έχουν πολλές ομοιότητες όχι με την προεπαναστατική Ρωσία, αλλά με την Γαλλία του 1880. Οι Γάλλοι  αναρχικοί μέσα σε μια τριακονταετία τα είπαν και τα έκαναν όλα, είμαστε απόγονοι αυτής της παράδοσης σε όλα τα επίπεδα. Από το ατομικό μέχρι το αναρχοσυνδικαλιστικο αφού αυτοί τον εφεύραν, η λέξη συνδικάτο είναι γαλλική, τα εργατικά κέντρα , της ομοσπονδίες, της κομμούνες , την χορτοφαγία, τον αναχωρητισμό σε κοινότητες – κολεκτίβες, την ατομική τρομοκρατία, τον ιλεγκαλισμο, τον ελεύθερο έρωτα   και τόσα άλλα, διαβάστε παρακαλώ το βιβλίο «η καθημερινή ζωή  τον αναρχικών στην Γαλλία» και θα καταλάβετε πώς ένα κίνημα δυνατό και ζωηρό ξέπεσε μετά από την ατομική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή.

 

Παρουσίαση

Ο αναρχισμός, γεννημένος πάνω στη γόνιμη γη του εργατικού κινήματος, φέρει τα ίχνη της καταγωγής του: την εξέγερση ενάντια στην "μοίρα των εργατών" που είναι μια μοίρα εξαθλίωσης και αδικίας. Γι' αυτό και ο αναρχοαυτόνομος είναι ένας ανυπότακτος, ένα άτομο που διεκδικεί το δικαίωμα να είναι παθιασμένος, γιατί θεωρεί το πάθος δημιουργικό. Ιστορώντας τις μεγάλες φυσιογνωμίες και τα χρόνια ακμής του αναρχοαυτόνομου κινήματος, ο Andre Nataf τονίζει ότι η Αναρχία έχει πολλές όψεις. Ανάμεσα στα διάφορα ρεύματα υπάρχουν άπειρες δυσαρμονίες, και οι θεωρίες του Προυντόν, του Μπλανκί και του Γκεντ, ή της Ομοσπονδίας του Ιούρα με τους αδελφούς Ρεκλύ, αντιφάσκουν με τους ακραίους όπως ο Αρσέν Λουπέν, ο Ραβασόλ, είτε ο Μποννό. Όλοι, ωστόσο, πολεμούν την εξουσία, το Κράτος, και έχουν ως σύνθημα το "ούτε Θεό, ούτε αφέντη". Στο τέλος του εμπεριστατωμένου αυτού "απολογισμού", ανακαλύπτουμε πόσο αυτές οι υποτιθέμενες περιθωριακές ομαδούλες έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην ανάπτυξη ιδεών που είναι σήμερα επίκαιρες: αντισύλληψη, ελεύθερος έρωτας, ελεύθερη ένωση, "παρανoμισμός", νέα παιδαγωγική, συνεταιριστικό κίνημα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

ΜΕΡΟΣ Α΄
ΠΡΟΑΝΑΚΡΟΥΣΜΑΤΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΟΠΗ
2. ΕΧΤΙΣΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ
3. ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΙ ΘΡΥΛΟΙ
ΜΕΡΟΣ Β΄
ΟΥΤΕ ΘΕΟ, ΟΥΤΕ ΑΦΕΝΤΗ
4. ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ
5. ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΡΑΔΙΟΥ
6. ΛΕΗΛΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ, ΒΑΛΤΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΩΝΕΣ
7. ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ "ΚΟΜΜΑΤΟΣ"
8. ΕΝΑΣ ΚΟΝΙΟΡΤΟΣ ΑΠΟ ΟΜΑΔΟΥΛΕΣ
9. ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΣΤΙΟΙ
10. ΑΝΑΡΧΙΚΑ ΦΥΛΛΑ
11. ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ, ΕΙΚΟΝΕΣ, ΚΑΖΑΜΙΕΣ
ΜΕΡΟΣ Γ΄
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
12. Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ
13. Ο "ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΣ ΠΛΗΝ ΑΨΕΥΔΗΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΡΑΒΑΣΟΛ"
14. Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
15. Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΝΝΟ Η ΟΙ "ΤΡΑΓΙΚΟΙ ΛΗΣΤΕΣ"
ΜΕΡΟΣ Δ΄
ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ
16. Ο ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΑΝΑΓΕΝΝΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΦΡΑ ΤΟΥ
17. Ο ΑΝΑΡΧΟ-ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ
18. ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΤΡΕΥΦΟΥΣ
19. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
20. ΑΝΑΡΧΟΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

από q.a.d. 28/08/2012 3:47 μμ.


χαίρομαι πραγματικά σύντροφέ παναγιώτη που υπάρχουν άτομα σαν και σένα στον 'βίαιο ΄κόσμο αυτό ....


Κάιν είσαι εσύ και κάτι τύποι που κυκλώνουν το 3 κλπ κλπ. Και για να εξηγούμαι.

Μας έχεις πρήξει με την εμμονή σου στη μη βία, εμμονή που μόνο ένας εντελώς ηλίθιος ή βαλτός μπορεί να έχει. Το στόμα σου και την πένα σου δεν τα χρησιμοποιείς για τη διάχυτη βία που υπάρχει γύρω μας αλλά μόνο για να καταδικάζεις "την προερχόμενη απο την αναρχία βία".

Θα δεχόμουν αν έκανες συνολική εμπεριστατομένη κριτική. Είσαι ο άνθρωπος που καταδίκαζες τη βία της 17Ν στη δολοφονία του Σόντερ (δικαίωμά σου) αλλά δεν άνοιξες το ριμάδι σου για να καταδιακάσεις το ρόλο αυτού του οπλέμπορα. Μίλαγες για την αξία της ανθρώπινης ζωής και δεν είπες ούτε μισή κουβέντα για το επάγγελμα αυτού του κτήνους που έβγαζε το ψωμάκι του πουλώντας όπλα για λογαριασμό της "Αυτής Μεγαλειότητος" και ήταν υπέυθυνος για μαζικές δολοφονίες στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή.

Πες μας παραπλανημένου και όπως θες, αλλά μαλάκες δεν είμαστε. Αναμασάς όλη τη προβοκατορολογία που βγαίνει από τα μήντια και της ροζέ αριστερά, στάση που στην τελική είναι ύποπτη.

 

Τέλος, δε πα να κοιταχτείς ρε μεγάλε. Είσαι ένας τύπος που κάνει συνέλευση με τον εαυτό του, αποφασίζει ομόφωνα με τον εαυτό του και μιλάει εξ' ονόματος του "αναρχισμού" και πότε πότε υπογράφεις εσύ και ο εαυτός ως "αναρχικοι".

από anast. 29/08/2012 7:16 μμ.


"Μας έχεις πρήξει με την εμμονή σου στη μη βία, εμμονή που μόνο ένας εντελώς ηλίθιος ή βαλτός μπορεί να έχει. Το στόμα σου και την πένα σου δεν τα χρησιμοποιείς για τη διάχυτη βία που υπάρχει γύρω μας αλλά μόνο για να καταδικάζεις "την προερχόμενη απο την αναρχία βία"."

 

Ή ίσως αυτήν την "εμμονή", όπως λες, να την έχει κάποιος που έχει το θάρρος να παραδέχεται πως δεν είναι αναρχικός, είναι στο δρόμο για να γίνει αναρχικός, προσπαθεί να γίνει αναρχικός. Ίσως κάποιος που έχει θητεία σε αυτόν το χώρο πριν απ' το 1980, που υπήρξε ένας απ' τους πρώτους αναρχικούς, που έχει φάει ξύλο από μπάτσους, φασίστες και συντρόφους του. Που έχει στοχοποιηθεί από αυτές τις ομάδες. Που προσπαθεί να προσεγγίσει άτομα στην τόσο όμορφη ιδεολογία του αναρχισμού. Δεν λέω πως κατέχει τη μια κ μόνη αλήθεια στο χώρο επειδή είναι απ' τους παλιούς. Για να μην παρεξηγηθώ κιόλας. Επίσης, τις απόψεις του τις συμμερίζονται πολλοί αναρχικοί, πολλοί διαφοροποιούνται πχ από βομβιστικές επιθέσεις ή από το εν λόγω περιστατικό με τη δολοφονία κ' τη ληστεία στην Πάρο. Επίσης, μπορείς να διαβάσεις πολλά κείμενά του που δεν ασχολούνται με τη βία, αλλά πχ με την προσπάθεια καταστολής του indymedia (αυτό είναι κ το πιο πρόσφατο κείμενο του, αν θελεις μπορεις να το βρεις στο indymedia), με τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, με τις φυλακές, με τη δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου...

 

από ααα 30/08/2012 3:08 μμ.


Τι κάνεις? κουκιά σπέρνω.

Πήρες την πρώτη παράγραφο σαν αποτυχημένος επικοινωνιολόγος και αρχίζεις να δίνεις ένα σωρό άσχετες δικαιολογίες. Παμε πάλι πιο απλά για όποιον δε θέλει να καταλάβει.

Δέχομαι συνολικές κριτικές που έχουν αναπτυχθεί. Κατά καιρούς κριτική στη βία και πολύ αξιόλογη μάλιστα έχουν βγάλει ομάδες που κινούνται στην αυτονομία. Πέρα από τη συμφωνία ή τη διαφωνία που μπορεί να έχω, καταλαβαίνω οτι οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια συνολική οπτική η οποία είναι ριζοσπαστική και έχει επαναστατική κατεύθυνση στην τελική.

Ο Κάιν δεν έχει πει μισή κουβέντα λέμε ρε για το τι ήταν ο Σόντερ, μόνο έδειξε τη συμπαράσταση του στην οικογένεια του "θύματος". Ας έλεγε οτι και αυτός ήταν δολοφόνος. Γιατί το βούλωνε? Ας έλεγε οτι καταδικάζει τέτοιες ενέργειες αλλα και ο  ταρίφας ήταν τουλάχιστον ένας ηλίθιος που πήγε να γίνει ήρωας για τα λεφτά αυτών που εξαθλιώνουν χιλιάδες κόσμου. Τι να κάνουμε που είναι χαρακτηριστικό δείγμα μικροαστικής "παλληκαριάς" και ρουφιανιάς? Δεν είναι μήπως? Αλλα όχι εκεί ο Κάιν! Με το προβλημά του.

Και ο Κάιν, όπως και κανείς από καμία τάση, δεν μπορεί να βγαίνει και να λέει τι είναι ο αναρχισμός. Ας μιλάει για τη δική του χριστιανική (κανονικότατα χριστιανική) κοινοτιστική θεωρίας του, να μιλάει για πάρτη του και τον εαυτό του που έτσι κι αλλιώς με αυτόν τα βρίσκει

 

 

από G 30/08/2012 3:36 μμ.


… Η διαστρέβλωση τον εννοιών και του λόγου είναι  μια πολύ παλιά τακτική των διανοούμενων απολογητών των κυρίαρχων τάξεων για να θολώνουν τα νερά και να προκαλούν σύγχυση στους κυριαρχούμενους (Ο Ράουτερ παρατηρούσε από την δεκαετία του 60 κιόλας στο "Η Κατασκευή Υπηκόων" ότι: "όσο ασαφέστερα εκφράζεται κανείς, τόσο περισσότερο μένει κρυμμένο το ψέμα που υπάρχει στον λόγο του..").

Γίνεται, λοιπόν αναγκαίο να επανεισάγουμε στον καθημερινό μας λόγο τον επαναστατικό “ρομαντισμό”. Να “απόκαθάρουμε” τον επαναστατικό αναρχικό λόγο από τον επιστημονισμό,  την αστική κοινωνιολογία, τη φιλελεύθερη ατομικιστική πολυλογία και να τον εμπλουτίσουμε στο σήμερα. Παραμένοντας  πάντα αθεράπευτα «ρομαντικοί» επαναστάτες, σε μια εποχή που η κοινωνική επανάσταση (ως κοινωνικό «πέρασμα») φαντάζει αδύνατη, συνεχίζουμε να οραματιζόμαστε την επαναστατική προοπτική ως ανοιχτότητα προς την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα.

   Εν ολίγοις, συνεχίζουμε να αρνούμαστε το τέλος της  κοινωνικής ιστορίας.   Για μας, η ζωή αποκτάει νόημα με τον αγώνα για  να είναι κανείς άνθρωπος, σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και εξουσία. Χωρίς αυτό τον αγώνα, χωρίς την πάλη για την αναρχία, η ζωή είναι άνευ νοήματος.

Η επανεμφάνιση των αναρχικών-ελευθεριακών ιδεών στην Ελλάδα, σχεδόν 70 χρόνια (από τις αρχές του 20ου αιώνα) μετά από τις τελευταίες συγκροτημένες συλλογικές (και εν πολλοίς αποτυχημένες) απόπειρες δημιουργίας αναρχικού κινήματος –αφού επικράτησαν και  κυριάρχησαν οι ολοκληρωτικές ιδέες της δεξιάς, αλλά και της αριστεράς διαχείρισης του κράτους- ήταν ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός που πολλοί θέλησαν στην αρχή να αποκρύψουν ή να αποσιωπήσουν.

Είναι στην νέα περίοδο, αρχής γενομένης από την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 73 ενάντια στην δικτατορία, όπου  μέσα από τις στάχτες της καταστολής αυτής της εξέγερσης δηλώνει ξανά  δημόσια και ανοικτά την παρουσία του και ο αναρχικός- ελευθεριακός λόγος. Αυτό σηματοδοτεί αλλά και νοηματοδοτεί  το  αναρχικό κίνημα και την μετέπειτα πορεία του, μέχρι και σήμερα. 

Τριανταπέντε χρόνια μετά, μέσα από  αδιάλειπτη και συνεχή  παρουσία και δράση, το αναρχικό κίνημα αρχίζει να περνά σιγά -σιγά στην «ενηλικίωση» του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ιαθεί πλήρως από τις «παιδικές του ασθένειες». Από αυτή την άποψη είμαστε ένα από τα νεότερα κινήματα της Ευρώπης, ένα κίνημα γενιάς.

Σήμερα έχει ξεκινήσει μια νέα κατάσταση, μια εξέλιξη, που εκ των πραγμάτων μας σπρώχνει σε μια συζήτηση στο εσωτερικό του κινήματος. Αυτό το «εκ των πραγμάτων» προέρχεται από τη δυναμική και τη δράση που παράγει αυτό το κίνημα, αλλά και από τις νέες καταστάσεις που προωθεί το κράτος και ο καπιταλισμός. Η ιστορία, όμως, δεν περιμένει τους βραδυπορούντες! Είτε θα μας ξεπεράσει είτε θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στα ζητήματα του καιρού μας δίνοντας προοπτική στο λόγο μας μέσα σε αυτές τις «νέες» συνθήκες «επανίδρυσης» του καπιταλισμού. Αλλά για να απαντήσουμε χρειάζεται να μπούμε σε μια διαδικασία αυτογνωσίας. Ο καθένας από εμάς, αλλά και συνολικά το κίνημα, χρειάζεται να απαντήσει στο ερώτημα που μας τίθεται ακόμα και σε υπαρξιακό επίπεδο: «ποιοι είμαστε , πού πηγαίνουμε και τι θέλουμε». Όπως και το πώς και με ποιους τρόπους από ένα κατακερματισμένο κίνημα διαμαρτυρίας και πολλές φορές περιχαρακωμένης η σεκταριστικής δράσης, θα κατορθώσουμε να θέσουμε το κοινωνικό και πολιτειακό μοντέλο του καπιταλισμού σε ιστορική αμφισβήτηση. Αυτά τα ερωτήματα στέκονται αμείλικτα μπροστά μας. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σημείο καμπής. Ένας κύκλος κλείνει και για να ανοίξει ένας νέος,  όμως για να αρχίσει η πραγματική συζήτηση,  χρειάζεται ο αναρχισμός να ξαναβρεί την προταγματική κοινωνική του φύση.

Ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι η συνειδητοποίηση και η προσπάθεια εξάλειψης μιας σημαντικής  αντίφασης που υφίσταται εντός του κινήματος και που  για μας τους αναρχικούς παίρνει πολλές φορές οριακές διαστάσεις. Το δέον είναι, εφόσον την αναγνωρίζουμε, να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την άρση της. Το μη δέον είναι το να την αγνοούμε, αλλά και όταν παρα-δεχόμαστε την ύπαρξη της να μην είμαστε διατεθειμένοι να πράξουμε για την υπέρβασή της.

Ενώ κατανοούμε ότι κουβαλάμε συνήθειες και αντιλήψεις του κόσμου που ζούμε (αλλά και θέλουμε να αλλάξουμε), γνωρίζοντας ότι υπάρχουν ατομικές και συλλογικές ανε-πάρκειες (κανείς τέλειος, όχι με την θρησκευτική έννοια ούτε με την φιλοσοφική τελεολογία), πολλές φορές αναπαράγουμε αυτόν τον κόσμο στο εσωτερικό μας, στις μεταξύ μας σχέσεις. Αυτό καταντάει την αναρχία αναξιόπιστη και χιμαιρική επιβεβαιώνοντας αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι αδύνατες οι κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων χωρίς ιεραρχία και κυριαρχία.

Το μη δέον είναι, ότι ξέροντας  πως από το κέλυφος της παλιάς κοινωνίας θα γεννηθεί η νέα, δε βρίσκουμε εκείνες τις διαδικασίες και τα συλλογικά εκείνα εργαλεία  για να αποτρέπουμε την αναπαραγωγή αυτών των παλιών συνηθειών στις μεταξύ μας σχέσεις (ιδιαίτερα όταν οι παλιές συνήθειες αναπαράγονται με την μορφή της «άτυπης ιεραρχίας» και των διευθυντηρίων λήψης αποφάσεων που είναι δύσκολο λόγω του ότι είναι «αόρατα» να ελεγχθούν και να εξαλειφθούν).

Το δέον είναι, το να παλεύουμε να ξεπεραστεί, όσο είναι δυνατόν, η συνείδηση της ιεραρχίας-κυριαρχίας και των διακρίσεων-προνομίων μεταξύ των ανθρώπων (ιδιαίτερα στον τρόπο που παίρνουμε και υλοποιούμε τις συλλογικές μας αποφάσεις) και το να μη φοβόμαστε να πειραματιστούμε με νέες πρακτικές, ενάντια στη δύναμη της συνήθειας που παράγει συντηρητισμό.

 Ο αναρχισμός θεωρεί ως μία από τις πρώτιστες αρχές του τη  θέση βάσει της όποιας μόνον ελευθεριακά μέσα μπορούν να χρησιμοποιηθούν (και όχι απλώς «θα έπρεπε να χρησιμο-ποιηθούν»), για να οικοδομηθεί με επιτυχία μια ελευθεριακή  κομουνιστική κοινωνία. Αυτή είναι  και η σημασία της άποψης του Μπακούνιν (η οποία θεωρήθηκε σαν ένας παραλογισμός από μερικούς αντιπάλους του), όταν υποστήριζε  ότι «η ελευθερία μπορεί να δημιουργηθεί μόνον από την ελευθερία». Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, το αναρχικό – αντιεξουσιατικό κίνημα πρέπει να είναι ένας μικρόκοσμος της νέας κοινωνίας, η οποία, τοιουτοτρόπως, έρχεται στο φως «δημιουργημένη μέσα στο κέλυφος της παλιάς».

Η νέα ανθρωπότητα δεν μπορεί να δημιουργηθεί για να ζήσει σε μια κοινότητα χωρίς κυριαρχία, εάν καθοδηγείται από  επαναστατικές ελίτ (κάτοχοι του μυστικού της φύσης του  επαναστατικού κινήματος), ή εάν οι δομές των επαναστατικών οργανώσεων είναι διαμορφωμένες με βάση τα μοντέλα  τυπικά ή άτυπα των ιεραρχημένων οργανώσεων της αστικής κοινωνίας.

Οι ελευθεριακές δομές πρέπει, αντιθέτως, να εμπεριέχουν την ανάπτυξη της αυτοσυνείδησης, της υπευθυνότητας, της αυτοδιεύθυνσης, της αυτοπειθαρχίας και της ελεύθερης δραστηριότητας. Η νέα ανθρωπότητα όταν και εφόσον θελήσει να λέγεται νέα πρέπει να δημιουργηθεί  όχι διά μέσου μιας νέας κατάκτησης της εξουσίας, αλλά με τη δημιουργία νέου τύπων ανθρωπίνων κοινωνικών  σχέσεων.

 Ένα δεύτερο βήμα είναι να αφήσουμε κατά μέρος τους ισχυρισμούς ότι «οποιαδήποτε οργάνωση οδηγεί αναπόφευκτα στην ολιγαρχία» (αυτή είναι μια κατάσταση που ταιριάζει καλύτερα στη ζωή της αρκούδας). Στην ανθρώπινη διάσταση δε χρειάζεται να αποδεικνύουμε το αυταπόδεικτο, ότι δηλαδή στη μοναξιά δεν τίθεται ζήτημα ελευθερίας, στη μοναξιά δεν τίθεται ζήτημα ισότητας. Όσο εμείς οι αναρχικοί δεν προτείνουμε μια άλλη εφικτή οργάνωση της κοινωνίας (όχι με την μορφή του σχεδιασμού αλλά με την μορφή της υπέρβασης του υπάρχοντος), όσο εμείς οι αναρχικοί δεν διάγουμε ένα βίο όσο το δυνατόν κοντά στις αρχές μας, αλλά και με το παράδειγμα μας σαν στάση ζωής (άλλωστε για να αλλάξουμε τον κόσμο χρειάζεται να αλλάξουμε και τους εαυτούς μας), τόσο θα διαιωνίζεται στις συνειδήσεις των καταπιεσμένων-εκμεταλλευομένων της σημερινής εποχής  ο ιστορικός ρόλος  της οργάνωσης του καπιταλισμού, το  σύγχρονο εθνικό ή διεθνοποιημένο κράτος, η ιεραρχία και η κυριαρχία σε όλα τα επίπεδα που απορρέουν από αυτό…}

 Ένα κίνημα που αγνοεί ή αποστρέφεται την κοινωνική ιστορία, αλλά και την ιστορικότητά του, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να βρίσκεται διαρκώς στο νησί των λωτοφάγων.     

                                                                                 

                                                                                 Γ. Μεριζιώτης

 

 

από G 30/08/2012 3:39 μμ.


Υπάρχει πάντα ένα πρόβλημα επαναστατικής τακτικής που πρέπει πάντα να το συζητάμε και να το ξανασυζητάμε γιατί από τη λύση του μπορεί να εξαρτηθεί η μοίρα της επανάστασης που θα έρθει. Δεν σκοπεύω να μιλήσω για τον τρόπο που μπορεί να χτυπηθεί και να ανατραπεί η τυραννία που σήμερα καταπιέζει τον τάδε συγκεκριμένο λαό.

Ο ρόλος μας είναι απλός να διασαφηνίσουμε τις ιδέες μας και να προετοιμαζόμαστε ηθικά με τα μάτια στραμμένα σε ένα κοντινό η μακρινό μέλλον μιας και δεν μπορούμε να πράξουμε διαφορετικά. Κι ύστερα αν πιστεύαμε ότι είχε φτάσει η στιγμή για την ενεργητική δράση θα μιλούσαμε ακόμα λιγότερο για αυτήν. Θα ασχοληθώ λοιπόν αποκλειστικά και υποθετικά με την επ’ αύριο μιας νικηφόρας επανάστασης. Θα μιλήσω για τις μεθόδους βίας που μερικοί θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν για να αποδώσουν δικαιοσύνη και που άλλοι τις θεωρούν απαραίτητες για να διαφυλάξουν την επανάσταση από τις παγίδες που θα της στήσουν οι εχθροί της.

Ας βάλουμε κατά μέρος τη δικαιοσύνη μια έννοια υπερβολικά σχετική που χρησιμοποιήθηκε πάντα σαν πρόσχημα για όλες τις καταπιέσεις και όλες τις αδικίες και που συχνά δεν σημαίνει τίποτε άλλο από εκδίκηση. Το μίσος και η επιθυμία για εκδίκηση είναι συναισθήματα που δεν μπορούν να χαλιναγωγηθούν και όπως είναι φυσικό τα γεννά και τα τρέφει η καταπίεση.

Αν όμως αυτά μπορεί να είναι μια δύναμη που βοηθάει στο να απαλλαγούμε από το ζυγό θα γίνουν στη συνέχεια δύναμη αρνητική όταν θα δοκιμάσουμε να βάλουμε στη θέση της καταπίεσης όχι μια καινούργια καταπίεση αλλά την ελευθερία και την αδερφοσύνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Γι’ αυτούς τους λόγους πρέπει να πασχίσουμε να προκαλέσουμε την εμφάνιση των ανωτέρων συναισθημάτων που η ενεργητικότητά τους είναι προσανατολισμένη στην με πάθος αγάπη για το καλό, ενώ συνάμα θα φροντίσουμε να μη περιορίσουμε την οργή που είναι απαραίτητη για τη νίκη είτε αυτή προέρχεται από καλές αιτίες είτε από κακές. Αξίζει περισσότερο να ενεργήσουν οι άνθρωποι ακολουθώντας τις παρορμήσεις τους, παρά με πρόσχημα ότι θα τους καθοδηγούμε καλύτερα να τους χαλιναγωγήσουμε, πράγμα που θα σήμαινε μια νέα μορφή τυραννίας .Ας θυμόμαστε όμως πάντα, ότι εμείς οι Αναρχικοί δεν μπορούμε να είμαστε ούτε εκδικητές ούτε δικαστές. Θέλουμε να είμαστε ελευθερωτές και ως τέτοιοι πρέπει να ενεργήσουμε με μέσα τη διδαχή και το παράδειγμά μας.

Έπειτα από αυτό ας ασχοληθούμε με το πιο σημαντικό ζήτημα. Την υπεράσπιση της επανάστασης.
Υπάρχουν άνθρωποι που τους γοητεύει η ιδέα της τρομοκρατίας. Νομίζουν ότι οι τυφεκισμοί, η γκιλοτίνα, οι σφαγές, οι εκτοπίσεις, και τα κάτεργα (κρεμάλα και κάτεργα μου έλεγε πρόσφατα ένας διαβόητος κομμουνιστής)είναι τα ισχυρά και τα αναγκαία όπλα της επανάστασης και έχουν τη γνώμη ότι αν τόσες επαναστάσεις συντρίφτηκαν και δεν έφεραν το αποτέλεσμα που οι άνθρωποι λαχταρούσαν, αυτό οφείλεται στη μεγαλοψυχία και στην αδυναμία των επαναστατών που δεν καταδίωξαν δεν καταπίεσαν και δεν έσφαξαν όσο έπρεπε. Βλέπουμε εδώ μια πρόληψη διαδεδομένη σε ορισμένους επαναστατικούς κύκλους, πρόληψη που τη γέννησαν η ρητορεία και οι διαστρεβλώσεις της ιστορίας από τους απολογητές της Γαλλικής επανάστασης και που την ενισχύουν τόσα χρόνια οι μπολσεβίκοι με την προπαγάνδα τους.

Η αλήθεια είναι όμως το διαμετρικά αντίθετο. Η τρομοκρατία υπήρξε πάντα όργανο της τυραννίας. Στη Γαλλία βοήθησε την τυραννία του Ροβεσπιέρου. Άνοιξε το δρόμο στο Ναπολέοντα και στην αντίδραση που ακολούθησε. Στη Ρωσία κατεδίωξε και σκότωσε Αναρχικούς και σοσιαλιστές, έσφαξε ξεσηκωμένους εργάτες και αγρότες και με λίγα λόγια έκοψε την ορμή μιας επανάστασης που θα μπορούσε να ήταν η απαρχή μιας καινούργιας εποχής για τον πολιτισμό. Όσοι πιστεύουν στη δήθεν επαναστατική και απελευθερωτική αποτελεσματικότητα της καταπίεσης και της αγριότητας έχουν την ίδια οπισθοδρομική νοοτροπία με τους νομικούς που πιστεύουν ότι μπορούν να σβήσουν το έγκλημα και να εξυψώσουν ηθικά τους ανθρώπους με μέσο τις αυστηρές ποινές.

Η τρομοκρατία όπως και ο πόλεμος, ξυπνά τα αταβιστικά συναισθήματα της αγριότητας που τα έχει σκεπάσει άσχημα το λούστρο του πολιτισμού και ανεβάζουν στις χειρότερες θέσεις τους χειρότερους ανθρώπους. Αντί να βοηθήσει στην υπεράσπιση της επανάστασης, βοηθάει στη δυσφήμιση της στο να την κάνει μισητή από τους ανθρώπους και έπειτα από μια περίοδο άγριων συγκρούσεων καταλήγει αναγκαστικά σε κάτι που σήμερα θα το ονόμαζα εξομάλυνση, στη νομιμοποίηση και στη διαιώνιση της τυραννίας.  Όποιο και αν είναι το κόμμα που νίκησε φτάνει πάντα στην εγκαθίδρυση μιας ισχυρής κυβέρνησης που εξασφαλίζει στους μεν ειρήνη σε βάρος της ελευθερίας και στους δε την κυριαρχία χωρίς πολλούς κινδύνους.

Ξέρω καλά ότι οι τρομοκράτες Αναρχικοί (όσοι λίγοι και αν είναι) απορρίπτουν κάθε μορφή οργανωμένης τρομοκρατίας που ασκείται έπειτα από διαταγή κάποιας κυβέρνησης από πληρωμένα όργανα. Θα ήθελαν οι ίδιοι άνθρωποι χωρίς μεσάζοντες να σκοτώσουν τον εχθρό τους. Αυτό όμως που θα έκανε, θα ήταν να επιδεινωθεί η κατάσταση. Η τρομοκρατία μπορεί να γοητεύει τους φανατικούς, αρμόζει όμως κυρίως στους πραγματικά κακούς, σε εκείνους που διψάνε για χρήμα και για αίμα. Δεν πρέπει να εξιδανικεύουμε το λαό και να νομίζουμε ότι αποτελείται αποκλειστικά από ανθρώπους απλούς και καλούς που μπορεί βέβαια να κάνουν κάποιες ακρότητες, αλλά στο βάθος οι προθέσεις τους είναι πάντα αγαθές. Οι μπάτσοι και οι φασίστες υπηρετούν την αστική τάξη, προέρχονται από το λαό.

Στην Ιταλία ο φασισμός πήρε με το μέρος του πολλούς εγκληματίες και έτσι ξεκαθάρισε ως ένα σημείο εκ των προτέρων τα πράγματα για την επανάσταση. Δεν πρέπει να πιστέψουμε ότι όλοι οι Ντουμίνι και όλοι οι Τσεζαρίνο  Ρόσι είναι φασίστες. Υπάρχουν ανάμεσά τους αρκετοί που για έναν οποιοδήποτε λόγο δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν ποτέ να γίνουν φασίστες και που προτίθονται να κάνουν στο όνομα της πατρίδας. Και από την άλλη μεριά όπως όλοι οι κακούργοι όλων των καθεστώτων ήταν πάντα έτοιμοι να μπουν στην υπηρεσία του καινούργιου καθεστώτος και να γίνουν τα πιο αφοσιωμένα του όργανα, έτσι και οι φασίστες του σήμερα θα είναι έτοιμοι αύριο να δηλώσουν Αναρχικοί η κομμουνιστές η ό,τι άλλο τους καπνίσει απλώς και μόνο για να συνεχίσουν να κυβερνάνε και να ικανοποιούν τα ταπεινά τους ένστικτα. Αν δεν μπορούν να το κάνουν αυτό στη χώρα τους γιατί είναι γνωστοί και σταμπαρισμένοι θα πάνε αλλού και θα γυρέψουν την ευκαιρία για να φανούν πιο ενεργητικοί και πιο άγριοι από τους άλλους

Θα αντιμετωπίζουν σαν μετριοπαθείς  δειλούς, πυροσβέστες της επανάστασης και αντεπαναστάτες εκείνους που βλέπουν την επανάσταση σαν μεγάλο έργο καλοσύνης και αγάπης. Βέβαια η επανάσταση πρέπει να υπερασπίσει τον εαυτό της και να εξελιχτεί ακολουθώντας μια απαρασάλευτη λογική. Δεν πρέπει ως τόσο και δεν μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό της με μέσα που έρχονται σε αντίθεση με τους στόχους της. Το μεγάλο μέσο για την υπεράσπιση της επανάστασης εξακολουθεί πάντα να είναι η απόσπαση από την αστική τάξη όλων των οικονομικών μέσων της κυριαρχίας της, ο εξοπλισμός όλου του λαού (μέχρι τη στιγμή που θα φτάσουν να πετάξουν όλοι τα όπλα τους θεωρώντας τα αντικείμενα άχρηστα και επικίνδυνα)και το ενδιαφέρον του πληθυσμού στη μεγάλη πλειονότητα του για τη νίκη.

Αν για να νικήσουμε θα έπρεπε να στήνουμε κρεμάλες στις πλατείες, εγώ θα προτιμούσα να ήμουνα με το μέρος των νικημένων.
ΕΡΡΙΚΟ  ΜΑΛΑΤΕΣΤΑ.


Ο άλλος παραπάνω διαφωνεί με την αρχική δημοσίευση και αντί να γράψει τη γνώμη του, να επιχειρηματολογήσει, να συζητήσει, κάθεται να μας περιγράφει τι ήταν ο Σόντερς, λες και δεν το ξέραμε.

Εγινε ένα συγκεκριμένο γεγονός, θέλετε να πείτε τη γνώμη σας, μια χαρά, κάντε το. Μην το μπλέκετε με άσχετες καταστάσεις όμως. Καταντάει αστείο, ειδικά με αυτό το στυλάκι. Σαν κάτι δημοσιογράφους κάνετε, που επειδή δε μπορούν να γράψουν άρθρα της προκοπής, κάθονται και πετάνε 10-15 σκόρπιες κουβέντες και τις κάνουν σαλάτα.

 

από ααα 30/08/2012 6:59 μμ.


Κουκιά σπέρνω.

Και πάμε πάλι από την αρχή γιατί κάποιοι δε θέλουν να καταλάβουν. Σχολιάζω τη στάση του συντάκτη της αρχικής δημοσίευσης με τα πλεον εξόφθαλμα παραδείγματα του "μεγαλείου του". Και θα εξηγηθω πάλι γιατί μερικοί είτε το παίζουν είτε είναι εκτός τόπου.

Βλέπω -άλλη- μια δημοσίευση του Κάιν που ασκεί κριτική στη βία, τη βία που προέρχεται από υποκείμενα τα οποία δίνουν σε αυτή τη βία μια επαναστατική διάσταση. Οκ?

Ο μάγκας δεν ασκεί πουθενά κριτική στη βία που υπάρχει γενικά, στην διάχυτη ενδοκοινωνική βία, αλλά μας έχει ζαλίσει το κεφάλι να δείχνει πόσο αντικοινωνική είναι η βία που χρησιμοποιούν αυτά τα υποκείμενα και πόσο είναι ενάντια στο αναρχικό (?) του προταγμα κλπ. Και επειδή λοιπόν πουλάτε τρελίτσα, το παράδειγμα του Σόντερ το έφερα για να δείξω οτι η βλακώδης  στάση του τύπου (Κάιν) είναι να κάνει την πάπια για ποιόν* των θυμάτων, να κάνει τη πάπια για όλη τη γαμημένη βία που δέχονται καθημερινά οι νέοι άνθρωποι που δικαιολογημένα καταφεύγουν στη βία.

Του λένε του τύπου "κοίτα το κοινωνικό καμίνι που ζεις" και αυτός καταδικάζει το δάχτυλο που του δείχνει μια κοινωνική πραγματικότητα. Θα δεχόμουν την κριτική του αν αυτή μιλούσε για τον τρόπο που κάποιοι δείχνουν την πραγαμτικότητα αυτή, αλλά ο τύπος καταδικάζει ένα κομμάτι της νεολαίας που αρνείται την ερήμην καταδίκη του απο το καθεστώς.

 

*Υ.Γ. Ο νεκρός που νιώθει τόση υποχρέωση να του καταβάλει φόρους τιμής ο Κάιν ήταν ένας πρώην μπάτσος και φασίστας ο οποίος έλεγε στους συγχωριανούς του οτι σε  ανάλογη περίπτωση θα αντιδρούσε έτσι όπως αντέδρασε....

 

από Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάϊν) 30/08/2012 9:25 μμ.


Ελεος!Δέκα χρόνια μέ στήνετε στόν Τοίχο,σε λάθος "εχθρό" ρίχνετε πέτρες....

Δέκα χρόνια τώρα,όχι μόνο δέν με ακούτε κάποιοι,αλλά συνεχίζετε να με Αδικείτε!.....

Λίγη δικαιοσύνη και αλήθεια στά λόγια σας γυρεύω(παρ΄όλα αυτά μέχρι και στήν άλλη ζωή θα σάς λατρεύω.....)

Ωστε εγώ είμαι ο μονομανής,μονοθεματικός,αυτόκλητος εκπρόσωπος (!!!)και εχθρός τής Αναρχίας(όλα αυτά καί άλλα τόσα, βουνό η λάσπη......) πού καταγγέλλει μόνο τήν "αναρχική" βία (κατα τήν γνώμη σας έχει συμβάλλει όλη αυτή η "διάδοση" του φετιχισμού γιατί γι αυτόν μιλώ,στήν ένωση Αναρχικών και Καταπιεσμένων ,στό να καταλάβουν σωστά τήν Αναρχία?)...Ωστε εγώ είμαι αυτός πού δέν έχει λέξη για τήν Κρατική διάχυτη βία ?

Κοιτάξτε παρακάτω έτσι γιά να υπερασπισθώ τό "μεμονωμένο μου άτομο" και τήν αλήθεια του.......

Σάς "κατεβάζω" απο τό διαδίκτυο(ιστοσελίδα τού συντρόφου Ανθρωποι από Καλαμπόκι)δύο παλαιότερα κειμενά μου,ανάμεσα σέ πολλά άλλα πού δέν έχετε τήν ....ψυχραιμία να αναζητήσετε και κάνετε(άλλη μια φορά) βιαστικό "αναρχοδικείο"!

Τό πέρασα κι αυτό στά Προπύλαια τότε(2003)....Εχει κι άλλο?

Θά επανέλθω άν χρειασθεί και άν συνεχίζετε να βλέπετε μόνο αυτό πού θέλετε εσείς να βλέπετε!

Καί αυτό είναι ένα δόγμα επικίνδυνο γιά τήν πορεία τού Αναρχισμού.....

Μάθετε να συζητάτε,τήν κριτική να μήν τήν κάνετε ένα "χαρμάνι" μέ τήν εμπάθεια καί να μήν σκοτώνετε μέ τά λόγια συντρόφους σας ή "συντρόφους" σας.......

Ακολουθώντας αυτή τήν πάνσοφη διαδικασία κάτι θα μάθετε καί θά πάρετε από μένα,όπως εγώ από εσάς.......

 

τά φιλιά μου και τήν αγάπη μου όπως καί νάχει

Πάτρα 30/8/2012

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

μεμονωμένο άτομο απ τό αναρχικό κίνημα

erozer2000@yahoo.gr

 

 

Μετά το γράμμα της Fee Marie Meyer

Δευτέρα, Ιανουαρίου 24, 2011

κειμενο-καταγγελια απο Παπαδόπουλο Παναγιώτη(Κάϊν) Τό γδύσιμο,ρέ αλητήριοι (ψάχνοντας κι άλλες λέξεις νά σάς "στολίσω" βρήκα ακόμα πιό σκληρές,αλλά διάλεξα τήν πιό "ήπια"....) τής "Αντιτρομοκρατικής", είναι πολύ χειρότερο μέσο βασανισμού ακόμη καί από τόν ξυλοδαρμό...... Αλλά μπορεί ποτέ ο αλητήριος νά έχει επίγνωση τής απουσίας τής συνείδησης?Ποτέ!Μέ νεκρές τίς αισθήσεις , μέχρι νά πεθάνει θά σαπίζει μέσα στήν μπόχα τής απάνθρωπης συμπεριφοράς του χωρίς νά πάρει ποτέ "μυρωδιά"..... Αλλοι γδύνουν,διαπομπεύουν καί εξευτελίζουν ανθρώπους στήν Τρομοκρατία τού 12ου ορόφου τής "Αντιτρομοκρατικής " καί άλλοι γδύνουν καί συκοφαντούν ανθρώπους στήν Τρομοκρατία τών σελίδων καί τής κίτρινης οθόνης τής ψευτοδημοσιογραφίας.... Χθές ο σύντροφος Παπαδάτος από τόν Συνασπισμό ,σήμερα η συντρόφισσα αναρχική Φαίη Μέγιερ,αύριο σίγουρη είναι η συνέχεια αφού η αλητεία τής ψευτοδημοσιογραφίας καί τής "αντιτρομοκρατίας" βρίσκονται σέ κοινό αγώνα απέναντι στόν "εσωτερικό εχθρό"(όσους αντιστέκονται στήν κρατική βαρβαρότητα καί στήν κατοχή τής χώρας στήν διεθνή συμμορία τών "δανειστών" της) καί ουδεμία "ΜΚΟ" ή οργάνωση προστασίας τών ατομικών δικαιωμάτων(συνυπεύθυνοι γιά τήν αδιαφορία τους καί η Διεθνής Αμνηστία καί οι γυναικείες οργανώσεις)δέν παίρνουν θέση απέναντι σέ αυτόν τόν χυδαίο τρόπο"κράτησης","σύλληψης" ή "ανάκρισης"(επαναλαμβάνω πώς είναι μορφή άγριου βασανιστηρίου καί ξεπερνά κάθε άλλη εξουσιαστική μέθοδο "ανάκρισης") πού εκθέτει καί προσβάλλει στά μάτια όλων μας(πού δέν είναι τόσο "αγνά" καί "αθώα" όσο σιωπούμε στήν θέα αυτής τής κοινής γιά όλους μας ντροπής) τό ανθρώπινο σώμα,τήν προσωπική ελευθερία καί αξιοπρέπεια. Γιατί είναι γιά όλους μας τεράστια σέ μέγεθος ντροπή η σεξιστική καί αλητήρια μέθοδος καί δράση κάποιων τραμπούκων στά γραφεία τής ΓΑΔΑ , πού επέλεξαν αυτόν τόν κτηνώδη τρόπο βασανισμού γιά νά εκδικηθούν,χλευάσουν καί αυτοδικήσουν σέ βάρος τών απροστάτευτων θυμάτων τους(πού δέν έχουν κι από πάνω τό δικαίωμα επικοινωνίας μέ δικηγόρο)..... Συνεργαζόμενοι καί συγκοινωνούντα δοχεία στήν συντήρηση μιάς τρομοκρατημένης,φοβικής καί παρασιτικής κοινωνίας , σκουπίδια σέ αποσύνθεση γύρω από τίς καρέκλες τού κάθε Χρυσοχοϊδη,Παπουτσή καί τής ΕΣΗΕΑ πού χάσκει μέ απάθεια αντί νά ελέγχει στήν πράξη τήν εξουσία καί νά απαντά μέ δημοσιογραφική τόλμη στό αίσχος καί στήν προστυχιά τών εγκληματιών τής "Αντιτρομοκρατικής" καί τής "Ασφάλειας".... Αλλά έχει ο Παπουτσής καί ο περιγυρός του ηθική καί πολιτικό ανάστημα γιά νά τό βρεί τό όργανο "συνδικαλιστικής εκπροσώπησης" τών δημοσιογράφων? τήν αλληλεγγύη μου στούς συντρόφους Δημοσθένη Παπαδάτο καί στήν Φαίη Μέγιερ Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό

--------------------------------------------------------------------------------------------------

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΞΟΝΤΩΣΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΗΝ DNA- ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ Tό πρώτο κρατικό έγκλημα πού έγινε σέ βάρος τής οικογένειας Σειρηνίδη ήταν ο "ξαφνικός" θάνατος τού 72χρονου αγωνιστή Κώστα Σειρηνίδη(πατέρα τού διωκόμενου τώρα Αρη μέ ανυπόστατες κατηγορίες),από καρδιακή ανακοπή στίς 15/6/2010, πασχίζοντας μέ όση ψυχική δύναμη τού είχε μείνει, νά διαμαρτυρηθεί μπροστά στά γραφεία τού νομικού αυτισμού πώς ο γιός του οδηγείται στήν φυλακή αυταρχικά καί άδικα γιατί η "δημοκρατία" θεωρεί τήν παρουσία του στόν αναρχικό χώρο ως .... "κακούργημα". Τό δεύτερο έγκλημα πού έγινε σέ βάρος τής οικογένειας είναι τελικά η άδικη προφυλάκιση τού Αρη Σειρηνίδη, από τίς 3 Μάη τού 2010, γιά ένοπλη επίθεση σέ κλούβα τών ΜΑΤ στά Εξάρχεια. Γιά νά "δέσουν" τό κατηγορητήριο οι "επιφανείς" συντάκτες τής αστυνομίας χρειάσθηκε νά περάσουν τόν Αρη Σειρηνίδη από πολλά "σενάρια" προσπαθώντας-χωρίς επιτυχία- νά τόν ενοχοποιήσουν ως "πρωταγωνιστή" σέ υποθέσεις πού σκόπιμα εμπλέκουν τήν σοβαρή του πολιτική συγκρότηση μέ μεθόδους πού δέν έχουν σχέση μέ τήν ιδεολογική στάση τού αναρχικού αγώνα ενάντια στήν εξουσία. Στήν αρχή ήταν κατηγορούμενος γιά οπλοκατοχή καί αντίσταση κατά τής αρχής,ύποπτος γιά ληστεία στό πολυκατάστημα "Πράκτικερ" τής οδού Πειραιώς καί όταν και αυτά κατέπεσαν ως ανακριβή,αναληθή καί αστήρικτα επινοήθηκε καί τό τελευταίο "στοιχείο" μέ γενετικό υλικό από προσωπικό αντικείμενο τού Σειρηνίδη πού ελήφθη χωρίς τήν συγκατάθεση καί γνώση τού ιδίου καί "ταυτοποιήθηκε" μέ άλλο "όμοιο" σέ χειρουργική μάσκα, πού βρέθηκε μακριά από τό σημείο τής επίθεσης στήν κλούβα τών ΜΑΤ. Δέν έχει σημασία πού οι μάρτυρες περιγράφουν άλλον δράστη, μέ διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα πού "βλέπει" η τυφλότητα κι ο μηδενισμός τού κρατικού ψεύδους καί ολοκληρωτισμού. Μόνη σημασία έχει πώς ο Αρης Σειρηνίδης είναι "επικίνδυνος" γιατί είναι εχθρός τής εξουσιαστικής καί καπιταλιστικής πολεμικής μηχανής καί πρέπει νά τιμωρηθεί γιατί δέν "γονάτισε" στά φασιστικά σχέδια εξαθλίωσης καί ισοπέδωσης τής κοινωνίας συμμετέχοντας ως αναρχικός στούς συλλογικούς αγώνες γιά μιά καλύτερη κοινωνία. Τό ίδιο συμβαίνει καί στήν περίπτωση τής Φαίη Μέγιερ,τού Δημοσθένη Παπαδάτου,τής Κωνσταντίνας Καρακατσάνη,τού Χρήστου Πολίτη καί άλλων ατόμων πού ποινικοποιούνται, διασύρονται καί κακοποιούνται από τό εξουσιαστικό φονικό όπλο τής "συλλογικής ευθύνης" πού καταργεί κάθε συνταγματική νομιμότητα,ατομικό δικαίωμα καί τεκμήριο αθωότητας, έχοντας σάν αποτέλεσμα νά παραδίδονται δεκάδες πρόσωπα στό απόσπασμα τού σύγχρονου τηλεοπτικού "δημοσιογραφικού" Μακαρθισμού καί από εκεί στήν φυλακή ως "τρομοκράτες" μέ μοναδικό στοιχείο τήν παρουσία τους σέ πολιτικούς χώρους πού "διασαλεύουν τήν τάξη καί τήν ομαλότητα" τής συστημικής βαρβαρότητας. Η χυδαιότητα όμως καί τό θράσος τής "δημοκρατίας πού δέν τρομοκρατείται" αλλά μπορεί νά τρομοκρατεί,νά προστατεύει καί νά καλύπτει από κάθε ευθύνη τό "ευσυνείδητο όργανο" πού πυροβόλησε καθώς κυνηγούσε τόν Σίμο Σεϊσίδη στό πόδι μέ τραγική κατάληξη τόν ακρωτηριασμό του,όπως επίσης τό γδύσιμο τής Φαίης Μέγιερ καί τού Δημοσθένη Παπαδάτου στίς "ανακριτικές πασαρέλες" βασανιστηρίων τής ΓΑΔΑ,καθώς καί η κατασκευή τού πλαστού κατηγορητηρίου στόν Αρη Σειρηνίδη δέν αντιμετωπίζονται μέ μοναχικές διαδρομές πού προκαλούν τό αδιέξοδο καί τόν θάνατο(Λάμπρος Φούντας),ούτε μέ "αντάρτικες" πρακτικές καί δράσεις πού ξεκινούν γιά τήν "προώθηση τής κοινωνικής επανάστασης" αλλά καταλήγουν(αφελώς καί ασυνείδητα) νά προωθούν τήν όλο καί αυξανόμενη αναβάθμιση, ανομία,βία καί θωράκιση τού αστυνομικού Κράτους πού συναντά γόνιμες συλλογικές αντιστάσεις στά χωράφια τής Κερατέας καί από τούς ξεσηκωμένους άνεργους ναυτεργάτες τού Περάματος. Η αποκόλληση τού κοινωνικού αγώνα από τά "αξεπέραστα" λάθη του είναι μαζί καί ελπίδα γιά τήν απελευθέρωση τής κοινωνικής συνείδησης καί τών αντιστάσεων ενάντια στόν τρόμο πού απλώνουν σήμερα οι εξουσιαστικές καί οικονομικές ελίτ επιδιώκοντας έναν Κόσμο υποταγής καί σιωπής,ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης αναλώσιμων ψυχών γιά τούς φούρνους τής δουλείας καί τής εκμετάλλευσης γιά όσους καί όσες θάρθουν "μετά" έως πολύ "μετά" καί από εμάς. ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ 14/4/2011 Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα erozer2000@yahoo.gr

 

από σημ@ιοφόρος 30/08/2012 9:30 μμ.


πήγε να καταθέσει λουλούδια στη μνήμη των πεσόντων από τη 17Ν μαζί με την Ντόρα και της εξέφρασε εκ μέρους της Αναρχίας τα συλληπητήρια για τον άδιχο χαμό του άντρα της;

 

από Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) 31/08/2012 12:01 πμ.


 

 

 

 

1419346 αυτός δεν είναι που

από σημ@ιοφόρος 21:30, Πέμπτη 30 Αυγούστου 2012

πήγε να καταθέσει λουλούδια στη μνήμη των πεσόντων από τη 17Ν μαζί με την Ντόρα και της εξέφρασε εκ μέρους της Αναρχίας τα συλληπητήρια για τον άδιχο χαμό του άντρα της;

 

 

 

 

 

 

 

 

"ναί,εγώ είμαι αυτός πού ζητάς,αλλά....."

άλλα σάς έχουν πεί γιά μένα , ακούστε και τήν δική μου φωνή κι άς πέσει στόν γκρεμό(φοβάμαι το πιθανότερο).....

 

Εχουμε και λέμε μιά πού μπήκες στόν "κόπο" καί τό αναφέρεις,άν και δέν έχει σχέση με τήν συζήτηση,τό θυμάστε μερικοί και τό βγάζετε πάντα σάν "επιχείρημα" καί "όπλο" ενάντια στήν "περσόνα μου").....

.

Δέν "κατέθεσα" ποτέ ...στεφάνια καί λουλούδια ,ούτε "έστειλα" συλληπητήρια στήν Ντόρα και στό συνάφι της!

Τό ότι ήμουν από τότε καί πρίν και πάντα αντίθετος με τό κουμπούρι(το θυμούνται οι παλαιότεροι) και αυτού του είδους τήν "επαναστατική" βία,δέν σημαίνει πώς "πλάγιασα" με τήν εξουσία!

Νά με κρίνετε ,ναί,γιά τήν αναρχοπασιφιστική μου (και έτσι μπορείτε να τήν πείτε)παρουσία σέ ένα μνημόσυνο για τά θύματα τής 17Ν,έξω απ τήν Αγία Τριάδα του Πειραιά,όταν μπροστά στά ΜΜΕ άνοιξα κόκκινο πανώ πού έγραφε "Οχι άλλο αίμα και πτώματα,Ούτε με τήν 17Ν,ούτε με τό Κράτος"(τό έχω και τό φυλάω σάν "απόδειξη" στίς εμμονές σας και στίς "καλοπροαίρετες" διαδόσεις γιά μένα) και συμβολικά άφησα μιά προκήρυξη με θέμα "Λίγα λουλούδια για τόν Θάνο Αξαρλιάν".....αλλά μέχρι εκεί!

Από εκεί και πέρα αρχίζει η συνήθης περιγραφή και στοχοποίηση γιά "ρουφιάνους" και "προδότες" πού συκοφαντεί πρόσωπα καί καταστάσεις!

Τό κάνουν οι αστοί,τό Κράτος,οι φασίστες,κάποιοι "δημοσιογράφοι"!Μήν το συμπληρώνετε,μήν τό κάνετε καί εσείς!

Αυτή η ηρωποίηση και αντιγραφή (κακή από ένα σημείο και μετά)τού ένοπλου τής μεταπολίτευσης,οδηγεί εδώ καί χρόνια δεκάδες συντρόφους στήν πλάνη,στόν μηδενισμό και στήν ποινικοποίηση τού Αναρχισμού!

Εχετε λάθος!Εκεί να κοιτάξετε και να στρέψετε τήν κριτική σας γιά να μήν έχουμε κι άλλες τραγωδίες καί ήττες......

υγ/καί κάτι άλλο ως απαραίτητη επισήμανση

....ποτέ δέν είπα πώς οι αναρχικοί όταν συγκρούονται μέ τίς δυνάμεις καταστολής,όταν χρησιμοποιούν τήν αυτονόητη αντιβία(όχι τόν αυτοσκοπό.αλλά τήν χρήση τής νόμιμης άμυνας στά κρατικά τάγματα εφόδου)είναι ....."φασίστες"!Μπορεί να είμαι "πασιφιστής",μπορεί να έχω τήν άποψη πώς η βία δέν λύνει προβλήματα,αλλά μπορώ καί καταλαβαίνω και ερμηνεύω καί μερικές φορές δικαιολογώ δυναμικές αντιστάσεις όταν προκύπτουν απ τά γεγονότα!

Ούτε έχω πεί ποτέ πώς η πολιτική βία είναι.....πάντα, φασιστική!

Εχω πεί όμως πώς πολλές φορές η πολιτική βία οδηγεί στόν φασισμό(χρήστες της αλλά και κοινωνία)σε "δαγκώνει" σάν φίδι καί καλό είναι τά κινήματα νά μήν τήν έχουν "ιερή αγελάδα" και "πανάκεια"!

Δέν θα κερδίσουμε στήν πάλη γιά μιά καλύτερη κοινωνία πιθανά χωρίς αυτήν(εύχομαι να μήν χρειασθεί,να βρούμε άλλο "τρόπο"),αλλά ποτέ μόνο με αυτήν!

 

 

ψυχή βαθειά....

τήν αγάπη μου και τήν εκτιμησή μου όπως καί νάχει

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

erozer2000@yahoo.gr

 

από @ntista 31/08/2012 2:22 πμ.


Παπαδόπουλε,

Καταρχάς δεν είναι απαραίτητο να γράφεις με bold, αν αυτά που γράφεις αξίζουν ανάγνωσης τα διαβάζουμε και regular.

Κατά δεύτερον  αναγνωρίζω (όπως και οι περισσότεροι πλην εσού,φασιστών και καθεστωτικών ΜΜΕ) στο παληκάρι το τεκμήριο της αθωότητας, εφόσον ο ίδιος αρνείται κάθε κατηγορία.Απο που κι ως που τον δίκασες διαδικτυακά, με ποιό δικαίωμα ρε συ? Απο που κι ως που εσύ κρίνεις τους αναρχικούς για μια πράξη που (αν έγινε από τον ίδιο) μπορεί να έγινε με προσωπικά κίνητρα κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο....

Με το κείμενο σου αποδίδεις ευθύνες σ εναν ολόκληρο πολιτικό χώρο για κάτι που ΦΕΡΕΤΑΙ πως έκανε ένας αυτοπροσδιοριζόμενος ως αναρχικός. Λοιπόν, τα κίνητρα σου δεν είναι καλοπροαίρετα κι αυτό είναι εμφανές. Την βιασύνη σου για φόρτωμα συλλογικής ευθύνης και ενοχών, πάρτες μόνος σου ατομικά, οκ?

Τέλος, να σου υπενθυμίσω ότι δεν είσαι εκπρόσωπος του αναρχικού κινήματος, ούτε είναι κανείς. Η ΔΗΜΑΡ ζητάει στελέχη, σκέψου το...εκεί θα είχες μέλλον!

 

ΥΓ Φοβού τους επιλεκτικά επώνυμους

από ξ 31/08/2012 5:03 πμ.


Φαίνεται ότι μεγαλύτερη συνδρομή του Κάϊν στον αναρχικό χώρο είναι μάλλον η αντεπιχειρηματολογία που ξεσηκώνεται μετά από κάθε χριστιανικό του κύρηγμα. Κι αυτό γιατί η επιχειρηματολογία είναι πάντα παραγωγική και για κάποιους πιο άσχετους, σαν εμένα που δεν είμαι καν αναρχικός, εμημερωτική. Δεν βάζω ωστόσο τον Κάϊν μέσα όταν μιλάω για επιχειρηματολογία. Δεν έχει σχέση με το αντικείμενο. Ωστόσο η ύπαρξη επιχειρηματολογίας είναι ενδεικτική του πόσο σοβαρά λαμβάνεται υπ' όψιν από πολλούς η επικινδυνότητα της μονομέρειας του λόγου που επιστρατεύει ο Κάίν.

Πάντως, το ξεσήκωμα συζητήσεων μάλλον δεν είναι το βαθύτερο κίνητρό του, ούτε μοιάζει να συγκινείται από τις τοποθετήσεις αυτών που μεσολαβούν από την μια γραφή του στην άλλη, παρά συνεχίζει ακάθεκτος το παραλήρημα.

Ο Κάϊν είναι ο υποψήφιος Χριστός του "αναρχικού χώρου", που θα πάρει στην πλάτη του όλες τις αμαρτίες των "αναρχικών" (που οφείλουν ΚΑΙ "ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ" να είναι, και -βεβαίως- "ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ" >>>για να απαντηθεί η απορία μερικών σε στυλ "γιατί ρε πούστη έχει αυτός τόσο φιξ άποψη, κάργα αρνητική και αδικαιολόγητη-κακόβουλη κλπ), να μεσολαβήσει στον ΠΑΤΕΡΑ ώστε αυτοί οι τελευταίοι να "σωθούν". Το "σωθούν", όπως και το "πατέρας" που σημειώνω χρειάζονται εξήγηση για να μην φανεί ότι θέλω να εντυπωσιάζω με φαντεζί όρους.

Μέσα στο αποκαλυψιακό παραλήρημα ενός θρησκόληπτου, είναι δυνατό ως μεγαλύτερη Αξία να αναγορεύεται η προσωπική θυσία για να γλυτώσουν αν είναι δυνατό όλοι οι άλλοι άνθρωποι (εδώ βάλτε και την υπερμεγένθυση της Αξίας της ζωής) από τον χαμό. Ναι, ο άνθρωπος μας μάλλον βασανίζεται από εικόνες απόκάλυψης. Κάποιοι θα του αναγνώριζαν σε αυτό το σημείο διορατικότητα, προαίσθημα ή τραύμα κλπ. Κάποιοι άλλοι θα μεταφράζαν το παραπάνω λέγοντας απλά ότι έχει φρικάρει. Το φαινόμενο λέγεται και μεσσιανισμός. Μιλάμε για διαμεσολάβηση με το θείο. Ποιό θείο; Αμέσως παρακάτω:

Για το "πατέρας" τώρα, δεν θα ξεχάσω εκείνο το απίθανο λογύδριο που έγραψε κάποτε για τον Γρηγορόπουλο, με τα "συγχώρεσέ μας" (εμάς τους "αναρχικούς", έτσι...) κλπ. Εκεί είχε καθαρά χριστιανική απόχρωση το "πατέρας", που αν θυμάμαι καλά το έγραφε μάλιστα και με κεφαλαίο Π (βαριέμαι φρικτά να το κοιτάξω). Αλλά εκείνο ήταν γραμμένο με γερές δόσεις θανατίλας, εξ' ού και το "θεός" που δίνω ως ερμηνεία. Ο πραγματικός "πατέρας" όμως του Κάϊν, είναι η σύγχρονη προβολή του τρομερού πατέρα της παλιάς διαθήκης, του θεού, δηλαδή το κράτος, η εξουσία(αρκετά κεντρικά τοποθετημένη, προφανώς) το σύστημα. Και φρικιασμένος τρέχει να ζητήσει εξ ονόματος των "αναρχικών" σε πρώτη φάση, αλλά στην ουσία εξ ονόματος όλων των "παραβατικών", τι άλλο; - συγχώρεση. Και για να την πετύχει είναι διατεθημένος να δώσει τα πάντα. ----Δεν τον λυπάστε; Αυτόν τον τραγικά παρεξηγημένο άνθρωπο; Λίγη ντροπή ρε παιδιά!

 

Και ζητώ συγγνώμη από όλους όσους έκαναν όλες αυτές τις τόσο ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις που απαντούσαν με διαφορετικούς τρόπους στον Κάϊν, που το κείμενό μου είναι απλά μια προσωπική επίθεση με μυθολογικό σενάριο, αλλά απ' ότι κατάλαβα τελικά από την στάση του ίδιου, για αυτόν μιλάμε από την αρχή και όχι για ότι έγραψε, σωστά;

από ΝΑΤ 31/08/2012 11:14 πμ.


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΗΣΥΧΟ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΑΓΩΝΑ ,ΟΠΩΣ ΕΣΕΙΣ ΚΡΙΝΕΤΕ!

ΕΧΕΤΕ ΠΕΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΦΑΤΕ ,ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΧΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΒΙΑΣ ,ΕΝΟΣ ΚΟΜΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ. ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙ ! Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΙΛΙΑ ΔΥΟ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ , ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ ..

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ! ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΤΣΑΓΑΝΟ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΑΣ, ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΑΣ ΧΩΡΟ, ΣΕ ΑΦΙΛΟΞΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ,ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ??

Ο ΚΑΙΝ ΠΑΝΤΩΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ!

Υ.Σ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΩ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ.

από Μηδέν 31/08/2012 11:58 πμ.


Το να παρέμβεις σε ληστεία τράπεζας, ουσιαστικά αναλαμβάνοντας ρόλο εθελοντικού και αυτόκλητου security, είναι τουλάχιστον ηλίθιο εάν οχι ρουφιανιλίκι. Να πω την αλήθεια προσωπικά δεν στεναχωρήθηκα καθόλου, αντιθέτως. Παρόλα αυτα, φίλε Καϊν, τον ήξερες τον τύπο, ή είσαι τόσο ανθρωπιστής που νομίζεις οτι αυτός ο κόσμος μας χωράει όλους ; Άλλωστε ο τύπος δεν πήρε το ρίσκο ; Δεν νομίζω οτι κηνυγάς έτσι εύκολα ένοπλους ληστές, εκτος και αν θες να γίνεις ήρωας, πράγμα που συνέβη. Και στην τελική τι προτιμάς ένα "ψόφιο βλάκα" ή κάποιους ανθρώπους στη φυλακή ;

Τώρα όσο για την βία, ο καθένας επιλέγει πως θα την χρησιμοποιήσει, νομίζω είναι μεγάλος διχασμός ή μάλλον σχιζοφρένεια κάποιος να μην ευχαριστιέται απο τη βία αλλα παρόλα αυτά να την χρησιμοποιεί ως απαραίτητο μέσο. Δεν χρειάζονται οσιομάρτυρες που θυσιάζονται για χάρην της αναρχίας. Δηλαδή σε συγκρούσεις με την καταστολή, φασίστες κτλ πρέπει να σκεφτόμαστε, ωχ τι είμαι αναγκασμένος να κάνω τώρα ; Και αν νιώθετε αναγκασμένοι, ρε παιδιά, αφηστε το, μην γίνεστε χριστιανοί, κάντε κατι άλλο να σας ευχαριστεί, δεν πειράζει...


είναι οι πολυάριθμες γιάφκες της Καραμήτρου,Ευαγγελάτου,Γκαϊντέ κτλ?Πάλι τα ίδια όπως οι ληστές με τα μαύρα ή ο Γιάννης Σερίφης και πόσα άλλα παραδείγματα που οι τηλεοπτικοί αλήτες ποτέ δεν ζήτησαν μια συγνώμη!!!!!!!

Η τέχνη της τηλεοπτικής προπαγάνδας και η εύκολη κάλυψη π.χ σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική.........

Υπάρχουν Αναρχικοί που δεν πιστεύουν στην βία όπως ο αρχικός.Γιατί τόση αντιπαράθεση?Δεν βγάζει πουθενά.

Υπάρχουν βέβαια μερικοί που ταυτίζουν κουτοπόνηρα τους μηδενιστές Αναρχικούς που έδρασαν στην Ρωσία π.χ τον παρεξηγημένο  Νετσάγιεφ(που τι έκανε χτύπησε τον ρουφιάνο της οργάνωσης του !!!! ) με κάποιες ομάδες που δρούν πολύ σκληροπυρηνικά.

Αυτό το παραμυθάκι άρχισε από την Μαρφίν.Ένα τεράστιο λάθος ήταν που έσπευσαν να καταδικάσουν πολλοί  και να διαχωρίσουν την θέση τους λές και ήταν κάτι συντονισμένο από τον Α/Α

χώρο!!!!!!!Επίσης τεράστιο λάθος ήταν η ανακοίνωση που ανέφερε ότι οι αδικοχαμένοι δουλεύανε εκείνη την ημέρα!!!!!

Ποτέ στην ιστορία δεν έχουν αλάξει οι κοινωνικοί συσχετισμοί χωρίς βία

 

από σημ@ιοφόρος 31/08/2012 3:57 μμ.


σε καιρούς ευμάρειας ας πούμε ότι το καταλαβαίνω,

το να καταδικάζεις τη βία που είναι και αυτοάμυνα στην συγκεκριμένη περίπτωση, σε καιρούς πείνας όμως, δεν το καταλαβαίνω με τίποτα και το θεωρώ ύποπτο.

το να θεωρείς ως βία την πράξη αυτών που προσπάθησαν να μην καταλήξουν φυλακή προς χάρη ενός ηλιθίου δεν το καταλαβαίνω. Θα έπρεπε δηλαδή να κάτσουν να τους συλλάβει ο ταξιτζής; ή θα έπρεπε να προσπαθήσουν να τον εξουδετερώσουν λες και ήταν εκπαιδευμένοι κομμάντο;

από G 31/08/2012 5:56 μμ.


Ψυχραιμία σύντροφε Παναγιώτη ψυχραιμία

Είπα ότι είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και έτσι πρέπει να το δούμε.

Είναι τα αηδιασμένα  παιδιά της μεσοαστική τάξης που κάνουν την επανάσταση τους

Είναι τα αδέσποτα παιδιά του Δεκεμβρη που ανεβήκαν στους δέκα ουρανούς και προσγειώθηκαν απότομα και απογοητευθήκανε

Δεν το βλέπεις η κοινωνία αυτή παράγει μηδενισμό «τίποτα δεν γίνεται να παν να γαμηθούν όλοι»  τα παιδία της μεσοαστικής τάξης τα σπάνε στα Εξάρχεια και τα παιδιά τον εργατών στα γήπεδα.

 


Ξαφνίκα, τσουπ, ξεπετάγεται ένα κείμενο για την βία των αναρχικών. Τιποτα άλλο να ασχοληθείς δεν έχεις ανθρωπέ μου ; Κριτή των πάντων σε βάλαμε και δημοσιεύεις κείμενα μονο οταν πρόκειται να καταδικάσεις τους κακούς αναρχικούς και να στείλεις συλλυπητήρια στην οικογένεια ; Ως τι τα στέλνεις τους ξέρεις και απο πέρσυ ή συνηθήζεις να στέλνεις κάρτες στις οικογένειες νεκρών ;

Φίλε G,

Μπορεί τα παιδιά μεσοαστών να βγαίνουν μηδενιστές αν και σε πληροφορώ πως προσωπικά δεν είμαι παιδί κανενός μεσοαστού. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι:

Οι ρουφίανοι και πρώην μπάτσοι, παιδία τίνος κοινωνικής τάξης είναι αφου λυσσάξατε τοσο πολύ ; Για το μηδενισμό μάθαμε την γνώμη σας, για τους ρουφίανους ποία είναι ; Γιατί βλέπω να κάνετε τουμπεκί. Προτιμάτε τους ρουφιάνους ;

Σε λίγο θα μας πείτε οτι καλά έκανε κιόλας, ακου εκεί, ο άλλος λέει συλλυπητήρια στην οικογένεια...

Ή έχετε χάσει το μυαλό σας ή απλα το παίζετε καλά παιδιά μπας και τσιμπήσει η κοινωνία. Καταλάβετε το, γραμμένους σας έχει, πάντα γούσταρε εκμετάλευση απο άνθρωπο σε άνθρωπο και πάντα αυτό θα κάνει. Πάντα θα καίει τους αιρετικούς και τους προοδευτικούς, πάντα θα κυνηγάει τους ληστές και πάντα (αφου έχετε τον Χριστιανισμό στο αίμα σας ή μάλλον στην Ηθική σας) θα σταυρώνει Χριστούς...

από Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) 31/08/2012 11:36 μμ.


1419370 ελεος πια
 

από @ntista 2:22, Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Παπαδόπουλε,

Καταρχάς δεν είναι απαραίτητο να γράφεις με bold, αν αυτά που γράφεις αξίζουν ανάγνωσης τα διαβάζουμε και regular.

Κατά δεύτερον αναγνωρίζω (όπως και οι περισσότεροι πλην εσού,φασιστών και καθεστωτικών ΜΜΕ) στο παληκάρι το τεκμήριο της αθωότητας, εφόσον ο ίδιος αρνείται κάθε κατηγορία.Απο που κι ως που τον δίκασες διαδικτυακά, με ποιό δικαίωμα ρε συ? Απο που κι ως που εσύ κρίνεις τους αναρχικούς για μια πράξη που (αν έγινε από τον ίδιο) μπορεί να έγινε με προσωπικά κίνητρα κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο....

Με το κείμενο σου αποδίδεις ευθύνες σ εναν ολόκληρο πολιτικό χώρο για κάτι που ΦΕΡΕΤΑΙ πως έκανε ένας αυτοπροσδιοριζόμενος ως αναρχικός. Λοιπόν, τα κίνητρα σου δεν είναι καλοπροαίρετα κι αυτό είναι εμφανές. Την βιασύνη σου για φόρτωμα συλλογικής ευθύνης και ενοχών, πάρτες μόνος σου ατομικά, οκ?

Τέλος, να σου υπενθυμίσω ότι δεν είσαι εκπρόσωπος του αναρχικού κινήματος, ούτε είναι κανείς. Η ΔΗΜΑΡ ζητάει στελέχη, σκέψου το...εκεί θα είχες μέλλον!

ΥΓ Φοβού τους επιλεκτικά επώνυμους


Ετσι αδερφέ δέν γίνεται διάλογος.......

Μά δέν διαβάζετε τελικά,ακούτε τήν φωνή σας και συνεχίζετε να αποτυπώνετε τήν εμπαθειά σας για επιβεβαίωση.....

Αν διαβάσεις(πραγματικά διαβάσεις και μελετήσεις)τί λέω πιό πάνω σε σχόλιο γιά τήν υπόθεση τής Πάρου θά διαπιστώσεις γιά τόν Τάσο Θεοφίλου αυτά πού λές κι εσύ!

Τό κειμενό μου απαντά στό Μηδέν +Μηδέν=0 μιάς κάποιας "Ατυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας" καί δέν "δικάζει" κανέναν κατηγορούμενο ,ούτε "αποδίδει ευθύνες" σέ αναρχικούς!

Εσύ όμως σε μένα κατευθείαν άκριτα στοχεύεις!

Μήν κατεβάζεις τό επίπεδο τής συζήτησης στό άν θα πάω για στέλεχος στήν ΔΗΜΑΡ.....

Καί εκεί δέν υπάρχει μέλλον,αλλά ούτε και σε εμάς έτσι όπως "αρμενίζουμε"!

 

τήν αγάπη μου......

 

 

από Κχ 01/09/2012 3:11 πμ.


. Θα έπρεπε δηλαδή να κάτσουν να τους συλλάβει ο ταξιτζής; ή θα έπρεπε να προσπαθήσουν να τον εξουδετερώσουν λες και ήταν εκπαιδευμένοι κομμάντο;

Μπα, δεν είναι έτσι. Εγώ που υπηρέτησα στο κωμικό κωλοχανείο του πεζικού του ελληνικού στρατού κάτι έπιασε το αυτί μου για σχετικά θέματα. Κάποιοι λοιπόν που υποτίθεται ότι κάνουν αντάρτικο πόλης, υποτίθεται ότι έχουν φροντίσει να κατακτήσουν άλλο επίπεδο εκπαίδευσης από μένα τον πρώην σκοπάνθρωπο. Θα έπρεπε να τα έχουν για ψωμοτύρι αυτά τα θέματα.

Κομάντο πάντως δε χρειάζεται να είσαι για να ξέρεις τι σημαίνει απεμπλοκή.

από Cartman 01/09/2012 4:56 πμ.


Πρέπει πάντοτε να ξεκαθαρίζουμε σε ποια βάση ρωτάμε κάτι..

Εσύ λες ότι θα έπρεπε να ξέρει κανόνες 'απεμπλοκής' ο Θεοφίλου.. Εγώ λέω ότι απλά βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση και η αντίδραση έπρεπε να είναι άμεση.. Αλήθεια αν την πέσεις με μπουνιές σε ανθρώπους του κοινού ποινικού δικαίου, οπλισμένους την ώρα που κάνουν μια δουλειά, νομίζεις θα πουν 'α, κάτσε, αφού έρχεσαι με μπουνιές θα σε πέξω με μπουνιές..' Όχι βέβαια..γιατί αυτό προυποθέτει κάποιο συγκεκριμένο κώδικα ηθικής.. Λοιπόν είναι αυτονόητο ότι σε εμπόλεμη κατάσταση δεν λειτουργείς με ηθική όυτε λογαριάζεις πως έρχεται ο άλλος ούτε τι και πόση ζημιά θα του κάνεις... Ο βλάκας της Πάρου επέλεξε να εμπλακεί, ο άλλος δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει τον κανόνα 'απεμπλοκής' που λες εσύ..Εκτός αν είναι κανένας που έχει ως προτεραιότητά του την Αξία της Ανθρώπινης ζωής έτσι γενικά..Άρα η συζήτηση πάει σε ηθικό αμπελοφιλοσοφικό επίπεδο.. Το ερώτημα αν θα έπρεπε να απεμπλακεί π.χ. τραυματίζοντάς τον στον πόδι είναι καθαρά δικό του θέμα και έχει να κάνει με το αν τον συνέφερε κάτι τέτοιο ως προς το πόσο ορατός θα γίνει, πόσο βάρος θα πάρει η υπόθεση, το βάρος των κατηγοριών σε ενδεχόμενη σύλληψη κλπ κλπ. Θέματα δηλαδή για τα οποία αποφασίζει ο ίδιος, τον ενδιαφέρουν τον ίδιο, και ως εκ τούτου δεν μπορεί κανείς να τον κρίνει..

Όσοι μιλάτε λοιπόν μην λέτε παπαριές για το πως θα έπρεπε να πράξει και τέτοια γιατί στον real world δεν σκέφτονται έτσι αυτοί που θέλουν να έχουν αποτέλεσμα.. Έτσι όπως λέτε εσείς αναφέρεστε μάλλον σε τύπους που κάνουν θρησκευτικό πόλεμο και έχουν συνέχεια τον κώδικα ηθικής στο κεφάλι τους.. Νομίζω το αντάρτικο πόλης δεν έχει δώσει  τέτοια εικόνα...

από @ 01/09/2012 11:12 πμ.


Πόσοι μπάτσοι,φασίστες, προβοκατόρικα τσογλάνια θα γράψουν μέσα για να δωθεί λανθασμένη εντύπωση για την επαναστατική βία και αντιβία των Αναρχικών ?

Λίγο έλεος,η ασχετοσύνη και η φρασεολογία δείχνουν άλλα πράγματα.Πολύ ρηχά επειχηρήματα και ύποπτα.

Συνοπτικά

1)Οι Αναρχικοί στρέφονται και επιθετικά σε αυτούς που δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή.Δεν είμαστε ιεραπόστολοι.ΤΡΑΝΤΑΧΤΟ παράδειγμα το αρρωστημένο ιδεολόγημα του νεοναζισμού,του φασισμού κτλ

2) Επίσης η εξόντωση ανθρώπων από την εξουσιαστική καπιταλιστική βαρβαρότητα που γίνεται με πολλούς τρόπους είναι καθαρά μη σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή

3)Τι βλακείες είναι αυτές που γράφουν κάτι προβοκάτορες, ίσως μπάτσοι,φασίστες,άσχετοι!!!δεν ξέρω και εγώ τι να πω.Τι είναι αυτοί!!!!!!!!! π.χ για τον βλάκα ταξιτζή που τα ήθελε ο κώλος του κτλ.!!!!

1) Ο Θεοφίλου είναι βλάκας όπως είπε και ένας ,με καουμπόϊκο καπέλο και να φαίνονται τα χαρακτηριστικά του!!!!(και τον παρακολουθούν από παλιά)

2)Οι επαναστάτες σχεδιάζουν όλες τις εκδοχές και δεν σκοτώνουν όποιον βρουν μπροστά τους άμα συμβεί τίποτα.Εκτός αν βρήκαμε το πρόσωπο του καπιταλισμού και των δυνάμεων καταστολής στο πρόσωπο του μακαρίτη ταξιτζή μικροαστού που θα γινόταν σταρ στις ειδήσεις επειδή σταμάτησε ληστεία τράπεζας.Ενώ τώρα προγάνδα εναντίον του Α/α χώρου αλλά ούτε που με νοιάζει γι αυτό, γιατί οι δημοσιογράφοι και όλο αυτό το συφερτό,ο  μηχανισμός προπαγάνδας δεν ψάχνει αφορμές.

3) Τα πληγωμένα παιδιά του Δεκέμβρη...τι άλλη κουταμάρα θα διαβάσουμε.Χάσμα γενεών και στον Α/α χώρο?

4) Για τους μηδενιστές έχω γράψει παραπάνω όπως και για την Μαρφίν-το ξεκίνημα μερικών να αποκαλούν  την πιο σκληροπυρηνική στάση Νετσαγιεφική κτλ.(Τι δουλειά έχουν οι μηδενιστές της Ρωσίας?!!Ρε ανοίχτε κανά βιβλίο.)

και δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την ανακοίνωση.....

έχουν ευθύνες και οι αδικοχαμένοι γιατί δουλεύανε εκείνη την ημέρα κτλ!!!!!!

όπως και οι βλακώδες ανακοινώσεις από κάποιες συλλογικότητες.Ένα φοβικό σύνδρομο λες και ήταν συντονισμένο,αποφασισμένο από τον Α/α χώρο χτύπημα.!!!!!!

Τουλάχιστον ο αρχικός αυτοαποκαλείται αυτόνομος.

 

Σο νομίζω ότι πρέπει να κλείσει το θέμα αφού βλέπεις τι γίνεται.Πολλά προβοκατόρικα σχόλια,προβοκατόρικα.τώρα αυτή η λέξη έχη ουσία όχι όπως την χρησιμοποιεί η καφρίλα του ΚΚΕ

 

από ενας φιλος απο τα παλια 01/09/2012 12:55 μμ.


για το θυμα και τον θυτη της ΠΑΡΟΥ, τοτε και συμφωνα με τα λεγομενα του ΣΩ:

Ο σοφος ανθρωπος προσαρμοζεται στον κοσμο, ενω ο ανοητος προσπαθει να προσαρμοσει τον κοσμο στα ..μετρα του.

Συνεπως στην ΠΑΡΟ ειχαμε μια συγκρουση ...βλακειας !

Αν τωρα ανατρεξουμε και στον ΧΑΝΙΝ εκει η κατασταση ξεκαθαριζει αφου συμφωνα με αυτον:

Ο ....καθε βλακας εχει το δικο του τροπο να σωσει τον .....τοπο του!

Παναγιωτη μια χαρα τοποθετηθηκες. 

από Cartman 01/09/2012 2:40 μμ.


Το να λέτε κάποιοι τι μαλακία έγινε στην Πάρο και ότι δεν έπρεπε να αφαιρεθεί Ανθρώπινη ζωή δεν είναι σοβαρή επιχειρηματολογία και θα εξηγήσω γιατί..

Σε μια επαναστατική προοπτική δεν έχει καμία σημασία -μα απολύτως καμία- να είσαι υπερασπιστής των δικαιωμάτων και του ανθρωπισμού..Στην πραγματικότητα τα μεγαλύτερα εγκλήματα έχουν γίνει στο όνομα αυτών των αξιών (το ναζιστικό παράδειγμα κύριοι ήταν μια εξαίρεση, ανά την ιστορία όλα τα κράτη-αυτοκρατορίες και οι εκκλησίες όμως στο όνομα αυτών των αξιών έκαναν ό,τι έκαναν και ακόμα και σήμερα το κάνουν). Το να επικαλείσαι τα ανθρώπινα δικαιώματα λοιπόν και την αξία της ανθρώπινης ζωής σε κάνει το πολύ μια χλιαρή ΜΚΟ. Σε αυτό το αημείο, για να λέμε τα σύκα σύκα, οι σταλινιστές είναι καλύτεροι που λένε για ταξική πάλη. Οι περισσότεροι όμως στον αναρχικό χώρο νομίζουν ότι 'απευθύνονται στην Κοινωνία', λες και η κοινωνία είναι ο Μπάμπης και πρέπει να του εξηγήσουμε..ή πρέπει να δώσουμε διαπιστευτήρια ότι είμαστε καλά παιδιά...

Αν κάποιος νομίζει ότι με το να επικαλείται την Κοινωνία, την Ανθρώπινη ζωή κλπ κάνει ζημιά ή θα σταματήσει τον καπιταλισμό και το κράτος τότε καλά κρασιά..Ο καπιταλισμός και το κράτος έχουν να πουν πιο πολλά πάνω σ'αυτά..

Βασική συνιστώσα της Αναρχίας ήταν πάντοτε ο πόλεμος, μήπως το ξεχνάτε αυτό;; Βασική απεύθυνση ήταν σε κάποιες μειοψηφίες που θα μπορούν να επιτεθούν.. Η μαγιά και η δύναμη σε μια τέτοια ρητορική βρίσκονται και όχι σε ανθρωπιστικές παπαριές..Όσοι κρίνετε τους δήθεν 'κάγκουρες' για τη βία και προτάσσετε το χιπισμό πολύ απλά περιμένετε το πλήρωμα του χρόνου..όταν θα καταντήσετε το χώρο μια καρικατούρα και οι μάχιμοι φασίστες θα έχουν γίνει χιλιάδες..

 

Τελοσπάντων..για να τελειώνουμε: πείτε ξεκάθαρα γιατί λέτε αυτά που λέτε, παραδεχτείτε ότι κρίνετε έτσι όπως κρίνετε γιατί πολύ απλά βλέπετε κάποιες ενέργειες και πράξεις ως ανταγωνιστικές με τις δικές σας..και μετά βαφτίζετε τις δικές σας ως ορθοδοξία του αναρχισμού..τι γίνεται όμως αν στην Αναρχία δεν υπάρχει ορθοδοξία και μονομερής ορισμός..;;


δεν υπήρχαν φετιχιστές της "επαναστατικής" βίας, αναρχοδικεία και τέτοιες κρυφοεξουσιαστικές  αντιλήψεις που διαβάζουμε και εδώ μέσα, γιατί ο Κροπότκιν δεν θα την είχε γλυτώσει και  δεν θα γινόταν από υπασπιστής του τσάρου, θεωρητικός της αναρχίας. Πάλι καλά...

από σε αυτη τη κουβεντα 01/09/2012 3:17 μμ.


ειναι οτι, ο καϊν παραβλεπει συστηματικα οτι και λουλουδια να του εδινε του ταξιτζη (ο οποιος ηταν οντως φασιστας, κατα τον ιδιο τροπο που ναζιδες δεν υπηρξαν μονο στη γερμανια κατα τη περιοδο 36-45) ο δραστης (και οχι απαραιτητα ο κατηγορουμενος τον οποιο καποιοι τρεχουν να καταδικασουν, γιατι αραγε;) παλι η τιβι θα τρεχε να τον καταδικασει, ισως σε στυλ "μα πως του δωσαν λουλουδια χωρις να ξερουν εαν ειναι αλλεργικος, θεσαν ετσι σε σοβαρο κινδυνο την υγεια του, κλπ"

αυτο που ειπωθηκε σε αυτη τη προκυρηξη, ηταν μια κουβεντα που μπορει να ακουγες σε οποιοδηποτε καφενειο. μπορει το περιεχομενο της να ηταν καφενειακο, αλλα ολη αυτη η κουβεντα για την προκυρηξη και την εικονα παραβλεπει οτι, ενω αυτη την εικονα (θεαμα) δεν μπορεις κατα κανενα τροπο να την ελεγξεις, εντουτοις δεν ειναι ξενη προς τη κοινωνια μια τετοια απο τα κατω βια. αυτοι οι ληστες ειναι οι συγχρονοι κλεφτες και αρματωλοι

στη τελικη ε καϊν, εαν σε νοιαζει τοσο πολυ αυτη η εικονα, εαν πιστευεις οτι αυτη ειναι που φτιαχνει την αντιληψη της κοινωνιας (γεγονος πραγματικο αλλα με συγκεκριμενα χαρακτηριστικα επισης: ποιοι ειναι αυτοι που περιμενουν απο τη τηλεοραση, και τον καθε πα-λιατσο, να μαθουν τι τους συμβαινει;) και οχι η υλικη βαση (η κοιλια τους, τα φαρμακα που δεν μπορουν πλεον να παρουν, το σπιτι τους που τους το παιρνουν, το νοικι που δεν μπορουν να πληρωσουν) γιατι δεν φτιαχνεις ενα κομμα αναρχικων, την εικονα του οποιου θα μπορεις να ελεγχεις πιο ευκολα, και θα δωσει και τη δυαντοτητα της αμεσης επαφης των μαζων με τη κοινωνια;

[κατα τ αλλα, αμα καποιος θελει να δωσει λουλουδια σε μπατσους πραγματικους ή κατα φαντασιαν, μη ξεχασει να δωσει μαζι και τη γλαστρα! κατα προτιμηση στο κεφαλι..]

υγ-ληστεψανε τη τραπεζα και τι με νοιαζει εμενα; δεν ειμαι με κανεναν, σου λεω καλα της κανανε γιατι μας προκαλουσε, γεματη εκατομυρια ενω και θεος πεινουσε. περαστικοι αδιαφορα καθισαν και κοιτουσαν, του διευθυντη της οι κοιλιες κι αυτους τους ενοχλουσαν. καποιος πανικοβληθηκε μπας κ ητανε ο γιος του κ ο ιδρωμενος λογιστης μπας κ ηταν ο ανηψιος του. κ οσο για τον ταμια που πηγε ν αμυνθει οταν αναρωτηθηκε το πως και το γιατι, "στα τετοια μου" ψηθηρισε και γεμισε τις τσαντες. αντε, και καλη τυχη μαγκες.. στο μπατσο βλεπεις περασε μοναχα η κροϊδια, να εχει τη ψευδαισθηση πως ειναι εξουσια, και τωρα η χηρα του με δυο ορφανα, με 3 και 60 συνταξη τη μοιρα βλαστημα, και μια αγνωστη αιτια..

ψωροκορωνα-γραμματα στο τζογο της ζωης, επαγγελμα, ποιο επαγγελμα; τι επαγγελμα; ληστης.. τα τερατα δικαστηκαν με μαρτυρα τη πεινα, αποκλεισμενα μια ζωη σε ακουσια καραντινα, η απελπισια περιστροφο και σφαιρες της οι αναγκες. αντε, και καλη τυχη μαγκες!

υγ2-αισθηματα εχω αδερφικα για της ασφαλειας τα φτωχα λαγωνικα, που με χιονια και βροχες να μας φυλανε εχουν διαταγες (...) εσεις ξερετε πως η σκεψη μας ειναι διαρκως τρυφερη και παθιασμενη στον αγωνα αφιερωμενη, λογια που αλλιως θα χαν χαθει στα μαγνητοφωνα σας εχουνε γραφτει, και για υπνο οταν πατε τα τραγουδια μας ξερω οτι τραγουδατε.. ;)

από τη διαχείριση του athens imc 01/09/2012 3:27 μμ.


Λόγω του ότι η κουβέντα έχει εξαντληθεί και επιπλέον αναφέρονται και πράματα σε υπόθεση που δεν έχει κλείσει δικαστικά το παρών ποστ κλειδώνεται.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License