[ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ] Κείμενο για την απεργία στον κλάδο του βιβλίου

Κείμενο των αυτοδιαχειριζόμενων Εκδόσεων των Συναδέλφων για την απεργία στον κλάδο του βιβλίου (23 Μαΐου 2013)

 

Η ΥΠΑΡΞΗ ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ»
Μπορούμε χωρίς αφεντικά!
Η παραγωγή στα χέρια των εργαζομένων
Αντίσταση – Αλληλεγγύη – Αυτοδιαχείριση
 
Η χαρά είναι δικαίωμα, ενώ η δουλειά είναι κρίμα.
Γιάννης Σκαρίμπας
 
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων συμμετέχουν στην απεργία της 23ης Μαΐου, που οργανώνει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής, για την υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, για αξιοπρεπείς μισθούς και μειωμένες ώρες εργασίας.
Οι άνθρωποι που απαρτίζουμε τις Εκδόσεις των Συναδέλφων ΔΕΝ είμαστε εκδότες, ΔΕΝ είμαστε βιβλιοπώλες, ΔΕΝ είμαστε αφεντικά, ΔΕΝ είμαστε ούτε καν αφεντικά του εαυτού μας, είμαστε ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ στον κλάδο του βιβλίου (οι περισσότεροι απολυμένοι και άνεργοι του κλάδου) που επιχειρούμε να πάρουμε την εργασία μας στα χέρια μας· σχεδιάζουμε, παράγουμε και διακινούμε βιβλία χωρίς αφεντικό, χωρίς διευθυντές, χωρίς προϊσταμένους. 
Δεν θέλουμε να είμαστε ούτε αφεντικά ούτε δούλοι· ούτε διευθυντές ούτε διευθυνόμενοι. Αποφασίζουμε συλλογικά για το τι παράγουμε, πώς το παράγουμε, πώς το διακινούμε. Συμμετέχοντας τόσο στις  συνελεύσεις μας όσο και στην καθημερινότητα της κολεκτίβας, προσπαθούμε να λειτουργούμε αντιιεραρχικά, συνεργατικά με ισότητα, αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη
Θεωρούμε τον εαυτό μας αναπόσπαστο κομμάτι των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης, προσπαθούμε με τις εκδόσεις μας να συμβάλλουμε στη διάδοση των ανατρεπτικών και ριζοσπαστικών ιδεών και, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, να ενισχύουμε οικονομικά (με τη διάθεση μέρους των εσόδων μας) συλλογικότητες του κινήματος.
 
Το «κουστουμάκι» στένεψε και δεν μας χωράει...
Σήμερα οι μύθοι έχουν καταρρεύσει. Τα αφεντικά και οι πολιτικοί εκφραστές τους μας οδήγησαν στα όρια της εξαθλίωσης. Πάνω από 1.000.000 άνεργοι, συνταξιούχοι στο κατώφλι της πείνας, απληρωσιά, ωράρια-λάστιχο, διαλυμένα σχολεία και νοσοκομεία. Την ίδια στιγμή που οι επιχειρήσεις τους «πτωχεύουν», οι ιδιοκτήτες τους παραμένουν πλούσιοι! Την ίδια στιγμή που ζητάνε «να βάλουμε πλάτη», αυτοί εξακολουθούν να ζουν πλουσιοπάροχα.
 
Αυτό το μοντέλο έχει τελειώσει. Είναι φανερό πια ότι δεν «είμαστε όλοι μια οικογένεια». Το μόνο που ενδιαφέρει τα αφεντικά είναι το κέρδος· με κάθε τρόπο, με κάθε κόστος!
Οι εργαζόμενοι μπορούν και μόνοι τους! Φτιάχνοντας τις δικές τους δομές, μπορούν να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους, να διαχειριστούν μόνοι τους την εργασία τους, αλλά και ό,τι τους αφορά γενικότερα.
Εργατικές κολεκτίβες, κοινωνικά κέντρα, κοινωνικά ιατρεία, μέσα αντιπληροφόρησης, συνελεύσεις γειτονιάς, δομές αλληλεγγύης, συλλογικά-αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα κάθε τύπου, είναι η δική μας απάντηση σε ένα σύστημα που μας θέλει υποταγμένους και μόνους.
 
Η πρότασή μας (αυτή της αυτοδιαχείρισης της παραγωγής από τους ίδιους τους εργαζόμενους) δεν είναι η μόνη, δεν αποτελεί πανάκεια. Είναι μία από τις πολλές μορφές που μπορεί –και επιβάλλεται– να παίρνει το απελευθερωτικό κίνημα, είναι ένας από τους πολλούς –και συγκλίνοντες– δρόμους που οδηγούν σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.
Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι η θέση μας είναι μαζί με τους συναδέλφους βιβλιοϋπάλληλους που αγωνίζονται για καλύτερους μισθούς, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, για ανθρώπινο ωράριο.
Κάθε κατάκτηση του εργατικού κινήματος είναι και δική μας κατάκτηση· κάθε βήμα που κάνουν οι κολεκτίβες εργασίας είναι εργαλείο στα χέρια του κινήματος.
Ξεκινάμε από σήμερα αυτό που ονειρευόμαστε να γίνει αύριο!
 
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥΣ!
Για μια αξιοπρεπή διαβίωση και τη χαρά της δημιουργικής εργασίας, σήμερα·
Για τη γενικευμένη αυτοδιεύθυνση, αύριο!
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ. Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
 

 

από φίλοι του αυτονόητου και άνεργοι 22/05/2013 1:30 μμ.


Η φλύαρη «επαναστατικότητα» και η «ελευθεριακή» οπτική ανθρώπων που τα τελευταία χρόνια «δήθεν κολυμπούν στα νερά των κινημάτων», ενώ υπερασπίζονται ισπανίες-βαρκελώνες, συμβολιακούς κομμουνισμούς και άλλα που απόμακρα από το σήμερα, δίνουν και ένα «πρεστίζ», ότι δεν είμαστε δα και ξύλινοι γραφειοκράτες, μιλιταριστές αναρχικοί ή «παλαιοκομμουνιστές», μάλλον πέρασε σε άλλο στάδιο…

Το τελευταία διάστημα υποστηρίχθηκε η αυτοδιαχείριση και τα γνωστά επιχειρήματα περί αυτής…

Στο χώρο του βιβλίου η τάση αυτή εκφράστηκε και στους κόλπους του συβχα- με αποτέλεσμα την έναρξη εκδόσεων με το όνομα οι εκδόσεις των συναδέλφων. Δεν θα σταθούμε στο ζήτημα της αυτοδιαχείρησης γενικά όχι γιατί αδιαφορούμε στο να πάρουμε μέρος στην συζήτηση που έχει ανοίξει και παρακολουθούμε με ενδιαφέρον αλλά γιατί θεωρούμε οτι πρέπει πρώτα να μιλήσουμε για τα βασικά, τουλάχιστον στο χώρο του βιβλίου… πρίν προχωρήσουμε στο ζήτημα της «αλληλέγγυας» οικονομίας…

Αντιγράφουμε λοιπόν  χωρίς πολλά πολλά:

(…) 10 -11 Μαΐου 2013

αμφ. «Ιω. Δρακόπουλος», Προπύλαια Πανεπιστημίου Αθηνών

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων διοργανώνουν διημερίδα για το ελληνικό βιβλίο θεωρώντας ότι στις συνθήκες της παρούσας οικονομικής κρίσης ο ευαίσθητος χώρος του βιβλίου δοκιμάζεται ιδιαίτερα και ότι απαιτείται συνολική και συγκροτημένη προσέγγιση των προβλημάτων του. (…)

(…)Σκοπός μας είναι η συμβολή στη διερεύνηση του εν πολλοίς ανεξερεύνητου αυτού χώρου και της ανάδειξης της ιδιομορφίας του βιβλίου ως πολιτισμικό, μορφωτικό και οικονομικό αγαθό.(…)

(…)Συγγραφείς, εκδότες, επιμελητές, μεταφραστές, βιβλιοπώλες και οι εργαζόμενοι βιβλίου-χάρτου θα αναλύσουν τις απειλές και προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κλάδος σήμερα, μετά από τρία χρόνια οικονομικής ύφεσης και κρίσης. Θα τεθούν τα ζητήματα των νέων συνθηκών της παραγωγής και της πρόσβασης στο βιβλίο όπως η ψηφιακή τεχνολογία, το μέλλον των βιβλιοθηκών στη χώρα μας (της Εθνικής Βιβλιοθήκης καθώς και των δημόσιων και δημοτικών). Τέλος, θα αναδειχθούν οι προοπτικές που θέλουμε να συνδιαμορφώσουμε για την επιβίωση και το μέλλον του ελληνικού βιβλίου.(…)

Την τελευταία δεκαετία έχει γίνει μια φοβερή δουλειά πολιτική-ιδεολογική από τους εργαζόμενους στον χώρο του βιβλίου να αναδείξουν πως αυτός ο κλάδος δεν είναι άλλο παρά ένας κλάδος εκμετάλλευσης. Πίσω από τη βιτρίνα και τον πολιτισμό κυριαρχεί ο εκβιασμός  και η τρομοκρατία, κυριαρχεί ο εργοδότης και το μαστίγιο…

Μέσα στους αγώνες οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν έπρεπε συνέχεια να καταπολεμούν και την φετιχοποίηση ενός «πολιτισμικού» εμπορεύματος…

Ήταν το μόνιμο επιχείρημα-ότι το Βιβλίο, δεν είναι κάτι απλό, αλλά κάτι ανώτερο,- όσων ήθελαν ηρεμία και οικογενειακό κλίμα μέσα στα μικρά και μεγάλα κάτεργα…

 Με μια ματιά στα φύλλα του βιβλιοφρικάριου ή του κακέκτυπου μπορεί αμέσως να καταλάβει κανείς τα έργα των «πολιτισμένων», «προοδευτικών», και «μεγαλόκαρδων» βιβλιοπωλών και εκδοτών όλα αυτά τα χρόνια. Μην μακρυγορούμε.

Και γιατί να το κάνουμε; όταν φτάνουμε να λέμε τα αυτονόητα σε ανθρώπους των «κινημάτων» , δηλαδή ότι με τέτοιες προσεγγίσεις πάτε τα πράγματα χρόνια πίσω  ενώ τσαλακώνεται την ιστορία των αγώνων που έχουν δωθεί στο χώρο του βιβλίου… Με το άλλοθι ότι είσασταν στους αγώνες του κλάδου.. Πως μπορείτε να λέτε ο ευαίσθητος χώρος του βιβλίου δοκιμάζεται ιδιαίτερα και ότι απαιτείται συνολική και συγκροτημένη προσέγγιση των προβλημάτων του;; Και να κοιτάτε τους συναδέλφους στα μάτια άνεργους ή και εργαζόμενους; Εάν έκανε αυτό το άθλιο από όλες τις απόψεις διήμερο το ΕΚΕΒΙ, ο δήμος ή το πάμπλικ θα χαμε κάθε λόγο να επέμβουμε και να τους φτύσουμε στη μούρη εκδότες, συγγραφείς και πανεπιστημιακούς μαζί με τους διοργανωτές;;;

Σε τι βοήθηθηκε ο κλάδος από την διημερίδα; Από πότε έχουν κοινά συμφέροντα και μοιράζονται κοινές αγωνίες τα δύο σωματεία που συμμετείχαν με τους υπόλοιπους κυρίους με τα βιογραφικά και τις περγαμηνές; Όταν κάποιοι άνθρωποι πατάνε σε 2-3 βάρκες πρέπει να εξηγούν και τους σκοπούς τους, να είναι ξεκάθαροι, για να μην έχουμε αυτές τις κραυγαλέες αντιφάσεις.

Οι εργαζόμενοι στο  «χώρο του βιβλίου» έχουν κάθε λόγο να αναρωτιούνται με την διημερίδα που οργάνωσαν οι εκδόσεις των συναδέλφων και περιμένουν απαντήσεις από τους εμπνευστές της διημερίδας, και εδώ πρέπει να τονίσουμε και κάτι σοβαρότερο ότι αυτές οι «πρωτοβουλίες» δεν κοιτιούνται από στενούς «βιβλιοκύκλους» αλλά και από συναδέλφους άλλων κλάδων, που βιώνουν ανεργία, απληρωσιά, τρομοκρατία.  Είναι ντροπή  ο ελιτισμός τέτοιων εκδηλώσεων να περάσει στα μάτια συναδέλφων από άλλους κλάδους ως συνολική ή έστω και μερική θέση των ανθρώπων του κλάδου  … Μην απορούμε λοιπόν που οι εργαζόμενοι δεν εμπιστεύονται τα εγχειρήματά μας. Οι δυσδιάκριτοι  ρόλοι μόνο κακό στο ταξικό κίνημα κάνουν.  Η επίπλαστη ενότητα μάλλον ήρθε η ώρα να σπάσει, οι εκδόσεις των συναδέλφων έκαναν το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή…

από ενας 01/06/2013 10:11 μμ.


Δυστυχως εάν δεν μιλήσουμε σήμερα για αυτοδιαχείριση, τότε απλά θα μείνουμε δούλοι στα αφεντικά μας μια ζωή....

 

Την κριτική τη βρίσκω αρκετά εμπαθή απέναντι σε μια προσπάθεια που κάνουν τα παιδιά για αυτοοργάνωση της εργασίας.

 

 

από ετψ 02/06/2013 1:24 πμ.


Για αυτοδιαχείρηση μιλάει και ο σύριζα...

Αυτοδιαχείριση απο ποιούς και πάνω σε τι? Με τι σκοπό?

από ενας 02/06/2013 5:23 μμ.


Δεν το καταλαβαίνω το επιχείρημα. Ναι το χρησιμοποιεί και ο Συριζα αλλά αυτό δεν λέει κάτι.

 

Το πρόβλημα με την κριτική που γίνεται είναι ότι στην ουσία δεν ασκεί κριτική αλλά αντίθετα με έναν μη ολοκληρωμένο τρόπο λέει ότι πήγε πίσω τους αγώνες του ΣΥΒΧΑ. Πως γίνεται αυτό? Με ποιον τρόπο πήγε τους αγώνες του ΣΥΒΧΑ πίσω? Εάν από την άλλη ο ΣΥΒΧΑ θέλει να ασχολείται μόνο με τα μεροκάματα και τους όρους εργασίας (που θα συμφωνήσω ότι είναι άθλιοι) τότε μάλλον πρέπει να επανεξετάσει την πολιτική στόχευση. Εκτός εάν θέλει να κρυφτεί πίσω από τη συνδικαλιστική ταυτότητα και να επικαλείται επαναστατικές φρασεολογίες χωρίς αντίκρυσμα.

Η αυτοδιαχείριση σήμερα για να μπορέσει να λειτουργήσει πρέπει να βρει περιεχόμενο και να μην μείνει σε ανούσιες διακηρύξεις. Δεν λέω ότι οι Εκδόσεις των Συναδέλφων είναι ο δρόμος της επανάστασης αλλά θέλω να πω ότι είναι μια ουσιαστική προσπάθεια για την έμπρακτη εφαρμογή της αυτοδιαχείρισης και αυτοοργάνωσης στο χώρο της εργασίας. Υπάρχουν προβληματικές αλλά λύνονται στην πράξη και με συζήτηση κι όχι θεωρητικολογώντας χωρίς νόημα. Εξάλλου εάν ένα σωματείο ριζοσπαστικό (όπως είναι ο ΣΥΒΧΑ) θα πρέπει να ενισχύει στις μέρες μας τέτοια εγχειρήματα χωρίς να σημαίνει ότι δεν πρέπει να πιέζει για τους όρους εργασίας.

 

Σχετικά με τη διημερίδα σίγουρα θα μπορούσε να ήταν κάπως διαφορετική αλλά πρέπει να τη δούμε σαν έναν ενεργητικό διάλογο κι όχι με όρους αντιπαράθεσης. 

 

Υ.Γ. : Να σημειωθεί ότι δεν μιλάω γενικά και αφηρημένα αλλά ως εργαζόμενος στο χώρο του βιβλίου χρόνια τώρα.

από ένας άλλος 02/06/2013 11:10 μμ.


Και εγώ εργαζόμενος στο χώρο του βιβλίου είμαι αλλά δεν μπορώ να παρακολουθώ την απόλυτη σχετικοποίηση των πάντων και να κάνω τουμπεκί για το καλό των περιστάσεων. Αλήθεια, οι λέξεις έχουν χάσει τόσο πολύ το νοήμά τους το πραγματικό;

Θα ακούνε για αυτοδιαχείριση από τις εκδόσεις των συναδέλφων οι επαναστάτες της Ισπανίας και θα τρίζουν τα κόκκαλά τους. Ας τελειώσει πια αυτή η ιστορία περί θεωρητικολογίας που πετιέται στα μούτρα οποιουδήποτε προσπαθεί να υπερασπιστεί τα ελάχιστα χαρακτηριστικά για κάτι. Η αυτοδιαχείριση δεν είναι αυτοκόλλητο που το κολλά ς στο εξώφυλλο και έτσι αποκτάς  ISO. Είναι κάτι παραπάνω από απλή πρακτική, είναι μια πολιτική θέση η οποία αμφισβητεί έμπρακτα των ρόλο του κεφαλαίου και του εμπορίου. Και δεν μπορούμε να ακούμε πια πως υπάρχει και ηθικό εμπόριο. Αυτοί οι εναλλακτισμοί μας έχουν φέρει ως εδώ.

Έλεος πια με τον κάθε μεταπράτη που μυρίζει την κλανιά του και την περνά για λιβάνι. Ας πούνε απλά "δεν βγαίνουμε ρε παιδιά και κάπως πρέπει να βγει μεροκάματο μέχρι να γίνει η επανάσταση". Αλλιώς ας μην πούνε τίποτα...

Τώρα για τη διημερίδα, τι να πώ;... Εκεί που πριν λίγο καιρό οι μπάτσοι μαζέψανε τους συντρόφους επειδή τόλμησαν να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους στο Indymedia και τον 98 fm, πήγαν οι εκδόσεις να βρούνε λύση στο παραγωγικό μοντέλο του κλάδου του βιβλίου... Παρέα με μικροεκδότες και μικροβιβλιοπώλες. Ας φωνάζανε και την Σώτη Τριανταφύλλου. Έτσι κι αλλιώς, και ο Ξυδάκης που ήταν καλεσμένος είχε ταχθεί ενάντια στον αγώνα του Παλαιστίδη ενάντια στην απόλυσή του. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε ούτε τον Παλαιστίδη ούτε τον πρόεδρο του ΣΥΒΧΑ να παρεβρεθούν και να συνομιλήσουν. Και σ' ανώτερα μάγκες

από ενας 03/06/2013 2:40 πμ.


Προφανως και θεωρω την αυτοδιαχείριση μια  πολύ σημαντική πολιτική θέση αλλά και ΠΡΑΞΗ. Τουτέστιν όπως ανέφερα και πιο πριν πρέπει να βρει περιεχόμενο κι όχι να έχει μόνοδιακηρυχτικό ρόλο. Δηλαδή όχι όταν την επικαλείσαι αλλά όταν την κάνεις ΠΡΑΞΗ. Μόνο τότε μπορείς να απειλήσεις τα αφεντικά στην ουσία τους κι όχι όταν την επικαλείσαι ως άλλοθι, κάνοντας την αδυναμία σου επιλογή. Δηλαδή δεν επιλέγω την προώθηση της αυτοοργάνωσης στους χώρους δουλειάς μου ώστε να πάρω την τύχη στα χέρια μου και να ορίσω εγώ τι θα παράγω και με ποιον τρόπο, ειδικά σε μια περίοδο που τα πάντα καταρρέουν, αλλά επιλέγω να κρίνω τα αφεντικά που δε με πληρώνουν. Έλεος. Εκτός και αν περιμένουμε την επανάσταση όπου θα τα λύσουμε όλα με έναν μαγικό τρόπο. Και για να μην παρεξηγηθεί προφανώς και λέω ότι τα σωματεία αλλά και το εργατικό κίνημα θα πρέπει να προστατεύουν τα δικαιώματα των εργαζόμενων με κάθε τρόπο και ένα από αυτά είναι η πληρωμή τους για τις ώρες δουλειάς.

 

Όλα τα υπόλοιπα που λες είναι πολύ ενδιαφέροντες πολιτικές θέσεις αλλά δυστυχώς περασμένης εκατονταετίας που για μένα προσωπικά δεν έχουν κανένα νόημα, ειδικά πολιτικό, αλλά ανήκουν στη σφαίρα του μικροαστισμού (ναι καλά το έγραψα) και της ατέλειωτης "επαναστατικής" μπουρδολογίας.

από ένας άλλος 03/06/2013 9:06 πμ.


Προφανώς εσύ ο ένας δεν είσαι απλά εργαζόμενος στο βιβλίο αλλά μέλος των εκδόσεων των συναδέλφων. Υπεραπίσου όμως τις αντιφάσεις σου ως τέτοιος και όχι σαν κάτι άλλο... Κατά τα άλλα τι να πω; Όταν μιλάς για μπουρδολογίες, μόνος σου δίνεις τον τόνο της συζήτησης...


Αν η αυτο-οργάνωση δεν εμπεριέχει το να βάζουμε ψωμί στο τραπέζι μας, τότε δεν εμπεριέχει και την οργάνωση.

από εξηγείστε εσείς που διαφωνείτε 03/06/2013 8:56 μμ.


Δε θέλετε να βγάζουν χρήματα οι αυτοοργανωμένες κινήσεις;

Δε θέλετε να πωλούνται βιβλία;

Τι ακριβώς;

Γιατί δε μιλάτε καθαρά;

από ενας 03/06/2013 9:13 μμ.


Εγώ προσπάθησα να πω ένα δυο πραγματάκια σχετικά με την κριτική που γράφτηκε αλλά νομίζω ότι κάποιος άλλος μίλησε για "κλανιές" κ.τ.λ. και έθεσε το επίπεδο της κουβέντας.

Όταν κάνεις κριτική πρέπει να είσαι και έτοιμος να δεχθείς. Και προφανώς, όπως αναφέρει πολύ σωστά και ο Μαλατέστα, σε μια ετερόνομη κοινωνία ο καθένας ζει με τις αντιφάσεις του. Αλλά δε θα το συνεχίσω σε αυτό το επίπεδο... 

Να συμπληρώσω μόνο ότι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι η κριτική. Ο καθένας μπορεί να γράφει και να λέει ό,τι θέλει ή να κάνει και προσομοιώσεις. Αλλά πολλές φορές η πραγματικότητα μας ξεπερνά και χρειάζεται επανεξέταση των πραγμάτων χωρίς να αλλοιώνεις (εάν δε θέλεις βέβαια) το χαρακτήρα σου ή των εγχειρημάτων που κάποιος συμμετέχει.

από ένας άλλος 03/06/2013 10:59 μμ.


Προς άρση παρεξηγήσεων να αναφέρω πως η φράση με το λιβάνι είναι λαϊκή παροιμία, κάτι σαν το "όποιος τη νύχτα περπατεί". Από εκεί και πέρα, δεν λές μόνο αυτό που θα έπρεπε να πεις πρώτο: Είσαι τελικά από τις εκδόσεςι ή όχι; Για να ξέρουμε και ως τι τοποθετείσαι.

Αν θές όμως παρόλα αυτά να πάρεις απαντήσεις, θα σου απαντήσω προσωπικά (αφού δεν εκπροσωπώ κάποιον και δεν μπορώ να απαντήσω για όλους τι θέλουν). Η έννοια της αυτοοργάνωσης δεν γίνεται να κολλά παντού, όπου υπάρχουν εμπορευματικές σχέσεις. Και πράγματι, δεν με ενδιαφέρει να πωλούνται βιβλία όπως δεν με ενδιαφέρει να πωλούνται και τοστιέρες, αυτοκίνητα, μπρόκολα, ηρωίνη κ.α. Δεν με ενδιαφέρει να ανθεί το εμπόριο ακόμα και αν αυτοί που κερδίζουν από αυτό είναι καλοί άνθρωποι και αγωνιστές.

Προφανώς άλλοι είναι οι σκοποί των εκδόσεων οι οποίες με τη διημερίδα που οργάνωσαν προσπαθούν να σώσουν την χαμένη τιμή του καλού εμπόριου. Αλήθεια, ένα τίμιο εμπόριο σταματά να παράγει υπεραξία και να αποκρύπτει τις εργασιακές σχέσεις που υπάρχουν πίσω από την παραγωγική διαδικασία;

Αν αυτά είναι θεωρητικές μπουρδολογίες του περασμένου αιώνα, τότε προτιμώ να μείνω εκεί και να ονειρεύομαι μια εργατική τάξη που επαναστατεί στις κολλεκτίβες της Βαρκελώνης παρά να ψάχνω το επαναστατικό υποκείμενο ανάμεσα στα φασισταριά της εφήμερης πλατείας Συντάγματος...

 

Αυτά και δεν επανέρχομαι γιατί υπάρχει και ο σοβαρός κίνδυνος να γίνουμε αυτοαναφορικοί και οι δυο μας.

 


Να τον ενημερώσω ότι οι τότε σύντροφοι είχαν συλλογικότητες που έκαναν εκδόσεις οι οποίες κυκλοφορούσαν κανονικά στο εμπόριο σε όλη την Ευρώπη.

από ενδιαφέρουσα συζήτηση 04/06/2013 11:24 πμ.


είναι ενδιαφέρουσα συζήτηση γιατί έχει διαφορετικές ίσως αφετηρίες και θέτει με τον τρόπο της η κάθε πλευρά επιχειρήματα. Υπάρχουν όμως και άλλα τέτοια εγχειρήματα στην Αθήνα όμως, εκτός των εκδόσεων συναδέλφων. Όπως και άλλου.

Προσωπικά από όλη αυτή τη διαδικασία συζήτησης εξαιρώ τη ΒΙΟΜΕ.  Ας πάρει μπρος (γιατί δεν έχει επί της ουσίας) και αυτό το εγχείρημα και μετά προβληματιζόμαστε


για να βοηθήσω και γω λίγο τη κουβέντα , οντως μία από τις δουλειές ενός σωματείου είναι να πληρώνονται οι εργαζόμενοι για τις ώρες δουλειάς όπως πολύ σωστά αναφέρει και ο συνάδελφος " ενας"

έχει συνταχθεί κάποιος κατάλογος με βιβλιοπωλεία και εκδόσεις που οι εργοδότες έχουν απλήρωτους τους εργαζόμενους για μήνες και ποιες κινήσεις κάνει το σωματείο αν γνωρίζεις βέβαια (αλλιώς αγνόησε την ερώτηση αυτή). Αν μη τι άλλο να μην ψωνίζουμε από εκεί....

από Κάποιος, κάπου, κάποτε 04/06/2013 1:03 μμ.


Ο Νίκος Ξυδάκης που είχε υπογράψει υπέρ της Άγρας είναι ο συνθέτης και όχι ο δημοσιογράφος που ήταν στο διήμερο.

Μην τους μπλέκετε.

από κριτικος 04/06/2013 5:31 μμ.


 το κείμενο πανω πάνω ειναι των εκδόσεων ετσι;;; σωστά μέχρι εδώ...

το κείμενο ακριβως απο κάτω ειναι κριτική στο διήμερο και στο περιεχομενό του απο τις εκδοσεις των συναδελφων...

οι εκδοσεις δεν απαντησαν..

 ο ακριβώς παρακάτω δεν τοποθετείται επι της ουσίας των θεμάτων που θίγει η κριτική.Μετα απο 10 ολοκληρες μερες βρίσκει οτι:Την κριτική τη βρίσκω αρκετά εμπαθή απέναντι σε μια προσπάθεια που κάνουν τα παιδιά για αυτοοργάνωση της εργασίας.

 

συγγνώμη συναδελφοι κ συντροφοι αλλά  η κριτική δεν ανοιγει ζητημα αυτοδιαχείρησης, το λεει καθαρα το κείμενο: Δεν θα σταθούμε στο ζήτημα της αυτοδιαχείρησης γενικά όχι γιατί αδιαφορούμε στο να πάρουμε μέρος στην συζήτηση που έχει ανοίξει και παρακολουθούμε με ενδιαφέρον αλλά γιατί θεωρούμε οτι πρέπει πρώτα να μιλήσουμε για τα βασικά, τουλάχιστον στο χώρο του βιβλίου… πρίν προχωρήσουμε στο ζήτημα της «αλληλέγγυας» οικονομίας…  το κείμενο μιλά για την  διημερίδα και το περιεχόμενο που οι εκ.τ.συν. έθεσαν... καλό θα ταν να τοποθετήθεί ο εργαζόμενος στο κείμενο εάν θέλει και όχι να πετά το ασχετο στην κριτική όπως μπήκε: Δυστυχως εάν δεν μιλήσουμε σήμερα για αυτοδιαχείριση, τότε απλά θα μείνουμε δούλοι στα αφεντικά μας μια ζωή....

αυτή η παρέμβαση για να ξανακεντρίσουμε στην διημερίδα που έγινε απο τον αυτοδιαχειριζόμενο όπως θελει να λέγεται εκδοτικο οικο

από άσχετος 04/06/2013 8:20 μμ.


Εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει ακόμα διάολε,τι δουλειά έχουν στο ίδιο τραπέζι, σωματεία, κολλεκτίβες (???) και αφεντικά.

ο Μπερλινγκουέρ έλειπε μόνο

από χμ! 04/06/2013 10:48 μμ.


"Έτσι κι αλλιώς, και ο Ξυδάκης που ήταν καλεσμένος είχε ταχθεί ενάντια στον αγώνα του Παλαιστίδη ενάντια στην απόλυσή του. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε ούτε τον Παλαιστίδη ούτε τον πρόεδρο του ΣΥΒΧΑ να παρεβρεθούν και να συνομιλήσουν. Και σ' ανώτερα μάγκες".

 

Τελικά δεν συνομίλησε με τον Νίκο Ξυδάκη (συνθέτης - υποστηρικτής του εργοδότη της ΑΓΡΑΣ, όταν απολύθηκε εργαζόμενος από την ΑΓΡΑ), ούτε ο πρόεδρος του ΣΥΒΧΑ, μιας και πρόκειται για άλλον Νίκο Ξυδάκη (δημοσιογράφος της Καθημερινής), ούτε ο Παλαιστίδης (ο απολυμένος από την ΑΓΡΑ), ο οποίος δεν ήταν ομιλητής στη διημερίδα.

 

Ας είμαστε πιο προσεκτικοί.

από ενας 05/06/2013 1:31 πμ.


Νομίζω ότι διάβασα καλά το κείμενο και τα υπονοούμενα περί "φλύαρης επαναστατικότητας" και "ελευθεριακής" οπτικής καθώς και περί "νερών των κινημάτων"

 

Εξάλλου αυτό που ήθελα να τονίσω ήταν η κακή, κατά τη γνώμη μου πάντα, οπτική της πρώτης κριτικής σχετικά με την έννοια της αυτοδιαχείρισης αλλά και τη στάση των ατόμων μέσα στο συνδικαλιστικό χώρο του βιβλίου.

Εξάλλου σήμερα θεωρώ την προώθηση της αυτοδιαχείρησης και αυτοοργάνωσης στην ΠΡΑΞΗ πιο σημαντική από τη διεκδίκηση των δεδουλευμένων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποτιμώ την κάθε διεκδίκηση. Κι αυτό συμβαίνει για ένα απλό λόγο. Στην κατάσταση που είναι αυτή τη στίγμή το σύστημα δεν έχω να περιμένω ΤΙΠΟΤΑ από κανένα αφεντικό και από κανένα κράτος οποιασδήποτε κοπής, αριστεράς φιλελεύθερης, σοσιαλδημοκρατικής ή δε ξέρω εγώ τι άλλο. 

 

Αντιθέτως θέλω εγώ σαν άτομο αλλά και όσο δυνατό περισσότερα τμήματα της κοινωνίας να πάρουμε ή να προσπαθήσουμε να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Και δυστυχώς το συνδικαλιστικό κίνημα παραμένει δέσμιο των παραδοσιακών πρακτικών του, οδηγώντας το για μια ακόμη φορά στην ήττα. Για παράδειγμα δε θα μπρορούσαμε σαν σωματείο ή σαν εργαζόμενοι στο χώρο του βιβλίου να πούμε όταν έκλεισε η ΕΣΤΙΑ να πάρουν οι εργαζόμενοι και να δουλέψουν μόνοι τους το βιβλιοπωλείο??? Να προωθήσουμε αυτήν την ιδέα???? Το ξέρω ότι υπάρχουν δυσκολίες αλλά υπάρχει και η πίστη και η δυνατότητα στο ότι μπορούν να έχουν αντίκρυσμα τέτοιες ιδέες. Αλλιώς γιατί τις ευαγγελιζόμαστε????

 

Σχετικά με το διήμερο υπάρχουν προβληματικές αλλά δεν τις βάζω στο επίπεδο του υπερβολικά κακού που έγινε η κριτική. Και ΝΑΙ ο εκδότης του ΚΨΜ που μίλησε δεν είναι εχθρός μου σαν αφεντικό. Το ομολογώ. Ούτε ο βιβλιοπώλης της Συγχρονης Έκφρασης στη Λιβαδειά Και ΝΑΙ δε θεωρώ το βιβλίο σαν ένα οποιοδήποτε προϊόν όπως πορτοκάλια. Και δε δίνω μία εάν το σωματείο διαφωνεί και τα αφεντικά οι μεγαλοεκδότες ή οι μεγαλοβιβλιοπώλεις συμφωνούνε. Τουλάχιστον μπορώ να το ορίσω εγώ το γιατί θεωρώ πιο σημαντικό προϊόν το βιβλίο, με τον τρόπο που θέλω χωρίς να ετεροπροσδιορίζομαι από κανενα σωματείο ή από κανενα αφεντικό.

από ένας άλλος 05/06/2013 9:21 πμ.


Να ζητήσω συγγνώμη για το λάθος μου αναφορικά με τον Ξυδάκη αλλά να τονίσω επίσης πως σε τίποτα δεν αλλάζει την συλλογιστική μου η οποία δεν θεωρώ πως διακρίνεται από εμπάθεια. Δεν έχω και λόγο άλλωστε.

Πέρα από αυτό θα ξανατονίσω πως ο ένας εξακολουθεί και δεν δηλώνει αν μιλά ως μέλος των εκδόσεων, πράγμα το οποίο δημιουργεί στρεβλές εντυπώσεις σε 2 επίπεδα. Και εξηγούμαι άμεσα. Το να εξακολουθεί να μιλά σαν απλός εργζόμενος του χώρου, δημιουργεί και μια εντύπωση διάφοροι εργαζόμενοι από τον κλάδο συμφωνούν ή συνδιαλέγονται κατά κάποιον τρόπο με τις εκδόσεις, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει για όσους γνωρίζουν πράγματα από τον χώρο. Οπότε οι απόψεις του αφορούν τον ίδιο ή το πολύ και τις εκδόσεις, άντε και ένα στενό κύκλο ανθρώπων γύρω από αυτούς και σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζουν τις προβληματικές που αφορούν το σύνολο του κλάδου.

Αυτό το λέω γιατί και οι εργαζόμενοι του χώρου, σε 2ο επίπεδο, δεν μπορούν να ταυτιστούν με την άποψη πως το αφεντικό του ΚΨΜ είναι καλός άνθρωπος (πράγμα για το οποίο δεν διαφωνεί κανένας) αφού αυτή η άποψη δεν αφορά την ποιότητα του ανθρώπου αλλά την διακριτότητα των ρόλων. Πως να το κάνουμε, άλλο αφεντικό και επιχειρηματίας (έστω και μικρός) και άλλο εργαζόμενος.

Κλείνοντας να υπενθυμίσω πως όταν είχαν κλείσει τα Ελληνικά Γράμματα ο ΣΥΒΧΑ τότε είχε προτείνει στους εργαζόμενους να "απαλλοτριώσουν" την επιχείρηση και να την δουλέψουν οι ίδιοι. Το γιατί δεν έγινε το ίδιο για την Εστία είναι μιας άλλης τάξης ζήτημα. Αυτό όμως είναι τελείως διαφορετικό από το να στήνω δικό μου μαγαζί, με δικά μου κεφάλαια και επειδή υπάρχει δημοκρατία στην λήψη των αποφάσεων να το βαφτίζω αυτοοργανωμένο...

από αν δεν υπήρχε ένας αλλά πολλοί 05/06/2013 12:32 μμ.


Δηλαδή αν π.χ. 10 άνθρωποι βάλουν ο καθένας από κάποια χρήματα (και υλικά, οχήματα, χώρο) και στήσουν μια εκδοτική προσπάθεια, με οριζόντιες διαδικασίες κ.τ.λ., θα την αναγνώριζες ως αυτοδιαχειριζόμενη, αφού δεν υπάρχει ένας που έβαλε τα λεφτά;

από ένας εργαζόμενος στο χώρο του βιβλίου 05/06/2013 3:05 μμ.


Το βιβλίο γίνεται εμπόρευμα μόνο όταν το εκδίδεις με βάση το πόσα φράγκα θα σου αποφέρει και όχι με βάση το τι γράφει μέσα.

Όταν λοιπόν αποκαλείς ένα εγχείρημα "εμπορευματικό" χωρίς να παίρνεις υπόψη σου αυτή τη βασική παράμετρο, τότε μάλον δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει η λέξη και την αναπαράγεις από συνήθεια.

 

από ...μην είν᾽οι κάμποι; 05/06/2013 3:30 μμ.


Δηλαδή, αν κάτι δεν «πατάει» πάνω σε κάποια «απαλλοτρίωση» δεν είναι αυτοοργανωμένο; Τότε η πλειονότητα των στεκιών και κοινωνικών χώρων στην Ελλάδα (που στηρίζονται σε ίδια «κεφάλαια») δεν θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα. Μόνο οι καταλήψεις και, άντε, και η ΒΙΟΜΕ (που όμως πουλάει εμπορεύματα, ρε γαμώτο, τι κρίμα...).

Σαν να μην μας τα λες καλά, φίλε «ένας άλλος».


"...δημιουργεί και μια εντύπωση διάφοροι εργαζόμενοι από τον κλάδο συμφωνούν ή συνδιαλέγονται κατά κάποιον τρόπο με τις εκδόσεις, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει για όσους γνωρίζουν πράγματα από τον χώρο".

 

Είσαι σίγουρος πως είναι έτσι τα πράγματα; Σίγουρα είναι άλλο πράγμα το σωματείο και άλλο οι εκδόσεις των συναδέλφων, αλλά εσύ μας παρουσιάζεις πως οι εργαζόμενοι στον κλαδο του βιβλίου είναι εχθρικοί απέναντι στις εκδόσεις των συναδέλφων. Είναι έτσι;

Στο μπλογκ του ΣΥΒΧΑ, όπου υπάρχει ανταπόκριση από την κλαδική απεργία υπάρχει ανάμεσα στις άλλες φωτογραφίες και η φωτογραφία από το πανώ των εκδόσεων των συναδέλφων.

http://bookworker.wordpress.com/2013/05/23/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82/

Επίσης στο μπλογκ του ΣΥΒΧΑ εκεί που γίνεται αναφορά για κινήσεις - κείμενα υποστήριξης της απεργίας, έχει αναρτηθεί και το κείμενο των εκδόσεων των συναδέλφων (το κείμενο που έχει δημοσιευτεί στην αρχή και από κάτω ακολουθεί όλη αυτή η συζήτηση).

http://bookworker.wordpress.com/2013/05/22/%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81/

 

Μήπως έχεις υπόψη σου κάποιους συγκεκριμένους εργαζόμενους από το χώρο του βιβλίου και κάποιους συγκεκριμένους εργαζόμενους μέλη του ΣΥΒΧΑ; και γενικεύεις αυθαίρετα;

 

από και από τις δυο πλευρές... 05/06/2013 5:42 μμ.


Δεν είναι προφανές πως μιλάμε για την αυτοδιαχείριση στην παραγωγή; Τι σχέση έχουν οι κοινωνικοί χώροι και τα στέκια;...

από ένας άλλος 05/06/2013 5:55 μμ.


Από την κατηγορία της εμπάθειας μπήκαμε και στη διαστρέβλωση... Δεν είπα πως οι εργαζόμενοι του κλάδου είναι εχθρικοί. Και ούτε 2 αναρτήσεις στο blog του ΣΥΒΧΑ ανάμεσα σε τόσες είναι ικανές για να αποτυπώσουν το κλίμα. Εκτός και αν οι εργαζόμενοι του κλάδου είναι ένα βήμα πριν φτιάξουν δικές τους "κολλεκτίβες" ακολουθώντας το παράδειγμα των εκδόσεων και δεν το βλέπω...

υ.γ. Ακόμα δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί δεν τοποθετείσαι ως μέλος των εκδόσεων αλλά έτσι γενικά...

από κι άλλη μια. 05/06/2013 6:35 μμ.


1. Η αυτοδιαχείριση όχι μόνο δεν απειλεί τα αφεντικά στην ουσία τους, αλλά είναι η ίδια η ουσία του αφεντικού, αφού αυτό που αυτοδιαχειρίζεσαι δεν είναι παρά μια καπιταλιστική επιχείρηση. Οι αυτοαπασχολούμενοι δλδ τι διαφορετικό κάνουν (40% των απασχολούμενων το 2007) και δεν μπορούν να μπουν κάτω από την ταμπέλα της αυτοδιαχείρισης; Ούτε αυτοί είναι "αφεντικά"(με την έννοια ότι δεν απασχολούν μισθωτούς εργάτες), αυτοί επιλέγουν πως θα αυτοδιαχειριστούν την επιχείρηση τους τις οποίες έφτιαξαν με ίδια κεφάλαια ή με τραπεζικό δανεισμό και μάλιστα όχι με τη νομική μορφή της κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης... Σε τι διαφέρουν λοιπόν; Στις προθέσεις; Μάλλον επιλογή την αδυναμία, κάνουν οι σπόνσορες της αυτοδιαχείρισης με άλλοθι τις προθέσεις τους ή την όποια προηγούμενη παρουσία τους σε κινηματικές διαδικασίες. Αυτό όμως έγινε και με το Πολυτεχνείο κι ο λαός σοφά το βάφτισε "εξαργύρωση"...

Δεύτερον "αυτοοργάνωση" στους χώρους εργασίας σημαίνει διαφορετικό πράγμα για τα αφεντικά και διαφορετικά για τους εργάτες... Οι εργαζόμενοι το μόνο που μπορούν και πρέπει να αυτοοργανώσουν στους χώρους εργασίας τους, είναι τον αγώνα τους κι όχι την εργασία τους, μιας και τα μέσα παραγωγής δε τους ανήκουν και δε μπορούν να τους ανήκουν παρά μόνο μέσω της απαλλοτρίωσης των ιδιοκτητών κάτι που φυσικά δε μπορεί να γίνει χωρίς επανάσταση. Αυτό είναι τελικά που διαχωρίζει την εργατική αυτοδιαχείριση και αυτοοργάνωση από όλες τις άλλες μικροαστικές μορφές αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης στο σήμερα. Με λίγα λόγια η πρώτη αυτοργανώνει και αυτοδιαχειρίζεται αγώνες και σχέσεις στους χώρους εργασίας ενώ η δεύτερες την ίδια την επιχείρηση και την εμπράγαμτη ιδιοκτησία της.

Τρίτον, σε καμία περίπτωση το να αυτοοργανώνεσαι στο χώρο εργασίας ακόμα και ως αφεντικό δε σημαίνει ότι ορίζεις τι και πως θα παράγεις, ειδικά σε μια περίοδο που τα πάντα καταρέουν. Αυτό που ορίζει τι θα παράγεις και πως είναι οι ίδιες οι συνθήκες της καπιταλιστικής αγοράς (ζήτηση, ανταγωνισμός κ.ο.κ) αν δουλεύεις για να βιοποριστείς κι όχι για να κάνεις ιδεολογικές ασκήσεις...Απόδειξη το ίδιο θέμα της διημερίδας των ίδιων των εκδόσεων των συναδέλφων.Αν ίσχυαν αυτά που λες δε θα αναζητούσαν λύσεις αλλά θα τις έδιναν. Ίσως ο μόνος τρόπος να ορίσεις στο μέγιστο δυνατό βαθμό μέσα στην καπιταλιστική παραγωγή το τι και πως θα παράγεις είναι μέσω της καινοτομίας και μάλιστα στα αρχικά στάδια της παραγωγής, πριν αρχίσει ο ανταγωνισμός. Ακόμα και με πατέντα....Προφανώς επειδή η εσωτερική λογική του καπιταλιστικού συστήματος και οι εκδηλώσεις της σου φαίνονται μαγικά, γι' αυτό θεωρείς ότι μια επανάσταση που θα αναμετρηθεί μαζί του, θα απαιτεί "μαγικές" λύσεις. Ακόμα κι έτσι όμως η αυτοδιαχείριση του καπιταλισμού που προτείνεις εσύ δεν είναι ούτε μαγική και πολύ περισσότερο "λύση" μιας και το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός και οι νόμοι του κι όχι οι ιδιοτροπίες του εκάστοτε καπιταλιστή/αφεντικού.

Τέταρτον και μιας και αγγίξαμε το θέμα των μαγικών, μήπως μπορείς σε παρακαλώ να μου πείς με ποιό μαγικό τρόπο μπορούμε να υπολογίσουμε αυτό που εσύ υπονοείς ως δίκαιη "πληρωμή για τις ώρες δουλειάς"; 

Πέμπτον, αν για σένα το μόνο κριτήριο ορθότητας είναι η μοντερνικότητα μιας οποιασδήποτε ανάλυσης πολιτικής/κοινωνικής/οικονομικής, (παραβλέποντας το γεγονός στο συγκεκριμένο ότι η ουσία του καπιταλισμού δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 100 χρόνια (αποδείξη και η ύφεση που ζεις τώρα) και απ' όσο ξέρω δεν έχουμε αλλάξει οικονομικό σύστημα), τότε για μάντεψε να δεις ποιός είναι ο μικροαστός,μπουρδολόγος που χρησιμοποιεί τετριμμένα μεταμοντέρνα κλισέ για να αποφύγει τη βάσανο της κριτικής και της ανάλυσης...Ούτε ο καπιταλισμός που είναι ο κατεξοχήν (για αντικειμενικούς λόγους)λάτρης της μοντερνικότητας δεν υποστηρίζει τέτοιες μπούρδες που λες εσύ (για ιδεολογικούς λόγους) αναπαράγωντας όλα τα σύγχρονα τηλεοπτικά, κομματικά, δημοσιογραφικά κλισέ. Ίσως επειδή είναι σύγχρονα...

Έκτον, κάνεις λάθος. Η κριτική είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο γι' αυτό μάλλον και δε σε βλέπω να την κάνεις στην τεκμηριωμένη κριτική που δέχονται οι εκδόσεις, παρά μόνο μπουρδολογείς κενολογόντας, κάτι που πράγματι είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο και τώρα και παλιότερα και στο μέλλον...

Έβδομον, μήπως μπορείς σε παρακαλώ να εξηγήσεις με ποιό ακριβώς τρόπο εσύ κάνεις αυτό που είπες "Αλλά πολλές φορές η πραγματικότητα μας ξεπερνά και χρειάζεται επανεξέταση των πραγμάτων χωρίς να αλλοιώνεις (εάν δε θέλεις βέβαια) το χαρακτήρα σου ή των εγχειρημάτων που κάποιος συμμετέχει." μιας κι έχεις βγάλει εκ των προτέρων το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι εμείς κάνουμε κάτι άλλο(μόνο και μόνο επειδή διαφωνούμε);

Όγδοον, αφού λες ότι τα αφεντικά κ.τ.λ δε μπορούν να δώσουν τίποτα λόγω της κατάστασης του οικονομικού συστήματος,άρα δεν είναι ότι δε θέλουν αλλά δε μπορούν, δλδ για αντικειμενικούς λόγους ,τι διαφορετικό περιμένεις από μια αυτοδιαχειριζόμενη επιχείρηση που λειτουργεί στο ίδιο σύστημα; Η ΒΙΟΜΕΤ για παράδειγμα με βάση ποιές διαφορετικές παραμέτρους (πλήν της κλεμμένης υπεραξίας)θα σχεδιάσει την παραγωγή της; Τα αφεντικά δεν κλείνουν τις επιχειρήσεις από βίτσιο κάποιοι νόμοι της καπιταλιστικής παραγωγής είναι υπεύθυνοι και σε αυτούς υπακούν όλοι αυτοδιαχειριζόμενοι και μη. Μη ξεχνάς ότι μπορεί να κλείνουν κάποιες επιχειρήσεις αλλά κάποιες άλλες πλουτίζουν. Τι προτείνεις στους εργάτες αυτών των επιχειρήσεων; Να πάρουν τις επιχειρήσεις στα χέρια τους; Αυτό γίνεται μόνο με επανάσταση την οποία εσύ βαριέσαι να περιμένεις.

Ένατον, το μόνο αντίκρυσμα που έχει η ιδέα της αυτοδιαχείρισης είναι αυτό που πολύ σωστά είπε ο "ένας άλλος" πιο πριν ""δεν βγαίνουμε ρε παιδιά και κάπως πρέπει να βγει μεροκάματο μέχρι να γίνει η επανάσταση" και μέχρι εκεί καλά. Είναι αυτό που και οι ίδιες οι εκδόσεις λένε στη σελίδα τους ότι "αποφασίζει –στο πνεύμα της συναίνεσης– συλλογικά και δεν αποσκοπεί, φυσικά, στο κέρδος και στον πλουτισμό των μελών της αλλά στον ισότιμο και αξιοπρεπή βιοπορισμό τους." αν και ο βιοπορισμός τους προέρχεται από το κέρδος τους και φυσικά αν μια επιχείρηση πάει καλά μπορεί κάλλιστα και να πλουτίσει, ότι κι αν λέει...και μέχρι εκεί πάλι καλά. Όμως αυτό πολύ απέχει από το να γίνει πολιτικό πρόταγμα η αυτοδιαχείριση της εμπορευματικής παραγωγής.

Δέκατο, ποιός βιβλιοπώλης στη Λιβαδειά; Αυτός που προφανώς στο πλαίσιο του "ενεργητικου διαλόγου" (δλδ, να πουλήσω κανά βιβλίο) είχε καλέσει τον αριστερό μεγκάλο Πάυλο Τσίμα (και να φάει ομελέτα από ντόπια αυγά); Ρώτα να μάθεις ποιά η στάση του βιβλιοπώλη φίλου σου στη διαμαρτυρία αν και είμαι σίγουρη ότι θα συμφωνείς μαζί του και όχι τυχαία... Εσύ μπορεί να θεωρείς ότι το βιβλίο είναι διαφορετικό από τα πορτοκάλια ο καπιταλισμός όμως όχι. Εμπόρευμα το ένα εμπόρευμα και το άλλο.

Εντέκατο και πιο διασκεδαστικό "Τουλάχιστον μπορώ να το ορίσω εγώ το γιατί θεωρώ πιο σημαντικό προϊόν το βιβλίο, με τον τρόπο που θέλω χωρίς να ετεροπροσδιορίζομαι από κανενα σωματείο ή από κανενα αφεντικό." Πέρα από το ότι ...νομίζεις...τέτοια λες και φαντάζομαι ότι αν ανοίξεις αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο θα πουλάς τα βιβλία ακριβά, στη βάση της υποκειμενικής θεωρίας της αξίας, ε; Κάθε σύμπτωση με τη νεοκλασική θεωρία της οικονομίας είναι τυχαία...κάθε σύμπτωση της παραπάνω θεωρίας με αυτούς που μας ξεζουμίζουνε, εξίσου τυχαία....
 

Η ρεφορμιστική μπουρδολογία όμως δεν είναι καθόλου τυχαία...

 

 

από ποιος ποιον 05/06/2013 8:30 μμ.


 -ριξτε μια ματια στις προβληματικες του 80 και στην ομπρελα της σοσιαλδημοκρατίας τοτε στον "εργατικο ελεγχο" των προβληματικων-κυκλοφορει μπροσουρα απο convoy αλλά και απο έντυπα της ακρας αριστερας, τοτε-

 


Ας δούμε πως αυτοπαρουσιάζονται οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, στο μπλογκ τους (http://ekdoseisynadelfwn.wordpress.com/):

 

Λίγα λόγια για εμάς

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ εΤ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ είναι αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα στο χώρο του βιβλίου. Ξεκίνησε το 2009 ως μια εκδοτική πρωτοβουλία στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής και σταδιακά αυτονομούμενο και διευρυνόμενο μετεξελίχθηκε σε μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα για την προώθηση ενός διαφορετικού πολιτισμού και μιας άλλης σχέσης με το βιβλίο, έξω από τη στυγνή λογική της «αγοράς» και του κέρδους, έξω από τα δεσμά της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης. Ως εκ τούτου, οι Εκδόσεις των Συναδέλφων – Αυτοδιαχειριζόμενη Κοινότητα του Βιβλίου παρότι είναι τύποις μια κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση λειτουργεί αντιιεραρχικά, χωρίς διευθύνοντες και διευθυνόμενους, αποφασίζει –στο πνεύμα της συναίνεσης– συλλογικά και δεν αποσκοπεί, φυσικά, στο κέρδος και στον πλουτισμό των μελών της αλλά στον ισότιμο και αξιοπρεπή βιοπορισμό τους. Ωστόσο το εγχείρημα, παρά τις προφανείς πολιτικές διαστάσεις του, δεν είναι αμιγώς πολιτικό. Δεν αποτελούμε μια ιδεολογικά συγκροτημένη μονολιθική συλλογικότητα που επιθυμεί να «επιβάλει» μια συγκεκριμένη συνολική άποψη περί του κοινωνικώς πρακτέου αλλά μια εργασιακή κοινότητα που επιχειρεί εμπράκτως (όπως και άλλες) να μη συνθλιβεί ανάμεσα στις συμπληγάδες της ιδιωτικής οικονομίας και του κρατισμού. Χρόνια εργαζόμενοι (οι περισσότεροι) στο χώρο του βιβλίου και πιστεύοντας πως η γνώση είναι δύναμη στον αγώνα για μια κοινωνία διαφορετική από αυτήν όπου ζούμε, για μια κοινωνία όπου οι εργαζόμενοι θα έχουν λόγο για το τι παράγουν και πώς το παράγουν, ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια. Θεωρούμε (χωρίς να τρέφουμε αυταπάτες) ότι το σπέρμα του καινούργιου κόσμου οφείλει να ενυπάρχει μέσα στον παλιό και ότι, εάν θέλουμε κάποτε να αλλάξουμε αυτό τον κόσμο, είναι ανάγκη από σήμερα να προετοιμαζόμαστε και στο υλικό αλλά και στο ανθρώπινο επίπεδο, μαθαίνοντας εμείς οι ίδιοι, ενίοτε και μέσα από συγκρούσεις, να λειτουργούμε «εδώ και τώρα» στο μέτρο των υποκειμενικών δυνατοτήτων μας και των ασφυκτικών αντικειμενικών συνθηκών, κατά πώς ευαγγελιζόμαστε ότι θα λειτουργούμε αύριο.

Η ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΑΣ συνίσταται στην ομολογουμένως αισιόδοξη (και για κάποιους αμφιλεγόμενη) παραδοχή ότι το βιβλίο δεν μπορεί να είναι απλώς ένα εμπόρευμα αλλά πρωτίστως ένα κοινωνικό αγαθό και ότι ο αναγνώστης δεν είναι απλός καταναλωτής αλλά εραστής του βιβλίου. Στην παραπάνω λογική δεν χωράνε εφήμερες «ευπώλητες» εκδόσεις που ξεχνιούνται λίγους μόλις μήνες μετά την έκδοσή τους –όπως τα φτηνά τηλεοπτικά σήριαλ– ούτε ασφαλώς βιβλία με την αισθητική «μπομπονιέρας». Και, πάνω απ’ όλα, δεν χωράνε βιβλία ακριβά, δυσπρόσιτα στο ευρύ κοινό, ειδικά στη σημερινή εποχή της οικονομικής κρίσης. Έτσι, με αγάπη και μεράκι, τυπώνουμε στα μέτρα του οικονομικώς εφικτού βιβλία κατά την κρίση μας αξιόλογα, καλαίσθητα (ελπίζουμε) και φθηνά, ώστε όλοι να μπορούν να έχουν πρόσβαση στο καλό βιβλίο.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ ο συνεταιρισμός μας δραστηριοποιείται και στον τομέα της διακίνησης και πώλησης βιβλίων. Ήδη λειτουργεί το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο μας στην οδό Ερεσσού 35 στα Εξάρχεια, όπου μπορεί κανείς να βρει βιβλία όλων των αποχρώσεων της αριστερής, αντιεξουσιαστικής, ελευθεριακής και οικολογικής σκέψης, από μικρούς, εναλλακτικούς εκδοτικούς οίκους, που δεν «φιλοξενούνται» στα ράφια των γενικών βιβλιοπωλείων. Κι ακόμα, επιλεγμένη λογοτεχνία, σπάνια και εξαντλημένα βιβλία, καθώς και ένα τμήμα με προσφορές. Εξυπακούεται –εφόσον δεν εξασκούμε καμιάς μορφής αισθητική και πολιτική λογοκρισία– ότι κατόπιν παραγγελίας φέρνουμε οποιοδήποτε βιβλίο, οποιουδήποτε εκδοτικού οίκου. Τα βιβλία που εκδίδουμε και διακινούμε (εκτός από το βιβλιοχώρο μας) βρίσκονται σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, σε κοινωνικούς χώρους και στέκια και απλωμένα στους πάγκους μας εκτίθενται σε δρόμους και πλατείες εμπλουτίζοντας διάφορες πολιτικές και πολιτισμικές εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και φεστιβάλ.

επειδή

η γνώση είναι δύναμη στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, στον αγώνα για μια άλλη κοινωνία˙

ως εργαζόμενοι έχουμε ανησυχίες, προβληματισμούς, ιδέες, οράματα˙

ως εργαζόμενοι στο χώρο του βιβλίου ζούμε τόσο κοντά στον κρυμμένο θησαυρό των τυπωμένων σελίδων˙

έχουμε άποψη για το τι εκδίδεται, πώς εκδίδεται, πώς διακινείται, τι διαβάζεται˙

το βιβλίο δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα, πρέπει να είναι κοινωνικό αγαθό˙

ο αναγνώστης δεν μπορεί να είναι καταναλωτής, πρέπει να είναι εραστής του βιβλίου˙

η κοινωνία χωρίς αφεντικά για την οποία παλεύουμε θα είναι ταυτόχρονα μια κοινωνία χωρίς διευθυντές, θα είναι μια κοινωνία όπου ο χώρος του βιβλίου, όπως και όλοι οι τομείς της παραγωγής, θα αυτοδιευθύνεται από τους ίδιους τους εργαζομένους…

γι’ αυτό… «Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ των ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ»

 

 

και επίσης:

 

Αλληλεγγύη – Αλληλοβοήθεια

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων δεν είναι ένα εγχείρημα που αποσκοπεί στον πλουτισμό των μελών του. Ως εκ τούτου κάποιο κομμάτι από τα έσοδά μας πηγαίνει σε συλλογικότητες του κοινωνικού κινήματος. Παρακάτω παραθέτουμε κατάλογο με τα ποσά που έχουμε διαθέσει είτε ως απόδοση από βιβλία που έχχουν κυκλοφορήσει με αυτό τον σκοπό είτε ως πράξη αλληλεγγύης απέναντι σε κοινωνικά εγχειρήματα. Δημοσιεύουμε αυτό τον κατάλογο όχι για να δείξουμε τι καλοί που είμαστε, αλλά για να γνωρίζει ο καθένας που πηγαίνουν τα χρήματα που δίνει όταν για παράδειγμα σε κάποιο βιβλίο που αγοράζει αναγράφεται ότι «τα έσοδα θα δοθούν…». Επίσης, για να δείξουμε ότι υπάρχει και ένας άλλος κόσμος πέρα από τον κόσμο του κέρδους: ο κόσμος της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας.

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων έχουν προσφέρει:

- 2534,45 ευρώ στον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
- 528,65 ευρώ στη συλλογικότητα Ποδηλάτες/ισσες
- 100 ευρώ στο Αυτόνομο Στέκι
- 100 ευρώ στους εργάτες της ΒΙΟ.ΜΕΤ (Βιομηχανική Μεταλλευτική) που προχωράνε στην αυτοδιαχειριστική λειτουργία του εργοστασίου (χωρίς αφεντικά)
- 100 ευρώ στον Συνεταιρισμό Γονέων Χαλανδρίου που προχώρησε στη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενου παιδικού σταθμού

 

Υπάρχουν αρκετοί αυτοαπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγελματίες που δεν απασχολούν προσωπικό, υπάρχουν επιχειρήσεις που έχουν συστήσει 2,3,4 φίλοι μαζί και είναι αυτοαπασχολούμενοι, χωρίς να απασχολούν υπαλλήλους. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα και στο χώρο του βιβλίου, φαντάζομαι. Αλλά δεν ξέρω κανένα παράδειγμα τέτοιας επιχείρησης που να καλεί με κείμενο της σε συμμετοχή στην απεργία που κυρήσει το εργατικό σωματείο του κλάδου. Και να κατεβαίνουν "αυτοί οι αυτοαπασχολούμενοι" με πανώ στην απεργία αυτή, με την υπογραφή της επιχείρησής τους. Ούτε ξέρω επιχειρήσεις αυτοαπασχολουμένων που να ενισχύουν συλλογικότητες του κινήματος φανερά, δημόσια και από άποψη, μια άποψη την οποία προωθούν δημόσια.

 

Μάλλον δεν πρόκειται περί αυτοαπασχολούμενων που θέλουν απλά να βγάλουν το μεροκάματο (και όλα τα υπόλοιπα είναι σάλτσα). Νομίζω πως οι άνθρωποι το λένε καθαρά στην ανακοίνωση τους που υπάρχει στην κορυφή αυτής της δημοσίευσης:

"Οι άνθρωποι που απαρτίζουμε τις Εκδόσεις των Συναδέλφων ΔΕΝ είμαστε εκδότες, ΔΕΝ είμαστε βιβλιοπώλες, ΔΕΝ είμαστε αφεντικά, ΔΕΝ είμαστε ούτε καν αφεντικά του εαυτού μας, είμαστε ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ στον κλάδο του βιβλίου (οι περισσότεροι απολυμένοι και άνεργοι του κλάδου) που επιχειρούμε να πάρουμε την εργασία μας στα χέρια μας".

 


"Οι άνθρωποι που απαρτίζουμε τις Εκδόσεις των Συναδέλφων ΔΕΝ είμαστε εκδότες, ΔΕΝ είμαστε βιβλιοπώλες, ΔΕΝ είμαστε αφεντικά, ΔΕΝ είμαστε ούτε καν αφεντικά του εαυτού μας, είμαστε ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ στον κλάδο του βιβλίου (οι περισσότεροι απολυμένοι και άνεργοι του κλάδου) που επιχειρούμε να πάρουμε την εργασία μας στα χέρια μας".

νταξει... αυτό σε απλά ελληνικά,  λέγεται αυτοαπασχολουμενος ελεύθερος επαγγελματίας πράγμα που δεν είναι μεμπτό προκειμένου να βγεί μεροκάματο αλλά μην το κάνουμε και ιδεολογία ...

από άλλος ένας 06/06/2013 10:12 μμ.


επειδή δίνουν χρήματα σε συλλογικότητες (μαγκιά τους, άλλοι δεν το κάνουν καθόλου) επίσης κλείνουν πάντα στις απεργίες (είναι απόλυτα συνεπείς σε αυτό),  αυτό σημαίνει ότι δεν είναι αυτοαπασχολούμενοι; Πόσα και πόσα μαγαζιά τα έχουν διάφοροι αριστεροί και δίνουν ενισχύσεις; Και οι παλιοί κκεδες που είχαν μαγαζιά το είχαν αυτό σύστημα. Τέλος πάντων...  


Τις οποίες πουλούσαν στο εξωτερικό. Όχι μόνο βιβλία αλλά και ταινίες και πολλά άλλα.


 

Δεν είναι μόνο το ότι κλείνουν πάντα στις απεργίες.

Κατέβηκαν με πανώ στην κλαδική απεργία του κλάδου του βιβλίου και μοίρασαν κείμενο που καλούσε στην απεργία, με την υπογραφή της "επιχείρησής τους". Δηλαδή δήλωσαν συμμετοχή και απεύθυναν δημόσιο κάλεσμα για την απεργία, ενάντια στα αφεντικά του κλάδου του βιβλίου. Και σίγουρα με τα αφεντικάτ του κλάδου του βιβλίου θα έχουν "αλλολοεξάρτηση". Τα βιβλία των Εκδόσεων των Συναδέλφων στα βιβλιοπωλεία των αφεντικών του κλάδου διακινούνται, άρα τα αφεντικά του κλάδου του βιβλίου, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να τους κόψουν από τα βιβλιοπωλεία τους. Και όμως οι Εκδόσεις των Συναδέλφων έδωσαν παρόν και μάλιστα όχι αθόρυβο στη απεργία του κλάδου. Δεν έχω δει καμία άλλη τέτοια περίπτωση. 

από ποντικι 08/06/2013 2:02 μμ.


 η συγχρονη εποχή...

από άλλος ένας 08/06/2013 2:06 μμ.


όπως είπα εκτιμώ ότι έκλεισαν το μαγαζί και κατέβηκαν στην απεργία. Τους βγάζω το καπέλο γιατί άλλοι δεν το κάνουν. Αυτό δεν αλλάζει κάτι όμως έστω και αν είναι συναιτερισμός και όχι Ο.Ε. ή Α.Ε. O προβληματισμός  παραμένει καθώς οι φίλοι του αυτονόητου και άνεργοι θέτουν κάποια ζητήματα. Δεν νομίζω ότι και αυτοί ξυπνήσαν στραβά ένα πρωί και είπαν τι να κανουμε ας την πουμε στις εκδόσεις συναδέλφων... Τώρα αυτά με την αλληλοεξάρτηση είναι μεγάλη κουβέντα και να μην το πιάσουμε. Εξαρτήσεις υπάρχουν διαφόρων ειδών, συνήθως ατομικές.

Καλό θα ήταν να υπάρξει καταγραφή των εκδόσεων και των καταστημάτων που δεν πληρώνουν τους εργαζόμενους να δούμε τι κάνει το σωματείο για να μην ψωνίζει κανείς από αυτά τα μαγαζιά. Εκτός αν υπάρχει αλλαγή πολιτικής.

Αυτό που μπορώ να πω όμως είναι ότι αν η απεργία στο βιβλίο στρίμωχνε τα αφεντικά πιθανόν να το έκαναν και να έκοβαν την προμήθεια βιβλίων. Δεν τα στρίμωξε όμως αφού οι εργαζόμενοι είμαστε κολλημενοι με τη πλάτη στον τοίχο. Μαζί και τα σωματεία.

από και δικαίωμα τους προφανώς 08/06/2013 3:41 μμ.


Μπορούν εκτός από την κριτική να μας δώσουν και καμιά εναλλακτική πρόταση;

Εννοώ, ΟΚ, ας υποθέσουμε ότι δεν είναι αυτός ο σωστός δρόμος. Ποιός είναι λοιπόν;

από δεν είμαστε πλούσιοι κληρονόμοι 08/06/2013 6:31 μμ.


Ή θα πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Άλλη λύση δεν υπάρχει, εκτός κι αν κάποιος κερδίσει κάποιο λαχείο.

από Εργαζόμενος 10/06/2013 8:31 πμ.


Και σίγουρα έχουν αντιφάσεις. Μπορείς να προσάψεις διάφορα στις εκδόσεις των συναδέλφων αλλά οφείλεις να τους αναγνωρίσεις αυτό που έγραψε πριν κάποιος, οτι έκελεισαν το μαγαζί και κατέβηκαν με πανώ στην απεργία με ό, τι αυτό συνεπάγεται για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος. Άλλες κολλεκτίβες, π.χ. η collective courier, άνοιξαν κανονικά το μαγαζί την πρωτομαγιά (και πάντα ανοίγουν στις απεργίες) και το βράδυ έκαναν αποκλεισμό. Δε γίνεται να δουλεύεις το μαγαζί μέρα απεργίας και να απαιτείς από έναν εργαζόμενο να απεργήσει.

από εργατρια σε μεταφορικη 10/06/2013 5:38 μμ.


 ερωτημα που θα βοηθησει, την κουβεντα...

 

απο πότε οι εργατες πρεπει να μιλαμε για μαγαζια...

ποιος έκλεισε κ ποιός ανοιξε;; και άλλου τύπου τέτοια...

θέλουμε ηθική υποστηριξη για να καταλάβω σε μια απεργία;;

αντί να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σακος, τι κανουμε ΕΜΕΙΣ και πως προχωράμε χανουμε χρόνο να λέμε τι έκαναν δυο μαγαζιά...

πιο είναι πιο "σωστό" σε μια απεργία(!)...

κάτι λάθος γίνεται τον τελευταίο καιρό, κάτι έχουμε μπερδέψει....

 

από τελικά 10/06/2013 5:58 μμ.


...για να δικαιωθεί για άλλη μια φορά ο Άγνωστος Εργάτης, λες και κάποιος είπε κάτι ενάντια στους εργάτες γενικά εδώ μέσα, σε πολιτικό μέσο αντιπληροφόρησης...

Εξηγείστε μου γιατί υπάρχει αυτή η ανάγκη. Τι το αντι-εργατικό γράφτηκε ή δημοσιεύτηκε;

από μη εργατικό όχι απαραίτητα αντιεργατικό... 10/06/2013 8:59 μμ.


ότι ο εργάτης μπορεί ως τέτοιος να αυτοδιαχειριστεί/αυτοοργανώσει την επιχείρηση που τον εκμεταλλέυεται και ότι μπορεί να συνεχίσει να είναι εργάτης ακόμα κι αν κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα που έκανε το πρώην αφεντικό του (πλην της άμεσης εκμετάλευσης εργαζομένων της επιχείρησης) και όχι αυτοπασχολούμενος ελεύθερος επαγγελματίας όπως το υπόλοιπο 40%... αυτό

από γκοθας 10/06/2013 10:20 μμ.


 συναδελφε λες : "

Μπορούν εκτός από την κριτική να μας δώσουν και καμιά εναλλακτική πρόταση;

Εννοώ, ΟΚ, ας υποθέσουμε ότι δεν είναι αυτός ο σωστός δρόμος. Ποιός είναι λοιπόν;"

 

 η τακτική να ρίχνει κάποιος την συζήτηση σε στυλ δώσε λύση, είναι ύποπτη, λύση μέσα στο καπιταλισμό δεν μπορεί κ δεν χρειάζεται να δώσει ο αντικαπιταλιστικός χώρος....

όμως η σοσιαλδημοκρατες κατα καιρούς το έκαναν αυτό για να αποπροσανατολίζουν την εργατική τάξη...επείδη κατα αυτους η επανασταση αργεί... περνούσαν όλο και γοργότερα σε μικροαστικες και διαχειριστικές λύσεις...

αντί να δουλέψουν για αντικαπιταλιστική-επαναστατική προοπτική, για  την καταργηση δηλαδή της εκμεταλλευσης ανθρώπου απο ανθρωπο.

τον προηγούμενο καιρό δηλ. που υπήρχαν μεροκάματα γιατι το φρούτο αυτοδιαχείρηση δεν είχε εμφανιστεί;; και τι σημμαίνει χωρίς αφεντικά-οταν για να ανοιξεις μαγαζι θελει λεφτουδάκια...;

και εκτός των άλλων είναι και προσβλητικό να αναφερεσαι με βολονταρισμό-οτι κάποιοι δουλευουν χωρίς αφεντικά σε τέτοιου ειδους νεοεπιχειρήσεις, ενώ υπάρχουν άνεργοι που δεν εχουν δεκάρα τσακιστή.

αυτοί δηλαδή είναι βλάκες;χαζοί;τι;

εννοείται οτι συμφωνώ με την κριτική των φιλων του αυτονόητου...αυτα...

 


δεν θα ξεχασω αυτά που ξέρω. Οι "κολλεκτίβες εργασιας " είναι αυτοαπασχολούμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Τόσο απλά.  Αν παρόλα αυτά το αρνουνται ας δώσει καποιος απο τις εκδοσεις συναδελφων κατα προτίμηση τι είναι αυτοπασχολουμενος επαγγελματίας. Και μην επαναληφθουν τα επιχειρήματα για κλεισιμο του μαγαζιου στις απεργιες κλπ. γιατί δεν είναι αυτό που σε προσδιορίζει κοινωνικά.

από ... 12/06/2013 3:17 μμ.


Κι άλλη κριτική, όχι μόνο για τη διημερίδα! Μάλλον το να κλείνεις σε μέρα απεργίας από κάποιους δεν θεωρείται αρκετό...

 

http://vivliofrikarios.blogspot.gr/2013/06/48.html

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License