Ενάντια στην αναρχία ως κοινωνική πρόνοια

Ενάντια στην αναρχία ως κοινωνική πρόνοια

 

Μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, είναι σχετικά εύκολο να παρατηρήσει κανείς  μια κοινωνιστική στροφή του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου. Βασισμένοι σε μια ανάλυση της εξέγερσης που έλεγε πως ο τερματισμός της οφειλόταν στο μη άνοιγμα του λόγου της στο προλεταριάτο και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, πολλοί αναρχικοί στράφηκαν σε μια όλο και πιο εξωστρεφή δράση με σκοπό τη διάχυση του λόγου στην κοινωνία. Είδαμε λοιπόν τις περίφημες λαϊκές συνελεύσεις, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αναρχικών, αριστερών και παρατρεχάμενων, τα αυτόνομα σχήματα στα πανεπιστήμια κλπ.

Με τον ερχομό της "κρίσης" αυτή η κοινωνιστική "δυναμική" βρήκε νέο πεδίο δράσης στην κάλυψη του κενού που άφησε η στρατηγική διάλυση, από τη μεριά της εξουσίας, του κοινωνικού κράτους. Βέβαια η συγκεκριμένη νοοτροπία υπήρχε και πριν την εξέγερση στο θέμα της αλληλεγγύης στους μετανάστες. Είτε λόγω ενός αισθήματος "ταξικής αδελφοσύνης", είτε από απλή φιλανθρωπία πολλοί ασχολήθηκαν με τις άμεσες υλικές ανάγκες των μεταναστών καθώς και με την ανάγκη νομιμοποίησης έστω κάποιον πτυχών της ύπαρξης τους στην Ελλάδα (π.χ. προσωρινές άδειες παραμονής, άδειες εργασίας και ταξιδιωτικά έγγραφα).

Σε περιβάλλον κρίσης λοιπόν αυτή η σταυροφορία ανθρωπιάς γιγαντώθηκε. Συλλογικές κουζίνες ανέργων, ανταλλακτικά παζάρια, εμπόριο χωρίς μεσάζοντες, στέγαση, d.i.y. μαθήματα χειροτεχνίας και άλλων, παιδικοί "σταθμοί", λαϊκές πολιτιστικές εκδηλώσεις, είναι μόνο μερικές από τις δομές που στήθηκαν για να καλύψουν τις υλικές και δευτερευόντως κάποιες πνευματικές ανάγκες του εξαθλιωμένου πληθυσμού.

Πριν περάσουμε στην ουσία αυτής της πρακτικής ας προσπαθήσουμε να δούμε την οπτική του κράτους. Είναι ελπίζω γενικά αποδεκτό πως το κράτος αντιμετωπίζει τους πολίτες του ως υποτελείς του και πως το κεφάλαιο βλέπει μόνο παραγωγικές μονάδες και καταναλωτές. Λίγο ενδιαφέρει το κράτος και το κεφάλαιο αν το υποκείμενο είναι μετανάστης, γυναίκα, ανήλικος, άνδρας, νέος ή γέρος κλπ. Εννοώ δεν τον ενδιαφέρουν ως τέτοιοι. Το κράτος αντίθετα με τους σκλάβους του δεν είναι ούτε φύσει ρατσιστικό, ούτε φύσει πατριαρχικό, ούτε βέβαια φύσει πατριωτικό, ούτε τίποτα. Χρησιμοποιεί όμως αυτά τα ιδεολογήματα όταν τα χρειαστεί. Έτσι σήμερα που υπάρχει πλεονάζον εργατικό δυναμικό φοράει η μάσκα του ρατσιστή και του διώκτη των απόκληρων όπως με την ίδια ευκολία είχε φορέσει το προσωπείο του κοσμοπολίτη όταν χρειαζόταν φθηνά εργατικά χέρια τη δεκαετία του 90. Δεν μπορεί σήμερα να ανεχτεί μια μάζα πεινασμένων να διακόπτει την ομαλότητα της οικονομίας με πολιτικές ή παραβατικές συμπεριφορές. Ταυτόχρονα όμως γνωρίζει πως δε μπορεί απλά να εξολοθρεύσει σωματικά όσους του περισσεύουν. Επομένως μεταχειρίζεται άλλες πλάγιες στρατηγικές όπως τη συνεργασία σε κάποια επίπεδα με τους ναζί, την εξώθηση στο έγκλημα και μετά στη φυλακή-αποθήκη, την επιμήκυνση της στρατιωτικής θητείας, τις αυτοκτονίες κλπ. Το κράτος ενδιαφέρεται να διατηρήσει την εξουσία του. Προσπαθεί πάντα να βρει την ισορροπία μεταξύ πολιτικού κόστους και αποτελεσματικότητας. Εδώ λοιπόν έρχεται η αναρχική φιλανθρωπία που άθελα της το συνδράμει.

Γιατί, τι ενοχλεί πιστεύεται το κράτος π.χ. μια συλλογική κουζίνα;  Ταΐζει τους υποτελείς που δεν συμφέρει οικονομικά να ταΐζει το ίδιο και επιπλέον οι τελευταίοι ως χορτασμένοι είναι πιο διαχειρίσιμοι. Το κράτος δε χρειάζεται ούτε να ξοδέψει για τους περισσευούμενος ούτε να διακινδυνεύει να φθαρεί πολιτικά μέσω μιας άγριας καταστολής. Βέβαια η συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας από μεριάς αναρχικών προϋποθέτει την απόρριψη του ανθρωπισμού, αυτού του αστικού κατάλοιπου του Διαφωτισμού που επιμένει να κουβαλάει. Όσο οι αναρχικοί βλέπουν τους εαυτούς τους ως ταπεινούς σωτήρες της ανθρωπότητας θα φανερώνουν μια ευμεγέθη αχίλλειο φτέρνα στην οποία θα στοχεύει η εξουσία. Επιπλέον η συνθήκη της φιλανθρωπίας είναι άκρως εξαχρειωτική και για τις δύο πλευρές. Ο φιλάνθρωπος αναγκάζεται υποσυνείδητα να έχει μια σχέση ευθύνης προς τους κοινωνικά απόβλητους λες και η εξαθλίωση τους είναι δικό του έργο. Ο δέκτης της φιλανθρωπίας αποκτά σχέση εξάρτησης με το φιλάνθρωπο και επιβεβαιώνεται η αδυναμία της ατομικότητας του να πάρει τη ζωή του στα χέρια του. Ο εξεγερμένος γίνεται παραμάνα και ο σκλάβος παραμένει σκλάβος.

Οι αναρχικοί όμως δε χρησιμοποιούν μόνο το επιχείρημα της "κοινωνικής αλληλεγγύης", της λεκτικά κεκαλυμμένης δηλαδή, φιλανθρωπίας. Υποστηρίζουν πως αυτές οι δομές προβάλλουν έναν άλλον τρόπο κοινωνικής οργάνωσης. Θα μπορούσαμε να πούμε εδώ πως αυτός ο ρεφορμιστικός στόχος δεν είναι δουλειά των αναρχικών αλλά ακόμα και αυτός σπάνια επιτυγχάνεται. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει τα κοινωνικά υποκείμενα που εμπλέκονται να θέλουν κάτι τέτοιο. Άσχετα με τα φαντασιακά των συντρόφων που οργανώνουν αυτά τα εγχειρήματα, τα υποκείμενα έρχονται για έναν ειλικρινέστατο και προφανή λόγο: για να τραφούν να ντυθούν και να ψυχαγωγηθούν τσάμπα. Θα μπορούσαν να είναι ακριβώς οι ίδιοι που χτες έτρωγαν στο συσσίτιο της ενορίας ή έμειναν στο ξενώνα μιας Μ.Κ.Ο. Ελάχιστα τους ενδιαφέρει η κοινωνική αυτοοργάνωση με βάση τα αναρχοκομμουνιστικά προτάγματα, όπως και ελάχιστα τους ενδιαφέρει η κατάλυση των εμπορευματικών σχέσεων. Αν μπορούσαν να εξασφαλίσουν πχ. ένα προνοιακό επίδομα θα προτιμούσαν αυτό και αν κάποιοι ελάχιστοι γύριζαν στις αυτοοργανωμένες ή όχι δομές θα το έκαναν με το ρόλο πλέον του φιλάνθρωπου.

Με αυτόν λοιπόν το κοινωνιστικό, φιλανθρωπικό προσανατολισμό είναι αδύνατη η κοινωνική κριτική. Κανείς δε μιλάει πια για τις ευθύνες των υποκειμένων. Ούτε για τους μετανάστες που βρίσκονται για δεκαετίες στην Ελλάδα και το μόνο που έφτιαξαν ήταν διακοσμητικές μεταναστευτικές οργανώσεις και δεν άγγιζαν τους φασίστες ακόμα και πριν την κρίση που δε γέμιζαν ούτε ταξί, ούτε για τη μικροαστοικοποίηση πολλών εξ αυτών, ούτε για την σχεδόν καθολικά αδιαμαρτύρητη ανοχή στις αστυνομικές παρενοχλήσεις και το ντόπιο ρατσισμό. Ούτε για του ελληνάρες που θεωρούσαν την υλική φτωχιά αμαρτία αφού οι ίδιοι ήταν ματωμένοι νοικοκυραίοι,  που στήριζαν το σύστημα που τους έτρεφε για δεκαετίες και σαν ζόμπι κατανάλωναν και παρήγαν ότι πρόσταζαν τα αφεντικά και που η μόνη πράξη "κοινωνικής ανυπακοής" που κατάφεραν να κάνουν μαζικά, ήταν ο αγανακτισμένος βόθρος.

Διατηρούμε λοιπόν τα σκατά που έχει η πλέμπα στο κεφάλι της γιατί τώρα η προτεραιότητα είναι να γεμίσει την κοιλιά της ώστε να μπορούμε να της δείξουμε το δρόμο για την επανάσταση και τη βασιλεία των ουρανών. Τι σημασία έχει αν το μόνο που θέλει είναι δουλειά για να μπορεί ξανά να καταναλώνει όπως πριν, τι σημασία έχει που συναινούσε και συναινεί στην καταστολή των αναρχικών, τι σημασία έχει που εκτός από τους πατροπαράδοτους νταβατζήδες της, τώρα στηρίζει και τους νεοναζί αλλά και τη ρεφορμιστική αριστερά της διαχείρισης. Τι σημασία έχει εν τέλει αν δε θέλει επανάσταση. Πρέπει να την κάνει με το ζόρι.

Δυστυχώς ο ρεαλισμός είναι σπάνια αναλυτικό εργαλείο των αναρχικών. Σήμερα όμως που η εξολόθρευση μας είναι κεντρική επιλογή των εξουσιαστών, δεν έχουμε περιθώρια να φαντασιωνόμαστε λαϊκούς ξεσηκωμούς. Και αν τελικά ηττηθούμε, η αντικοινωνική κριτική που θα ακολουθήσει  θα είναι απλά ένα κενό παράπονο. Εμείς θα φταίμε και όχι οι μάζες.


Η κρίση του συστήματος δεν εμφανίσθηκε μετά το δεκέμβρη όπως φανταζεται ο καθένας αλλά προυπήρχε πολύ πριν γίνει εικόνα στς εγχώριες ειδήσεις και η απεύθυνση των αναρχικών μέσα στην κοινωνία υπήρχε ανέκαθεν ως μερος του προτάγματος τους για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση απέναντι στο κρατος και το κεφάλαιο. Όποιος τα ανακάλυψε αυτά μετα τον δεκέμβρη απλώς δεν κατάλαβε τίποτα ή κανει πως δεν κατάβε και γκρινιάζει ασταμάτητα γιατί ξεμεινε μόνος με τον νετσάγιεφ, το νίτσε και τον αντικοινωνισμό του παραμάσχαλα. Οι αναρχικοί έχουν σίγουρα πολυ σοβαρότερα να κανουν από το να ασχοληθούν με την ανούσια περίπτωσή του.

από Βασίλης 10/02/2013 8:11 μμ.


Πολύ καλό κείμενο σύντρφοε και ειδικά σε μια περίοδο που οι κοινωνιστές κάνουν αφάνταστες εκπτώσεις τόσο σε επίπεδο θεωρίας, όσο και πράξης. Προς το αποπάνω: Εάν οι μηδενιστές είμαστε ενάντια στην Αναρχία, πρέπει να αλλάξετε πολιτικό προσδιορισμό.


τοσα καταλαβαινεις τοσα λες! αλλα το εχουμε ξαναπει, καποιοι ειναι lifestyle οπως εσυ και θελουν να αναπαραγονται μονο οι κυριαρχες ιεραρχικες κοινωνικες σχεσεις, οπως οριζει ο καπιταλισμος, μην τυχον και φανει αλλο παραδειγμα, τρελαινονται οι απανταχου wannabe τσοπανηδες. διαβασε λιγο ιστορια, πως βγηκαν τα σωματεια, πως χειραφετηθηκαν οι εργατες, πως ανατρεψαν, τις δομες του εαμ κτλ. ολα στο πιατο? επελεξε κανιβαλισμος ή αλληλεγγυη

από μπουεναβεντούρα 10/02/2013 8:42 μμ.


και σιγά μην αλλάξουν οι αναρχικοί πολιτικό προσδιορισμό επειδή ο α και ο αντικοινωνικός μηδενιστής τα έβαλαν με την αναρχία. Ούτε που να το σκέφτεστε παιδιά.


Και μάλιστα με την πλέον επιφανειακή και προφανή τοποθέτηση, όπως κάνει κάθε διαδικτυακός εκπρόσωπος του νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, εδώ και περίπου μια δεκαετία. Μόνη διαφορά σε σχέση με πριν από δέκα χρόνια, το ότι δεν τηρούνται πλέον ούτε τα προσχήματα. Παλιότερα υπήρχε ένας κάποιος κόπος για το εκάστοτε...πόνημα.

Να σταματήσουν λέει λοιπόν ο αρχικός (μονίμως κάποιος ανώνυμος! ποτέ ομάδα!) οι αναρχικοί να λένε ότι είναι αναρχικοί, γιατί η πολύμορφη καθημερινή δράση τους δε συμβαδίζει με τις απόψεις κάποιου συγκεκριμένου σχεδιασμού. Ο οποίος όλως τυχαίως περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στα σχετικά εγχειρίδια του ΝΑΤΟ που υπάρχουν και στη βιβλιοθήκη του IMC Athens για κάθε ενδιαφερόμενο.

από parabellum 10/02/2013 9:08 μμ.


ΚΑΛΗΣΠΈΡΑ, έχουμε 2013.

Θέλουμε να διατηρηθούν λέει οι καπιταλιστικές σχέσεις. Εσείς προτάσεται την αυτοδιαχείρηση της παραγωγής όχι εγώ. Το κεφάλαιο δεν είναι μόνο ποιος διατάζει στη φάμπρικα. Ο ρόλος του εργάτη και του καταναλωτή είναι κομμάτια τωςν σχέσεων του κεφαλαίου. Οπότε όταν προτάσσεις την αυτοδοαχείριση τους, εισαι αντικαπιταλιστής και εγώ που λέω πως πρέπει να καταστραφούν οι ρόλοι είμαι υπέρ των καπιταλιστικών σχέσεων. Ότι πεις.

 

Ξέρω πολύ καλά ιστορία και δε θυμάμαι σε καμιά ιστορική εποχή  ζόμπι να έφτιαξαν σωματεία και τα άλλα ωραία που λες. Ούτε θυμάμαι κάνα σωματείο να επιτέθηκε στην οικονομία και στη παραγωγή που είναι βασικοί πυλώνες της εξουσίας. Οι κοινωνίες έχουν αλλάξει ριζικά από το σωτήριο και πολυχρονεμένο 36'. Ο εργάτης σήμερα είναι ένα φοβισμένο, μίζερο ανθρωπάκι που θέλει να ζει όπως ζούσε την προηγούμενη δεκαετία. Και κάτι ακόμα. ΔΕ σε γουστάρει καθόλου, εκτός αν του λύνεις κάποιο πρόβλημα όπως πχ. να τον ταίσεις, να το ντύσεις και να του κάνεις γλέντια σύμφωνα με τη σάπια μαζική του κουλτούρα. Τράβα σε ένα σωματείο ή μια οικοδομή και μίλα για την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και την ομοφοβία και τράβα σε μια μεταναστευτική ένωση να μιλήσεις για τη σαπίλα της θρησκείας και τη ανωμαλία της μισθωτής εργασίας και τα λέμε. Δουλειά θέλουν οι άνθρωποι όχι ελευθερία.

!!

από α 10/02/2013 9:28 μμ.


προς τον parrebelum, εσύ πολιτικά τι προτείνης , τι λες, πως οργανονώμαστε

από Ρ38 10/02/2013 9:43 μμ.


δεν οργανωνόμαστε. Γιατί να οργανωθούμε;

από cas 10/02/2013 9:49 μμ.


Η νεολαία θέλει χάος και φωτιά,το κράτος κάνει πόλεμο και οι απίθανοι το'χετε ρίξει στα φαγοπότια και τις παιδικές χαρές.Βρήκατε την ώρα.Ή θέλετε τους χρυσαυγίτες να βγούν μπροστά ή πραγματικά δεν έχετε καταλάβει ποιό είναι το μόνο που ξέρουμε και που χρειάζεται.Σύντομα θα το καταλάβετε και θα καταλάβουν όλοι ποιοί πραγματικά είναι ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ!

από μονο το παρον 10/02/2013 9:55 μμ.


 

Το μέλλον θα είναι χειρότερο,

Και τότε οι δομές αλληλεγγύης θα είναι  ίσως η μοναδική διέξοδος. Η οργάνωση δόμων αλληλεγγύης είναι δύσκολη υπόθεση και θέλει εμπειρία και η εμπειρία δεν αποκτάτε χωρίς λάθη. 

Αυτό που πρέπει όμως να διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού, είναι η πολυμορφικότητα του αναρχικού κινήματος. Δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες σύντροφοι, ούτε απόλυτα σωστές, ή λάθος πρακτικές, ή μοναδικές πρακτικές . Υπάρχουν ευτυχώς πολλές πρακτικές οι οποίες μπορούν συμπληρωματικά να δώσουν κάποιο αποτέλεσμα. Σύνθεση σύντροφοί και ο καθ' ένας εκεί που καταλαβαίνει ότι μπορει να αποδώσει καλύτερα.

 

από parabellum ο νατοικός φιλελεύθερος 10/02/2013 9:59 μμ.


Μπράβο Δημήτρη με ξεσκέπασες. Γράψτε και κάνα αντεπιχείρημα να γίνει κουβέντα όχι μόνο λάσπη.

Προς τον τελευταίο:

Μια συνοπτική ανάλυση της οργάνωσης και η αναρχοατομιστική οπτική

Είναι κάπως συνοπτικό αλλά δίνει το στίγμα.


Και προφανώς δεν υπάρχει και λόγος να ανοίξουμε συζήτηση με εκπροσώπους των υπηρεσιών. Απλώς λαμβάνετε απαντήσεις άμεσα, στις προσβολές που δημοσιεύετε. Αυτό είναι όλο. Μην το μεταφράζετε αλλιώς γιατί θα εκτεθείτε ακόμα περισσότερο.


Τότε να υποθέσουμε ότι διαφωνείς και με την πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία, που γίνεται κάθε 17η Νοέμβρη, με αφορμή τη μαζική εξέγερση του Πολυτεχνείου κατά της χούντας των συνταγματαρχών;

Για να καταλαβαίνουμε και πρακτικά δηλαδή, γιατί οι μέχρι σήμερα τοποθετήσεις σου είναι εντελώς αόριστες.

από από μια πρόχειρη ματιά στο αρχείο 10/02/2013 10:30 μμ.


Τον ένα μήνα γράφεις κείμενα για τη σημασία της οργάνωσης για το αναρχικό κίνημα. Μετά τα γυρίζεις και λες ότι η οργάνωση είναι κακό πράγμα. Τώρα λες ότι γενικά η αναρχία είναι κακό πράγμα και πρέπει όλοι μας να γίνουμε αναρχοατομικιστές. Να δούμε σε ένα μήνα τι θα λες.

από πριν δέκα χρόνια περίπου 10/02/2013 10:41 μμ.


parabellum την ΟΑΚΚΕ την έχεις υπόψη σου; Αν όχι ψάξτο, θα σου αρέσει πολύ.

από parabellum ο εκπρόσωπος των υπηρεσιών. 10/02/2013 10:59 μμ.


δε βλεπω στον εαυτό μου σε κινητοποιήσεις της 17Ν

Πρώτων γιατί είναι χιλιομελετημένες από το κράτος και όπως έδειξαν τα τελευταία δύο χρόνια είναι παντελώς άχρηστες και ακατάλληλες για οτιδήποτε εξεγερσιακό.

Δεύτερον γιατί ο μόνος λόγος που γίνονται ακόμα είναι γιατί η αριστερά και οι παραφυάδες της χρειάζονται σημεία αναφοράς όπως η κωμικότητα του τριημέρου για να διατηρήσουν την ύπαρξη τους.

Τρίτον γιατί ο προορισμός της Αμερικάνικης πρεσβείας είναι τουλάχιστον γραφικός.

Συνολικά όταν οι αναρχικοί δε συμμετέχουν στις διαδηλώσεις για να δημιουργήσουν εμπλοκή, το αποτέλεσμα δεν έχει καμιά διαφορά από τα πανηγύρια του ΠΑΜΕ.

Και για να σε προλάβω έχω πάει σε τουλάχιστον 5-6 πορείες 17Ν και όπως πολύ καλά ξέρεις υπάρχουν πολλοί αναρχικοί που δε κατεβαίνουν, δεν είναι δική μου έμπνευση.

 

Προς το σέρλοκ της αναρχίας δε με πειράζει να εκτείθομαι πληρώνει καλά η υπηρεσία.

 

Και για τον τελευταίο, αν δεν καταλαβαίνεις τι διαβάζεις δε φταίω εγώ. Επίσης πριν κάποιους μήνες το blog άλλαξε φυσιογνωμία με δημόσια δήλωση. Εγώ δε κρύβω το λόγο μου άλλοι την είδαν κομμουνιστές στην πρώτη ευκαιρία.


καλησπερα εδω γη! ξερεις οι ανθρωποι ειχαν, εχουν και θα εχουν την αναγκη να ντυθουν, να πλυθουν, να ζεσταθουν, να φανε κτλ. εσενα μπορει να σε ταιζει η μαμα σου αλλα η συντριπτικη πλειοψηφια εργαζοταν εργαζεται και θα εργαζεται για αυτο! αυτο δεν ειναι καπιταλισμος ειναι η καθημερινη πραγματικοτητα για την καλυψη των αναγκων των ανθρωπων. να μην εξηγω για νιοστη φορα τι ειναι καπιταλισμος και τι οχι! το οτι λες να καταστραφουν οι ρολοι δεν λεει και κατι αν δεν λες πως!εγω λεω θεσεις ευθυνης ρολοι να αναλαμβανονται στην τυχη ή κυκλικα! να μην κανουμε τιποτα για να μην εχουμε ρολους?οκ! παρε και τα playmobil σου! τα επαναστατικα σωματεια θελουν να μετασχηματισουν την παραγωγη-οικονομια για να -μην επαναλαμβανομαι- και να την απαλλοτριωσουν απο αφεντικα κερδος αναπτυξη κλπ. για τις αναγκες της κοινωνιας, τα ρεφορμιστικα να περιορισουν την κερδοφορια των αφεντικων, τα κομματικα να ενσωματωσουν ως εγγυηση για κατι. χωρις να υπερασπιζομαι τον εργατη ως ειναι. πιο πανω μιλουσα ιστορικα και περιεγραφα πως χειραφετηθηκαν (βιωνοντας) οι εργατες (παντου και οχι μονο στην ισπανια) και πως αναδυθηκαν τα σωματεια(ως δομες/αντιθεσμοι οικονομικοπολιτικοκοινωνικης αλληλοβοηθειας, αυτομορφωσης, κουλτουρας, κοινωνικοποιησης, αμφισβητησης, αλληλεγγυης ρηξης) ως το αλλο(απο το κυριαρχο) παραδειγμα που αλλου ανετρεψε, αλλου μεταρρυθμισε, αλλου ενσωματωθηκε, αλλου εξολοθρευτηκε! (μονο περι οργανωσης εκανες καποιες σωστες επισημανσεις) και τοποθετουμαι στα πλαισια της δημιουργιας και της πολυμορφιας κ οχι στενα της σωματειακης οργανωσης! τελος οποιος δεν ειναι με την αυτοδιαχειριση ειναι με την ετεροδιαχειρηση δηλαδη τα αφεντικα ιδιωτικα ή κρατικα

 


Δεν θα ασχοληθώ να αποδομήσω κομμάτι κομμάτι το κείμενο, μιας και το θεωρώ χαμένο χρόνο. Ο συγγραφέας προφανώς δεν έχει μπει στον κόπο να δει από κοντά και να γνωρίσει έστω και επιφανειακά όλες αυτές τις διαδικασίες που περιγράφει και να συζητήσει με κανένα σύντροφο ή καμιά συντρόφισσα, αλλά επιλέγει να διατυπώσει μια ρητορεία που θυμίζει την τακτική των αστικών φυλλάδων για ακατάσχετη διαστρέβλωση της πραγματικότητας ώστε να βγει το βολικό για αυτούς συμπέρασμα.

Από εκεί και πέρα το κείμενο και τα σχόλια που το υποστηρίζουν βρίθουν από πολύ βαριές προσβολές: Ρεφορμιστές, φλώροι, σε μια μόνιμη περίοδο εκπτώσεων, αντικαταστάτες του κράτους και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Σιγά να μην κάτσουμε να απολογηθούμε, προσπαθώντας να δείξουμε το γεγονός ότι δεν είμαστε ελέφαντες.

Είστε ανίκανοι να καταλάβετε τι συμβαίνει: κάνετε μια κριτική βαθιά μικροαστική, μιας και εκκινεί από μια απίστευτη έπαρση και αλαζονεία που χαρακτηρίζει τον ξερόλα μικροαστό που έχει πάντα άποψη για όλους, διεκδικεί το αλάθητο, αλλά παραμένει από τα πριν κατασκευασμένη μέσω της ημιμάθειας, στατική και βαλτωμένη. Πιστεύετε πως κατέχετε το απόλυτο δίκιο και όλοι οι υπόλοιποι "κοινωνιστές", "οργανωτικοί", "παλιά αναρχία", καθώς και η πλέμπα, οι υποτελείς, όλος ο κοινωνικός ιστός είμαστε στην καλύτερη μαλάκες. Δημιουργείτε εσωτερικούς εχθρούς μέσα σε αυτό το όμορφο ζωντανό ρεύμα που ονομάζεται αναρχία για να καλύψετε τα αναλυτικά κενά που δεν σας επιτρέπει το υπερφίαλο Εγώ σας να αναγνωρίσετε.  Δημιουργείτε ένα πλαστό δίπολο που ισοπεδώνει τα πάντα: από την μια οι "απίθανοι" χαζοχαρούμενοι κοινωνιστές και από την άλλη οι επαναστάτες (?), ηρωικοί (?), true (?), ηρώες (?), δυνατοί (?)  μηδενιστές / ατομικιστές / αντικοινωνικοί.

Εγώ αυτές τις ταυτότητες, τις πλαστές, σας τις χαρίζω. Παραμένω απλά αναρχικός  και θα συνεχίσω να προσπαθώ, να φτάσουμε σε ένα κόσμο χωρίς εξουσίες και καταπίεση  μέσα από ένα πολύμορφο αγώνα που χωράει από τις συνελεύσεις γειτονιάς μέχρι τις νυχτερινές ενέργειες, από τους παιδικούς σταθμούς και τις κουζίνες μέχρι τις συγκρούσεις στον δρόμο, από τις προβολές και τα live μέχρι το κυνήγι των φασιστών, από την αλληλεγγύη στους εργάτες μέχρι τον ένοπλο αγώνα. Γιατί προτιμώ να παραμείνω άνθρωπος με κριτική σκέψη και ανάλυση και όχι ένα πορωμένο στρατιωτάκι ταγμένο σε ένα φαντασιακό τελείως μεταφυσικό που το βαφτίζει όπως θέλει βιάζοντας έννοιες όπως είναι η αναρχία ή η επανάσταση.

 

 

Υγ. 1 προς τον καλά κρασιά: Μην χαρίζεις τόσο εύκολα τον Νίτσε...

Υγ. 2 προς τον Δημήτρης Π: Έλεος με την συνωμοσιολογία...


Πολύ αστείο κείμενο πραγματικά.

Ρε τους προβληματικούς τους μετανάστες! δε φτάνει που δεν κάνουν την επανάσταση στη χώρα τους, μας φλωρεύουν και τους αναρχικούς  εδώ και τους κάνουν ΜΚΟ...

Ευτυχώς που υπάρχουμε και οι αναρχικοί δηλαδή να φροντίζουμε τους μετανάστες, τι θα έκαναν οι καϋμένοι πραγματικά, (μπορεί και την επανάσταση  παραμπέλε; και εμείς οι αναρχικοί γιατί δεν την κάνουμε μόνοι μας; τι μας εμποδίζει η κοινωνία ή το άτομo;)....ευτυχώς που υπάρχει και η μεγαλειώδης αλληλεγγύη δηλαδή λεει ο παραμπέλος να γλυτώνει το ελληνικό κράτος και από τα έξοδα της αναπαραγωγής των στοιχειωδών αναγκών του παρία, τέτοια υπερδομή φτιάξαμε ρε παιδί μου, χορτάσαμε τον κοσμάκη και τη συνείδηση μας και δεν έχει όρεξη κανείς να σηκωθεί από το τραπέζι. Άσε που και αυτές οι μεταναστευτικές κοινότητες ρε παιδί μου, τόσα χρόνια εδώ δεν έκαναν τίποτα, μόνο διακόσμηση λέει ο παραμπέλος...

Τι λες ρε παιδί μου, οι ζωές, οι δημιουργίες, οι αγώνες και οι καθημερινότητες τόσων ανθρώπων ένα τίποτα μπροστά στο μεγαλείο του παραμπέλου...

Ως προς τη μετανάστευση ο παραμπέλος ζει σε ένα παράλληλο ( με αυτών που κριτικάρει) φαντασιακό όπου αν κυκλοφορείς χωρίς ταυτότητα "το μόνο που έχεις να χάσεις είναι οι αλυσίδες σου, γιατί άραγε δεν το κάνεις;"

Λέει πως οι μετανάστες δεν έχουν δείρει αρκετά τους φασίστες, αλήθεια κυκλοφορεί στην πιάτσα ή περιμένει ότι όλοι οι άνθρωποι νιώθουν υποχρεωμένοι να ανεβάζουν στο δίκτυο τα κατορθώματα τους; έχεις υπόψιν σου παραμπέλο αν φύγουν (ως δια θαύματος βέβαια γιατί δεν πρόκειται) όλοι οι μετανάστες τι κεφάλι θα πάρουν οι φασίστες στο κοινωνικό και εγωϊστικό μπουρδελάκι που ζούμε;

Η εμμονή του παραμπέλου είναι στη δράση και στο τώρα, όλα τώρα παίζονται και γίνονται, έκτακτη ανάγκη για το σκατο-κράτος, το σκατο-άτομο, την σκατο-κοινωνία. Όμως δε θα πάρουμε, θα επιμείνουμε πρώτα στις υλικές μας ανάγκες (ναι να γεμίσει η κοιλιά μας, να μη γίνει πόλεμος από τα αφεντικά, και να μην υπάρχει κανείς πεινασμένος γιατί ο πεινασμένος δεν εξεγείρεται ούτε αλλάζει τον εαυτό του ή την κοινωνία ή όποια άλλη μαλακία τον πείσει κάποιος κυριλέ μετα- υλιστής ατομιστής ή κοινωνιστής).

Όσο για τη λατρεία της παραβατικής δράσης ως αντικρατικό maximum, εντάξει μια ματιά στη μαφία ή την αστυνομία θα πείσει πως παραβατική δράση, κεφάλαιο και κράτος πάνε πακέτο (άλλωστε τι πάει να πει παράβαση; για ποιανού τον κώλο; του εαυτούλη μου; της κοιλιάς που λέει και ο παραμπέλος ή της μαλακισμένης κοινωνίας; μήπως είναι το ψιλο-ίδιο σκατό και τα δύο τελικά;) Η παράβαση είναι φόρμα και όχι περιεχόμενο ή νόημα, το ίδιο και η δράση: Fascio, fascio....να κοροϊδεύουμε το θάνατο δηλαδή γύρω μας, μέσα μας και τις ευθύνες μας σαν πολεμικά νήπια.

Έννοια σου παραμπέλε το απατρχάϊντ έρχεται και για σένα και θα δούμε πόσα απίδια πιάνουν οι σάκοι του καθενός. Προς το παρόν μια προειδοποίηση. Οι ΜΚΟ αναρχικοί ούτε "κοινωνιστές" είμαστε, ούτε "κοινωνικοί", μια χαρά "αντικοινωνικοί" είμαστε κι εμείς, και η ώρα που πρέπει να το αποδείξουμε πλησιάζει και γυρίζει πρωτίστως πάνω από τα κεφάλια των ρατσιστών ανάμεσα μας, στο χώρο μας.

Αν επιτρέπεται το σχόλιο του ρατσιστή που αναπαράγει θυματοποίηση για αδέρφια και συντρόφους που δεν έχουν "λευκό" δέρμα και κουλτούρα και που δεν πιστέυουν στην αγία επανάσταση και δεν έχουν τη γαμημένη κρατική καβάντζα - ταυτότητα του ελληνικού κράτους, αν επιτρέπεται το σχόλιο που πουλάει ύπουλη προπαγάνδα ενάντια σε δομές κινημάτων αλληλεγγύης, έτσι θα επιτρέπεται και το γεμάτο μίσος μύνημα για τον ντεμέκ αντικρατισμό των εαυτούληδων... μην το σβήσεις, μην το κρύψεις.

από κι εγώ τα ίδια θα απαντούσα 11/02/2013 12:28 πμ.


Καθόλου συνομωσιολογία να απαντάς στα ίσια σε κάποιον που σου πετάει λάσπη συστηματικά και επίμονα, σε καθημερινή βάση, εξυπηρετώντας ευθέως τα συμφέροντα των διάφορων υπηρεσιών καταστολής (συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ και των αστυνομικών συντακτών).

από Απορημένος 11/02/2013 12:36 πμ.


''Οι αναρχικοί υποστηρίζουν πως αυτές οι δομές προβάλλουν έναν άλλον τρόπο κοινωνικής οργάνωσης.   Για να συμβεί αυτό θα πρέπει τα κοινωνικά υποκείμενα που εμπλέκονται να θέλουν κάτι τέτοιο. Άσχετα με τα φαντασιακά των συντρόφων που οργανώνουν αυτά τα εγχειρήματα, τα υποκείμενα έρχονται για έναν ειλικρινέστατο και προφανή λόγο: για να τραφούν να ντυθούν και να ψυχαγωγηθούν τσάμπα. Θα μπορούσαν να είναι ακριβώς οι ίδιοι που χτες έτρωγαν στο συσσίτιο της ενορίας ή έμειναν στο ξενώνα μιας Μ.Κ.Ο. Ελάχιστα τους ενδιαφέρει η κοινωνική αυτοοργάνωση με βάση τα αναρχοκομμουνιστικά προτάγματα, όπως και ελάχιστα τους ενδιαφέρει η κατάλυση των εμπορευματικών σχέσεων. Αν μπορούσαν να εξασφαλίσουν πχ. ένα προνοιακό επίδομα θα προτιμούσαν αυτό και αν κάποιοι ελάχιστοι γύριζαν στις αυτοοργανωμένες ή όχι δομές θα το έκαναν με το ρόλο πλέον του φιλάνθρωπου''.

Που διαφωνείται εδώ,για να καταλάβω και εγώ.

 

 

από @ 11/02/2013 1:26 πμ.


απορημενε αυτο που παρουσιαζεις ειναι ενα αυθαιρετο κ αστηρικτο ''συμπερασμα'' καποιου μονοδιαστατου εμπαθους προκατηλλειμενου και εγωμανους ατομου που κριτικαρει τις δομες φιλανθρωπιας, κατι που δεν κανει το α/α/α κινημα που προσπαθει να δημιουργει θεσμους που αναπαραγονται κοινωνικα και ανταγωνιστικα στο υπαρχον, αλλοτε επιτυχημενα ή αποτυχημενα. δεν χαριζει κανεις ρουχα ή φαι σε κανεναν σαν τον σκαι, χ.α. και λοιπους λαικιστες και φιλανθρωπους. καταλαβες?

από Χ 11/02/2013 2:20 πμ.


Γίνεται μια χοντροκομμένη προσπάθεια να γεμίσει το indymedia με τέτοιου είδους δημοσιεύσεις, ώστε να διαμορφώσει μια συγκεκριμένη εντύπωση ο τυχαίος επισκέπτης που δεν είναι πολιτικοποιημένος και μπήκε από περιέργεια να δει τι στο καλό είναι αυτό το indymedia που κατηγορούν οι δημοσιογράφοι μέρα-νύχτα.

Και επειδή διάφοροι σύντροφοι απαντάνε (άψογα) κάτω από κάθε τέτοια δημοσίευση, χαλάει η επικοινωνιακή αυτή απόπειρα και λόγω του εκνευρισμού της αποτυχίας προκύπτουν και οι λαϊκίστικες εκφράσεις ενάντια σε "κοινωνικούς αναρχικούς.

Δεν είναι τυχαία η σταδιακή αλλαγή της φρασεολογίας. Πλέον μπήκε το πράγμα στο στάδιο που γράφονται ευθείες κατηγορίες.

 

από τρισέγγονο του Στιρνερ 11/02/2013 9:19 πμ.


Πρώτη φορά βλέπω τέτοια εγωπάθεια -και όχι pure, original στιρνερισμό- σε άρθρο στο ιντυμήντια. Ο παραμπέλουμ είναι ένας άνθρωπος που αρέσκεται να απαντάει, ως ευατόν υποκείμενο και όχι ως φορέας μιας κάποιας αντίληψης. Να σου εξηγήσω λοιπόν παραμπέλουμ πως το να χρησιμοποιείς 125 φορές σε ένα κείμενο Α4 το εγώ και τις αντίστοιχες προσωπικές αντωνυμίες, δεν σε κάνει αυτόματα στρινερικό-ατομικιστή κτλ.

Εγώ λοιπόν που δεν είμαι συνομωσιολόγος, αλλά ψυχολογιολόγος, θα έλεγα πως αρκετά κουράζεις το φιλοθεάμον κοινό του ιντυμήντια, επειδή δεν έχεις κάτι άλλο να κάνεις και βαριέσαι μπροστά στο πληκτρολόγιο. ΚΑι επειδή κι εγώ βαριέμαι στη δουλειά μου και θέλω να περάσω κάπως τον βαρετό αλλοτριωτικό χρόνο της μισθωτής μου δουλείας σου απαντάω.

Από κει και πέρα, για τίς αναλυσάρες σου, ορθώς απαντήθηκε πως είναι μια δεξιά κριτική στις πρακτικές του ριζοσπαστικού χώρου. Και επειδή μάλλον δεν έχεις ποτέ σου καταλάβει την Ιστορία των αγώνων για την κοινωνική απελευθέρωση, οι ρήξεις, η οργάνωση, οι τρόποι, οι μέθοδοι κτλ των εξεγερμένων ή των επαναστατημένων κοινωνιών ποτέ δεν είναι παρθενογεννέσεις που δημιουργούνται όλες την καθαρτική στιγμή της σύγκρουσης. Είναι μετεξελίξεις των προεικονίσεων που υπήρξαν ως μέθοδοι, τρόποι, κουλτούρα των αγωνιζόμενων πρίν από τις μεγάλες εξεγέρσεις και επαναστάσεις. Η "επιφοίτηση" δεν ΄'ηρθε ως μεσσίας.

Γι αυτό σου λέω, είσαι κάτι που θα μισούσε κάθε ατομικιστής: είσαι μεσσιανιστής, περιμένεις την υπέροχη εκείνη μέρα που το θείο φως της εξέγερσης, θα φωτίσει τα πρώην ανθρωπάκια και θα τα κάνει να αλλαλάζουν από ταξικό μίσος στους δρόμους.

Τους επιθετικούς προσδιορισμούς, μάζα, πλέμπα, ανθρωπάκια, γεμάτες κοιλιές-άδεια συνείδηση κτλ, νομίζω ότι κάλλιστα θα στα επέστρεφαν στα μούτρα οι μάζες, οι πλέμπες, τα ανθρωπάκια, οι γεμάτες κοιλιές-άδειες συνειδήσεις του παρελθόντος, που εξεγέρθηκαν, επαναστάτησαν, ΕΠΡΑΞΑΝ δηλαδή. Κάτι που μάλλον εσύ αποφεύγεις, όπως οι μάζες την χειραφέτηση.

από ψαραμπέλος 11/02/2013 9:53 πμ.


Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε έναν κόσμο όπως θα τον ήθελε ο παραμπέλος. Ανοίξτε τα και διαπιστώστε ότι αυτός είναι ήδη παρών.

από parabellum ο πράκτορας, το μαμόθρευτο, 11/02/2013 12:49 μμ.


Δε σου είπα εγώ πως ο κόσμος δε χρειάζεται τροφή,στέγη και ρουχισμό. Τι σχέση έχει αυτό με την εξέγερση δε μου λες όμως. Η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια, πρώτον δεν είναι υποχρέωση γενικά και αόριστα (εκτός αν είσαι χριστιανούλης) και δεύτερον είναι αμφίδρομη σχέση. Το να μπουκώνεις τον κάθε πεινασμένο και αυτός μετά να τη κάνει μέχρι την επόμενη φορά που θα θέλει να φάει δεν είναι αλληλοβοήθεια, πόσο μάλλον αλληλεγγύη. Η νομίζεις ότι όταν θα στην πέσουν η μπάτσοι θα έρθει να σε στηρίξει?

Και επειδή καταλαβαίνω πως ως αυτόνομος είσαι και κάπως εργατολάγνος, για μένα ο κόσμος της εργασίας που φαντάζεστε είναι εξίσου φυλακή με τούτον εδώ. Αν θέλετε να κάνετε κουμάντο στις φάμπρικές εμπρός κάντε το, δε θα έχει καμιά σχέση με την ελευθερία το βιομηχανικό σας έκτρωμα.

Όταν πεινάς η αξιοπρέπεια σου (αν έχεις) λέει φάε, όχι ζητιάνεψε. Όμως επειδή η αξιοπρέπεια είναι άγνωστη έννοια για την κοινωνία προτιμάει τους εράνους και τη ζητιανιά στο κράτος. Και μη μου πεις για ταξική υπερηφάνια γιατί είναι οξύμωρη φράση εκτός αν είναι κάποιος τόσο βλάκας που είναι περήφανος που είναι υποζύγιο.Και εμείς λοιπόν φτιάχνουμε δομές που ικανοποιούν την αναξιοπρέπεια τους. ΔΕΝ έχουν σύνδεση με μας γιατί δεν τους ενδιαφέρει. Δε μπορείς να χώσεις τη συνείδηση του άλλου στο κεφάλι άμα δε θέλει. Τα εγχειρήματα αυτά θα έπρεπε να απευθύνονται μόνο σε συντρόφους που τα συνδιαμορφώνουν μαζί για τους εαυτούς τους. Όποιος θέλει αυτοοργάνωση ας το κάνει όχι μόνο έρχομαι και τρώω. Δε χρειάζεται να είμαστε "όλοι μαζί" σε μια επίπλαστη ενότητα που είναι ανεδαφική. 

Όσο για το αν η κριτική μου είναι μικροαστική θα σε στεναχωρήσω και γω προλετάριος είμαι και μάλιστα αυτόν τον καιρό άνεργος. Δεν είμαι όμως σχιζοφρενής να είμαι περήφανος που είμαι στον οικονομικό πάτο ούτε νοητικά εξαχριωμένος να με νοιάζει μόνο η κοιλιά μου και πως θα τη γεμίζω μέχρι να πεθάνω ως περήφανος εργάτης.

Τρισέγγονε του Στίρνερ δε διάβασες καλά τον παππού. Πρώτον ποιος σου είπε ότι με ενδιαφέρει στο παραμικρό η εξέγερση της μάζας. Οποιαδήποτε εξέγερση και να κάνει ως μάζα, σκατένια θα είναι. Καθόλου μεσσιανιστής δεν είμαι. Δε πιστεύω ότι μια σωτήρια μέρα μέρα θα αφυπνηστούν οι μάζες. Εσύ πιστεύεις στη μεταφυσική της λαικής εξέγερσης, όχι εγώ. Η εξέγερση ξεκινάει από τη συνείδηση του ατόμου. Όσο βασιζόμαστε στο ένστικτο της μάζας θα καταλήγουμε πάντα στα μπουντρούμια και τις αγχόνες. Όσο για τα πεπραγμένα της μάζας εγώ δεν τα αμφισβητώ ως γεγονότα αλλά αμφισβητώ στο ακέραιο τα κίνητρα. Πάντα για το φαί εξεγείρονταν οι μάζες μέχρι εκεί πάνε. Ακόμα και στην Ισπανία που οι αναρχικοί προέτρεπαν στην καλλιέργεια του νου και της σκέψης, πάλι το νου τους στη μάσα την είχαν οι ποπολάροι. Γιαυτό και πέρα από τους άλλους παράγοντες, καμά επανάσταση δε στέριωσε. Η αντίδραση έμπαινε πάντα από το ορθάνοιχτο παράθυρο της ηλιθιότητας των μαζών.

Δε με ενδιαφέρει η αναμόρφωση της κοινωνίας σε κομμουνιστικό μοντέλο παραγωγής αλλά η καταστροφή της. Είναι εξουσιαστικός θεσμός τόσο για το άτομο όσο και για τον υπόλοιπο πλανήτη.

Απαντήστε και με κάνα επιχείρημα, μόνο λάσπη είναι βαρετό.

Άντε γιατί η υπηρεσία πληρώνει με τα post...


Για τον παράμπελουμ και κάποιους "κοινωνιστές": αντιλαμβάνεστε με τον ίδιο (τουλάχιστον προβληματικό, για να μην πω ρατσιστικό) τρόπο τη σχέση των μεταναστών με την "πατρίδα" σας, όπου λέγοντας πατρίδα, εννοώ τους όρους της συγκρότησής σας τους οποίους ποτέ, απ'ό,τι φαίνεται, δεν μπήκατε στον κόπο να αντικειμενοποιήσετε, να θέσετε σαν στόχο κριτικής και αμφισβήτησης, σαν να σας είναι άσχετη και η γενεαλογία της ηθικής και η αρχαιολογία της γνώσης, και οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια αντικειμενοποίησης, αμφισβήτησης, κριτικής η απλά (για να απομακρυνθούμε πιο ριζικά από το δυτικό μοντέλο) αποξένωσης από την ίδια την Γνώση σας.

Ετσι, και για τους μεν και για τους δε, οι μετανάστες (ας τους ονομάσω έτσι συλλήβδην, αν και είναι πιο περίπλοκο) είναι κάποιοι που θα έπρεπε να επαναστατήσουν, ή τουλάχιστον να αντιδράσουν σε όσα περνάνε από μπάτσους, φασίστες, φτώχεια, κλπ. Ε, λοιπόν ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ - και το ότι δεν το βλέπετε είναι από μια άποψη κάτι πολύ όμορφο, που αντικρούει και τον σκοπό που σας απαντώ ακόμη. Επαναστατούν, αλλά οχι με τους δικούς σας όρους, κομμουνιστικούς ή αναρχικούς, επαναστατούν και "ενάντια" σ'αυτούς τους όρους. Προσπαθήστε κι άλλο να τους αφομοιώσετε λοιπόν, δε θα τα καταφέρετε, το καλύτερο είναι ότι έχετε κάτι να κερδίσετε για τον δικό σας αγώνα απ'αυτήν την ριζική τους αδιαφορία για τα αξιακά σας πρότυπα, αρκεί να μπορέσετε να την δείτε κι αυτήν. Ακόμη λοιπόν κι αν κάποιοι τούς θέλουν να μικροαστικοποιούνται (αυτή η προβληματική οπτική υπάρχει στους ΣΠΦ, στην προκήρυξη για γραφεία χρυσής αυγής, κι έχει γίνει επικίνδυνη επωδός έκτοτε), και άλλοι να μην το βάζουν κάτω και να φαντασιώνονται ένταξη των μεταναστών σε συνδικάτα, κοινούς αγώνες και ξεσηκωμούς - όλα αυτά είναι μια αυταπάτη που έχει τις ρίζες της στο εγελιανό (να μην ξεχάσω: ο Στίρνερ ήταν εγελιανός, δεν έχει καμιά σχέση φιλοσοφικά με τον Νίτσε) "αριστερό" νόμο της σύνθεσης, της άρνησης των διαφορών, και στη φαντασίωση περί αναγωγιμότητάς τους. Το άσβηστο μίσος των φασιστών μπροστά στους "αδύναμους" μετανάστες εξηγείται ΚΑΙ έτσι. Άλλωστε οι φασίστες δεν τους ονομάζουν αδύναμους, κάτι ξέρουν αυτοί που εκτός από αδιαφορία και προσβολή στο ελληνικό ιδεώδες, έχουν δει να τρώνε και πολύ ξύλο από τους μετανάστες. (Μένω σε γκέτο και ξέρω)

 

από γιωργάκης 11/02/2013 5:01 μμ.


"και εμείς λοιπόν φτιάχνουμε δομές που ικανοποιούν την αναξιοπρέπεια τους. ΔΕΝ έχουν σύνδεση με μας γιατί δεν τους ενδιαφέρει."

 

 


Φίλε δεν "φτιάχνουμε" δομές, όπως λες αλλά φτιάχνουμε δομές. Εσύ, όπως εξήγησες και πριν, δεν είσαι μέσα σ΄αυτό το πρώτο πληθυντικό. Έτσι δεν είναι; γιατί το αλλάζεις τώρα λέγοντας τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που έλεγες πριν;

 

Και επιπλέον δεν είναι αλήθεια ότι "αυτοί" "δεν έχουν σχέση με μας": κάποιοι έχουν και κάποιοι δεν έχουν. Αντίθετα, εσύ δεν έχεις σχέση με μας.

από ανέκαθεν... 11/02/2013 5:02 μμ.


"Το κράτος αντίθετα με τους σκλάβους του δεν είναι ούτε φύσει ρατσιστικό, ούτε φύσει πατριαρχικό, ούτε βέβαια φύσει πατριωτικό, ούτε τίποτα." Αυτή ακριβώς την άποψη για το κράτος είχε κι ο Χέγκελ ως πατέρας του ολοκληρωτισμού. Επομένως είναι λογικό όταν ξεκινά κάποιος το συλλογισμό του αποδεχόμενος τέτοια 'αξιώματα' να καταλήγει σε φασιστικού τύπου ταυτίσεις ανάμεσα στο μισανθρωπισμό και την επανάσταση. Επίσης ο γραφών χρησιμοποιεί και κάποιους καστοριαδικούς όρους με τρόπο που δείχνει ότι δεν έχει διαβάσει τίποτα απλά και μόνο για να μασκαρέψει τη μηδενιστική-σταλινική του λογική. Όπως φαίνεται οι Στάλιν-Χίτλερ-Μουσολίνι αποτελούν την κρυφή Αγία Τριάδα των νέο-μηδενιστών.

από parabellum ο ναζι, φασίστας, εγγελιανός 11/02/2013 6:56 μμ.


αναπτύξτε λίγο αυτό το συνδιαστικό σχήμα Χέγκελ-Στάλιν-Χίτλερ-Μουσολίνι-Στίρνερ-Νίτσε-Καστοριάδης γιατί μάλλον είμαι ιδιοφυία και δεν το ξέρω.

από Σιβισπάκις 11/02/2013 8:42 μμ.


Μη λέτε ότι ο παραμπέλουμ δουλεύει για την ασφάλεια. Αν η Ασφάλεια ήθελε να μας διαλύσει, πέρα από την φυσική παρουσία χαφιέδων, θα χρησιμοποιούσε και το Ιντυ. Και μάλιστα μ αυτή τη λογική:

Η στρατηγική λέει ότι αν θες να νικήσεις κάποιον δυνατότερό σου, σε όλα τα επίπεδα, στρατιωτικό ή ιδεολογικό, καλύτερα είναι να μην του επιτεθείς κατά μέτωπο, ακόμα καλύτερα να μην του επιτεθείς καθόλου, να κερδίσεις χωρίς μάχη. Να τον νικήσεις με τα ίδια του τα όπλα και να στρέψεις τη δική του δύναμη εναντίον του.

Στην περίπτωσή μας, παίρνεις  τα ιδανικά της αναρχίας, τη μη εξάρτηση, τη μη τυφλή πίστη στους αρχηγούς, την ελευθερία της ατομικότητας απέναντι στο κόμμα ή την οργάνωση ,κλπ κλπ, και τα παραφουσκώνεις  μέχρι να γίνουν κάτι άλλο. Μετατρέπεις έτσι την "αναρχία" στο αντίθετό της. Το μίσος γι αυτή την άδικη κοινωνία γίνεται μίσος ενάντια στην κοινωνία γενικά. Η απέχθεια στα πουλημένα συνδικάτα γίνεται απέχθεια σε κάθε εργατικό συνδικάτο.  Το ταξικό μίσος γίνεται μίσος ενάντια σε ...κάθε τάξη. Η μάχη ενάντια στη στρατιωτικοποιημένη  οργάνωση γίνεται η μάχη ενάντια σε κάθε οργανωμένη συλλογικότητα. Κλπ,κλπ.

Τι μένει; Ενας άνευρος, ασπόνδυλος χυλός από "άτομα" περιθωριοποιημένα,ακίνδυνα  και ¨εναντίον όλων", που μάλιστα, προσφέρουν στο σύστημα και μία μεγάλη υπηρεσία: Όταν υπάρχει καμιά μαζική κινητοποίηση,οργανωμένη από άλλους,  κάνουν και καμιά καγκουριά, για να έχει να μιλάει ο παπαγάλος των μμε.

Όσο λοιπόν αυτά τα λένε άνθρωποι του "χώρου" , οι συστημικοί δεν χρειάζεται να διορίσουν κανέναν δικό τους παραμπέλουμ.

Ειδικά, τώρα, με το μνημόνιο που από τη μια μεριά το σύστημα πριμοδοτεί Τάγματα ασφαλείας και η αριστερά κοιμάται, τι μας λείπει; Οι " πούροι"  αναρχικοί μας έλειπαν, που στο τέλος θα μπουν μόνοι τους  μέσα σε ένα κουτί και δε θα  κάνουν απολύτως τίποτα, μήπως και μιανθούν από κοινωνία, αγώνες και λαό.

Και όταν ακούω να μιλάνε για "βόθρο ττων αγανακτισμένων" τότε αγανακτώ κι εγώ.

 
 

 

 

 

 

 


Μιας και αυτό που περιγράφεις είναι εν ολίγοις το πλάνο του Μουσολίνι. Βέβαια μετά συνάντησε κάτι κομμουνιστές αντάρτες και τον κρέμασαν στην πλατεία. Νιτσεϊκοι δεν αναφέρονται σε κανένα αντάρτικο του 2ου παγκοσμίου πολέμου και αυτό αν μη τι άλλο θα έπρεπε να σε βάλει σε κάποιες σκέψεις...

από Max Stirnaras 11/02/2013 11:16 μμ.


Μ΄αρέσει που μαζί μόλα τάλλα, ο παραμπέλος θεωρεί ΟΛΗ την ιστορία του κινήματος και όλους όσους συμμετείχαν σε ταξικούς και πολιτικούς αγώνες στο παρελθον σαν "βόθρο". Όλους εκτός από τον εαυτό του.

Το να με κατηγορείς εμένα, οτι είμαι "όχλος" επειδή νοιάζομαι που δεν έχω να πληρώσω για θέρμανση κι αν πληρώσω τους φόρους για το σπίτι μου θα πεινάσω, και που κάποιο στιγμή δε θα αντέξω, θα μαζέψω τους ομοιούς μου και θα κατέβω στους δρόμους , τότε σημαίνει οτι είσαι εχθρός μου κι από τους πολύ μεγάλους . Η βλακεία σου (ή κάτι άλλο)με βλάπτει περισσότερο γιατί με χτυπάς  από τα  μέσα.

Ε, αντε, προχωρα μόνος σου. Σε απόσταση 10 μιλίων   απο τον άλλο και σε διαφορετικές κατευθύνσεις, μηπως σας πουνε "όχλο" .Ένα μικρό βηματάκι πέρα από αυτή την βρίσκεται ο ναζισμός που τον τρέφει αυτό το αντοκοινωνικό "εναντίον όλων".

Γιατί, εντάξει, κάτω από την άσφαλτο είναι η άμμος και κάτω από τις θεωρίες είναι η σκατοψυχία των ανθρώπων.

από @ 12/02/2013 1:10 πμ.


''Δε με ενδιαφέρει η αναμόρφωση της κοινωνίας σε κομμουνιστικό μοντέλο παραγωγής αλλά η καταστροφή της. Είναι εξουσιαστικός θεσμός τόσο για το άτομο όσο και για τον υπόλοιπο πλανήτη.'' τι να απαντησεις σε αυτο τον παραλογισμο? κανε την αρχη και αυτοκτονα? tina αλα θατσερ? και προλεταριος να εισαι δεν σημαινει οτι δεν σκεφτεσαι μικροαστικα και αντιδραστικα!η πλειοψηφια αυτο κανει! και η υπολοιπη σου απαντηση επιπεδου διχρονου που ταχει μπερδεμενα, την αυτονομια με τον εργατισμο, την αλληλοβοηθεια με τον χριστιανισμο, την αυτοοργανωση με την φιλανθρωπια, την οικονομια με τον καπιταλισμο, το ολοι μαζι με τον α/α/α χωρο, την ταξικη θεση με την ταξικη συνειδηση, τουρλου! δεν ξερεις τι σου γινεται, λες και ενημερωνεσαι απο το internet και μαλιστα πολυ διαγωνια!

από ενας απο αυτονομο σχημα 12/02/2013 1:25 πμ.


Τα "προσπερναω" ολα τα αλλα..

Αλλα ρε φίλε αμα λές οτι τα αυτόνομα σχήματα των πανεπιστημίων είναι φιλανθρωπικα-φιλοκοινωνιστικα μορφωματα ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΓΙΝΕΤΕ.

 

από αυτόνομος κομμουνιστής 13/02/2013 2:31 μμ.


Λέει ο συντάκτης του κειμένου

<<Το κράτος αντίθετα με τους σκλάβους του δεν είναι ούτε φύσει ρατσιστικό, ούτε φύσει πατριαρχικό, ούτε βέβαια φύσει πατριωτικό, ούτε τίποτα. Χρησιμοποιεί όμως αυτά τα ιδεολογήματα όταν τα χρειαστεί. Έτσι σήμερα που υπάρχει πλεονάζον εργατικό δυναμικό φοράει η μάσκα του ρατσιστή και του διώκτη των απόκληρων όπως με την ίδια ευκολία είχε φορέσει το προσωπείο του κοσμοπολίτη όταν χρειαζόταν φθηνά εργατικά χέρια τη δεκαετία του 90.>>

Το αστικό κράτος είναι πάντα και ρατσιστικό, και φασιστικό και δικτατορικό γιατί φίλε μου και η καλύτερη δημοκρατία δεν είναι παρά και αυτή δικτατορία της αστικής τάξης.

Αλλά ας το κάνω να το καταλάβεις και με παραδείγματα τη δεκαετία του 90 που λες για κοσμοπολιτίστικο προσωπείο  είχαν γίνει τα περίφημα μακεδονικά συλλαλητήρια στην ελλάδα με επιθέσεις σε καταλήψεις ,στέκια, σε αναρχικούς και κομμουνιστές από φασίστες, είχαμε τις δολοφονίες αλβανών στα σύνορα, το ελληνικό κράτος έκανε εμπάργκο στη γιουγκοσλαβική μακεδονία και την απειλούσε με πόλεμο,γίνονταν επιχειρήσεις σκούπα εναντίον μεταναστών σε όλη την ελλάδα, η εφημερίδα απογευματινή με πρωτοσέλιδο να λέει διώξτε τα κτήνη για τους αλβανούς, αντιμεταναστευτικές διατάξεις και νόμους,που το είδες το προσωπείο του κράτους κοσμοπολίτη?

Επίσης και το 2004 που είχαμε ελάχιστη ανεργία , με μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού,με καταναλωτική δυνατότητα μεγάλη, οι φασίστες είχαν βγεί παγανιά και μαχαίρωναν αλβανούς που πανηγύριζαν τη νίκη της εθνικής ομάδας της αλβανίας επί της ελλάδας στο ποδόσφαιρο.

Το ελληνικό κράτος είναι πάντα εργαλείο καταπίεσης των εργατών και των φτωχών ντόπιων και μεταναστών, είτε είχαμε ανεργία μεγάλη είτε όχι, είτε είχε η ελλάδα μετανάστες είτε όχι.

Τον φασισμό τον γεννάει ο καπιταλισμός, είναι ουσία του καπιταλισμού, μπορεί πριν να μην υπήρχε η χρυσή αυγή επίσημα, αλλά είχαμε κάθε χρόνο 200 εργάτες νεκρούς στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς για τα κέρδη των αφεντικών, δολοφονίες στα σύνορα , πολεμικά στρατεύματα που έστελνε η ελλάδα έξω ,και τόσα άλλα που δίνουν το περιεχόμενο του φασισμού, και δείχνουν ότι το κράτος είναι πάντα το εργαλείο της δικτατορίας των αφεντικών όπως είναι το κατσαβίδι για τον ηλεκτρολόγο.

Καταλαβαίνω ότι έχεις μια αναρχοατομικιστική πολιτική-κοινωνική άποψη και θέλεις να την στηρίξεις αλλά όχι και να παραποιείς (αθέλά σου) τόσο συγκεκριμένα πράγματα όπως τη φύση του αστικού κράτους.

από parabellum 13/02/2013 3:31 μμ.


Για τον τελευταίο, δεν έγραψα όπως βλέπεις ότι το κράτος δεν είναι φασιστικό. Μίλησα για ρατσισμό, πατριωτισμό και πατριαρχία σαν παραδείγματα. Το κράτος είναι ένας εξουσιαστικός μηχανισμός, φύσει φασιστικός δηλαδή. Ο τρόπος που χειρίζεται όμως τα παραπάνω ιδεολογήματα έχει να κάνει με το σχεδιασμό τους.

Και δίνω παραδείγματα.

Ένα φύσει ρατσιστικό κράτος δεν σκέφτεται να βάλει μετανάστες στα σώματα ασφαλείας.

Ένα φύσει πατριαρχικό κράτος δεν έχει γυναίκες στα σώματα ασφαλείας και αξιωματικούς στο στρατό.

Ένα φύσει πατριωτικό κράτος, με την αριστερή έστω χροιά του πατριωτισμού, δε συμμετέχει σε σχηματισμούς που μειώνουν αυτό που οι κυρίαρχοι λένε "εθνική κριαρχία".

 

Είναι κάπως απλοικά και πρόχειρα αυτά που σου γράφω αλλά δίνουν τον τόνο. Το κράτος μεταχειρίζεται όλα τα ιδεολογήματα. Κώδικες αξιών και πιστεύω είναι μόνο για τη πλέμπα.

Επίσης εάν δεν αναγνωρίζουμε αυτό το γεγονός είναι διασδιάκριτες οι υπάρχουσες διαφορές μεταξύ των διαχειριστών του κρατικού μηχανισμού. Η παλαιομαρξιστική ανάλυση που θέλει το κράτος δεμένο με το κεφάλαιο είναι κατά την άποψη μου λανθασμένη. Το κράτος είναι μια ιστορική εξουσιαστική θέσμιση που ακόμα και αν χάσει το χαρακτήρα έθνους κράτους που του φόρεσε ο καπιταλισμός, μπορεί να μεταλλαχθεί παραμένοντας στην ουσία κράτος, δηλαδή μια συγκεντρωτική εξουσιαστική δομή που μονοπολεί τη βία, καταπιέζει, και οργανώνη τη ζωή γενικά κατά το δοκούν. Για αυτό είμαστε αναρχικοί και όχι αντικαπιταλιστές γενικά και αόριστα.

 

Και κάτι ακόμα. Σχετικά με τους οργανωμένους φασίστες, δεν τους θεωρώ παράρτημα του κράτους. Ότι σε δεδομένες στιγμές (όπως αυτές που ανέφερες παραπάνω) συνδράμουν το κράτος με ανταλλάγματα δε σημαίνει ότι είναι υπηρεσία του. Ειδικά ο ναζισμός (έστω και ο ανιστόριτος της ΧΑ) είναι αυτόνομο πολιτικά κίνημα στο ιδεολογικό κομμάτι και φαίνεται όλο και περισσότερο. Ο Μιχαλολιάκος δέθηκε με το βαθύ κράτος γιατί τον συνέφερε για τους σκοπούς του. Η αποιδεολογηκοποίηση των ναζήδων είναι επικίνδυνη τακτική.

Πηγή του φασισμού δεν είναι μόνο ο κρατικός θεσμός, είναι κάθετι που αναλύεται εννοιολογικά ως εξουσία. Η εξουσία και οι φασιστικές λογικές-πρακτικές δεν εμφανίστηκαν στην ιστορία με τον ερχομό του αστικού έθνους κράτους. Ο φασισμός, δηλαδή η επιβολή, στις γυναίκες, στη φύση, στον Άλλον, και βέβαια στην ατομικότητα είναι υπόθεση χιλιετιών. Γιαυτό είναι λάθος να ταυτίζουμε το φασισμό με το ναζισμό ή το κίνημα του Μουσολίνι και ας πήραμε τον όρο από εκεί.

Ας αφήσουμε την αριστερά να επαναλάμβάνει τις παλιαντζούρες της, η αναρχία μπορεί να βρει επιτέλους τις δικές τις αυτόνομες αναλύσεις.

από αναρχο/αυτόνομη πλεμπαρία 13/02/2013 6:04 μμ.


Το "άτομο" δεν υπήρχε, ανακαλύφθηκε μέσα στο αστικό κράτος, όπως και το "εγώ" και το "εμείς", άλλη μια  αναγωγή. Γιατί να είναι "άτομο" "εργάτης" ή "εγώ" η πάρτη μου άλλωστε, μόνος μου το σκέφτηκα; έχω και άλλες λέξεις και ονόματα πάντως, συλλογικές ταυτότητες και προσωπικούς μύθους. Εγώ και όχι μόνο...

Το εγώ ή το άτομο αν το πετάμε συνθηματικά, τότε είναι ο λαϊκισμός που φοβάται το χάος και το περίπλοκο, και άρα παραμένει διατύπωση μιας συνείδησης ανώριμης, χειραγωγίσιμης και αδίστακτης ακόμα και όταν δρα στο όνομα (επίκληση) κάποιας χειραφέτησης.

Όπως άλλωστε και η επίκληση στην κοινωνική τάξη, η επίκληση στην κοινωνία, το άτομο, την εξέγερση. Αν σε ενδιαφέρει η δράση, θα κολλήσεις κάτι να σε παρακινήσει, κάποτε όμως το νόημα (διαμεσολαβημένο, παραμορφωμένο και κρυμμένο από τη βαρβαρότητα του ταξικού, φυλετικού και έμφυλου καταμερισμού της εργασίας) θα σε βρει και αν είσαι απροετοίμαστος τη γάμησες...

Μπορούμε να προβάλλουμε αναχρονιστικά πολλά στο παρελθόν Παραμπέλε, και το φασισμό και το εγώ, δεν είναι το ίδιο όμως. Η γυναίκα, η "ατομικότητα" ή η φύση που λες δεν είναι οι ίδιες κατηγορίες στο χώρο και το χρόνο. Ο ίδιος σου ο εαυτός παραμπέλε αύριο θα έχει άλλη, αν και συγγενική, συνείδηση από αυτή που είχε χθες, so what?

Η "συγκεντρωτική εξουσιαστική δομή που μονοπολεί τη βία", το πραγματικό κράτος (για συλλογικότητες και ατομικότητες) είναι ο θάνατος. Ζωντανές και αυτόνομες στην ατομικότητα τους είναι και όλες οι καθημερινές ζωές, αν η συνείδηση παραμένει και αυτή ζωντανή. Όπως και η ταξική πάλη (που υπάρχει άσχετα από το αν η τάξη έχει αυτόνομη πολιτική οργάνωση και συλλογική συνείδηση) έτσι και η καθημερινή ζωή είναι μια συλλογική και ατομική περιπέτεια, σίγουρα με μεγαλύτερα αβαντάζ και προνομιακό κεφάλαιο για τους λευκούς εξεγερμένους, αναγκαστικά περισσότερο αντικρατική, παρανομοποιημένη και παραβατική για το μεταναστευτικό πλυθησμό που ρισκάρει, εξεγείρεται και μετατρέπει σε πεδίο αγώνα το σύνολο της καθημερινής ζωής, απέναντι σε μια εχθρική κοινωνία (που μέσα τις έχει και τις αντιστάσεις της ) και ένα εχθρικό κράτος.

Ο ναζισμός δεν είναι κοινωνικό ή ιδεολογικό κίνημα, κάνει λάθος ο Παραμπέλος. Δε χωράει εδώ τι είναι (π.χ. τι σημαίνει και το ο ναζισμός είναι η στρατιωτικo/βιομηχανική μορφή ολοκληρωτικού ελέγχου και οργάνωσης της ζωής και του θανάτου μέσα από το λαϊκο/φυλετικό κράτος, καλό;).  Φυσικά και υπάρχει και ιδεολογία (και όχι μόνο με την έννοια της ψευδούς συνείδησης), αυτή όμως δεν είναι άσχετη με τα υλικά συμφέροντα των οργανωμένων φασιστών και τις ιστορικές τους θέσεις στους μηχανισμούς του κράτους (για να θυμηθούμε και μια παλιατζουρίστικη έκφραση).

Υ.Γ. Βλέπεις πάντως, ο παραμπέλος ανοίγει συζητήσεις, μας προτείνω παραμπέλε πάντως να ξαναδιαβάσουμε τις παλιατζούρες της αριστεράς και της αναρχίας (και δεν εννοώ τα πολιτικά, κομματικά και ιδεολογικά τους κείμενα και τις αγκιτάτσιες, αλλά αυτά που αφορούν την έρευνα και την τεκμηρίωση - κυρίως αυτά που γράφτηκαν μετά την επίγνωση των στρατοπέδων εξόντωσης).

Υ.Γ. 2 Και το νου σας όλοι, ότι και να είναι θεωρητικά οι φασίστες ή ο ναζισμός, μην ξεχνάμε να τους τσακίζουμε ατομικά, συλλογκά, εγωϊστικά, νιτσεϊκά ή χίππικα.

...

από ουτοπιστής 15/02/2013 2:01 μμ.



Δεν θα πω ότι ο parabellum είναι πληρωμένος-ασφαλίτης-κρυφοαστός και λοιπές βλακείες, γιατί πιστεύω ότι έχει ένα point. Ή τουλάχιστον, εκφράζει σκέψεις πολλών από εμάς μετά από ένα «αποτυχημένο» παζάρι, ή αν έρθει κάποιος/-α κλασικά και θέλει να πάρει όλα τα ρούχα-βιβλία για να τα πουλήσει. Εκεί που λες «καλά τι σκατά κάνω; Γιαυτό γίνεται όλη η ιστορία ;». Βέβαια δε σημαίνει ότι συμφωνώ κιόλλας με τον parabellum.

Καταρχάς κάνεις μία ανάλυση περί κράτους και εξουσίας εντελώς λάθος για μένα. Παρουσιάζεις το κράτος σαν μία ανιστορική οντότητα, χωρίς ιδεολογία, χωρίς νομιμοποίηση. Λες: «Το κράτος αντίθετα με τους σκλάβους του δεν είναι ούτε φύσει ρατσιστικό, ούτε φύσει πατριαρχικό, ούτε βέβαια φύσει πατριωτικό, ούτε τίποτα.» Το κράτος δεν είναι «φύσει» τίποτα, είναι ιστορικό κατασκεύασμα. Έχουν υπάρξει σοσιαλδημοκρατίες, φασισμοί, δημοκρατίες κλπ. Κλπ. Διαλέγεις και παίρνεις. Κανένα κράτος ποτέ και πουθενά δεν ήταν απλός διαχειριστής. Καμία εξουσία δεν βασίστηκε απλά και μόνο στη δύναμη της να επιβάλλεται. Αλλιώς θα έπρεπε να βγάζει τους μπάτσους 24 ώρες το 24ωρο να το πω απλά. Χρειάζεται μία ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ. Την ψευδαίσθηση της ασφάλειας του πολίτη-μικροαστού και την απάθειά του. Στην Ελλάδα σήμερα, ότι η κατάσταση κάπως θα βελτιωθεί και θα επαναφερθεί και καλά ο νόμος και η τάξη που διαλύσανε τα αλητόπαιδα. Συνεπώς αν θεωρείς ότι η εξουσία είναι ένα απρόσωπο πράγμα και δεν αποτελείται από ανθρώπινα όντα (με πιο σαφώς ισχυρότερο οπλοστάσιο από ένα κίνημα βεβαίως) παραδέχεσαι αυτόματα μία ΗΤΤΑ. Την αδυναμία σου να πολεμήσεις κάτι απρόσωπο. Αυτό το κράτος είναι ΚΑΙ πατριαρχικό, ΚΑΙ ρατσιστικό, ΚΑΙ ολοκληρωτικό. Αν δεν απομυθοποιήσουμε όμως αυτό το μηχανισμό, τον διαιωνίζουμε. Ο ΜΑΤατζης παίρνει μισθό δεν είναι cyborg από το Matrix. Και ματώνει επίσης.  

Κατά τα άλλα συμφωνώ με την ανάλυση περί φασισμού που κάνεις παρακάτω, αν και νομίζω είναι λίγο άσχετη.

Λες: «Με αυτόν λοιπόν το κοινωνιστικό, φιλανθρωπικό προσανατολισμό είναι αδύνατη η κοινωνική κριτική». Ποια είναι η δικιά σου κοινωνική κριτική; Πού βασίζεται; Σε ποια κοινωνία; Στην Ισπανία του 1936 με τα 2.000.000 μέλη της CNT (αν δεν κάνω λάθος); Στην Παρισινή Κομμούνα που έκανε την μεγαλοαστική «πλέμπα» του κόσμου να κοιτάει με κομμένη την ανάσα, χεσμένη από τον φόβο της μέχρι να τσακίσει με ανακούφιση τους κομμουνάρους; Στην Ιταλία του Μαλατέστα που μίλαγε σε πλήθη 100.000; Η απάντηση είναι ΟΧΙ και ΝΑΙ. ΌΧΙ γιατί η κοινωνική σου κριτική θα έπρεπε να είναι επικεντρωμένη στην ελλάδα του 2013 και να ζητάς αντίστοιχα πράγματα. Εκτός αν απλά θες να σε διαβάζεις και να σε ακους. ΝΑΙ γιατί όταν μιλάμε για αυτοδιαχείριση και αυτοδιεύθυνση δεν μιλάμε για φιλανθρωπία. Και κάποιοι από εμάς συνδέουμε αυτές τις έννοιες με στιγμές στην ιστορία που έχουν ΥΠΑΡΞΕΙ: Ισπανία, Σικάγο, Γαλλία κλπ. Δεν είναι μόνο μάχη σώμα με σώμα αυτή που γίνεται με την εξουσία, είναι και μάχη νοημάτων.

Είναι βέβαιο αυτό, όπως είναι και βέβαιο κατά τη γνώμη μου ότι ήδη είναι ο μόνος τρόπος να δείξουμε και να πάρουμε, έμπρακτη, αλληλεγγύη σε έναν κόσμο ατομισμού. Μπορεί να σου φαίνεται κουφό, αλλά ο κόσμος ΠΕΙΝΑΕΙ.

Επαναλαμβάνεις συνεχώς ότι δεν σου απαντάνε με επιχειρήματα.. Τα δικά σου προσωπικά, ακόμα να τα καταλάβω. Ή ζούμε σε έναν φανταστικό κόσμο όπου οι εργάτες και οι κάθε λογής καταπιεσμένοι κερδίζουν, ή ιδιωτεύουμε; Γιατί δεν προτείνεις απλά την ιδιώτευση; Όταν λες εξέγερση χωρίς τη μάζα σαν μάζα, πώς τη φαντάζεσαι; Ο καθένας μέσα στο σπίτι του; Τι προτείνεις δηλαδή… Και δεν το λέω με καμία διάθεση να προβοκάρω.

Όλα τελικά γυρνάνε στο ερώτημα "τι να κάνουμε;" ..

από @ 15/02/2013 3:11 μμ.


καλό θα ήταν να διορθωθεί λίγο ο τίτλος του κειμένου. μπορεί να μινιμαριστεί στο "ενάντια στην αναρχία.τελεία. " τα υπόλοιπα είναι αχρείαστα.

από parabellum 15/02/2013 3:32 μμ.


Λοιπό μάλλον στο κείμενο δε γίνεται σαφής η άποψη μου, επειδή δεν επικεντρώνομαι σε αυτό.

Δε θεωρώ το κράτος απλό διαχειριστή. Το κράτος είναι μια δομή συγκεντρωτικής εξουσίας. Δομές συγκεντρωτικής εξουσία είχαμε και πριν το έθνος κράτος του καπιταλισμού. Οι αυτοκρατορίες της Ανατολής πχ. δεν ήταν έθνη κράτη, αλλά ήταν σαφώς συγκεντρωτικές εξουσιαστικές δομές. Είναι εργαλεία άσκησης εξουσίας που για να υπάρχει χρειάζεται μάζες. Μάζα χωρίς συγκεντρωτική εξουσία και καταμερισμό εργασίας δεν υπάρχει.

Η αναγκαστική περιπλοκή του καπιταλισμού με το κράτος οδηγεί στην αντίληψη ότι ξεμπερδεύοντας με τον καπιταλισμό ξεμπερδεύουμε με το κράτος, δηλαδή με τη συγκεντρωτική εξουσιαστική δομή. Προφανώς αυτό είναι λάθος και ανιστόρητο.

Μπορώ να δεχθώ πως είναι λάθος  ο ορισμός κράτος και πως πρέπει να χρησιμοποιώ την περιγραφή που χρησιμοποίησα παραπάνω, αλλά η εννοιολόγηση είναι άρτια. Το γεγονός ότι κάθε κράτος παίρνει τη φύση του διαχειριστή του είναι επίσης σαφές. Το ζήτημα είναι πως οι αναρχικοί και οι αριστεροί έχουν καθαγιάσει ακόμα και ασυνείδητα την Ιδεολογία (ως σώμα ιδεών όχι ως ψευδή συνείδηση). Και εξηγούμε.

 

Ο ιδεολόγος θεωρείται ένας αγνός άνθρωπος. Οι αστοί, οι φασίστες, οι χ και οι ψ είναι τα πάντα αλλά ποτέ ιδεολόγοι για τους αναρχικούς και τους αριστερούς

 Είναι η λογική αποιδεολογικοποίησης που χρησιμοποιεί το κράτος απέναντι μας από την ανάποδη.

Οι αστοί (ίσως όχι τόσο στην Ελλάδα) έχουν ιδεολογία. Οι διάφορες αποχρώσεις του φασισμού έχουν ιδεολογία. Οι νεοφιλελεύθεροι έχουν ιδεολογία.Μπορεί να έχουν και υλικά συμφέροντα, μπορεί αυτά τα συμφέροντα να είναι κομμάτι της ιδεολογίας τους. Η διαχείρηση του κράτους από τους ναζί είναι διαφορετική από εκείνη τη διαχείρηση του ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή οι ναζί είναι απατεώνες και ο Συριζα αγνοί ιδεολόγοι? Όχι, επειδή παράλληλα με τα συμφέροντα του καθενός πραγματώνουν μέσα από το κράτος τους και τη δική τους ιδεολογία. Επομένως το κράτος μπορεί να είναι φυλετικά ρατσιστικό με κυβέρνηση χ.α. ή προοδευτικό και αντιρατσιστικό με κυβέρνηση Συριζα. Μας νοιάζει?

Δεν είμαι σίγουρος ότι απαντάμε ΟΧΙ γιατί έχουμε κολλήσει στον ανθρωπισμό και στην καλυτέρευση των συνθηκών της εργατική τάξης, ξεχνώντας ότι η εξουσιαστική δομή μπορεί να μην είναι εκ φύσεως ρατσιστική αλλά είναι φασιστική από τη στιγμή μου επιβάλλει την εξουσία της στα άτομα.

Το κράτος ή μάλλον οι συγκεντρωτικές (ή όχι) εξουσιαστικές δομές έχουν ιστορική πορεία από την απαρχή των μαζικών κοινωνιών και όχι από την περίφημη περίφραξη των γαιών. Είτε είναι οι Μάγιας, είτε οι Γαλάτες, είτε οι Ρωμαίοι υπάρχουν κάποια κοινά στο προκείμενο. Σε κάποιες περιπτώσει είχαν και φυλετικά χαρακτηριστικά με ελάχιστες διαφορές σε πρακτικές από τουσ Ναζί. Ο μετασχηματισμός σε έθνος κράτος είναι της αστικής κυριαρχίας και βασίζεται στην ιδεολογία της αστικής τάξης όπως εκείνη εκφράζεται με το Διαφωτισμό. 

Επομένως ως αναρχικοί οφείλουμε να διερευνούμε τα υπόγεια ρεύματα της εξουσίας και να είμαστε πρωτίστως αντικρατιστές και αντιεξουσιαστές. Ο καπιταλισμός εκπίπτει στο συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο με εμάς και για αυτό είμαστε αντικαπιταλιστές. Δυστυχώς και ο αναρχισμός (όχι η αναρχία) είναι τέκνο του διαφωτισμού και ο ομφάλιος λώρος δεν έχει κοπεί ακόμα, αλλά μπορεί και πρέπει να γίνει.

 

Μου λες ότι ο κόσμος πεινάει. Το ξέρω και μη νομίζεις ότι είμαι βολεμένος σε αυτό το θέμα. Όμως δεν πρόκειται ποτέ να δεχθώ να στηρίξω ένα λαό που πεινάει (και άλλα πολύ χειρότερα επίσης) και κάθεται σα ΧΑΝΟΣ και κοιτάει ή τη δουλειά του ή πως θα πάρει 5 ψίχουλα. Και μπορεί κάποιοι να βολεύονται να με φαντασιώνονται να γράφω από το σαλέ μου στην Ελβετία αλλά δεν είναι έτσι (χωρίς να εννοώ πως αν κάποιος γεννήθηκε σε αστικό περιβάλλον είναι εχθρός)

Δεν είναι ζήτημα παραπλάνησης. Ξέρει πολύ καλα τι κάνει, δεν έχει συνείδηση, είναι φοβισμένος, αναξιοπρεπής μέχρι αηδίας και ΔΕ ΘΕΛΕΙ ούτε καν την κομμουνιστική αλλαγή, πόσο μάλλον την αναρχία. Και αυτή είναι η μικροαστική ιδεολογία που ποτισμένη με την αμορφωσιά και την εξαχρείωση λόγω φτώχειας έχει γίνει χειρότερη και από την "μητρική" της του μαγαζάτορα. 

Μου λες επίσης σε ποια κοινωνία ασκώ κριτική. ΠΡΟΦΑΝΩΣ στη σημερινή. Δε ζητάω να γίνει αυτό που έγινε στην Κομμούνα ή το 36. Προσπαθώ εδώ και μήνες να εξηγήσω (ίσως όχι επαρκώς) πως δεν με ενδιαφέρει η κοινωνική αλλαγή γιατι η κοινωνία είναι εξουσιαστικός μηχανισμός. Η μαζικότητα είναι εξουσία πάνω στο άτομο. Δεν έχω αυταπάτες για μελλοντικούς παραδείσους γιατί οι χιλιετίες ανθρώπινης ιστορίας έδειξαν πως μάζα και ελευθερία δεν πάνε μαζί. Εγώ λοιπόν αφού χρειάζεσαι ένα πρόταγμα, προτάσσω την εξατομίκευση της συνείδησης για όποιον θέλει να την καταφέρει. Για μένα είναι μια διαδικασία που αναγκαστικά περνάει μέσα από την Αναρχία, ακριβώς επιδή είναι η απόλυτη ελευθερία. Συνοδεύεται από το Μηδενισμό γιατί η άρνηση του σπάει όλες τις αλυσίδες.  Αυτό είναι για μένα η εξέγερση και συντελείται μόνο από ατομικότητες που μπορούν να συνεργαστούν και όχι από μάζες και όχλους. Ακόμα και μια επανάσταση των μαζών που θα μπορούσα να τη χρησιμοποιήσω για την αυτοπραγμάτωση μου και για τη δική μου Εξέγερση, με τα μυαλά που κουβαλάνε οι μάζες θα καταλήξει πάλι σε εξουσιαστικό βόθρο και με τους αυθεντικούς εξεγερμένους στα ικριώματα.

Όσο για το "τι να κάνουμε" μπορώ  (ειλικρινά καλοπροαίρετα) να σου το αντιστρέψω και να σου πω πως αυτό που λέτε εσείς να κάνουμε ΔΕΝ πέτυχε ούτε στην Ισπανία,ούτε στην Ουκρανία, ούτε στην Κομμούνα, ούτε καν στην Αργεντική που είναι και πιο σύγχρονο. Θα μου πεις φταίει για όλα η καταστολή. Και να σκεφτείς πως τότε η ποιότητα των μαζών ήταν πολύ καλύτερη από σήμερα. Εγώ θα προσθέσω πως φταίει και η μάζα που χιλιάδες αναρχικοί στην ιστορία χαράμισαν τη ζωή τους για πάρτη της.

...

από ουτοπιστής 15/02/2013 6:31 μμ.



Πάντως έχεις τη τάση να δίνεις μία α-ιστορική μορφή στα πράγματα: κράτος, μάζες κλπ. Δηλαδή ειλικρινά πιστεύεις ότι θα ήταν το ίδιο ένα κράτος του ΣΥΡΙΖΑ με της ΝΔ ας πούμε ή της Χ.Α. Αν το πιστεύεις, οκ, χάρηκα που τα είπαμε, περιττεύει οποιοδήποτε λογικό επιχείρημα. Παρ’όλα αυτά, από αυτά που λες βγαίνει ότι όντως το κράτος είναι διαχειριστής. Τίποτα από αυτά που λες δεν υποστηρίζει το αντίθετο. Μπορείς να μου εξηγήσεις σε παρακαλώ τι σχέση έχει η κοινωνία των Γαλατών (φυλετικό σύστημα) με την ρωμαική (αρχικά αντιπροσωπευτική δημοκρατία, μετά αυτοκρατορία) ; Πού κολλάνε οι περιφράξεις επίσης με την εμφάνιση των μαζικών κοινωνιών (φαντάζομαι ότι εννοείς τις πόλεις); Το ένα έγινε 500 χρόνια πριν και το άλλο 10.000 χρόνια πριν. Αν μου το εξηγήσεις θα σε παραδεχτώ, καθώς θα έχεις τετραγωνίσει τον κύκλο.

Σε αυτό που υπονοείς, όντως υπάρχει σύνδεση μεταξύ δημιουργίας των πόλεων με την εμφάνιση του κράτους. Για πολλούς μελετητές υπάρχει ευθεία αναλογία, ότι ιστορικά, όταν ανεβαίνουν και τα δύο έχουμε ισχυροποίηση της εξουσίας και αυταρχισμό. Αλλά το θέμα μας εδώ δεν είναι η εμφάνιση ή φύση του κράτους. Μετά πιάνεις τον Διαφωτισμό λες και είναι πολιτικό πρόγραμμα. Πολλές έννοιες συνδέονται με τον διαφωτισμό αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι και πατέντες. Οι έννοιες και οι πρακτικές αλλάζουν, και ας συνδέονται με μία παράδοση. Προφανώς συνδεόμαστε και με τον διαφωτισμό, την κομμούνα, την ισπανία ακόμα και με τα ανταλλακτικά παζάρια στην Αργεντινή. Δεν είναι καρμπόν όμως. Και στη τελική υπάρχουν αρκετές διαφοροποιήσεις μεταξύ μας στο τι είναι ο διαφωτισμός.

Το πρόβλημα δεν είναι εκεί, στην ιδεολογία και τις πρακτικές δηλαδή. Το πρόβλημα είναι όταν επαναλαμβάνεσαι τελετουργικά: όταν εξακολουθείς να πηγαίνεις στο κέντρο για να φας ξύλο σε μία απεργία, όταν εξακολουθείς να προτάσσεις την βία όπου βλέπεις ότι δεν σε παίρνει, όταν λες ότι ο κόσμος έτσι ήταν πάντα και έτσι θα είναι. Πάρε π.χ. την χρυσή αυγή: άλλαξε η στάση του κόσμου. Μπορεί όχι υπέρ μας, αλλά άλλαξε. Γιατί; Και τι θα κάνεις για να αλλάξει υπέρ σου;

Λες «δεν με ενδιαφέρει η κοινωνική αλλαγή γιατι η κοινωνία είναι εξουσιαστικός μηχανισμός. Η μαζικότητα είναι εξουσία πάνω στο άτομο.» Άρα δε σε ενδιαφέρει η κοινωνική αλλαγή γενικά. Γιαυτό σου είπα, μπορείς να κάνεις και πάρτυ για κάτι τέτοιο. Δε χρειάζεσαι καμία κοινωνική αλλαγή. Την απογοήτευση και το συναίσθημα όμως, πιστεύω δεν τα ξεριζώνει ούτε το πιο λογικό επιχείρημα. Ειδικά αν είναι βαθιά ριζωμένα. Και ΦΥΣΙΚΑ η απογοήτευση και η ιδιώτευση ακόμα, δεν είναι μονόδρομος. Στη τελική δικαιούμαστε να περιμένουμε και αποτελέσματα από αυτά που κάνουμε έτσι; Αλλά ειλικρινά, μην αναγάγεις την απογοήτευσή σου σε καθολικό φαινόμενο του τύπου «αναγκαστικά περνάει μέσα από την Αναρχία, ακριβώς επειδή είναι η απόλυτη ελευθερία». Κατά τη γνώμη μου πάντα, αυτά που λες, ο ατομισμός σαν πρόταγμα είναι ορισμός του καταναλωτισμού και του αστικού κράτους. Δεν υπάρχει πλησιέστερη ιδεολογία σε αυτό. Ακόμα και η άσκηση βίας είναι παιχνίδι αν καταφέρει να σε πείσει κάποιος ότι ΜΟΝΟΣ σου μπορείς να φέρεις την οποιαδήποτε κοινωνική αλλαγή.

από parabellum 15/02/2013 7:19 μμ.


διάβασες τι έγραψα?

Γράφω τις διαφορές μιας κυβέρνησης ΧΑ με μία του ΣΥΡΙΖΑ. Απλά εμένα δε με ενδιαφέρουν γιατί ο πόλεμος ενάντια στην εξουσία δεν έχει να κάνει με το ποιος διαχειρίζεται τον κρατικό μηχανισμό.

 

Εξήγησα πως το εθνος κράτος είναι απόρροια του καπιταλισμού. Οι Γαλάτες έχουν απόλυτη σχέση με του Ρωμαίους στο επίπεδο του ότι δομούσαν ιεραρχικά τις κοινωνίες τους, χωρίς να έχουν έθνη-κράτος. Το κράτος είναι η σύγχρονη μορφή της κεντρικής εξουσιαστικής δομής. Αντίστοιχες δομές υπήρχαν και πριν τον καπιταλισμό όπως και μαζικές κοινωνίες. Η αναφορά στην περίφραξη των γαιών ήταν ειρωνική... Ο διαχειριστής είναι ο ελέγχων τον εξουσιαστικό μηχανισμό, όχι η ίδια η δομή.

Ο Διαφωτισμός έβαλε τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα στη θέση του Θεού, διατηρώντας και μεταβιβάζοντας στον άνθρωπο την πνευματικότητα του θεού. Έχει άμεση σχέση με το πως δόμησαν οι αστοί το κράτος τους "σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική και τον ανθρώπινο νόμο". Ο Διαφωτισμός είναι ένα συγκεκριμένο χωροχρονικό γεγονός που συμπίπτει με τον ερχομό των αστών στα πράγματα, δεν υπάρχουν διάφορες απόψεις. Οι αναρχικοί διατηρούν τον ανθρωπισμό και ανθρωποκεντρισμό του με την ίδια μυστικιστική λατρεία που το έκαναν και οι πρώτοι αστοί.

Όσο για αυτά που λες, εγώ έχω γράψει πολλές φορές εδώ η φάση με τις πορείες στο Σύνταγμα είναι μια παπαριά και μισή. Εγώ βλέπω τον κόσμο ρεαλιστικά. Δε θέλει να αλλάξει. Θέλει καλύτερη εκμετάλλευση και να "φύγουν οι κλέφτες και οι προδότες". Η "αλλαγή" που λες περί Χ.Α. ήταν απλά το καθίκι που ήρθε στην επιφάνεια μόλις έσβησε το λούστρο της ευμάρειας. Η ΧΑ το ψυχανεμίστηκε και πέταξε τα επιχειρήματα που ΗΘΕΛΕ να ακούσει το καθίκι.

Μου κανει τεράστια εντύπωση που δεν καταλαβαίνεται (δε λέω να συμφωνήσετε) ότι υπάρχουν και αναρχικοί που αντιτίθενται στην κοινωνία ως μηχανισμό. Από που συνάγεις το συμπέρασμα ότι η εναλλακτική του κοινωνισμού είναι ο lifestyle καταναλωτισμός? 

Τέλος, απογοητευμένος δεν είμαι καθόλου γιατί δεν ελπίζω στις μάζες. Άλλων οι ελπίδες θα  διαψευστούν, όπως εκατοντάδες φορές στο παρελθόν. Και τότε θα φταίνε πάλι οι ατομικιστές που δε τους συνέδραμαν αλλά ποτέ μα ποτέ οι ίδιες οι μάζες...

από Απορίας 15/02/2013 7:48 μμ.


 

Έχω την εντύπωση πως ταυτίζεις την κοινωνία με το τη μάζα. Για παράδειγμα γράφεις

"δεν με ενδιαφέρει η κοινωνική αλλαγή γιατι η κοινωνία είναι εξουσιαστικός μηχανισμός. Η μαζικότητα είναι εξουσία πάνω στο άτομο κλπ."

 

Πώς προκύπτει αυτή η ταύτιση?

από tabtas 15/02/2013 10:09 μμ.


"Τέλος, απογοητευμένος δεν είμαι καθόλου γιατί δεν ελπίζω στις μάζες. Άλλων οι ελπίδες θα διαψευστούν, όπως εκατοντάδες φορές στο παρελθόν. Και τότε θα φταίνε πάλι οι ατομικιστές που δε τους συνέδραμαν αλλά ποτέ μα ποτέ οι ίδιες οι μάζες..."  

συγνωμη κιολας ποτε κατηγορησε καποιος του ατομικιστες οτι δεν συνεδραμαν? προσπαθεις να μας τρελλανεις ή μεγαλοπιανεσαι οτι οι ατομικιστες αποτελουν κανα (αντι-κοινωνικο)'κομματι' που αμα συνεδραμε δε θα χεζοταν η φοραδα στο αλωνι?

Οσο για τις μαζες που λες εγραφε καποτε ο μαλατεστα "Αν η μεγαλη μαζα του λαου δεν ανταποκριθει στο καλεσμα μας ,ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ,στο ονομα του δικαιωματος που εχουμε να ειμαστε ελευθεροι ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ ,και για να δωσουμε το παραδειγμα ,να θεσουμε σε εφαρμογη οσο μπορουμε τις ιδεες μας : να μην αναγνωρισουμε καμια κυβερνηση ,να κρατησουμε ζωντανη την αντισταση ,να κανουμε τις κοινοτητες που ασπαζονται τις ιδεες μας να αποκρουσουν καθε κυβερνητικη αναμιξη"

Ασε τα παραμυθακια και τη γελοια προσπαθεια να προσπαθεις να παρουσιασεις τους κοινωνικους αναρχικους ως χριστιανους η φιλανθρωπους..Η αλληλεγγυη ηταν/ειναι και θα ειναι πρωταρχικο κομματι των ιδεων μας αλλα και οπλο παραλληλα για την καταστροφη του υπαρχοντος και την ανοικοδομηση της μελλοντικης κοινωνιας. Αν τωρα αυτη εκφραζεται με δρασεις οπως αυτες που ανεφερες ,αλλα και ακομα πολλες που δεν το εκανες γιατι δε συνεφερε προφανως το κειμενακι που συνεταξες ,δεν ειναι παρα αποτελεσμα της εφαρμογης των ιδεων μας.. 

υγ ο λογος σου και γενικοτερα αυτος των ατομικιστων οσον αφορα τα περι πλεμπας ,μαζων κτλ κοσμητικα περι κοινωνιας μου φερνει στο μυαλο κατι απιθανους τυπους που αποκαλουσαν το λαο(της ρωσιας τοτε) αμορφωτο ,αγροικο κτλ ομορφα και εδω κοσμητικα...προτωπορια ελεγαν οτι ηταν και σταλινικοι αυτοβαφτιστικαν αργοτερα..παραξενες ομολογουμενως αυτες οι συμπλευσεις λογου..

 

από ΑΓΓΕΛΟΣ 15/02/2013 10:13 μμ.


Η κριτικη του parabellum εχει ευστοχα σημεια, που τα επιβεβαιωνει η πραγματικοτητα.

Εμεις δεν είμαστε ουτε φιλανθρωπικά ιδρύματα ούτε ΜΚΟ. Η αλληλεγγύη μας πρέπει να έχει πολιτικό σκοπό και να γίνεται με τέτοιο τρόπο που να μεταδίσει πολιτικά νοήματα. Το να αντικαθιστούμε απλά την κοινωνική πρόνοια που θα έπρεπε το κράτος να δίνει στους πολίτες, βολευει το κρατος. Οχι μονο το βολευει, αλλα το βοηθα να την εκμηδενησει πιο γρηγορα.

Το προβλημα αυτο υπαρχει και με τα κοινωνικα ιατρεια. Γινονται με τετοιο τροπο, ωστε να εξηπυρετουν την νεοφιλλελευθερη πολιτικη της Τροικας. Η κυβερνηση αυτο θελει. Να γινονται κοινωνικα ιατρεια εξω απο τα νοσοκομεια, να μειωθουν οι ασθενεις στα νοσοκομεια, και παραλληλα να προχωραει την ιδωτικοποιηση των νοσοκομειων. ΕΑΝ ΟΜΩΣ τα κοινωνικα ιατρεια γινουντουσαν ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ και χρησιμοποιουσαν τον πληρη εξοπλισμο τους, τοτε θα αντιστρεφοντουσαν ολα. Θα ειχαμε κοινωνικη αλληλεγγυη, η οποια θα γινοταν με τετοιο τροπο ετσι ωστε να εξασφαλιζεται η δωρεαν υγεια σε ολα τα περιστατικα, ακομα και στα βαρια

από ξεκαρδισμένος στα κλάματα 15/02/2013 10:56 μμ.


Ο Παραμπέλουμ δεν ξέρω τι είναι  ούτε θέλω να μάθω. Δεν το συνεχίζω, γτ πολλά μπινελίκια μου έρχονται.

Απλά να πω ότι είναι μια συζήτηση που δεν πατάει πουθενά στην πραγματικότητα είναι ενας διάλογος μεταξύ ατόμων με παραισθήσεις.

Μια παράγραφος ειδικά μου έβγαλε τα μάτια. Η ακόλουθη:

...."Σε περιβάλλον κρίσης λοιπόν αυτή η σταυροφορία ανθρωπιάς γιγαντώθηκε. Συλλογικές κουζίνες ανέργων, ανταλλακτικά παζάρια, εμπόριο χωρίς μεσάζοντες, στέγαση, d.i.y. μαθήματα χειροτεχνίας και άλλων, παιδικοί "σταθμοί", λαϊκές πολιτιστικές εκδηλώσεις, είναι μόνο μερικές από τις δομές που στήθηκαν για να καλύψουν τις υλικές και δευτερευόντως κάποιες πνευματικές ανάγκες του εξαθλιωμένου πληθυσμού."....

 

Λοιπόν, όποιος ισχυρίζεται κάτι σαν το παραπάνω δεν έχει ιδέα απ' το τι συμβαίνει, μπορεί να μη μένει καν στην Αθήνα.

Δυστυχώς δεν υπάρχει καμιά "γιγάντωση", καμιά "δομή".  Οι υλικές ανάγκες του πληθυσμού, όπως και οι πνευματικές, δεν καλύπτονται.

Δυστυχώς ο καθένας είναι μόνος του στην κρίση κι έχουμε τον ΜΑΛΑΚΑ να το παίζει αντικοινωνιστής ενώ πεθαίνει κόσμος. 

Τίποτα άλλο, νιώθω εξοργισμένος.

από % 15/02/2013 11:47 μμ.


του παράμπελουμ δεν είναι πως θα πάψει πρόσκαιρα ο κόσμος να πεινάει, αλλά πως θα ξεσηκωθεί μια και καλή για να πάψει να πεινάει για πάντα. Όμως, επειδή δεν θα το κάνει, φροντίζει να βρει να φάει. Θεμιτό αυτό, αλλά επανάσταση πως θα κάνει κάποιος που θέλει μονάχα να πάψει να πεινάει;  Αυτό στην ουσία καταλαβαίνω πως λέει ο παράμπελουμ, αλλά τα λόγια του αντηχούν σαν ηχώ στο κενό...

 


...και είναι άκομψο, τουλάχιστον, όταν πνίγεσαι να σε βρίζουν που δεν ξέρεις κολύμπι.

αν το εαμ πέτυχε να κερδίσει το λαό στην πείνα της κατοχής και να τον σπρώξει προς επαναστατική κατεύθυνση ήταν χάρη στα συσσίτια της αλληλεγγύης και όχι επειδή του έδωσε να διαβάσει "το κεφάλαιο".

μην ανησυχεί ο παραπέντες όμως, η κοινωνική πρόνοια της "αναρχίας" όλο αυτό το διάστημα ήταν ελάχιστη και  συγκεντρωμένη γύρω απ' τα εξάρχεια.  όσο για τις ικανότητες αγκιτάτσιας που έχουμε δείξει σαν αναρχικοί τα χρόνια της κρίσης; αξιολύπητες... κάτι αφίσες και καταγέλαστα κείμενα για να πείσουμε το λαό ότι... τα ίδια ζούσε και προ μνημονίου... ε, λοιπόν όχι. έχουν αλλάξει τα πάντα. εκτός απ'την ανάλυσή μας.

 

υγ: διαβάστε λίιιιιιγη ιστορία, θα μας σώσει από πολλές θεωρητικούρες.  πολλά ζητήματα είναι λυμένα.

υγ2: παρατρίχα, αν δεν σ'αρέσει ο λαός αυτός, άλλαξε λαό. όχι βέβαια πως έκανες τίποτα ιδιαίτερο για τον λαό ή απευθύνθηκες ποτέ στην πλέμπα ώστε ν'αλλάξει... α πα πα... κοτζάμ σχολιαστής του ιντιμίντια, με μόνιμο ψευδώνυμο κιόλας....

από μηδενισμός 16/02/2013 3:22 πμ.


δεν τους βρίζει κανείς γιατί πνίγονται, αλλά γιατί αν μάθουν κολύμπι, να γυρίσουν πίσω σε αυτά που είχαν προ μνημονίου θα θέλουν, και όχι να κατευθυνθούν προς την αναρχία. 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License