ΕΔΩΣΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙ. ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΔΩΣΑ ΕΑΥΤΟΝ ΣΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΗ;

Στο πλαίσιο της νέας ιντερνετικής μόδας καταγραφής της κοινωνικής σαπίλας μας μέσω ιστοριών διαφθοράς είδαμε τελευταία να δημιουργούνται στο διαδίκτυο και να προβάλλονται ευρέως ενοχλητικότατα για τη συνείδηση και φυσικά τη συνεκτικότητά μας ως λαός σάιτ τύπου edosafakelaki.org, mazi-ta-fagame.gr, όπου αναισχύντως συμπολίτες μας αποκαλύπτουν περιπτώσεις πολιτικοκοινωνικής φαυλότητας, που είτε οι ίδιοι προκάλεσαν είτε εγκληματικώς παρακολούθησαν με την ανοχή τους να συμβαίνουν γύρω τους.

 


Κανείς δε μπορεί να αρνηθεί τώρα πώς είναι αναγκαία η καταγραφή ιστοριών που να αποτυπώνουν τον παραλογισμό της ελληνικής κοινωνίας και σε ακόμα ένα βασανιστικό κοινωνικό τομέα. Μία νέα πρόταση στα παραπάνω, λοιπόν, θα ήταν η καταγραφή της διαφθοράς στον εργασιακό τομέα σε κάποιο νέο σάιτ, φερ’ ειπείν edosakatiallo.gr, edosaloko.org, doylepsa-tsampa.gr, κτλ., όπου θα καταγράφονται αντίστοιχες ιστορίες εργασιακού κάλλους, δηλαδή μεταξύ των σχέσεων αφεντικού-εργαζόμενου. 

 

Πιο ήταν το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που πραγματικά πίστεψες ότι μπορείς να τα καταφέρεις να γίνεις και εσύ ένας ταπεινός πλην τίμιος εργαζόμενος αυτού του κόσμου, να πετύχεις δηλαδή την ιδανική θέση χωρίς να σε ενδιαφέρει αν μέχρι τότε ο χρόνος κυλά εις βάρος του προϋπολογισμού της τσέπης σου- αν υπάρχει-, της υπομονής της δικής σου και της οικογένειάς σου; Κάποια φορά ίσως το όραμα να αποφύγεις την ντροπή του ταμείου ανεργίας και της ζητιανιάς των οικείων σε εξώθησε να φτάσεις μέχρι την εφαρμογή μεθόδων εμπορικών σαβούρων μεγάλων γκουρού, γιόγκι και σαμάνων, με πιο κλασική την υιοθέτηση μεταφυσικών τερτιπιών τύπου The Secret (εξ’ ων και η… λογική μέθοδος να κολλάς επιταγές εκατομμυρίων στο ταβάνι και να πείθεις τον εαυτό σου ότι τώρα ήδη τα κατέχεις και τα σπαταλάς αβασάνιστα).

 

Αν ήταν βέβαια τόσο εύκολη η απόκτηση μεταφυσικών ικανοτήτων από τον καθένα μας, όλοι θα βρισκόμασταν για πλάκα με χιλιάδες τέτοιες επιταγουίτες στην κατοχή μας. Διότι το θέμα είναι ότι κανείς, πλην εκείνου που αναζητά εργασία, δεν έχει συλλάβει εγκεφαλικά ότι αυτός ο άνθρωπος δε ψάχνει δουλειά στο χαβαλέ, αλλά, πραγματικά, εκεί που θα μπορούσε να είναι αξιότιμο και παραγωγικό μέλος της κοινωνίας, αναλώνει άπειρες εργατοώρες στην αναζήτηση μιας πραγματικής, ρεαλιστικού τύπου εργασίας, τη στιγμή που οι συνθήκες δεν ευνοούν καθόλου την αυτονόητη αυτή ανάγκη του για ευγενική μεταχείριση.

 

Το βασικότερο πρόβλημα σε αυτό είναι ότι, δυστυχώς, κάθε άλλο παρά ως αξιότιμο άτομο μπορεί να θεωρεί εκ προοιμίου ένας εργοδότης σήμερα έναν άνεργο. Αποτελεί γι' αυτόν, αντιθέτως, μια καταπληκτική ευκαιρία να ρίξει επάνω του όλες τις μαζοχιστικές απαιτήσεις του για να βγάλει αυτός άνετα τη δουλίτσα του στο χαμηλότερο δυνατό κόστος με τις παραλογικότερες απαιτήσεις (ναι η λέξη παράλογο απέκτησε υπερθετικό βαθμό μετά από τη νέα αυτή κοινωνική συμπεριφορά στην Ελλάδα του σήμερα).

 

Στηρίζω απροκάλυπτα και χωρίς ενδοιασμό τα παραπάνω, καθώς στην σύγχρονη ελληνική ιστορία κατάντιας του Έλληνα, είτε οι ίδιοι βιώνουμε είτε γινόμαστε μάρτυρες από παραδείγματα παράλογων απαιτήσεων εργοδοτών σε καθημερινή πλέον βάση˙ και χρησιμοποιώ από την αρχή τη λέξη εργοδοτών κατ' ευφημισμόν βεβαίως βεβαίως, αφού με βάση αυτές τις περιπτώσεις που ζούμε χρειάζεται να εφευρεθεί κάποιος νέος χαρακτηρισμός, που να μην αποτελείται πια από τις λέξεις εργασία και δόσιμο, έτσι ώστε να περιγράψει δίκαια το νέο περιεχόμενο που έχει εκλάβει πια αυτή η δυσκοίλια έννοια του άδικου μέρους του κύκλου παραγωγής κοινωνικών αγαθών.

 

ΚΥΡΜΙΖΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

http://anti-researcher.blogspot.gr/2012/10/blog-post_3197.html

από Αλλά είναι ακόμα ταμπού για τον Έλληνα... 05/10/2012 7:07 μμ.


...όταν έγινε μια ευρείας κλίμακας προπαγάνδα για τον "εθελοντισμό", η οποία έπεισε τόσες χιλιάδες κορόιδα ότι αν δουλέψουν τζάμπα για την Αγγελοπούλου και τη συμμορία της, θα γράψουν στο βιογραφικό τους "εθελοντής στην Ολυμπιάδα" και θα βρουν πιο εύκολα δουλειά σε γραφείο με πρόσβαση στο Facebook.

Την ίδια ώρα κάποιοι μετανάστες εργάτες δολοφονούνταν εν ψυχρώ στα ολυμπιακά έργα από τους εθνικούς εργολάβους.

Αφού λοιπόν στήθηκε αυτό το αιματοβαμμένο πανηγυράκι και ο κόσμος τότε αγνόησε με πολύ ύφος και άνεση την πραγματικότητα, την οποία το αναρχικό κίνημα και ένα υγιέστατο κομμάτι της αριστεράς έδειχναν με κάθε δυνατό τρόπο, ερχόμαστε στο τέλος του 2012 να πούμε ότι υπάρχει πρόβλημα.

Απολογισμός;

Αυτοκριτική;

Φταίνε οι εργοδότες-μαφιόζοι-λαμόγια, ή μήπως φταίει και ο ξερόλας ο Έλληνας που απαξίωσε το σωματείο του, απαξίωσε την έννοια της απεργίας, βυθίστηκε στο ψεύτικο κόσμο του Ελληνικού Ονείρου και προσπάθησε να παραστήσει ότι όλα είναι φανταστικά και σούπερ;

Αν δε γίνει απολογισμός δεν πάμε μπροστά, θα ανακυκλώνουμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια λάθη.

Δεν είναι λύση να τα βάζουμε όλα κάτω από το χαλάκι και να παριστάνουμε ότι ο καπιταλισμός εμφανίζεται ξαφνικά σαν UFO για να διαταράξει τις ζωές μας.

 

από ΚΥΡΜΙΖΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 05/10/2012 10:29 μμ.


 

Καταρχήν έπρεπε να ξεκαθαριστεί ότι όταν μιλάμε για εργοδότη στην ελληνική κοινωνία δεν κάνουμε τόσο λόγο για τα μεγαλοκεφάλια αλλά στη μάζα εκείνων των εργοδοτών που συντηρούν μικρομεσαίες επιχειρήσεις μερικών ατόμων (που ευκαιριακά έφτασαν ίσως σε μεγαλύτερα νούμερα). Οι εργαζόμενοί τους σε αυτές τις περιπτώσεις κατέχουν ένα με δυο πτυχία και αναζητούν συνειδητά μια δουλειά αναλόγως προσόντων όταν τα προσόντα που απαιτούνται ξεπερνάνε κατά πολύ τις λειτουργικές ανάγκες της δουλειάς. Δε στοχοποιούμε τόσο τα λίγα κεφάλια αυτής της χώρας και τους λίγους που θα απευθυνθούν σε corporation που διευθύνεται από αυτούς τους λίγους έχοντες. Και εκεί η συζήτηση σαφώς τίθεται στην προβληματική της εκμετάλλευσης που γεννά η εξουστιαστική θέση από την κατοχή του κεφαλαίου. Ωστόσο, μας ενδιαφέρει ένα μεγαλύτερο δείγμα εργοδοτών της ελληνικής κοινωνίας, αυτός που σαφέστατα την είδε αφεντικό, νεόπλουτος, κ.τ.ό., καθώς μέχρι πρότινος ήταν ψήστης, χτίστης, σεβιτόρος, ντελιβεράς, κ.τ.ό., τουτέστιν ο πρώην απλός εργαζόμενος και ο οποίος θα όφειλε να διατηρεί μια ευγένεια ήθους, όταν με τη σειρά του χρησιμοποιεί άτομα από την κάστα του για να τα εκδουλέψει. 

Σε αυτή την κατηγορία ανάλυσης: Μήπως αυτός ο εργοδότης δεν είναι που δημιουργεί και τα κριτήρια πρόσβασης στο κλιματιζόμενο γραφείο του με πρόσβαση σε φβ και ζητάει παραλόγως με τυχαία -κλασικά από την πείρα- παραδείγματα άτομα με 3 γλώσσες για να κάνουν τυποποιημένα μηνύματα εμπορικής αλληλογραφίας ή δεκάωρο άνευ απολαβών για να δείχνει ότι το μαγαζάκι του είναι ανοιχτό μπας και μπει κάνας πελάτης το μεσημέρι ή ενώ πολλαπλασιάζει τα κέρδη του δίνει αυξήσεις-ψίχουλα μπροστά στα έσοδά του; Αυτός ο ίδιος δε δημιουργεί τους όρους εργασίας; Μήπως αυτός σε μεγάλο ποσοστό δεν έστηνε εταιρείες μικρής χρονικής διάρκειας (βλ. ενδεικτικά πόσες εταιρείες παροχής συμβουλευτικής, διαφημιστικές, promotion, κ.τ.ό. ξεφύρτωσαν μέσα σε λίγα χρόνια για να εξαφανιστούν πάλι) επιστρέφοντας τώρα υπερδανεισμένος στην προηγούμενη δουλειά του (τώρα πιθανότατα μένει άνεργος ή δε μένει εδώ) και στέλνοντας το "άρτια" καταρτησμένο προσωπικό του στο δρόμο; Βέβαια ακόλουθο είναι ότι αυτές οι παράλογες απαιτήσεις του εργοδότη εξανάγκαζαν τον εργαζόμενο σε βιογραφικές παραποιήσεις, γλυψίματα, ρουφιανιές, κτλ., ακριβώς τότε που όλοι ψάχνονταν για στελεχιακές θέσεις και κατά βάσην γραφειακές, προτού στραφούν στις εργασιακές ευκαιρίες της επαρχίας και τη φυγή στο εξωτερικό; Φαίνεται να είναι το ίδιο κοινωνικό ζήτημα ο λόγος που την "είδαν" στελέχη οι εργαζόμενοι με το γιατί εκμεταλλεύονταν το ψώνιο τους οι εργοδότες, το οποίο έχει εξηγηθεί από τις κοινωνικές συνθήκες στις οποίες μορφώθηκε ο Έλληνας και βίωσε την ανάγκη για εργασία. 

Σε κάθε περίπτωση ανάλυσης που θα ταίριαζε καλύτερα να ειπωθεί ποιος φταίει για αυτήν τη βρώμικη εργασιακή συμπεριφορά, το σίγουρο είναι η ύπαρξη της πολιτικής βάσης της σχέσης κεφαλαίου και εργασίας, οδηγώντας σε μια σαφώς όχι αποκλειστικά εγχώριου τύπου κοινωνική παθογένεια, μια ανάγκη για εκμετάλλευση εκεί που υποστηρίζεται ότι "όλοι κάνουν το ίδιο" και ότι "θα επιβιώσει ο εξυπνότερος". Σίγουρα γνωρίζω ότι ο Έλληνας εργοδότης εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων του και αυτή τη στιγμή δέχτηκε πίσω τα χτυπήματα που έδωσε πολλαπλασιασμένα.

Ο εθελοντισμός, ανεξάρτητα αν από πίσω κρύβει τα συμφέροντα μιας πηγής πλουτοκρατίας, είναι μια μοναδική πηγή εμπειρίας συνεισφοράς όταν και οι δυο μεριές, και αυτός που δίνει και αυτός που δέχεται, ανήκουν στις ομάδες που πάσχουν οικονομικά και κοινωνικά.

από τίποτα άλλο 06/10/2012 1:49 πμ.


Και πιο δραστική κινεζοποίηση των εργασιακών συνθηκών. Αφού υπάρχει "εθελοντής" (= τζάμπα σκλάβος) γιατί να προσληφθεί εργαζόμενος με ΙΚΑ.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License