Γράμμα του Μάσιμο Πασαμάνι

Γράμμα του Μάσιμο Πασαμάνι προς τους συντρόφους που δικάζονται από την 21η Νοεμβρίου για τον αγώνα τους ενάντια στα τρένα υψηλής ταχύτητας (ΝΟ ΤΑV).

 

Εκτιμήσεις του αναρχικού Μάσιμο Πασαμάνι σχετικά με την δίκη της 21ης Νοέμβρη 2012 ενάντια στους συντρόφους που συνελήφθησαν στην Ιταλία και διώκονται για τη συμμετοχή τους στον μαζικό αγώνα ενάντια στην κατασκευή των τρένων υψηλής ταχύτητας (NO TAV).
Μην έχοντας τη δυνατότητα να συμμετέχω  αυτοπροσώπως (βρίσκεται στη φυλακή σ.τ.μ.) στις συζητήσεις, εμπιστεύομαι σε αυτές τις σημειώσεις τις θεωρήσεις που επιθυμώ να συμμεριστώ με τους συντρόφους.  
Η δίκη ενάντια σ’αυτούς που συμμετέχουν στο κίνημα NO TAV που θα αρχίσει στις 21 Νοέμβρη είναι ένα σημαντικό σημείο  του αγώνα ενάντια στα τρένα υψηλής ταχύτητας. Η καταστολή δεν μπορεί να διαχωριστεί από το σύνολο των πολιτικών, αστυνομικών και Μ.Μ.Ε. κινήσεων μέσω των οποίων η εξουσία προσπαθεί να επιβάλλει την καταστροφή της κοιλάδας της Σούσα και να την ήτα του κινήματος αντίστασης και αντιπαράθεσης. Κατά συνέπεια, η αλληλεγγύη απέναντι στους κατηγορούμενους ( και γενικότερα σ΄αυτούς που βρίσκονται αυτή τη στιγμή υπό δικαστική έρευνα καθώς και στους υποτιθέμενους εγκληματίες που δρούν μέσα στα γεωγραφικά όρια της κοιλάδας) είναι ταυτόχρονα ένα πεδίο αγώνα και συνάμα μια από τις συνθήκες του, αδιάσπαστο τμήμα της μάχης ενάντια στα τρένα υψηλής ταχύτητας.
Ακριβώς για το λόγο ότι το γεγονός αυτό αφορά όλους, εκθέτω ορισμένες σκέψεις μου παρότι δεν βρίσκομαι μεταξύ των συλληφθέντων  της 26ης Γενάρη 2012.  
 
Η δίκη που αρχίζει στις 21του Νοέμβρη είναι μια από τις σημαντικότερες δίκες ενάντια στην κοινωνική σύγκρουση αυτής της χώρας, διότι είναι προφανές ότι διαμέσου της αντιπολίτευσης ενάντια στο κίνημα ΝΟ ΤΑV υπάρχει ο στόχος του χτυπήματος ενάντια σε κάθε μορφή αντίστασης και αυτοοργάνωσης. Το γεγονός ότι υπεύθυνος της δικαστικής υπόθεσης διορίστηκε μια μορφή όπως αυτή του δικαστή Καζέλι είναι ενδεικτικό της όλης κατάστασης. Ένας αριστερός δικαστής-προερχόμενος από τις τάξης του παλαιού Κ.Κ.Ι.- ένας υπηρέτης του δημοκρατικού κράτους που είναι λυσσασμένο όσο λίγοι άλλοι ενάντια στην γενιά που κατά τη διάρκεια της δεκαετίας  του ’70 επιχείρησε την έφοδο στον επαναστατικό ουρανό. Δεν είναι σίγουρα ένα κίνημα σαν το ΝΟ ΤΑV που θα μπορούσε να εντυπωσιάσει κάποιον σε σχέση με τις παλινωδίες της επιτροπής «ενάντια στην μαφία» ( Ο Καζέλι υπήρξε ο πολιτικός της προϊστάμενος  σ.τ.μ.), έχοντας όλοι μας βιώσει σε πρώτο πρόσωπο με ποιό ακριβώς τρόπο το κράτος και η μαφία  βρίσκονται σε μια σχέση αμοιβαίας συμβίωσης.
Αυτή η δίκη μας αφορά όλους, διότι, όπως έχουμε πεί και έχουμε γράψει, μέσα σε εκείνα τα δάση, μπροστά από εκείνες τις περιφράξεις και πίσω από εκείνα τα οδοφράγματα είμασταν όλοι . Το να είμαστε τώρα κατηγορούμενοι η όχι είναι ένα παραπλανητικό γεγονός (μια φωτογραφία, μια πραγματική η πλαστή αναγνώριση, ένα κράνος, μια μπλούζα, ένα βραχιόλι…..)! αυτά που δεν είναι παραπλανητικά είναι η τιμή και η υπερηφάνεια της συμμετοχής σ΄ένα αγώνα για τη γή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Και είναι για αυτά που θα πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη με το κεφάλι ψηλά, με πάθος και χωρίς καμιά υπαναχώρηση. Απέναντι στις προσπάθειες του αντίπαλου για να μας διαιρέσει και να μας βάλει τον ένα ενάντια στον άλλο («βίαιοι» και «μη βίαιοι», «κάτοικοι της κοιλάδας» και «ξένοι») έχουμε ήδη απαντήσει: «Είμαστε όλοι black block».
Το κίνημα ΝΟ TAV είναι πλέον ενσυνείδητο του γεγονότος ότι αυτό το οποίο είναι δίκαιο και αυτό που είναι νόμιμο δεν συμπίπτουν ! και ότι και εμείς επίσης, όπως και άλλοι πριν από εμάς, διασχίζοντας ένα κομμάτι δάσους και ιστορίας, πρέπει να επιχειρήσουμε μια επιλογή: να πάμε σπίτια μας γιατί «είναι νόμος» (αυτός του πιο δυνατού, του πιο πλούσιου, και του πιο οπλισμένου), ή διαφορετικά να δώσουμε μάχη γιατί «είναι δίκαιο» (μια ορθότητα που μας υποδεικνύουν είτε οι λόγοι του μυαλού μας είτε αυτοί της καρδιάς μας).
Η αντίσταση στην εκκένωση των τριάντα επτά, υπέροχων ημερών της ελεύθερης δημοκρατίας της Μανταλένα και η απόπειρα ανακατάληψης της Κλαρέα ήταν δίκαιες. Ποιού ήταν εκείνο το χέρι, ποιος πέταξε εκείνη την πέτρα κ.λ.π. είναι ζητήματα των δικαστών και των δικηγόρων. Αυτό το οποίο πρέπει όλους να μας ενώνει, πέρα από τις δικαστικού χαρακτήρα επιλογές, είναι η άρνηση να υποτάξουμε αυτό το οποίο θεωρούμε δίκαιο στον ποινικό κώδικα και στα δικαστήρια. Αυτά αποτελούν τμήμα-μαζί με τις μπουλντόζες, το αγκαθωτό   σύρμα, τις ειδικές δυνάμεις, το ξύλο από τα γκλόμπς, τα δακρυγόνα-της μηχανής που θέλει να ισοπεδώσει δέντρα, βουνά, ζωές.
Από αυτή την άποψη-αυτόνομη, διαφορετική, άλλη, δική μας-δεν δικαιώνονται οι πολεμικές που προέκυψαν σε σχέση με τις δικαστικού χαρακτήρα επιλογές. Εξηγούμαι.
Ολοι  σχεδόν οι κατηγορούμενοι-πράγμα που αποτελεί αποτέλεσμα αξιοσημείωτο-αρνήθηκαν είτε οποιουδήποτε είδους δικαστικής συμφωνίας είτε μια συνοπτική δίκη προς αποκόμιση δικαστικού οφέλους. Τώρα, δεδομένου ότι το κίνημα εκφράστηκε ήδη κριτικά σχετικά με τα γεγονότα της 27ης Ιουνίου και  της 3ης Ιουλίου 2011, το να επιλέξει κάποιος την τεχνική του υπεράσπιση δεν μετακινεί ούτε σπιθαμή το πεδίο της σύγκρουσης, που είναι η ορθότητα του αγώνα ΝΟ ΤΑV στο σύνολο του, ενός κοινωνικού αγώνα που η συγκεκριμένη δίκη στοχεύει να πλήξει.
Μάλιστα, το γεγονός ότι κάποιοι σύντροφοι αρνούνται να διορίσουν δικηγόρο η να υπερασπιστούν τον εαυτό τους σ’εκείνο ή το άλλο σημείο, επιβεβαιώνει την ηθική  διαφορετικότητα του αγώνα ενάντια στα δικαστήρια. Όχι μονάχα πρόκειται για μια επιλογή την οποία πρέπει να σεβαστούμε (την οποία οι σύντροφοι είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν σε πρώτο πρόσωπο), αλλά επίσης αυτή εκφράζει επίσης τον πλούτο και τη ετερογένεια του κοινωνικού κινήματος του NO TAV : δεν υπήρξε ποτέ μια «πολιτική γραμμή» η οποία να μας ένωνε, αλλά αντίθετα η πρακτική σύγκλιση σε μια αντίσταση και τις δυναμικές της. Αν οι δικηγόροι των άλλων κατηγορουμένων θα επιτύχουν να εξουδετερώσουν αυτό η το άλλο τεχνικό τμήμα του κατηγορητηρίου θα είναι ασφαλώς ένα γεγονός καλοδεχούμενο. Το να αποδεχθεί η όχι κάποιος την τεχνική διαδικασία της υπεράσπισης σίγουρα εξαρτάται από τις διαφορετικές εκτιμήσεις που κάνει σε σχέση με τις σχέσεις δύναμης, την ευελιξία, τους συμβιβασμούς, τις προοπτικές, τους αγώνες σε σχέση με την φυλακή κ.λ.π. Αν κριθεί σκόπιμο ότι μέσα στην δικαστική αίθουσα πρέπει να προϋπάρχει ένα μίνιμουμ συνεννόησης σχετικά με μια κοινή συμπεριφορά (ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστα επεισόδια ασυνεννοησίας),  το κοινό έδαφος δεν είναι οι αγορεύσεις των δικηγόρων , αλλά η ξεκάθαρη ανάληψη της ευθύνης του αγώνα ενάντια στα τρένα υψηλής ταχύτητας και των αξέχαστων ημερών του. 
 ‘Ισως να σφάλω από αφέλεια, όμως το ζήτημα για εμένα φαίνεται να είναι όλο εδώ. Όσο δυναμικότερες θα είναι οι κινητοποιήσεις και η αλληλεγγύη τόσο περισσότερο θα είναι δύσκολο για τους δικαστές να βγάλουν τις αποφάσεις τους.
Όμως το διακύβευμα πηγαίνει παραπέρα από τον αγώνα του NO TAV, ιδιαίτερα αν εισάγουμε αυτή την δίκη στο γενικότερο πλαίσιο της.
Σ΄αυτή τη φάση, παρόλες τις σφοδρές επιθέσεις ενάντια στις συνθήκες ζωής και εργασίας  εκατομμυρίων ανθρώπων, το ανικανοποίητο και η οργή μοιάζουν να είναι κουφές. Οι πιθανή δημόσια εκδήλωση τους είναι εκ των προταίρων μολυσμένη από συζητήσεις που σφυροκοπούν πάνω στην νομιμότητα που θα έπρεπε να αντιπαρατεθεί στη διαφθορά, με τα κόμματα «που βρίσκονται στην πλευρά των πολιτών» να κόπτονται να κατεβάσουν υποψήφιους με καθαρό ποινικό μητρώο. Αν το γεγονός αυτό δημιουργεί μια ασπίδα προστασίας, για ένα επιπλέον λόγο, στο κίνημα του NO TAV αναφορικά με  «πολιτικούς» πειρασμούς (δεδομένου του μεγάλου αριθμού ατόμων στο εσωτερικό του που ήδη έχουν δικαστικά ερευνηθεί, μηνυθεί, και δικαστεί…), αποτελεί ταυτόχρονα και ένα υγιή διαχωρισμό. Η «νομιμότητα» και η «τιμιότητα» δεν συμπίπτουν σε καμμιά περίπτωση. Ήταν μήπως τίμιοι οι πολίτες που κατέδιδαν τους εβραίους με βάση τους ρατσιστικούς νόμους του 1938 ; Η είναι μήπως τίμιοι οι στρατιωτικοί που πυροβολούν και βομβαρδίζουν στο Αφγανιστάν; Είναι ίσως τίμιος όποιος εργάζεται για την καταστροφή της κοιλάδας της Σούσα ; Και ανάποδα: ήταν ίσως άτιμο το κόψιμο των αγκαθωτών συρμάτων και το γκρέμισμα των περιφράξεων, των τοίχων, των προβολέων, το μπλοκάρισμα των εσκαφέων και των τρένων, η κατάληψη αυτοκινητόδρομων  και κυβερνητικών κτηρίων; Όχι μονάχα τα κάναμε αλλά αναλάβαμε και ανοιχτά την ευθύνη. Ενώ ταυτόχρονα στο όνομα του νόμου, οι ισχυροί έκλεβαν, κατέστρεφαν,  έριχναν δακρυγόνα, και  σάπιζαν στο ξύλο τους διαδηλωτές.
Το γεγονός ότι ένα μαζικό κίνημα λέει δημόσια ακριβώς αυτό, σήμερα, είναι μια συνεισφορά για όλους τους κοινωνικούς αγώνες, για την αυτονομία των εκμεταλλευόμενων από την λογική όποιου βρίσκεται στην εξουσία (και όποιου επίσης την ορέγεται και θέλει να την πάρει).
Με διαφορά από τους πρίγκηπες και τους παρατρεχάμενους αυλικούς, εμείς δεν μολύναμε εδάφη ούτε δηλητηριάσαμε πληθυσμούς, δεν ληστέψαμε τους φτωχούς ούτε παραποιήσαμε στατιστικά στοιχεία δημοσίου συμφέροντος, δεν αγοράσαμε ούτε πουλήσαμε εξυπηρετήσεις σ΄όλους αυτούς που βρίσκονται κάτω από τη σκάλα κάποιου υπουργείου. Παραβήκαμε τους νόμους μεν,  με τον δικό με τρόπο δε. Την ουσία του δικαίου την φυλάμε μακριά από τα δικαστήρια, σε τόπους που δεν είναι δυνατό ούτε να ερευνηθούν  ούτε να περιφραχθούν : Μέσα στις καρδιές μας !
Ροβερέτο,30 Οκτώβρη 2012 
Μάσσιμο Πασσαμάνι 

από _et 27/11/2012 1:58 μμ.


Μην έχοντας τη δυνατότητα να συμμετέχω  αυτοπροσώπως (βρίσκεται στη φυλακή σ.τ.μ.) στις συζητήσεις, εμπιστεύομαι σε αυτές τις σημειώσεις τις θεωρήσεις που επιθυμώ να συμμεριστώ με τους συντρόφους.

για την ακρίβεια, ο Μάσσιμο Πασσαμάνι βρίσκεται πλέον σε κατ' οίκον περιορισμό από τις αρχές Οκτώβρη

το πρωτότυπο κείμενο στα ιταλικά και μεταφρασμένο στ' αγγλικά

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License