Ολική άρνηση στράτευσης

Κληθήκαμε να υπηρετήσουμε στο στρατό σε μία περίοδο κρίσης και έντονων κοινωνικών και οικονομικών αντιθέσεων. Από καιρό είχαμε πάρει θέση με τη συμβολή μας στην ανάπτυξη των κοινωνικών αντιστάσεων σε κάθε γειτονιά, χώρο εργασίας και απέναντι σε κάθε προσπάθεια υποταγής της νεολαίας και τον υποτελών κοινωνικών ομάδων. Όμως, σήμερα, όταν παράλληλα παρατηρείται άνοδος της ακροδεξιάς ρητορικής, είναι αναγκαίο όλοι μας να διατηρήσουμε ζωντανή την αξιοπρέπειά μας και να ενισχύσουμε, με την πρακτική και το λόγο μας, τον αγώνα απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, σε κάθε έκφανση της ζωής μας.

 

Κληθήκαμε να υπηρετήσουμε στο στρατό σε μία περίοδο κρίσης και έντονων κοινωνικών και οικονομικών αντιθέσεων. Από καιρό είχαμε πάρει θέση με τη συμβολή μας στην ανάπτυξη των κοινωνικών αντιστάσεων σε κάθε γειτονιά, χώρο εργασίας και απέναντι σε κάθε προσπάθεια υποταγής της νεολαίας και τον υποτελών κοινωνικών ομάδων. Όμως, σήμερα, όταν παράλληλα παρατηρείται άνοδος της ακροδεξιάς ρητορικής, είναι αναγκαίο όλοι μας να διατηρήσουμε ζωντανή την αξιοπρέπειά μας και να ενισχύσουμε, με την πρακτική και το λόγο μας, τον αγώνα απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, σε κάθε έκφανση της ζωής μας.

Όταν ήρθε, λοιπόν, και σε εμάς το χαρτί της κατάταξης στο στρατό, δεν μπορούσαμε παρά να αρνηθούμε να καταταγούμε. Ο λόγος της έμπρακτης τοποθέτησης μας απέναντι στο στρατό και τον μιλιταρισμό είναι σαφής. Ο στρατός αποτελεί ένα από τα κύρια όργανα των κυρίαρχων για να διαιωνίζουν την αναπαραγωγή της εξουσίας τους. Εκτός από εργαλείο επέκτασης του κεφαλαίου στο εξωτερικό αποτελεί και το κύριο εργαλείο των κυρίαρχων τάξεων στο εσωτερικό, προκειμένου να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη εκμετάλλευση των υποτελών. Αρνούμαστε να αποτελέσουμε τον «εγγυητή» του ελληνικού κεφαλαίου στην επέκτασή του (κι ας προσπαθούν να περιγράψουν αυτή τη διαδικασία με ελκυστικούς όρους όπως «επενδύσεις», «οριοθέτηση ΑΟΖ» κτλ.) αλλά και να μετατραπούμε σε εν δυνάμει καταστολείς των εκμεταλλευόμενων, δηλαδή του ίδιου μας του εαυτού.

Η υποχρεωτική κατάταξη, ειδικά σήμερα που το κράτος επιστρατεύει τη ρητορική περί εσωτερικών εχθρών και μετατρέπεται σε κράτος έκτακτης ανάγκης, εντείνει τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των εκμεταλλευόμενων όλου του κόσμου και μολύνει το κοινωνικό σώμα με τις ιδέες του εθνικισμού, ρατσισμού, σεξισμού, του ατομικισμού και της τυφλής υπακοής. Η δικιά μας θέση ωστόσο, στον κοινωνικό ανταγωνισμό βρίσκεται στη μεριά των εκμεταλλευόμενων, αυτών που παράγουν τον πλούτο αυτού του κόσμου και όχι στη μεριά των κυρίαρχων. Συνεπώς, η άρνηση να υπηρετήσουμε αυτό το θεσμό είναι αξιακή μας τοποθέτηση, καθώς ο στρατός παράγει τη βαρβαρότητα και την κτηνωδία του πολέμου και συντηρεί τις υφιστάμενες κοινωνικές σχέσεις σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας.

Συγχρόνως, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, όταν ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας οδηγούνται στην εξαθλίωση, θεωρούμε προκλητικές τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, οι οποίες αποδεικνύουν τον πρωτεύοντα ρόλο του στρατού στη διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και την καταστολή κάθε απόπειρας των εκμεταλλευόμενων για μια άλλη δικαιότερη κοινωνία. Από την πλευρά μας, το σαμποτάρισμα της «μιλιταριστικής μηχανής» αποτελεί σαφή ταξική-διεθνιστική επιλογή αλλά και υπεράσπιση των ιδεών της ειρήνης, ελευθερίας και της ισότητας μεταξύ των λαών.
Η επιλογή της ολικής άρνησης είναι κάθε άλλο παρά τυχαία. Στόχος μας δεν είναι να αποφύγουμε να πάμε στο στρατό (άλλωστε υπήρχαν πολλοί πλάγιοι τρόποι για να το κάνουμε αυτό) αλλά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα μαζικό ανυποχώρητο κίνημα απέναντι στο κράτος και τους μηχανισμούς του σπάζοντας τη σιωπή τις κοινωνίας. Με αυτή μας την επιλογή δε στρεφόμαστε μόνο απέναντι στον ίδιο τον στρατό, αλλά και στη στρατιωτικοποίηση της καθημερινής μας ζωής, αναδεικνύοντας μαχητικά το δικό μας πρόταγμα, αυτό της αλληλεγγύης, του διεθνισμού, τις αξιοπρέπειας και της κοινωνικής χειραφέτησης.

Άγγελος Δ. - Σωτήρης Κ. - Στέφανος Ν.

από Γιαννης Π 05/10/2012 2:01 μμ.


Estamos llamados a servir en el ejército en tiempos de crisis y de graves contrastes sociales y económicos. Hacía ya tiempo que habíamos participado con nuestra contribución al desarrollo de la resistencia social en cada barrio, lugar de trabajo y en contra de cualquier intento de subordinación de la juventud y grupos sociales desfavorecidos. Pero hoy, cuando se observa un aumento paralelo de la retórica de extrema derecha, es necesario mantener todos nosotros nuestra dignidad y fortalecer, con la práctica y la razón, la lucha contra todas las formas de poder en todas las facetas de nuestras vidas.

Cuando nos llegó pues y el papel de reclutamiento  del ejército, no tuvimos más remedio que negarnos a ser reclutados. El motivo de nuestro  posicionamiento práctico contra el ejercito y el militarismo está claro. El ejército es uno de los instrumentos principales de la clase dominante para perpetuar y garantizar su reproducción en el poder. Aparte de instrumento imperialista del capital en el extranjero es la herramienta principal de las clases dominantes en el interior, para garantizar el buen funcionamiento de la esclavitud. Nos negamos a ser el "garante" de la capital griega en expansión (a pesar de que tratan de describir este proceso con términos atractivos como "inversión", "zona económica exclusiva de delimitación", etc) y convertirnos en potenciales supresores de los explotados, es decir, de nosotros mismos.

La mili obligatoria, sobre todo ahora que el Estado emplea la retórica de  “enemigos internos”  convirtiéndose  en un estado de emergencia, intensifica las líneas divisorias entre los explotados del mundo y contamina el cuerpo social con las ideas del nacionalismo, el racismo, el sexismo, el individualismo y de la obediencia ciega. Nuestra posición, sin embargo, dentro de  la competencia social está en el lado de los explotados, de los que producen la riqueza de este mundo y no en  el lado de los dominantes.  La negativa a servir a esta institución es nuestro valor ético, ya que el ejército produce la barbarie y la brutalidad de la guerra manteniendo las relaciones sociales existentes a expensas de la mayoría de la sociedad.

Al mismo tiempo, en una época de crisis económica, cuando cada vez partes más amplias de la sociedad son llevadas a la miseria, consideramos una provocación el gasto militar exorbitante, que demuestra el papel fundamental del ejército para garantizar la paz social y para reprimir cualquier intento de los explotados por otra sociedad más justa . Por nuestra parte, el sabotaje de la "máquina militarista" constituye  una elección internacionalista de clases clara por la defensa  de la paz, la libertad y la igualdad entre los pueblos.


La elección de la negación total no es cualquier cosa aleatoria. Nuestra meta no es evitar ir al ejército (de hecho hay muchos caminos tortuosos que se puede hacer esto), sino crear las condiciones para un movimiento de masas contra el Estado y desarollar mecanismos para romper el silencio de la sociedad. Con esto, nuestra elección no sólo va dirigida contra el mismo ejército, sino también contra la militarización de la vida cotidiana, sacando a la luz nuestro proyecto propio de lucha, el de la solidaridad, del internacionalismo, la dignidad y la emancipación social.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License