απεργία 26.09.12

από εσε θεσσαλονίκης 25/09/2012 7:28 μμ.

Θεματικές:  Εργατικά, 

εμπρος για μια επαναστατικη γενικη απεργία


Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς τις συνθήκες μέσα στις οποίες επιβιώνουμε σήμερα. Εξαθλίωση,  εκμετάλλευση, μιζέρια είναι μόνο μερικές λέξεις που μας φέρνουν στο νου εικόνες από την καθημερινότητα. Έχουν περάσει δυόμιση χρόνια μετά από τα πρώτα μέτρα και είναι εμφανές πλέον ότι η οικονομική ευημερία δεν θα επανέλθει απλά μέσα από μια ομαλότητα όπως προσπαθούν να μας  πείσουν. Το κεφάλαιο διανύει κρίση και η μόνη διέξοδός του προς την επιβίωση είναι η ίδια η υποβάθμιση των ζωών μας.

Η υποβάθμιση αυτή επιχειρείται κυρίως μέσα από τα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα. Οι κλαδικές συμβάσεις αποτελούν παρελθόν, ο βασικός μισθός δεν επαρκεί ούτε για τα είδη πρώτης ανάγκης, ενώ την ίδια ώρα τα αφεντικά κυριολεκτικά κάνουν πάρτι στις πλάτες των εργαζομένων εκμεταλλευόμενοι το ευνοϊκό, προς αυτούς, νομικό πλαίσιο, καθώς πλέον πιο εύκολα από ποτέ, μπορούν να προσλαμβάνουν φτηνό εργατικό δυναμικό και να μειώνουν τις παλαιότερες αποδοχές κατά βούληση. Μέσα σε όλα αυτά η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» προαναγγέλλει (τι έκπληξη!) νέα μέτρα λιτότητας για τη σωτηρία της χώρας, τα οποία προφανώς δεν πρόκειται να είναι και τα τελευταία.

Με τη σειρά τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ προκηρύσσουν  γενική απεργία  στις 26/9 πάνω στη λογική να εκτονώσουν την οργή του κόσμου με σπασμωδικές κινήσεις, βγαίνοντας ταυτόχρονα από την «υποχρέωση» να καλέσουν σε μια δράση, την ίδια στιγμή που χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Είναι φανερό πως με τις προσχεδιασμένες απεργίες-πυροτεχνήματα των ξεπουλημένων γραφειοκρατών δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, και είναι επιτακτική η ανάγκη όσο ποτέ να πάρουμε οι ίδιοι την κατάσταση στα χέρια μας.

Απέναντι σε αυτήν την οργή και στους αγώνες των από τα κάτω, το κράτος οπλίζεται διαρκώς, με όποιο μέσο διαθέτει. Η εκκένωση της κατάληψης Δέλτα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπου την Τετάρτη 12/9 οι μπάτσοι εισέβαλαν με κωμικό τρόπο στον χώρο, ποινικοποιώντας  έτσι την ανάγκη για στέγαση των  ατόμων που διέμεναν εκεί. Παρόμοιο «σόου» εξελίχθηκε στη διαδήλωση της ΔΕΘ, όπου πριν και κατά τη διάρκεια της πορείας επικράτησε μια, συνηθισμένη πλέον, τρομοκρατία, με προληπτικές προσαγωγές, συλλήψεις, παρακολουθήσεις και πολύ ξύλο απέναντι σε όσους αποφάσισαν να βγάλουν το δίκιο τους στο δρόμο. Τέλος από το οπλοστάσιο του κράτους δεν θα μπορούσε να λείπει το μακρύ χέρι του συστήματος, ο φασισμός. Διαμέσου των νεοναζί της χρυσής αυγής τα αφεντικά επιδιώκουν να διχάσουν την εργατική τάξη χωρίζοντας τους εργαζόμενους σε ντόπιους και ξένους ενώ ταυτόχρονα κατηγορούν τους μετανάστες ως υπαίτιους της κρίσης. Οι επιθέσεις τους και οι αυθαιρεσίες εναντίον των αδυνάτων είναι καθημερινό φαινόμενο: αιμοδοσίες μόνο για Έλληνες, αγροτικές εποχιακές δουλειές με τα ίδια εθνικά χαρακτηριστικά, όπου προφανώς δεν τίθεται κανένα ζήτημα για τις εκεί συνθήκες εργασίας, τάγματα ασφαλείας που πραγματοποιούν πογκρόμ σε μικροπωλητές με την κάλυψη των μπάτσων και την υποστήριξη μικροαφεντικών (πχ συνδικάτο μικροπωλητών) αποτελούν μόνο μερικά καθημερινά, και νομιμοποιημένα πλέον στη συνείδηση του κόσμου, παραδείγματα.  Είναι προφανές ότι  διανύουμε μια εποχή όπου είτε θα δημιουργήσουμε συλλογικές αντιστάσεις ή θα μοιραστούμε ατομικά την ήττα.

Είναι τώρα η ώρα να πολεμήσουμε με κάθε μέσο. Είναι τώρα η ώρα να κάνουμε τις απεργίες δικό μας κεκτημένο, να τις μετατρέψουμε σε απεργίες διαρκείας, να μπλοκάρουμε τόσο την παραγωγή όσο και την κατανάλωση. Να φτιάξουμε σωματεία βάσης, μακριά από πάτρωνες και καθοδηγητές, να δημιουργήσουμε δομές αλληλεγγύης στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στις σχολές.  Στις μάχες που δίνουμε, και που πρέπει να δώσουμε, δεν γίνεται να περιμένουμε τίποτα από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, από τον κομματικό οργανισμό ΠΑΜΕ, ή από όσους θέλουν να χειραγωγήσουν το εργατικό κίνημα, όποια προβιά και αν φοράνε. Χορτάσαμε από λόγια και από εξαθλίωση. Δεν είναι ώρα για να κάνουμε και άλλη υπομονή.   Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Να μην ενδώσουμε στην τρομοκρατία τους. Να μην σκύψουμε το κεφάλι μπροστά στην υποβάθμιση των κεκτημένων μας. Να μη λυγίσουμε μπροστά στα αφεντικά. Έχουμε το δίκιο και το ξέρουμε. Εμπρός για την γενική επαναστατική απεργία!

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License